‫نمیتونم، الان باید برم رانندگی کنم،
‫من باید.. ها؟ ‫نمیدونم، از اون بپرس.
‫من الان باس برم بشینم پشت ماشینم، ‫که تو جاده برونمش!
‫چی؟ مسخره ـمون ‫کردی؟
‫پفففف، بگیر که اومد کس کش
‫هِی! آره، حالا شد! ‫(اصطلاحی که میگه مربوط به یه نوع تمرین گرم کردن در بیسباله - اشاره به یکی از دیالوگ های کارتون باگز بانی - اینجا هیچ ربطی نداره، ولی خب چون مسته اینو میگه)
‫منو ببر به خونه ای که ‫توش زندگی می کنم!
‫اُه، اُه خدای من، روماکی! ‫(روماکی یه نوع پیش غذایی هست که از جگر مرغ و یک نوع شاه بلوط چینی درست میشه)
‫بو ـش رو حس می کنی؟
‫آآآ، خیر، فی الواقع حس نمی کنم.
‫در واقع، ‫هیچی رو نمیتونم بو کنم
‫آرچر. ‫چـــ..؟
‫بـَـری؟ ‫هِی، احمق جون.
‫نه، نه، نه ‫صـَ صَـ صَـ صبر کن!
‫ضد گلوله ـست.
‫گفتی "ضد گلوله ـست؟"
‫نتونستی بفهمی، نه؟
‫دیگه در این حد هم احمق نبودم. ‫اُه، خدای من!
‫- مااااپ ‫- اونقدرا هم غیر منتظره نبود.
‫البته شرط می بندم از اینکه منو دیدی ‫حسابی غافلگیر شدی، ها؟
‫بله که شدم، بَری. ‫به خاطر اینکه من تو رو
‫توی اون ساختمون بالابر غلات منفجرت کردم! ‫اَوووو ‫(اشاره به فصل ششم، قسمت چهارم)
‫آره، آرچر، یادمه
‫هر وقت که توی آینۀ لعنتی ‫ریخت خودمو می بینم!
‫و.. وایسا، الان تو ‫نامرئی هستی؟
‫نه، کس مغز!
‫من الان یه اسکلت تیتانیومی متحرّکم!
‫اُه. خب حالا، جیر جیرم می کنی، یا... اووو ‫(صدای دو تکه آهن قراضه وقتی روی هم می لغزن)
‫بله، کله کیری. ‫جیر جیرم می کنم! خوشحالی الان؟
‫- منظورم اینه... ‫- خب، من که نیستم. حالا میخوای بدونی چرا؟
‫چونکه، نه تنها به ترتیب
‫بهم شلیک کردی، ‫جفت استخون ران پاهام رو به گا دادی،
‫جفت نامزدام رو از کون کردی، ‫کاری به سَرَم آوردی که الان تبدیل شدم به رُبات،
‫توی فضا تنهایی وِلَم ‫کردی بمیرم،
‫بلکه توی یه ساختمون بالابر غلات هم منفجرم کردی!
‫اُه خدای من، فِرَمبوئَز! ‫یادته که؟ ‫(فرمبوئز نامزد سابق بَری)
‫بله، آرچر، یادمه. ‫و همین مسأله به تنهایی
‫بهترین دلیل واسه کشتنت هست.
‫ولی خب من به این خاطر ‫نیومدم لس آنجلس.
‫اگه می خواستی بازی ازتِکس رو ببینی، ‫واست خبرای بدی دارم ‫(تیم فوتبال ازتکس لس آنجلس)
‫میشه خفه خون بگیری؟ من ‫اومدم اینجا یه نفرو پیدا کنم.
‫بعدشم این آقا کوچولو ‫رو دیدم
‫اُه، ‫تو رو... سگ تو روحت، پم!
‫باورم نمیشه که کارآگاه خصوصی شدی
‫خب، حداقل بهتر از اینه که تاکسی برونی
‫من تاکسی نمیرونم، کارآگاه جون!
‫این ماشین واسه دغل بازی بود. ‫من بودم که به ماشینت قفل و گیره بسته بودم.
‫- چـــرا؟ ‫چون که، کون گشاد چاقال،
‫می خوام استخدامت کنم! من..
‫ببین، آدمای زیادی نیستن که ‫این جریانو میدونن، خب؟
‫ولی خب من توی یتیم خونه بزرگ شدم. ‫هیچ وقت مادرمو ندیدم،
‫و همیشه احساس می کردم که ‫یه بخش بزرگی از..
‫کسی که الان هستم رو نمیگما، ولی خود واقعی ای ‫که میتونستم باشم رو از دست دادم، میدونی؟
‫و البته شایدم یه خُرده از این ‫چیزی که به سَرَم اومده تقصیر خودم باشه
‫ولی احساس می کنم که یه بَریِ ‫بهتر دیگه ای توی وجودم باشه
‫اگه فقط میتونستم که پیش مادر واقعیم ‫برگردم، شاید..
