‫درجه‌ سنی: TV-MA (مناسب مخاطبین بزرگسال)
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫"بهترین بودن توی بهترین چیزها کار من نبود،
‫برای همین تصمیم گرفتم ‫توی بدترین بودن بهترین باشم."
‫کلارک اولفسون
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫[شهر ترولهتان سوئد - ۱۹۴۷]
‫آی!
‫آی! لعنتی!
‫- این آشغال عنو از من در بیار! ‫- زور بزن، خانم اولفسون.
‫خفه خون بگیر بابا!
‫حواست به سیگارم باشه!
‫آروم باش، خانم اولفسون.
‫ای وروجک لعنتی!
‫آروم باش.
‫بیا بیرون دیگه عن آقا!
‫اونا سرم داد زدن که منو بیرون بیارن،
‫اما من همیشه از این‌که بقیه ‫بهم بگن چیکار کنم متنفر بودم،
‫برای همین سعی کردم تا ‫جایی که می‌تونم سر جام بمونم.
‫اما فکر کنم وقتش رسیده بود.
‫و من هیچ وقت از زندانی بودن خوشم نمیومد.
‫کل دنیا اون بیرون منتظرم بود.
‫مهمونی، بانک،‌ دختر ‫و کسشرای باحال دیگه.
‫ولش کن، بزن بریم عشق و حال.
‫یوهو!
‫آزادی.
‫اولین فرارم.
‫این یه پسره.
‫اوه، پسرم!
‫- و چه صدایی هم داره! ‫- اون خیلی خوشگله.
‫همه بلافاصله فهمیدن که ‫من یه بچه‌ی معمولی نیستم.
‫من خاص بودم، و توی کل زندگیم خاص موندم.
‫خیلی خیلی خاص.
‫عجب زوری!
‫خیلی خب، من کل داستان ‫کوفتی رو براتون میگم. از اول.
‫من اسمشو میذارم کلارک. مثل کلارک گیبل. ‫[بازیگر بر باد رفته]
‫کلارک اودرث اولفسون.
‫کل حقیقت رو میگم و چیزی جز حقیقت رو نمیگم.
‫قول میدم.
‫کل نرمالمستورگ پر از ماشین‌های پلیس شده.
‫اما ما یه مصاحبه‌ی تلفنی با کلارک ‫اولفسون که داخل بانک هست داشتیم.
‫احتمالا به‌خاطر اون قضیه‌ی مشهور...
‫نورمالمستورگ اسم منو شنیدید.
‫برو رو آنتن! برو رو آنتن!
‫اما محض اطلاعتون، منو مجبور کردن.
‫کل قضیه‌ی سندروم استکهلم...
‫گروگانگیری،‌ شهرت جهانی... همه‌ی اینا.
‫این قضیه خیلی کشدار شده.
‫خب، من اون روزا خیلی حال کردم، ‫اما کارای زیاد دیگه‌ای هم انجام دادم.
‫[پایان - اون کلارک بود!]
‫[بر اساس حقایق و دروغ‌ها]
‫بیاید از اول شروع کنیم.
‫[جاده‌ی ۴ هالسکریفتس - ۱۹۵۲]
‫چه آهنگ خوبی.
‫- آره، من عاشق این آهنگم. ‫- منم همین‌طور.
‫همیشه یه سوالو از من می‌پرسیدن.
‫"کلارک، می‌تونی در مورد کودکیت به ما بگی؟
‫می‌تونی در مورد والدینت به ما بگی؟"
‫اگه هر باری که یه روانشناس خل مغز...
‫این سوال رو از من ‫می‌پرسید یه پنی می‌گرفتم،
‫دیگه لازم نبود اون همه بانک رو بزنم.
‫چی؟ آی!
‫برو حیوون!
‫داری چه کار می‌کنی؟!
‫- روی سرم یه بطری خورد کردی؟ ‫- آره.
‫- عاشقتم لعنتی! ‫- آره.
‫بیا این‌جا برقصیم.
‫اون‌جا داری چه کار می‌کنی؟!
‫بنگ.
‫- بیا عزیزم. ‫- دیگه مردی.
‫خیلی خب، به دوربین نگاه کنید.
‫فکر کنم ما مثل خیلی از خانواده‌های ‫دیگه بودیم؛ معمولی و با صفا و صمیمیت.
‫من هوای خودمو داشتم و ‫توی رابطه با خانم‌ها موفق بودم.
‫و من خیلی از اونا خوشم میومد.
‫همون‌طور که گفتم خیلی معمولی بودیم.
‫ها! چه مرگتونه؟!
‫به چی نگاه می‌کنید همسایه‌های احمق؟!
‫- استن! ‫- الان چطوری باید حموم کنم؟
‫خفه شو!
‫- اون داره دوچرخه‌ی منو میدزده! ‫- صبر کن!
‫کلارک، عوضی!
‫کلارک، کجایی؟
‫و در مورد خانم‌ها...
‫من همیشه خیلی راحت عاشق میشدم.
‫نمره‌ی کامل گرفتی، کلارک.
‫تو پسر خیلی خوبی هستی.
‫انگار با یه صدای "دینگ" عاشق میشدم.
‫من هر روز کل عمرم رو عاشق بودم.
‫من عاشقتم.
‫چه غلطی می‌کنی؟ به کارت برس!
‫زودباش کون گشاد عوضی احمق!
‫خدا لعنتتون کنه! این‌جا ‫که خونه سالمندان نیست!
‫می‌خوای امتحانش کنی؟
‫برات یه بوسه هزینه داره.
‫روی لپ.
