..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫تعطیلات تابستونی خیلی زود گذشت.
‫ترم جدید شروع شده.
‫و هنوز...
‫می‌شه اونو بیاری عقب؟
‫درگیر کارای جشنواره‌ی فرهنگی‌ایم.
‫کارت خیلی با دستات خوبه، ایزومی-کون.
‫بخش‌های زنونه‌ی وجودت عالی می‌نوازن!
‫اوه... مرسی.
‫هــــه... نکنه اینا توقع دارن همه‌ی ‫اینا رو خودمون انجام بدیم؟
‫چی؟ می‌تونیم امروز تمومش کنیم.
‫آره!
‫دخترای دبیرستانی چه بی‌دغدغه شدن...
‫خودتم دختر دبیرستانی‌ای.
‫من توی تیم لباسام،
‫ولی شیکیموری-سان توی تیم دکوره،
‫واسه همین جدا جدا کار می‌کنیم.
‫هوی،‌ خودتو زخم کردی.
‫کاکتوس لازم داریم؟
‫پس، کویرش کنیم.
‫این اطراف که کاکتوس رشد نمی‌کنه!
‫انگار بهشون خوش می‌گذره...
‫پارسال توی یه تیم بودیم،
‫پس خیلی می‌تونستم باهاش حرف بزنم،
‫ولی امسال این شانسو نداشتیم.
‫خیلی خوش‌شانسن‌ ها...
‫ایزومی، برو سر کارت.
‫ایزومی-کون، می‌دونی چطوری ‫باید اینو دوخت؟
‫اوه، آره.
‫سوزن رو از پشت می‌بری داخل و ‫از جلو میاریش بیرون.
‫عالی!
‫بازم انجامش داد!
‫اوه، فهمیدم! خیلی خوبی!
‫من؟ از من عصبی‌ای؟
‫چیکار کردم مگه؟
‫زندگی سخته ها.
‫امروز اولین روز جشنواره‌ی فرهنگی‌مونه.
‫خیلی استرس دارم چون برای نمایشِ ‫امسال ما، خیلی بیشتر از پارسال درخواست شده؛
‫ولی تلاشمو می‌کنم!
‫یـــو، دیرت نشه یه وقت.
‫اوه، لعنت!
‫صبر کن باو!
‫بفرما.
‫مرسی.
‫بفرما.
44...
‫چه شماره‌ی نحسی.
‫البته چیز جدیدی نیست.
‫امسال هم انجامش می‌دن؟
‫خیلی باحاله ها، نه؟
‫ها؟ آره...
‫گوش کنید ملت!
‫باید بیشترین درآمد مدرسه رو در بیاریم
‫و جایزه‌‌ای که هر دانش‌آموزی داره ‫خودشو براش پاره می‌کنه رو، ببریم:
‫بلیت‌های رایگان افتر-پارتی!
‫هورا!
‫ایزومی، ‌تو و اون لباس ‫اصلاً بهم نمیاین.
‫ولی هیچ‌کس قرار نیست بفهمه ‫تو یکی، کی هستی که.
‫خیلی گرمه انگار.
‫ایـ-ایزومی-سان.
‫اوه، شیکیموری-سان.
‫عجیب که نشدم، نه؟
‫زیادی بی‌شرمانه نیست؟
‫خیلی ناز شدی!
‫جدی؟ تو هم خیلی خوب شدی!
‫شما دوتا! زل زدن بهم بسه! برید سر کارتون!
‫97امین جشنواره‌ی هاچیو، آغاز می‌گردد.
‫خوش اومدین! چند نفرید؟
‫خوش اومدین!
‫اینجا هم بیاین!
‫کلاس 4-2 یه کافه‌ی حیوونی راه انداخته!
‫بیاین اینجا!
‫می‌گما، اون خرگوشه ناز نیست؟
‫خیلی نازه!
‫عالیه.
‫چه ناز!