‫و بازم میگم، شاید، میتونستیم ‫اون خود واقعیم رو پیدا کنیم.
‫باشه. باشه. ‫باشه. باشه!
‫بَری، اُه پسر، یعنیــا ‫چطوری به ذهنت رسید
‫که من واسه حتی یک نانو ثانیه هم که شده ‫بهت کمک کنم؟
‫هِی، من اینجا مرد و مردونه ‫اومدم باهات حرف بزنم.
‫نخیرم. تو به عنوان یه ‫رُبات مومیایی شده اومدی پیشم!
‫اُه خدای من، کی.. ‫آرچر، نه!
‫کیه که...
‫- میگم نگو! ‫- کیه که مامان نداره؟ ‫(کلمۀ مامان رو طوری میگه که معنی مومیایی هم میده)
‫باشه، خیلی خُب ‫حالا این کارو می کنیم
‫بـَـق، بـَـق :دی
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آآه، چه خبره، ‫کارخونه پله سازیه؟
‫آآآه! اُه! ‫اُه، هِی.
‫خب، این خوراک رانگون خرچنگ هست، ‫قراره بره توی یخچال ‫(رانگون خرچنگ یه نوع پیش غذاست که از همون رستورانه خریده بود)
‫و مال خودِ خودمم هست. ‫سؤالی نبود؟
‫کریگر، حواسم بهت هست. ‫خب، پس.
‫اُه، حدس بزنین ‫کی رو دیشب دیدم؟
‫آآ، بَری؟ ‫آره، وایسا بینم، تو از کجا..
‫اِهِم. ‫چـــی؟
‫هِی، کس خل جون.
‫سایبورگِ مادر قحبه!
‫نه، نه، نه! نکن!
‫ما قبلاً امتحان کردیم!
‫آره، پس، آآ، حالا احتمالاً میخوای ‫پَرتش کنی تو صورتم دیگه؟
‫میدونی، مثل همون حرکت کلیشه ای ‫سوپرمن اینا..
‫مشخصاً طعنه زدم! ‫(توی فیلمای قدیمی سوپرمن، وقتی بهش شلیک می کردن و چیزیش نمیشد، اسلحه رو پرت می کردن تو صورتش!)
‫و همچنان در حدی که قرار نیست ‫بهت کمک کنم که
‫مادر احمقت رو پیدا کنی، راضی کننده بود ‫که از قرار معلوم به هیچ وجه قرار نیست کمکت کنم!
‫- خب، حالا که داری اینو میگی... ‫- آرچر.
‫- کَرول؟ ‫- اسمش شِری..
‫- پَم، خفه خون!
‫کمک!
‫- مادر؟ ‫- نمیتونه صدات رو بشنوه!
‫کمک!
‫- مادر! ‫- همچنان نمیتونه صدات رو بشنوه!
‫اونجا کجاست؟ ‫مادرم کجاست؟
‫- کَرول؟ اون تقریباً ‫سی متری پایین تر از اونجاست.
‫- چی؟ ‫اون چی چیه؟
‫موتور یه پمپ هواست، ‫که هوا تولید می کنه.
‫که داره اون هوا رو به سمت... ‫کَرول؟
‫توئـه حرومزا..
‫وایسا بینم، چطوری همۀ این کارا رو ‫از دیشب تا حالا انجام دادی؟
‫ها؟ اُه نه، نه، نه. من چندین هفته ست ‫که نقشۀ یه چنین کاری رو کشیده بودم.
‫میدونستم وقتی ازت کمک بخوام
‫واسم کیری بازی در میاری.
‫- بری، بهم گوش بده. ‫- باشه، ولی یادت باشه
‫خیلی وقت نداریما.
‫اون موتورـه فقط 12 ساعت دیگه ‫دووم میاره
‫تا سوختش تموم بشه، ‫و وقتی که سوختش تموم بشه،
‫وووپس!
‫نــــه! ‫آره.
‫حَیــوون.
‫پففف، دیگه یه رُبات
‫آخرین چیزی که میتونه باشه، ‫حیوون بودنــ..
‫آییییی! ‫- خداییش.
‫خب حالا اگه میخوای مادرت ‫رو پیدا کنی..
‫آرچر.
‫خب، اگه این قهرمان بازیات به سَر رسید..
‫حداقل واسه حالام که شده، آره، فکر کنم.
‫خوبه، صرفاً واسه اینکه دوباره تَـکرار کرده باشم
‫الان زمان بندی واقعاً خیلی اهمیت داره.
‫سلام؟ تو کی هستی؟
‫چرا جوابمو نمیدی؟ ‫چی ازم می خوای؟
‫آییی! انقدر توله سگه رو ‫فشارش نده، لنی! ‫(اشاره به رمان کوتاه موش ها و آدم ها اثر جان استاینبک - لنی شخصیتی کودن و تنومند هست)
‫اُه خفه بابا مرد گُنده. ‫فقط یه گلوله ـست که از یه طرف اومده و از اون طرفم خارج شده!