‫و خانم‌ها هم نمی‌تونستن ‫جلوی من طاقت بیارن،
‫و من عاشقشون بودم، عاشق همه‌شون،
‫هر جوری که بودن.
‫و ۲ تا سیگار.
‫پول در آوردن هم همیشه آسون بود.
‫- یه نون دارچینی و یه آبجو. ‫- برای ناهار؟
‫وقتی که ۱۰ سالم بود،
‫از مامان و بابا رو همدیگه ‫پول بیشتری در می‌آوردم.
‫و پول به من چیزی رو ‫میداد که واقعا برام مهم بود...
‫آزادی.
‫آزادی حق صحبت، فکر و عمل کردن به ‫هر نحوی هست که خودتون دوست دارید.
‫و اولا از شیرینی‌پزی بابام اولین نفرم بود.
‫اولا؟
‫کلارک؟
‫من یه مدت رو مخش کار کردم،
‫و بالاخره اون موافقت کرد.
‫خیلی خب، بیا این‌جا.
‫اه، اولا. عجب چیزی بود.
‫یه هات‌داگ.
‫من کل عمرم عاشق بودم.
‫من از کلی بانک دزدی کردم، ‫خوش گذروندم، کلی زن و دختر کردم،
‫و توی کل عمرم یه روز هم کار نکردم،
‫اما همیشه پول داشتم.
‫- رانی، اون داره موتورگازیت رو می‌دزده! ‫- چه کار می‌کنی عوضی؟! برگرد!
‫من هیچ وقت از قانون کسی جز خودم...
‫پیروی نکردم و همیشه ‫در حال عشق و حال بودم.
‫۶ ماه حبس در کانون اصلاح و تربیت.
‫هیچ اهمیتی به این‌که مردم چه فکری در موردم ‫می‌کنن یا چه حسی نسبت به من دارن نمیدادم.
‫من همینم که هستم و هیچ ‫وقت بابتش عذرخواهی نمی‌کنم.
‫۴ ماه حبس.
‫به من دست نزن! تازه‌کار.
‫- پولو بده من. ردش کن بیاد! ‫- هفت ماه در زندان.
‫بیا جاهامونو عوض کنیم.
‫من زندگیمو با دستای خودم ساختم،
‫و داشت خیلی خوب پیش می‌رفت ‫و من بابت هیچی پشیمون نیستم.
‫اگه نمی‌تونستم توی ‫بهترین بودن بهترین باشم،
‫پس قطعا می‌تونستم توی ‫بدترین بودن بهترین باشم.
‫بیاید دوباره بکنیم.
‫- مگه چه قدر سخته؟ ‫- خودت انجامش بده.
‫- تا حالا توی قایق پارو نزدی؟ ‫- شاید نزده باشم.
‫پس توی عمرت چه غلطی کردی؟
‫- حداقل به اون سمت ببر قایقو. ‫- سخته خب. ‫[شهر تلن ۱۹۶۵]
‫- بیخیال، اون داره بهترین تلاشش رو می‌کنه. ‫- واقعا؟
‫- تقصیر خودش نیست که احمقه. ‫- من دارم سعیمو می‌کنم!
‫من کمکت میکنم. بذار ‫نشونت بدم. بیا این‌جا.
‫- داری چه کار می‌کنی؟! ‫- کیرتو بکن تو دهنش!
‫بچه‌ها این خیلی حوصله‌سربره.
‫- ما باید چند تا دختر پیدا کنیم. ‫- چطور می‌تونیم این‌جا دختر پیدا کنیم؟
‫- کیر توش، من حشریم. ‫- تو همیشه حشری هستی.
‫واقعا باید برم بشاشم.
‫آخه چطوری یه دختر به تو پا میده؟
‫فکر می‌کنی بیشتر از من دختر گیرت میاد؟
‫- می‌دونم بیشتر از تو دختر گیرم میاد. ‫- کس نگو.
‫- من با چند تا دختر بودم؟ ‫- ۲ تا.
‫یکی بیشتر از تو. ۲ برابر تو.
‫هی، اون‌جا رو ببینید.
‫- شیک به نظر میاد. بیاید بریم اون‌جا. ‫- انگار اونا سگ دارن.
‫مشکل تو با سگا چیه، گونار؟
‫من از سگا متنفرم!
‫اونا حیوونای احمق و ‫غیرقابل اعتمادی هستن.
‫خفه شو، گونار. تا اون‌جا پارو بزن.
‫- زودباش گونار، بجنب. ‫- برو کنار ببینم.
‫- بذار ببینم تو چه کار می‌کنی. ‫- تا حالا سوار قایق نشدی؟
‫اون‌قدری که به نظر میاد آسون نیست.
‫- ببین اکیس چطور انجامش میده. ‫- منم همین جوری انجامش دادم.
‫- بیخیال. ‫- شماها خیلی داغونید.
‫زودباشید.
‫- تو هم نمی‌تونی پارو بزنی. ‫- بشین بابا.
‫- تبریک میگم، تو می‌تونی پارو بزنی. ‫- بهتر از تو می‌تونم.
‫آشغال.
‫این جا دیگه کجاست؟
‫بیاید.
‫- من واقعا باید برم بشاشم. ‫- آروم باش!
‫- هیس! ‫- چی...؟
‫بیاید.
‫- کی صاحب این‌جاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- هیس!
‫- آروم باشید. ‫- فکر می‌کنی اونا پول دارن؟
‫- باشه بابا. ‫- خفه شو مورگان...
‫باشه.
‫چه کار می‌کنی؟
‫این‌جا کجاست؟
‫- برو کنار! من باید بشاشم! ‫- بس کن!
‫- گمشو کنار! ‫- آروم بگیر روانی.
