..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پادشاهی شبدر...
‫در سرزمینی که همه چیز جادو هست.
‫پسر بود که نمیتوانست از جادو استفاده کند.
‫نامش آستا بود.
‫با سخت‌کوشی و شهامت به شوالیه‌های جادوگری ملحق شد.
‫و با عزم راسخ به جلو حرکت کرد.
‫و با تلاش فراوان خواهان به اوج رسیدن می‌باشد.
‫حتی اگه رعیت باشی.
‫یا حتی فقیر باشی...
‫همه میتوانند در این دنیا بدرخشند.
‫برای اثبات این قضی...
‫برای تبدیل شدن با پادشاه جادوگری.
یک تصمیم جدید
‫نوئل، درست کنترلش کن.
‫همین کارو میکنم.
‫الان میوفتم!
‫چی رو گرفتی، آستاحمق؟
‫من اشراف‌زادم!
‫جلو رو نگاه کن، جلو!
‫جلو؟
‫هوی، اینجوری نگیرش، ‫نمیتونم دوباره کنترلش کنم.
‫از اولش هم نمیتونستی کنترلش کنی!
‫واسه همین گفتم پیاده میرم، ‫ولی جنابعالی گفتی:
‫" به روستای خودتون برمی‌گردی؟ ‫کاریش نمیشه کرد، خودم میبرمت.
‫دیگه کنترل جارو کاملا دستم اومده! "
‫توی روحت!
‫عمرا بتونی تا اونجا پیاده بری،
‫چند روز فکر میکنی طول میکشه؟
‫تازشم، وقتی بهت لطف میکنم، انقدر شکایت نکن!
‫تو به این میگی لطف؟
‫من جلوتر میرم.
‫هوی، عادلانه نیست نرو، ‫منم با خودت ببر.
‫غیرممکنه.
‫نرو!
‫دیدی؟ بهت که گفتم میتونم ‫جادوم رو کاملا کنترل کنم.
‫در این حد که چیزی نیست.
‫باید از فینرال میخواستم منو برسونه.
‫هوی، آستا... نگاه کن!
‫کله‌ی شیطان رو میبینم.
‫آهان...
‫متشکر باش، من اشراف‌زادم.
‫هان؟
‫یونو؟
‫هوی!
‫یــــونـــــو!
‫همون یارو کله‌خر.
‫آره، بزرگترین کله‌خر!
‫یونو! تو هم به روستا برمیگردی؟
‫درسته، کاپیتان ونجنس بهم اجازه داد.
‫منم همینطور! ‫پس بیا مسابقه بدیم.
‫مسابقه چیه؟
‫تا ببینیم که زودتر به کلیسا میرسه!
‫البته که خودم میرسم.
‫مسابقه؟ بچه که نیستی، قاطی کرده!
‫درسته، یونو؟
‫امکان نداره.
‫خداروشکر اینجا آسیب چندانی ندید.
‫خدا خودش به دادمون رسید.
‫اون چیه؟
‫اون...
‫ایول، برنده شدم.
‫خیلی طولش دادی.
‫من برنده شدم، آستا.
‫تو هم که الان با من رسیدی.
‫من برنده شدم.
‫یونو هم انگار بچه شده.
‫ولی...
‫همینش هم خیلی نازه!
‫آخی‌، خجالت کشید! ‫ولی بازم خوشگلتر میشه!
‫آستا!؟ یونو!؟
‫پدر جان!
‫ما برگشتیم.
‫یونو، آستا، چقدر بزرگ شدید.
‫نگاه کن چقدر برآزنده شدن.
‫همین چند وقت پیش که همدیگه رو دیدیم.
‫اوه، راست میگی، حواسم نبود.
‫الان دیگه حالت خوبه، پدر جان؟
اورسی اورفای
‫حسابی سرحال شدم.
‫از اون مهمتر، آستا...
‫توی پوستر دیدمت.
‫درسته، خب راستش...
‫اون مقاله اشتباهه.
‫یونو...
‫آستا ربطی به شیطان نداره، ‫حتی بلعکس، باهاش جنگیده.
‫لطفا باور کنید.
‫البته.
‫هیچکس توی روستا اون مقاله رو باور نکرده.
‫آستا، یونو...
‫شما روستا رو نجات دادید.