‫آره، که معنیش اینه که ‫هر دو تا سوراخ درد می کنه!
‫هِی، میدونم که عصبانی هستی، ولی ما ‫مادر بَری رو پیداش می کنیم
‫و مَلوری هم چیزیش نمیشه.
‫حالا، فکر کنم یه اشاره هایی ‫به "سوراخ" داشتی؟
‫جمله بندی رو، بوم! ‫(سوراخی که در اثر گلوله در پاهاش به وجود اومده - سوراخی که معانی دیگه ای میتونه داشته باشه)
‫حالا شد. ‫خفه شو.
‫الان دوباره میتونی حرف بزنی، ولی خب فقط واسه اینکه ‫بهم کمک کنی تا یه راهی پیدا کنم که بَری رو بکشم.
‫واسه چی فقط نریم مادرش رو پیدا کنیم؟
‫چرا؟ تا بتونه بچه ش رو خاک کنه؟
‫آره، چون سعی در کُشتنِ بری،
‫در گذشته توسط جنابعالی خیلی با موفقیت مواجه شده!
‫آره، لانا، ولی این دفعه این، آممم
‫می خواستی بگی ‫"این دفعه قضیه شخصیه"؟
‫آره، ولی نگفتم.
‫ولی خب هست.
‫چون که من از این بابت نگرانم که..
‫یتیم خونه ای که تو توش ‫بزرگ شدی، سوخته و به فنا رفته
‫خفه، و تمام مدارک هم ‫توی اون آتیش سوزی نابود شده.
‫حالا نه تنها تو نمیدونی
‫اسم مادر واقعیت چیه... ‫- نه.
‫بیمارستانی که توش به دنیا اومدی ‫رو هم نمیدونی کجاس.
‫- آ-آ. ‫یا حتی شهر یا حتی بخشی که به دنیا اومدی!
‫- نه. ‫یا حتی تاریخ واقعی تولدتم نمیدونی!
‫من.. ببین، اگه آسون بود که
‫مجبور نبودم که خانما رو ‫بردارم ببرم توی بیابون خاک کنم! ‫(منظورش مادر آرچر هست که بُرده توی زیرزمین یه بیابون!)
‫آره، حالا وقتی داشتی می بردیش ‫تقلا هم می کرد؟
‫نکنه مجبور شدی با مشت بزنی ‫توی اون صورت استخونیش؟
‫نخیر، عجیب الخلقه، از کلروفورم استفاده کردم. ‫(کلروفورم: داروی بیهوشی) ‫(اسمی که به کَرول میگه، اشاره داره به Spice Girls)
‫- اَه... ‫آره، شوهرش حتی از جاشَم بلند نشد!
‫دستگاه سگ پدر! ‫واسه این بی پدر باید
‫دکترا داشته باشی. ‫مثه اَبَر رایانه میمونه.
‫اینجا گفته "آسیاب کن". خب من ‫وقتی از مغازه خریدمش آسیاب شده بود! ‫(قهوه رو میگه)
‫من فقط دَم کنه، ولی هیچ دکمه ای ‫واسه دَم کردنش نیس!
‫کدوم قبری هستی، ‫توی حمومی؟ اَلووو
‫باید تنظیمات "برنامه" ـش رو دست کاری کنم؟
‫و چون سرپرستی به صورت محرمانه انجام شده، ‫و تمام مدارکشم مهر و موم شده،
‫مجبوریم اساساً پایگاه دادۀ مدارک مهم ‫و حیاتی ایالت ها رو هک کنیم
‫و از بین میلیون ها مدرک دنبالش بگردیم!
‫آره، پس خب انجامش بده دیگه.
‫من.. ولی اگه حتی ‫بتونیم هکش کنیم..
‫رمز عبور امنیتیشون احتمالاً ‫هشت کاراکتری هست،
‫پس من پیشنهادم اینه که ترکیبی از ‫حملۀ لغت نامه ای، ‫(حملۀ لغت نامه ای: روشی برای شکستن رمز برای احراز هویت)
‫رمزگشایی تابع درهم سازی، ‫(رمز عبور به صورت هَش شده یا درهم سازی شده ذخیره شده - منظورش اینه که هَش رو رمزگشایی کنن)
‫و البته یار قدیمی ـمون، ‫حملۀ جستجوی فراگیر. ‫(حمله ای که در اون تمام حالات ممکن تا رسیدن به جواب بررسی میشه)
‫اُه، میتونیم این کارو هم بکنیم؟ ‫- از آب لیمو گرفتنم راحت تره!
‫اُه، باشه، ولی خب یه جورایی ‫بیشترین نگرانی من
‫از اینه که این کار جرم جدی ای هست.
‫آره، ولی نقاشی کردن ‫دیوارای اینجا
‫با مغزای ریزه میزۀ شماها هم ‫فکر کنم جرم باشه.