‫دوتا بستنی شکلاتی، یه بستنی موکا،
‫یه شربت پرتقال، یه شربت آبلیمو و...
‫می‌شه عکس بگیرم؟
‫حـ-حتماً!
‫تو چه حیوونی‌ای؟
‫چیزه...
‫این «پارفه‌ی زرافه‌ای» چه طمعی‌‍ه؟
‫ببخشید! سفارش منو نگرفتین!
‫خیلی سرمون شلوغه!
‫ولی باید تمام تلاشمو بکنم!
‫پشمام!
‫چی؟ افتادم روی چی؟
‫نمی‌تونم جلوی چشممو نگاه کنم!
‫ایزومی-کون!
‫بیا! عین همیشه!
‫من...
‫باید بستنی رو نجات بدم!
‫احمق.
‫همه‌مون اینجاییم. تنهایی کارا رو نکن.
‫ببخشید.
‫خب، حالا که می‌فهمی...
‫خرگوشه، شیر رو تبدیل ‫کرد به یه گربه پیشی!
‫خسته‌م.
‫امروز خیلی مشتری داشتیم.
‫احتمالاً فردا بیشتر هم بشن.
‫وای...
‫بیا فردا عصر باهم راه بریم.
‫باشه. منتظرشم.
‫کل صبح قراره توی کتاب‌خونه کار کنی؟
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫راستش...
‫کتاب‌خونه واسه استراحت مردم بازه،
‫پس کار زیادی ندارم.
‫شیفت سه ساعته‌ی روز دوم رو مشخص کردم،
‫کسی نمی‌خواست انجامش بده.
‫تو هم کل صبح توی کافه حیوونی کار داری؟
‫آره.
‫چی شده؟
‫یکم حس بدی دارم.
‫همه قراره کلی کار کنن.
‫نگران نباش.
‫من به‌اندازه‌ی جفت‌مون، کلی کار می‌کنم.
‫شیکیموری-سان!
‫منم سر کار کلی کار می‌کنم!
‫مراقب باش قفسه‌ی کتاب ‫نخوره توی سرت، خب؟
‫کلی کار می‌کنم!
‫گوش می‌دی؟
‫کلی کار می‌کـــنـــم!
‫امروز بریم کجا؟
‫انگاری امروز یکی دیگه ‫هم توی کتاب‌خونه هست.
‫امیدوارم عین خودم سال دومی باشه.
‫عجیب می‌شه با کسی که نمی‌شناسم وقت بگذرونم.
‫اوه...
‫مونده بودم کی میاد.
‫ایزومی-کون، تو اومدی.
‫کامیا-سان؟
‫امسال هم توی کمیته‌ی کتابی؟
‫خوشحالم کس دیگه‌ای که سرِ ‫این کاره، کسیه که می‌شناسمش.
‫کمکم می‌کنی اینا رو بذارم اونجا؟
‫حتماً.
‫پارسال از طریق کمیته‌ی کتاب، کامیا-سان رو شناختم.
‫تک‌خال تیم والیباله. قد بلنده.
‫خفنه و با همه مهربونه.
‫بین دخترا و پسرا کلی تحسین می‌شه.
‫پارسال کلاس بغلیم بود و ‫باهم کارای کتاب‌خونه رو می‌کردیم.
‫اولش خیلی استرس داشتم،
‫ولی کامیا-سان خیلی دوستانه ‫بود و راحت باهام حرف زد.
‫بگذریم، عجیبه اینجوری بدشناسی بیاریا.
‫نه والا.
کلاستون واسه جشنواره چیکار می‌کنن؟
‫کافه.
‫عه؟ عین ما.
‫احتمالاً بدون تو، کلی سختشونه.
‫اوه... آره شاید.
‫ملت دیروز گریه کردن که من نرم.
‫همینه!
‫تو رو خدا نرو!
‫بهمون رحم کن!
