..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫برین بیرون ببینم.
‫-یه آبجو دیگه؟ ‫-نه، دیگه.
‫تمومش کن دیگه!
‫راه بیافتین برین خونه‌تون. ‫هوای لعنتی...
‫-با کیرت ور نرو. ‫-خفه شو.
‫هی، بوبو...
‫هی رفیق...
‫کوین!
‫-دیشب خوش گذشت؟ ‫-آره.
‫وقتی برگشتی صدات رو نشنیدم.
‫داریم صبحانه میخوریم.
‫-خیلی وقته اون توئه. ‫- خماره فعلا.
‫-سلام! ‫-سلام، آنا.
‫مایا خونه‌ست؟
‫داریم صبحانه میخوریم. ‫نمیای تو؟
‫حتما.
‫-اون استفراغ رو پاک کن. ‫-برو بابا، من که این کار رو نکردم.
‫-کار منم نیست. ‫-منم استفراغ شما رو پاک نمیکنم.
‫-تمیزش کن دیگه! ‫-من گندکاری تو رو تمیز نمیکنم.
‫کار من نبوده!
‫-تو ماکارونی خوردی. ‫-من نبودم.
‫-تمیزش کن دیگه! ‫-بهت 500 تا میدم اگه بخوریش.
‫- فقط 500 تا؟ باید بهم 2000 تا بدی. ‫-قبوله؟
‫-فکرشم نکن! تو خیلی مریضی. ‫-چیه میترسی؟
‫تصور کن داری اون ماکارونی رو میخوری.
‫-البته از تو استفراغ. ‫-خفه شین دیگه!
‫تمیزش کنین! ‫بابام بزودی میرسه خونه.
‫-لعنتی‌ها! ‫-بوبو، تو تمیزش کن.
‫تیم هد فکر میکردن واقعا میتونن ‫ما رو شکست بدن.
‫میدونستن که میتونن.
‫-عوضش کوین حساب‌شون رو رسید. ‫-آره.
‫پاره‌شون کرد.
‫لیو، خواهش میکنم اینجوری حرف نزن.
‫-اول خودت گفتی. ‫-نه.
‫اون گفت که تا یه هفته نمیتونن برینن.
‫-گفتم نمیتونن بشینن. ‫-همونه دیگه.
‫فرق زیادی با هم دارن.
‫-اون از تو تقلید میکنه، و تو مدرسه تکرارش میکنه. ‫-دوازده سالشه، بچه نیست که.
‫-چیزی شده؟ ‫-خسته‌م.
‫-چرا خسته‌ای؟ ‫-خوابم میاد.
‫فقط برو تا بخوابم.
‫تنهام بذار.
‫ولی...
‫یه چیزی شده.
‫واسه تو چه اهمیتی داره؟ تو که رفتی. ‫واسه تو چه اهمیتی داره؟
‫تو من رو تنها گذاشتی!
‫همیشه باید با من باشی؟
‫دوست دیگه‌ای نداری؟
‫خداحافظ!
‫وایسا ببینم. ‫جریان چیه؟
‫هیچی.
‫مایا!
‫جریان چیه، مایا؟
‫در رو باز کن عزیزم.
‫-سلام. ‫-سلام.
‫-اسنوموبیل من رو دیشب دزدیدن. ‫-اوه، نه.
‫تو آشپزخونه بودم که یه نفر رو دیدم ‫سوارش شد و رفت.
‫-دیدیش؟ ‫-آره.فکر میکنم یکی از بازیکن‌های شما بود.
‫باشه‌، خودم حلش میکنم.
‫مایا؟
‫یالا، مایا!
‫هی...
‫-جریان چیه؟ ‫- هیچی.
‫هی...
‫-جریان چیه؟ ‫-مریضم.
‫دعواتون شد؟
‫فکر کنم تب دارم.
‫خونه هنوز سرجاشه.
‫-سلام! ‫-سلام.
‫-تبریک میگم! ‫-ممنون.
‫-خیس عرقی که. ‫-مثل اینکه خسته‌ای.