‫آره، خب حالا پس نظرت چیه ‫که "سریع بریم سر کارمون"؟
‫دیدی چی کار کردم؟ ‫طعنه رو میگم؟ ‫(اصطلاحی رو برای "شروع کردن سریع تر کار" به کار برد)
‫ساموئل جانسون میگه که طعنه زدن، ‫بی مزه ترین شکل کمدی هست. ‫(ساموئل جانسون: شاعر، نویسنده، منتقد و ... بچه ناف انگلیس طرفای قرن 18)
‫ولی واسه من کُشتنه.
‫ریدم به قبرتون، مادرم زنده ‫به گور شد!
‫چرا انقدر طولش میدین؟
‫تا اونجایی که میتونیم داریم ‫با سرعت کارو جلو می بریم.
‫چرا انقدر این آشغالدونی گرمه؟
‫چی؟ خودت چی فکر می کنی؟
‫واسه اینکه بتونیم رمز رو بشکنیم، باید
‫از هر ذره از توان این کامپیوتر ‫استفاده کنیم
‫اگر چه... ‫خداییش واقعاً گرمه.
‫یا حضرت عیسی مسیح آهنی! ‫اُه اُه، خدای من.
‫- چه مرگته؟ ‫بی خیال، لانا.
‫چیزی نیست که قبلاً ندیده باشی.
‫- وایسا، چی؟ ‫- آره، رفیق
‫من و خانوم با هم خــوابـــیـــدیــم. ‫- چــی؟
‫من این قضیه رو می دونستم؟ ‫کی اتفاق افتاد؟
‫خیلی وقت پیش! ‫اون موقع ها که اون، میدونی..
‫چی، اون موقع که ‫من چی بودم، لانا؟ آدم؟
‫منظورم اینه که.. ‫- من هنوزم احساسات دارما!
‫خب، پس جون مادرت گمشو لباس تنت کن.
‫نه، نه! ‫تو هم میتونی خیلی راحت
‫با اون چشمای ریز و خوشگلت، ‫اسکلت استخونیم رو.. تمام و کمال تماشا کنی.
‫یه فکری به ذهنم رسید! ‫کولر رو روشن کن!
‫آره، باشه!
‫بیش از حد داریم از حداکثر برق ممکن ‫استفاده می کنیم!
‫من حدوداً 1.5 دلار سکه ای داشتم
‫که چپوندم توی جعبه فیوز تا فعلاً کار کنه. ‫(جعبه فیوزهای قدیمی شیشه ای، وقتی فیوزشون می سوخت، یه دونه سکۀ مسی جاش میذاشتن تا برق رو رد کنه - خیلی خطرناک بود ولی کارو انجام میداد)
‫اُه، آروم باشین.
‫در بدترین حالت ممکن، ‫یه عملۀ مهاجر بدبخت
‫میره دستگاه شیردوشی رو روشن کنه ‫و برق می گیرتش!
‫چی؟ منظورم اینه که، در بدترین حالت ممکن ‫چند تا مدارو می سوزونیم.
‫هممم... ‫چیه؟
‫میگما، مادرم چطوره؟
‫میخوام ببینمش، ‫بیارش رو تصویر
‫باشه! ‫ولی خب فقط واسه یه لحظه.
‫اُه و "صداش" رو هم قطع کن. ‫کَرول؟
‫آره، کم کم داره خل و چل میشه.
‫حرومزاده ها پیداتون می کنم...
‫و تخم هاتون رو از سقف آویزون می کنم، ‫می شنوی چی میگم؟
‫خدای من، خودتو جمع و جور کن.
‫تو توی شرایط بدتر از اینم بودی.
‫برلین شرقی، ورشو. ‫آآآ، خارطوم؟ ‫(ورشو پایتخت لهستان که در جنگ جهانی دوم به خاک سیاه نشست - خارطوم پایتخت سودان هست که قبلاً پایتخت دولت انگلیسی-مصری-سودان بود)
‫حداقل این دفعه به باتری ماشین ‫وصلت نکردن.
‫یا تا مچ پاهات توی خون شتر نیستی.
‫و این حرومزاده ها هر کی که هستن..
‫نمی خواستن که به این زودیا بکشنت..
‫ولی خب چی میخوان؟ ‫و اینجا کجاست؟
‫خب، سخته که بگی، واقعاً
‫منظورم اینه که، ما با نهایت سرعتی ‫که میتونیم داریم کار می کنیم
‫ولی خب تعداد جایگشت های ممکن ‫برای این رمز عبور
‫یه چیزی در حدود 10 به توان 9 هست، پس..
‫- یافتم! ‫- وایسا، چی؟ وایسا! چی؟!
‫- شوخی می کنی؟ ‫- هووو! ‫(رمز عبور "مهمان" بود!)
‫هیچی نمیتونم بشنوم.
‫اگرچه میتونم یه نسیم خیلی جزئی ‫رو حس کنم، ولی..
