‫چون که دخترمون 2 سالشه، لانا!
‫چه فرقی می کنه که
‫کدوم مهد کودک بره؟
‫چون که اگه اِی جِی بتونه ‫وارد مهدکودک کانتری دِی بشه، ‫(کانتری دِی: نوعی مدرسۀ خصوصی)
‫تا کلاس هشتم میتونه همونجا بمونه
‫اون موقع خیلی راحت ‫و تضمین شده
‫توی هر مدرسۀ خصوصی ای توی ‫لس آنجلس راهش میدن.
‫باشه، ولی چرا مدرسه خصوصی؟
‫یعنی حتی نمیخوایم مدرسه دولتی ‫رو حداقل واسش در نظر بگیریم؟
‫شوخی می کنی؟
‫چرا که نه؟ ‫تابستونم
‫به جای اینکه لیموفروشی باز کنه، ‫(رسمه که تابستونا یه باجۀ کوچیک لیموفروشی واسه بچه ها درست می کنن)
‫میتونه یه دونه میلۀ استریپری کوچولوی ‫خودش رو داشته باشه و.. ‫(میلۀ استریپر: میله ای که رقاصان به شکل برهنه روی آن می رقصند.)
‫ملوری! ‫مادر!
‫مدرسه دولتی.
‫اینطور که تو میگی بهتره کلاً بذاریش ‫کنار سطل آشغال توی شهربازی
‫و خدا خدا کنی که یه دلقکی به سرپرستی بگیرتش!
‫واو. ‫بله، مادر، دمت گرم.
‫نمیدونستم داشتیم به سلامتیش می زدیم
‫نمی زنیم! ‫چون که کانتری دِی
‫از هر هزار تا درخواست ‫فقط ده تا رو توی مقطع مهدکودکی پذیرش می کنه
‫خداییش هی نگو "آمادگی". ‫تو خفه. ‫(لانا از مخفف مقطع آمادگی استفاده می کنه)
‫اِی جِی هم قراره ‫پذیرش بشه،
‫تو هم قرار نیست برینی به این قضیه، آرچر
‫آرچر؟ آرچر دور دور ‫(اصطلاحی که برای آرچر استفاده کرد، یه جور شوخیه که توی مدارس انجام میشه - سر یه نفر رو توی توالت فرنگی می کنن)
‫استرلینگ! ‫آرچر؟
‫- آیوی.
‫رفیق، منم! آیوی
‫مدرسۀ سِنت جاش بودیم!
‫آره، من، آآآ..
‫خیلی وقته ندیدمت!
‫اینجا چی کار می کنی؟ ‫توالتا رو چک می کنی؟
‫- نه، من.. منظورم اینه که من ‫- من، من..
‫- واقعاً که، هنوزم اون لکنت زبانت ‫رو داری، ها؟
‫من.. ‫سلام، ریچارد استرتون چهارم هستم.
‫البته دوستام منو آیوی صدا میزنن.
‫مَلوری آرچر هستم.
‫ممم. استرلینگ هیچ موقع نگفته بود ‫که یه خواهر داره.
‫اُه، از دست تو ‫در واقع من مادرشم..
‫اگر باورت بشه البته.
‫به هیچ وجه من الوجوهی باورم نمیشه.
‫- خداییش؟ سلام، من لانا کین هستم. ‫- سلام.
‫خب، آقای استرتون، ‫اینجا معلم هستین، یا..
‫اُه، خدا نکنه
‫نه، من از اعضای هیأت مدیرۀ اینجام.
‫و، آرچر، توأم که اینجا لس آنجلسی. ‫قضیه چیه؟
‫من.. آممم.. من یه.. ‫یه بازرس خصوصی ـَم.
‫نه، بی شوخی.
‫نه، جدی میگم.
‫واو
‫اُ
‫این کوچولو کیه دیگه؟
‫این دخترمونه، اِی جِی.
‫اومدیم اینجا واسه مصاحبه.
‫ـمون؟ آممم
‫مال ما دیگه. یعنی دختر من و آرچر هست.
‫آره من مستخدم یا پرستار بچه نیستم!
‫بــاریــکــلا. ‫خوش به حالت.
‫خدای من، زمونه رو می بینی، ها؟
‫خب یه چیزی، آقای بازرس خصوصی..
‫به نظرم یه جورایی به کارَم میای..
‫اُه، واقعاً؟ ‫خب..
‫متأسفانه، فکر نمی کنم
‫در حال حاضر مشتری جدیدی ‫بگیریم، پس..
‫میتونم یه لحظه باهات صحبت ‫کنم، لطفاً؟
‫چی چی گُه خوری می کنی ‫میگی "مشتری جدید نمیگیریم"؟
‫طرف توی هیأت مدیره س، آرچر. ‫کافیه اراده کنه تا اِی جِی وارد این مدرسه بشه.
‫آره خب، ولی.. ‫آره خب، ولی خفه خون.
‫آیندۀ دخترته ها، ‫مرتیکه کله کیری
‫حالا هم پرونده ش رو میگیری، ‫بعدشم انجامش میدی،
‫بعدشم اِی جِی ‫اینجا میره مدرسه
‫بعدشم بزرگ میشه ‫تا توی صنعت، خُوره بشه
‫یا مثلاً فضانورد بشه ‫یا بالاخره یه خری بشه!