‫همیشه اطرافت کلی آدمن، نه؟
‫خیلی بین کوهای‌ها، توی تورنمت ‫ورزشی، محبوب بودی.
‫اوضاع همیشه توی کلاس ‫و کلوپم، پر هرج‌ومرجه.
‫واسه همین از لحظات آروم خوشم میاد.
‫مثل... الان.
‫وای یا خدا!
‫می‌خوای کتاب قرض بگیری؟
‫نه، من از کمیته‌ی کتاب اومدم اینجا! ‫ایزومی از کلاس 4-1 هستم!
‫اوه، خوشوقتم. کامیام.
‫خوشوقتـــ... آخ!
‫ایزومی-کون بودی؟
‫استرس نداشته باش. سال اولی‌ایم.
‫آره راست می‌گی.
‫اولین باره میام سر این کار ‫واسه همین یکم استرسی‌ام.
‫مرسی!
‫اگه روی این تب، کلیک کنی؛ ‫همه چیزو برات مرتب می‌کنه.
‫اینجا اسم افراد و تاریخی که کتابا ‫رو قرض گرفتن رو، وارد می‌کنی.
‫فهمیدم.
‫کامیا-سان، خوب توضیح می‌دی.
‫عالیه.
‫امروز اول می‌دویم؟
‫سلام، کامیا-سان.
‫سلام، ایزومی-کون.
‫امروز زودتر اومدیا.
‫آره.
‫دیروز کاری که واسه شورای دانش‌آموزی ‫ازم خواسته بودن رو انجام دادم.
‫هم‌کلاسیم بهم گفت برم ‫باهاشون بدوم،
‫ولی معذرت خواستم و نرفتم.
‫آها.
‫کامیا-سان، خیلی مهربونی.
‫چـ-چیه؟
‫هیچ‌کس اینو قبلاً بهم نگفته بود.
‫بهشت،‌ دریاچه، آتش، رعدوبرق، ‫باد، آب، کوه، زمین!
‫آها.
‫پس راحت باش و کارو بسپار به من.
‫چیـ-چیه؟
‫انگاری یکم متفاوت شدی.
‫ها؟ چجوری؟
‫هممم، خب...
‫فکر کنم...
‫واسه اینه که دوست‌دختر داری.
‫مـ-می‌دونی؟
‫نکوزاکی بهم گفت.
‫توی کلوپ والیبالیم خب.
‫اسمش شیکیموری-سانه، نه؟
‫امسال هم هم‌کلاسی‌اید؟ چه خوش‌شانس.
‫بگذریم،‌ مگه خیلی خوشگل و عالی نیست؟
‫ستاره‌ی تورنمت ورزشی هم بود.
‫حتماً خیلی بهش افتخار ‫می‌کنی، مگه نه؟
‫کامیا-سان امروز خیلی پرحرف شده...
‫خب، چطور بود؟
‫ها؟
‫آخه... می‌دونی...
‫چطوری با هم قرار گذاشتین؟
‫ها؟ چـ-چـ-چـ-چـرا همچین چیزیو می‌پرسی؟
‫در مورد روابط زیاد حرف نمی‌زنم ‫واسه همین هم کنجکاوم.
‫چیز دیگه‌ای نیست.
‫خب؟ چطوری شد؟
‫زیادی علاقه‌مندی!
‫نه نیست.
‫قسم می‌خورم معنای خاصی نداره.
‫من فقط...
‫ازش خوشم میاد.
‫چند وقته قرار می‌ذارید؟
‫کدومتون گفت برید بیرون؟
‫یه لحـ... کامیا-سان...
‫چرا منو تحت فشار گذاشته؟
‫نکنه کامیا-سان...
‫شیکیموری-سان رو دوست داره؟
‫کسی توی کلاسمون شماره‌ی مَچ شده داره؟
‫هممم... انگار کسی جفت نشده.
‫آخه 600تا دانش‌آموز داریم.
