..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یـــو، هولمز.
‫یـــو، واتسون-کون.
‫اومدم جلوتو بگیرم، سنپای.
‫نه، منظورم «کارآگاه» بود.
‫منم اومدم تو رو بکشم،‌ خون‌آشام.
‫نیمه‌شبی روشن از نور
‫جایی که خودخواهی، طمع و حسرت در رفت وآمدن
‫دیدم زیر این بارون تار شده
‫هاله‌های خیسی که با نورهای نئونی شکل گرفتن
‫تا طلوع صبح، نباید بیدار شی
‫زمان ما رو از هم جدا می‌کنه
‫با چشم‌هایی خسته گفتم شب به خیر
‫فکر کردم رسیدم، اما همه‌ش سراب بود
‫درست عین اون‌روز، می‌خوام لمست کنم
‫خیلی وقته که شرافتم رو انداختم دور
‫اشتباه‌ها توی یه چشم‌به‌هم‌زدن رخ می‌دن، آره
‫شب کوتاهه...
‫فندکی که گاز نداره هنوزم آتیش می‌کنه
‫این‌طوری شد...
‫یه لحظه وایسا بینم
‫خب، منم یه خونه و زندگی دارم که باید مراقبش باشم
‫اون تنهام نمی‌ذاره، عــاهـــا
‫قبل‌از اینکه دروغ بگم، خودش سوار شده بود
‫لا دی لا دی لا لا
‫بازم امروز درحالی که چیزی زمزمه می‌کرد، درو باز کرد
‫همیشه کاراتو خودسرانه می‌کنی
‫درست عین بیست‌سال پیش، که همین‌طوری شروع شد
‫اَه، باید یکیشو انتخاب کنم، یه‌طرف گرمای زندگیه
‫و یه‌طرف تاریکی شیرین
‫بیشتر بنویس...
‫بیشتر بخون...
‫با طمع داره می‌خنده
‫همون‌طور که برنامه ریخته بودی، فردا داره ذوب می‌شه
‫دیگه برام مهم نیست
‫همون‌طور که می‌بینی، دیگه راه برگشتی نیست... ها ها ها
‫با چشم‌هایی خسته گفتم شب به خیر
‫فکر کردم رسیدم، اما همه‌ش سراب بود
‫درست عین اون‌روز، می‌خوام لمست کنم
‫خیلی وقته که شرافتم رو انداختم دور
‫اشتباه‌ها توی یه چشم‌به‌هم‌زدن رخ می‌دن، آره
‫شب کوتاهه...
‫فندکی که گاز نداره هنوزم آتیش می‌کنه
‫این‌طوری شد... که شد
‫یاموری-کون، تو چیکار می‌کنی؟
‫من...
‫نمی‌خوام خانم کارآگاه بمیره.
‫و همین‌طور شماها.
‫یاموری-کون...
‫متوجه‌م.
‫همه‌تون فکر می‌کنین واسه کشته نشدن، باید بکشین.
‫ولی، چرا تا الان واسه اینکه جلوشو بگیرین کاری نکردین؟
‫چون نمی‌تونستیم هیچ کاری بکنیم.
‫نمی‌دونستیم کسی که تهدیدمون می‌کنه کیه یا کجاست.
‫هیچ سرنخی نداشتیم.
‫وقتی ما رسیدیم به دفتر کارآگاه که آدرسش روی ‫کارتش بود، خیلی وقت بود که اونجا رو خالی کرده بود.
‫و الان... بالأخره کارشو شروع کرد.
‫اومده که ما رو بکشه.
‫فرصت مناسبی داریم.
‫باید الان تهدید رو از بین ببریم وگرنـ...
‫دروغه!
‫همه‌تون ترسیدین...
‫چون مجبورین یکی رو بکشین.
‫نمی‌خواین این‌کارو بکنین.
‫می‌خواین عادی باشین!
‫شماها با ما فرقی ندارین.
‫قدرتشو دارین، واسه همین برای ‫از بین بردن تهدیداتون، عادی رفتار می‌کنین.
‫ولی وقتی یکی رو تهدید به کشتن می‌کنین، ‫واقعاً عین ما منظورتون این نیست.
‫هوی...
‫خون‌آشاما فقط حرفای گنده می‌زنن!
‫مراقب حرف زدنـ...
‫واسه همینه که...
‫همه‌تونو دوست دارم!
‫چون شما خون‌آشاما از ما آدما، آدم‌ترین!
‫یاموری-کون...
‫نیکو-سان...
‫سنسه! هیراتا-سنسه!
‫به کمکت احتیاج دارم.
‫می‌خوام دوست نازونا-چانو نجات بدم.