‫-دیشب جشن گرفتین؟ ‫- یه خورده.
‫گوش کن، باید تمومش کنی.
دیگه این تبریک گفتنا تمومی نداره.
‫-واقعا؟ ‫-آره.
‫تموم اعضای شهرداری، راجر و بقیه.
‫حالا دیگه نمیتونن درخواست مجوزم رو رد کنن. ‫عوضی‌ها.
‫ازشون دوری کن.
‫-سلام! به‌خاطر بردتون تبریگ میگم. ‫-ممنون.
‫-دیشب خوش گذشت؟ ‫-آره.
‫-مهمونی خوب بود؟ ‫-بدک نبود.
‫بدترین چیز درمورد داشتن یه نوجوان ‫تو خونه اینه که دوباره یادت میاد چجوری بوده.
‫پس، همه چیز تو مهمونی خوب بود؟
‫آره، فکر کنم.
‫مایا امروز حالش خوب نیست.
‫واقعا؟ ‫مگه چیزی شده؟
‫نمیدونم. گفتم شاید تو بدونی.
‫نه. خیلی ندیدمش. ‫فقط وقتی که اومد اونجا دیدمش، همین.
‫خیلی‌خب.
‫راستش رو بخوای، ‫نباید میومد اونجا.
‫واقعا؟ ‫باشه.
‫ولی به من مربوط نیست.
‫من که مادرش نیستم.
‫فقط چند روز فرصت داریم ‫تا واسه مسابقه نهایی آماده بشیم.
‫پس خوب حواستون رو جمع کنین. ریزه‌کاریا مشکل ایجاد میکنن واسمون.
‫میتونه از پسش بربیاد؟
‫پیتر خودش وارده.
‫میدونه که پای چی وسطه؟
‫تکون بخورین! ‫ یالا!
‫هنوز مستی، بوبو؟ ‫تکون بخور!
‫یالا یه شوت تماشایی ببینیم! ‫مستی رو بهونه نکنین.
‫باید به بازیکن‌های خط دوم و سوم ‫ کمتر بازی بدیم. اون‌ها خیلی کندن.
‫آره. باید رو کوین و بازیکن‌های خط جلو ‫ تمرکز کنیم.
‫بعدش میتونیم مسابقه نهایی رو ببریم.
‫خط دوم و سوم جای اون‌ها رو میگیرن. ‫متوجه نشدی؟
‫همه اعضای تیم یه هدف دارن، ‫و هرکدوم‌شون وظیفه خودشون رو دارن.
‫بهتره که تو هم وظیفه خودت رو انجام ‫بدی و مثل بچه‌ها غر نزنی.
‫شاید وظیفه من همین باشه! ‫عوضی.
‫یالا، تکون بخورین!
‫یالا، همینجوری ادامه بده! ‫از پسش برمیای!
‫یالا، کوین!
‫خوبه.
‫چه خبر؟
‫این‌ها چیه؟
‫واسه این دستم رو باندپیچی کردم که محکم باشه ‫و آسیب نبینه.
‫واسه این که درد داشتی باندپیچی‌اش کردی؟ ‫پوستش درد میکرد؟
‫رگ‌هاش تیر میکشه؟
‫قبلا هم این رو دیدم. ‫فکر نکنم باندپیچی کردنش کار خوبی باشه.
‫من هم قبلا دست‌هام سرمازدگی داشته.
‫تمرین‌های سخت و طولانی تو برف.
‫پدرم... از دستم عصبانی شد.
ولی بابام بود دیگه، عادتش بود.
‫-مست بود؟ ‫-پدرم؟
‫خیلی چیزها بود.
‫بیشتر از همه، یه عوضی بود.
‫کوین یعنی خدا
‫پادشاه کوین!!!
‫اونجا رو ببین، اسنوموبیلت.
‫میتونی شکایتت رو پس بگیری.
‫-یعنی پسره از این جریان قسر در میره؟ ‫-باید بری خدا رو شکر کنی.
‫که پسش گرفتی.