‫خب؟
‫آره، باشه ‫حتماً، خوشحال میشم کمکت کنم
‫خیلیم عالی.
‫ساعت دو، بیا دفترم. ‫باوش.
‫می بینی، خیلیم سخت نبود، بود؟
‫او گفت، جمله بندی رو ‫حال کردی. ها؟ ‫(جمله ای که لانا گفته بود، معنی دومش میشد: طرف خیلیم شَق نکرده بود)
‫هِی، چی شده؟ ‫حالت خوبه؟
‫نه!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آقای آرچر؟ آقای ‫استرتون الان میتونن ببیننتون.
‫آقای آرچر؟ آقای آرچر
‫بوپ! معذرت، باید می خوردم!
‫آقای استرتون، ‫آقای آرچر اینجا هستن.
‫- ممنونم، سریز
‫کیرم دهنت... ‫حال می کنی، نه؟
‫نابود شده در نظرش بگیر.
‫لطفاً بگیر بشین. ‫اُه، باشه، ممنون، آآ
‫بتمرگ. ‫باوش.
‫آه، آرچر دور دور. یادته؟
‫چطوری همه ش بهت می گفتیم ‫دور دور؟
‫آره. ‫به خاطر اون اتفاقات چرخشی ای که برات می افتاد. ‫(وقتی سَرش رو می کردن توی توالت، سیفون توالت رو می کشیدن تا آب بچرخه)
‫آره. ‫خداییش خیلی بی رحم بودیم.
‫البته در مقابل ویتنی که من هیچ خری نبودم. ‫آره.
‫ترنت ویتنی رو که یادته، آره؟
‫آره، فی الواقع، آآ، خیلی بدتر بود
‫الان همون ویتنی باعث شده ‫که این شرکت اسمش بشه استرتون-ویتنی.
‫اُه.
‫شرکت صندوق پوشش ریسک هستیم. ‫ممم. ‫(شرکتی که از سرمایه گذارا پول میگیرن و با تکنیک هایی ریسک می کنن و اون پول رو جاهای دیگه سرمایه گذاری میکنن)
‫تو باهاش لاکراس بازی می کردی، درسته؟ ‫(لاکراس اسم یه ورزش گروهیه که توی این بازی از یه توپ کوچیک لاستیکی با چوب بلند توردار استفاده میشه)
‫تو وسط زمین بازی می کردی. ‫آره. ‫(توی این بازی کسی که وسط هست، باید هم دفاع کنه هم حمله کنه)
‫من که بیاتلون بازی می کردم، مشخصاً! ‫(بیاتلون: ورزشی دوگانه ترکیبی از دو ورزش اسکی صحرانوردی و تیراندازی)
‫شاید میتونستم وارد ‫تیم المپیک هم بشم.
‫ولی خب به هر حال، بیخود بود.
‫تو 4 سال توی دانشگاه رو قهرمان بودی دیگه؟ ‫(وقتی یه نفر توی دانشگاه فعالیت ورزشی عالی ای داشته باشه بهش یه جایزه ای میدن که حرف اول دانشگاه روشه و بهش میگن لِتِر)
‫نه. فقط سه سال ‫مطمئنی؟
‫مطمئنم، آره. سال اول ‫نتونستم قهرمانی رو بگیرم.
‫به خاطر اینکه اون زمستون حدوداً ‫پنج هفته ای رو توی بیمارستان بودم.
‫واسه چی، ایدز؟
‫- ذات الریه. ‫- از چی؟ ‫(ذات الریه یا سینه پهلو وضعیت التهابی ریه هست که عمدتاً به خاطر عفونت ناشی از باکتری یا ویروس رخ میده)
‫عوارض ناشی از ایدز؟
‫نه، در واقع من.. ‫در واقع این بیماری رو
‫به خاطر یکی از اون "چرخش" های خیلی باحالی که انجام می دادید گرفتم. ‫هم؟
‫آره، وقتی من سال اول بودم، ‫شما دو تا سال آخری بودین.
‫درست قبل از تعطیلات زمستونی.
‫به هر حال، هر کدومتون
‫روم حدوداً 10 کیلو وزنه میذاشتین ‫بعدش یه گوشه خِفتَم می کردین
‫توی رختکن، ‫بعدش بهم حمله ور میشدین،
‫- نه! نه! نه! نه!
‫بعدش منو برم می گردوندین، ‫روی توالت فرنگی،
‫بعدش من شروع می کردم جیغ زدن، ‫به خاطر اینکه اون پایینو نگا می کردم
‫و توالت ـَم پر از جیش بود ‫ویتنی توش جیش کرده بود
‫حالا من هی جیغ میزنم، ‫شما دو تا هم می خندین،
‫تموم اون جیش ها هم میریزه روی کاشی ها
‫بعدش ویتنی منو به شکل تحقیر آمیزی
‫با اون چشمای ورقلمبیده ش نگاه می کرد ‫و بعدش جیغ میزد توی صورتم..
‫فکر می کنی نمی کُشَمِت؟
‫بعدش بهم مُشت میزنه، خیلی محکم میزنه ‫منم دارم توی خونی که از دماغم اومده
‫ خفه میشم، بعدش تو ‫سَرَم رو می کنی توی توالت و همونجا واسه...
