..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫بفرمایید.
‫این طرف!
‫واو! موفق شد!
‫ایزومی-کون اون فیلمی که همه جا پیچیده رو دیدی؟
‫اونی که بر اساس داستان خیالی‌ـه؟
‫اون لایو-اکشن درسته؟ نه هنوز ندیدم.
‫جالب بود؟
‫آره.
‫تصاویر زیبا بودن، و لباس‌ها هم فوق‌العاده.
‫کامیا-سان، خیلی دخترونه‌ای. ‫فکرشو نمی‌کردم.
‫اینجورم نیست که سلیقه‌های کاملاً دخترونه داشته باشم.
‫ولی فایده نداره.
‫دخترایی که فقط می‌شینن و صبر می‌کنن ‫الان اونقدر به جایی نمی‌رسن.
‫ها؟ ولی آدمای زیادی میرن اون فیلمو ببینن ها.
‫شاید برای این که همه می‌خوان دنیا اونطوری باشه.
‫که یه روزی یه شاهزاده با اسب سفید بیاد ‫و اونا برای همیشه خوش‌بخت بشن.
‫واقعاً اینطوره؟
‫اوه، کامیا-سان، دیدن اون فیلم باعث شد از من ‫در مورد شیکیموری-سان بپرسی؟
‫شاید اینطور باشه.
‫خیلی در موردش جدی بودی. ‫مونده بودم دلیلش چیه.
‫کامیا-سان.
‫«هرچیزی که برات مهمه باید توی قلبت محفوظ بمونه ‫و با کسی در میون گذاشته نشه،»
‫همچین چیزی میگه.
‫کی میگه؟
‫دختر توی فیلم، که عشقش ناکام موند.
‫کـ-که اینطور...
‫ولی هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم باهات همچین صحبتی داشته باشم.
‫عجیبه نه؟ بهم نمیاد؟
‫یا این که... شبیه من نیست؟
‫نه، من که بهم خوش می‌گذره.
‫پس خوشحالم.
‫کامیا؟ اینجایی؟
‫اومدی.
‫نکوزاکی-سان؟ برای چی اومدی اینجا؟
‫می‌دونی یه لحظه...
.کامیا رو قرض می‌گیرم
‫خیلی عذر می‌خوام! اگه براتون زیاد مشکلی نداره،
‫می‌تونین شماره‌تون رو با من عوض کنین؟
‫ها؟ عامم...
‫شیکیموری-سان... هستی، درسته؟
‫قضیه چیه، نکوزاکی؟
‫بازی شماره‌ی زوج‌ها رو می‌شناسی دیگه؟
‫می‌خواد شماره‌ش رو با مال تو عوض کنه.
‫چرا شماره‌ی من؟
‫چـ-چون...
‫کسی که دوستش دارم شمارش با شما یکی‌ـه.
‫اگه اینطوره، بفرما.
‫مطمئنین؟!
‫دیدی؟ گفتم که!
‫کامیا علاقه‌ای به این چیزا نداره، مشکلی نیست!
‫خیلی ممنونم.
‫توی راهرو گرمه. چرا نمیاین داخل حرف بزنین؟
‫عه، شیکیموری-سان؟!
‫ا-اومدم دنبالت چون می‌دونم شیفتت به‌زودی تموم می‌شه!
‫جـ-جدی؟
‫داشتن درباره‌ی چی حرف می‌زدن؟
‫مشکلی نیست. می‌تونی بری.
‫20 دقیقه آخر رو تنهایی-
‫نمی‌شه!
‫نمی‌تونم بذارم خودت تنهایی کارا رو بکنی!
‫اوه... که اینطور. تو کارت جدی هستی ها؟
‫میچّون، پس بیا همینجا بشین و منتظر بمون، ‫خوب و خنکه.
‫بـ-باشه.
‫هاچیمیتسو هم باید می‌اومد.
‫ممنون که به فکرم بودی، کامیا-سان.
‫اون عروسکِ خجالتی!
‫بابت امروز ممنون، کامیا-سان.
‫خوشحال شدم که کلی صحبت کردیم.
‫تا بعد.
‫آره، فعلاً.
‫ببخشید منتظر موندین.
‫کامیا-سان!
‫کامیا! منتظرت بودیم!
‫حالا می‌تونیم وقت تلف شده رو جبران کنیم!
‫کامیا! طولش دادیا!
‫با وجود کامیا-سان حتماً سودمون می‌ترکونه!
‫خیلی‌خب! بریم تو کارش!
‫اون دختره کیه؟ خیلی خوشگله!
