‫راجع به افرادی که تهدید توخالی می‌کنن، ‫ضرب‌المثلی داریم:
‫«می‌شه باهاشون کلاه قشنگی ساخت.»
‫[آنچه گذشت]
‫وقتی بچه صد روزه بشه، ‫نشان خاندانش رو روی بدنش حک می‌کنن.
‫این نشان پدرمه. ‫نشان کیله.
‫فهمیدم «زره کایمریایی» کجاست.
‫واسه همین مادمارتیگان رو ‫فرستادم دنبالش بگرده.
‫متأسفانه سفرش به مرگش ختم شد.
‫موقع اتفاقات ناکمار، ‫تو حال خودم نبودم.
‫کسی از اسکلین جون سالم به در نمی‌بره.
‫- اسکلین؟ ‫- معادن خوفناک اسکلین تو کوهستان رو می‌گه.
‫چی به سرت اومد؟
‫خواهرم بعد از دویست ماه ‫به خونه برگشته.
‫من با تمام وجود عاشقتم.
‫نه، نه! کیت! کیت! کیت! کیت!
‫ترول‌هان.
‫[ویلو]
‫[فصل ششم] ‫[اسرای اسکلین]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اریک.
‫بهمون ملحق شو.
‫قدرتت رو پذیرا باش.
‫نه. به هیچ وجه.
‫صداش ترسناکه، شهرشون هم ترسناکه. ‫نه‌خیر، مرسی.
‫صدای چی بود...
‫خیلی مسخره است.
‫امروز پایه نیستم. ‫نه‌خیر، ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫بریم تو کارش.
‫حالت خوبه؟
‫کاش عصام یا چوبدستیه دستم بود.
‫کاش ریشه نی‌شکر هم داشتم ‫که سردرد شدیدم خوب می‌شد.
‫دست به کار شو.
‫خودت خیلی زرنگی، ‫من هم خیلی چابکم.
‫سه سوته از اینجا فرار می‌کنیم.
‫عذر می‌خوام.
‫هر کی که تازه اینجا اسیر می‌شه، ‫همین رو می‌گه.
‫مگه نه بچه‌ها؟
‫وقتی من رو اینجا اسیر کردن، ‫دقیقا همین رو نگفته بود؟
‫خب، چند وقت پیش اسیرت کردن؟
‫خب، بذار ببینم. ‫امروز چندشنبه است؟ چهارشنبه است؟
‫گمون کنم تقریبا ده سالی بشه.
‫چند روز اول واقعا تلاش کردم.
‫بدترین بخشش گیر افتادن ‫یا مجازات بعد از گیر افتادن نیست.
‫بدترین بخشش اینه که آدم خیال می‌کنه ‫دفعه بعد موفق می‌شه.
‫گمون کنم در نهایت، ‫امید دلیل از بین رفتن روحیه آدم باشه.
‫خیلی غم‌انگیزه.
‫خیر سرم خودم باید به بقیه روحیه بدم.
‫خب، شما دو نفر چیکار کردین...
‫که کنار ما افراد فاسد اسیرتون کردن؟
‫واسه کسی چاقو کشیدین؟
‫کار خفنی کردین؟
‫وقتی رسیدیم اینجا، ‫ما رو از بقیه جدا کردن.
‫نمی‌دونم چرا.
‫خب، مطمئنم به زودی دلیلش رو می‌فهمین.
‫تو کی هستی؟
‫عذر می‌خوام.
‫چقدر بی‌ادبم.
‫بنده مادمارتیگان هستم.
‫سلام.
‫بنده لرد سارین، مدیر ارشد اسکلین، هستم.
‫این پست‌فطرت بی‌اعصابی که سمت چپمه، ‫برادرم، فالکنه.
‫سلام کن فالکن.
‫خیلی استخونی و نحیفن.
‫تکه‌تکه‌شون کنین ‫و بدین سگ‌هامون بخورنشون.
‫آفرین. واقعا آفرین.
‫ببخشینش.
‫رفتارش خوش‌آیند نیست،
‫ولی حرف دلش رو می‌زنه ‫و گمون کنم همین بدک نباشه.
‫بگذریم، گمون نکنیم ‫شما اهل «جنگل وحشی» باشین.
‫چرا چنین حرفی می‌زنین؟
‫استخونی، نحیف، ناتوان، ‫شکننده و کوچولویین.
‫من می‌خواستم بگم به خاطر لباستون...
‫که هم قشنگه، هم کاربردیه ‫چنین حرفی زدم؛
‫آخه عوضی‌های درخت‌نشین ‫این‌جوری لباس نمی‌پوشن.
‫خب، اهل کجایین؟ اهل نواحی شرقی هستین؟
‫بنده کیت تانتالوس از تیر آسلین هستم.
‫واقعا؟ آخه واسه چی بهش گفتی؟
‫تیر آسلین، ها؟
‫چه جای خفنی.
‫خودم تا حالا نرفتم. ‫همیشه می‌خواستم برم، ولی...
‫می‌تونم با چند نفر هماهنگ کنم ‫که بری اونجا.
‫راستش، خیلی از نلوین‌ها خوشم نمیاد.
‫خواهش می‌کنم تا کسی ‫باهات حرف نزده، صحبت نکن.
‫فهمیدی؟ مرسی، این‌جوری خیلی خوب می‌شه.
‫خب، دختر مؤدبی اهل تیر آسلین ‫تو «جنگل وحشی» چیکار می‌کنه؟
‫- دنبال کسی می‌گشتم. ‫- که این‌طور، پیداش کردی؟
‫هنوز نکردم.
‫ولی می‌کنم.
‫همین که از اینجا فرار کردم، می‌کنم.
‫با این که خیلی از شهامتت خوشم میاد، ‫حقیقت محض از این قراره...
‫که شما قراره تا آخر عمرتون ‫اینجا بمونین...
