..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫احمد، احمد!
‫ویلیام تو مدرسه غیبت میکنه، ‫مخصوصا کلاس ریاضی.
‫-خب که چی؟ هاکی بازی میکنه. ‫-کاملا درسته.
‫اون وقت نداره که تموم ‫مسائل ریاضی که بهش میگن رو انجام بده.
‫-دیشب خوب خوابیدم. ‫-منم همینطور.
‫میدونم.
‫بیا، کوین.
‫بیا دیگه، کلاس داره شروع میشه.
‫-واسه مسابقه نیمه‌نهایی میای؟ ‫-که یعنی...
‫-خیلی‌خب، نیمه‌نهایی؟ ‫-آفرین.
‫نه، ‫علاقه‌ای ندارم.
‫وایسا ببینم، ‫تا حالا جواب منفی هم شنیدی؟
‫تو زبون هاکی یعنی نه اینجوری نیست.
‫-میدونم جواب منفی چیه. ‫-آفرین.
‫کوین.
‫-میای یا نه؟ ‫-دارم میام.
‫تو بازی میبینمت.
‫-نمیای ناهار بخوری؟ ‫-نه. باید تا ساعت دو تمومش کنم.
‫-من که نمیتونم تا ساعت دو صبر کنم. ‫-باید ساعت دو برم.
‫باید واسه لیو وسایل جدید هاکی بگیرم.
‫-باید غذا بخوری! ‫-شما بخورین.
‫-میرا، میشه یه لحظه وقتت رو بگیرم؟ ‫-آره.
‫واو.
‫-مثل اینکه سورپرایز شدی. ‫-یه‌کم.
‫-این... ‫-خیلی خوشحال شدم.
‫باید قدر فرصت ها رو دونست.
‫-کی میخوای بهت جواب بدم؟ ‫-ترجیحا فردا.
‫فردا؟
‫باشه...ولی...مشکلی نیست.
‫فردا پیتر یه بازی مهم داره،
‫که مشخص میکنه چقدر کار میتونه داشته باشه.
‫خب، با خانواده مشورت کن، ‫بعدش باهام تماس بگیر.
‫ترجیحا امشب.
‫-به این زودی؟ ‫-آره.
‫باشه، مشکلی نیست.
‫اینقدر بده؟
‫آره، تا نیمه نهایی رسیدیم.
‫اگه برنده نشیم، دبیرستان هاکی رو تو ‫شهر هد میسازن.
‫خیلی هم واضح گفت.
‫-بهتره که پیتر لعنتی انجامش بده. ‫-آره.
‫-سلام، پیتر. ‫-سلام.
‫چهارشنبه یوهانسون از شهرداری رو دیدم.
‫گفتش که هرکاری میکنه تا ‫مدرسه هاکی رو اینجا بسازن.
‫ولی واسه این کار هیچ امتیازی نداریم.
‫یه چیز فرمالیته‌س.
‫ولی گفت اگه مسابقه نهایی رو ببریم ‫اون‌ها پول‌شون خرج یه ورزشگاه جدید میکنن.
‫پس حتی میتونیم یه اسپرسو ساز هم ‫واسه تو جور کنیم.
‫آره. خیلی خوب میشه.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫مسابقه یک چهارم تیم هد رو دیدی؟
‫تو قدرت برابریم، ‫ولی تو سرعت، نه.
‫-نزدیک هم نیستیم. ‫-فقط خواستیم که...
‫فقط خواستیم که بدونیم چی توسرته.
‫خیلی‌خب. نظرم اینه که ‫ما برنده میشیم.
‫-میبریم؟ ‫-آره، نیمه‌نهایی رو میبریم، بعدش ببینیم چی میشه.
‫مطمئنی؟
‫میدونی که قضیه چیه. ‫پای آینده باشگاه وسطه.
‫-بدون سرعت پیروز نمیشیم. ‫-راه‌های دیگه‌ای هم واسه پیروز شدن هست.
‫نتیجه این بازی رو خیلی‌ها تاثیر داره.
‫-میدونم که منظورت چیه. ‫-خوبه.