‫هممم... شاید یه جور ‫بوی سوخت موتور میاد؟
‫چندان کمک کننده نیست، ‫این بو میتونه از هر جایی باشه
‫اگرچه "هرجایی" معمولاً ‫یه جور صدایی هم داره..
‫ماشینا، پرنده ها، یه قطاری مثلاً. ‫اینجا که عملاً هیچی نیس!
‫میتونه.. کصافطا! ‫توی زیر زمینم!
‫ولی آخه چه جور آدم ‫بیمار روانی حرومزاده ای..
‫هووو! بری داره ‫تخماشو رو صورت این و اون میماله. ‫(اصطلاحی که به کار می بره تحت الفظیش چای کیسه ای هست - به کسی که تخماش رو روی صورت کسی بماله میگن اصطلاحاً داره چای کیسه ایش می کنه)
‫به نظرم نمیشه در موردش حرفی زد.
‫کل زندگیت رو صرف جاسوسی کردی،
‫خب مشخصاً واسه خودت دشمن می تراشی دیگه.
‫ولی پسر، قرار نیس همینجوری ‫قُمبلات رو پهن کنی رو صندلی
‫منتظر بشی بیینی کی پشت این قضیه ست. ‫پس، مرحلۀ اول.
‫و حالا میریم سراغ مرحلۀ دوم.
‫مرحلۀ دوم آخرت مادرجندگی ـست.
‫خیلی خب، میریم سراغ مرحلۀ سوم.
‫خیلی خُب، حالا چی، حالا چی؟
‫خب، فکر کنم اولین کاری ‫که باید بکنیم
‫اینه که پَم رو وادارش کنیم یه لباسی ‫تنش کنه.
‫بدنم رو مسخره نکن،
‫سگ مَـمـه! ‫آره، خفه شو.
‫خب حالا، باید سراغ خط به خط تمام این
‫چند میلیون سند و مدرک بریم
‫دنبال یه سند و مدرکی بگردیم ‫که اسم تو توش باشه
‫و بعدشم دعا کنیم که ‫با استفاده از اون بتونیم
‫یه جور سند و مدرک دیگه ای پیدا کنیم ‫که اسم مادر واقعیت توش باشه.
‫چی؟ حالا این دیگه ‫چقدر قراره طول بکشه؟
‫من... یه مدتی طول می کشه، آرچر
‫اُه، خب پس، میتونم چند لحظه ای با ‫کریگر صحبت کنم؟
‫نه. چطوری قراره حرف زدنت ‫باهاش به قضیه کمک کنه؟
‫به پاهام کمک می کنه، سیریل!
‫که البته الان فکر می کنم ‫داره کم کم عفونت می کنه
‫با تشکر از بهترین دوست جدید، ‫دارث بری! ‫(اشاره به شخصیت پلید جنگ ستارگان - دارث ویدر)
‫در جریان هستی که من از ‫اونجور دکتراش نیستم..؟
‫کریگر، همین حالا بیا اتاق استراحت، ریدم پس کله ت! ‫خب، ایرادی نداره که من..
‫مشکلی نیست، ولی یه مورفینی چیزی بهش بده ‫که خفه بشه.
‫چون الان یه احساس گرم و ‫امیدوارکننده ای دارم
‫و یه جورایی فکر می کنم ‫که قراره این حس ریده بشه بهش
‫اگه قرار باشه که ستون فقراتش رو ‫از توی صورتش بکشم بیرون.
‫آمم، منم میتونم برم دستشویی؟ ‫- نه.
‫پس چرا آرچر هر گهی دلش ‫خواست میتونه بخوره؟
‫تازه مورفینم که میزنه، اونم وقتی که ‫تو اصن ربات ناظر من نیستی!
‫باشه بابا، بیا برو دستشویی.
‫- خب پس، اگه اون میره.. ‫- همه پاشَن برن دستشویی اصن
‫هر گهی دلتون میخواد بخورین، ‫از بیدت هم استفاده کنین ‫(بیدت: در دستشویی فرنگی یه قسمتی هم در کنار توالت فرنگی هست که برای شستن آلت تناسلی و مقعد مورد استفاده قرار میگیره)
‫من اون کسی نیستم که ‫اکسیژنش داره تموم میشه.
‫اُه راست میگی، اصن خانم آرچر رو یادم رفت
‫البته...
‫گویا مرحلۀ سومم اونقدرا کارایی نداشت..
‫آها!
‫و حالا، میریم سراغ این دستبند سگ پدر!
‫نفهمیدم چی گفتی.
‫ازت میخوام که این فیل ـه رو ادیسونی ـش کنی! ‫(فیلی به نام توپسی در اوایل قرن بیستم توسط کارخانۀ ادیسون به وسیلۀ جریان برق اعدام شد)
‫بـــاوشــه. ‫نه، هنوزم نفهمیدم!