‫حقیقتاً حتی یادم نمیاد چقدر سَرَم رو توی توالت نگه داشتی. ‫آخه بیهوش شدم.
‫مَخلَصِ کلام، اون بهار نتونستم ‫قهرمانی رو به دست بیارم
‫چون داشتم دورۀ نقاهت ذات الریه م ‫رو می گذروندم
‫که اون ذات الریه رو هم به خاطر ‫همون حرکات "چرخشی" گرفتم
‫مشخص شد که آب رفته بود توی ریه هام.
‫و البته احتمالاً ادرار هم رفته.
‫ببین..
‫آرچر، میخوام که منو بکشی. ‫معذرت میخوام؟
‫خب، بایدم باشی! ‫چرا باید یه همچین چیزی
‫رو به مدیر مدرسه بگی؟
‫خب فکر کردم که داره بهش اشاره می کنه.
‫چرا باید یه همچین فکری کنی؟
‫وقتی یه نفر از اصطلاح "منحصر به فرد" ‫استفاده می کنه
‫تا یه چیزی رو توضیح بده، ‫چه کار دارن..
‫نَه به سیاه پوست ها و یهودیا.
‫چــ..؟ ‫دقیقاً، واسه همین..
‫ملوری، اون خودش یهودی بود!
‫واسه همینم انقدر گیج شده بودم!
‫مطمئن نیستم که متوجه حرفات شده باشم
‫من دارم می میرم. ‫سرطان کبد دارم، مرحلۀ چهارم.
‫شاید حدوداً سه ماه دیگه زنده بمونم.
‫که دکترا بهم میگن، ‫هر دقیقه ـشَم
‫قراره درد بِکِشَم.
‫یا خدا، آیوی. ‫آره.
‫آره، و صادقانه بگم، ‫خیلی می ترسم که با یه چنین چیزی مواجه بشم.
‫اولش فکر می کردم..
‫ولی...
‫خب چرا خیلی راحت خودتو با ‫قرص یا ودکا نمی کشی؟
‫بیمۀ عمر به خاطر خودکشی، ‫پولی نمیده.
‫منم نمیخوام ده میلیون دلاری که قراره ‫نصیب همسرم بشه رو حروم کنم.
‫نه، حدس میزنم اونا.. ‫ولی من نمیتونم، آم..
‫البته که میتونی. ‫خواهش می کنم، دارم التماست می کنم.
‫نذار رو دست و پات بیفتم.
‫نمیتونی پاشی بری ‫سوئیس، یا..
‫نه، نه، ولی تو میتونی.
‫میتونی یه حسابم توی بانک سوئیس.
‫با همون 100.000 هزار دلاری ‫که من بهت میدم باز کنی.
‫من.. آیوی، من آدمکش ‫نیستم، من یه..
‫پدری، یه پدری که دوس داره
‫توی مدرسۀ کانتری دِی واسۀ
‫فکر کنم، چی، حرومزادۀ دورگه ش ‫پذیرش بگیره؟
‫من فکر می کنم قاعدتاً ‫دخترم حرومزادۀ یک هشتم سیاه پوستیه.
‫ولی خب کل فلسفۀ پدر و مادری ما ‫یه جورایی، آآ
‫قراره بعداً واسه ش برچسبی مشخص بشه؟ ‫(منظورش اینه که هنوز واسه این نوع پدر و مادری هیچ کلمه ای وجود نداره)
‫آره، ایشالا که موفق باشی. ‫آره، حالا چطوری میخوای بمیری؟
‫به خونه م حمله بشه. ‫تو وارد خونه م میشی،
‫من از جام می پَرَم، ‫توأم بهم شلیک می کنی
‫حدس میزنم که ‫تفنگ داشته باشی؟
‫- آره، دارم.. ‫- ولی نمیتونی به صورتم شلیک کُنیا.
‫یا به شکمم. ‫یا به پاهام.
‫چرا باید به پاهات شلیک کنم؟
‫خب من نمیخوام زجر بکشم.
‫اصن اصل قضیه هم همینه.
‫خب ما میتونیم دو بار ‫به پشت کله ت شلیک کنیم
‫بدون درد، کاملاً فوری.
‫تا حالا شده... ‫کسی رو بُکُشی؟
‫آآآ، آره. ‫عملاً گروه گروه می کُشَم.
‫در واقع من سابقاً ‫بزرگترین مأمور مخفی جهان بودم.
‫اُه، قبل از اینکه یه بازرس ‫خصوصی غیر مجاز بشی؟
‫بعد از یه مدت محدودی که به عنوان ‫دلال مواد مخدر کار می کردم.
‫باشه، پس بیا انجامش بدیم.
‫امشب. ‫وایسا، کِی؟ چی؟
‫امشب. واسه چی صبر کنیم؟ ‫من خونه تنهام،
‫و البته مستخدما هم امروز مرخصن.
‫زنم هم داره یه جای کمک مالی جمع می کنه.
‫بچه ها؟ ‫فکر کنم واسه جغدها.. ‫(آرچر در واقع می پرسه بچه هات چی؟ اما طرف فکر می کنه آرچر داره در مورد هدف جمع آوری کمک مالی سؤال می پرسه که واسه بچه هاس یا..؟)
‫منظورم اینه که بچه داری؟
‫اُه، نه. فقط یه گاوصندوق کوچیک دارم
‫که من واسه اینکه راحت باشی، برات بازش میذارم
‫که البته توش 100.000 دلار پول هست
‫و یه توصیه نامه هم واسه ‫ابِجین..