‫خیلی بلنده! مثل مدل‌ها می‌مونه!
‫عالیه!
‫می‌خوای باهاش حرف بزنی؟
‫راه نداره.
‫ظاهراً سینگله.
‫جدی؟ پس من میرم براش!
‫ممنون منتظر موندین.
‫کامیا!
‫یه لحظه بیا اینجا!
‫لذت ببرید.
‫وقتی میاد اینجا خیلی مشتری‌های بیشتری می‌گیریم.
‫بهتر نیست بذاریمش همونجا جلو در وایسه؟
‫هی، ببین الان وقت خوبیه برای صحبت کردن باهاش!
‫بیخیالش شو. عمراً وقتش رو برای تو بذاره.
‫شکل بدنش عالیه. ‫مطمئنم هر لباسی بپوشه بهش میاد.
‫شاید زیاد علاقه‌ای به دیگران نداره ها؟
‫هی، بیا ازش بخوایم یه عکس دیگه بگیریم!
‫به نظر خیلی دور از دسترس میاد.
‫موندم به چی علاقه داره.
‫شاید به همین اونجا وایسادن راضیه.
‫می‌خوام باهاش حرف بزنم!
‫نه، شرط می‌بندم یه شانسی دارم!
‫به نظر خیلی ورزشکاره.
‫موندم چرا اونجا وایساده.
‫می‌خوای ازش اسمشو بپرسی؟
‫نظرت چیه بری بهش سلام کنی؟
‫یعنی اگه اسمشو سرچ کنیم میاد...
‫کامیا؟
‫چیزی شده؟
‫ببخشید... یه لحظه میرم هوا خوری.
‫پسر، هیچ‌وقت فکرشو نمی‌کردم که خودش بیاد و درخواست کنه.
‫ولی به‌نظر دختر خوب و صادقی می‌اومد.
‫کاملاً برخلاف من.
‫باید سریعاً این احساسات رو دور بریزم.
‫کامیا-سان.
‫چیزی لازم داری؟
‫اومدم اینو پس بدم. ‫احساس کردم نامردیه.
‫همه شماره‌هاشونو با هم عوض می‌کنن.
‫فکر نکنم نامردی باشه.
‫نه منظورم این نبود.
‫این چیزیه که نمی‌تونم از تو بگیرم.
‫اینطور نیست؟ کامیا-سان؟
‫چرا...
‫کامیا-سان، چیزیت نشده؟
‫نه، خوبم.
‫بعدشم، این تویی که ممکن بود چیزیت بشه.
‫چرا یهو قفسه‌ی کتاب‌ها افتاد؟
‫ببخشید، کامیا-سان.
‫این تقصیر من بود. ‫خودتو مجبور کردی کمک کنی.
‫این اتفاقی بود. تقصیر تو نیست.
‫کامیا-سان، تو مهربونی.
‫هستم؟
‫زیاد بهم میگن «خون سردم» یا «معلوم نیست تو سرم چی می‌گذره» ولی...
‫جدی؟
‫تو مهربونی.
‫چرا...
‫فکر کنم فقط منم که اینو فهمیدم،
‫ولی رفتار یکم پیشت...
‫و چرا این باعث شد که بخوای اینو بهم برگردونی؟
‫نیومدی که بهم بگی دیگه هیچ‌وقت نزدیکش نشم؟
‫نه. فقط نمی‌خواستم هیچ‌کار بی‌ادبانه‌ای در حقت بکنم.
‫چون فکر می‌کنم اگه کسی، شخصی که من ‫دوستش دارم رو، دوست داشته باشه؛ آدم بدی نیست.
‫اگه واقعاً موقعی که داشتی اینو بهم می‌دادی ‫هیچ حسی نداشتی، مشکلی نداره.
‫ولی...
‫اگه باعث شدم دروغ بگی و زجر بکشی، ‫این نامردی در حقت نیست؟
‫مطمئنی؟
‫در اصل این کمک کردن به دشمنت نیست؟
‫مشکلی ندارم.
‫مطمئنم ایزومی-سان هم همینکارو می‌کرد.
‫آره... کاملاً می‌تونم بفهمم.
‫شیکیموری-سان...
‫بله؟
‫آخرشم... اونو نمی‌خوام.
‫ها؟
‫چیزی که دستم بود، فقط یه تیکه کاغذ بود.
‫ولی...
‫لازم نیست زیاد نگرانش بشی.
‫قرار نیست هیچ‌وقت بهش بگم چه حسی دارم.
‫و قرار نبود هیچ‌کس بفهمه چه حسی دارم.