‫و کسی نمیاد نجاتتون بده.
‫شاید یه نفر بتونه یواشکی وارد اونجا بشه.
‫ولی امکان نداره پنج‌تایی موفق بشیم.
‫التماستون می‌کنم ‫بذاریم خودم برم.
‫می‌رم تو، فراریشون می‌دم ‫و اون طرف می‌بینیمتون.
‫بدون ما هیچ‌جایی نمی‌ری.
‫با همدیگه ویلو رو نجات می‌دیم.
‫کیت رو هم نجات می‌دیم.
‫باقی اسراشون رو هم نجات می‌دیم.
‫هر ترولی که سد راهمون شد رو نابود می‌کنیم.
‫منظورت تضعیف روحیه‌شون که نیست، مگه نه؟
‫خب، دفعه قبل که باهاشون مبارزه کردی، ‫اون همه ترول رو سلاخی کردی...
‫و فرار کردی،
‫از در اصلی خارج شدی؟
‫آها، حالا که حرفش شد...
‫وقتی گفتم «سلاخیشون کردم»، ‫واقعا منظورم «سلاخی» نبود.
‫در واقع به زرق و برقشون خاتمه دادم.
‫به چیشون؟
‫- داریم از لای چی رد می‌شیم؟ ‫- بهتره جزئیاتش رو ندونین.
‫- تقریبا مطمئنم عن ترول‌ها باشه. ‫- الان چی گفتم؟
‫من ده سال فرصت داشتم...
‫به روش ورود و خروجی ‫از این چاه مستراح فکر کنم...
‫که هیچ‌کس از وجودم خبردار نشه.
‫آخ، دنبالچه‌ام!
‫واقعا راجع به عجوزه ‫چقدر اطلاعات داری؟
‫آخه خیلی‌ها تصورات غلطی دارن.
‫واقعا همون کابوس نامأنوسیه که ملت می‌گن؟
‫آره.
‫ولی خصوصیات مثبتی هم داره.
‫بهمون پالایش کرم‌ها ‫و تولید اکسیرشون رو یاد داد،
‫خیلی هم خوبه.
‫- ایول! ‫- وای.
‫ببینین، می‌خواین شکنجه‌ام کنین...
‫یا چیکار کنین؟
‫شکنجه‌ات کنیم؟
‫خب، خیال کردی یه مشت حیوانیم؟
‫صرفا می‌خوایم ترغیبت کنیم ‫باهامون همکاری کنی...
‫که مهم‌ترین خواسته بانومون رو عملی کنیم.
‫تکون نخور، تکون نخور.
‫نه، نه، وای آفرین، آفرین، آفرین.
‫بیا بغل بابا جون.
‫بچه‌ها، واقعا لازمه چنین کاری کنین؟
‫نه، نه، نه، نه. بی‌خیال.
‫لزومی نداره چنین کاری کنین. ‫خودش همکاری می‌کنه.
‫خودمون می‌دونیم وقتی به سمت ‫«جنگل وحشی» فرار کردین، همراهتون بود.
‫کی رو می‌گی؟
‫الورا دانان رو می‌گه.
‫برگشت، بالاخره فهمیدم...
‫واسه چی همیشه ‫تو رو انتخاب می‌کرد!
‫خوبی؟
‫منظورت چیه؟
‫مشکلی نداریم؟
‫مشکلی نداریم.
‫چه عالی.
‫آخه حس می‌کنم یه سری مسائل رو... ‫چه بدونم...
‫حل نکردیم؟
‫شاید هنوز به شخصیتم شک داشته باشی...
‫که کاملا حق داری.
‫بالاخره بابام بهم گفته بود ‫بورمن رو به قتل برسونم، اینه که...
‫- خودم می‌دونستم! ‫- نمی‌خواد چیزی بگی رفیق.
‫طرف اصلا آدم باحالی نیست، اینه که...
‫ولی حس می‌کنم قبل از این که ‫سفره دلم رو بیش از حد باز کنم،
‫داشتیم ارتباط خاصی برقرار می‌کردیم.
‫به نظرم الان اصلا مکان و زمان مناسبی ‫واسه این حرف‌ها نیست، موافق نیستی؟
‫منظورت اینه که ترجیح می‌دادم ‫این حرف‌ها رو...
‫به جای معدنی پر از ترول‌ها، ‫جای خصوصی می‌زدم؟
‫کاملا همین‌طوره، شک نکن. ‫ولی از کجا معلوم کی جای خلوت پیدا کنیم؟
‫یا می‌تونیم کلا حرفش رو پیش نکشیم.
‫ببین، ترسیده بودم، ‫آخه خیال می‌کردم برادرت رو کشتی.
‫قبول دارم که تسخیر شده بودی،
‫ولی نمی‌خوام از احساساتمون بگیم.
‫می‌خوام حواسم جمع سحر و جادو، ‫نجات کیت و ویلو،
‫فرار از اینجا، پیدا کردن اریک،
‫بازگشت به خونه و حمومی داغ و طولانی باشه.
‫اِم، بچه‌ها؟
‫- باید همین‌جوری باشه؟ ‫- اِم، نه، قطعا غیرعادیه.
‫الورا، اینجا رو. ‫چوبدستیه رو ببین.
‫چرا اون شکلی شده؟
‫خب، کاری کن بس کنه.
‫چطوری؟
‫این‌قدر نلرز...
‫آواگدو!
‫- شاید بهتر باشه خونسرد باشی. ‫- من که خونسردم! خب؟
‫بهت نمیاد خونسرد باشی.
‫از من بشنوین، ‫این اتفاق هیچ ربطی به من نداره.
‫نمی‌دونم جریان از چه قراره، ‫ولی خودم هیچ نقشی...
‫- نه. ‫- نقشی... نقشی...
‫نه، نه، نه، نه!
‫عافیت باشه.