‫همه به شما افتخار میکنن.
‫که اینطور‌، خداروشکر.
‫و در رابطه با اون مقاله...
‫روی دیوار قابش کردم.
‫نکن عزیزم!
‫میشه بعدا امضاش کنی؟
‫نخیرم!
‫بقیه کجان؟
‫اونا...
‫چیزی شده؟
‫پدر جان!
‫همشون... رفتن.
‫همشون رفتن!
‫مدرسه!؟
‫درسته، مدرسه جادویی روستای هاجی.
‫بلاخره میتونیم توی روستا مدرسه بسازیم...
‫و همه چیز به روال سابق برمیگرده...
‫حتی اگرم پایتخت سلطنتی ما رو رها کنه....
‫از وقتی شما به شوالیه‌های جادویی ملحق شدید، ‫همه خیلی جدی شدن.
‫بلاخره میتونیم به واقعیت مبدلش کنیم.
‫خواهر لیلی هم به بچه‌ها درس میده.
‫ایولا خواهر.
‫منم هم هر از گاهی بهشون درس میدم.
‫هوی، خوش برگشتید.
‫آستا، یونو، برای دفعه قبل خیلی ممنون.
‫یالله.
‫و اونجا مدرسه جادوییه.
‫با کمک روستا تونستیم اون انبار متروکه رو باسسازی کنیم.
‫یادمه توی اون انبار گرگم به هوا بازی میکردیم، درسته!؟
‫اینطوری بودش؟
‫آره، تا هوا تاریک میشد بازی میکردیم.
‫و چون نمیتونستی پیدام کنی، میترسیدی و گریه میکردی.
‫امکان نداره.
‫خیلی هم امکان داره.
‫به پشم گرفتی؟
‫شاهزاده...
197... 198... 199...
200... 201... 202...
‫آستا... یونو...
‫خوش برگشتید.
‫خوش!
‫ها... برگشتم.
‫واقعین؟
‫آستا... یونو...
‫هورا...
‫واقعی هستن.
‫واو...
‫آستا... انگار اصلا قدت بلند نشده.
‫هوی.
‫داداش یونو هم مثل همیشه خیلی باحاله!
‫فقط باحال نیست، ‫خیلی هم نازه!
‫عروسک صحبت کرد!
‫اون ارواح باده!
‫الواح؟
‫بل هستم.
‫با من مثل عروسک‌ها رفتار نکنید.
‫با الواح باد میخوام بازی کنم!
‫منم هم میخوام! ‫منم هم میخوام!
‫علوسک الواح!
‫اوه، یونو، نجاتم بده!
‫آستا... یونو...
لیلی آکواریا
‫خوشحالم که سالمید.
‫خواهر...
‫باهام ازدواج کن!
‫هو، یادش بخیر.
‫قبل اینکه آستا از اینجا بره ‫هر روز می‌شنیدیمش!
‫بلاخره کنترلش دستم اومد.
‫باهام ازدواج کن!
‫ازدواج؟
‫وایستا... نمیتونی یهویی بهم اعتراف کنـ...
‫چه حس نوستالژیکی!
‫ببخشید، از دستم در رفت!
‫Don't come charging at me like that, Stupidsta!
‫اوه، باوشه.
‫بهرحال، از-ز-ز-ز-زدواج؟
‫خیلی یهویی بود.
‫همکارت توی شوالیه‌های جادویی جوخه‌ی گاوهای وحشیه؟
‫بله.
‫ممنون که همیشه هوای آستا رو داری، نوئل-سان بودی؟
‫آستا همیشه توی نامه‌هاش بهت اشاره میکرد.
‫ها؟ نامه؟
‫یعنی توی نامه چی راجب من مینوشت؟
‫نکنه...
‫من یکی رو توی قلبم دارم.
‫اون... نوئل.
‫چی مینوشتی؟
‫چـــــرا؟
‫دارن چکار میکنن؟
‫شما هم عضو گاو‌های وحشی هستید؟
‫اون نروــه.
‫عضو جدید از دوستای ماست.
‫آرا... آرا...
‫لطفا بازم هوای آستا رو داشته باش.
‫همچنین.
‫درسته! آستا... یونو...
‫حالا که اینجایید، ازتون یه خواهشی داشتم.
‫بله.
