..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫همراه با کسی که عاشقش هستید...
‫در دنیایی رؤیایی.
‫امروز اولین قرارمون بعد از خیلی وقته. ‫تازه خاص هم هست.
‫چون امروز، می‌تونم تا دیر وقت با ‫شیکیموری-سان باشم!
‫برای این که مطمئن بشم شیکیموری-سان ‫بهش خوش می‌گذره، یه برنامه ریختم.
‫باید کاملاً بی‌نقص اجراش کنم!
‫ایزومی-سان!
‫منتظر موندی؟
‫لـ-لباست...
‫اوه، با خودم گفتم با دامن راه رفتن سخته.
‫یه چیزی می‌خواستم که راحت بشه باهاش راه رفت،
‫برای همین کت مامانمو قرض گرفتم.
‫خـ...
‫خیلی خفنه!
‫گوش میدی؟
‫ا-از کجا شروع کنیم؟
‫هه، هه، هه. ‫اول از همه...
‫قطعاً اینه!
‫گـ-گوش؟ نازن!
‫و-ولی این چیزا واسه من یکم...
‫البته دوست دارم ببینم باهاش چطوری میشی...
‫من دوست دارم ببینم تو چطوری میشی.
‫ام... پس...
‫اینو می‌پوشم!
‫ا-اسکلت؟!
‫ولی ببین. اگه به کتم ببندمش...
‫یجورایی به لباسی که پوشیدم نمیاد؟
‫یه شاهزاده از دنیای زیرینه!
‫یک میلیون امتیاز!
‫آخجون!
‫بیا اول اینو سوار شیم.
‫باشه.
‫صفش 90 دقیقه‌ست؟!
‫خب، تازه سال پیش باز شده.
‫اگه دیر بیای، میگن حتی ممکنه تا 180 دقیقه هم برسه.
‫عـ-عه...
‫اینجا رو ببین!
‫گل برایر، ها؟
‫پرنسس برایر... مال زیبای خفته‌ست، درسته؟
‫داستانش در مورد چی بود؟
‫پرنسس نفرین شده که صد سال خوابه.
‫و در همون زمان، قلعه توسط برایر‌های بزرگی احاطه میشه.
‫شاهزاده شجاعانه از بین خارهای انبوه، ‫بدون توجه به خطر میره،
‫تا پرنسس رو پیدا کنه. بعدش اونو می‌بوسه،
‫و از نفرین خواب صد ساله نجاتش میده.
‫اصلا نمی‌دونستم. پس داستانش اینه...
‫خب آره، بهت نمیاد زیاد داستانای ‫شاه و پری بخونی.
‫بی‌ادب! منم کتابای مصور رو مثل بقیه دوست داشتم!
‫ولی داستان زیبای خفته رو نمی‌دونستی نه؟
‫داستان مورد علاقه‌ت چی بود پس؟
‫امم...
‫جوجه اردک زشت، فکر کنم؟
‫چقدر تاریک! اتفاق غم انگیزی برات افتاده؟
‫معلومه که نه!
‫فقط چیزایی که یکم حاشیه داشته باشن رو دوست دارم، ‫مثل ترسناک و دلهره آور.
‫بازم تاریکه.
‫هنوزم بی ادبی!
‫شیکیموری-سان، اولین باری که با هم رفتیم سینما
‫گفتی با هرچیزی که من می‌خوام ببینم مشکلی نداری.
‫آره.
‫بعد توی آتیش‌بازی، گفتی ازم می‌خوای ‫وجه نازت رو ببینم.
‫ولی نمی‌خوام فقط وجه نازت رو ببینم، ‫می‌خوام همه‌ی وجه‌هاتو ببینم!
‫البته، وجه غرورت رو می‌شناسم که از ‫باختن متنفره.
‫میگم، شیکیموری-سان تو رؤیایی داری؟
‫آره دارم.
‫جدی؟ چیه؟
‫یه زمانی یه مانگای شوجو خوندم...
‫یه داستان عاشقانه.
‫باعث شد به‌نظرم عشق خیلی فوق‌العاده بیاد.
‫رؤیای من اینه که همون عشق رو خودم تجربه کنم.
‫عشق؟
‫البته دیگه به حقیقت پیوسته.
‫هنوز منتظریم...