‫- راحت شدم. ‫- این چیه؟
‫گوجه.
‫این‌جا چی داریم؟
‫رمی مارتین ایکس‌اوی ویژه. ‫[برند شامپاین کنیاک]
‫این چیه؟ ویسکیه؟
‫کنیاکه احمق خل.
‫بشین. شاید یه چیزی یاد گرفتی.
‫باشه.
‫یکم برای تو.
‫- زودباش دیگه. ‫- چه‌کار می‌کنی؟! دارم میشاشم!
‫- اول باید بوش کنی. ‫- باشه.
‫آره.
‫خب، خب. این‌جا چی داریم؟
‫هوم.
‫اوه.
‫منم می‌تونم امتحانش کنم؟
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫- احمق عوضی! ‫- ببخشید...
‫این جنس اعلاست.
‫کنیاکه دیگه. چته.
‫تو باید با لیوان بنوشیش.
‫برندیه؟
‫مارتین رمیه.
‫- ها؟ ‫- نوشیدنی باکلاسیه.
‫حالیتون نمیشه این چیه.
‫آره...
‫کیه که این‌جوری زندگی می‌کنه؟
‫معلومه طرف یه کله‌گنده‌ی خرپوله.
‫یه خوک سرمایه‌دار.
‫هارپسوند...
‫چی گفتی؟
‫- هارپسوند. ‫- اسم این‌جاست.
‫هارپسوند.
‫چیه؟
‫- شماها هیچی بارتون نیست، مگه نه؟ ‫- چیه؟
‫هارپسون، این ویلای ‫تابستونی کوفتی نخست وزیره.
‫- نه بابا. ‫- جدی میگم. باور کنید همین‌جاست.
‫این‌جا چه کار می‌کنید؟
‫[تاگه الاندر، نخست وزیر سوئد ۱۹۶۹ - ۱۹۴۶]
‫کنیاک من.
‫من فقط یه قلپ ازش خوردم.
‫سبزیجاتم.
‫ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید ‫officialcinama@
‫- فرار کنید! تکون بخور گونار! ‫- لعنتی!
‫زودباش گونار! فرار کن!
‫ای بچه‌های لعنتی!
‫برید به جهنم احمقا!
‫- نگهبانا رو خبر کن! ‫- سگای لعنتی! می‌دونستم!
‫فرار کن گونار! به خودت مسلط باش!
‫وایسید احمقا! جلوشون رو بگیرید!
‫کلارک!
‫- برگردید این‌جا حرومزاده‌ها! ‫- کلارک!
‫- نه،‌ از این طرف! ‫- این آخرین هشداره!
‫- سگ‌ها رو ول کن! ‫- سگای لعنتی!
‫چه کار می‌کنی؟ بیا بریم.
‫- گونار! ‫- فراموشش کن! بیا بریم.
‫چی؟
‫گیرت انداختم وروجک.
‫چرا می‌خندی مردک پست؟
‫چیزی نیست.
‫اما یه روز این داستان جالبی میشه.
‫که این‌طور.
‫پس منو می‌شناسی؟
‫آره، آره، آره.
‫اما منظورم یه داستان برای توئه.
‫می‌تونی خاطره‌ی اینو تعریف کنی ‫که کلارک اولفسون جلوی تفنگت بود،
‫اما تیرت خطا رفت.
‫کلارک اولفسون...
‫تا حالا اسمش رو نشنیدم.
‫هنوز نشنیدی،
‫اما یه روزی می‌شنوی.
‫پیرزنا و پیرمردا پناه بگیرن،
‫می‌خوام تفنگمو پر کنم.
‫
‫کیر توش!
‫- قضیه چیه؟ ‫- بگیر که اومد آقا پلیسه!
‫آی!
‫- این کدوم کسخلیه؟ ‫- این کدوم کسخلیه؟
‫الو؟ کسی پشت خطه؟
‫می‌خوام با خانم اولفسون صحبت کنم.
‫- اینگبریت اولفسون هستم. ‫- که این‌طور.
‫خوبه.
‫متاسفانه باید به اطلاعتون برسونم که ‫پسرتون توی یه تصادف فوت کرد.
‫چی؟
‫- کلارک؟ ‫- بله.
‫اون توی بیمارستان کاترین‌هلم هست.
‫من واقعا متاسفم.
‫کار من نبود!
‫سلام.
‫اعتراف کن، فکر کردی من مردم.
‫بله.
‫عمرا. به همین راحتیا از شر من راحت نمیشید.
‫نیمرخ.
‫اون‌طرف.
‫اوفف، اون‌ موقع‌ها چه خوش‌تیپ بودم.
‫مامان هم فکر کرد من مردم.
‫اون بهترین کت و شلوار قدیمی ‫بابا رو آورد که با اون دفن بشم.
‫کاملا اندازه‌ام بود و بدردم هم خورد.
‫چون متهم هنوز به سن قانونی نرسیده،
‫اون به جرم خشونت علیه یه مامور دولت،
‫دزدی از ملک و ماشین...
‫بنابر قوانین مربوط به ‫نوجوانان گناهکار شناخته میشه،
‫و محکوم به ۱۸ ماه حبس در ‫کانون اصلاح و تربیت میشه...
‫که از همین حالا اجرا میشه.
‫هه!
‫۱۸ ماه. همش همین؟
‫من خسته شدم که تو رو این‌جا توی ‫دادگاه دیدم، کلارک اودرث اولفسون.
‫این رو یه فرصت برای ‫تغییر زندگیت در نظر بگیر.
‫قطعا.
‫از الان به بعد من از قانون پیروی می‌کنم.
‫قول میدم.