‫متوجهم. ولی فقط بهم اعتماد کنین. ‫نظر سونه چیه؟
‫چرا مدیر ورزشی اینجا نیست؟
‫-فکر میکنیم وقتشه که بازنشسته شه. ‫-چی؟
‫تا آخر فصل هست، ‫ولی خیلی خسته به‌ نظر میاد.
‫این فصل آخرشه. ‫خیلی پیر شده.
‫-خودش چی میگه؟ ‫-میدونه که اوضاع تغییر کرده.
‫داریم یه تیم جدید میسازیم، ‫همونطور که خودت گفتی.
‫چی؟
‫باشه، فهمیدم. میخواین این رو ‫بندازین گردن من. حرومزاده‌ها!
‫-پیتر... ‫-حرومزاده‌ها!
‫یکم بیسکویت بخورین، لعنتی‌ها.
‫بهت گفتم چیزی نمیشه اگه...
‫-داشتم فکر میکردم... ‫-با اعضای هیئت مدیره حرف زدم. چی؟
‫گفتم که اعصابت همیشه نقطه قوت ‫تو بوده.
‫ولی یه چالش هم به حساب میاد.
‫احمد، تیم پسر‌ان ‫کوچیکه ولی خیلی سریعه.
‫سلام.
‫-بفرستش واسه من. ‫-باشه.
‫کوین؟
‫نیکی کارت داره. ‫باید زودتر بریم.
‫پس...
‫تو حیاط من داری تمرین میکنی.
‫گل هم میزنی؟
‫نه.
‫ببین،.. خیلی خوبه که تیم داره ‫خوب بازی میکنه.
‫خب، آره...
‫همه‌شون خیلی وقته که با هم بازی میکنن ‫و مشکل هم فقط سرعته.
‫ولی تو یه مربی خوبی.
‫ممنون.
‫ولی پیتر...
‫این تنها چیزیه که تو هستی، ‫مطمئنم که خودت هم این رو میدونی.
‫پس، اگه تو حیاط خونه‌م ببینمت ‫به پلیس زنگ میزنم.
‫مشکلی نیست.
‫واسه حمایت تیم هاکی بیرتاون ‫50 تا بدین.
‫واسه امروز کافیه، بچه‌ها. ‫زک و احمد، قرص‌ها رو جمع کنین.
‫-احمد؟ تو احمدی، درسته؟ ‫-بله.
‫کارت خیلی خوبه. خیلی سریعی.
‫فقط باید شوت زدنت رو قوی کنی.
‫میتونی روش کار کنی؟
‫خوبه. پس پانزده دقیقه دیگه با تیم جوانان ‫تمرین میکنی.
‫باشه؟
‫تمرین پانزده دقیقه دیگه‌س. ‫پس راه بیافت! برو تو.
‫یه لباس واسه‌ت میارم.
‫-خیلی خفنه. ‫-آره واقعا.
‫-فکر میکنی راسته؟ ‫-باید باشه.
‫-لیگ هاکی اصلا چنین اجازه‌ای نمیده. ‫-اون که پستش نکرده. دختره خودش این کار رو کرده.
‫-واقعا؟ ‫-ببین چقدر بازدید خورده.
‫تقریبا شش هفت میلیون بازدید داشته.
‫چی میشد اگه این پخمه هم کص داشت؟
‫اسپری فلفل پاشیدن تو چشمش ‫و این همه خراش هم تو صورتشه.
‫-مامانشم باز حامله‌ست. ‫-وایسا ببینم.
‫داری شورش رو درمیاری.
‫اونجا رو ببینین! ‫چی؟
‫-اینجا چه غلطی میکنی؟ ‫-برو بیرون، نمیتونی بیای اینجا.
‫واقعا که.
‫-راست میگه، برو بیرون. ‫-سلام دخترها...
‫این کارت رو راه میندازه. یکم پاره‌ست، ‫ نتونستم کوچیک‌تر از این پیدا کنم.
‫پنج دقیقه دیگه بازی شروع میشه. ‫روپوش‌هاتون رو بپوشین.
‫ببین، واقعا بابت رفتار بچه‌ها متاسفم.
‫ولی اینجا خیلی داغون شده.
