‫درجه‌ سنی: TV-MA (مناسب مخاطبین بزرگسال)
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[من به‌طور خودکار هر کاری ‫رو برخلاف بقیه‌ی دنیا انجام میدم]
‫[کلارک اولفسون]
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫لطفا وارد شید.
‫معلومه که کسی با توی ‫زندان بودن بهتر نمیشه.
‫فکر می‌کنی زندانی‌ها زندگی خوبی دارن؟
‫نه، فکر نکنم، چون...
‫همیشه برای یک انسان ‫سخته که توی زندان باشه،
‫و آزاد نباشه.
‫[بر اساس حقیقت و دروغ]
‫وقتی من بچه بودم، کمیک و ‫این‌جور چیزا رو می‌خوندم.
‫مجرما توی اون لباس‌های راه راه می‌پوشیدن،
‫و صورتشون ریش داشت.
‫اونا خیلی... شرور به نظر میومدن.
‫اونا ترسناک به نظر میومدن.
‫- ازشون می‌ترسیدی. ‫- فکر می‌کنی اونا این‌جورین؟
‫- نه. ‫- نه.
‫اونا شبیه مردم عادین.
‫این‌جا چطوریه؟
‫خب، در این حد بدون ‫که خیلی خوش نمیگذره.
‫خیلی خالیه. کاری نیست که بکنیم.
‫با این‌جا بودن بهتر میشی؟
‫- نمیشی، نه؟ ‫- نه، قطعا...
‫تو باید جور خاصی باشی تا بتونی ‫زندگی توی زندان رو تحمل کنی.
‫اکثر آدما دیوونه میشن، اما من نه.
‫من هیچ وقت با توی زندان بودن مشکلی نداشتم.
‫راستش عاشق زندان بودم.
‫اما خیلی حوصله‌سربر بود.
‫من به هیجان بیشتر ‫توی زندگیم عادت داشتم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫حرفه‌ی من شروع خیلی خوبی داشت،
‫من همون موقع هم مشهور بودم.
‫خلافکار محبوب سوئد. یه ‫یاغی جوون و خوش‌تیپ.
‫بلای جون جامعه و پلیس،
‫کابوس یه مرد معمولی...
‫و فانتزی جذاب دخترش.
‫پس حالا اونا می‌خواستن برای ۸ ‫سال کوفتی دیگه منو تو زندان نگه دارن.
‫عمرا بذارم!
‫ای جان.
‫[زندان استراکر، ۱۹۶۷]
‫نه، این‌جوری نمیشه. من ‫باید در اسرع وقت بزنم بیرون.
‫فرار کردن جالبه.
‫این به سرگرمی مورد علاقه‌ی من تبدیل شد.
‫من ۱۷ بار فرار کردم. این ‫باید یه رکورد جهانی باشه.
‫اما اونقدرها هم آسون نیست.
‫جلوشو بگیرید!
‫آشغال لعنتی!
‫و اگه گند بزنید سر از ‫سلول انفرادی در میارید.
‫میگن که فقط مذهبی‌ها و کله پوکا ‫می‌تونن انفرادی رو تحمل کنن،
‫و من قطعا مذهبی نیستم، ‫اما شاید کله‌پوک باشم.
‫[چنین گفت زرتشت از نیچه]
‫برای همین شروع کردم به خوندن کلی کتاب...
‫در مورد زندگی، کائنات و این چرت و پرتا.
‫اما وقتی بهتون خوش میگذره زمان زود ‫میگذره، و یه روزی بالاخره تموم میشه. ‫[سال ۱۹۶۸]
‫اولفسون، زمان انفرادیت تموم شده.
‫و تو یه ملاقاتی داری.
‫بعضی وقتا باید از روش‌های خلاقانه‌تر...
‫و غیرمعمول‌تر برای فرار استفاده کنی.
‫می‌خواستم بدونم... دلت ‫می‌خواد با من ازدواج کنی؟
‫چی گفتی؟
‫کلارک، همون چیزی که فکر می‌کنم رو گفتی؟
‫از کدوم قبری باید بدونم ‫فکر می‌کنی چی گفتم؟
‫- گفتم "می‌خوای با من ازدواج کنی؟" ‫- چی؟ جدی میگی؟
‫آره.
‫می‌دونم بعیده قبول کنی، اما...
‫وقتی توی انفرادی بودم این فکر به سرم زد.
‫کلارک...
‫فکر می‌کنم ایده‌ی خوبی باشه ‫که مراسم عروسی هم بگیریم.
‫- می‌تونی ترتیبش رو بدی؟ ‫- آره، کلارک!
‫- البته که می‌خوام باهات ازدواج کنم. ‫- خوبه.
‫من عاشقتم.
‫- می‌دونم. ‫- پس حل شد.
‫ما هنوز چند دقیقه وقت داریم.
‫می‌خوای... ارضات کنم؟
‫- آره، خواهش می‌کنم. ‫- خیلی خب.
‫من مستقیم میرم سراغش.
‫بدجوری مشتاقم که اینو به مامانم بگم.
‫- چی؟ ‫- اون خیلی خوشحال میشه.
‫این چه کاریه، کلارک.
‫برای چی می‌خوای با دخترم ازدواج کنی؟
‫بیخیال!
‫من تو رو هم دوست دارم... مامان.
‫دیگه این‌جوری منو صدا نکن.
‫ببخشید... مامانی.
‫وای خدا.
‫وای خدا. چه لباس خوشگلی.
‫خیره کننده‌ست.
‫کل خانواده‌ی مادو برای ‫جشن نامزدی اومده بودن.
‫حتما اون یه جشن باکلاس...
‫با کیک و شامپاین بوده،
‫میگوی توی ژله،
‫و خاویار روسی.
‫اون بچه‌ ماهی‌های سیاه ‫رو میگم. خیلی خوشمزن.
‫مامان.
‫اوه!
‫- داماد کجاست؟ ‫- تو راهه.
‫من یه روز مرخصی ‫گرفتم تا بتونم به مراسم برم.
‫باید اعتراف کنم که یکمی هیجان زده بودم.
‫خیلی حس خوبی داشت.
‫این شروع یه رابطه‌ی ‫عاشقانه به طول یک عمر بود.
‫من خیلی بهت افتخار می‌کنم. ‫دختر کوچولوم چه‌قدر بزرگ شده.
‫آره.
‫وقت مراسم عروسیه، اولفسون.
‫اما قطعا اون عشقی که مادو و ‫بقیه فکر می‌کنن منظورم نیست.
‫منظورم رابطه‌ی عاشقانه‌ی خودم...
‫با آزادیه.
‫[اسپانیا]
[به گران کاناریا خوش اومدین] [مجمع‌الجزایر قناری]
‫فکر نمی‌کردید که من ازدواج کنم، مگه نه؟
‫عمرا.
‫من از فرصت استفاده کردم و به یه ‫مسافرت تفریحی رفتم که خیلی بهش نیاز داشتم.