‫آرچر-کین؟ کین-آرچر؟ ‫- جای اسمو خالی میذارم. ‫(فامیل بچه ش رو میگه که نمیدونه با فامیل خودش شروع بشه، یا لانا)
‫آره، احتمالاً ‫خودم میدونم جریان چیه.
‫خیلی خُب، کجا و کِی؟
‫مَلیبو، اینم آدرسمه. ‫(مَلیبو غرب لس آنجلس هست)
‫زمانش رو هم نمیخوام بدونم.
‫من میرم خونه، ‫با زنم خداحافظی می کنم که بره
‫بعدشم شروع می کنم چند تا آرمانیاک میزنم تو رگ. ‫(آرمانیاک نوعی عرق هست که توی استان آرمانیاک فرانسه تولید میشه)
‫خیلی خُب پس، ‫طرفای 10 شب می بینمت دیگه؟
‫نمیخوام بدونم!
‫ببخشید، معذرت. ‫ساعت 10 نمی بینمت.
‫- برو بیرون. ‫- یا شایدمت دیدمت؟
‫گمشو!
‫[آهنگی از جانی وسترن با نام ‫Ballad of Paladin, Have Gun Will Travel]
‫اُه، هی ‫خوبه، گلوله و اینا رو آوردی؟
‫دَه حلقه، سفارشی ساختمش، دستی پُر میشه
‫کالیبر 32، تو خالی، مس دو جداره ‫(این نوع گلوله، نفوذ کمتری داره ولی میزان جراحتش روی هدف بیشتره)
‫اطرافشم تکه تکه میشه.
‫چه خبره؟ قراره برین شکار ‫خرس گریزلی؟
‫نخیر، جترو دال، واسه یه پرونده س. ‫(منظورش از جترو دال، در واقع جترو تال، یه گروه راک هست - معنی جترو دال میشه جِترویِ کودَن)
‫چه پرونده ای؟ در مورد چی حرف میزنی؟ ‫و چرا من در جریانش نیستم؟
‫آروم باش، سیریل. فقط یه، آمم ‫ارزیابی امنیتی شرکتی هست.
‫مگر اینکه ازم بخوای تا به... ‫ده هزار دلار دست رد بزنم
‫خب نه، قطعاً نمیخوام.. ‫وایسا، واسه چی "ده" رو با لکنت گفتی؟
‫خب پول خیلی زیادیه، سیریل، که من ‫الان باید برم واسه دفتر در بیارم.
‫چــ..؟ هی، یادت نره ‫که..
‫توصیه نامه رو بگیرم! ‫خودم میدونم! خفه.
‫ده هزار تو کونم.
‫مطمئنم آرچر داره ‫دو برابرش رو ازشون میگیره
‫لانا، ازت میخوام که ‫امشب تعقیبش کنی، و..
‫نه، نمیتونم. خب؟ امشب باید ‫کلی هامانتاش درست کنم. ‫(هامانتاش: نوعی شیرینی مثلثی شکل، که با تخم خشخاش پر میشه)
‫بعدشم ببرم واسه اون مدیر مدرسه
‫وایسا، چی، توی خونه ش؟ ‫آره.
‫به نظرم که فکر خیلی بدیه.
‫که البته به خودم مربوطه.
‫و البته کارش استفاده از
‫لغات به شکل نادرست و مبهم هست. ‫(لانا میخواست حرف بزنه رید)
‫دقیقاً، نه؟ ‫باشه، پس ری
‫ازت میخوام که امشب آرچر رو تعقیب کنی، و.. ‫- اوووو، نمیتونم
‫- چرا نمیتونی؟ ‫- نرین تو اعصابما!
‫بهونۀ لانا هامانتاش بود، ‫اون موقع تو حتی پلک هم نزدی!
‫از کی تا حالا صرفاً به خاطر اینکه این دور و بر ‫یکی مجهز به آلت زنانه ست، میتونه هر کاری دلش خواست بکنه؟
‫آره، سیریل.
‫- و البته، واسه چی خوبه؟
‫- چی واسه چی خوبه؟
‫- اینکه هر کاری که دلت بخواد بکنی چون "کُس" داری. ‫- معلومه!
‫به نظرم میتونیم توقع داشته باشیم که حداقل
‫واسه خرید از مغازه و شهربازی تخفیف بگیریم؟
‫اُه تو رو به... باشه! ‫خودم انجامش میدم اصن!
‫خب پس، امیدوارم بدون نیاز به "کُس" موفق باشی! ‫- آققق
‫منظورم شما نبودین، خانم آرچر!
‫البته... ‫- چــ..؟ معلومه که کُس داره!
‫آره، شاید واسه همینم ‫انقدر جنده بازی در میاره.
‫خداییش، واقعاً؟
‫خونۀ شیشه ای؟
‫شاید واسه ملتی گذاشته که وقتی از ‫کنارش رد میشن، مجبور بشن
‫کَردنِ زن مدلش رو روی ‫تشک پر شده از سکه طلایی اسپانیایی ببینن!