‫[کانون اصلاح و تربیت نوجوانان لوستا ۱۹۶۶]
‫[ندامتگاه - فقط ورود کارکنان ‫دارای دسترسی مجاز است]
‫[ورود ممنوع]
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سلام، نیسه. برای عشق و حال آماده‌ای؟
‫عجب، برگشتی کلارک.
‫اولفسون!
‫بالاخره اومدی. ما این‌جا ‫سرگرمی نیاز داشتیم.
‫- به خونه خوش اومدی. ‫- این بار چه کار کردی؟
‫هیچی.
‫منو که می‌شناسید.
‫هیچ وقت قانون رو زیرپا نمیذارم.
‫خب، شاید من همیشه ‫بهترین بنده‌ی خدا نبودم،
‫اما زندانی شدن قطعا آدم رو بهتر نمی‌کنه.
‫اما نشستن و غر زدن ‫در این مورد فایده‌ای نداره.
‫نه. باید از شرایط بهترین استفاده رو بکنی.
‫و بهترین چیز در مورد حبس کشیدن ‫اینه که تو یه هدف مشخص داری.
‫فرار.
‫خب، اولفسون، این‌جا ‫چی داری درست می‌کنی؟
‫یه نردبون.
‫جان؟
‫یه نردبون.
‫صبر کن ببینم.
‫می‌دونی که نمی‌تونی یه نردبون بسازی.
‫شوخی کردم.
‫این یه چنگک کشاورزیه.
‫ببینش.
‫همین‌جوری.
‫آها، آره، آره. الان متوجه شدم.
‫خیلی خوبه اولفسون.
‫به کارت ادامه بده.
‫هی، پاس بده.
‫- شوت بزن. نه! ‫- آره.
‫زودباش!
‫آره! خوب بود.
‫شوت بزن دیگه.
‫بیا!
‫شوت بزن.
‫بزن زیر توپ! آره.
‫پاس بده! من خالیم!
‫سوندبرگ! سوندبرگ.
‫خیلی خب،‌ زودباشید.
‫سوندبرگ.
‫ببخشید.
‫زودباشید دیگه!
‫- کارلسون، اون کجا رفت؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫تو کونت رو گشتی؟
‫یعنی چی؟
‫بریم.
‫شنیدید صداشو.
‫اول شما، آقایون. آزادی منتظره.
‫اولفسون!
‫همین حالا بیا پایین!
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- برو تو کونم، سوندبرگ!
‫این چه کاری بود کلارک؟!
‫[ساحل ناست ۱۹۶۶]
‫- بیاید دیگه خل و چلا. ‫- دخترا کجان؟
‫همه جا هستن دیگه.
‫من عاشق فراری بودنم. همه چیز بهتر میشه.
‫حواست تقویت میشه، همه ‫چیز رو واضح‌تر می‌بینی،
‫و رنگ‌ها قوی‌تر هستن.
‫- این جای خوبیه. ‫- باشه.
‫بمیرید حرومزاده‌های حال بهم زن!
‫- موش‌های پرنده‌ی کثیف! ‫- آروم باش گونار.
‫حتی بدترین روز فراری بودن یه روز خوبه.
‫خودت امتحانش کن.
‫اما امروز خیلی محشر بود.
‫نشونت میدم که چطور سنگ پرت کنی.
‫ببینم خودت بهتر پرت می‌کنی یا نه.
‫خوب بود، اکیس.
‫- آماده نیستی؟ ‫- می‌خوای شنا هم بکنی؟
‫کلارک!
‫کجا میری؟ کلارک!
‫دست خودم نیست. آره.
‫صبر کن. کجا میری؟
‫دارم چند تا ساعت بلند می‌کنم.
‫چطوره؟
‫پشمام!
‫- اون‌جا رو ببین. ‫- خوب بود.
‫آره.
‫عجب چیزیه.
‫اون‌جا رو باش.
‫فراموشش کن کلارک. عمرا به تو پا بده.
‫اونا دخترای باکلاسی هستن.
‫و منم کلارک اولفسون کوفتی هستم.
‫بچه‌ها، اون می‌خواد با دخترایی ‫که اون‌جا هستن حرف بزنه.
‫- کی؟ ‫- وای! اون ۲ تا رو میگی؟
‫اسمش مادوری بود، اما بقیه مادو صداش میزدن.
‫اون مال یه دنیای دیگه ‫بود. مثل یه فرشته بود.
‫عصر بخیر، خانوما.
‫من یه دل نه صد دل عاشق شدم.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫اولین عشق زندگیم.
‫اه!
‫این لازم نیست...
‫- نوشیدنیه خوبیه. ‫- اوه!
‫- بفرما. ‫- انگار خیلی دوست داری وقت‌شناس باشی.
‫جان؟
‫آره، دقیقا. زمان معطل کسی نمیشه.
‫تو دانشگاه هاروارد رفتی؟
‫بله. هاروارد.
‫بله. من اون‌جا رفتم. یا می‌خوام برم.
‫خب، بیا پیش ما.
‫ممنون. لطف دارین.
‫ببخشید... یون... فردریک سونسون هستم.
‫اسمم رو از روی جان وین گذاشتن. ‫[یون تلفظ سوئدی جان هست]
‫اسم من مادو هست.
‫مادو. خوشوقتم.
‫این مادرم لیز هست.
‫- اوه، سلام. لیز. ‫- سلام، لیز.
‫- لیز. ‫- خوشوقتم.
‫خوشوقتم.
‫واقعا؟
‫خب... خانواده‌ی من ‫توی آمریکا زندگی می‌کنن.
‫اما... من اومدم این‌جا...
‫تا به چند تا از آشناها سر بزنم.