‫خیلی ممنون.
‫اون داره بهت دروغ میگه. فکر کردی کیه؟
‫عزیزم. بیا داخل.
‫خفه شو! اون داره میاد!
‫اون نمیاد. هیچ وقت نمی‌خواست بیاد.
‫اینو باید بفهمی.
‫اون میاد! تو نمی‌شناسیش!
‫نه. تو هم اونو نمی‌شناسی.
‫من اونو می‌شناسم!
‫- و من می‌دونم که اون عاشقمه. ‫- واقعا؟
‫چون می‌دونی هیچ وقت مال ‫تو نمیشه داری حسودی می‌کنی.
‫اون قبلا با من بوده!
‫عزیزم، همینو می‌خوام بهت بگم.
‫اون در مورد همه چیز دروغ ‫میگه. همین حالا بیا داخل!
‫- یه نوشیدنی لطفا. ‫- البته.
‫خیلی خب، بفرمایید، آقا.
‫اوه!
‫توی این چیه؟
‫- ترکیب باکاردی و نوشابه. ‫- عجب چیزیه.
‫یوهو!
‫منو تو با هم می‌رقصیم.
‫همین امشب! با آهنگ "لابامبا" می‌رقصیم.
‫خودم و خودت!
‫[کلارک در حال رقصی آتشین ‫با یک زیباروی مدیترانه‌ای]
‫یه دور دیگه هم می‌تونم.
‫سلام، کلارک.
‫صبح بخیر.
‫من گرسنمه‌.
‫نگران نباش.
‫من برای فرشته‌ی خودم صبحونه میارم.
‫همین‌جا بمون.
‫کلارک...
‫بله؟
‫- تو هنوز لختی. ‫- راست میگی.
‫تو... همین‌جا بمون.
‫من برمیگردم.
‫اورسلا خیلی داف حقی بود.
‫و زندگی به عنوان یه فراری عالی بود.
‫اما متاسفانه چند تا ‫توریست لعنتی منو شناختن...
‫و فرصت پول به جیب زدن با فروختن...
‫عکسای من به یه مجله‌ی زرد رو غنیمت شمردن.
‫و البته اون عکس‌ها رو دید.
‫کلارک.
‫تامی لیندستروم.
‫همون پلیس لعنتی.
‫ای بابا. بازم تویی.
‫خیلی آروم و بی‌دردسر تسلیم شو.
‫و قشقرق به پا نکن. با زبون ‫خوش بیا تو ماشین، باشه؟
‫وایسا کلارک! بیاید!
‫کلارک! خدا لعنتت کنه!
‫وایسا!
‫کلارک!
‫وایسا لعنتی!
‫وایسا کلارک!
‫- همه چی تموم شده! ‫- ولم کن! یه شاخه رفته تو کونم!
‫دوباره نه.
‫خب، اولفسون، سفر تفریحیت ‫کوتاه‌تر از چیزی بود که...
‫کلارک!‌ خدا لعنتت کنه کلارک!
‫این فقط یه شوخی بود.
‫- کمکم کن. ‫- بدجوری خیس شدی.
‫- اورسلا، منو یادت بمونه! ‫- لعنتی!
‫[زندان فوق‌امنیتی تیداهولم ۱۹۶۹]
‫آخرین دور.
‫برگشتم به هتل.
‫اما این بار توی جایی بودم که شاید ‫برای فرار سخت‌ترین زندان سوئد بود.
‫و هیچ ایده‌ای نداشتم که چطور خارج بشم.
‫مگه بدتر از اینم امکان داشت؟
‫اوه، بله.
‫اونا مجبورمون می‌کردن که ‫کسشرای سیاسی هیپی‌ها رو تماشا کنیم.
‫بدبختی، مرگ.
‫سرخی. ضعف.
‫باید اینو در نظر داشته باشید ‫که اون موقع اواخر دهه‌ی ۶۰ بود.
‫موج چپ‌گرایی و جنبش ‫هیپی‌‌ها در حال مطرح شدن بود.
‫همه چیز سیاسی بود.
‫موسیقی سیاسی بود،
‫تئاتر سیاسی بود،
‫هنر سیاسی بود.
‫اگه اینا لخت بودن بهتر بود.
‫آره، هر چیزی باید یه پیام ‫سیاسی کوفتی توش می‌بود.
‫اونا کلی مسائل سیاسی به خورد ما دادن...
‫که حتی یه زندانی توی کل ‫سوئد هم بهش اهمیت نمیداد.
‫اما ناگهان اونو دیدم.
‫میدونم که گفتم همیشه عاشق می‌شدم،
‫اما این بار خیلی خاص بود.
‫عالیه!
‫خوب بود.
‫شماها عالی بودین. مخصوصا خودت.
‫تو خیلی با استعدادی.
‫ممنونم.
‫ماریا، تو اجازه نداری باهاشون ‫حرف بزنی. تو نمی‌دونی چه کار کرده.
‫اون یه انسانه. مثل خودم و خودت.
‫قبل این‌که بدونی چی کشیده اونو قضاوت نکن.
‫- من چنین کاری نمی‌کنم. ‫- هر جور راحتی.
‫- واقعا این‌طور فکر می‌کنی؟ ‫- آره.
‫بدنت...
‫یعنی... خیلی مسلط بودی.
‫خیلی مهمه که یه نفر شجاعت ‫گفتن حقیقتو داشته باشه،‌ مگه نه؟
‫- جهان‌خواری رو نابود کنه! ‫- آره
‫نیست و نابودش کن.
‫خب، به محض این‌که تو رو روی صحنه دیدم...
‫با خودم گفتم "اون خیلی خاصه".
‫لطف داری
‫من ماریا هستم.
‫کلارک.
‫کلارک اولفسون.
‫از آشنایی باهات خوشوقتم.
‫- منم همین‌طور. ‫- اولفسون!
‫خب، باید برم سر کارم.
‫از دیدنت خوشحال شدم، ماریا.
‫نه، من هیچ وقت افسرده نمیشم.
‫نه، من از هیچ کسی متنفر نیستم.
‫مخصوصا زنا.
‫من زنا رو به مردا ترجیح میدم.
‫من دفعات زیادی توی زندگیم ‫توسط زن‌ها نجات پیدا کردم.
‫[گوتنبرگ - سال ۱۹۵۳]
‫وقتی بچه بودم، مامانم ‫یادم داد که چطور فرار کنم.
‫هیس! اون ما رو ندید.
‫و این توی کل عمرم بدردم خورد.
‫ما گولش زدیم.
‫کدوم گوری...
‫هوم.
‫پس آره، من عاشق همه هستم.
‫مخصوصا زن‌ها.
‫اما تو... حرفایی که میزنن هم دوست داری؟
‫احساساتشون و افکارشون هم دوست داری؟
‫بله، البته که دوست دارم.
