..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
یاموری...
چی کار می کنی؟
آکیرا...
منظورم اینه که بپرسم،
اما واقعاً هیچ دوستی نداری؟
اوه، چه خبر؟
مردم چجوری "دوست" حساب میشن؟
چی؟
منظورت از چیه؟
دقیقا همون چیزی که گفتم
کی دوست حساب میشن؟
وقتی فکر می کنم اونا با هم دوست هستن، حدس می زنم؟
وقتی فکر می کنی اونا هستن؟
اوه ببخشید.
این هنوز برای تو خیلی پیچیده است، ها، کو-کون؟
ببخشید.
اما با توجه به اینکه نمیتونی فقط بپرسی، خوبه که کسی رو دوست فرض کنیم؟
اوه درسته، چون دوست نداری
هی، من وقتی کوچک بودم دوست هایی داشتم، میدونی!
ما خیلی با هم بازی کردیم.
اما من فکر کردم که دوست خطاب کردن کسی وقتی که سال ها اونو ندیدی ممکنه بی ادبی باشه.
پس اینطور نیست که دوست نخایی.
این گیرنده کوچک غمگین...
فکر می کنم بخاطر این فهمیدم که می خواستم با کسی ارتباط برقرار کنم.
یعنی فکر می کردی دوست میخوایی؟
شاید؟
مطمئن نیستم.
شورای مجتمع مسکونی کوموری نازونا ناناکوسا کو یاموری
اون روز ما زیر درخت سیب شریک جرم بودیم
سعی کردیم از خط عبور کنیم
سیاه شدن فوری
اوه تو عصبانی هستی...
بدرقه شده به این بعد ناگوار
باورم نمیشه که...
یکی مثل من...
از بین همه مردم، من نتونستم...
صبر کن، به هیچ وجه
من ترو مقصر دونستم
یه راز فهمید
برگ های انجیر به راست و چپ میرن
تو یه چشم به هم زدن از خواب بیدار میشم
اما بعد دارم به سمت اسمون می افتم
نمیدونم، فقط نمیتونم وایسم
فقط یک لقمه دیگه
دوباره، سقوط به صورت مارپیچی، افتادن روی یه آسمان خراش
Falin' fallin' two به تنهایی، ما حتی متوجه صدای پرده نمی شویم
آره آره آره آره آره برای همیشه
آره آره آره آره، من خودم رو ول کردم
و همینطور
زخم ها در حال پر شدن هستن، اره
دوباره، سقوط به صورت مارپیچی، افتادن روی یه آسمان خراش
Falin' fallin' two به تنهایی، ما حتی متوجه صدای پرده نمی شویم
آره آره آره آره آره برای همیشه
آره آره آره آره، من خودم رو رها کردم
و همینطور
زخم ها در حال پر شدن هستند، اره
چرا فرستنده من رو داری؟
"چرا"؟
من هیچوقت اونو دور ننداختم چون به من دادی، یادته؟
هااا؟
صبر کن...
چه خبره؟
بهش دادم؟
ما همیشه تو کلاس های مختلف بودیم،
و تو کلاس ششم خیلی برونگراتر شدی
و دوست هایه زیادی پیدا کردی
من فرصتی رو برای صحبت دوباره با تورو از دست دادم.
من منتظر بودم تا سیگنال تماس بفرستی، اما ههیچوقت این کار رو نکردی.
فکر کردم فراموشش کردی پس گذاشتمش
اما تو اخیراً به مدرسه نرفتی بخاطر همین ...
خب زنگ زدم ببینم چطوری
بعد صدایی از نزدیک شنیدم.
تعجب کردم
صبر کن ببینم
اون فرستنده و گیرنده... من اونو بهت دادم؟
نه
من اینطور فکر کردم، پس -
اما تو اونو تویه صندوق پست ما گذاشتی، یادت هست؟
من تا حالا شماره اتاق آکیرا رو نمیدونستم!
آکیرا...
اوه...
اما به هر حال خوشحالم که حالت خوبه.
بقیه تصویر خودتو از تو با اونچیزی که الان هستی به روز کردن،
اما تو قبلا خیلی غمگین بودی، میدونی؟
من نگران بودم.
چون با هم دوستیم.
دوست؟
تو بی‌تفاوت بودی و من مطمئن نبودم که واقعاً من رو دوست خودت می‌دونی،
اما تو به روش خودت به اون فکر کردی و نشونه ای از احساست به من دادی.