‫چقدر طولانیه.
‫لطفاً بفرمایید.
‫اون 90 دقیقه مثل برق گذشت، نه؟
‫آره.
‫لطفاً مراقب باش.
‫اینم از این.
‫خیلی هیجان انگیزه!
‫مگه نه؟
‫به دنیای زیبای خفته خوش آمدید.
‫از اونی که فکر می‌کردم کندتره.
‫بوی عطر هم میاد،
‫آهنگ قشنگ، آروم تلو تلو خوردن...
‫د-داره خوابم می‌گیره...
‫قشنگ نیست، ایزومی-سان؟
‫ایزومی-سان؟
‫بعد از بوسیده شدن توسط شاهزاده،
‫زیبای خفته از خواب صد ساله خود بیدار شد.
‫خسته نباشید!
‫تموم شد، ایزومی-سان!
‫آخراش خوابم برد...
‫ولی خیلی قشنگ بود، مگه نه؟
‫آ-آره بود. ‫هنوز بوی خوبش رو حس می‌کنم.
‫نظرت چیه؟ خوش گذشت؟
‫معلومه!
‫البته انتظار همچین صف طولانی‌ای رو نداشتم.
‫آره. پس چطوره بعدی رو یه دونه با صف کوتاه بریم؟
‫شیکیموری-سان؟
‫من توی هر صفی که باشه وایمیسم.
‫شـ-شیکیموری-سان؟
‫چون تا وقتی با تو باشم،
‫هر لحظه‌ای که با هم سپری می‌کنیم خیلی خوش می‌گذره!
‫موافقم!
‫خیلی‌خب، بریم بعدی!
‫باید عجله کنیم تا تاریک نشده!
‫نیازی نیست عجله کنیم. ‫هنوز کلی وقت داریم.
‫عه؟!
‫خـ-خیلی متاسفم.
‫اشتباهی میز شما رو دادیم به یه مشتریِ دیگه،
‫و تمام میزهای رزرو شده برای دوره‌ی شما پر شدن.
‫شـ-شانسی در بساط نداریم!
‫این تیکه‌ی اصلیِ تمام برنامه‌ی قرارم بود!
‫می‌تونم یه میز متفاوت رو براتون ترتیب بدم.
‫اوه... جدی؟ خیلی ممنون می‌شم.
‫این...
‫این یه ارتقای سطح فوق‌العاده‌ست!
‫چی برای نوشیدن میل دارین؟
‫آ-آب پرتقال لطفا.
‫من نوشیدنی زنجبیل می خورم.
‫حتماً.
‫خـ-خانم پیشخدمت خیلی لطف داشت،‌ نه؟
‫آره، همچین میز گرونی رو بهمون داد...
‫زیادی رسمیه! ‫ژاکت من خیلی تابلوئه!
‫بفرمایید جناب.
‫ممنون!
‫چقدر سریع تغییر حالت دادی!
‫اوه، به‌نظر خیلی خوش‌مزه میاد!
‫اوه،‌ این دستمال رو باید بذارم روی پام؟
‫آره فکر کنم.
‫چرا این همه چنگال هست؟
‫شنیدم باید از خارجی‌ترین شروع کنی.
‫به به!
‫ایزومی-سان...
‫همیشه چشمات دارن برق می‌زنن ‫مثل بچه‌ها.
‫اوه، خجالت کشیدی.
‫زیادی جوگیر شدم؟
‫نه نگران نباش.
‫وقتی با توئم، ایزومی-سان،
‫همه چیز به چشمام زیباتر از حالت معمول میاد.
‫برای همین بعضی مواقع فکر می کنم...
‫دنیا از چشمای تو چقدر باید زیبا باشه؟
‫همچین چیزی.
‫د-داری بزرگش می‌کنی.
‫چـ-چیکار کنم؟
‫حتی دیگه نمی‌فهمم غذا چه مزه‌ای میده!
‫میگم، ایزومی-سان...
‫توی چشمای من چی می‌بینی؟
‫خب...
‫خـ-خودمو؟
‫درسته.
‫تو کسی هستی که تمام مدت دارم نگاهش می‌کنم، ایزومی-سان.
‫شیکیموری-سان یه ذره هم بهم امون نمیده!
‫خب منم...
