‫درجه‌ سنی: TV-MA (مناسب مخاطبین بزرگسال)
‫"اونا منو ترکیبی از پی‌پی جوراب‌بلند و آل کاپون می‌دونستن" ‫[پی‌پی: شخصیتی در یک سری کتاب‌ کودکانه]
‫[کلارک اولفسون]
‫بر اساس دروغ و حقیقت
[جزیره‌ی هیسینجن سوئد - ۱۹۵۲]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کلارک، بیا.
‫کلارک، گوش کن می‌خوام یه چیزی بگم.
‫زندگی پر از شکست و ناامیدیه.
‫برای همین باید مثل یه مرد بار بیای.
‫می‌فهمی؟ باید مثل یه مرد بار بیای ‫تا بتونی با این چیزا مقابله کنی.
‫درسته.
‫حالا مثل یه مرد انجامش بده.
‫شما دو تا خیلی با هم ناز ‫به نظر می‌رسید، پسرا.
‫خفه شو زنیکه‌ی احمق!
‫حرومزاده‌ی بداخلاق.
‫کل هدف این کار همینه. فهمیدی؟
‫به اون گوش نکن.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫ای خدا از دست این!
‫استن، این چه کاری بود؟
‫- خفه خون بگیر! ‫- کلارک!
‫- اون باید یاد بگیره از پس خودش بر بیاد.
‫اون فقط ۶ سالشه!
‫دقیقا! وقتش رسیده بود بزرگ شه!
‫چی...؟
‫کلارک! کمکش کن لعنتی! استن، ‫جون هر کی دوس داری کمکش کن!
‫- لعنت بهش! ‫- بپر داخل و بیارش بیرون!
‫ببین چه کار کردی، ای زنیکه‌ی احمق لعنتی!
‫کلارک!
‫خواهش می‌کنم، استن.
‫کمکش کن.
‫کلارک؟ کلارک! کلارک!
‫استن! اون داره غرق میشه!
‫کلارک! آفرین پسر خوب.
‫چرا این‌قدر طولش دادی!
‫حالا برو پایین و اون بطری ‫کوفتی رو بیار توله سگ!
‫استن! نه!
‫- کلارک! ‫- گفتم اون بطری کوفتی رو بیار!
‫این چه کاری بود، استن؟!
‫- بطری رو بیار! ‫- کلارک!
‫من هیچ وقت به چرت و پرتای بابام گوش نکردم،
‫اما این دقیقا چیزی بود که به ‫یاد میارم، و خیلی بهش فکر کردم.
‫بعضی وقتا زندگی پر از نا‌امیدی و شکسته،
‫و در اون زمان‌ها باید مثل ‫یه مرد با مشکلات مقابله کنی.
‫وقتی توی اوج زندگیت هستی،
‫باید برای ناامیدی آماده باشی.
‫اوه، کلارک...
‫خیلی سریع نرو زود ارضا میشم.
‫احتمالا یه حس اضافی ‫داشته باشم. مثلا این موقع.
‫همیشه وقتی قراره اوضاع ‫خراب بشه می‌تونم حسش کنم.
‫سه، دو، یک...
‫کلارک اولفسون! پلیس!
‫دیگه گرفتیمت!
‫بس کن، کلارک!
‫مقاومت فایده‌ای نداره. تسلیم شو!
‫یه لحظه صبر کنید.
‫احتمالا می‌خواید بدونید که برای ماریا...
‫رفتن به بیروت...
‫و زندگی جدیدمون توی پاریس ‫خاورمیانه چه اتفاقی افتاد.
‫این‌جا رو ببینید.
‫[بیروت - سال ۱۹۷۲] ‫[پاریس خاورمیانه]
‫یعنی چی؟
‫خفه شو دیگه لعنتی!
‫محض رضای خدا بس کن! مردم می‌خوان بخوابن!
‫خفه شو!
‫کلارک، چه کار می‌کنی؟
‫یه دیوونه‌ای داره داد میزنه ‫و کل محله رو بیدار می‌کنه!
‫برگرد روی تخت، کلارک.
‫- اونا این‌جا این کارو می‌کنن. ‫- بهتره بس کنن.