‫-اینجا شبیه گوهدونی شده. ‫-میخوای زنگ بزنی مامانت؟
‫اینجا بوی گوه میده.
‫ناراحت شدی؟
‫روی اون دروازه تمرین یارگیری میکنیم.
‫یه نبرد کاملا واقعی.
‫احمد و بوبو شروع میکنن.
‫وزن بوبو نود پونده.
‫مدافع‌های تیم هد حتی سنگین‌ترن. ‫یالا شروع کنین.
‫تیم خاکستری برن اونجا.
‫نشون‌شون بده، احمد.
‫آماده؟
‫یالا، بلند شو.
‫دوباره!
‫آماده؟
‫-محکم‌تر. ‫-خوب بود، بوبو!
‫یه بار دیگه.
‫-پیتر... اون داره آسیب میبینه. ‫-نه.
‫دوباره!
‫-چطوره، احمد؟ ‫-دوباره!
‫-پیتر، کافیه. ‫-دوباره!
‫کافیه دیگه! ‫میکشتش.
‫یالا، احمد.
‫-مسئولیتش با توئه. ‫-یالا یه بار دیگه.
‫-تازه‌کار لعنتی. ‫-یالا راه بیافت.
‫اون دوبرابر تو وزن داره، درسته؟
‫-از سرعتت استفاده کن. ‫-باشه...
‫تو میتونی. ‫آماده؟
‫آفرین بوبو!
‫یالا، بلندشو. ‫بلند شو ببینم.
‫همونجا بمون.
‫-کافی نیست؟ ‫-پیتر خودش میدونه.
‫اگه این کار رو ادامه بدن، ‫اون میمیره.
‫یالا، احمد. ‫زودباش.
‫آره.
‫خوب بود، احمد. ‫آفرین.
‫خودشه، احمد. آفرین. ‫همونطوری که گفتم، از سرعتت استفاده کن.
‫تو نیمه‌نهایی فردا بازی میکنی.
‫خیلی‌خب، دو نفر دیگه.
‫مامانم واسه بردمون آبجو خرید.
‫-فکر میکنه از پسش برمیایم؟ ‫-آره.
‫زود باش بریم.
‫سلام.
‫چی؟
‫-هی، برو یه جارو بیار. ‫-امروز سرکار نیستم.
‫نمیتونی همینجوری ولش کنی. ‫امکان داره پای یکی بره روش.
‫باشه؟
‫چیزی به شروع مسابقه نمونده!
‫تیم بیرتاون در مقابل تیم هد.
‫حسابشون رو برس، پیتر.
‫پیتر...
‫شنیدم مثل اینکه یکی از اعضای تیم ‫بچه‌ها قراره بازی بکنه.
‫راست میگن، پیتر؟
‫پیتر!
‫باید چیزی رو بهتون بگم.
‫اگه بازی رو ببازیم...
‫-ورزشگاه رو میبندن.. ‫-شوخی میکنی؟
‫خواستم که بدونین، ‫قضیه از چه قراره.
‫تیم هد میدونین. ‫واسه این بازی میکنن.
‫که همه چیز رو از تیم شما بگیرن.
‫اتحادتون رو.
‫تموم رویاهاتون رو. ‫واسه همینه که اینجان.
‫پس یا ما با استخوان‌های شکسته ‫و بی‌هوشی اینجا رو ترک میکنیم...
‫یا تیم هد.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، راه بیافتین. ‫حساب‌شون رو برسین.
‫دخل‌شون رو بیارین.
‫-دیگه وقتشه! ‫- خرس برمیخیزد.
‫-یک، دو، سه! ‫-بیرتاون!
‫یالا، بچه‌ها.
‫-تکون بخور، حرومزاده! ‫-گاییدمت!
‫لیو! مودب باش.
‫-جدی گفتم. ‫-کون لق هد!
‫یالا، بچه‌ها.
‫بیرتاون رو دوست داریم...
‫خوبه!
‫چی!
‫-خوب بود، بچه‌ها! ‫-خطای عمدی!
‫یالا، عوضی! ‫-حرومزاده‌ها!