‫الان همینو گفتم.
‫- آره، البته. ‫- نگفتم؟
‫و تو...
‫تو فقط باهوش نیستی.
‫تو خوشگل هم هستی.
‫همون‌طور که گفتم همه چیز سیاسی بود.
‫بازپروری سیاسی بود، سکس سیاسی بود،
‫و دادن به یه مجرم...
‫یه دیدگاه سیاسی بود.
‫بازپروری در چهارچوب‌های ‫سیستم کیفری غیرممکنه.
‫آره، من موافقم. می‌دونی که عاشقتم.
‫- کتاب‌های فوکو رو خوندی؟ ‫- آره، حرف ندارن.
‫جامعه تمام تلاششو برای له ‫کردن تو کرد، اما تو تحمل کردی.
‫بهت گفته بودم که عاشقتم؟
‫گرامشی میگه... ‫[فیلسوف و نظریه‌پرداز مارکسیست]
‫"وضعیت یه جامعه به اون ساختار ‫طبقه‌ی اجتماعی بستگی داره...
‫که مجرم‌ها طبقه‌ی کارگر رو تشکیل میدن."
‫- اما شما صداتون به جایی نمی‌رسه. ‫- ها؟
‫چطور می‌تونید در این وضع ‫صداتونو به گوش بقیه برسونید؟
‫یه انسان فقط در صورت داشتن ‫اختیار می‌تونه واقعا آزاد باشه.
‫با یه صدای رسا، تو می‌تونی به ‫هر چیزی که می‌خوای برسی،‌ کلارک.
‫من کم کم این دختره ماریا رو درک کردم.
‫به هر چیزی بخوای می‌تونی برسی، کلارک.
‫اون خیلی باهوش بود.
‫هر چیزی...
‫اون باعث شد بفهمم که ‫اگه موی دماغ یه عده بشم،
‫لازم نیست از زندان فرار کنم.
‫تو یه نابغه‌ای،‌ ماریا. می‌دونستی؟
‫اونا خودشون منو مینداختن بیرون.
‫۵ دقیقه مونده. ما وقت داریم.
‫بالاخره من یه نقشه پیدا کردم.
‫حال اون حرومزاده‌ها رو جا میارم.
‫خیلی خب، دیگه مسخره‌بازی تمومه.
‫از الان من سردبیر شما هستم.
‫کسی سوالی داره؟
‫فکر نکنم.
‫خیلی خب، بجنبید. کلی کار داریم.
‫[زندان‌های غیرانسانی] ‫[صدای ما رو بشنوید]
‫[سردبیر]
‫من زندانی‌های خسته‌ی ‫کانکریت ژورنال رو به کار گرفتم.
‫نظرت چیه؟
‫البته اونا به راهنمایی من نیاز داشتن.
‫نه، نه، نه، نه.
‫باید بیشتر شلوغش کنی!
‫"کوملا، یه آشویتز سوئدی" ‫[زندان هیتلر برای یهودی‌ها]
‫"درود بر پیشوا اولاف پالمه!" ‫[نخست وزیر سوئد]
‫در مورد اون زندان‌هایی که هیتلر ساخت ‫بنویس. این‌جا سیستم کوفتی نازی‌ها حاکمه.
‫- این عالی میشه. ‫- خیلی خب.
‫برو.
‫تک تک زندانی‌ها مجله‌ی منو می‌خوندن.
‫و این‌که کاری کنم تا در مورد هر چرتی ‫شکایت کنن برام مثل آب خوردن بود.
‫[رئیس زندان]
‫و هر چه‌قدر بیشتر شکایت ‫می‌کردن برای رئیس‌ها بدتر میشد.
‫- سلام،‌ رئیس. ‫- بله؟
‫من لیست ۳۹ بهینه سازی که ما زندانیان ‫تیداهولم خواستارش هستیم رو بهت ارائه می‌کنم.
‫به پالمه بگو که همین الان درستش کنه.
‫همین حالا. وگرنه...
‫خب، می‌دونی که... یه اتفاقایی میفته.
‫خداحافظ.
‫به لطف من...
‫این غرغرها مثل تبخال توی کل سوئد پخش شد.
‫استراکر، نورشوپینگ، کالمار.
‫هر زندان کوفتی توی سوئد.
‫ناگهان هر کسی یه دیدگاه ‫و حرفی برای گفتن داشت.
‫جامعه... اونا دارن ما رو این‌جا می‌کشن.
‫اگه شما بیرون خورشید تابان رو دارید...
‫مرخصی روزانه باید حق مسلم ما باشه.
‫تخمام بدجوری پر هستن... ‫و ما نمی‌تونیم کسیو بکنیم.
‫بیشتر دزدهایی که این‌جا زندانی شدن...
‫در واقع آدمای خیلی محترمی هستن.
‫حکومت همه‌ی پولای منو دزدید. ‫اون مثل هیتلره. منظورم پالمه هست.
‫چرا باید آدمای محترم زندانی بشن؟
‫هیچ منطقی پشتش نیست.
‫شنیدم که در صورت عدم ‫رسیدگی بیضه‌ها ممکنه بترکن.
‫این‌جا خیلی خطرناکه.
‫سیستم خیلی گهه.
‫آره، اونا ساعت ۸ تلویزیون رو خاموش می‌کنن!
‫و صداهاشون...
‫ما نمی‌تونیم سریال سودرکاکر رو ببینیم.
‫صدای من بود.
‫تو باید از رسانه استفاده کنی.
‫همون‌قدری که تو به اونا احتیاج ‫داری، اونا هم به تو احتیاج دارن.
‫برای همین باید برای مصاحبه‌ها ‫و عکس‌ها دستمزد بگیری.
‫اونا برای چنین چیزهایی پول میدن.
‫این‌جوری بیشتر جدی گرفته میشی.
‫پیامت به کل سوئد میرسه، شاید کل اروپا.
‫تو فوق‌العاده‌ای، می‌دونستی؟
‫چطور ممکنه تو هم این‌قدر ‫خوشگل باشی هم باهوش؟
‫هی...
‫تا حالا در مورد اعتصاب غذا چیزی شنیدی؟
‫خیلی خب.
‫- بچه‌ها، گوش کنید! ‫- اوه، کلارک.
‫ماباید متحد بشیم...
‫برای... مبارزه با سیستم.
‫خوبه.
‫همه بیان، کلارک یه حرفی برای گفتن داره.
‫ما باید هر کاری که ‫می‌تونیم انجام بدیم، مگه نه؟
‫ما به اون حرومزاده‌ها ‫نشون میدیم که جدی هستیم!
‫آره! مرگ بر سیستم!
‫ما آماده‌ایم هر کاری که لازمه رو ‫برای رسیدن به خواسته‌هامون انجام بدیم!
‫درسته، کلارک.
‫آقایون، از خودتون نپرسید که ‫برای خودتون چه کار می‌تونید بکنید....