‫حالا دیگه لازم نیست هیچکدوم از ما برگرده اینجا.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫-دیوارهای ضخیم و سقف‌های بلندی داریم. ‫-دیوارهای ضخیم؟ منظورت چیه؟
‫همه باید بدونن که ‫ میتونن در مورد هرچیزی حرف بزنن،
‫از مسائل عاطفی گرفته ‫تا استرس برای انجام کاری،
‫و کاملا مطمئن باشن که ‫بین خودمون میمونه.
‫ستاره‌تون، کوین اردال، موقع تمرینات استرسی داره؟
‫نمیدونم. ‫شما چی؟
‫بیاین موضوع رو عوض کنیم. ‫این چیه که خیلی کوین رو خاص میکنه؟
‫دقیقا مثل بقیه بچه‌های اینجا،
‫ده‌هزار حرکت رو ده‌هزار بار تکرار کنی
‫و از انجام دادنش لذت ببری.
چی باعث میشه که یه مربی خاص باشه؟
‫یکی از رازهاش اینه
‫که توانایی خوردن یه قهوه ‫مزخرف رو داشته باشی.
‫یه قهوه مزخرف؟
‫خب، کوین خیلی خاصه.
‫من از هشت سالگی اسکیت رو شروع کردم. ‫اون دو سالش بود.
‫اسکیت‌های به اون کوچیکی حتی پیدا نمیشه. ‫پدرش واسه‌ش سفارش داد.
‫-ماتس اردال؟ ‫-بله، خودشه.
‫پیتر و اردال، رابطه‌شون خوبه؟
‫نه، اصلا. برعکس، از هم متنفرن.
‫مربوط میشه به دوران جوانی‌شون.
‫خوبه. منم زیاد ازش خوشم نمیاد.
‫-واقعا؟ چرا؟ ‫-با شرکتش یکم مشکل داشتم.
‫قراردادهاش.. خیلی آشغالن، ‫بیشتر از اون چیزی که به‌نظر میرسه.
‫مشکل چی بود؟
‫قراردادهاش، کارمندهاش، از تعداد ‫خیلی زیادی کارگر غیرقانونی استفاده میکنه.
‫-نه بابا! ‫-راست میگم.
‫خدای من، اصلا فکرش رو هم نمیکردم.
‫-فکر میکردم آدم درست کاری باشه. ‫-نه.
‫-مطمئنا یه حرومزاده‌س. ‫-آره تا اونجایی که من فهمیدم.
‫حالش خوبه؟
‫-چرا نباشه؟ ‫-اینجا که نیست.
‫-مریض شده. مگه جرمه؟ ‫-نه.
‫-چرا پرسیدی؟ ‫-فراموشش کن.
‫من... اونجا دراز کشیدم و ‫اجازه دادم کارش رو بکنه.
‫چه اهمیتی داره؟
‫چرا، خیلی هم مهمه.
‫باید به خانواده‌ت بگی.
‫عکس‌ها رو دیدی؟
مثل سگ مست بودم.
‫کی حرف کسی که اونقدر مست بوده ‫ رو باور میکنه؟
‫-کبودی‌هات چی؟ ‫-کافی نیست.
‫اینجا بیرتاون کوفتیه...
‫همه کوین رو دوست دارن.
‫پدرم کوین رو دوست داره.
‫یعنی میخوای همین‌جوری بیخیالش بشی؟
‫پسرها همینن. ‫میخوای دوباره بذاری این کار رو بکنه؟
‫نه، ولی اینجا اینجوریه دیگه. ‫این‌طور نیست؟
‫همینه که هست.
‫ببین...تو حالا یه زخم باز داری.
‫باید بهش رسیدگی کنیم...
‫وگرنه تو بدنت پخش میشه و ‫و مثل یه ذخم همیشه باهات میمونه.
‫ذخم؟
‫زخم. اینجوری تلفظ میشه.
‫خودت میدونی منظورم چبه.
‫بهشون اجازه نده که بهت آسیب بزنن.
‫باید مجبورش کنی اعتراف کنه.
‫زک، هی، صبر کن.