‫فکر کنم حرف خوبی بهت نزدم ها؟
‫نمی‌خواستم حس بدی پیدا کنی.
‫ببخشید.
‫ببخشید...
‫ببخشید که نتونستم فوراً بندازمش دور.
‫دیگه هیچ‌وقت نزدیکش نمی‌شم.
‫ها؟ این دیگه چیه؟
‫منم نمی‌فهمم.
‫مهربونیِ خاموشش باعث شد اطرافش بیشتر ‫از هرکس دیگه‌ای احساس راحتی کنم.
‫فقط همین بود.
‫اون به من مثل یه دوست نگاه می‌کنه، ‫و من دارم بهش خیانت می‌کنم.
‫با این که اون تو رو داره...
‫چرا نمی‌شد فقط با هم دوست باشیم؟
‫دیگه تمومش کن.
‫ببخشید، هیچ‌وقت نمی‌خواستم ‫بهت آسیب بزنم.
‫لازم نیست از من عذرخواهی کنی،
‫و منم نمی‌تونم جای توی، ‫تصمیمی رو بگیرم.
‫هیچ چیزی درموردت نمی‌دونم، کامیا-سان؛
‫ولی یه چیزی رو می‌دونم.
‫تو سعی داری احساساتت رو ‫واسه من و ایزومی-سان، فدا کنی.
‫برام مهم نیست اگه فکر ‫کنی آدم گستاخی‌ام.
‫هنوزم، من خوشحالم؛
‫که تو همچین آدم مهربونی‌ای.
‫پس باید اون احساساتت رو عزیز بشماری،
‫ببخشید. الان خوبم.
‫بگذریم، نمی‌ری پیش ایزومی-کون؟
‫احتمالاً الان بزنه زیر گریه.
‫اوه، درسته!
‫شیکیموری-سان...
‫می‌بینمت.
‫آره! می‌بینمت!
‫ای بابا... یعنی چند وقت بود که ‫جلوی کسی گریه نکرده بودم؟
‫الحق که آدم عالی‌ایه.
‫گذاشت آدمی مثل من، روی شونه‌ش گریه کنه؛
‫خدا رو شکر که اون، دوست‌دخترشه.
‫امیدوارم خوشبخت شن.
‫آخرین روز جشنواره‌ست.
‫و امروز...
‫... یک سال از قرار گذاشتن‌مون می‌گذره ‫و تولد شیکیموری-سان هم هست!
‫پارسال خیلی دیر موقع فهمیدم...
‫تولدم؟ ماه قبل بود.
‫چـــــــی؟!
‫پس امسال، رفتم خرید...
‫چـ-چـ-چیزه، می‌خوام به ‫دوست‌دخترم هدیه بدم...
‫میـ-می‌شه یه چیزی پیشنهاد کنید؟
‫گردن‌بند قلبی واسه اینجور ‫مواقع خیلی محبوبه.
‫امسال بهش هدیه‌شو می‌دم!
‫دارم می‌رم!
‫عه‌وا، امروز داری زود می‌ری.
‫این دو روز اخیر هم زود رفتم!
‫رفتی؟
‫به کافه حیوونی ما سر بزنید!
‫هل ندید! گفتم که بس کنید!
‫وااای! بازم درست گفت!
‫پشمام! چجوری داره انجامش می‌ده؟
‫خب پس...
‫نخسته‌ واسه این سه روز!
‫به‌سلامتی!
‫اشک‌هایم!
‫قشنگ معلومه شما دوتا ‫واسه باختمون خیلی داغون شدین.
‫اگه اول می‌شدیم می‌تونستیم بلیت ‫رایگان افتر-پارتی بگیریم!
‫ولی الان داریم از جیب، پول می‌دیم!
‫امیدوارم ایزومی-سان خوب باشه...
‫غذای مفتی‌ای که می‌خواستم...
‫این دوتا با شربت، مست می‌کنن یعنی؟
‫کدوم کلاس اول شد؟
‫اوووه... فکر کنم کلاس سال سومی که ‫اون پسره طالع‌بینی می‌کرد، بااختلاف اول شدن.
‫عــــه...
‫انگاری سال سومیا ترکوندن.
‫بفرما.
‫فکر کردم ما کارمون خوبه ولی...
‫عکس «شماره‌ی زوجی‌تون» رو نشونم بده.
‫مبادله‌شون کردی؟
‫آه...
‫عـ-عکس نگرفتیم.
‫چــــــــــــــی؟!
‫کِی اومدی نکوزاکی؟
‫مهمه مگه؟ توضیح بده، میچّون!
‫عه، خب...
‫گمش کردم.