‫آها.
‫از خودتون بپرسید که برای ‫من چه کار می‌تونید بکنید.
‫ها؟
‫- یا برای خودتون. ‫- خیلی خب.
‫یا همچین چیزی. مهم نیست.
‫برای همین من تصمیم گرفتم ‫که تک تک زندانی‌های توی سوئد...
‫باید متحد شن...
‫و اعتصاب غذا کنن!
‫من با این موافق نیستم.
‫به نظر میاد خیلی اذیت بشیم.
‫این عالی میشه!
‫[اعتصاب غذای کلارک در زندان های سراسر کشور]
‫اول پول.
‫ما عمرا چنین غذایی بخوریم.
‫اعتصاب غذا!
‫[کلارک اولفسون اعتصاب غذا می‌کند]
‫[کلارک ۲۵۰۰ محکوم رو با خودش همراه کرد]
‫- غذاتو بخور لعنتی! ‫- تو نمی‌تونی ما رو مجبور کنی.
‫اعتصاب غذا زندان‌های ‫سراسر کشور رو فرا گرفته.
‫سیستم بازپروری دچار مشکل هست...
‫و انتقادها روانه‌ی حکومت میشه،
‫جایی که مردم خواستار این هستند که ‫رهبرها به این وضعیت رسیدگی کنند.
‫در مورد کلارک اولفسون تصمیمی گرفته نشده.
‫[نظر پالمه تغییری نکرد]
‫- وقتشه که غذا بخوری، حرومزاده! ‫- باز کن دهنتو لعنتی!
‫وگرنه از گرسنگی میمیری.
‫[کلارک در برابر مقامات]
‫خط مشی من همیشه ‫حفاظت از جان مردم بوده.
‫ما جدی هستیم! کل سوئد!
‫گفته بودم دوستت دارم؟
‫- قورت بده! ‫- به پالمه بگید بره به جهنم!
‫[یک زندانی مرد]
‫و حالا این هم از آخرین خبر.
‫گزارش شده که یک زندانی در نتیجه‌ی...
‫کلارک، چرا وقتی اعتصاب ‫غذا کردی داری غذا می‌خوری؟
‫باید غذا بخورم.
‫من باید کل این انقلاب رو ‫رهبری کنم. من به انرژی نیاز دارم.
‫- درسته. ‫- همه چیز به من بستگی داره.
‫هر چی خودت صلاح می‌دونی، پسرم.
‫برات نون هم آوردم.
‫تو آدم موفقی هستی، کلارک.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫خب آره، یکم در زمینه‌ی غذا تقلب کردم.
‫اما باید در بهترین شرایط ‫می‌بودم. کی براش مهمه؟
‫همینه که هست.
‫اوضاع همیشه لازم نیست ‫اون‌جوری که به نظر میاد بمونه.
‫مثلا اون وقتی که زیر میز بودم.
‫دستم شکسته بود. اتفاقی شکست.
‫و بدجوری درد می‌کرد.
‫ما بهش رسیدگی می‌کنیم.
‫تو پسر خیلی خوبی هستی.
‫بابام توی هر کاری سنگ تموم میذاشت.
‫لعنتی!
‫بیا.
‫سعی کن توپو از من بگیری. بگیرش!
‫از تمام انرژیش استفاده می‌کرد.
‫مگه فوتبال بلد نیستی؟ بیا!
‫چنین اتفاقاتی می‌افتاد.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫زودباش بلند شو. مثل ‫یه پیرمرد بازی می‌کنی...
‫ببین.
‫من برات پودینگ خونی هم آوردم.
‫غذای مورد علاقه‌ات.
‫هوم.
‫ممنون، مامان.
‫این وضعیت اعتصاب غذا نگران کننده هست،
‫اونم در خوشبینانه‌ترین حالت.
‫مردم فکر می‌کنن که ما ‫یعنی سیستم بازپروری...
‫قاتل و حرومزاده هستیم.
‫تو...
‫این اولفسون،
‫اون چه‌قدر خطرناکه؟
‫در مورد اولفسون نباید ‫سهل‌انگاری کنید. اون...
‫من اونو ملاقات کردم و...
‫اگه نظر منو بخوای اون ‫خیلی خوش‌صحبت و باهوشه.
‫باید متوجه باشید که مسئله‌ی ‫اولفسون شوخی‌بردار نیست.
‫- هیچ خیری توی... ‫- خیلی خب. تو چی فکر می‌کنی؟
‫خب، من حس می‌کنم که...
‫درمان آقای اولفسون کاملا...
‫تموم نشده.
‫برای همین دوست دارم ‫یکم بیشتر این‌جا بمونه.
‫چه کوفتی داری میگی؟ درمان؟
‫قضیه اینه.
‫کلارک اولفسون یه آدم خودشیفته و روانیه،
‫و اون برای هیچ کسی جز ‫خودش کاری انجام نمیده.
‫اشتباه می‌کنی.
‫تحلیل‌های من نشون میده که اون آدم خوب و ‫باملاحظه‌ای هست و توانایی‌های بالقوه‌ی زیادی داره.
‫پشت هر کاری که انجام میده یه نقشه‌ای هست،
‫و اگه اجازه بدید این ‫مثلا انقلابش رو ادامه بده،
‫ضررش برای شما دو چندان میشه، مطمئن باشید.
‫من باید یه کاری بکنم.
‫پالمه دیگه از این مسخره بازی‌ها ‫خسته شده،‌ پس این‌کارو می‌کنیم.
‫کلارک به چیزی که می‌خواد میرسه.
‫این فکر خیلی بدیه.
‫[پالمه تسلیم شد، کلارک برنده شد]
‫[محوطه‌ی مطالعه - شهر اوپسالا ۱۹۷۲]
‫همه‌ی خواسته‌های من قبول شد...
‫و اوضاع هزار برابر برای همه‌ی...
‫زندانی‌های سوئد از جمله خودم بهتر شد.
‫خیلی ممنون.
‫ببینید، کلارک اومده.
‫من به جایی منتقل شدم که ‫بهش میگفتن استودیگاردن.
‫گذاشتن اسم زندان ‫روی این‌جا یه شوخی بود.
‫بیشتر مثل یه اردوگاه تابستونی بود.
‫- یه چیزی بیار بخوره. ‫- تو فوق‌العاده‌ای.
‫و حالا هر چه‌قدر می‌خواستم ‫می‌تونستم مرخصی بگیرم،
‫حالا می‌تونستم مادوی عزیزم رو ببینم.
‫نه، صبر کنید... منظورم ماریا بود.
‫معلومه که منظورم ماریا بود. ای بابا.
‫این عالیه.
‫البته، استودیگاردن بهتره.
‫اما هنوز ناعادلانه هست، کلارک.
‫- آره. ‫- هیچ انسانی نباید زندانی باشه.
‫هیچ چیزی نیست که توی اسارت رشد کنه.