‫بیخیال، ازت که عذرخواهی کردم.
گفتم که متاسفم.
‫فقط درمورد مهمونی نیست. ‫متوجهی که؟
‫-باید باهات حرف بزنم. خیلی مهمه. ‫-چیه؟
‫تو مهمونی اتفاقی افتاد. ‫باید درموردش با کسی صحبت کنم.
‫-کار دارم. ‫-میشه بعد از تمرین ببینمت؟
‫خواهش میکنم.
احمد، بیا بذار کارش رو بکنه.
‫-دوباره رفیق باشیم؟ قول میدی؟ ‫-باشه! خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫خیلی خوبه. ‫خودشه!
‫عالیه. ‫آفرین.
‫کوین و احمد، ‫نوبت شماست.
‫هر حرکتی رو که تکرار میکنیم ‫باعث میشه بهتر بشیم.
‫یالا، بچه‌ها. ‫تکون بخورین!
‫آره! ‫عالیه!
‫تو مسابقه نهایی هم اینجوری بازی کنین ‫و حساب تیم هاپاراندا رو برسین.
‫یالا! ‫سریع‌تر!
‫آفرین، بنجی. ‫خیلی خوب بود.
‫آفرین، کوین.
‫-امشب فیلم نگاه میکنیم. نمیای؟ ‫-نمیتونم.
‫-چرا؟ ‫-خیلی خوب هم میای.
‫-بریم یکم پیتزا بگیریم. ‫-آره، خیلی گرسنه‌م.
‫-دستت بهتره؟ ‫-آره، خوبه.
‫مطمئنی؟
‫-اصلا خوشم نیومد. ‫-از اولی ترسیدی؟
‫-آره. همه فیلم‌های ترسنک من رو میترسونن. ‫-احمد!
‫-شوخی میکنی؟ ‫-جدی میگم.
‫همه‌تون؟ ‫یکی‌تون باید بره اون پشت.
‫میتونی بیای پیش من، تازه‌وارد.
‫-عقب خیلی سنگین میشه. ‫-خفه شو، لیت!
‫-مطمئنی که نمیای؟ ‫-آره، میرم سمتِ هد.
‫خیلی میری اونجا. ‫اونجا با کسی ریختی رو هم؟
‫شاید.
‫-باشه، مواظب خودت باش. ‫-تو هم همینطور. خوش بگذره.
‫-زودباش، سوارشو! ‫-من میرونم.
‫-میشه خفه شی؟ ‫-ایناهاش دوباره. بهت که گفتم.
‫هی حرف میزنه ‫ هی حرف میزنه.
‫-خودت رو کثیف کردی؟ ‫-نه بابا!
‫بوی طویله میده، چندش.
‫خیلی کصخلی.
‫تو خیلی سریعی.
‫تو مسابقه نهایی کسی نمیتونه جلومون رو بگیره.
‫-هیچوقت تیرش تموم نمیشه. ‫-میتونه تا ابد شلیک کنه...
‫-اون یه دختره. ‫-اون یکی آره، ولی قبلی...
‫ایناهاش.
‫میدونی چجوری میشه ‫یه نفر اهل هد رو از خفه شدن نجات داد؟
‫خوبه.
‫متوجه شدی؟
‫-چجوری میشه چهار نفر روی یه صندلی بشینن؟ ‫-بگو ببینم.
‫برش میگردونی.
‫اوه، بیخیال!
‫متوجه نشدی؟
‫چرا. ولی فکر نکنم خنده‌دار باشه.
‫شاید تو خسته کننده‌ای.
‫تا حالا بهش فکر کردی؟
‫-تو خیلی خوشگلی. ‫-خفه شو، مرتیکه‌ی گی.
‫من گی‌ام؟ ‫هیچکس بیشتر از تو گی نیست!
‫-پس این‌جوریه؟ ‫-آره.
‫بده‌ش من...
‫مرتیکه‌ی گی.
‫تو دیوانه‌م میکنی.
‫-یالا، بوبو! ‫-چی!!!
‫-سلام. ‫-سلام.