‫اگه شما بگید، هرچی باشه قبوله.
‫خب راستش...
‫میخوام برای بچه‌های کوچکتر مثل معلم رفتار کنید.
‫ما؟
‫معلم؟
‫همه توی این سرزمین شوالیه‌های جادویی رو تحسین میکنند...
‫پس اگه اونا بهشون درس بدن، براشون خاطره خوبی میشه.
‫واقعا که خیلی بر آزنده شدن.
‫آستا-سنسی!
‫یونو-سنسی!
‫سنسی!
‫سنسی...
‫حله، بسپریدش به خودم، ‫الان به شما هرچی بلدم آموزش میدم.
‫گوش کنید! جادو همش عضله‌ــست!
‫چی داری میگی خدایی؟
‫جادوی شما هنوز خیلی راه داره. ‫فکر میکنید چی باعث افزایش جادو میشه؟
‫درسته، عضله!
‫واسه همین باید تمرین کنید
‫خب حالا... بدوید!
‫چیکار دارن میکنن خدایی؟
‫یونو-سنسی!
‫یونو-سنسی هم میشه معلم دخترا بشی؟
‫سنسی...
‫لازم نیست انقدر سخت راجبش فکر کنی.
‫کافیه فقط باهاشون بازی کنی.
‫باهاشون بازی کنم؟
‫مطمئنم کوچکتر‌ها فقط با نگاه کردن ازت یاد میگیرن.
‫که اینطور.
‫یونو-سنسی، بیا خاله بازی کنیم.
‫خاله... بازی؟
‫چرا من بچه شدم؟
‫من اشراف زادم!
‫نوئل-چان، خیلی خوشگلی.
‫واقعا؟
‫حالا که شروع کردم باید جدی بشم.
‫من بچه هستم.
‫انجامش میدم.
‫اووا... اووا... اووا... اووا...
‫خیلی خوب بازی میکنه.
‫مامانی، بچه رو آروم کن.
‫باوشه.
‫نازی... نازی...
‫اینجوری نمیشه، بیشتر باهاش مهربون باش.
‫مهربون‌تر؟
‫خواهر...
‫لطفا یکم جدی شو.
‫مطمئنم کوچکتر‌ها فقط با نگاه کردن ازت یاد میگیرن.
‫متوجه شدم.
‫آخی طفلکم، نازی نازی!
‫لازم نیست گریه کنی!
‫حتما گشنته!
‫بفرما... شیر بخور.
‫مک‌زدن... مک‌زدن... مک‌زدن...
‫خوشمزست!؟ پس بخور... بخور... بخور...
‫روی لپت کچاپ باقی مونده.
‫آخه من باهات چکار کنم!؟ ‫واقعا که خیلی دردسری!
‫یــــونـــــو!
‫موندم به کی رفتی.
‫معلومه که به بابات رفتی!
‫کارت درسته، یونو...
‫ولی اینجوری بچه‌ها چی ازش یاد میگیرن؟
‫این کلاس نو برگ‌ها هستش.
‫همه برای روزی دریافت گریموار حسابی تلاش میکنن.
‫مراسم دریافت گریموار...
‫از اون موقع زیاد نگذشته، ولی حس میکنم خیلی قدیم‌ها بوده.
‫درسته.
‫خوبه، همینجوری ادامه بدید.
‫اونا...
‫آره...
‫کافیه.
‫شگفت‌انگیز بود، شما خیلی عالی هستید.
‫به کمک درس‌ها، حسابی در جادو پیشرفت کردید.
‫همینجوری ادامه بدید.
‫ایول.
‫آستا-کون و یونو-کون.
‫خیلی وقت گذشته، ‫از دیدنتون خوشحالم.
‫آستا...
‫یونو...
‫برای اون موقع واقعا متاسفم.
‫بعد از اینکه دیدیم که ما چقدر شگفت انگیز هستید... ‫حسابی متحول شدیم...
‫و تصمیم گرفتیم که معلم این کلاس‌ها بشیم.
‫چه آدم‌های خوبی شدن.
‫نکنه ضربه مغزی شدن؟
‫اوه، مدیر...
‫مدیر؟
‫همون پیرمرد مسئول برج گریموار؟
‫آستا... یونو... خوشحالم که برگشتید.
‫شنیدم که چه کارهای خفنی کردید.