‫و گرنه خودشون می‌دونن.
‫نه، من این‌جوری نمی‌تونم بخوابم.
‫- سلام. ‫- سلام علیکم.
‫علیکم السلام.
‫هی رفیق، برای این بچه چای بیار!
‫باشه.
‫اوه!
‫این پرتقال خیلی خوبه.
‫شیرینه.
‫- چایت. ‫- چای.
‫بفرما. چایش خوبه.
‫ممنون.
‫شکرا.
‫توی سوئد ما میگیم "نوش لعنتی!"
‫نوش!
‫- قلیون. ‫- قلیون؟
‫- می‌خوای امتحان کنی؟ ‫- ممنون.
‫امتحانش کن.
‫قلیون خیلی حال میده!
‫خیلی خوب بود.
‫- من باید برم یه کاری بکنم. ‫- کار داری؟
‫بله، برای همین این‌جام.
‫خیلی خب.
‫شکرا.
‫به سلامت رفیق
‫بیا برو تو کونم.
‫من توی بیروت احساس آزادی داشتم.
‫اون‌جا واقعا بهشت بود.
‫و فرصت‌های کاری خوب زیادی پیدا میشد.
‫و پرتقال‌های اون‌جا خیلی خوب بودن.
‫خیلی بهتر از سوئد بودن.
‫آقای عثمان!
‫اولفسون!
‫- برات پرتقال آوردم. ‫- اوه!
‫سلام دوست من!
‫- خوبی. ‫- آره. اوه
‫- ۳ بار. ‫- چطوری؟
‫- مرسدسه. نظرت چیه؟ ‫- عالیه!
‫- اروپاییه. حرف نداره. ‫- آره.
‫- تو کل پولی که روش توافق کردیم رو داری؟ ‫- آره.
‫همه‌اش رو ندارم. اما بخشی از پول رو دارم.
‫یعنی چی؟!
‫- اولفسون، خواهش می‌کنم گوش کن. ‫- نه، نه، نه. کل پول.
‫- اولفسون... ‫- هوم؟
‫منتظر فرصت کاری باش. این‌جوری نگام نکن.
‫می‌بینم که از پرتقالا خوشت اومده.
‫- آره، آره. ‫- آره.
‫- نظرت چیه؟ ‫- خیلی ازشون خوشم میاد.
‫- بهترین پرتقالای عمرمو این‌جا خوردم. ‫- آره.
‫من شاید یه پیشنهاد کاری داشته ‫باشم که خوشت بیاد، دوست من.
‫خیلی خوبه...
‫- آره! ‫- آره.
‫- از کار خوشت میاد؟ ‫- من از کار خوشم میاد!
‫- من توی کار بهترینم. ‫- آره.
‫من پدر کسب و کارم.
‫اوه! من پدربزرگ کسب و کارم.
‫- بگو ببینم. ‫- باشه.
‫می‌دونی، اگه تو...
‫عزیزم، کجایی؟
‫من این‌جام.
‫این‌جایی.
‫ببین چی برات آوردم.
‫این یکی رو امتحان کن.
‫گوش کن.
‫من اون پایین با یه مردی ‫آشنا شدم. عثمان. آدم خوبیه.
‫و ما یه ایده‌ی کاری فوق‌العاده داریم.
‫اون صاحب یه مزرعه‌ی پرتقاله.
‫و اونا خیلی ارزونن.
‫میشه گفت مفتن. خوبه، مگه نه؟
‫- آره، خوشمزه‌ست! ‫- آره.
‫خیلی بهتر از پرتقالای سوئده.
‫منم دقیقا همینو گفتم. خیلی از سوئد بهتره.
‫چرا همه‌ی پرتقالای سوئد از...
‫اسرائیل یا هر جای دیگه میاد؟
‫این نژادپرستی پرتقالیه! ‫باید فقط از این‌جا وارد شه.
‫ارزون‌تره، بهتره و خوشمزه‌تره.
‫کلارک اولفسون، واردکننده‌ی پرتقال!
‫نظرت چیه؟
‫من عاشق این ایده‌ام کلارک.
‫می‌دونستم خوشت میاد.
‫به نظرم این ثابت می‌کنه که من از ‫روز اول در مورد تو درست فکر می‌کردم.