‫شیکیموری-سان تو زیـ...زیباترین چیزی هستی که می‌بینم.
‫ام...
‫اگه غذاتون تموم شده ظرف‌ها رو ببرم.
‫بله!
‫آه، ترکیدم.
‫غذای‌های کامل واقعاً زیادن.
‫هنوز یکم وقت داریم. جای دیگه‌ای نمی‌خوای بری؟
‫شیکیموری-سان؟
‫می‌خوام...
‫... کاری که اونا توی تبلیغ کردنو انجام بدم!
‫اوهوم، باشه.
‫عه؟
‫مـ-مطمئنی عیبی نداره؟
‫خیلی راحت قبول کردی...
‫اوهوم. وقت تلف نکنیم.
‫همینجا؟
‫دستت.
‫چشم...
‫خب... چجوری همراهیت کنم؟
‫ها؟
‫عه؟ خب، گفتی «کاری که توی تبلیغ کردن.»
‫منظورت اونجاست که والدین اون ‫دختر کوچیکه دستشو گرفتن؟
‫نه...
‫پس اونجا که اون حاج آقا ‫دست حاج خانمشو گرفته بود؟
‫چی، اینم نه؟
‫ببخشید! پس منظورت کجاش بود؟
‫همینجوری هم خوبه، عیبی نداره...
‫بیا بریم یه جایی که یکم حرف بزنیم.
‫بـ-باشه. یه جا پیدا کنیم که ‫منظره‌ی غروب خورشید داشته باشه.
‫ولی خوب منو همراهی کن، شاهزاده‌م.
‫چـ-چشم!
‫بریم.
‫پس کاری که واقعاً می‌خواست بکنه چی بود؟
‫آخر تبلیغ،‌ فکر کنم...
‫نـ-نکنه...
.‫خدا به همراهتون
‫چه منظره‌ی خوبیه.
‫خوشگله.
‫آ-آره.
‫چیکار کنم؟
‫از وقتی فهمیدم منظورش در مورد تبلیغ ‫کجاش بوده، خیلی استرس گرفتم...
‫اوه راستی! امروز اصلاً عکس نگرفتیم. بیا بگیریم!
‫حله پس.
‫خـــب...
‫منظره توش هست؟
‫خب، بگو ســیــــ...
‫ها؟
‫آخه چرا؟
‫گردشگران عزیز توجه فرمائید.
‫برق پارک دچار قطعی شده است.
‫لطفاً تا زمانی که برق بیاد، تحمل کنید.
‫اینم از بدشانسی من! ‫گند زد به منظره‌ی شبونه‌ی قشنگمون!
‫قایق هم تکون نمی‌خوره...
‫خوبی، شیکیموری-سان؟
‫خوبم.
‫بیا.
‫مرسی.
‫بقیه‌ی قایقا نور دارن.
‫بیا از فلش گوشی‌مون استفاده کنیم.
‫ایده‌ی خوبیه.
‫وااای...
‫خیلی تاریکه ها.
‫هیچی جز ماه رو نمی‌بینم.
‫ببخشید. اصلاً تصور نمی‌کردم ‫همچین چیزی اتفاق بیفته.
‫امیدوارم زودتر برق بیاد.
‫ولی...
‫چی-
‫الان فقط خودمون دوتاییم.
‫عه؟ منم همینو می‌گم!
‫تو عین یه شاهزادهی! چطوری انقدر راحت انجامش می‌دی؟
‫خوشحالت می‌کنه؟
‫خیلی!
‫پس خدا رو شکر.
‫یکم عجیبه، نه؟
‫اینجا فقط تو رو می‌تونم ببینم.
‫آره...
‫انگار رؤیاست.
‫توی این لحظه، دیگه چیزی نیست ‫که توجه‌ت بهش جلب بشه؛
‫فقط داری منو می‌بینی.
‫اگه می‌شه همچین رؤیایی هم داشت ‫پس اصلاً دلم نمی‌خواد بیدار شم.
اگه‌ آخرش از دور بشی چیکار کنم؟
‫چیکار کنم...
‫... که خیالت راحت بشه؟
‫مراقب-
‫دوستت دارم.
‫شیکیموری-سان، دوستت دارم.
‫عاشقتم، شیکیموری-سان.