‫می‌خوام دوباره باهم دوست بشن!
‫فقط وقتی که کمک لازم داری می‌شم معلم؟
‫کارآگاه گرفتت؟
‫خاک بر سرت کنن. همه‌جات آشغاله.
‫آره خب.
‫بحثی ندارم.
‫سـری-چان...
‫درسته که چون کارآگاه بهت حمله کرده اعصابم خرده.
‫ولی... واقعاً اشکالی نداره؟
‫منظورت چیه؟
‫ازش این حسو نگرفتم که می‌خواد منو بکشه.
‫می‌دونم که احتمالاً خبر داره جلوی یه خون‌آشام...
‫توی ‫یه نبرد تن‌به‌تن هیچ شانسی نداره.
‫ولی اگه حق با یاموری-کون باشه و ‫چیز دیگه‌ای توی ذهنش باشه چی؟
‫شاید داره ما رو بازیچه‌ی خودش می‌کنه ‫که این‌جوری واکنش نشون بدیم.
‫همیشه به این فکر می‌کردم که کارآگاه می‌خواد چیکار کنه.
‫اگه می‌خواد بکشه، پس هدفش از این حمله‌های غیرکشنده چیه؟
‫دنبال چیزیه که علیه شما استفاده کنه؟
‫چیزی رو گذاشته واسه بعداً؟
‫درهرحال، چون نازونا-چان نقطه‌ضعفی نداره،‌ نمی‌تونه اونو بکشه.
‫پس چیکار می‌کنه؟
‫یادمه قبلاً یه‌چیزی بهم گفت.
‫«قبل از اینکه مجبور شی از شبی که این‌قدر ‫دوستش داری دست بکشی، زود باش برگرد خونه.»
‫فکر کنم خانم کارآگاه...
‫می‌خواد شب رو به پایان برسونه.
‫همه‌جور «آزمایشی» رو انجام دادم.
‫اونم روی خون‌آشامی که اون‌قدر احمق ‫بود که بیاد سمتم و منم گیرش انداخته بودم.
‫تا کجا تونست جلوی آسیب‌ها دووم بیاره؟
‫توی ترمیم زخم‌هاش با توجه به جایی ‫که آسیب دیده بود، فرقی وجود داشت؟
‫واقعاً راهی واسه کشتنش با یه روش وحشیانه نبود؟
‫جوونیمو حروم این چیزا کردم.
‫چه جوونی مرموزی.
‫خب، چی فهمیدی؟
‫متأسفانه، نتونستم اون‌جوری بکشمش.
‫من اومدم باهات حرف بزنم!
‫ولی تو هم عین ما، توی این نقطه آسیب‌پذیری.
‫درد داره، ناناکوسا؟
‫درد داری ولی جلوی جیغ زدنتو گرفتی؟
‫ماشالا داری.
‫ولی توی این وضعیت، حتی خون‌آشاما هم ضعیفن!
‫شاید نمیری، و ترمیم شدنت هم طول نمی‌کشه،
‫ولی عین چی درد داره، نه؟
‫گوش کن، ناناکوسا.
‫نمی‌خوام مجبور شم بهت آسیب بزنم.
‫ولی واقعاً نباید یه پسر بچه‌ی 14 ساله رو قاطی گندکاریات بکنی.
‫دلم به حالش می‌سوزه.
‫از هیچی خبر نداری.
‫چرت و پرت نگو.
‫خون‌آشامی عین تو نمی‌فهمه یه آدم چه حسی داره.
‫کو-کون با من زندگیشو می‌کنه!
‫من بهت هشدار دادم که «هرکاری که مجبور باشم رو می‌کنم.»
‫اینا تقصیر توـه، ناناکوسا.
‫تصمیممو گرفتم.
‫اول یاموری-کون رو می‌کشم.
‫می‌کشمت.
‫بالأخره می‌خوای بیای سراغم؟
‫بفرما پس، دوست دارم ببینمش!
‫اینا حرفای منن که!
‫شما خون‌آشاما خیلی احمق و لجبازین.
‫شدین برده‌ی یه روتین.
‫نکـ...
‫اینجا طبقه سومه!
‫واهاهای، دردم گرفت.
‫ناناکوسا، زودی بیا منو بـــکـــش!
‫ها؟ چرا الان خیالم راحت شده؟
‫اون می‌خواد کو-کون رو بکشه.
‫چرا چون چیزیش نشد خیالم راحته؟!
‫باید بکشمش.
‫خوبه!
‫گفتم که همه‌تون احمقین.
‫بدون فکر کردن به سمتم حمله می‌کنی، ‫واسه همین راحت می‌تونم جاخالی بدم.