‫آشناها؟ منظورت اونا هستن؟
‫آره.
‫این‌جا رو داشته باش، کلارک!
‫نه. نه، نه. اونا خیلی بچه هستن.
‫- کلارک! برا ما هم جورشون کن! ‫- من خیلی اونا رو نمی‌شناسم.
‫- یکی برای همه، همه برای یکی! ‫- می‌دونی جان؟ من خیلی از هاروارد خوشم میاد.
‫واقعا؟
‫بله. هاروارد دانشگاه پدر مادو بود.
‫- شوخی می‌کنی. ‫- نه، جدی میگم.
‫اون یه دانشگاه استثنائیه.
‫آره، استثنائیه. من عاشقشم.
‫مدرسه خوبیه... منظورم دانشگاهه.
‫بفرما.
‫- ممنون. ‫- بذار برات بریزم.
‫- خیلی ممنون. ‫- اینم از این.
‫خب...
‫می‌خواستم از شما اینو بپرسم...
‫شما توی این شهر جای ‫خوبی رو نمی‌شناسید که...
‫شب رو اون‌جا اقامت کنم؟
‫من مکان ثابتی ندارم.
‫می‌دونی چیه؟
‫ما توی خونه یه اتاق اضافه داریم.
‫نه بابا؟
‫این باعث افتخار ماست که امشب ‫یه دانشجوی هاروارد مهمون ما باشه.
‫خب، این خیلی...
‫نظرت چیه؟
‫کی قراره برگردی به آمریکا؟
‫هنوز نمی‌دونم. من در لحظه زندگی می‌کنم.
‫اوه، یه مرسدس بنز!
‫چه باکلاس!
‫بابای منم همین ماشینو داره.
‫- بابات چه کاره هست؟ ‫- همه کاری می‌کنه.
‫تجارت و این چیزا.
‫ممنون.
‫من عقب میشینم.
‫چی...
‫باورم نمیشه!
‫الان چه کار کنیم؟
‫چیزی نیست.
‫بیا دیگه. ما ۳ نفر هستیم که رفتن ساحل.
‫- خوش میگذره بهمون. ‫- نه، کوفتمون میشه.
‫مادو و مادرش لیز...
‫عجب خانومای خوبی بودن.
‫هر دوشون.
‫اونا توی یه عمارت بزرگ ‫مجلل توی شهر وسترا فرلوندا...
‫و بدون هیچ مردی زندگی می‌کردن.
‫یه قلعه‌ی واقعی برای یه ملکه و یه شاهدخت.
‫اون‌جا فقط یه پادشاه رو کم داشت.
‫رسیدیم.
‫ممنون، یون.
‫- به کلبه‌ی درویشی ما خوش اومدی. ‫- قشنگه.
‫خیلی قشنگه.
‫بفرمایید.
‫خیلی قشنگه.
‫اوه، خیلی ممنون.
‫نوش، به خانواده‌ی ما خوش اومدی.
‫- نوش. ‫- نوش.
‫اوه.
‫ما این‌جا چی داریم؟
‫اوه!
‫این بو برام آشناست.
‫شوخی کردم.
‫جان، چی می‌خونی؟
‫- چی؟ ‫- توی هاروارد.
‫همون.
‫توی هاروارد؟ آره.
‫خب، از همه چیز یکم سر رشته دارم.
‫من...
‫اقتصاد.
‫اقتصاد و سرمایه‌گذاری.
‫- واقعا؟ ‫- از همه چیز یکم خوندم.
‫و...
‫نظام سرمایه‌داری و این چیزا.
‫سیستم‌های مالی، بانک‌ها.
‫اه...
‫حصول ارزهای مختلف.
‫- و چیزای دیگه. ‫- چه هیجان انگیز.
‫بله، هیجان انگیزه.
‫در آینده می‌خوای توی همین ‫حیطه مشغول به کار بشی؟
‫مامان! این‌قدر بازجوییش نکن. لازم ‫نیست الان در این مورد حرف بزنه.
‫عیبی نداره، مادو...
‫من مشکلی ندارم.
‫کار، من می خوام...
‫من ایده‌هایی دارم که بیشتر ‫در مورد... بانک‌ها هستن.
‫در مورد کار با پولشون هست ‫که فکر می‌کنم خیلی سودآور باشه.
‫منظورت سرمایه‌گذاریه؟
‫معاملات ارزی؟
‫شاید خرید سهام یا اوراق بهادار؟
‫بله، همینه.
‫هوم.
‫یا نه، در مورد مدیریت پوله.
‫هوم.
‫خب، الان زمان مناسبی برای ‫این کار به نظر میرسه. خوبه.
‫آره، همین‌طوره.
‫هوم.
‫خب، وقتشه یکی دیگه بخورم.
‫وای، این خیلی خوب بود.
‫هی! مادو؟
‫جان!
‫سلام. بیداری؟
‫این‌جا چه کار می‌کنی؟
‫من نتونستم بخوابم.
‫میشه یکم پیش تو دراز ‫بکشم؟ فقط برای حرف زدن.
‫چی؟ نه...
‫باشه مشکلی نیست. اگه دوست ‫داری می‌تونیم بیخیال حرف زدن بشیم.
‫- یون، یون... ‫- بله؟
‫باید قبلش یه چیزی رو بهت بگم.
‫چی؟
‫خب، من...
‫من هیچ وقت...
‫اوه، نگرانش نباش.
‫من تجربه‌ی زیادی دارم.
‫و...
‫قول میدم که آروم پیش برم.
‫قول میدی؟
‫آره،‌ البته.
‫بیا این‌جا.
‫اگه درد گرفت بگو.
‫همش همین؟
‫آره.