‫لیو، بهت اخطار میدم.
‫-یک صفر به نفع هد! ‫-کسی اون رو نگرفته!
‫شماره 22، کانی سکوگ، گل میزنه.
‫عالیه، بچه‌ها.
‫و دو صفر به نفع هد.
‫داور ندید که به اون ضربه زده بشه، ‫لعنتی!
‫باورم نمیشه! ‫همون گوه همیشگی!
‫مراقب کوین باشید. ‫باید حواستون به کوین باشه.
‫شما هم باید حواستون به کوین باشه.
‫-با تموم سرعت اومد. ‫-خفه شو...
‫باید راه رو واسه کوین باز کنیم.
‫-چرا کیر کوین رو هم نمیخوری؟ ‫-خفه شو بابا.
‫-عقب! ‫-پای بده.
‫کسی نمیره تو!
‫چه غلطی میکنین؟
‫داور! مگه کوری؟
‫توجه کنین!
‫-نظرتون چیه؟ ‫هر دو خطا کردن.
‫بیرتاون...
‫میدونستیم اینجوری میشه. ‫میدونستیم که کثیف بازی میکنن.
‫یالا، این چیزیه که خودمون رو واسش آماده کردیم.
‫بازی خودمون رو میکنیم. ‫این بازی ماست، نه اون‌ها!
‫آماده تعویض باشین. ‫یالا!
‫خوبه! ‫از وسط!
‫و بیرتاون به لطف کوین اردال ‫نتیجه رو دو بر یک میکنه.
‫شماره 9، کوین اردال.
‫بیرتاون یک، هد دو.
‫کوین! کوین! کوین!
‫عالی بود، بچه‌ها! ‫همینطوری ادامه بدین.
‫یالا، بچه‌ها!
‫خوبه، خوبه! ‫حواستون رو جمع کنین.
‫-به نقشه‌مون بچسبین. ‫همینطوری ادامه بدین.
‫حواستون رو جمع کنین.
‫یالا، بازی رو کنترل کنین!
‫سریع‌تر! سریع‌تر! ‫زودباش!
‫آره! ‫خودشه!
‫گل دیگه برای بیرتاون، ‫توسط شماره 7 ویلیام لیت.
‫ویلیام لیت نتیجه رو دو - دو مساوی میکنه.
‫نتیجه مساوی میشه. .ویلیام لیت.
‫-کارتون خوب بود، بچه‌ها. بازی دستمونه. ‫-مهم‌ترین بخش بازی هنوز مونده.
‫پرسِشون کنین، فرصتی بدست نمیارن.
‫و سریع‌تر جابه‌جا بشین، باشه؟
‫کوین، همه چیز به تو وابسته‌س.
‫فقط باید حواست رو جمع کنی.
‫پس انجامش بده. ‫برو و شکستشون بده.
‫فقط خودت. ‫ببینم چیکار میکنی.
‫برین، بچه‌ها.
‫باید وسط زمین گیرشون بندازیم.
‫دو دقیقه به پایان وقت سوم ‫زمان باقی مونده.
‫زودباشن، بچه‌ها. ‫سریع‌تر!
‫یالا، سریع‌تر!
‫گفتم سریع‌تر!
‫هی، احمد. ‫بیا اینجا!
‫بهشون نشون بده سرعت چیه.
‫یالا!
‫-اون‌ها دخلش رو میارن. ‫-اگه بتونن گیرش بندازن.
‫اون پسرته!
‫برو احمد!
‫یالا، احمد!
‫- خوبه، ادامه بدین! ‫-پیتر...
‫پیتر، چرا ویلیام ‫توی خط حمله بازی نمیکنه؟
‫پیتر! ‫هی!
‫-بذارش تو بازی! ‫-مگان!
‫-لعنتی، اون همین الان گل زد! ‫-با توئم.
‫چرا به جای ویلیام یه بچه رو فرستاده تو! ‫این دیوانگیه!
‫-میتونی با اون پاهات راه بری؟ ‫-توپ رو بده بهم تا نشونت بدم.
‫یالا!
‫سریع‌تر بچه‌ها! ‫زودباشین!
‫همینجوری ادامه بدین!