‫من هیچ تمرین خاصی هم نکردم، ولی از مغزم استفاده می‌کنم.
‫تو هم از مغزت استفاده کن، ناناکوسا.
‫ای بابا،‌ اگه زودتر منو نکشی، یاموری-کون می‌میره هــا!
‫«شبو به پایان برسونه»؟
‫منظورت چیه؟
‫مطمئن نیستم،
‫ولی شاید...
‫کیه؟
‫کو-کون نمی‌دونه من اینجام.
‫من تنها اومدم.
‫واسه همین کو-کون نمیادش.
‫جلوتو می‌گیرم.
‫اصلاً راه نداره که به کو-کون برسی سنپـ...
‫نـــانـــاکــــوســــا.
‫چطوره با یه پیام کوچولو بهش خبر بدم که اینجاییم؟
‫فکر کردی می‌ذارم؟
‫نه، نه.
‫انجامش دادم رفته.
‫بیشتر تمرکز کن.
‫چطوره؟
‫شاید خون‌آشاما قوی باشن،
‫ولی یه ضربه به شبکه خورشیدی،‌ خیلی درد داره مگه نه؟ ‫شبکه خورشیدی همون شبکه عصبی پشت معده‌س که به آرامش و تمرکز ذهن کمک می‌کنه و سومین چاکراه بدن اونجاست.
‫بگی‌نگی ازت ناامید شدم.
‫عین آدمایی.
‫فکر کنم اصلاً نتونی قبل از اینکه یاموری-کون بیاد اینجا، منو بکشی.
‫تقصیر خودته که ضعیفی،‌ ناناکوسا.
‫فقط به‌خاطر تو، یاموری-کون قراره بمیره.
‫چی شده، ‌یاموری-کون؟!
‫چه خبره؟
‫نمی‌دونم!
‫نمی‌دونم، ولی...
‫اگه عجله نکنیم...
‫خانم کارآگاه می‌میره!
‫تقصیر منه؟
‫آره.
‫یاموری-کون باید بمیره چون تو ضعیفی.
‫من؟
‫ضعیف؟
‫ضعیفی.
‫تو حتی نمی‌تونی منو بکشی.
‫فقط بشین همین‌جا و مرگ یاموری-کون رو تماشا کن.
‫چیکار کنم؟ بهتره که چیکار کنم؟
‫فکر کن!
‫آره، باید فکر کنم.
‫سنپای که دیگه پیامشو فرستاده.
‫خیلی طول نمی‌کشه که کو-کون برسه اینجا.
‫اگه من این‌قدر ضعیفم...
‫وایسا، ضعیفم؟
‫فکر می‌کنم خیلیم قوی‌ام.
‫واقعاً می‌تونه جلوی حمله‌های منو بگیره و کو-کون رو هم بکشه؟
‫نه،‌ نمی‌تونه.
‫یه‌چیز دیگه‌ای هست...
‫سنپای...
‫واقعاً نمی‌خوای کو-کون رو بکشی، نه؟
‫چرا همچین فکری می‌کنی؟
‫چون داری زیادی حرف می‌زنی، سنپای.
‫اون پیامت هم همین‌طور.
‫اگه واقعاً می‌خواستی بکشیش، بهتر بود به من نگی.
‫هدفت چیه؟
‫دختر بیچاره...
‫چشمام!
‫لعنتی!
‫می‌دونی چیه، ناناکوسا...
‫اینکه من دارم به چی فکر می‌کنم، مهم نیست.
‫من فقط یه هدف دارم:
‫خلاص شدن از شر خون‌آشاما.
‫اگه بیاد سر راهم، خب معلومه که یاموری-کون رو هم می‌کشم.
‫اون‌که درهرحال طرف خون‌آشاما رو گرفته.
‫الان بمیره بهتر از بعداً ـه.
‫ناناکوسا،‌ نکنه فکر کردی اگه عین اسکلا به ‫بهترین چیزا امید داشته باشی، فایده‌ای داره؟
‫من امروز آماده اومدم سراغتون.
‫که همه‌چی رو تموم کنـ...
‫تو روحت!
‫خودم می‌دونم!
‫مگه نگفتم مستقیم حمله نکنی بهـ...
‫پس این‌سری واقعاً آماده‌ای...
‫که جدی بشی.
‫چاره‌ی دیگه‌ای ندارم!
‫ما که در رفتیم!
‫بشین تا بذارم!
‫حسابی آتیشی شده!
‫وای!
‫باید زود برسم!
‫چه حرکتای خفنی زدی.
‫دیگه بسه، سنپای.