‫خوب بود، مگه نه؟
‫تو هم ارضا شدی؟
‫نمی‌دونم.
‫از کجا میشه فهمید؟
‫فکر کنم تو هم ارضا شدی.
‫یون!
‫اوه، مامان.
‫- ببخشید، حواسم نبود. ‫- منو مامان صدا نکن.
‫هوم.
‫- یون، میشه نون رو به من بدی؟ ‫- البته.
‫از مسافرت خوشت میاد، یون؟
‫آره. کیه که خوشش نیاد؟ بیا.
‫من از ایتالیا خوشم میاد.
‫هوم.
‫این خیلی خوشمزه‌ست.
‫ما بعضی وقتا میریم اون‌جا.
‫اما...
‫مادو فرانسه رو ترجیح میده.
‫اوه؟ فرانسه؟
‫اون‌جا چطوریه؟
‫چه خوب.
‫اوه! ای بابا.
‫هوم.
‫این خیلی خوشمزه‌ست.
‫بعد از شبی مثل دیشب لازم بود.
‫نوش جان، خانم‌ها.
‫بفرمایید.
‫خیلی ممنونم.
‫مادو، لیز.
‫اه.
‫به زودی می‌بینمتون.
‫هوم.
‫دوست دارم دوباره بهتون سر بزنم.
‫خب، خونه‌ی خودته.
‫همینه.
‫- خداحافظ. ‫- به زودی می‌بینمتون.
‫
‫[نیشوپینگ - ۲۹ جولای ۱۹۶۶]
‫لیز و مادو. عجب ترکیب حقی.
‫من عاشق هر دوشون بودم، ‫و از کردن لیز لذت می‌بردم.
‫مشکلی نبود.
‫اما اگه قرار بود دوست پسر مادو بشم،
‫باید نقش بازی کردنم رو بهتر می‌کردم.
‫من می‌خوام یه بانک بزنم.
‫عجب.
‫جالب به نظر میاد.
‫من از این دزدیای کوچیک خسته شدم.
‫ماشین، خونه، مشروب،
‫اینا برای دله دزدا هست.
‫ما باید بزرگتر فکر کنیم.
‫فکر خوبیه...
‫گونار خیلی باهوش نبود،
‫اما کاری که بهش می‌گفتن رو ‫انجام میداد و خیلی وفادار بود.
‫یه لحظه صبر کن.
‫آره، جالبه.
‫فقط یه مشکلی داشتیم، ‫اون کاملا دیوونه بود.
‫اینو داشته باش.
‫این دیگه چیه، گونار؟
‫شاید این ماسماسک به کارمون بیاد.
‫اینو از کدوم گوری گرفتی؟
‫اه.
‫چرا برای دزدی از بانک ‫به وسائل ورزشی نیاز داریم؟
‫ما به وسائل ورزشی نیاز نداریم.
‫بعد دزدی از بانک ما باید گم و گور بشیم.
‫سریع کارمون رو تموم می‌کنیم.
‫ما چند تا جنس میدزدیم، مثل ‫چادر و کیسه خواب و این‌جور چیزا.
‫چی؟
‫تا بتونیم توی جنگل اردو بزنیم. فهمیدی؟
‫اوه.
‫خیلی خب. جالبه.
‫چرا خونه‌ی اون دختره نمی‌خوابی؟
‫اسمش چی بود؟ مالو؟
‫نه، نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫و اسمش مالو نیست.
‫- نیست؟ ‫- این‌جاست. تو نگهبانی بده.
‫[لوازم ورزشی و دوچرخه فروشی بوبرگز]
‫- همه چی رو به راهه، گونار؟ ‫- آره.
‫آره، چیزی نیست.
‫سگای لعنتی!
‫آروم باش. کارمون شروع شد.
‫من رفتم داخل.
‫می‌تونی اینو برداری.
‫به عنوان یه هدیه‌ی کوچیک برای میلو. چطوره؟
‫فکر نکنم اینو بپوشه.
‫بیخیال، دخترا عاشق هدیه گرفتن هستن.
‫این خوشحالش می‌کنه، شاید حشریش هم کرد.
‫فکر کنم به اندازه‌ی کافی کلاه داره.
‫- و اسمش میلو نیست. ‫- چی؟ مطمئنی؟
‫به جای این حرفا کمکم کن اینو بردارم. برو.
‫مثل آب خوردن.
‫- مطمئنی که اون کلاه رو نمی‌خواد؟ ‫- ها؟
‫شاید بعدا بخوای بکنیش.
‫شاید بتونی...
‫از کون بکنیش.
‫گونار...
‫- اون این‌جا چه کار می‌کنه؟ ‫- حالتون چطوره، پسرا؟
‫شب بخیر.
‫چی همراهته؟
‫یکم وسیله... ما میریم خارج شهر.
‫که این‌طور.
‫بیخیال... بیاید اینو نادیده بگیریم، خب؟
‫شما راه خودتون رو ‫برید... ما هم راه خودمونو.
‫می‌دونی که چنین اتفاقی نمیفته.
‫این فقط یکم وسائل اردوزنیه.
‫چی برداشتیم؟
‫۲ تا کیسه خواب و یه چادر.
‫خوراک پز گازی.
‫و یه کلاه هاکی.
‫اگه فرقی می‌کنه می‌تونم بذارمشون سر جاش.
‫این کیسه‌ خوابا از کس راهبه هم تنگ‌ترن.
‫خفه شو، گونار.
‫بچه‌ها، گوش کنید.
‫هی، رگنار. فکر کنم اونو می شناسم.
‫اونی که در مورد کس راهبه نظر داد.
‫می‌تونید تا هر وقت بخواید...