‫تونلی فرو ریخته؟
‫تو طبقه «نیم‌تاج» اتفاقی افتاده.
‫ممکنه عده‌ای محرک وارد شده باشن.
‫شاید حتی فتنه‌افکن باشن.
‫اصلا از فتنه‌افکن‌ها خوشم نمیاد.
‫خودمون می‌دونیم قربان.
‫یگانی متشکل از نگهبانان رو ‫از طریق بخش تقطیر اعزام کردم.
‫نه.
‫دوستان خودشن.
‫اومدن آزادشون کنن.
‫- الورا دانان همین‌جاست! ‫- الورا دانان اومده!
‫اصلا نمی‌تونی نیمه دم جملاتم رو تشخیص بدی.
‫بجنبین، بجنبین. ‫بریم یه سری داکینی ثروتمند اسیر کنیم.
‫- تو ویلویی. ‫- ولی تو مادمارتیگان نیستی.
‫نه‌خیر، نیستی.
‫چرا، هستم بچه جان.
‫من پدرتم و دلم خیلی برات تنگ شده بود.
‫خیلی‌خب، قبوله، نیستم.
‫خب، واسه چی نقشش رو بازی می‌کنی؟
‫داستانش مفصل و خوش‌آینده، ‫ولی فعلا فرصت نداریم تعریف کنم.
‫خیلی‌خب. پس کی هستی؟
‫خودم می‌دونم کیه.
‫آلاگاشه.
‫تو «انتهای زمین» در رکاب ‫مادمارتیگان مبارزه کرده بود.
‫- خودم هستم. ‫- وای.
‫بابام تعریفت رو کرده بود.
‫گفته بود تنها شوالیه‌ای که تو گالادورن ‫از خودش احمق‌تر بود، خودت بودی.
‫شجاع‌تر. مطمئنم منظورش شجاع‌تر بود.
‫به علاوه، کسی جز خودم نمی‌دونه الان کجاست.
‫وایستا ببینم، ولی...
‫ولی بورمن بهم گفته بود ‫یکی از افرادش بهش خیانت کرده بود...
‫و به قتل رسونده بودش ‫که «زره کایمریایی» رو به دست بیاره.
‫معلومه که چنین حرفی زده.
‫یعنی منظورت اینه که دروغ گفته؟
‫نه، نه. واقعا به مادمارتیگان ‫خیانت کرده بودن.
‫به همه‌مون خیانت کرده بودن.
‫بورمن خیانت کرده بود.
‫خیلی مسخره است. ‫اصلا عملی نمی‌شه.
‫چون خیلی ساده است، زیرکانه است.
‫بجنبین، به زودی میان اینجا.
‫خودم می‌دونستم ‫فقط خودمون رو اسیر نمی‌کنن،
‫ولی اصلا نمی‌دونستم ‫تعدادشون این‌قدر زیاده.
‫این همه اسیر می‌خوان چیکار؟
‫باهاشون از این‌ها درست می‌کنن...
‫با خوردنش قوی‌تر و چابک‌تر می‌شن،
‫عین همون موادیه که از بالانتاین، ‫مریک و اون می‌چکید.
‫شریرانه است.
‫می‌فهمی اگه ما الورا دانان رو بگیریم،
‫چه سرنوشتی در انتظارمونه؟
‫می‌فهمم.
‫عجوزه هر پاداشی بخوایم، بهمون می‌ده.
‫از کشمیر گرفته تا گالادورن، ‫شاید حتی تیر آسلین رو هم بده.
‫آره، آخه منظورم از «می‌فهمم»...
‫این بود که «فرض کن ابلهم ‫و برام توضیح بده.»
‫باید حرکت کنیم بچه‌ها.
‫باید تا می‌تونم، نجاتشون بدم.
‫باید کیت رو پیدا کنم.
‫قول داده بودم به شهر باستانی می‌رسونمشون.
‫الان دیگه خانواده داری ‫و وقتی این جریانات به اتمام رسید،
‫باید تصمیم بگیری کنار اون می‌مونی ‫یا کنار خودمون.
‫چطوری می‌خوای همه‌شون رو نجات بدی؟
‫خب، اگه شرایط مطابق میلم پیش بره،
‫از در اصلی خارج می‌شیم...
‫و خیلی فراتر از زرق و برقشون رو ‫سلاخی می‌کنم.
‫درسته. آخه اون رو که خودم سلاخی کردم.
‫دوستانت رو پیدا کن ‫و زنده خارجشون کن.
‫شاید فرصت دیگه‌ای واسه جبران ‫اعمالت نداشته باشی.
‫اسکورپیا، دارن میان. باید بریم.
‫ببین.
‫اون لوله رو از تو سینی بهم بده. ‫می‌تونم این قفس رو باز کنم.
‫گمون کنم ترول‌ها درست می‌گفتن.
‫آره، بقیه اومدن اینجا ‫و سعی دارن پیدامون کنن.
‫اگه بفهمم الورا بدون اجاره من ‫از چوبدستیه استفاده کرده،
‫خیلی ناراحت می‌شم.
‫پدرت زنده است.
‫اگه کمکم کنی فرار کنم، ‫می‌برمت پیشش.
‫بجنب دیگه بچه. پرتابش کن.
‫ایول!
‫هه‌هه!
‫خیلی‌خب.
‫حالا استعدادم رو به کار می‌گیرم.
‫معلومه که گم شدی.
‫باز هم اشتباه گفتی زرنگ خانم، ‫راه رو عین کف دستم بلدم.
‫وای، باز شو دیگه.
‫ایول! وای! ایول.
‫نه!
‫شاید کمی عجله کرده بود باشم.
‫وای! وای خدا. آهای! دارم سر می‌خورم.
‫دارم سر می‌خورم، بجنب.
‫بجنب.
‫ای خدا.