‫خوبه!
‫از وسط برو!
‫و نتیجه با گل کوین اردال، ‫سه بر دو به نفع بیرتاون میشه!
‫با پاس گل جوان‌ترین بازیکن زمین، ‫احمد الفهد!
‫اون محشره! خیلی سریعه! ‫باورم نمیشه!
‫یالا، خونسردی‌تون رو حفظ کنین! ‫برتری رو حفظ کنین!
‫احمد! ‫تعویض!
‫لیت! برو تو! ‫زودباش!
‫لیت، برتری رو حفظ کنین!
‫زودباش، لیت!
‫کارت خوب بود، احمد.
‫-شرتت رو تو خونه‌م جا گذاشتی. ‫-خفه شو.
‫دروازه‌بان بیرون!
‫-تقریبا بیست ثانیه مونده! ‫-بیست ثانیه مونده!
‫زود باشین!
‫بیرتاون رو دوست داریم.
‫احمد! احمد!
‫باریکلا پسرم، عالی بودی!
‫عالیه، کوین!
‫-لعنتی! تو موفق شدی. ‫-نه ممنون.
‫-بگیرش! ‫-بعد از بازی فینال.
‫خرس گریزلی!
‫-گفتم که از پسش برمیای. ‫-درسته.
‫کارت عالی بود! ‫برو استراحت کن. بعدا میبینمت.
‫کوین، میشه یه سلفی بگیرم؟
‫کارتون خیلی بود.
‫خونه‌ ما مهمونیه... ‫و شما هم میاید.
‫-نگو نه! نگو نه! ‫-تهدید بود؟ به نظر که تهدید میومد.
‫چی؟ ‫اون دعوتمون کرد!
‫واسه کار جدید باهام تماس بگیر.
‫-وقتش رسیده! ‫-خرس برمیخیزد.
‫-وقتش رسیده! ‫-خرس برمیخیزد!
‫بهترین مربی که داشتم، قسم میخورم!
‫و بدون پیتر نمیتونستیم از ‫پسش بربیایم!
‫سخنرانی!
‫-سخنرانی! سخنرانی! ‫-نه،خبری از سخنرانی نیست...
‫تو عمرم فقط چندتا بازی کردم.
‫ولی این بهتری بازی عمرم بوده.
‫نمیتونی مثل یه راکون کوفتی تو خونه بمونی.
‫چرا؟
‫الکی میگی. ‫دلت میخواست بری به مهمونی.
‫-چرا باید دلم بخواد برم مهمونی؟ ‫-که بتونی بشینی و یهشون بخندی.
‫-بگو که تنهام نمیزاری. ‫-نه.
‫-قول انگشتی. ‫-این دیگه چه کوفتیه؟
‫نمیدونی؟ ‫واقعا؟
‫-منظورت انگشت شست بود؟ ‫-انگشت شست؟
‫-شست! ‫-راستش...
‫احمقانه‌ترین چیزی بود که تا حالا شنیدم.
‫سلام! ‫خوش اومدین!
‫-سلام. ‫-سلام.
‫سلام، رفیق! خیلی خوب شد اومدی. ‫قراره که مست بکنیم.
‫-سلام. ‫-سلام.
‫-دوستت هم آوردی؟ ‫-آره.
‫نمیشه بیاد تو، متاسفم.
‫فقط دخترها و بچه‌های تیم اینجان.
‫-غیر از بچه‌های تیم هم خیلی‌ها اینجان. ‫-شرمنده، نمیتونه بیاد تو.
‫بیخیال. میتونه بره خونه. ‫برگرد پیش مامانت.
‫بدا بهت زنگ میزنم، قول میدم.
‫هی، کم‌تر بکش، ‫که دوباره مثل اون دفعه نشه.
‫اون دفعه دیگه تکرار نمیشه.
‫-شوخی میکنی؟ دختر مربی؟ ‫-حتی دعوتش نکردم.
‫-میدونم. ‫-دعوتش نکردم.
‫نمیتونی بهم دروغ بگی. ‫حتی فکرش هم نکن.
‫احمد کجایی؟ ‫وقت تکیلاست.