‫اون‌جا فقط تنفر رو گسترش میده.
‫اون ابر یه جورایی شبیه کسه.
‫- این‌طور فکر می‌کنی؟ ‫- آره.
‫فکر می‌کنم اون شبیه...
‫یه قایقه...
‫که داره به سمت...
‫آزادی و فراتر از درک ما میره.
‫وقتش رسیده بود که به ماریا ‫در مورد نقشه‌هام برای آینده بگم.
‫نمی‌دونستم چه واکنشی نشون میده.
‫من بی‌صبرانه منتظر ‫روزی هستم که تو آزاد بشی.
‫آره.
‫اما فکر نمی‌کنم بتونم اون‌قدر صبر کنم.
‫و اون حرفی که گفتی درسته.
‫هیچ چیزی توی اسارت رشد نمی‌کنه.
‫منو تو به آزادی باور داریم.
‫آره، اما...
‫اصلا ما کجا باید بریم؟
‫یه دانه باید ریشه پیدا کنه...
‫من یه جای عالی برای آدمایی ‫مثل خودمون رو می‌شناسم.
‫بیروت.
‫زیبا و دگراندیش پذیر.
‫روشن‌فکر و بخشنده. مثل خودت، ماریا.
‫هر چی بخواد بشه من میرم اون‌جا.
‫قبل این‌که این سیستم ‫لعنتی منو نابود کنه.
‫و می‌خوام که تو با من بیای.
‫ما می‌تونیم یه شروع دوباره داشته باشیم.
‫فقط خودم و خودت.
‫نظرت چیه؟
‫- این یعنی آره؟ ‫- آره.
‫- گفتی بیروت؟ ‫- آره، دقیقا.
‫بهش میگن "پاریس خاورمیانه".
‫عاشقتم.
‫این پیچیده‌ترین فرار من بود.
‫هر چیزی از مجله‌ی کانکریت ‫ژورنال تا اعتصاب غذا، سیاست...
‫کردن روانشناسا، قانع ‫کردن ماریا و چیزای دیگه.
‫و من بدون اون از پسش بر نمی‌اومدم.
‫بیا عزیزم. آزادی منتظر ماست.
‫بالاخره می‌تونستم به زندگیم ادامه بدم.
‫و ما تصمیم گرفتیم تا بیروت رانندگی کنیم.
‫ایستگاه بعد، بیروت!
‫شاید اینا.
‫چی؟!
‫آره!
‫من اونو می‌شناسم. اون کای رابرت هست!
‫کلارک!
‫کای رابرت لعنتی!
‫- کلارک. ‫- خودمم!
‫وای نه.
‫ماریا! این کای رابرت هست، ‫یکی از قدیمی‌ترین دوستای صمیمیم.
‫سلام.
‫زیاد مخش کار نمی‌کنه، اما ‫با هم خیلی خوش گذروندیم.
‫مگه نه، کایان؟
‫خیلی زیاد.
‫بیا بریم، کایان!
‫وای!
‫آره، ما خیلی...
‫ما خیلی خوش گذروندیم.
‫عجب. انتظار نداشتم ‫این‌جا ببینمت، حقه باز پیر.
‫کجا میری؟
‫- من هنوز تصمیم نگرفتم. ‫- نگرفتی؟
‫شاید یکمی گشت و گذار کنم.
‫و داشتم فکر می‌کردم که شاید ‫برم اون طرفی، برای همین....
‫روی این چی نوشته؟
‫- هامبورگ. ‫- هامبورگ.
‫- از اون طرفیه. ‫- آره.
‫- هامبورگ. ‫- هامبورگ.
‫شانس بهت رو کرده.
‫ما با کایان میریم هامبورگ. ‫خیلی قراره خوش بگذره.
‫هی، هی، هی.
‫من نمی‌خوام سربار شما باشم.
‫تو سربار نیستی. تو ‫مثل خانواده‌ی منی، کایان.
‫سوار شو.
‫کای رابرت!
‫کایان سوار شو دیگه!
‫اوه!
‫خب، تو کارت چیه، ماریا؟
‫- مددکاری... ‫- ای کای رابرت حشری حرومزاده.
‫ماریا مال منه. بهش چپ نگاه نمی‌کنی.
‫عجب، از دیدنت خیلی خوشحال شدم.
‫کایان، اون‌جوری که یادم میاد در ‫زمینه‌ی ارتباط با خانم‌ها مشکل داشتی.
‫هنوز که باکره نیستی؟
‫هیس.
‫نه.
‫این خیلی بده، کایان.
‫- اما نگران نباش. ‫- نه...
‫وقتی به هامبورگ برسیم مشکلت رو حل می‌کنم.
‫رپربان. ‫[یه محله‌ی تجاری توی هامبورگ]
‫بیا یه بار و برای همیشه ‫از شر باکرگیت خلاص شو!
‫- نوش. ‫- نوش.
‫زندگی همینه.
‫اه! اه!
‫گفتم زندگی همینه.
‫برو بالا.
‫بذار نشونت بدم.
‫امشب قراره خوش بگذرونیم.
‫وای.
‫بد نیست، مگه نه؟ اما باید ‫نزدیک خودت نگهش داری.
‫این روزا نمیشه به کسی اعتماد کرد.
‫هر جایی دزد هست.
‫- نوش! ‫- نوکرم.
‫- سوئدی احمق. ‫- بیاید یه دور دیگه بخوریم. به حساب من.
‫من نمی‌خوام.
‫می‌دونی چیه؟ منم نمی‌خوام.
‫من می‌خواستم صبح برم سمت جنوب...
‫دست بردار، کایان.
‫فقط یه نوشیدنی دیگه.
‫تو امشب از باکرگی در میای.
‫- فقط یه نوشیدنی دیگه. ‫- من بهت قول دادم.
‫و من همیشه سر قولم می‌مونم. مگه نه عزیزم؟
‫هی، شاید خوب باشه ‫من و تو به هتل برگردیم؟
‫قبل از رفتن به بیروت یکم استراحت کنیم.
‫تخت خواب کارمون داره. می‌دونی که چی میگم.
‫آره، می‌دونم.
‫کاملا متوجه‌ام.
‫عزیزم، تو خسته‌ای.
‫تو برگرد به هتل.
‫منم یه نفر رو پیدا می‌کنم که ‫رفیقم کایان سوسیسش رو بکنه توش.
‫- شب خوش، عزیزم. ‫- کلارک...
‫- این ضرورتی نداره. ‫- پاشو ببینم میمون.
‫۲ تا باکاردی با نوشابه لطفا.
‫بشین. مهمون کلارکی.
‫خیلی خب، کایان.
‫قراره کلی بکن بکن راه بندازیم.
‫- نوش! ‫- نوش.
‫می‌دونم که می‌تونی، کایان.
‫همینه!
‫- دوستمو دیدی؟ ‫- هی.