‫من...
‫نمی‌خوام مجبور به...
‫کشتنت بشم،‌ سنپای.
‫خیلی احمقی، ناناکوسا.
‫اوی، اون صدا...
‫کو-کون؟
‫یاموری-کون؟
‫چرا؟
‫شب دهم: دوست داشتم به دست تو باشه
‫یاموری-کون عزیز،
‫دنبال من نگرد.
‫به خون‌آشاما اعتماد نکن.
‫واقعاً شک دارم که بتونی خون‌آشام بشی.
‫درست عین خودم.
‫تا حالا تصور کردی که اگه نتونی تبدیل بشی، ‫تا آخر عمرت ممکنه چه حسی داشته باشی؟
‫تو هنوز جوونی.
‫بعد از اینکه نتونی خون‌آشام بشی، ‫یه زندگی خیلی طولانی پیشِ‌روت هست.
‫پس لطفاً...
‫لطفاً...
‫یاموری-کون؟
‫کو-کون...
‫نمی‌شه، باید زودتـ...
‫نازونا-چان!
‫گه توش!
‫انصاف نیست!
‫انصاف نیست؟
‫این‌جوری...
‫چاره‌ای جز کشتنت ندارم!
‫از اولش باید همین‌کارو می‌کردی، ناناکوسا!
‫ها؟
‫این کارات یعنی چی، یاموری-کون؟
‫سر راهمی!
‫نکن، نازونا-چان!
‫خانم کارآگاه از اولش هم... ‫خفه شو!
‫سنپای، بس کن.
‫تو رو خدا.
‫اون دوستمه.
‫منم بودم،‌ مگه نه؟
‫کو-کون،‌ ببخشید.
‫چون من تصمیم اشتباهی گرفتم، توی این وضعیت افتادیم.
‫باید بدون فکر کردن می‌کشتمـ...
‫اشکالی نداره، نازونا-چان.
‫اون، نمی‌خواد منو بکشه.
‫ها؟
‫اون، از اولش هم...
‫خفه شو!
‫... می‌خواسته که تو، اونو بکشی.
‫خانم کارآگاه...
‫پیامی که برام فرستادی...
‫خفه شو، خفه شو، خفه شو.
‫... حرف‌های آخرت بودن! ‫گفتم خفه شو!
‫«پیام»؟
‫«حرف‌های آخر»؟
‫یاموری-کون عزیز... ‫دنبال من نگرد. ‫به خون‌آشاما اعتماد نکن.
‫واقعاً شک دارم که بتونی خون‌آشام بشی. ‫درست عین خودم. ‫تا حالا تصور کردی که اگه نتونی تبدیل بشی، تا آخر عمرت ممکنه چه حسی داشته باشی؟
‫تو هنوز جوونی. ‫بعد از اینکه نتونی خون‌آشام بشی، یه زندگی خیلی طولانی پیشِ‌روت هست. ‫پس لطفاً... لطفاً...
‫گفتی به کو-کون خبر دادی که بیاد اینجا.
‫مگه واسه همین نیومده اینجا؟
‫ها؟
‫به من همچین چیزی نگفت.
‫من فقط جاهایی که فکر می‌کردم باشی رو گشتم.
‫سنپای...
‫اگه خانم کارآگاه می‌خواد یه خون‌آشام بکشتش،
‫اگه هدفش اینه،
‫با خودم فکر می‌کردم ممکنه از این قضیه چی عایدش بشه.
‫مثلاً؛
‫اگه جسدش رو پیدا کنن، می‌فهمن خانم کارآگاه ‫همون دختری بوده که 10 سال پیش گم شده،
‫یعنی می‌فهمن مجیرو کیوکو-سانه.
‫و این‌طوری ممکنه تحقیقات بیشتری راجع به مرگ والدینش بکنن.
‫خانم کارآگاه حتماً از خودش یه سرنخ‌هایی به‌جا گذاشته.
‫مدرکی که وجود داشتن خون‌آشاما رو تأیید می‌کنه.
‫مثلاً چی؟
‫نمی‌دونم.
‫یادداشت یا فیلم،
‫یا حتی شاید خون‌آشامی که یه جا زندانیش کرده.
‫این...
‫به‌نظرم نقشه‌ش واسه خلاص شدن از شر خون‌آشاماست.
‫وقتی که همه بفهمن خون‌آشاما وجود دارن،
‫و شبا به آدما حمله می‌کنن،
‫مردم دیگه شبا بیرون نمیان.
‫تو نقشه داشتی که از مرگت استفاده کنی تا طی 10 سال بعد،
‫خون‌آشاما از گرسنگی بمیرن، نه؟
‫شب هرچی بی‌صداتر و آروم‌تر، بهتر.