‫بهتون افتخار میکنم.
‫به لطف شما، بچه‌ها هم برای یادگیری جادو حسابی روحیه گرفتن.
‫به همین خاطر هم مدرسه تأسیس کردیم.
‫به لطف ما؟
‫خب پس...
‫در برج گریموار، تعداد زیادی گریموار ‫ منتظر صاحب‌های خود هستند
‫و هر یک منحصر به فرد هستند.
‫در قطر و اندازه.
‫اما کسی که کیفیت...
‫و کمیت جادویی رو افزایش میده، شما هستید.
‫با تلاش کافی، میتونید هر کاری بکنید.
‫درسته‌، مثل آستا و یونو.
‫مخلص شما...
‫من یه رویا دارم.
‫که بازم از میان شما کسایی مثل آستا و یونو پیدا بشن.
‫نه، جدی میگم.
‫چشم.
‫که اینطور...
‫پس فردا صبح برمیگردید.
‫پس امشب یه جشن بزرگ سیب‌زمینی راه می‌اندازیم.
‫آستا، یونو، منتظرش باشید.
‫اوکی
‫توئل-سان، نرو-سان، ‫شما هم به ما بپیوندید.
‫خیلی ممنون.
‫فک کنم دوباره قراره توی دهنم بیابون بشه.
‫اون ناش ــه؟
‫هوی، ناش!
‫اوه، تویی آستا...
‫اینو تحویل من نده.
‫راستی، تو چرا به مدرسه نرفتی؟
‫پیچوندی؟
‫یکاری داشتم.
‫مثل چی؟
‫به تو ربطی نداره.
‫هوی، وایستا.
‫ناش، نباید بپیچونی!
‫اینجوریا نیست که مدرسه رو بپیچونه...
‫همه جوری رفتار میکنن که خبر ندارن...
‫ولی اون آستا رو خیلی تحسین میکنه...
‫و همش میگه میخواد روزی مثل آستا شوالیه جادویی بشه.
‫که اینطور...
‫298... 299... 300!
‫حالا دیگه وقت نوشیدن معجون افزایش قدرت جادوییه!
‫مضخرفه!
‫بازم مینوشم!
‫حالا دیگه قدرت جادوییم رفت بالا.
‫حتی اگه فقیر باشم... یتیم باشم...
‫ثابت میکنم که میتونم از همه بهتر بشم.
‫مثل آستا...
‫شاهزاده، لطفا حواست بهشون باشه.
‫مطمئنم آینده این پادشاهی... درخشان خواهد بود.
‫هوی، به آستا و یونو هم بده.
‫من کلی گوجه آوردم.
‫بله، بله...
‫کمک لازم نداری؟
‫پوست کندن سیبزمینی ‌هارو بسپار به خودم.
‫دمت گرم.
‫واقعا که!
‫آستا کجا رفت؟
‫موندم توی اون نامه‌ها راجب من چی نوشته بود؟
‫گریه میکنی؟
‫گریه نمیکنم.
‫راستش خوشحالم.
‫من نه تنها یتیم بودم، ‫حتی مثل تو هم جادو نداشتم.
‫توی روستا هم منو دست می‌انداختن.
‫ولی...
‫آستا... یونو... خوشحالم برگشتید.
‫.شنیدم که چه کار‌های خفنی کردید
‫بهتون افتخار میکنم.
‫اینو گفت!
‫البته.
‫ما حسابی براش تلاش کردیم.
‫تا زمانی که تلاش کنیم، همچی ممکنه.
‫و ما ثابتش کردیم.
‫ولی هنوز تموم نشده.
‫بلکه تازه شروع شده.
‫درسته، به منظور رویارویی به پادشاهی اسپید...
‫و وجود شیطان...
‫ما باید بیشتر قوی بشیم.
‫برای محافظت از بقیه...
‫به جلو حرکت میکنیم.
‫بیا قویتر بشیم، یونو.
‫البته، حتی از تو هم قویتر میشم.
‫پس از الان حسابه.
‫امکان نداره
I'm going to become the Wizard King.
No matter what hardships await us, I will overcome them.
I will become stronger.
Next time on Black Clover, Page 132: "The Lion Awakens."
Page 132 The Lion Awakens
There are others trying to become stronger, too.