‫آخ! زور بزن. آفرین.
‫بکش بالا. بکش بالا.
‫نمی‌تونستی یه ثانیه دیگه هم صبر کنی؟
‫الان که فکرش رو می‌کنم، ‫بهتر بود صبر می‌کردم.
‫- مرسی که جونم رو نجات دادی. ‫- خواهش.
‫گمون کنم اون‌قدرها هم ‫که مادمارتیگان می‌گفت، احمق نیستی.
‫همین‌طوره، مگه نه؟
‫- نه‌خیر، احمق‌تری. ‫- عه!
‫خیلی‌خب، پس دو چشمت سالمه.
‫- معلومه که سالمه. ‫- با خودت چی خیال کرده بودی؟
‫ممکن بود خودش رو ‫هم با خودت بکشی پایین.
‫راستش، نمی‌دونم برات مهمه یا نه،
‫ولی مادز همیشه می‌گفت ‫به عمرش کسی به شجاعت تو ندیده...
‫و رئوف‌ترین قلب دنیا رو داری، ‫ولی بیش از حد نگران می‌شی.
‫واقعا؟
‫منظورت اینه که مادز این همه سال ‫تو اسکلین بوده؟
‫خب، تو خود اسکلین که نبوده.
‫جریانش پیچیده است.
‫درها و مسیرهایی تو این غارها وجود دارن...
‫که حتی ترول‌ها هم از وجودشون بی‌خبرن.
‫به مکان‌هایی باستانی ختم می‌شن.
‫ولی اگه راستش رو بخواین،
‫شرط می‌بندم مادز ترجیح می‌ده ‫شما رو ببرم بیرون و نریم تو دل معادن.
‫در اون صورت، بهتر بود ‫بهمون چیزی نمی‌گفتی،
‫آخه اگه اینجا باشه، ‫بدون اون نمی‌رم.
‫خوبی؟
‫- سلام، حالت چطوره؟ ‫- سلام، چطوری؟
‫خوبم.
‫- سلام. ‫- حالت چطوره؟
‫خوبی؟
‫کار توئه؟ تو چنین کاری کردی؟
‫الورا؟
‫آروم باش. ‫جدی می‌گم، همه‌مون رو به کشتن می‌دی‌ها.
‫گاهی اوقات وفتی به عطسه بعدیم فکر می‌کنم، ‫اصلا عطسه‌ام نمی‌گیره.
‫عطسه نمی‌کنم.
‫نه، اصلا خجالت نداره.
‫- نمی... ‫- بیاین دیگه.
‫بجنبین، دنبالم بیاین.
‫اِم...
‫- نزدیک شدیم؟ ‫- اِم...
‫نگران نباش، ‫خیلی زود به کیت می‌رسی.
‫گم شدی.
‫نه، صرفا می‌خوام ببینم کجاییم.
‫قدت خیلی بلنده. ‫کسی باورش نمی‌شه ترول باشی.
‫ولی نقششون رو خوب بازی می‌کنم.
‫برعکس شما سه‌تا. ‫اصلا خوب نقش بازی نمی‌کنین.
‫چه روز افتضاحیه.
‫می‌گن تو طبقه «تریتون» نشتی داریم.
‫باید ناظری بره اونجا ‫و به نظافت‌چی‌ها نظارت کنه.
‫- بیا ببینم. ‫- با منین؟
‫نه.
‫ولی ممنون.
‫چی گفتی؟
‫خیلی دوست دارم برم، ‫ولی بهم گفتن برم بالا...
‫که به افرادمون روحیه بدم،
‫آخه گمون کنم به خاطر کاهش ‫وقت استراحتمون، بی‌روحیه شدن.
‫بهت دستور دادم بدبخت.
‫درسته. معلومه. شوخی کردم.
‫بفرمایین قربان.
‫کمک کنین.
‫چیزیش نمی‌شه. ‫آدم جابکیه.
‫- سلام. مستراح از کدوم طرفه؟ ‫- چی؟
‫- وای! ‫- بجنب.
‫مگه نگفته بودی ‫کسی نمی‌تونه فرار کنه؟
‫خب، اون موقع حال خوشی نداشتم،
‫تو افکارم غرق شده بودم و احساس ‫سستی و گرفتاری می‌کردم، متوجهی؟
‫همین هشت دقیقه پیش گفته بودی‌ها.
‫خب، از اون موقع اتفاقات زیادی رخ داده‌ها.
‫الان دیگه همراهتونم. عین سابق شدم!
‫مادمارتیگان رو پیدا می‌کنیم، ‫گورمون رو از اینجا گم می‌کنیم...
‫و بالاخره می‌تونم پیشه محبوبم، ‫ترانه‌سرایی رو ادامه بدم.
‫آزادی! آزاد شدم. آزاد شدم...
‫طرف روانیه.
‫پام هنوز گرفته. آخ! وای!
‫پیداشون کنین!
‫هر کاری کردی، پایین رو نگاه نکن.
‫باشه. باشه، حتما.
‫ولی من از اون افرادم...
‫که اگه بهشون بگن به چیزی فکر ‫یا نگاه نکنه، بعدش...
‫باید حتما فکر یا نگاه کنم، خب؟
‫برگشت و بالاخره فهمیدم...
‫واسه چی همیشه ‫تو رو انتخاب می‌کرد!
‫درست می‌گفتی.
‫بهتر بود نگاه نمی‌کردم.
‫بیا. بیا.
‫نه، نه، نه، وایستین!
‫واقعا چوبدستی شرلیندریا رو از دست دادیم؟
‫آها.
‫ای وای.
‫ویلو من رو می‌کشه.
‫آره، واقعا ممکنه بکشدت.
‫این حرف‌ها به درد نمی‌خوره بورمن.
‫ولی شاید بهتر باشه همون اول بهش نگیم.
‫بیاین.
‫خب...