‫در مورد اتفاقی که اون شب افتاد...
‫به، گونار نوردگرن کوچولو این‌جاست.
‫و کاری که گونار کرد حرف بزنید.
‫- چی؟ منظورت چیه؟ ‫- اونی که از سگا متنفره.
‫اما چه فایده‌ای داره؟
‫گونار سگی.
‫چیزی عوض نمیشه.
‫بیا بریم.
‫گونار!
‫چه غلطی کردی، گونار؟!
‫لعنتی.
‫ای احمق لعنتی. ما باید بریم.
‫بیا.
‫زودباش!
‫پلیس نیشوپینگ. سرکار تامی لیندستروم.
‫اینه. سرکار تامی لیندستروم.
‫اون از اولین باری که ‫اسمم رو شنید درگیر من شد.
‫کلارک اولفسون.
‫و کل زندگیش درگیر من بوده.
‫کلارک!
‫اون کجاست؟ کلارک کجاست؟
‫کلارک کجاست؟!
‫کلارک کجاست؟ کلارک. ‫کلارک. کلارک. کلارک!
‫کلارک!
‫کلارک. لعنتی!
‫کلارک!
‫این شروع سفری به طول عمر بود.
‫برای من و تامی پونی.
‫رگنار؟! نه. آروم باش.
‫خوب میشی. ما کمک لازم داریم!
‫طاقت بیار، رگنار. طاقت بیار.
‫لعنتی. یه نفر بیاد کمکمون!
‫ما این‌جا به یه آمبولانس احتیاج داریم!
‫ما آمبولانس می‌خوایم!
‫اون پلیس تا چند روز زنده موند.
‫بعدش مرد،
‫ما رفتیم روی صفحه‌ی اول ‫هر روزنامه‌ای توی سوئد.
‫من همیشه می‌دونستم که مشهور میشم،
‫اما نه برای چنین کار احمقانه‌ای.
‫پلیس کش؟
‫حتی ماشه هم من نکشیده بودم.
‫[ما تلافی می‌کنیم]
‫خیلی خب، بچه‌ها. می‌دونید که چه کار کنید.
‫همکار ما مرده.
‫بیاید اون حرومزاده‌های ‫پلیس‌کش رو بگیریم.
‫- حرکت کنید. ‫- چشم قربان.
‫گروه یک بره سمت ‫دریاچه. گروه دو با من بیاد.
‫افسر همراه سگ، برو سمت ‫غرب. اندرسون برو سمت تپه.
‫زودباشید، بچه‌ها. بیاید ‫اون حرومزاده رو بگیریم.
‫تمامی‌ افسرهای آماده ‫به محل تعیین شده برن.
‫کلارک،‌ کجا داریم میریم؟
‫کلارک؟
‫- ها؟ ‫- الان کدوم گوری داریم میریم؟
‫نه، تو هوای خودتو داشته باش.
‫چی؟
‫- الان هر کسی باید بره پی خودش، گونار. ‫- چی؟
‫ایول.
‫موفق باشی، گونار!
‫کلارک!
‫لعنتی.
‫هیچ کدوم از اینا تقصیر من نبود، ‫اما اون پلیس برای من اهمیتی نداشت.
‫با این حال برام مهم بود که وقتی مادو...
‫بفهمه واقعا کی هستم چی میگه.
‫[پلیس‌کش‌ها]
‫این که یونه.
‫اینم از دانشجوی هارواردمون.
‫[پلیس‌کش‌ها]
‫در پنجمین روز ۷۰ پلیس روی ‫پیدا کردن کلارک اولفسون کار می‌کنن.
‫عجله کنید!
‫اولفسون در حال نوشیدن قهوه مشاهده شده.
‫پلیس جستجوی خودش رو ادامه میده.
‫به سمت رودخونه‌ی استورخن میرم. تمام.
‫وقتی فرار می‌کنی باید همیشه مراقب باشی.
‫گونار نوردگرن.
‫باید آروم بمونی و منطقی فکر کنی.
‫همون‌جا بمون!
‫مخصوصا وقتی که کل کشور دنبالتن.
‫تمومش کن، گونار!
‫افسر ماتیاسون به ما گفت ‫که دیده تو تیراندازی کردی.
‫آره، اما اینا...
‫زیر لب حرف نزن. اینا چی؟
‫- هیچ کدوم از اینا فکر من نبود. ‫- پس فکر کی بود؟
‫کلارک.
‫چی گفتی؟
‫کلارک اولفسون.
‫خوب میشه که خودمون بتونیم ‫با کلارک اولفسون صحبت کنیم،
‫اما متاسفانه ما پیداش نکردیم.
‫من اسم دوست دخترش رو می‌دونم.
‫اسمش چیه؟
‫ام...
‫- بله؟ لیز بریتنر هستم. ‫- سلام. می‌تونم با مادو صحبت کنم؟
‫مالو.
‫خیلی خب.
‫یا...
‫- این نیست؟ ‫- نه. میلو.
‫میلو؟
‫بالاخره کدومش؟ مالو یا میلو؟
‫ا...
‫- ببخشید. کی هستی؟ ‫- من کلارک هستم.
‫خب... همون یون.
‫خب.
‫اونی که ناپدید شد.
‫آره. نه. اما...
‫من پلیسی رو نکشتم.
‫- تو که اینو باور نداری؟ ‫- من نمی‌دونم در مورد تو چه فکری بکنم.
‫تو می‌دونی که من هیچ‌وقت نمی‌تونم ‫این کارو بکنم. تو منو می‌شناسی.
‫- کاش می‌تونستم کمکت کنم، کلارک. ‫- لیز...