‫هـــــا؟ ولم کن باو، تو که ایزومی نیستی!
‫من چی؟
‫بی‌دقت شدم.
‫ای بابا!
‫دیگه بهت می‌گم گیج‌موری.
‫سال دیگه اول می‌شیم!
‫فعلاً!
‫تا هفته‌ی بعد!
‫بای بای!
‫شیکیموری-سان...
‫بله؟
‫هنوز وقت داری؟ ‫میای باهم بریم پارک؟
‫بـ-باشه...
‫میـ-می‌خواستی در مورد چی حرف بزنی؟
‫خـ-خب... چیزه...
‫تولدت مبارک!
‫و همین‌طور، یه‌جورایی اولین سالگردمون؟
‫کادوی جفتش یکی شد...
‫از این بدلیجات سر در نمیارم پس ‫نمی‌دونم اینو دوستش داری یا نه...
‫خوشحالم.
‫خیلی خوشحالم!
‫خوبه که یکم بهتری.
‫ها؟
‫از وقتی که دیروز بعد از انجام اون کارِت ‫برگشتی، انگاری یکم حالت خوب نبود.
‫موندم چی شده بود.
‫نه، چیزی نشد.
‫می‌شه الان بازش کنم؟
‫حتماً.
‫وااای، چه نازه!
‫برات میندازمش.
‫ها؟!
‫بدش.
‫بـ-باشه...
‫شیکیموری-سان...
‫هرچی هم بشه، من همیشه کنارتم، خب؟
‫هیچ‌وقت عوض نمی‌شی، ایزومی-سان.
‫جدی؟
‫اون روز یه دوستی بهم ‫گفت که عوض شدم.
‫مطمئنم واسه این گفته که وجهه‌های ‫خوبت، بیشتر دارن خودشونو نشون می‌دن.
‫همه دارن می‌بیننشون.
‫و منم... منم باید بابتش خوشحال باشم، ولی...
‫ولی نمی‌دونم چرا... یکمی اذیت می‌شم.
‫اگه ازم دور شی چیکار کنم، ایزومی-سان؟
‫اصلاً دارم چی می‌گم؟
‫لطفاً هیچ‌وقت عوض نشو. ‫همیشه همین‌جوری بمون.
‫بهم اعتماد نداری؟
‫معلومه که دارم!
‫ولی... ولی...
‫گفتی عوض نشدم،
‫ولی فکر کنم عوض شدم.
‫پارسال، تو تغییرم دادی.
‫ولی هنوز کافی نیست.
‫اگه وضع فعلیم نگرانت می‌کنه، قوی‌تر می‌شم.
‫نمی‌تونم به‌اندازه‌ی تو خفن شم،
‫ولی می‌خوام قوی‌تر شم.
‫می‌خوام ذهنت آروم بگیره تا بتونی ‫همون‌قدری که من بهت اعتماد دارم بهم اعتماد کنی،
‫و بتونی وقتی با منی آرامش ‫داشته باشی و لبخند بزنی.
‫شیکیموری-سان؟
‫منم همینو می‌خوام...
‫داری گریه می‌کنی؟
‫اصلاً هم لبخند نمی‌زنی!
‫هـ... همینو...
‫چی گفتی؟
شیکیموری-سان، ‫اولین باره گریه‌تو می‌بینم!
‫کسی ازت نظر نخواست!
‫تو رو خدا گریه نکن.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫در مورد چی؟
‫مهم نیست چه دخترای مهربون ‫و خوشگل و اغواگری بیان سراغت...
‫... من اصلاً و ابداً ولت نمی‌کنم ایزومی-سان.
‫اوهوم...
‫اوه! دیگه دیر شده. بریم خونه.
‫صبر کن!
‫بهم میاد؟
‫هوم.
‫دوست‌دخترم، خیلی نازه.
محل جشنواره‌ی فرهنگی
کتاب‌خانه برای استراحت شما عزیزان باز است کمیته‌ی کتاب
:نکوزاکی کجایی؟
:نکوزاکی یه چیزی ازت می‌خوام. عیبی نداره؟
محل جشنواره‌ی فرهنگی
کتاب‌خانه برای استراحت شما عزیزان باز است کمیته‌ی کتاب
محل جشنواره‌ی فرهنگی
کتاب‌خانه برای استراحت شما عزیزان باز است کمیته‌ی کتاب
کافه
کتاب‌خانه
از طرف کمیته‌ی کتاب
توی جشنواره هشتم شدن
اشک
#08
جشنواره‌ی فرهنگی؛ بــــــــــخـــــــــــــــش دوم