‫اون می‌خواد از باکرگی در بیاد.
‫این برای توئه، کایان. نظرت چیه؟
‫تو خیلی خوب به نظر میای.
‫برید کنار یه امل داره میاد!
‫لعنت بهت، کایان!
‫برید بالا!
‫دوست منو دیدی؟
‫۲ تا دیگه!
‫این‌جاست! چطوری رفت اون‌جا؟
‫- چه نازه. ‫- چه‌قدر میگیری؟
‫من اومدم تو!
‫- گمشو بیرون! ‫- ولم کن!
‫کلارک.
‫اسمت چیه؟
‫این‌جا یه بار هست.
‫قبلا توی آلمان کسیو کردی؟
‫- نه. ‫- امتحانش کن!
‫آره!
‫کایان پشمام!
‫بیا بریم!
‫پشمام کایان!
‫- زنمو می‌خوای؟ ‫- اون زن منه.
‫زن توئه. چه خوب.
‫کایان، منو فراموش کن! برو سراغ بکن بکن!
‫- سوئدی احمق! ‫- مراقب حرف زدنت باش!
‫وای خدا.
‫این چه کوفتیه؟
‫"صبح بخیر. من رفتم ‫قدم بزنم تا بتونی بخوابی.
‫به نظر میرسید که خواب لازم هستی."
‫آره.
‫نه. لعنتی.
‫نه، نه، نه.
‫لعنتی.
‫گه توش.
‫کایان؟
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر؟
‫کایان!
‫درو باز کن، لعنتی!
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر...
‫کای رابرت این‌جاست؟
‫نمی‌فهمم چی میگی، ‫[زبان آلمانی]
‫اما به دوستت سلام منو برسون.
‫این شب...
‫فراموش نشدنی بود.
‫- می‌بینمت! ‫- کایان...
‫بیدار شو لعنتی.
‫بیدار شو!
‫- پول کوفتی کجاست؟ ‫- چی؟
‫لعنتی! بگو که دست توئه!
‫اه...
‫آره، آره.
‫دست توئه.
‫عجب. خیالم راحت شد.
‫فکر کردم همه‌ش رو خرج ‫مشروب و این چیزا کردیم.
‫- عجب شبی بود. ‫- نه.
‫نه، نه، نه. پول دست من نیست.
‫اما توی کیف تو بود. اون کیف کمریت.
‫اما خب...
‫من دیروز از باکرگی در اومدم.
‫من...
‫سکس داشتم.
‫من عاشق شدم، کلارک.
‫من عاشق شدم.
‫- باکرگیت؟ ‫- آره.
‫آره.
‫ما این‌جوری رو کار بودیم...
‫فقط به همین فکر می‌کنی؟
‫آره. این...
‫- وقتی کل پول من رفته؟ ‫- فوق العاده بود.
‫آره، آها. این...
‫تو خیلی خودخواهی.
‫ببخشید.
‫چطور می‌تونم با ماریا به ‫بیروت برم؟ فکری نداری؟
‫لعنتی.
‫گندش بزنن.
‫نمی‌دونم.
‫خب، تو باید این مشکل رو حل کنی، کایان.
‫من باید حلش کنم؟
‫- آره. ‫- اما من پولی ندارم.
‫همه‌ی اینا تقصیر توئه.
‫اما من...
‫من پول همه چیز رو دادم و ‫ترتیب مهمونی سکس تو رو دادم.
‫اما می‌تونم آدم خیلی خوبی باشم و کمکت کنم.
‫ما قراره یه بانک بزنیم. همین امروز.
‫پاشو! ما کلی کار داریم.
‫- نه. ‫- چرا!
‫نه.
‫- دست بردار کایان. بیخیال. ‫- نه.
‫- چیه؟ تو سکس کردی باید خوشحال باشی. ‫- نه.
‫خوش میگذره. مثل قدیما.
‫بیا.
‫راستی اسم اون مرده چی بود؟
‫- اون مرده؟ ‫- آره.
‫اون مرده، زنه، هر چی. ‫این روزا چه اهمیتی داره؟
‫ما دم در همو دیدیم. ‫انسان فوق‌العاده‌ای بود.
‫نوش.
‫من باید دوش بگیرم. نیم ساعت دیگه برمیگردم.
‫پادشاه سکس.
‫خیلی خب.
‫ها.
‫- من خیلی عصبانیم، کلارک! ‫- باز چه کار کردم؟
‫[کلارک اولفسون فراری]
‫این غیرمنصفانه‌ست!
‫اونا می‌خوان تو رو یه ‫خلافکار علاج‌ناپذیر نشون بدن،
‫در حالی که تو هر چیزی که داشتی ول کردی...
‫و فقط می‌خوای مثل بقیه آزاد باشی.
‫خب...
‫آره، این خیلی غیرمنصفانه هست.
‫من این کارو کردم، و ‫می‌دونم که تو خوشت میاد.
‫من با کولسپت صحبت کردم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- اون برنامه‌ی تلویزیونی؟ ‫- آره.
‫آره، می‌دونستم خوشت میاد.
‫ما باید مطمئن شیم که مردم ‫بفهمن قربانی واقعی تو هستی.
‫و اونا یه خبرنگار دارن که ‫برای مصاحبه میاد این‌جا،
‫برای همین باید برای یه ‫روز سفر رو بندازیم عقب.
‫آره. آره، این عالیه.
‫البته که ما این کارو ‫می‌کنیم. این خیلی مهمه.
‫آره.
‫- آی ‫- اوه.
‫وای.. دیشب چی شد؟
‫ها؟ هیچی، من...
‫من خوردم زمین.
‫آره، مثل یه دلقک کوفتی.
‫مستقیم رفتم تو لبه‌ی جدول.
‫اما حداقل کایان سکس کرد، پس بهش می‌ارزید.
‫بالاخره به آرزوش رسید. ‫اون خیلی منتظر بوده.
‫آره، بالاخره به آرزوش رسید.
‫بیچاره. آها، راستی...
‫من برات یه هدیه گرفتم.
‫اینو ببین. ‫[دوست‌پسرم رفته هامبورگ و برای من ‫فقط این تی‌شرت مسخره رو آورده]
‫- فکر می‌کردم بامزه‌ست. ‫- قشنگه.
‫- قابلتو نداشت. ‫- راضی به زحمتت نبودم.
‫- نه بابا این حرفا چیه. ‫- ممنون.
‫خب، وقتشه برگردم سر کار.
‫- آقایون. ‫- عالیه.
‫اه...
‫خوبه.
‫بفرما. باید کافی باشه.
‫- این عالی میشه، مگه نه؟ ‫- فکر نمی‌کنی که...
‫اونا زیادی بزرگن؟ با یه ‫تپانچه کارمون راه می‌افتاد.
‫هر چی کوچیک‌تر باشه بهتره، کلارک.