‫آره، همین‌طوره.
‫تو مجرم نیستی.
‫تو یه کارآفرین باهوش و باانگیزه هستی.
‫معلومه.
‫و آدم خوبی هم هستی.
‫اه...
‫چرا، واقعا هستی.
‫من خیلی بهت افتخار می‌کنم، کلارک.
‫رها کردن همه چیز آسون نبود.
‫می‌دونم.
‫اما یه صدایی درونم گفت "انجامش بده، ماریا.
‫اون تو رو ناامید نمی‌کنه."
‫و من خیلی خوشحالم که به اون صدا گوش کردم.
‫و حالا می‌تونی رویات رو محقق کنی، عزیزم!
‫تو موفق شدی کلارک!
‫معلومه که موفق شدم. ما موفق شدیم.
‫آره، ما موفق شدیم.
‫و اونا به خوبی و خوشی زندگی ‫کردن و از این چرت و پرتا.
‫باز شروع کرد زوزه کشیدن!
‫ای بابا!
‫آره.
‫ترکیبش کن!
‫ما پولدار میشیم!
‫وایسا بیام!
‫نه! صبر کن منم بیام!
‫اولفسون!
‫- بیروت دلش برات تنگ میشه. ‫- من دلم برای بیروت تنگ نمیشه.
‫خیلی از کار با تو خوشحال شدم، آقای کلارک.
‫آره، من هم همین‌طور، عثمان. ‫تو مرد خیلی خوبی هستی.
‫خودتم مرد خیلی خوبی هستی.
‫- آره، آره. ‫- آره.
‫- آره، اولفسون. ‫- خیلی خب.
‫- اره. خیلی خب. ‫- اولفسون. جدی گفتم.
‫- برو تو کونم. ‫- برو تو کونم. خداحافظ.
‫به سلامت برگردی به سوئیس.
‫تا حالا اون‌جا نرفتم!
‫عجب احمقی.
‫من از بیروت خسته شده بودم.
‫اون‌جوری که توی روزنامه‌ها ‫نوشته بودن بهشت نبود.
‫و دیگه خسته شده بودم.
‫برای همین تصمیم گرفتم ‫جنسا رو خودم تا سوئد ببرم.
‫برید کنار!
‫[به ترکیه - یونان - یوگوسلاوی خوش اومدین]
‫[به مجارستان - شوروی - لهستان - آلمان خوش اومدین]
‫قسمت صادرات و واردات انجام شده بود.
‫حالا فقط نیاز داشتم یه نفر که ‫بهش اعتماد دارم جنسا رو توزیع کنه.
‫و دقیقا می‌دونستم اون کیه.
‫رفیق قدیمیم، کوره‌ی روباه.
‫این‌جا رو باش! اسلارک اولفسون!
‫توی کیسه چیه؟
‫بیا داخل.
‫- اوه، اسلارک. ‫- چه بوی گندی میده این‌جا.
‫کوره‌ی روباه.
‫صاحب بزرگترین مجموعه‌ی پورن ‫سوئد که تک تک ساقیای شهر رو می‌شناخت.
‫آدم مناسب برای این کار.
‫عجب چوب‌شورای خوبی.
‫- اوه! ‫- کیرشو ببین.
‫بیا بریم بالا.
‫نوش، مردک احمق.
‫اوه!
‫من یه چیزی برات دارم، کوره.
‫- ها؟ ‫- اینو ببین.
‫نه! عمرا! من از میوه متنفرم.
‫فکر نکنم تو از...
‫این یکی بدت بیاد.
‫این چیزیه که اصلا ازش بدم نمیاد.
‫این جنس اعلاست.
‫حشیش افغانستان، مستقیم ‫از لبنان اومده این‌جا.
‫و من یه ماشین پر این جنس ‫دارم که اون بیرون پارکه.
‫- نه... ‫- چرا.
‫و اگه آدمش رو پیدا کنی ‫خیلی راحت فروش میره.
‫من آدمشو سراغ دارم.
‫خب، نظرت چیه؟
‫شریک بشیم؟
‫شریک میشیم.
‫این‌جا بشین.