‫- واقعا کاش می‌تونستم، اما... ‫- دلم برات تنگ شده.
‫- طلفکی... ‫- مادو اون‌جاست؟
‫می‌تونم باهاش حرف بزنم؟
‫نه، این فکر خوبی نیست.
‫لعنتی.
‫زودباش! مختو به کار بنداز، گونار!
‫مالین.
‫مطمئنی؟
‫ا... نه.
‫- که این‌طور. ‫- پس تو فایده‌ای برای ما نداری.
‫من راه خونه‌اش رو بلدم.
‫عجب خونه‌ایه.
‫تامی، واقعا فکر می‌کنی این ‫ایده‌ی دونده‌ جواب میده؟
‫آره بابا.
‫ما الان خیر سرمون نامحسوسیم.
‫فکر نمی‌کنی اون‌قدر احمق ‫باشه که به این‌جا بیاد، مگه نه؟
‫اون باید بدونه که ما در موردش می‌فهمیم.
‫یه اتفاقی داره میفته!
‫حالا می‌بینیم که چه‌قدر احمقه.
‫بله، اون الان خونه رو ترک ‫کرد، قراره یه اتفاقی بیفته. تمام.
‫دریافت شد. تمام.
‫کجا داری میری، خانم کوچولو؟
‫- لعنتی. ‫- سرتو بدزد!
‫وای،‌ نزدیک بود.
‫- خوشبختانه ما نامحسوسیم. ‫- آره.
‫آره. فردا شب؟
‫- مادو. ‫- نه! چه کار می‌کنی؟!
‫- صبر کن. منم. ‫- یون.
‫باید تو رو می‌دیدم. باید توضیح میدادم. ‫قضیه اون‌جوری نیست که فکر می‌کنی.
‫تو به من دروغ گفتی.
‫می‌دونم. می‌خوام بابتش عذرخواهی کنم.
‫منو ببخش. من...
‫فکر کردم که من باید یه چیز دیگه باشم...
‫یا یه کس دیگه تا بتونم با تو باشم.
‫منظورت چیه؟
‫فکر می‌کردم اگه پول و اینا نداشته باشم...
‫به من علاقه‌ای نداری.
‫چرا باید یکی مثل تو ‫با یه نفر مثل من باشه؟
‫من به پلیس شلیک نکردم.
‫کار من نبود. باور کن.
‫می‌دونی که من هیچ وقت ‫نمی‌تونم چنین کاری بکنم.
‫مگه میشه که این دستا...
‫که یه چیز زیبایی مثل تو رو لمس کردن...
‫چنین کار وحشتناکی انجام بدن؟
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫لازم نیست چیزی بگی.
‫عجب، چه‌قدر دونده این‌جا هست.
‫فقط می‌خواستم قضیه رو برات توضیح بدم.
‫و می‌فهمم که دیگه نمی‌خوای منو ببینی.
‫اما من...
‫می‌خوام بدونی که...
‫عاشقتم.
‫خب، در هر صورت... این ‫چیزی بود که می‌خواستم بهت بگم.
‫صبر کن.
‫کلارک...
‫قبل از این‌که چیزی بگی،‌ ‫یه هدیه‌ای برات خریدم.
‫این خیلی خوشگله.
‫می‌دونی، مامانم یکی عین همینو داشت.
‫اوه، یون!
‫درسته. آره.
‫بیا. بذار ببندمش.
‫من خیلی نگرانت بودم.
‫مامانم همین‌طور. فکر ‫می‌کنم اون به تو اهمیت میده.
‫آره، منم ازش خوشم میاد.
‫من به هر دوی شما اهمیت میدم...
‫خیلی زیاد.
‫فکر می‌کردم که ما سه تایی بتونیم...
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم. یه احساس عجیبی دارم که...
‫- کلارک! ‫- نه! بس کن!
‫- ولم کن! ‫- کلاسون، گرفتمش!
‫- به همین خیال باش! ‫- کلارک! لعنتی!
‫- ولم کن! ‫- عمرا!
‫- من بیگناهم! ‫- نه، تو گناهکاری!
‫ولش کن!
‫ای پلیس کوفتی!
‫کلاسون! کلارک، نه!
‫لعنتی! کلاسون، بیا!
‫- کلارک! ‫- نه!
‫اولفسون، تسلیم شو دیگه!
‫کلارک!
‫خب، ما این‌جا مجرم جوان ‫کلارک اولفسون رو می‌بینیم...
‫خب، حالا می‌دونید که ‫همه چیز چطور شروع شد.
‫حرفه‌ی من خیلی پر سر و صدا شروع شد...
‫و من یه مجرم مشهور در کل سوئد شدم.
‫اون حالا از بازداشتگاه به ‫دادگاه اسویا منتقل میشه...
‫تا محاکمه بشه.
‫اونا منو برای جرائم مختلف محکوم کردند.
‫دزدی، تیراندازی توی جنگل...
‫اما البته من از جرم پلیس کشی تبرئه شدم...
‫کلارک فوق‌العاده‌ی منی!
‫چون اصلا توی اون نقشی نداشتم.
‫من یه ابرستاره بودم، و مادرم ‫خیلی به من افتخار می‌کرد.
‫همیشه می‌دونستم به یه جایی می‌رسی.
‫و من و مادو خیلی عاشق هم بودیم.
‫من قرار بود برم زندان،
‫اما به طرز عجیبی هیچ وقت ‫این‌قدر احساس آزادی نمی‌کردم.
‫و به زودی دوباره آزاد می‌شدم.
‫من توی زندان کارای ‫زیادی برای انجام دادن داشتم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بر اساس کتاب "چی شد؟" از کلارک اولفسون.