‫هنوز وقت ناهار نشده؟
‫داشتی چی می‌گفتی؟
‫داشتم می‌گفتم ‫اگه تو جنگ آرکریشیا همرزم بودین،
‫خب؟
‫واسه چی وقتی من...
‫بچه بودم، ندیده بودمت؟
‫مادز بعد از نبرد «انتهای زمین» فرار کرد...
‫و رفت سراغ ثروت و شهرت.
‫خیلی طول کشید که بتونم ببخشمش.
‫- چون سوگندش رو زیر پا گذاشته بود؟ ‫- آره، چی؟
‫نه بابا، چون ازم نخواسته بود باهاش برم.
‫خیلی‌خب!
‫چیزی نمونده بود ‫گرزت رو بکوبی تو صورتم.
‫برین اون پایین.
‫- خیلی‌خب. حرکت کنین. ‫- خیلی‌خب، بجنبین.
‫- صدای چی بود؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بگذریم، بیست سال بعدش ‫تو پاتوقمون...
‫که هیزلتون باشه، مستِ پاره بودم ‫که مادز پیدام کرد...
‫و ازم خواست تو یه ماجراجویی دیگه ‫همراهش باشم.
‫می‌خواست «زره» رو پیدا کنه.
‫آره.
‫اگه می‌دونستم قراره ده سال ‫تو قفس کلاغ اسیر بشم،
‫پیشنهادش رو مؤدبانه رد می‌کردم.
‫ولی چی بگم؟ ‫برادرمه دیگه، خیلی دوستش دارم.
‫من هم همین‌طور.
‫با این که خیلی من رو ‫تو دردسر می‌انداخت،
‫واقعا اگه الان همراهمون می‌بود، ‫بد نمی‌شد.
‫ظاهرا این کودن همین‌جا موندگاره.
‫ظاهرا همین‌طوره.
‫- نظرت چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ای بابا. من از دو چیز متنفرم ‫که یکیشون کشتن بقیه است.
‫♪ به نظرتون سلاحش رو ‫می‌اندازه و می‌ذاره می‌ره؟ ♪
‫♪ احتمالا نره، ولی اشکالی نداره.♪
‫♪ سه‌سوته به خدمتش می‌رسم ‫و بعدش می‌ریم موش می‌خوریم. ♪
‫چه مرگته؟
‫بیا.
‫سلام رفیق، احیانا ممکنه ‫سلاحت رو بندازی و بذاری بری؟
‫خودم هم گمون نمی‌کردم بری.
‫آهای بچه‌ها، بیاین.
‫اون یکیش چیه؟
‫- دیگه از چی متنفری؟ ‫- از زیتون.
‫واقعا؟
‫من که عاشق زیتونم.
‫بعد از سه سال جست و جوی دنیا،
‫حل سرنخ‌های مبهم و به بن‌بست خوردن، ‫بالاخره به اینجا و دری مخفی رسیدیم.
‫درش به کجا ختم می‌شه؟
‫در مقبره ویگل‌هایمه.
‫نلوینی ماجراجو، قصه‌گو ‫و قهرمان دارتی افسانه‌ای بود.
‫می‌گن با کل گنجینه‌های ‫ماجراجویی‌هاش دفن شده...
‫که احتمالا «زره کایمریایی» ‫هم بینشون باشه.
‫«زره کایمریایی.»
‫به عمرم ندیده بودم ‫پدرت اون‌قدر هیجان‌زده باشه،
‫حتی بیشتر از وقتی ‫که با اون سه...
‫آره دیگه.
‫بورمن عین پسرش می‌موند، ‫حاضر بود براش جون بده.
‫واسه همین وقتی بهمون خیانت کرد ‫و «مصاص فروغ» رو دزدید...
‫دلش رو شکوند.
‫بیاین.
‫اینجا چه خبر بوده؟
‫آتش گرفته بوده.
‫واقعا می‌دونی داریم کجا می‌ریم؟
‫آره، آخه انگار داریم اشتباه می‌ریم.
‫درست می‌ریم. ‫داریم می‌رسیم.
‫به کجا می‌رسیم؟
‫به مقبره ویگل‌هایم.
‫خیلی‌خب، تا عصبانی نشدین، باید بگم...
‫اگه می‌بردمتون دم قفس کلاغ‌ها، ‫خودمون رو هم اسیر می‌کردن.
‫می‌دونم الان این‌طور جلوه نمی‌کنه،
‫ولی کل اعمالم به خاطر کیت و ویلو بوده.
‫فقط در صورتی که من ‫«زره کایمریایی» رو بپوشم،
‫می‌تونیم نجاتشون بدیم...
‫و از اینجا جون سالم به در ببریم.
‫- می‌دونستم. ‫- باورم نمی‌شه.
‫به در مقبره‌اش که رسیدین، چی شد؟
‫ترول‌ها گیرمون انداختن.
‫من باهاشون مبارزه کردم ‫که خودش بتونه وارد بشه.
‫فقط دنبال مادمارتیگان افسانه‌ای بودن،
‫واسه همین وقتی من رو گرفتن، ‫الکی گفتم خودش هستم...
‫که دیگه دنبالش نگردن و بتونه...
‫دنیا رو نجات بده.
‫البته جریان مال ده سال پیشه.
‫نمی‌دونم پشت اون در چه خبره...
‫و واسه چی برنمی‌گرده، ‫ولی می‌فهمم.
‫من هم باهات میام.
‫- چطوری می‌شه از اینجا خارج شد؟ ‫- وای خدا.
‫سرم داره گیج می‌ره.
‫نه. نه.
‫چرا.
‫تازه، اولین بارم هم نیست.
‫هر وقت بهش نزدیک می‌شم، ‫احساس وحشت می‌کنم...
‫واقعا خیال می‌کردم ‫دارم یاد می‌گیرم.