‫مشکل اون چیه؟
‫بادمجونو میگی؟ اون مشکلی نداره.
‫اون مثل یه روانی به من زل زده.
‫نه، خدا بگم چکارت کنه، از من دورش کن.
‫خب الان چه کار کنیم؟
‫پاشو.
‫- ما کلی کار داریم. ‫- همین الان؟
‫آره، همین الان.
‫حشیش که خود به خود فروش نمیره.
‫خیلی خب. پس من میرم بیرون.
‫اه، پس تو...
‫تو هم میای یا...؟
‫پس چی فکر کردی؟ معلومه که منم باهات میام.
‫آخه تو این آدما رو به وحشت میندازی.
‫ها؟
‫تو اسلارک اولفسون هستی. ‫توی کل سوئد می‌شناسنت.
‫فراری هستی، تحت تعقیبی...
‫سطحت خیلی از اونا بالاتره، می‌دونی که.
‫آره، شاید حق با تو باشه.
‫آره.
‫اما به من اعتماد کن. سریع اینو می‌فروشم.
‫اگه به من کلک بزنی می‌کشمت.
‫اما... بیخیال اسلارک...
‫فهمیدی؟
‫آره.
‫شوخی کردم.
‫- اما بهتره عجله کنی. ‫- باشه.
‫باشه.
‫تا وقتی نیستم مراقب بادمجون باش.
‫- یعنی چی؟ ‫- زود برمیگردم. ترتیب اینو میدم.
‫- سخت نگیر. ‫- چخه. برو اونور.
‫به چی زل زدی منحرف لعنتی؟ ها؟
‫حسش رفت. همش تقصیر توئه.
‫می‌دونی من کیم؟
‫احتمالا گنده‌ترین خلافکار تاریخم.
‫ها؟
‫فکر می‌کنی هر وقت بخوام ‫از یه بانک دزدی نمی‌کنم؟
‫اگه بخوام با اینم می‌تونم این کارو بکنم.
‫ببین.
‫ای احمق کوفتی.
‫[نوشته روی تی‌شرت: مشروب نخور]
‫من بیکار این‌جا نمیشینم.
‫برو گمشو موش بدبخت!
‫درسته!
‫باورتون نمیشه چی دارید می‌بینید. منم.
‫و این یه سرقته.
‫عجب.
‫چی صدات می‌کنن خوشگله؟
‫اسمم اینگلا هست.
‫- تو که نترسیدی؟ ‫- یکم. در موردت شنیدم...
‫هر چیزی که می‌خونی رو ‫باور نکن... چون من بهترم.
‫ببخشید، آقای جوون.
‫می‌خوای از بانک دزدی کنی یا مخ بزنی؟
‫چی؟
‫غذام توی فره.
‫ببخشید. یکمی حواسم پرت شد.
‫و اون چیزی که توی جیبته واقعا یه تفنگه؟
‫معلوم نیست که یه تفنگ توی جیبمه؟
‫این یه دزدیه.
‫و باعث افتخارمه که کاری کنم ‫این تجربه‌ی خاص رو داشته باشید.
‫این چیزیه که می‌تونید برای بقیه‌ی زندگی ‫حوصله‌سربرتون برای بقیه تعریف کنید.
‫می‌تونید بگید که این‌جا ‫با کلارک اولفسون بودین.
‫کیسه رو پر کن! همه‌ی کشوها رو خالی کن!
‫و هیچ کسی کار احمقانه‌ای نکنه!
‫پس کارت اینه؟
‫از بانک‌ها دزدی می‌کنی؟
‫اینم شد زندگی؟
‫من قاچاق مواد و کارای ‫خورده ریز دیگه هم می‌کنم.
‫اما بیشتر اوقات بانک میزنم. مشکلیه؟
‫میشه لطفا عجله کنی؟ شنیدی که خانم چی گفت.
‫غذای کوفتیش توی فره.
‫خیلی ممنون.
‫اینگلا، یه سوال ازت دارم. می‌خوای ‫این‌جا با این آدمای حوصله‌سربر بمونی...
‫یا می‌خوای چند ساعت با من ‫باشی و از همه‌ی این چیزا فرار کنی...