‫دیگه فردا نمیتونی یه همچین کاری کنی، رفیق. ‫اون موقع تموم چیزی که ملت می بینن،
‫خب، به نظرم یه مُشت ماشین پلیس
‫و هر زهرماری که پزشکی قانونی میرونه هست، ‫شاید مثلاً یه وَن...
‫اُه و ماشین زَنِت؟ ‫از اونجایی که زنت
‫زنت کسی هست که قراره پیدات کنه
‫ولی خب، میدونی، از کجا معلوم ‫این قضیه از اینکه
‫مجبور بشی مُردنت رو ببینی بدتره؟
‫اونم یه مرگ آروم و دردناک. ‫نه؟
‫تازه ـشَم من که بهت سرطان ندادم!
‫بعدشم تو بزرگترین آدم کیری ـه جهانی
‫البته شاید به غیر از ویتنی. ‫اُه، و البته هیتلر!
‫تازه ـشَم من بهت سرطان ندادم!
‫خب البته نبایدم سرزنشش کرد.
‫منم اگه جاش بودم، ‫همینقدر مست می کردم...
‫حتی نمیتونم تصور کنم چه حالی پیدا می کنم ‫وقتی به قطع یقین بدونم که کِی قراره بمیرم.
‫یا حتی اگه ندونم!
‫به نظرم باید یه چند کلمه ‫در موردش بگم؟
‫ولی چیزی به ذهنم نمیرسه. ‫باشه پس.
‫آرچر، تو نمیتونی ‫این کارو انجام بدی... الان.
‫حالا اگه در گاوصندوقش رو باز نذاشته باشه چی؟
‫اصن گاوصندوقه کجاس؟ ‫لعنتی...
‫چه گهــی؟..
‫چه گهی داری میخوری، ‫آیوی، چه غلطی داری..
‫فکر می کنی نمی کُشمت؟
‫چــی.. ویتنی؟!
‫استرلینگ دور دور؟
‫اُه، خدا! اَوو
‫اُه، خفه خون بگیر. ‫اونقدرام بد نیس.
‫الان دیگه انگشت کوچیکم رو ندارم ‫کــونی!
‫هی! این وسط من ‫کونی نیستم که! ویتنی!
‫من اون آدمی ام که الان تفنگ دستشه! ‫نه اون کونیِ 8 انگشتی!
‫نُه تا، توئـه.. اُه، آره. ‫- آره
‫خب، حالا از اونجایی که ‫تو تنها کسی روی این کرۀ خاکی هستی که
‫که دوس دارم بیشتر از آیوی بکشمش، ‫و از اونجایی که من هنوز نکشتمت،
‫چرا منو استخدام کرده که ‫یه همچین کاری کنم؟
‫چه میدونم، خل وضعه!
‫و شایدم، توی اون ذهن پارانویدی ـش، ‫(ذهن شکاکِ ـش)
‫فکر می کنه که توی این ‫پنج سال گذشته
‫شاید من داشتم از سرمایۀ شرکت ‫اختلاس می کردم و شایدم با زنش می خوابیدم؟
‫پنج سال؟
‫شاید همین تازگیا سالگردش رو داشتیم.
‫هی، تبریک میگم... ‫اُه، ممنون، پسر
‫که هنوزم یه کُــس کِــشِ به تمام معنایی!
‫خیلی خب، من به آیوی قول دادم که تو رو بکشم
‫نه، نه، صبر کن، وایسا، وایسا، وایسا
‫ببین، هر چقدر که داره بهت پول میده،
‫من بهت دو برابرش رو میدم!
‫خب اون الان داره ‫بهم صد هزار..
‫لعنتی.. صد و پنجاه هزار دلار ‫میده، پس..
‫- آها! ‫- چی؟
‫ده هزار تا، تو کونم! ‫میدونستم!
‫تو.. سیریل، ‫تعقیبم کردی؟
‫تو بهم دروغ گفتی!
‫آره، ولی تو که نمیدونستی!
‫تا یه جاهایی، فکر کنم هر دومون میدونستیم
‫سلام، سیریل فیگیس هستم، مالک و ‫سر بازرس آژانس بازرسی فیگیس.
‫چطور مطوری؟ ترنت ویتنی ‫هستم، قربانی قتل.
‫قراره که قربانی قتل بشی!
‫معذرت میخوام، ‫چه خبره اینجا؟
‫شریکم بهش پول داده که منو بکشه!
‫چی کار کرده؟ تو چی؟ ‫ادعاش کاملاً نادرسته، سیریل!
‫آروم باش، فک کردم ‫قراره خودشو بکشم!
‫اصن واسه چی کسی رو بکشی؟
‫واسه اینکه فکر کردم سرطان داره.
‫و خب البته توی مدرسه خصوصی
‫جفتشون مثه سگ واسم ‫قلدری میکردن!
‫چی؟ خداییش، داداش
‫تو میخواستی منو واسه اینکه یه خُرده ‫اذیتت کردم بُکُشی؟
‫یه خُرده؟ ‫تو تقریباً کُشته بودی منو!
‫من کل سال اول رو ‫توی بیمارستان گذروندم!