‫یالا بیا.
‫سلام. خوشحالم میبینمت.
‫این واسه توئه.
‫-خیلی‌خب، بریم بالا. به سلامتی. ‫-یک، دو، سه.
‫-نزدیک بود. ‫-نزدیک بود ولی خبری از سیگار نیست.
‫میدونی... که تو و احمد رو چجوری صدا میزدم؟
‫دیگه اون کار رو نمیکنم.
‫نوشیدنی بزن.
‫-ببینیم چجوریه. ‫-اینجوری.
‫خوب بود!
‫-باهام بیا. ‫-نه.
‫-حالا وقتشه. ‫-خرس برمیخیزد.
‫-مایا. ‫-چیه؟
‫-میشه بریم؟ ‫-نه! چرا؟
‫چرا؟
‫-اصلا خوش نمیگذره. ‫-خوش میگذره! صبر کن!
‫-باشه، فقط یکم دیگه. ‫-خوش میگذره!
‫اوه لعنتی!
‫خوبی؟
‫ببیا بریم پایین.
‫جوابم منفیه.
‫با خانواده ما جور درنمیاد.
‫شاید دوشنبه یشتر حرف زدیم، ‫فقط خواستم که بدونی.
‫باشه.
‫خداحافظ.
‫چی میگی عزیزم؟ ‫بریم بخوابیم؟
‫چی؟
‫داری سیگار میکشی؟
‫-اون هم تو خونه؟ ‫-آره دیگه، هر کدوم عادت‌های بد خودمون رو داریم.
‫درسته.
‫-یکم فداکاری کن. ‫-باید فداکاری کنیم؟
‫-آره. ‫-باشه، فکر کنم از پسش بربیام.
‫خودم رو فدا میکنم.
‫تو چی فدا میکنی؟
‫شوخی میکنی؟
‫-چیه؟ ‫-شوخی میکنی؟
‫-نه،چرا؟ ‫-من زن کوفتی توئم.
‫-پس چی‌ام؟ ‫- بدجور هم هستی.
‫تو زن منی.
‫خیلی بیشتر از یه همسر عادی.
‫منظورت چیه؟ ‫کارهای خودت رو انجام میدی. کارهای خیلی عالی.
‫-واقعا بهت افتخار میکنم. ‫-اوه، بس کن.
‫-چیکار میکنی؟ ‫-تحریکم کرد.
‫-اوه... ‫-بیا اینجا ببینم.
‫پس اینجوریه؟
‫باید سیگارم رو خاموش کنم.
‫بیا اینجا.
‫هی، مواظب این پیرمرد باش.
‫بشین، خودم درستش میکنم.
‫بذار ببینم...
‫کجا بود...
‫بیشتر فشارش بده.
‫خیلی خوبه که با تو باشم.
‫-چرا اینجوری میکنی؟ ‫-چجوری؟
‫-جوری که رفتار میکنی. ‫-منظورت چیه؟
‫- هیچ چیزی‌مون به هم نمیخوره. ‫-اتفاقا خیلی هم به هم میخوره.
‫-نه، تو عاشق هاکی هستی. ‫-نه فقط هاکی.
‫چرا، فقط هاکی رو دوست داری. ‫غیر هاکی هم چیز دیگه‌ای هست؟
‫تو.
‫غیر از من؟
‫آره
‫اعتراف میکنم.
‫هاکی تموم زندگیمه.
‫هیچ چیز دیگه‌ای نیست.
‫شاید به‌خاطر اینه ‫ که با تو بودن خیلی خوبه.
‫-چون تو اهمیتی نمیدی. ‫-زیاد مطمئن نباش.
‫-سلام، خواهر. ‫-سلام. نباید الان جشن میگرفتی؟
‫-چرا دارم جشن میگیرم. ‫-چیزی واسه جشن گرفتن نیست. برو.
‫الان وقتش نیست.
‫جدی میگم. برو بیرون. زودباش.
‫-بازی چطور بود؟ ‫-بنجی، این کار رو نکن.
‫-این بار مال هده. اجازه نداری بیای اینجا. ‫-کون لقت.
‫بهم دست نزن.