‫توماس ادیسون! یادته؟ ‫وقتی اون فیل ـه رو زد کشت؟
‫توسط چپوندن یه کابل بزرگ ‫تُپُل مُپُل الکتریکی، توی کون فیل ـه!
‫چــــی؟ ‫آره.
‫جادوگر مهربان منلو پارک، ‫(منلو پارک: محلی در شهرستان میدلسکس، نیوجرسی)
‫یه دونه فیل بامزۀ سیرک رو خرید ‫تا فقط بکشتش!
‫حالا من از تو میخوام یه راهی پیدا کنی ‫که یه جوری دهن بَری رو سرویس کنیم.
‫مثلاً با یه مقداری آبمیوه ‫سی پی یو ـش رو خاموش کنیم. ‫(سی پی یو: واحد پردازندۀ مرکزی)
‫آآآ، باشه. مثلاً... ‫- مثلاً، یه جوری خرابش کن
‫ولی خب کی جی بی ساختتش. مطمئنم ‫تموم مدارهاش محافظت شده ست.
‫حدوداً گیگاوات ها برق لازمه تا ‫بشه نابودش کرد.
‫باشه، خیلی خوب به نظر نمیرسه. ‫- چون نیست.
‫حالا به نظرت چند ولت برق
‫با دو پوند سکۀ چپونده شده ‫توی جعبه فیوز داریم؟
‫هممم، و اگه تموم جریان اون برق رو ‫به یه مدار مسیردهیش کنم،
‫مثل کلید برق توی آغُل
‫شاید بشه یه محلول الکترولیتی ‫رو روی زمین ریخت...
‫و اگه به اندازۀ کافی باشه، و باعث بشه ‫بَری اون کلید برق رو لمس کنه،
‫وایسا بینم، پس چطوری یه دونه کابل گندۀ
‫تُپل مپل الکترویکی رو ‫توی کونش بکنیم؟
‫خب، اولاً، من فکر نمی کنم که بنده خدا ‫اصن کون داشته باشه، نه اینکه فکر کنی نگاه کردما
‫و دوماً، کلید برق راه حل آسون تری ـه.
‫باشه، ولی.. ولی وایسا، ‫اگه سی پی یو بَری رو بسوزونی،
‫دیگه نمیتونه بهت بگه ‫خانم آرچر کجاست که!
‫خب، حالا هر موقع که به اونجاش ‫برسیم نگرانش میشم!
‫ولی خب من یه جورایی فکر می کنم ‫قبلش باید در موردش نگران باشیا!
‫کریگر، اگه قرار باشه به بخشی از ‫چیزایی که قراره
‫در موردشون نگران باشم، فکر کنم، ‫هیچ موقع نمیتونم هیچ غلطی بکنم!
‫میدونم، ولی.. ‫اُه خدای من، بی پی اِی
‫من.. ‫قورباغه های تراجنسیتی! ‫(آرچر داره از نگرانی هاش حرف میزنه. اول میگه بی پی اِی که یه جور مادۀ شیمیایی سمی در کنسروها و ... هست و بعدش در مورد قورباغه هایی میگه که تغییر جنسیت میدن و واقعاً عجیبم هست)
‫ششش، شش، ششش
‫- چی؟ ‫- گفتم که عاشق بَری شدم!
‫میدونستم یه چنین روزی ام میاد! ‫(وقتی میگه "میاد" داره دو پهلو حرف میزنه)
‫روی مـَمــه هام، چــی؟ ‫- چطوری میتونی.. طرف عملاً یه دستگاه رباته.
‫خب، رِی، ماشین مثه یه کویر میمونه
‫یا شیفته ـت می کنه ‫یا وحشت زده ـت می کنه
‫- چی.. ‫- چه زیبا! ‫- اصلنم زیبا نیس!
‫چطوریه که مجذوب یه ماشین آدمکش ‫روانی شدی؟
‫نه، چیزی که گفت سخنی از ویلفرید نویس بود! ‫(یه جوری گفت نویس، که معنی "زیبا" میداد - ولی منظورش کوهنورد انگلیسی بود)
‫- واقعاً؟ ‫- چی؟ آره!
‫- همون کوهنورده؟ ‫- آره!
‫خب، اینم یه نقل قول از من:
‫بری کم کم داره قراره قانون ‫رُبات بودن رو نقض می کنه
‫اونم روی واژن من!
‫چه زیبـــا!
‫ها! حالا فقط واسه اینکه ‫ببینم کدوم قبری ام
‫چی؟ اُه، تو رو خدا می بینی؟
‫البته، مهم نیس کی یا چی ‫آخرش منو به کشتن بده
‫در هر صورت احتمالاً باید ‫همونو روی دیوار بِکِشی
‫کودنِ خـر.
‫زود باشین، بچه ها. ‫زمانمون داره تموم میشه ها!
‫تیک تاک، تیک تاک.
‫یه چی بگو که یه ساعت بتونه بگه
‫بری، تو هم میتونی، میدونی، ‫یه جورایی کمک کنیا!