‫-خوبی؟ ‫-آره، فکر کنم.
‫-تو چطوری؟ ‫- راستش، خیلی خوب نیستم.
‫واقعا؟
‫دارم به این فکر میکنم که ‫چرا توی مهمونی اون کار رو...
‫-نمیخواستم... ‫-کوین، چه خبر؟
‫من که اینطور فکر نمیکنم.
‫چی؟
‫سکس تو مستی که چیزی به حساب نمیاد.
‫اینجوری نبود.
‫-به‌نظر که خوشت میومد. ‫-نه اصلا.
‫اگه نمیخواستی چرا زبونت رو تا ته ‫کرده بودی تو حلقم؟
‫-داری دروغ میگی! ‫-ناراحت نباش.
‫-لعنتی، داری ازم فیلم مگیری؟ ‫-حق نداری موبایلم رو بگیری.
‫موبایلم رو پس بده.
‫-قطعش میکنم و بعدش حذفش میکنم... ‫-موبایلم رو پس بده.
‫-عوضی! ‫-چه مرگته؟
وحشی!
‫مایا!
‫مایا، وایسا!
‫اگه پیتر بفهمه که مایا و کوین سکس کردن...
‫-کارمون تمومه. ‫-چطوری میخواد بفهمه؟
‫مردم حرف میزنن دیگه.
‫وقت کلاس نشده؟
‫-تو که هیچ کصی گیرت نمیاد، نه؟ ‫-کون لقت.
‫جریان چی بود؟
‫هیچی.
‫-ولی خیلی ازت عصبانی بود. ‫-هیچی نشده.
‫هیچی؟ ‫واسه هیچی اونقدر عصبانی بود؟
‫ببین کی این رو میگه؟ تو خودت یه اسنوموبیل ‫ دزدیدی. پیتر اخراجت میکنه.
‫نه. تیم واسه مراقبت از تو بهم نیاز داره.
‫جریان چیه؟
‫بعد از بازی... تو مهمونی.
اوضاع خوب پیش نرفت.
‫نمیدونم.
‫خوب پیش نرفت؟ ‫مگه چی شد؟
‫راستش...
‫فقط...
‫-نمیتونم درموردش حرف بزنم. ‫-واقعا؟
‫-بعد از مسابقه نهایی بهت میگم. ‫-باشه.
‫بخش یک تا شش رو واسه امتحان مطالعه کنین.
‫باید این‌ها رو بدونین.
‫یه مرد واقعی بیشتر از 90کیلو وزنشه.
لیست پسرایی که مایا میخواد باهاشون باشه.
‫مرتیکه عوضی!
‫یالا زودباشین! باید کاری کنیم هاپاراندا ‫بعد از بازی سینه‌خیز از ورزشگاه برن بیرون.
‫بچه‌ها! ‫تمرکز داشته باشین!
‫وقتی که شنیدم داری برمیگردی ‫تا اوضاع‌مون رو سر و سامون بدی،
‫احساس میکردم همه چیز درست میشه.
‫با خودم گفتم، یالا زودباشین دیگه، ‫یه فرصت دیگه هم داریم. میدونی چی میگم؟
‫اونجوری نشد، مگه نه؟
‫نه.
‫ولی داشتم به این...
‫فکر میکردم که شاید بخوای
‫فصل بعد به‌عنوان کمک مربی ‫کنار من کار کنی.
‫جدی میگی؟
‫-شوخی میکنی؟ ‫-نه.
‫به دیوید چیزی گفتی؟
‫دیوید،اون...
‫نمیدونم.
‫خیلی با هم توافق نداریم. ‫بهش اعتماد ندارم.
‫-ولی به من اعتماد داری؟ ‫-بهت اعتماد دارم، روبان.
‫هیچ‌کسی بیشتر از تو درمورد هاکی نمیدونه.
‫-نمیدونم چی بگم. ‫-باید بگی آره.
‫پس، باشه.
‫هر چیزی که تو چنته‌تون دارین رو کنین! ‫سریع‍تر! تکون بخورین.