‫با چی، ایدز؟
‫ذات الریه! ‫از چی، عوارض ایــ.. اوو
‫یا عیسی مسیح! ‫و اگه بخوام باهات روراست باشم، بله
‫مطمئنم قلدری کردنت روی ‫تصمیمم تأثیر گذاشته بوده
‫ولی خب در واقع می خواستم تو رو ‫واسه.. خب، آیوی... واسه پول بکشمت
‫حالا مثلاً این قضیه رو بهترش می کنه؟
‫اول پول، بعدشم سرطان، ‫یا خدا!
‫بهم نگو که هیچ موقع به کشتن کسایی که ‫بهت قلدری می کردن فکر نمی کنی، سیریل!
‫[آرجر در حال گریه کردن!] ‫سیریل
‫سیریل!
‫وی مواد شستشو را در سبد می گذارد...
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫چه کار داریم می کنیم؟ ‫آم، فکر کنم ویتنی
‫می خواست بهم 300.000 دلار بده
‫که نکشیمش؟ ‫اینکه اخاذیه!
‫میدونم، سیریل، خب میخوای چه کار کنه؟ ‫دستاش بسته س!
‫و بله، بله، رفیق، من بهتون پول میدم.
‫ولی پول توی خونه م نیس. ‫اون، اون، اون...
‫توی خونۀ ‫تام هست، و.. و خونۀ بیل هست ‫(ادای جیمز استوارت، بازیگر آمرکایی رو در میاره)
‫وَ وَ وَ وَ وَ وَ وَ وَ ‫(یکی از دیالوگ های فیلم It's a Wonderful Life ‫ رو گفت)
‫باشه، باشه، صبرکن، وایسا
‫رفیق، اینجا رو نگاه. ‫بهت پونصدتا میدم، توأم برام آیوی رو بکش
‫ممم، نه، همون سیصدتا کافیه.
‫آیوی آدم جاکِشیه، که توسط ‫زنش و دوستش بهش خیانت شده.
‫توأم یه دزدِ جاکِشی، و ‫بین خودمون باشه، مشخصاً الکلی هم هستی.
‫اون الکلیه؟ ‫نمیدونست
‫قراره امشب بمیره، سیریل! ‫واسه اون، امروز یه سه شنبۀ معمولی بود.
‫به هر حال، شماها جفتتون مشخصاً ‫به شدت از این چیزی
‫الان شدین انقدر ناراحتین ‫که شرط می بندم جفتتون توی
‫یه حادثۀ خودکشی یا ‫قتل عجیب و غریب می میرین!
‫و این مسأله خودش به تنهایی واسم ‫کلی ارزشمنده
‫آره. اون و البته سیصدهزار دلار.
‫آره. خب، شاید در این ‫مورد حق با تو باشه.
‫ولی میخوام بهت بگم، استرلینگ دور دور
‫باید توی اون شاش ها غرقت می کردم ‫همون موقع که شانسش رو داشتم، مرتیکه..
‫ها! ‫یا حضرت عباس!
‫ایول به این نشونه گیری، آرچر. ‫حال کردی، نه؟
‫خیلی دوس داشتم اعتبار یه چنین ‫شلیکی رو به نام خودم بزنم
‫آآآ! ‫آره، دیدی؟
‫آآآ. ‫اووف.
‫چه خری داره بهمون شلیک می کنه؟
‫سیریل، بی خیال
‫معلومه دیگه آیوی ـه!
‫بی خیال، استرلینگ دور دور، کجایی؟
‫شرط می بندم از اولشم نقشه ش همین بود.
‫میاد دنبالم، ‫من ویتنی رو می کُشَم، اون منو می کُشه
‫همه چیزم شبیه یه دزدی میشه. ‫- ولی من فک می کردم سرطان داره.
‫نخیر، احمق جون، گولمون زده بود.
‫ولی خب به هر حال، وقتی منم سرطان داشتم، ‫(اشاره به سرطان سینۀ آرچر در قسمت نهم از فصل دوم)
‫شرط می بندم حدوداً یه 20 نفری رو کُشتَم.
‫منظورم اینه که دیگه حالا ‫حکم اعدامم که نیس که!
‫نه، ولی خب این یکی که هس!
‫آره، تقریباً تونسته بود برسه به المپیک.
‫چی؟ ‫بیاتلون، میدونم..
‫پیش خودت فکر می کنی ‫"چه ورزش همجنسبازانه ای"، ولی..
‫کیرم توش ‫چی شد؟
‫به نظرت رِی رو میشناسه یعنی؟
‫سیریل، بس کن! ‫جدی میگم، قطع کن.
‫- بده ـش من ‫- ولم کن ‫- سیریل
‫- بس کن، آرچر ‫- لعنتی
‫لانا کین هستم ‫پیامتونو بذارین
‫لانا! لانا، ما الان...
‫ما حالمون خوبه. ‫همه چیزم عالیه!
‫بای، عشقم. ‫اوووو!
‫دستم اوخ شد. ‫دیدی؟
‫بهت گفتم بهش زنگ نزنی!
‫خب، به پلیسم که نمیتونیم زنگ بزنیم.
‫نه، آآ، قضیه خوب به نظر نمیاد.
‫عجیبه، چرا گوشی رو جواب نداد؟
‫- من میتونم توضیح بدم.
‫چی، چرا این یارو رو می پاییدی؟
‫می پاییدم؟ ‫من فقط هامنتاشن آورده بودم!