باعث خوشحالی من شد، پس ممنون
این... این سوء تفاهم...
این واقعا بده، اینطور نیست؟
سلام!
بیا با ما بازی کن، کو.
چی کار می کنی؟
من دارم چند تا مورچه نگا میکنم که یه حشره مرده رو حمل می کنن.
جدی چیکار میکنی؟
خیلی سرگرم کننده است.
تو مجبور نیستید برای بازی بدویی، درسته؟
من با روش خودم سرگرم میشم، پس نگران من نباش
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
ما با هم دوستیم، نه؟
ها؟
اوه، من...
خوب من حدس میزنم؟
خوبه!
آکیرا...
مدتیه.
صبر کن چرا اینطوری لباس پوشیدی؟
الان میری خونه؟
البته که نه.
الان دارم میرم بیرون
اما ساعت 4 صبحه !نیمه شبه هنوز!
منظورت صبح زوده
من همیشه زود از خواب بیدار می شم.
پس صبح ها قبل از مدرسه پیاده روی می کنم.
من هرگز این کار رو نمی کنم.
داری چیکار میکنی یاموری؟
دارم برمیگردم خونه انگار؟
اوه، هی پس...
پس میتونیم فردا همین ساعت دوباره همو ببینیم؟
هان؟ چه خبره کو کون؟
تازه داشتم می رفتم بخوابم. تمام.
نازونا چان، من یک خبر دارم.
ها؟
ظاهراً من یک دوست داشتم.
یک دوست.
همین؟
شب بخیر
انگاری امروز زود میری خونه
واقعا؟ اما الان ساعت 3:30 صبحه.
شوخی می کنی؟
شب تازه شروع شده !
قطعاً تازه شروع نشده.
تو کار خودتو بکن بعدشم برو...
پس این فقط یک رابطه فیزیکیه، نه؟
اگه خصوصیه که ...، نازونا چان!
اشکالی نداره برام مهم نیست
وافعا اذیت کردنو دوست داریا نه ؟
قراره بری یه زن دیگه ببینی، نه؟
من در موردش میدونم.
اوم، نه، اینطور نیست...
اوه، واقعا؟
ن-نه...
نه! نه!
واقعاً اصلاً اینطور نیست!
واقعا!
به هر حال فردا می بینمت!
خداحافظ، نازونا چان!
اوه دیگه نمیتونم بخورم...
آره...
آکیرا!
یو
تا اینجا دویدی؟
اوه، آره
بعد از حرف زدن با نازونا چان،
ملاقات با آکیرا قبل از رفتن به مدرسه به کار هر روز من تبدیل شد.
اگرچه ما بازم اونقدری باهم صحبت نمیکنیم.
ما فقط گاهی اوقات درمورد موضوعاته روزمره حرف میزنیم.
یعنی قبلا پرحرف تر و سرزنده تر نبود؟
من احساس می کنم که اون کاملاً اینجوری نبوده.
چی؟
خوب...
من فقط تعجب کردم که این برات سرگرم کنندست که با من حرف بزنی یا نه؟
یاموری برای تو جالب نیست؟
اینطور نیست اصلا اینطورنیست...
پس خوبه.
برای من خیلی سرگرم کنندست.
ها...
اگه اشتباه می کنم که خیلی خوبه...
اما میدونستی...
که اون من رو دوست داره؟
اگه اون بهم بگه...
حالا فهمیدم
صبر کن چی؟ اون کیه؟
داشتم فکر میکردم پشت سر من چیکار میکنی؟
یعنی اون عصبانیه؟
یعنی واقعا اون عصبانی؟!
این بده بد
چکار کنم؟ چکار کنم؟!
چیکار کنم... چی... چیکار کنم؟!
چیکار میکنی که تو یه همچین جایی هانکی پانکی بازی میکنی؟
ها؟ ها؟
تو برو، تو!
اوه هانکی... اون چیه؟!
خوب البته!
یک پسر و دختر جوان چه کاری دیروقت انجام میدن،
غیر از بازی هانکی پانکی؟
"دو دوزه بازی"؟ اصلا یعنی چی؟!
اوه، اوم...
یعنی یاموری میشناسیش؟
اره...
اوه، نیازی به نگرانی نیست!
رابطه من با اون کاملا فیزیکیه نه عاطفی پس شما میتونید اروم باشید خانم، خانم.
اینطوری نگو!