‫البته اگه به معنی کشتن خون‌آشاما باشه،
‫چجوری انجام دادنش مهم نیست.
‫تا وقتی که کاری کنم آدما شبا نیان بیرون...
‫«دنبال من نگرد.»
‫مگه بهت اینو نگفتم،‌ یاموری-کون؟
‫تا حد زیادی درست گفتی.
‫من امشب اومدم اینجا که کشته بشم.
‫ثابت کردن وجود داشتن خون‌آشاما،‌ سخته.
‫وقتی بمیرن، خاکستر و ناپدید می‌شن.
‫نمی‌تونم جسد یه خون‌آشامو ببرم جایی.
‫بیا این‌جوری بگیم که پای من به تلویزیون باز شده و کلی ‫هم شلوغ‌کاری و اصرار می‌کنم که خون‌آشاما وجود دارن.
‫مردم هم با خودشون فکر می‌کنن ‫یه زن دیوونه داره چرت و پرت تفت می‌ده.
‫البته فکر کنم واقعاً دیوونه‌م.
‫واسه همین با خودم گفتم مرگ من می‌تونه مدرک خوبی باشه.
‫حداقل ثابت می‌کنه موجوداتی بین ما هستن که قدرت غیرعادی دارن،
‫و تظاهر می‌کنن که انسانن.
‫چیزی که می‌خواستم، یه فیلم از کشته شدنم بود.
‫فیلم و مرگ من...
‫واسه مدارک، حیاتی بودن.
‫این بازیِ من بود.
‫توی دهه اخیر، فکر و ذکرم این بود که چجوری خون‌آشاما رو بکشم.
‫تونستم چندتاشونو با استفاده از نقطه‌ضعفشون بکشم،
‫ولی بعضی‌وقتا از گذشته‌ی یه خون‌آشام هیچ اطلاعاتی نیست.
‫آخرش فهمیدم که نمی‌تونم همه‌شونو بکشم.
‫واسه همین باید کاری می‌کردم که خودشون بمیرن.
‫اگه کسی شبا نره بیرون، خون‌آشاما دیگه غذایی ندارن.
‫تعدادشون به تدریج کم می‌شه.
‫تا اینکه یه روز؛
‫منقرض می‌شن.
‫ولی اینکه...
‫فکر نمی‌کنی جواب بده؟
‫خودمم همین فکرو می‌کنم.
‫می‌دونم.
‫یک سال،‌ دو سال، یا نهایتاً ده سال؛
‫مردم می‌تونن با ترس از خون‌آشاما زندگی کنن و شبا بیرون نرن.
‫ولی حداقلش دلم می‌خواست...
‫که شبا بی‌صدا و آروم باشن.
‫ولی، حالا که تو ازش با خبر شدی، تمومه.
‫شک دارم دیگه کسی از اونا منو بکشه.
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫دنبال یه راه دیگه بگردی؟
‫چه بدونم...
‫راستشو بخوای، یه‌جورایی از همه‌چی خسته‌م.
‫سنپای...
‫اگه قرار بود کشته بشم، دوست داشتم به دست تو باشه، ناناکوسا.
‫خداحافظ،‌ ناناکوسا.
‫تو... هیچ‌وقت بهم اون چیزایی که می‌خواستم رو ندادی.
‫نازونا-چان،‌ خوبی؟
‫خـ ـ خوبم...
‫یه‌کم خسته‌م.
‫یا شاید کم‌خون شدم یا یه همچین چیزی؟
‫خون‌آشاما هم کم‌خونی می‌گیرن؟
‫البته منطقیه.
‫خون می‌خوای؟
‫کو-کون...
‫ها؟
‫ببخشید که نتونستم سنپای رو بکشم.
‫نه، اگه می‌کشتیش که اوضاع بد می‌شد.
‫منظورم این نیست.
‫اون موقع فکر می‌کردم اگه نکشمش، اون تو رو می‌کشه،
‫واسه همین با وجود اینکه کشتنش بهترین تصمیم بود...
‫شرمنده‌م.
‫ولی نمی‌خواستی سنپایت رو بکشی،‌ مگه نه؟
‫من نمی‌خوام کاریو بکنی که اشکتو درمیاره، نازونا-چان.
‫منم نمی‌خواستم خانم کارآگاه بمیره.
‫چون اون...
‫نازونا-چان...
‫باید بریم دنبال خانم کارآگاه.
‫هنوز...
‫هنوز تموم نشده.
‫خانم کارآگاه!
‫ها؟
‫یاموری-کون...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.