‫باشه. میخوای ‫در مورد این توضیحی بدی؟
‫واسه ش مجوزم داری؟
‫خب، من یه بازرس خصوصی ام، پس...
‫واسه اون احیاناً مجوزی داری؟
‫خب، نه، آمم، میدونی، ‫در واقع، ولی... نه
‫تموم چیزی که داری عکسای یه بچه هست، ‫یه کارت ساب کلاب هست و ‫(کارت ساب کلاب: کارتی که رستوران زنجیره ای ساب وی ارائه می کنه و بعضی جاها به عنوان کارت مترو هم میشه ازش استفاده کرد)
‫که به نظر میاد به شکل خیلی ناشیانه ‫روش نوشته شده "کُس گذر".
‫خب باشه، به رِی زنگ بزن، از گوشیت!
‫نمیتونم! ‫چرا نمیتونی؟
‫بعد از اون جریان موتور سوارا و اون پیغامگیر صوتی ‫با اون ناکامی ای که از اون قضیه به جا موند،
‫مادر گوشیم رو ازم گرفت. ‫چی؟
‫چه خبره، بچه 9 ساله ای... اَووو
‫- هاها! آی ‫- هاها! آی!
‫خفه شو! بعدشم خودت به رِی بزنگ
‫سیریل، چرا به رِی نمیزنگی؟
‫- چون که سیم کارت ندارم. ‫- چرا نداری؟
‫داشتم دنبال بهترین طرح با کمترین ‫قیمت ممکن می گشتم!
‫سه ماهه دنبال سیم کارتی؟ ‫عملاً فقط دو تا شرکت هست دیگه!
‫دیگه چه گهی رو میخوای ‫این وسط مقایسه کنی؟
‫طرح های قیمت محترمانه شون رو!
‫واو. باشه، پس اگه ما ‫از این قضیه جون سالم به در بردیم
‫که البته من روش شرط نمی بندم، من.. ‫- وایسا، خفه شو
‫این بو رو حس می کنی؟
‫اُه، خدای من، ریدی به خودت؟
‫نه، اونو میگم!
‫آهان اون. آره، اون گازه. ‫- چی؟
‫یکی از گلوله ها حتماً خط لولۀ گاز به ‫سمت اجاق گاز رو قطع کرده.
‫اُه خدای من. ‫آره، خیلی خوب نیس.
‫حتی یه جرقۀ کوچیک..
‫بعدشم مُردیم!
‫پس تا وقتی که تو میری پولا رو ‫از توی گاو صندوق در بیاری..
‫چی؟ نه، اصلاً! بین
‫گلوله ها و گاوصندوق ‫هیچی نیس!
‫من که هستم! ‫من شلیک هاش رو به سمت خودم می کشونم..
‫بعدشم به سمت ماشین فرار می کنم. ‫در عین حال، توأم گاوصندوق رو خالی می کنی.
‫باشه، ولی... صبر کن، چه چیزی ‫باعث میشه که نخوای منو اینجا بذاری و بری؟
‫چی.. پول دیگه، ‫احمق کودن!
‫اُه درسته، به نظر میر.. چی ‫یک، دو، سه، برو!
‫آآآآآآ
‫جدی. ‫واقعاً باید شرایطت خیلی سخت باشه.
‫مادر به.. هیچ چیزی رو نمیتونیم ‫درست و حسابی داشته باشیم
‫سیریل، بیا بریم!
‫وایسا! اینجا..
‫سیریل! به خدا قسم ‫ولت می کنم میرم!
‫آه. اووه
‫آرچر، وایسا!
‫اُه، خوبه. ‫بالاخره اومدی.
‫توی.. توی گاوصندوق همه
‫چی رو داشت ‫از... از..
‫یا قمر بنی هاشم! ‫یا خدا!
‫ریدم بهت! باید می رفتم ‫سراغ قضیۀ جغده!
‫چیه؟
‫لانگ واتر! ‫دقیقاً مثل..
‫پروندۀ ورونیکا دین، خودم میدونم
‫چی توی گاوصندوق بود حالا؟
‫فایل ها، دیسک ها، هر چیزی که بگی
‫توأم همینطوری گذاشتی اونجا و اومدی؟ ‫داشتی ولم میکردی که بری!
‫نخیر، من صرفاً قصدش رو داشتم
‫هی، استرلینگ دور دور!
‫واو، فکر کن چقدر باید ‫خوب باشی که به
‫المپیک برسی... ‫چه گهــ..؟
‫سیریل، چه غلطی داری..
‫گلوله های سرکوب کننده!
‫خب حالا، گلولۀ بیشتری هم داری، یا...
‫نخیر. ‫اووف!
‫سیریل، انقدر از دستت الان عصبی ام، ‫که دهنم عملاً مزۀ مِس میده!
‫خب ولی واقعاً از دست من عصبانی هستی؟
‫بله! ‫یا...
‫- از دست قلدرایی که پسر کوچولوی ‫تنهای لاغر مردنی رو شکنجه می کردن؟ ‫- تو!
‫چون که به نظرم خیلی جالبه که ‫تو توی مدرسه بهت قلدری میشده!
‫و حالا که بزرگتر شدی، خودت یه پا قلدر شدی!