‫نه! هر چی بزرگ‌تر باشه ‫بهتره. این دیگه گفتن نداره.
‫ها
‫آروم باش، کایان.
‫داری عشق و حالمون رو خراب می‌کنی.
‫هوم؟
‫کدوم خری داره در میزنه؟
‫کلارک؟ اون‌جایی؟
‫آره، عزیزم. من الان میام بیرون.
‫ما به فنا رفتیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫- شما ۲ تا چه کار می‌کردین؟ ‫- ما کاری نکردیم.
‫من فکر می‌کنم کای رابرت شپش عانه گرفته. ‫[شپشی که در موی بالای ناحیه‌ی ‫ تناسلی زندگی می‌کنه - شیو کنید]
‫چه جالب. کلارک، ایشون ‫بوسه از کولسپت هست.
‫- از ملاقات با تو خوشوقتم. ‫- سلام.
‫- کلارک، ممنون که با ما مصاحبه می‌کنی. ‫- خواهش می‌کنم این چه حرفیه.
‫اینا دیتر و ولفگنگ هستن.
‫درود.
‫خب. بهتره ما آماده بشیم.
‫آره، بفرمایید.
‫خیلی خب، بچه‌ها.
‫بیاید کنار پنجره مصاحبه رو بگیریم.
‫این عالیه.
‫خوشحالم که شانس باهات ‫یار بود، کایان. تبریک میگم.
‫- کلارک برو اون‌جا. ‫- روی مبل؟
‫آره.
‫شاید اون‌جا رو روشن کنی بهتر باشه.
‫خیلی خب،‌ شروع کنیم.
‫باشه. شماها آماده‌اید؟ خیلی خب.
‫مصاحبه با کلارک. برداشت اول.
‫عصر بخیر.
‫در برنامه‌ی امشب،
‫ما قراره با یکی از ‫مشهورترین شهروندان سوئد...
‫یا بهتره بگم یکی از بدنام‌ترین ‫شهروندان سوئد ملاقات ‌کنیم.
‫اون در حال حاضر در یک جا مخفی شده...
‫و از یه حکم حبس طولانی در سوئد فراریه.
‫خانم‌ها و آقایون، کلارک اولفسون.
‫- خوش اومدی. ‫- خیلی ممنون.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫- این حکم زندان... ‫- خب؟
‫تو فکر می‌کنی که باید به‌خاطر این‌که...
‫بازپروری شدی باطل بشه.
‫بله، من دیگه از اون مسخره‌بازی خسته شدم.
‫چی باعث شد این‌قدر تغییر کنی؟
‫خب، به محض این‌که من از چیزی که ‫اسمشو گذاشتن "سیستم کیفری" سوئد فرار کردم،
‫انگار یه دکمه‌ای داخل مغزم زده شد.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫و من به شخصی که امروز ‫این‌جا می‌بینی تبدیل شدم.
‫- یه شهروند معمولی قانون‌مدار. ‫- فوق‌العاده‌ست.
‫این یه دزدیه!
‫آلمانیای حرومزاده. پولو بردار.
‫چه غلطی می‌کنی؟ بپر پشت پیشخون.
‫اوه، کلارک...
‫ما توی سوئد خیلی ‫متمدن هستیم، مگه نه؟
‫زندانی‌های سوئد نسبت به کشورهای ‫دیگه به خوبی باهاشون رفتار میشه.
‫آره، این چیزیه که می‌خوان همه فکر کنن.
‫این واقعا متمدنانه هست که ‫با مردم مثل حیوون رفتار بشه؟
‫برو سراغ گاو صندوق!
‫- باید ازش کلید رو بخوای. ‫- با کلید بازش کن!
‫و چطور ممکنه یه نفر با ‫زندانی شدن آدم بهتری بشه؟
‫من یه سارقم!
‫و وقتی که همه‌ی حقوقت ازت سلب شده؟
‫همه‌شون رو بریز تو ساک!
‫- کایان. ‫- بریزشون داخل.
‫- همین حالا بریزشون توی ساک! ‫- کایان، باید ساک رو بهش بدی.
‫آره.
‫اینم از ساک.
‫من همیشه اینو گفتم. هیچ ‫چیزی توی اسارت رشد نمی‌کنه.
‫به نظر خردمندانه میاد.
‫پولو بده من. من یه سارقم!
‫اه!
‫برو از اون طرف بیا.
‫و تو با ماریا این‌جا هستی.
‫- و اون نامزد توئه؟ ‫- درسته.
‫ماریا. بیا بشین.
‫- عزیزم، بیا این‌جا. ‫- به مصاحبه ملحق شو.
‫اینم از ماریا.
‫خوش اومدی.
‫اومد. خوشگله، مگه نه؟
‫شما برای آینده برنامه‌ای دارید؟
‫خب، ما قراره یه زندگی ‫خانوادگی معمولی رو داشته باشیم.
‫من فقط همینو می‌خوام، یه زندگی معمولی.
‫یه زندگی قانون مدار.
‫"دوست پسرم به هامبورگ رفت"؟
‫توی یه جای مخفی.
‫یعنی چی؟
‫شاید به زودی یه کلارک کوچولو بیاریم؟
‫خب، شما خیلی بهم میاید.
‫خیلی ممنون. برای این ‫هفته کافیه. ما رو دوباره...
‫احمق دیوونه!
‫گازشو بگیر!
‫خوش اومدی، آقای لیندستروم.
‫آره، می‌دونم.
‫من توی تلویزیون چرت و پرتای زیادی گفتم.
‫و کاری کردم که اونا ‫تک تک حرفامو باور کنن.
‫خانم‌ها، خانم‌ها. این کای رابرت هست.
‫ما همین تازگی یه بانک زدیم.
‫اما من همیشه میگم...
‫کل بار مهمون من!
‫اوضاع همیشه اون‌جوری که به نظر میاد نیست.
‫اون ما رو ندید.
‫مثل اون وقتی که من و ‫مامانم زیر میز قایم شدیم.
‫توپ کوفتی رو از بابات بگیر.
‫بگیرش! زودباش!
‫- لعنتی! ‫- بابا افتادی.
‫دیگه خنده نداره، مگه نه؟
‫بچه‌ی احمق!
‫زودباش، بخند!
‫استن!
‫- خودتو کنترل کن! ‫- دهنتو ببند زنیکه‌ی احمق!
‫ببین چه کار کرد. این آشغال بی‌ارزش لعنتی.
‫- این فقط یه بازیه! ‫- اون حتی نمی‌تونه فوتبال بازی کنه!
‫- این یه بازیه! ‫- من دیگه نمی‌تونم با احمقا سر و کله بزنم!
‫- عوضی احمق! ‫- خفه شو دیگه! ای خدا!
‫اون اصلا اتفاقی نبود.
‫اما همون‌طور که گفتم، توی ‫خانواده‌ی من این چیزا معمولی بود.
‫اولفسون.