‫و مثل کلارک اولفسون زندگی کنی؟
‫اگه نیای بهت شلیک می‌کنم.
‫شوخی کردم. خداحافظ خانم.
‫- یعنی چی؟ ‫- همگی برید به درک!
‫اون کلارکه!
‫شامپاین. سریع بیار.
‫عاشقان رقص بیاید!
‫وقتشه که یه آهنگ فوق‌العاده رو داشته باشیم!
‫بیا خوش بگذرونیم.
‫آهنگ خیلی خوبیه.
‫کل شب رو برقصید!
‫برید تو حس و حال آهنگ!
‫این شب براتون به یاد موندنی میشه.
‫بیا کلارک!
‫سلام. برو بیرون.
‫- هی، چته؟ من هنوز دارم میشاشم! ‫- برو بیرون. زودباش.
‫احمق من هنوز دارم میشاشم.
‫اینم از این.
‫- ای احمق. ‫- من عاشقتم.
‫زودباش، دزد بانک. کلارکتو می‌خوام.
‫این‌جاست.
‫تموم.
‫- خوب بود. ‫- به همین زودی؟
‫آره. تو با یه حرفه‌ای سر و کار داری.
‫این شب تا الان چطور بوده؟
‫عالی بوده.
‫فکر کنم بدونم چطور میشه عالی‌ترش کرد.
‫بیا
‫[بچه به وقتش. از کاندوم استفاده کنید]
‫[استخر عمومی]
‫این‌جا رو ببین. خوش میگذره.
‫اول خانما.
‫تو دیوونه‌ای.
‫- هر کی اول نپره خره! ‫- نه!
‫یوهو!
‫این‌جوری به این‌جا رسیدیم.
‫همون‌طور که بابام گفت. باید مثل یه مرد...
‫با مشکلاتت مقابله کنی.
‫و می‌دونید بعدش چی شد.
‫پلیس!
‫آروم بگیر کلارک!
‫تسلیم شو! نمی‌تونی فرار کنی!
‫کلارک!
‫فرار از زندان، جعل گذرنامه، دزدی از بانک.
‫۶ سال زندان.
‫- خوش برگشتی، کلارک. ‫- شلوارا عوض شده، سودراستروم؟
‫آره، فقط برای تو. ‫- اینا خیلی راحتن.
‫خوشحالم که ازش خوشت میاد.
‫خب، دوباره زندانی شدم.
‫یه جورایی خوبه.
‫هیچ جایی خونه‌ی خود آدم نمیشه.
‫بیا.
‫اما البته باید به ماریا زنگ میزدم.
‫- خفه شید. ‫- حواست کجاست!
‫خفه شید دیگه!
‫- منظورت از خفه شو چیه؟ ‫- نه، ببخشید. با تو نبودم.
‫من فقط...
‫نمی‌فهمم که چی تو فکرت بوده، کلارک.
‫به من گفتی که دیگه این کارا رو نمی‌کنی!
‫من به همه گفتم که از این کارا دست ‫کشیدی، و همه هم باور کردن حرفمو.
‫آره، می‌دونم. این خیلی بده.
‫ببخشید. کارم خیلی احمقانه بود.
‫تو فراری هستی، و اولین کاری که ‫بعد رسیدن به سوئد می‌کنی بانک زدنه!
‫آره، اما نمی‌خواستم گیر بیفتم.
‫تو داری به جزئیات گیر میدی. ‫سعی کن مسئله‌ی کلی‌تر رو ببینی.
‫من عاشقتم.
‫تو می‌تونی به من اعتماد کنی،‌ ماریا.
‫- می‌تونم بهت اعتماد کنم، کلارک؟ ‫- آره، البته که می‌تونی.
‫تو عشق زندگیمی.
‫تا ببینیم چی میشه.
‫من باید برم. باید یه راهی ‫برای برگشت به سوئد پیدا کنم.
‫- من قطع می‌کنم. خداحافظ، کلارک. ‫- چی...؟ ماریا؟
‫خب، از نظر من که خوب پیش رفت.
‫اما ۶ سال زمان زیادیه و ‫زندان می‌تونه جای خشنی باشه.
‫و برای من که یه مجرم مشهور بودم بدتر بود.