‫چی رو؟
‫جادو رو.
‫آها.
‫ولی انگار هر چی بیشتر تلاش می‌کنم ‫کنترلش کنم، بیشتر...
‫حس می‌کنم از دستم در می‌ره.
‫بعدش هم... سرگیجه می‌گیرم.
‫- نمی... ‫- نه.
‫تقصیر خودت نیست، خب؟
‫- خیلی‌خب. ‫- تقصیر اینجاست.
‫باشه.
‫نه.
‫مطمئنم...
‫تقصیر خودمه.
‫تقصیر توئه.
‫اِم، این‌طور نیست.
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫شرمنده نباش.
‫تو نگران کیتی.
‫خودم باید می‌فهمیدم دروغ گفته. ‫همیشه دروغ می‌گه.
‫بیاین قبول کنیم ‫که همگی تا حدی مقصریم...
‫و حواسمون رو جمع کنیم ‫که در سریش رو پیدا کنیم، باشه؟
‫باید همین‌جاها باشه.
‫گمون کنم یکی از تونل‌های قبلی رو نگشتیم.
‫به امتحانش می‌ارزه.
‫وایستین! ای بابا...
‫خواهش می‌کنم. وایستین.
‫از پسش برمیام.
‫می‌تونم همه رو نجات بدم.
‫می‌تونم جبرانش کنم.
‫چی رو جبران کنی؟
‫بزرگ‌ترین اشتباه عمرم رو جبران کنم.
‫- فقط کافیه... ‫- سلام بورمن.
‫سلام گنده‌بک خان!
‫خیلی وقته که ندیدمت.
‫ای خائن.
‫اِم، چوبدستیه کجاست؟
‫ببین، احتمالش هست ‫که از دستم افتاده باشه.
‫چی؟
‫موقع نجات من ‫از دستش افتاد...
‫- آره، درسته. ‫- تو ساکت باش.
‫عصام چی؟ اون هم از دستت افتاد؟
‫نه. دست گریدونه.
‫خب، گریدون کجاست؟
‫احتمالا داره به نظافت ‫نشت طبقه «تریتون» نظارت می‌کنه.
‫- بدجوری تو دردسر افتادی خانم جان. ‫- آره، خودم می‌دونم.
‫- موت رو می‌کشم! ‫- موم رو نکش!
‫- می‌شه گفت دلم برات تنگ شده بود. ‫- موت به چه دردی می‌خوره؟
‫- واقعا؟ ‫- واقعا.
‫- می‌شه گفت دل من هم برات تنگ شده بود. ‫- آهای.
‫بس کن! بس کن!
‫ای آشغال عوضی فرسوده!
‫ای بزدل بی‌جربزه بدبخت.
‫عفت کلام داشته باشین بچه‌ها.
‫- ببخشید. ببخشید خانم‌ها. ‫- ببخشید.
‫دعا می‌کردم هنوز زنده باشی...
‫که لذت کشتنت نصیب خودم بشه.
‫من که همین‌جام.
‫بیا لذت ببر دیلاق خان.
‫بیا ببینم.
‫دیلاق؟ باشه، خب، ‫کمی هیکلی‌تر شدم‌ها.
‫راستش، واقعا شدی. ‫هیکلی‌تر شدی، خوش‌تیپ شدی.
‫خب، مرسی.
‫در واقع به خاطر رژیممه، ‫مقداری هم شکنجه شدم...
‫- نمی‌دونم بهت چی گفته، ولی دروغ گفته. ‫- تو «مصاص فروغ» رو دزدیده بودی.
‫از خودش دزدیده بودم!
‫بلی‌لاک و موکی رو به کشتن داده بود. ‫بهمون خیانت کرد...
‫به مادمارتیگان خیانت کرد.
‫بی‌خیال.
‫هر حرفی از دهن طرف درمیاد.
‫کار خودت بود، خب؟ ‫کار خودش بود.
‫خیال کردی چون از بوی اینجا خوشم میاد، ‫ده سال اینجا مونده بودم، ها؟
‫تو پیشکارش بودی.
‫ولی ولش کردی که بمیره.
‫خودم می‌دونم.
‫حاضر بودم تا تهش کنارش بمونم.
‫بهتر بود می‌موندم.
‫شرمنده‌ام.
‫گمون کنم یکی داره میاد.
‫ترول‌هان.
‫دفعه قبل همین‌جا گیرم انداخته بودن.
‫حتما فهمیدم برمی‌گردم همین‌جا.
‫ای بابا. خیلی زرنگن.
‫سریع‌ترین راه خروجی از کدوم طرفه؟
‫- همون دره است. ‫- آره.
‫دستت رو بکن این تو.
‫- من بکنم؟ واقعا؟ ‫- بجنب، آره.
‫دستت رو بکن توش ‫و اهرمش رو بکش.
‫واقعا؟
‫بهم اعتماد کن.
‫احسنت.
‫همین‌جا بمون.
‫بریم تو کارش. ‫تله‌های حرفه‌ای رو حل می‌کنیم.
‫باشه، من که دری سری نمی‌بینم.
‫چون...
‫بلد نیستی کجا رو نگاه کنی.
‫به سر بزرگی رسیدیم. چه عالی. ‫پس گنجینه‌اش کجاست؟
‫من طی سالیان سال ‫که از یاد همه رفته،
‫افرادی که وارد شدن رو سنجیدم.
‫همه‌شون دنبال ثروت، ‫شهرت و افتخار بودن...
‫و امیدوار بودن داستان زندگیشون ‫بدین ترتیب عوض بشه،
‫ولی بهترین گنجینه‌ای که به عمرم یافتم، ‫عشق و خنده اطرافیانم بود.
‫چه حرف قشنگی زد، مگه نه؟
‫البته، اگه دنبال مال و ثروت هستین،
‫باید جواب معماهام رو بدین.