ای-یاموری، اشکالی نداره که به مدرسه نمیای،
ولی تو نباید سرگرمی پرخطر داشته باشی
نه! اینطور نیست!
می شنوی، کو کون؟
ساکت میشی نازونا چان؟!
کو-کون... نازونا چان...
پس این همون چیزی که، ها؟
چی از اون دله تورو برده؟
همونطور که گفتم کاملاً فیزیکیه.
خفه شو جان!
تو اونو دوست داری، نه؟
عالیه.
نگو که اون از من خوشش میاد، چقدر شرم آوره.
داره سرخ میشه...
اوه، جان! بسه دیگه!
شما بچه های مدرسه دوست دارید همه چیزو به عشق ربط بدید!
اوه، چرا صورتت اینقدر قرمز شده؟
ببندش! دهنتو ببند بچه!
صادقانه بگم یعنی ما باید این کارو انجام بدیم؟
کوکون، یک ثانیه وایسا.
باشه...
من بهت نشون میدم.
بهتره اونطرف و نگاه نکنی
اوه، صبر کن! واقعا؟!
لطفاً، بس کن!
این کارو جلوی دوستم انجام نده!
آه، خوشمزه بود
چی؟ اون چی بود؟
اون چیه؟
گردنت...
اون خونتو خورد؟
تو... تو چی هستی؟!
البته که یک خون آشام
آبجو برات هم خوبه؟
آره مشکلی نیست
ببخشید،میتونم یه صبحانه ویژه با قهوه داغ سفارش بدم؟
تو چی، یاموری؟
اوه، پس من هم یک قهوه داغ می خورم.
فهمیدم.
چی؟ شما بچه ها خیلی کسل کننده این
اگه زیر سن قانونی ای نمی تونی مشروب بخوری
یاموری، باید دوباره ازت بپرسم.
با این زنه بده بستونی داری؟
اوه، خب...
«ببخشید یه آبجو دیگه!
چرا بهش اجازه میدی خونتو بخوره؟
این یه چیزه معمولیه؟
به مدرسه نیومدنت ربطی داره؟
فکر کردم شاید نمیخوای در موردش صحبت کنی، پس نپرسیدم...
اما چرا دیگه به مدرسه نمیای؟
چه کسی اهمیت می ده که اون به مدرسه نمیره؟
انگار ارزش هر چیزی رو داره.
میشه هیولاها یکم خفه بشن؟
هیولا"؟
هی، کو-کون، این دختر واقعاً یه هیولاست؟!!
اینطوری؟
آکیرا...
چی؟
ببخش که هیچوقت بهت نگفتم
اما من واقعا نمی دونم چطور بگم.
فکر می کردم برم مدرسه حالم خوب میشه ،
ولی بعدش دیگه نمیتونستم دردیو احساس کنم
بهم خوش نمیگذشت
وقتی یه اتفاق ناگهانی می افته،
چطور باید با اون احساس مقابله کرد؟
برای من هم همینطوره.
هر روز از بودن تو مدرسه یا خونه لذت نمیبرم.
ولی من باید برم.
گاهی وقتا نمیتونم بگم که دوستام هنوزم دوستمن یا نه.
پس خوشحالم که بعد از مدتی برای اولین بار با تو برخورد کردم، یاموری.
و دیدن صورت همه چیزهو از دبستان یادم میاره.
یاموری، با من به مدرسه بیا.
کنار تو بودن برای من لذت بخش تره.
آکیرا...
تو ادم جالبی هستی
گفتی اسمت چی بود؟
من نازونا ناناکوسا هستم، یک خون آشام.
آکیرا آسای، انسان.
منظورم اینه که من هنوز مطمئن نیستم که تمام این چیزهای خون آشام رو باور کنم.
مجبور نیستی حرفمو باور کنی.
در هر صورت من هنوز فقط یک خون آشامم.
آسای چان، تو دوست کوکون هستی، نه؟
آره
مدتی بود اونو ندیده بودی؟
این همه مدت چیکار میکردی؟
فکر نکردی باهاش ​​تماس بگیری؟
دارم میرم.
صبر کن چی؟! نازونا چان؟!
نازونا چان بدون اینکه دونگش و بده رفت.
واقعا مثل اینکه بین شماها خبرایی نه؟
یاموری؟
بگیر
یعنی اون عصبانیه؟
به خاطر آکیرا؟
واقعا؟
منظورم این که آکیرا فقط یک دوسته،
ولی انگاری حالش خوب بود داشت آبجو میخورد که
اوه...