‫چنین چیزی به مذاق ‫بقیه‌ی زندانی‌ها خوش نمیاد،
‫برای همین مهمه که همیشه آماده باشی.
‫سلام، رفقا. منچ بازی می‌کنید.
‫برو کنار. منم می‌خوام بازی کنم.
‫شرمنده، بچه‌جون. منچ یه بازی ۴ نفره‌ست.
‫بعضی وقتا باید یه کاری بکنی...
‫تا نشونشون بدی رئیس کیه.
‫بیخیال. من می‌خوام بازی ‫کنم. مگه منو نمی‌شناسی؟
‫ها؟
‫چرا، تو کلارک اولفسون هستی.
‫آره.
‫اما توی این بازی فقط ۴ تا رنگ هست.
‫مگه نه بچه‌ها؟
‫اما قبل این‌که این کارو بکنیم،
‫می‌خوام همه‌تون دست بکنید توی شلوارتون...
‫و ببینید خایه دارید یا نه،
‫چون به نظرم شماها یه ‫مشت آدم بی‌خایه به نظر میاید!
‫زودباشید فنلاندی‌های عوضی!
‫لعنتی! من فقط می‌خواستم ‫دوستم داشته باشن و منچ بازی کنم.
‫صبر کنید ببینم!
‫هاااااا!
‫یان اولسون.
‫از ملاقات با تو خوشوقتم.
‫گفتم سلام اولفسون.
‫اسمم یان اولسونه.
‫سلام.
‫و ناگهان اون اومد پیشم.
‫یان اولسون مرغ دزد،
‫که به زودی زندگی منو تغییر می‌داد.
‫باورنکردنیه.
‫ملاقات با تو افتخار بزرگیه.
‫آره، درسته.
‫خیلی خوشحالم.
‫- بشین. ‫- ممنون.
‫- تو برای چی این‌جایی؟ ‫- هر شرارتی که بگی.
‫واقعا؟
‫یان رویای تبدیل شدن به یه ‫خلافکار مشهور مثل من رو داشت.
‫یه زندگی توی لاین تندرو.
‫اون می‌خواست هر چیزی که می‌تونه رو از من ‫یاد بگیره و بارها داستان‌هام رو می‌شنید.
‫عجب. این خیلی خفنه!
‫مثل بچه‌ای که می‌خواد قبل خواب ‫یه قصه رو برای بار هزارم بشنوه.
‫زودباش کلارک.
‫میشه لطفا دوباره اینو تعریف کنی؟
‫نه.
‫خیلی خب.
‫پس تو مثل یه عرب لباس ‫پوشیدی، و بعد رفتی توی یه بانک.
‫و بعد یه جمله‌ی خفن رو داد زدی مثل...
‫"کلاه‌هاتون رو سفت بچسبید!"
‫و بعد به کارکنای بانک شلیک کردی...
‫- و بعد... ‫- نه، نه، نه، نه.
‫تو به کارکنا شلیک نمی‌کنی.
‫تو برای گروگان به اونا نیاز داری.
‫برای این‌که کله‌گنده‌ها رو ‫مجبور کنی بهت پول...
‫و هر چیز دیگه‌ای که می‌خوای بدن.
‫و یه ماشین فرار سریع.
‫- فورد موستانگ. آبی رنگ. ماشین خوشگلیه. ‫- آبی، آره.
‫هر چیزی ازشون بخوای بهت میدن.
‫و در مورد جمله...
‫"بیاید مهمونی رو شروع کنیم"
‫این باحال‌تر به نظر میاد.
‫نمیشه بگی "کلاه‌هاتون رو سفت بچسبید."
‫"بیاید مهمونی رو شروع کنیم."
‫عجب. تو یه نابغه‌ای کلارک.
‫- بیاید مهمونی رو شروع کنیم! ‫- همینه.
‫آره. معلومه که همینه.
‫اون مرغ اون‌قدر از من خوشش اومده ‫بود که هر کاری می‌خواستم می‌کرد.
‫زیاد بهش مرخصی میدادن،
‫و من ازش استفاده کردم تا وسایل ‫لازم برای فرار بعدیم رو جور کنم.
‫دینامیت سفارش داده بودی؟
‫دمت گرم!