‫بنجی! ‫تمومش کن!
‫اینجا دعوا نکنین! ‫برین بیرون!
‫عوضی. بعدا گیرت میارم!
‫-کجا میری؟ ‫-خونه.
‫خونه؟
‫چیه؟ ‫اون چه کوفتی بود؟
‫ها؟
‫چون من اینجام، اومدی اینجا.
‫اینجام چون خواهرم اینجاست.
‫فکر کردی به‌خاطر تو اومدم اینجا؟
‫نه، اصلا.
‫-اصلا اینجا رو تمیز میکنی؟ ‫-حتما شوخیت گرفته، کاملا تمیزه.
‫پس این شئ مقدس توئه؟
‫تقریبا.
‫-این گوریل اینجا چیکار میکنه؟ ‫-فکر کردم باحاله بذارمش اونجا.
‫چقدر بامزه بودی.
‫چقدر کوچیکی.
‫کارآفرین برتر سال؟ ‫واقعا؟
‫-بدستش آورد. ‫-آره، ولی اصلا...
‫منظورم اینه که، بابا...
‫-اوه نه! ‫-بابام جام‌های زیادی تو خونه داره.
‫-بابام... ‫-آره.
‫همینحوری گفتم.
‫پنج سالته؟
‫فقط یه چیزی واسه خودنمایی دارم. ‫برخلاف این.
‫چی؟ ‫بدش به من.
‫ناراحتت کردم؟
‫شاید بابام ستاره هاکی نباشه، ‫ولی راه‌های دیگه هم واسه موفق بودن هست.
‫-هر چیزی رو که بخواد بدستش میاره. ‫-هر چیزی بخواد بدستش میاره؟
‫انگار از توپ هاکی میترسه.
‫میترسه؟
‫از همه چیز میترسه.
‫باید ببینیش وقتی که مثل یه دختر ‫گریه میکنه.
‫از اینجا صداش رو میشنوم.
‫میتونم ازش فیلم بگیرم، ‫تا تو بهش بخندی.
‫نمیدونم.
‫فکر میکنی خنده داره؟
‫آره.
‫اگه بخوای میتونم ازش ‫فیلم بگیرم.
‫-مامانت چه فکری میکنه؟ ‫-مامانم؟
‫اون مادر واقعیم نیست.
‫اون فقط یه احمق...
‫نمیدونم بابام چیکار میکنه. ‫اون هم مثل مامانم، بابم رو ترک میکنه.
‫چیکارش کنم، ‫بدجوری عاشق میشه.
‫-بدجوری؟ ‫-آره.
‫مثل تو درمورد من؟
‫شاید.
‫-بذار ببینیم خرسی یا نه. ‫-با یه نصفه شروع میکنیم.
‫-لعنتی. ‫-آفرین پسر.
‫حالا که اون رو سریع خوردی، ‫یکی دیگه هم بزن.
‫نمیتونم.
‫-آروم باش فقط. ‫-سرم داره گیج میره.
‫مستی؟
‫نه.
‫ولی به آنا قول دادم که ‫تنهاش نمیذارم.
‫راستش، توافق کردیم.
‫-چیکار میکنی؟ ولم کن. ‫-داری یه برنده رو پس میزنی؟
‫-ولم کن! ‫-واقعا داری یه برنده رو پس میزنی؟
‫مثل یه برنده رفتار نمیکنی.
‫من پادشاه لعنتی این شهرم.
‫میتونم هر دختری رو داشته باشم.
‫پس انجامش بده. ‫یکی دیگه رو پیدا کن.
‫کصخل.
‫-هی! ‫-تو هیچ جایی نمیری.
‫ولم کن!
‫-تمومش کن! ‫-خفه شو!
‫بس کن!
‫نه! نه! ‫ولم کن!
‫گفتم، خفه شو!
‫مایا رو ندیدی؟
‫اون جنده کوچولو رو میگی؟
‫-چی؟ ‫-وقتی که کارش باهاش تموم شد برمیگرده.
‫-کجا میری؟ ‫-میرم خونه. اگه مایا رو دیدی بهش بگو.
‫ممنون.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.