‫بریم بقیه‌ی کلاسا رو چک کنیم!
‫امسال دوست‌دخترمو پیدا می‌کنم!
‫میچّون، زود باش بریم.
‫نگاه کردن به شماره‌ها که ‫چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫این «شماره‌ی زوج‌ها»،
‫کاری می‌کنه دوتا آدم بدبخت ‫تا آخر عمر بیفتن بیخ گوش هم.
‫پارسال هم شانس آوردی بابا.
‫بذارید توضیح بدم.
‫شماره‌ی زوج‌ها یه رویداد ‫مهم توی مدرسه‌ی ماست،
‫که شورای دانش‌آموزی اسپانسرشه.
‫داری با کی می‌حرفی؟
‫شماره‌ی 600 دانش‌آموز مدرسه ‫دم در کلاسشون نوشته می‌شه.
‫هدف اینه که شماره‌ی دانش‌آموزی ‫که باهات مچ هست رو پیدا کنی
‫با هم عکس بگیرید و این ‫وظیفه‌ی خطیر دبیرستانی رو کامل کنید.
‫وظیفه‌ چیه دیگه؟
‫خب، آخه پارسال، شیکیموری...
‫واسه همین احتمالاً اعصابش خرده ‫که یه یارویی قراره با ایزومی عکس بگیره.
‫یه یارو؟
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫در مورد چی؟
‫هرکسی که شماره‌ی ایزومی-سان ‫رو داره رو پیدا می‌کنم...
‫و باهاش مبادله می‌کنم!
‫میچّون، قیافه‌ت، قیافه‌ت!
‫اون یارو رو زنده بذار حداقل!
‫خب...
‫تو و شیکیموری-سان، کِی قرار گذاشتین؟
‫باشه. بهت می‌گم.
‫کامیا-سان همیشه آروم و خفنه،
‫ولی خیلی به شیکیموری-سان...
‫خب، بگو.
‫پارسال توی جشنواره‌ی فرهنگی ‫باهمدیگه راه رفتیم.
‫چی؟ عالیه ایزومی-سان!
‫شماره‌هامون یکیه!
‫وای! عالیه!
‫همچین چیزی خیلی کم پیش میاد...
‫چیزه،‌ خب، ایزومی-سان...
‫می‌خوای با من عکس...
‫این همون چیزه‌س که وقتی عکس ‫بگیرین بعدش یه زوج می‌شین؟
‫عـ... عکس...
‫قبلاً اصلاً بخت‌آزمایی نبردم!
‫معجزه شده؟
‫شـ-شاید...
‫چون امروز می‌خواستم به شیکیموری-سان ‫بگم که با هم قرار بذاریم،
‫عـ.. عکس... بگیـ...
‫خدا منم دید؟
‫می‌خوای فعلاً با هم راه بریم؟
‫اوه!
‫کجا بریم؟
‫بد شد. جایزه‌ت یه بادکنکه!
‫سلام، ‌شیکیموری!
‫دارن عکس زوجی می‌گیرن.
‫عجب جای توی چشمی...
‫این وسط ما هم عکس بگیریم؟
‫چیزه!
‫ایزومی-شان، می‌خوای با من عکس بگیری؟
‫چی؟
‫ببخشید! خودمم از اول همینو می‌خواستم.
‫یعنی...
‫چی؟
‫ایزومی-سان؟
‫ها؟ مطمئنم توی جیبم بود، ها؟
‫هــا؟ هـــا؟
‫ایزومی-سان؟
‫فکر کنم گمش کردم...
‫تمومه.
‫گفتم یه چیزی عجیبه ها.
‫گفتم زیادی شانس آوردما...
‫زیادی امیدوار شده بودم.
‫شیکیموری-سان هم تسلیم شده،
‫ببخشید.
‫شاید خدا داره بهم اخطار می‌ده که ازش ‫نخوام قرار بذاریم چون براش دردسر درست می‌کنم.