‫تا ابد باهات می‌مونم.
‫پس دیگه نگران نباش.
‫واقعاً که...
‫... مناسبت نیستم.
‫شیکیموری-سان، برق اومد.
‫یکم دیگه اینجوری بمونیم.
‫فکر کنم هنوزم نمی‌خواد بیدار شه.
‫شیـ-شیکیموری-سان...
‫تازه، توقع نداشتم چیزی که گفتم ‫انقدر جدی بشه.
‫ها؟ جدی؟
‫ولی الان...
‫... خوشحال‌تر از چیزی‌ام که ‫توی رؤیاهام می‌تونستم باشم.
‫خوبه.
‫می‌گم، ایزومی...
‫چرا شبیه مجسمه‌های مدرن شدی؟
‫دیشب تا وقتی رسیدم خونه و ‫رفتم حموم، بهش فکر نکرده بودم...
‫هوی، گوش می‌دی؟
‫ولی...
‫چطوری تونستم همچین کاری ‫که کلی جرئت می‌خواست، بکنم؟
‫می‌شه بیشتر از این فازت عوض نشه؟
‫زود باش، بگو بهمون!
‫می‌دونیم یه چیزی شده، میچّون!
‫به نفعته بریزی بیرون.
‫جـ-جـ-جدی هیچی نشده.
‫عین سگ دروغ می‌گی.
‫حرف نمی‌زنه، بازپرس.
‫واضحه که یه پیشرفتایی داشتن.
‫اوووه... سکوت در این موقعیت ‫تنها یک معنا دارد.
‫همو بوسیدین، نه؟
‫ها؟
‫بـ-بـ-بـ-بوسش کردی؟
‫ناموساً؟
‫بلند نگو!
‫عه... اوه؟
‫می‌شه یکم با جزئیات بگی؟
‫آروم، دستیارِ بازپرس.
‫توی یه رستوران خیلی باکلاس شام خوردیم،
‫فضا خیلی خوب بود دیگه. بعدش هم سوار قایق شدیم...
‫ولی برق رفت و همه جا تاریک شد.
‫همیشه‌ی خدا هم بدشانسه.
‫و اینجا بود که ایزومی-سان...
‫لپمو بوس کرد.
‫حاجی، بریم.
‫ایزومیِ نفهم هم خیلی بی‌جُربزه‌س.
‫نیست!
‫خب... اون فکر کرد من راحت نیستم،
‫واسه آروم کردن من انجامش داد.
‫خیلی مهربون بود.
‫آها.
‫و تازه..
‫هوم؟
‫اخیراً دلم می‌خواست تا حد ممکن ‫خیلی به ایزومی-سان نزدیک شم،
‫واسه همین خیلی جوگیر شده بودم...
‫صبر کن! یهو وحشی نشو حالا!
‫گرمای وجودش سوخت و خاکستر شد.
‫چون اونو نگران کردم، داشتم سکته می‌زدم.
‫از خودم خجالت می‌کشیم که حواسم ‫به‌خاطر چیزای سطحی پرت شده.
‫میچّون، وایسا-
‫واسه همین...
‫... می‌خوام به‌اندازه‌ی ایزومی-سان ‫آدم رُکی بشم که احساساتشو بروز می‌ده.
‫جـ-جدی؟ عشق‌تون به‌هم همین ‫الانش هم خیلی زیاده...
‫نوسان‌هاش هم زیاده.
‫نظرت چیه، هاچیمیتسو؟
‫اصلاً نمی‌فهمم اینا یه زوج پیش‌دبستانی‌ان ‫یا یه زوج پیرکی.
‫صبر کن، الان از این حالت درت میارم.
‫ولی تا وقتی خوشحال باشن،
‫مشکلی نیست.
‫شیکیموری-ســـان!
‫صبح بخیر، شیکیموری-سان.
‫صبحت بخیر، ایزومی-سان.
‫دوست‌دختر من خیلی نازه، و البته...
‫خیلی هم خفنه.
‫بریم؟
‫عالی بود، شیکیموری-سان!
‫با یه ضربه زدیش!
‫عالی بود! خیلی خفنی!
‫ایزومی-سان، کافیه...
‫زود باش، بریم.
#12
بهتر از رؤیا
در حد مرگ خجالت‌زده‌ست