‫من دیگه خیلی خسته شدم!
‫یه چی بگو که یه ساعت بتونه.. ‫- رِی.
‫- خداییش می بینی؟ ‫- شاید من بتونم کمکت کنم که آرومت کنم ‫(چیزی که بَری گفته بود، معنی دومش میشد از لحاظ جنسی تحریک شدن)
‫اَه. من تو رو یه بار ‫نکشته بودمت؟
‫- شایــــد... ‫- کَرول!
‫برو سر کارت، چه گهی می خوری؟ ‫- خودت داری چه غلطی می کنی؟
‫خب، شماها همگی عرق کرده بودین
‫واسه همین براتون یه مقداری ‫نوشیدنی ورزشی آوردم تا... ‫(نوشیدنی ورزشی شامل الکترولیت هایی مثل سدیم، پتاسیم، کلرید و درصد زیادی شکر میشه تا بتونه انرژی رو بازسازی کنه)
‫اُه، اِ وا! خاک بر سرم! خاک بر سرم! ‫ریدمان شد!
‫شاید به خاطر اینکه اینجا ‫خیلی تاریک ـه.
‫آره، آرچر، داره کم کم تاریک میشه دیگه.
‫که به این معنی ـه که دیگه ‫مامانت هم کم کم..
‫هم وقتش و هم اکسیژنش رو به اتمامه!
‫همچنین به این معنی ـه که ‫امکانش هست که دوستان سخت کوش ـمون
‫ با خطر خستگی چشم مواجه بشن، بری!
‫پس چرا نمیری اونطرف که اون کلید برق ‫رو بزنی و همه جا رو روشن کنی؟
‫خودت چراغ ـو روشن کن! ‫نخیر، بری، تو این کارو بکن!
‫ای بابا، خودم کلید سگ مصب ‫رو میزنم روشنش می کنم.
‫کَرول، نه! کلید ـو یه وخ لمس نکنیا! ‫- صبر کن ببینم
‫چرا از من میخوای که ‫کلید چراغ رو لمس کنم؟
‫همم؟ و تموم اون نوشیدنی ورزشی ای که ‫به راحتی ریختی ـش رو زمین
‫پر از الکترولیت هم هست دیگه؟
‫- واقعاً هست؟ ‫- میخوای با برق منو به کشتن بدی؟
‫چی، نه بابا!
‫ظاهراً که نه.
‫اگه برق منو می گرفت، اون موقع ‫چطوری میخواستی مادرت رو پیدا کنی؟
‫خب حالا نقشه م یه چند تا ‫حفرۀ کوچیکم داشت!
‫وایسا، داریم در مورد.. ‫- یا پنج تن!
‫جدی میخواستی روی یه چنین چیزی ریسک کنی؟ ‫اُه، مثه قدیما میمونی خداییش!
‫مادرتــه! ‫چیزی که
‫من داشتم کل زندگی کوفتیم ‫دنبالش می گشتم!
‫اون موقع تو قدرش رو نمیدونی!
‫دقیقاً مثل هر چیز دیگه ای ‫که همین کارو باهاش می کنی!
‫خفه شو بابا! ‫خب حالا، حدس بزن چی؟
‫قدر مادرت رو ندونستی؟ ‫خیلیم عالی.
‫توی پیدا کردنش بدون ‫موقعیت جغرافیاییش موفق باشی!
‫چی شد الان؟
‫فکر نمی کنم که دیگه این ‫مسأله، مشکلی باشه.
‫اولین کاری که می کنم، ‫اینه که یه دوش گرم و حسابی میگیرم
‫یه دونه نوشیدنی خفن و پرمایه هم ‫می زنم بر بدن!
‫بعدشم میرم همشونو می کُشم!
‫آره؟ ‫خب، پس برو توی یه خط وایسا خانم
‫هی، هوو! آروم باش!
‫بعد از اینکه تموم شما ‫احمقا رو کشتم، من..
‫پیداش کردم!
‫- کی رو پیدا کردی؟ ‫- مامانت رو! حداقل فکر می کنم که پیداش کردم
‫بذار ببینم.
‫خب، "هایدِ وی"، خانه ای ‫برای کودکان
‫- اونجا جاییه که من توش بزرگ شدم! ‫- یه بچۀ تازه متولد شده رو میگیره
‫که در بیمارستان شهرستان به دنیا اومده ‫و تاریخ تولدش هم به تو نزدیکه
‫که اسمش رو گذاشتن ‫بارثالمیو الوئیشس دیلان ‫(اون دو اسم اولی اشاره به کاراکتر بت لش کامیک دی سی داره!)
‫خودمم! ‫بارتی دیِ کوچولو موچولو!
‫و، با توجه به اسناد و ‫مدارک بیمارستان شهری
‫اون بچه به سرپرستی یک خانم جوانی ‫به نام..
‫مطمئنی که میخوای قضیه رو کامل بدونی؟
‫آره.