‫میشه ۱۸.۲۵ کرون.
‫بابا دست منو شکست، و کل ‫پس‌اندازمون برای این رفت.
‫ممنون.
‫و همه‌ی پولش برای مشروب.
‫اون ما رو ندید.
‫- مامان... ‫- هیس!
‫کدوم گوری هستید؟ ها؟
‫پول منو می‌دزدید؟
‫آشغال!
‫اون رفت.
‫اون دیگه رفته.
‫اون رفته.
‫منو ببین. مامان پیشته.
‫مامانی همین‌جا پیشته.
‫من عاشقتم، کلارک.
‫من عاشقتم. مامان همین‌جاست.
‫من همیشه پیشت...
‫پیداتون کردم!
‫اون بدجوری عصبانی بود!
‫وای خدای من!
‫آماده‌ای؟
‫وای!
‫این خوشگله ما رو می‌بره بیروت.
‫اما راه خوبی هم هست ‫که با خودمون پول ببریم...
‫بدون این‌که نگران ‫از دست دادنش باشیم.
‫خب، این عالیه. خیلی خوبه.
‫اما ماشین من چی شد؟
‫فراموشش کن. مهم نیست.
‫به محض این‌که برسیم به ‫بیروت، ما این ماشین رو می‌فروشیم...
‫و کل پولمون رو پس میگیریم.
‫به علاوه‌ی یکم پول اضافه. ‫هوشمندانه‌ هست، مگه نه؟
‫خیلی هوشمندانه‌ست. اما گرون به نظر میاد.
‫گرون بود.
‫چطور خریدیش؟
‫چطور این کارو کردی؟
‫خب، من آدمایی رو می‌شناسم...
‫و اونا به ما اعتماد دارن.
‫و ما یه معامله کردیم. یه معامله‌ی عالی.
‫بپر بالا.
‫جدی میگم...
‫کار بدی که نکردی، نه؟
‫عزیزم، چطور می‌تونی اینو بگی؟
‫البته که نه. قول میدم.
‫حالا بیا برگردیم به هتل، ‫وسائلمون رو برداریم، و بعد...
‫بیروت منتظر ماست!
‫اینم از این.
‫خیلی خب.
‫خب...
‫تو توی مصاحبه خیلی عالی بودی.
‫اونا تونستن کلارک واقعی رو ببینن،
‫و حالا همه می‌دونن که حق با ما بود.
‫حالا که سر به راه شدی باید ‫به تو یه فرصت دوباره بدن.
‫سر به راه شدم؟ قطعا.
‫و این یکی میره این‌جا.
‫پلیس! تکون نخور!
‫من...
‫بی گناهم.
‫نه، نه، نه، نه!
‫داریم میایم!
‫- اون‌جا چه خبره؟ ‫- وای خدا. چی شده؟
‫من از کجا بدونم؟ من کاری نکردم.
‫لعنتی.
‫تامی لیندستروم لعنتی.
‫از کجا ممکنه فهمیده باشن ما این‌جاییم؟
‫نمی‌دونم، اما این خوب به نظر نمیاد.
‫ما باید بریم.
‫اما نمی‌تونیم که وسائلمون ‫و کای رابرت رو ول کنیم.
‫فراموشش کن. اون می‌تونه ‫از خودش مراقبت کنه.
‫آی!
‫گذرنامه‌هامونو آوردی؟
‫چرا اون پلیس‌های کوفتی ‫نمی‌تونن راحت‌مون بذارن؟
‫کلارک کجاست؟
‫کای رابرت؟ تو این‌جا چه کار ‫می‌کنی؟ این کلارک اولفسون نیست!
‫من از سوئد این همه ‫راه رو برای این اومدم؟
‫این مشکل من نیست.
‫مشکل؟
‫این مرد یه دله دزده!
‫لعنتی! خدا لعنتش کنه!
‫کلارک کجاست؟!
‫- من هیچ وقت بهت نمیگم. ‫- کای رابرت، همین حالا اینو بهم میگی!
‫پلیس عوضی.
‫کلارک کجاست؟! حواست باشه!
‫اگه به من اینو نگی توی دردسر بدی میفتی!
‫کلارک کجاست؟!
‫- باروت! ‫- باروت؟
‫- اون در مورد رفتن به باروت حرف میزد. ‫- باروت کدوم گوریه؟
‫آره، گذرنامه‌هامون این‌جاست.
‫این چیه؟
‫- این پول ماست؟ ‫- آره.
‫بهت گفتم. بعد از این‌که از ‫خوشگذرونی برگشتی اونو برداشتم.
‫کار من نبود.
‫- من نگهش داشتم که گم نشه. ‫- خوبه.
‫یادت نمیاد؟
‫تو بهترینی، ماریا. می‌دونستی؟
‫باروت کدوم گوریه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- ای مادر به خطا!
‫لعنتی! من الان باید برم اون‌جا.
‫[باروت شهری در هند هست]
‫[۳۹۶۶ کیلومتر با بیروت فاصله داره]
‫- بهش نگو که من چیزی گفتم. ‫- خفه شو، کای رابرت!
‫هی!
‫لعنت بهش، لعنت بهش، لعنت بهش!
‫بدجوری عاشقتم.
‫فکر کنم همه‌ی ما از ‫این یه چیزی یاد گرفتیم.
‫کای رابرت، تامی، ماریا.
‫حتی من هم یه چیزی یاد گرفتم.
‫شوخی کردم.
‫همه چیز طبق نقشه‌ی من پیش رفت.
‫بگذریم، حالا ما به جنوب می‌رفتیم،
‫و این اولین روز از ‫بقیه‌ی عمر کوفتی من بود.
‫[به مجارستان خوش اومدین]
‫[به لهستان خوش اومدین]
‫لعنتی!
‫[به شوروی خوش اومدین]
‫کلارک و ماریا دوباره زدن به جاده!
‫کلارک داره میاد!
‫[به یوگوسلاوی خوش اومدین]
‫نمی‌تونی در حال رانندگی بخوابی. ‫[به یونان خوش اومدین] ‫[به ترکیه خوش اومدین]
‫من خواب نیستم. این‌جا رو ببین.
‫وای!
‫ببین عزیزم. ما رسیدیم.
‫آخ جون!
‫اه، بیروت. ‫[بیروت - سال ۱۹۷۲]
‫پاریس خاورمیانه.
‫این بو رو حس می‌کنی؟ بوی آزادیه!
‫بهشت آدمایی مثل من.
‫- خیلی بد نیست، مگه نه؟ ‫- نه.
‫من از خودم راضی بودم.
‫من در مورد خودم حس خیلی خوبی داشتم.
‫و ممنونم ماریا، تو کاری کردی اینو بفهمم.
‫به بهشت خوش اومدی.
‫خب، من چی می‌دونم؟
‫این دیگه چه صداییه؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫[بر اساس کتاب "چی شد؟" از کلارک اولفسون]