‫ضمنا، اگه احیانا جواب ندین، ‫همه‌تون تو مقبره خودم می‌میرین.
‫وایستین ببینم. ‫واقعا گفت همه‌مون می‌میریم؟
‫همین رو گفت.
‫چه عالی.
‫آن چیست که از پدر به وارثانش رسیده ‫و هر برادر سهمش را برمی‌دارد؟
‫هم موهبت است، هم نفرین ‫و برخی بیش از دیگران به کار می‌برندش.
‫- کسی نظری نداره؟ ‫- معماست، من تو حل معما ماهرم.
‫چه عالی. جوابش رو فهمیدی؟
‫وایستین، وایستین، وایستین.
‫نام خانوادگیه.
‫چی؟
‫- واقعا؟ ‫- جوابش همینه.
‫جوابمون «نام خانوادگی»ـه.
‫تبریک می‌گم.
‫وارد شدیم. موفق شدیم!
‫اگه یه بار دیگه هم موفق بشین،
‫- گنجینه‌ام از آن خودتون می‌شه. ‫- وای.
‫هرچی دلتون بخواد...
‫تو گنجینه من پیدا می‌شه.
‫ایول، ایول. همه هوای آلاگاش رو داشته باشین. ‫از پسش برمیایم.
‫خیلی‌خب ویگل‌هایم، ‫سخت‌ترین معمات رو بگو.
‫آن چیست که عاقلان به دنبالش ‫و گدایان صاحبش هستند،
‫اما هر دو با خود به گور می‌بردنش؟
‫- نمی‌دونم. ‫- نمی‌دونی؟
‫هوم.
‫ظاهرا فرصت بیشتری لازم دارین،
‫اگه بخواین، معمام رو تکرار می‌کنم.
‫- ظاهرا فرصت بیشتری لازم دارین... ‫- خفه شو!
‫اگه بخواین، معمام رو تکرار می‌کنم.
‫ظاهرا فرصت بیشتری لازم دارین،
‫اگه بخواین، معمام رو تکرار می‌کنم.
‫آن چیست که عاقلان به دنبالش...
‫ظاهرا فرصت بیشتری لازم دارین،
‫اگه بخواین، معمام رو تکرار می‌کنم.
‫آهای، می‌شه کمی احترام قائل بشی ‫و این‌قدر به ویگل‌هایم حمله نکنی؟
‫ظاهرا فرصت بیشتری لازم دارین،
‫اگه بخواین، معمام رو تکرار می‌کنم.
‫احیانا طلسم یا جادویی بلد نیستی...
‫که این رو از نو راه‌اندازی کنیم؟
‫بدون عصام یا چوبدستی شرلیندریا ‫کاری از دستم ساخته نیست.
‫خیلی‌خب.
‫ظاهرا فرصت بیشتری لازم دارین،
‫اگه بخواین، معمام رو تکرار می‌کنم.
‫از من بشنوین، ‫واقعا چنین آدمی نیست.
‫آدم خیلی عوضی‌ایه.
‫حرف کی رو باور می‌کنین؟
‫حرف خلافکاری حقیر و بی‌وجدان رو ‫باور می‌کنین...
‫که به کسی وفادار نیست، ‫یا حرف آخرین تروبادور ماهر دنیا؟
‫ببینین چی می‌خونم.
‫♪ میمون کوچولو، میمون کوچولو، ‫بیا رو پام بشین. ♪
‫♪ خودم نازت می‌کنم، ‫با انگشتم... ♪
‫خیلی‌خب. ترانه‌هات افتضاحن!
‫خجالت بکش جناب!
‫خیلی بهتر شدن.
‫واقعا؟ به نظر من که بهتر نشدن.
‫فهمیدم!
‫«هیچی»ـه.
‫جوابش «هیچی»ـه.
‫ولم کن. وای، ای احمق.
‫کجاست؟ کجاست؟
‫ایناهاش.
‫کیت.
‫بابا؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫شمشیرش رو با خودش نبرد.
‫نمی‌شه چیزی برد.
‫نمی‌شه اونجا چیزی برد.
‫کیت.
‫می‌رم تو.
‫نه.
‫باید برم.
‫باید به حرفم گوش کنی.
‫- اگه بری، دیگه برنمی‌گردی. ‫- برام مهم نیست.
‫- اِم، نمی‌ذارم بری. ‫- آها، می‌خوای جلوم رو بگیری؟
‫جفتمون جلوت رو می‌گیریم.
‫کیت، باید از اینجا بریم.
‫هنوز هم می‌تونی اریک رو نجات بدی.
‫کیت، خواهش می‌کنم. ‫باید همین الان کمکم کنی.
‫وایستا.
‫بابا.
‫- کیت، خواهش می‌کنم. کیت. ‫- ولم کنین.
‫- بابا! ‫- کیت.
‫بابا!
‫بابا! بابا!
‫آلاگاش کجاست؟
‫رفت.
‫«مصاص فروغ» رو هم برداشت.
‫باید زودتر از اینجا بریم.
‫سلام.
‫الورا دانان کدومتونه؟
‫- منم. ‫- منم.
‫خیلی‌خب، می‌دونین؟
‫جفتشون رو اسیر کنین ‫و بقیه‌شون رو بکشین.
‫سلام بچه‌ها.
‫می‌خوای چیکار کنی کوتوله؟
‫همه‌مون رو بکشی؟
‫به من نگو کوتوله.
‫به نظر من بکشش ویلو.
‫این عوضی‌های پشمالو رو جزغاله کن.
‫بگیرینشون.
‫ساریس!
‫این‌ها رو به خاطر داری؟
‫راستش، نه.
‫اومدم که در یه سطح بشیم.
‫بیاین. بیاین!
‫ولش کنین!
‫ایول.
‫خیال می‌کردم زرنگ‌تر ‫از این حرف‌ها باشی مادمارتیگان.