‫تَمی جو استمپس، 16 ساله، سپرده شده.
‫یا امامزاده بیژن!
‫بچه ها، هنوزم زنده ست!
‫توی لس آنجلس زندگی می کنه!
‫خب؟ پس واسه چی منتظری؟
‫چیزی که می خواستی رو پیدا کردی!
‫برو پیشش دیگه!
‫برو دیگه!
‫یعنی، آره دیگه، نه؟ ‫یعنی، برم دیگه؟
‫خب، یعنی، آره، ولی
‫- ولی چی؟ ‫- من میگما، اینطوری که نمیتونی بری پیشش!
‫چرا، منظورت چیــ..
‫اُه خدای من، شبیه ترمیناتور ـم!
‫البته شبیه "یه" ترمیناتوری!
‫فکر کنم راه حلش پیش من باشه!
‫خیلی خُب، یه جورایی می خواستم اینا رو ‫واسۀ روز مبادا
‫واسه یه چی دیگه نگهشون دارم، ‫ولی خب به درک
‫چه گهی خوردی تو، کریگر؟
‫چیه خب؟
‫چرا سَر ـمون رو داری تو؟
‫و دستامونو. ‫- چیه خب، این واسه اون یکی.. هیچیه!
‫خب حالا! قراره کدوم یکی باشی، پسرکم؟
‫سگ تو روحت، حالا به قطع یقین میدونم ‫که خل و چلی.
‫چیه، فکر کردی که تو رو انتخاب می کنم؟
‫- منظورم اینه که.. ‫- یا مثلاً ژیلت رو برمیدارم؟ ‫(اشاره به ویلیام ژیلت نویسندۀ شرلوک هولمز روی صحنه)
‫یا اون بدبخت فرانک لانگلا؟ ‫(کسی که در نقش شرلوک هولمز در اون نمایش نوشته شدۀ ژیلت بازی می کرد)
‫اُه خدای من، منو داره میگه ها.
‫نه، این صورت منه. ‫حالا چطوری ـم به نظرتون؟
‫آره، خوبه دیگه؟ ‫باشه، پس...
‫واو! میرم که مادر ‫واقعیم رو ببینم!
‫- واسم آرزوی موفقیت کنین، رفقا! ‫- موفق باشی.
‫ممنون، بچه ها!
‫اُه.
‫من خوبم!
‫مثه چک برگشتی میمونه. ‫(اصطلاحی که داره میگه تحت الفظیش میشه "مثل سکۀ بد"؛ منظورش آدمای بی شعوری هستن که مثه خروس بی محل هی برمیگردن پیشتون!)
‫اُه، خاک به سرم! ‫سکه هایی گذاشته بودم!
‫خب، حالا چی یاد گرفتیم از این قضیه؟
‫من یاد گرفتم که... واو!
‫- هیچی؟ ‫- نه!
‫من یاد گرفتم که قفسۀ
‫دکتر کریگر پر از صورت ماها هست! ‫(اشاره داره به فیلم صامت و ترسناک آلمانی در سال 1920 به اسم قفسۀ دکتر کالیگاری)
‫و دستامون. ‫من.. ببینید
‫- نگرانش نباشید. ‫- ولی من واقعاً فکر می کنم که باید نگرانشون باشیم!
‫اُه، تو که نگران همه چی هستی!
‫اُه، تو روحم! ‫کاش حال مادر خوب باشه.
‫شبتون به خیر.
‫بهتون هزار دلار میدم که ‫منو به نزدیک ترین مشروب فروشی ببرین.
‫چی؟
‫اُه، بله حتماً خانم، تشریف بیارین بالا
‫آره، آفرین بیا بالا، ‫بیا اینجا ببینم
‫اُه. ممنونم.
‫من از شما ممنونم. ‫هزار دلار؟
‫یحتمل شما یا دیوونه هستین، ‫یا پولدارین، یا هر دو مورد!
‫خب، الان که دنبالم پول ندارم ‫مشخصاً، ولی..
‫اُه، من مطمئنم که ‫یه جوری میتونیم با هم کنار بیایم..
‫اِهِم، فک کنم دستتون روی ‫ران پام باشه...
‫آره، تو مثه یه روباه ‫نقره ای میمونی..
‫عذرخواهی می کنم؟
‫و منم دوس داشتم که بدونم..
‫پشماتونم هم رنگ موهای سَرتون هست؟ ‫چون دوس داشتم که..
‫دوس داشتی آرنجم رو بکنم تو حلقت؟
‫عنینه.
‫البته، اگه یه مقداری محترمانه تر ‫این قضیه رو مطرح می کردی
‫کاملاً دوس داشتنی تر ‫به نظر میرسید، پس..
‫خب، الزاماً سپاسگزارت نیستم، ولی..
‫من چه میدونم! ‫خیلیم عالی. خدافظ! ‫(ترکیبی از فرانسوی و ایتالیایی بلغور کرد)
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.