‫چرا همیشه...
‫ایزومی-سان.
‫چیه؟
‫بیا دنبال شماره‌ت بگردیم.
‫هیچ‌وقت پیداش نمی‌کنیم.
‫چطوری مطمئنی؟
‫می‌دونم! همیشه همینه!
‫پس بیا امروز، تغییرش بدیم.
‫ببخشید!
‫شاید نتونم تنهایی پیداش کنم،
‫واسه همین باهم بگردیم؟
‫چشم!
‫بریم!
‫ببخشید! شماره‌مو گم کردم!
‫ولی شماره‌هامون یکیه! باورم کن!
‫لطفاً!
‫قوانین می‌گه باید واسه عکس گرفتن ‫اون برگه رو داشته باشید.
‫پس نه.
‫فکر نکنم...
‫تو رو خدا!
‫نه.
‫شیکیموری-سان، مثل اینکه...
‫پس بیا امروز، تغییرش بدیم.
‫لطفاً!
‫غیرممکن باشه یا نه...
‫هیچ چیزی بدتر از کاری نکردن نیست.
‫بدجوری دلم می‌خواد باهاش عکس بگیرم!
‫رئیس، چیکار می‌کنی؟
‫اینو بگیرید و اونجا وایسید.
‫عالیه!
‫براتون خوشحالم!
‫عکستون رو اونجا می‌گیریم.
‫باورم نمی‌شه رئیس اجازه‌شو داد!
‫چیزه... خیلی ممنونم.
‫به کسی در موردش نگو.
‫چشم.
‫و...
‫موفق باشی.
‫خیلی‌خب،‌ لبخند! الان می‌گیرم!
‫احساس بدی داشتم ولی وقتی اون ‫منو به جلو هل داد، عکسمون رو گرفتیم.
‫و بعدش، پشت باشگاه...
‫همه چی دست به دست هم داد ‫و منم ازش خواستم قرار بذاریم.
‫ببخشید تو هم نپرسیده بودی ‫ولی من همه چیو گفتم دیگه...
‫کامیا-سان؟
‫بهترین سرنوشتیه که شنیدم.
‫چه واکنش باوقاری!
‫خیلی در مورد خودم حرف زدم.
‫آها.
‫هیچ شماره‌ی 44ای نیست.
‫3تا پایه و 15تا کلاس هستا.
‫وقت زیادی نمونده. تسلیم شو.
‫احتمالاً یکی توی کلاسای دیگه‌ست...
‫موندم طرف چجوریه...
کامیا
بادکنک
وسایل تزئینی
لباس‌ها
از دید ایزومی
#07
جشنواره‌ی فرهنگی؛ بــــــــــخـــــــــــــــش اول
جشنواره‌ی فرهنگی
مرگ
یک‌سال و نیم پیش
زوج‌ها
شماره‌ی
اینو ایزومی
اوئدا
ساتو شیکیموری تاکدا
تاناچو
شماره‌ی زوج‌ها
زوج‌ها
شماره‌ی
زوج‌ها
شماره‌ی
توی ابرا
دو ساعت بعد
پیداش نکردن
محل عکس گرفتن زوج‌ها
محل عکس گرفتن
زوج‌ها
کتاب‌خانه
محل استراحت
محل جشنواره‌ی فرهنگی
کتاب‌خانه
از طرف کمیته‌ی کتاب
قرض گرفتن کتاب
محل جشنواره‌ی فرهنگی
کتاب‌خانه برای استراحت شما عزیزان باز است کمیته‌ی کتاب
کتاب‌خانه
از طرف کمیته‌ی کتاب
کتاب‌خانه
محل استراحت
محل جشنواره‌ی فرهنگی
کتاب‌خانه
از طرف کمیته‌ی کتاب
کلاس ۴-۱ کلاس ۴-۲
کلاس ۳-۱ کلاس ۱-۲
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.