از دستم عصبانی؟
من عصبانی نیستم.
ولی هستی.
گفتم عصبانی نیستم. ولی هستی.
پس چته؟
نازونا چان اگه بهم نگی از چی عصبانی از کجا باید بدونم؟!
ارگ خفه شو
فقط ساکت شو، احمق!
خرافاتی
خودت فکر کن،
پس عصبانی
هوی! کجا میری؟!
لعنتی، نازونا چان برای چی اینقدر عصبانیه؟!
من تو رو از دست نمی دم
گمش کردم
اون هیچا نیست...
نمی فهمم چرا عصبانیه
این دعوای ماست؟
اوه...
امیدوارم دندونام نشکسته باشه
اوه، نازونا چان؟
اوم، متاسفم
تموم
در مورد چی؟
چون عصبانی .
تو عذرخوای کردی چرا باید عصبانی باشم؟
چون قایمکی یه دوست و میدیم
چی؟ چرا باید از این بابت عصبانی باشم؟
اوم...
خیلی خوبه که دوست داری
نازونا چان...
من به ندرت قبلاً با کسی دعوا کردم ، واقعاً متوجه نمی شم
چرا عصبانی .
می خوام اگه می تونی بهم بگی.
و...
میخوام برات جبران کنم نازونا چان.
رابطه ما مستلزم جبرانه ها؟
ن-نازونا چان؟
اون چیزی که داریم فیزیکیه و میخوای جبران کنی؟
میتونم یه لحظه اون بخش و بیخیال بشی؟
من واقعا عصبانی نیستم
یکم گرفته شدم
عصبانیت و گرفته شدن متفاوتن
آسای چان، اینطوریه؟ دوستت؟
یادت هست که گفت: "با من به مدرسه بیا"؟
چرا نتونستی فورا جواب بدی؟
هااا؟
این چیزیه که بهش فکر میکنی؟
اره...
نازونا چان، الان ، راهی برای رفتن به مدرسه نیست
هااا؟
دلیل تردید من این بود که نمی دونم چطوری به دوست انسانم بگم
که من نمیرم چون میخوام خون اشام شم.
دست و پا چلفتی
مگه نه ؟
چه اتفاقی برات افتاده؟
خون توعه.
اوه من همین الان زمین خوردم
اوه نه خیلی خون اومده.
چی میگی
گفتی "دوست انسان".
این یعنی دوست خون اشامم داری؟
امروز دیگه از تو خون نمیگیرم .
فردا میبینمت دوست من
نازونا چان...
دوستا
معمولا همو نمیبوسن وکارای دیگه
ندای شب
مهتاب بر من بتاب
چشم گرفتار نور آبی
دو طرف چراغ های نئون
ندای شب
منو ببر، نیمه شب
چشم های قرمز خونی
لالایی برای بزرگسالان
از بچگی عاشق شبها بودم
تا حدودی از رفتن به تخت ساعت نه متنفر بودم
این فقط یه جورایی گذشت
میخواستم بیشتر باهات آشنا بشم
هی هی
پرنده زودرس میدونی چیه
من می خوام عمیق تر، عمیق تر، عمیق تر ببینم
در سایه های عمیق باز کن
از ساعت 12 تا 2 بعد از ظهر
اولین باری که از تو رد شدم
نه، فکر می کنم اولین باری که تو رو سوار کردم چهارده سالگی بود
من، فقط یه مرد احمقم
با هدایت دست، همه چیز جدید بود
هیکلت و اون عطر
اون پوست تیره که به خوبی با ساکت جور در میاد
من به داخل کشیده شده بودم، تسلیم به اشاره
بعد به من موزیک دادی
بدن برهنه زنی رو به من نشان دادی
جرعه مشروبی خوردم که هرگز نخورده بودم
باسن پیرمردم رو دود کردم
غرق در کارهایی که نباید انجام بدی
آغشته به باید نمی دونم
زیر پرده ی تاریکی میاد تا ما رو بگیره
تو همیشه خیلی دمدمی مزاجی
ندای شب
مهتاب بر من بتاب
چشم گرفتار نور آبی
دو طرف چراغ های نئون
ندای شب
منو ببر، نیمه شب
چشم های قرمز خونی
لالایی برای بزرگسالان
شب سوم: خیلی بیرون آمد