‫فردا روز موعوده!
‫بعد مسابقه نهایی میتونیم استراحت کنیم.
‫تکون بخور!
‫گلش کن! ‫خودشه!
‫من دارم میرم.
‫فردا میبینمت.
‫-چیزی رو فراموش نکردی؟ ‫-چی؟
‫چیزی که میخواستی بهم بگی رو ‫فراموش نکردی؟
‫-منظورت چیه؟ ‫-با هدین حرف زدم.
‫که اون هم با روبان حرف زده بود... ‫حتی نمیتونی تو روی خودم بهم بگی.
‫قرار نبود...
‫مثل دخترها پشت سرم کاری بکنی! ‫خیلی بچه‌گونه‌س. خیلی خیلی بچه‌گونه‌س.
‫-خیلی خیلی بچه‌گونه‌س! ‫-آره، خیلی بد بود.
‫چرا روبان؟
‫اون یه الکلیه. ‫خودت هم میدونی.
‫اینجوری بیرتاون رو سربلند میکنی؟ ‫چه مرگته؟
‫-من و تو یا هم کار نمیکنیم. ‫-چرا؟ فقط به‌خاطر تو!
‫آره، همه‌ش از تیم حرف میزنی.
‫آره، ولی همه‌ش به‌خاطر توئه.
‫هر جوری که دلت بخواد ‫با مردم رفتار میکنی.
‫تو قرار بود که یه الگو باشی. ‫ولی همه میدونن که یه بازنده‌ای.
‫وانمود کردیم که نمیدونیم ‫الکلی شدی و اخراجت کردن.
‫ولی اینجا تو یه قدیسی، ‫چون پسرت مرده!
‫اسم پسرم رو نیار وگرنه مغزت رو ‫داغون میکنم. فهمیدی.
‫-فهمیدی؟ ‫-ولم کن.
‫لعنتی، ترسوندیم.
‫سلام.
‫خوبی؟
‫خب...
‫چیزی شده؟
‫فکر نکنم قبلا بهت ‫گفته باشم...
‫ولی تو خیلی برای من باارزشی.
‫منم همینطور.
‫واقعا؟
‫خودت میدونی که بابام چجوریه، ‫ولی تو خیلی ازم حمایت کردی.
‫فقط خواستم بهت بگم قبل...
‫قبل ؟
‫قبل از چی؟
‫-قبل از مسابقه نهایی. ‫-اوه، درسته. آره.
‫ازت ممنونم کوین. ‫بابت شنیدنش خیلی خوشحالم.
‫تو هم واسه من خیلی با ارزشی.
‫چیزی شده؟
‫میتونی بهم بگی؟
‫هی...
‫چیزی نیست.
‫شرم‌آوره!
‫چقدر حشری شده! ‫اون خیلی دلش میخواد...
‫واقعا که خودش دلش میخواد... ‫خجالت‌آوره!
جرر خوردم!
‫آخه کی این کار رو میکنه؟
‫زودباش، لیو! ‫راه درازی پیش رومونه.
‫-باشه! میشه صدای لعنتیت رو بیاری پایین؟ ‫-مودب باش.
‫برو تو ماشین. ‫مایا!
مایا!
‫زودباش دیگه! ‫همه‌مون منتظر توییم.
‫کجایی؟
‫اون تویی؟
‫قبل بازی میریم تو شهر واسه خرید.
‫الو!!
‫در رو باز کن!
‫بازه.
‫یه اتفاقی افتاده.
‫خیلی رو نیمکت نگهش ندار.
‫-باید بذاری ویلیام بیشتر بازی کنه. ‫- باید عصبانیش کنم.
‫-این کار خیلی ناراحتش میکنه. ‫-باید هم ناراحتش کنه.
‫پیتر، خیلی خوبه که برگشتی.
‫-واقعا اون‌ها رو دگرگون کردی! ‫-اون‌ها خودشون رو دگرگون کردن.
‫-خیلی خوبن. ‫-خبر خیلی خوبیه.
‫-مگان... ‫-چیه؟
‫من هیچوقت ویلیام رو روی نیمکت نمیذاشتم.