‫میخوای در مورد اینکه چطوری باهام ‫قلدری می کنی صحبت کنیم؟
‫آره، سیریل. ‫واقعاً میخوام.
‫ولی خب می ترسم که پاره پاره بشم،
‫و بعدشم نتونم جاده رو ببینم،
‫بعدشم از این صخره سقوط کنیم، ‫بعدشم اگه تو زنده بمونی،
‫انقدر با دستای شکسته و خونینم، ‫خفه ت می کنم تا بمیری.
‫البته به نظرم جالبه که تو
‫استرلینگ آرچر، مرد بی باک، ‫داری از دست کسی که بهت قلدری می کرده فرار می کنی.
‫چون که سیریل فیگیس، ‫مرتیکۀ نفهم بی احساس،
‫تموم گلوله هامون رو به هدر داد.
‫خب، ولی من
‫به قضیه از یه زاویۀ دیگه نگاه می کنم
‫تو کل زندگیت، مشغول ‫فرار کردن از این 2 نفر بودی
‫و حالا ممکنه به خاطر روابط شخصیت باشه، ‫یا.. آرچر!
‫فرمونو بگیر، احمق جون! ‫و تو!
‫من چی؟
‫خوشت میاد، آیوی؟
‫با یکی بزرگتر و قوی تر از خودت دعوا کنی؟ ‫دیوونه کننده س، نه؟
‫تصور کن که این قضیه واسه یه بچۀ تنهای ‫لاغر مردنی 13 ساله چطوری بوده؟
‫کسی که از پنج سالگیش مجبور میشه ‫شش بار مدرسه ش رو عوض کنه.
‫راهنمایی می کنم! به هیچ وجه خوب نبود!
‫آره، به نظرم بهتره یه خُرده بهشون فضا بدم. ‫(منظورش اینه که تنهاشون بذاره)
‫و از اون تکنیک معروف ‫"سه می سی سی پی" استفاده کنم. ‫(هر ثانیه = یک می سی سی پی)
‫ولی امیدوارم که بهت خوش گذشته باشه، ‫آیوی
‫چون که روزای قلدُریت دیگه رو به پایانه!
‫زود باش، استرلینگ دور دور! ‫شلیک کن مرا!
‫اُه، آ آ، نمیشه که ‫به همین راحتیا از این قضیه خلاص بشی، آیوی
‫قراره بری زندان! ‫خب، اینو تو داری میگی!
‫وُوُوُ!
‫آرچـــــر!
‫اُه خدای من، اُه خدای من، ‫اُه خدای من، آرچر!
‫بله، چته؟ خفه شو!
‫اُه، خدای من، چطوری هنوز تو زنده ای؟
‫لحظۀ آخر پریدم بیرون، سیریل!
‫از همون نوع تصمیمات یهویی ‫که توی لحظۀ آخر میگیری!
‫همون چیزی که باعث شد کلی سر نخ ‫رو توی اون گاوصندوق جا بذاری!
‫احمق خر! ‫اَو!
‫از این قضیه چیزی یاد نگرفتی؟
‫نه.
‫خب گوش بده، میدونم که تصمیم قلبیت ‫این بود که اِی جِی رو بفرستی کانتری دِی
‫ولی من واقعاً به طور جدی ‫بهش فکر کردم
‫و مطمئن نیستم که آیا ‫این قضیه بهترین انتخابه براش یا نه؟
‫میدونم که امکان قلدری کردن روی ‫هر کسی وجود داره، ولی توی مدرسۀ خصوصی
‫به نظر میاد که حتی بیشتر باشه، ‫چه میدونم، نخبه گرایی یا فیس و افاده اومدن یا هر چی
‫حالا جداً میخوام که در مورد رفتن اِی جِی ‫به مدرسه دولتی فکر کنیم
‫چون مطالعات نشون داده که ‫اگه کودکی واقعاً باهوش باشه،
‫و ناگفته نماند که من فکر می کنم اِی جِی واقعاً باهوشه، ‫پس دیگه مهم نیس که کجا برن مدرسه!
‫اینکه تعلیم و تربیت واقعی، توی خونه ‫صورت بگیره، از نظر من خیلی خیلی مهم تره.
‫اونم توسط پدر و مادری که بهش عشق می ورزن ‫و ازش حمایت می کنن
‫تازه شم، با این قرار منعی که برات گذاشته شده
‫حتی نمیتونی به شعاع 200 متری ‫اون مدرسه نزدیک بشی
‫که به این معنیه که من مجبورم هر روز ‫ببرم برسونمش و برش گردونم خونه
‫که، میدونی، یه همچین کاری نمی کنم
‫به هر حال، سَرت رو بالا بگیر، ‫یا شایدم پایین بگیر به نظرم
‫شَپیرو الان داره روی ‫دادرسیت کار می کنه
‫که دیگه توأم قبل از اینکه..
‫آمم، خدا لعنتت کنه. آممم
‫داری به یه جوک لزبینی ‫فکر می کنی؟
‫نه، یه جوک واسه موهات. ‫یه چیزی در مورد موهای بافته شده
‫اَه، ولش کن، یادم رف. باشه پس، محکم باش! ‫چی؟
‫آرچر! میتونی حداقل به حساب فروشگاهیم، ‫یه کمی پول واریز کنی؟
‫نخیر!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.