‫ده ساله که مسئله‌ای رو ‫اشتباه برداشت کردی.
‫واقعا؟ چه مسئله‌ای؟
‫من مادمارتیگان نیستم.
‫پس کدوم خری هستی؟
‫- پسر شجاع کلویی آلاگاش هستم. ‫- چی؟
‫من رو باش که تازه داشت ‫ازت خوشم می‌اومد.
‫خفه شو!
‫- کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- آره.
‫چی بهت گذشت؟
‫چوبدستیه از دستم افتاد.
‫- خاک بر سرمون. ‫- دقیقا.
‫چیکار می‌کنی؟
‫لعنتی کار نمی‌کنه.
‫«مصاص فروغ» رو ‫وارد کردم، ولی چیزی نشد.
‫هه! شاید چون یه عمر دروغ گفتی، ‫تقلب کردی و به دوستانت خیانت کردی،
‫دیگه لایق قدرتش نیستی؟
‫فقط از یه طریق می‌شه فهمید ‫واسه تو فعال می‌شه یا نه بچه.
‫ترول‌های بیشتری دارن میان.
‫- سریع‌ترین راه خروجی اینجا کجاست؟ ‫- باید از اون دروازه بریم.
‫برین. برین.
‫پدرت می‌تونست من رو بکشه، ‫ولی نکشت،
‫البته خودش می‌خواست بکشه.
‫- چی؟ باید زودتر بریم. ‫- ببین چی می‌گم!
‫گمون کنم واسه این من رو نکشت ‫که خیال می‌کرد...
‫یه روزی خودت، برادرت یا مادرت رو می‌بینم...
‫ای خدا، چقدر از مادرت خوشم می‌اومد.
‫خیال می‌کرد می‌تونم بهتون بگم...
‫خب، بهم چی بگی؟
‫رفته بود با موجودات اون پایین مبارزه کنه،
‫آخه باور داشت یکی از شما ‫از مهم‌ترین چیز این بالا محافظت می‌کنه.
‫مهم‌ترین چیزمون چیه؟
‫الورا دانانه.
‫حالا از اینجا برو.
‫بیاین ببینم.
‫آها!
‫بیاین ببینم.
‫آفرین.
‫واقعا امیدوارم فرار کرده باشه.
‫فرار کرده.
‫واقعا به نظرت فرار کرده؟
‫مطمئنم فرار کرده.
‫آلاگاش کجاست؟
‫وای، چه غم‌انگیز.
‫گمون کنم خروجی رو دیدم.
‫خیلی‌خب، چه عالی.
‫خب، چطوری بریم اونجا؟
‫کیت، بیا دیگه.
‫کیت، باید حرکت کنیم. ‫فرومی‌پاشه‌ها.
‫پس کاری کن فرونپاشه.
‫بلد نیستم.
‫لطفا شما دوتا ‫فعلا بحث نکنین.
‫خودت باعث شدی این شکلی بشه.
‫تعمدی نبود.
‫این همه قدرت داری، ‫ولی کنترلت اصلا دست خودت نیست.
‫- داشتم... ‫- بچه‌ها!
‫- سعی می‌کردم کمک کنم. ‫- آره، معلومه.
‫همیشه دنبال کمک کردنی، مگه نه؟
‫می‌خوای...
‫اریک رو پیدا کنی، گریدون رو نجات بدی ‫و همه‌مون رو آزاد کنی.
‫خودم صداش رو شنیدم.
‫داشت صدام می‌کرد.
‫با من حرف می‌زد!
‫من هم می‌تونستم برم پیشش،
‫می‌تونستم برگردونمش ‫و بالاخره می‌فهمیدم...
‫واسه چی همیشه ‫تو رو به من ترجیح می‌داد!
‫الورا! خواهش می‌کنم!
‫ولی الان دیگه نمی‌تونم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- اِم، بچه‌ها؟
‫وگرنه چی می‌شه؟
‫چی می‌شه؟ من رو می‌کشی؟
‫کیت، الورا، بیاین دیگه.
‫کیت، داری چیکار می‌کنی؟
‫داری همه‌چی رو نابود می‌کنی.
‫- درست می‌گی. ‫- کیت!
‫همه‌اش تقصیر منه.
‫ببین...
‫می‌خوای من رو مقصر بدون و ازم متنفر باش، ‫فقط خواهش می‌کنم جای دیگه‌ای ادامه بده،
‫آخه اگه اینجا بمونیم، جفتمون...
‫کیت! نه! نه! کیت! نه!
‫کیت!
‫نه! نه! نه! کیت! کیت!
‫کیت! کیت!
‫- وانتاژ آبور تورماخ. ‫- کیت. صدام رو می‌شنوی؟
‫خواهش می‌کنم ویلو.
‫- وانتاژ آبور تورماخ. ‫- کیت، پایین نرو.
‫وانتاژ آبور تورماخ.
‫خواهش می‌کنم ویلو، خواهش می‌کنم.
‫- وانتاژ آبور تورماخ. ‫- وانتاژ آبور تورماخ.
‫نه! بشکنش!
‫- بشکنش ویلو! ‫- وانتاژ آبور تورماخ.
‫نه! نه! نه! نه! نه!
‫نه.
‫کار خودته.
‫وانتاژ آبور تورماخ.
‫چطور ممکنه؟
‫امکان نداره.
‫آهای!
‫کسی اینجا نیست؟
‫کسی نیست؟
‫کمک کنین!
‫کسی نیست؟
‫تو کی هستی؟
‫واقعی هستی؟
‫گمون کنم باشم.
‫خودت چی؟
‫تو من رو اینجا اسیر کردی؟
‫ولی هر کی تو رو اسیر کرده، ‫من رو هم آورده اینجا.
‫خب...
‫می‌خوای...
‫آزادم کنی؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انیمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.