‫میدونم. ‫ خودم میدونم، دیوید.
‫ممنون که رسوندیم.
‫کوین!
‫موفق باشی.
‫ممنون.
‫-سلام. ‫سلام.
‫-سر وقت اومدی؟ ‫-فکر کنم آره.
‫عالیه.
‫-چطوری؟ ‫-خوبم.
‫-استرس که نداری؟ ‫-نه.
‫خوبه.
‫-سلام. ‫-سلام.
‫-تو اتوبوس واسه یکی دیگه هم جا دارین؟ ‫-البته که داریم.
‫عالیه. ‫یکی باید حواسش به این باشه.
‫کلاه بیرتاونت رو فراموش کردی.
‫بعد از اینکه بازی رو بردین، ‫میذارمش رو سرم.
‫الو؟ ‫دارم میریم.
‫چی؟
‫-میای؟ ‫-آره.
‫-سلام،رفیق. ‫-سلام.
‫مامانت بهم زنگ زد.
‫چی شده؟
‫بهم بگو جریان چیه، مایا.
‫اون بهم تجاوز کرد.
‫کوین اینکار رو کرد؟
‫تو مهمونی؟
‫کی تو مهمونی بودی؟
‫مگه یه عالمه آدم هم اونجا نبودن؟
‫ها؟
‫هر دو مچ دستش، ‫اون رو محکم گرفته بوده.
‫-کاملا واضحه. ‫-عزیزم...
‫سلام. من میرا هستم.
‫میخوام گزارش یه جرم رو بهتون بدم.
‫-وقتش رسیده! ‫-خرس برمیخیزد!
‫-ما کی هستیم؟ ‫-خرس‌های بیرتاون.
‫-قراره چیکار بکنیم؟ ‫-برنده بشیم! برنده بشیم! برنده بشیم!
‫شما با پیتر اندرسون تماس گرفتین.
‫هی... من برمیگردم.
‫-چی؟ ‫-برمیگردم.
‫-کجا میری؟ ‫-چیزی نیست. برمیگردم. شما برین تو.
‫پیتر اینه دیگه. ‫مثل تازه‌کارها.
‫باید با ماشین خودش دنبالمون بیاد.
‫آره، نمیتونیم منتظرش بمونیم.
‫پنج دقیقه دیگه راه میوفتیم.
‫هی. چطوری؟
‫جریان چیه؟ اصلا نمیدونم.
‫حالا دیگه چی شده؟
‫چی؟
‫-سلام. ‫-جریان چیه؟
‫من یورگن هستم از اداره پلیس. ‫کوین اینجاست؟
‫-جریان چیه؟ ‫-میخوایم با کوین حرف بزنیم.
‫سلام کوین. ‫میخوایم بیرون باهات حرف بزنیم.
‫-اینجا چه خبره؟ ‫-نمیتونیم تو اتوبوس بهتون چیزی بگیم.
‫-به چیزی متهم شده؟ ‫-نمیتونم چیزی بگم.
‫باید بیرون با کوین حرف بزنیم.
‫-جریان چیه؟ ‫- داره... جدی میگه؟
‫-چی؟ ‫-اون چیکار کرده؟
‫-نمیتونین همینجوری ببرینش؟ ‫-یه شوخیه؟
‫فقط برو بیرون تا با هم حرف بزنیم.
‫اون کاری نکرده. ‫ما مسابقه داریم.
‫-این کارها واسه چیه، یورگن؟ ‫-باید صبر کنی، ماتس.
‫-به چیزی متهم شده؟ ‫-الآن نمیتونم چیزی بگم.
‫اول باید با کوین حرف بزنیم. ‫سوار شو.
‫-دارین میبرینش؟ ‫-برو تو ماشین.
‫کوین.
‫جریان چیه؟
‫-بعدا توضیح میدیم. ‫-همین الآن باید توضیح بدی.
‫باید بره مسابقه بده.
‫بعدا حرف میزنیم.
‫منظورت چیه، بعدا؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.