‫این عالیه، یان.
‫کلارک، با مرخصی بعدیم...
‫این‌جا رو می‌ترکونیم.
‫آره، ما این‌کارو می‌کنیم.
‫بیا مهمونی رو شروع کنیم.
‫آره.
‫اگه خراب شی می‌کشمت!
‫این چه مرگشه؟
‫ای ماشین آشغال!
‫زودباش، با من راه بیا دیگه.
‫آره، خوبه، سرازیری. عالی شد.
‫دارم میام کلارک جون!
‫لعنت بهت، یان.
‫[زندان کالمار، ۶ آگوست ۱۹۷۳]
‫همه چیز طبق نقشه‌ی ‫هوشمندانه‌ی من پیش رفت.
‫مرغ دزد یه ماشینی که جلب توجه ‫نکنه دزدید و ظاهر خودش رو عوض کرد...
‫تا کسی مشکوک نشه.
‫و البته، دینامیت هم در کار بود.
‫یکی از راه‌های ‫کلاسیک‌ فرار از زندان.
‫هیچ چیزی نمی‌تونه اشتباه پیش بره.
‫این یه نقشه‌ی فوق‌العاده ‫بود، فقط اگه...
‫دینامیت آشغال یان اصلا جواب نداد!
‫- زودباش کلارک! ‫- لعنتی!
‫این چه دینامیت تخمی‌ای بود؟
‫چی میگی؟!‌ دینامیت هیچ مشکلی نداشت!
‫واقعا؟
‫این هیچ کاری نکرد!
‫شاید تو نمی‌دونی چطور ازش استفاده کنی!
‫اینو باش! معلومه که می‌دونم ‫چطور ازش استفاده کنم!
‫یان احمق!
‫تو به من یه ترقه‌ی زپرتی دادی!
‫اگه اون احمق همه چیز رو با...
‫اون دینامیت و مسخره‌بازیش خراب ‫نمی‌کرد. این داستان خیلی متفاوت میشد.
‫همه چیز متفاوت میشد.
‫نگران نباش، کلارک!
‫من میارمت بیرون.
‫و این سریال تلویزیونی وجود نمی‌داشت.
‫- من یه فکری می‌کنم. ‫- ای مرغ دزد لعنتی!
‫قول میدم!
‫لعنتی.
‫یادت باشه، بیا مهمونی رو شروع کنیم!
‫بگذریم، ماریا تونست برگرده به سوئد...
‫و اون اصلا خوشحال نبود.
‫- من می‌خوام جدا بشیم. ‫- چی؟
‫باید کنترل خسارت انجام می‌دادم.
‫نه... تو اینو نمی‌خوای. منظورت چیه؟
‫ما چندین باره همین دعوا رو داریم.
‫همیشه یه دعوای کوفتی در ‫مورد همون چیزای کوفتی داریم.
‫همه‌ی زوج‌ها دعوا می‌کنن.
‫توی رابطه‌ی پر از احساساتی ‫مثل ما چنین چیزی طبیعیه.
‫زوج‌های معمولی در مورد چیزهایی ‫که ما سرش دعوا داریم دعوا نمی‌کنن.
‫اینو مطمئن باش.
‫من از ته دلم آرزو می‌کنم که ‫بتونیم یه دعوای معمولی داشته باشیم.
‫اگه بخوای می‌تونیم در مورد ‫یه چیز معمولی دعوا کنیم.
‫تو از دینامیت استفاده کردی!
‫یه نفر ممکن بود صدمه ببینه!
‫"یه نفر ممکن بود صدمه ببینه"؟
‫بله!
‫پس من چی؟ من ممکن بود بمیرم، ماریا.
‫دینامیت آشغال یان کار ‫نکرد. اون خیلی خطرناک بود.
‫- من می‌خواستم به‌خاطر تو فرار کنم. ‫- بس کن، کلارک.
‫- تو به من گوش نمی‌کنی. ‫- چرا، می‌کنم.
‫من دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫تو می‌تونی از پس هر چیزی ‫بر بیای، ماریا، تو قوی هستی.
‫برای همینه که من ‫و تو با هم هستیم.
‫کلارک، من جدی گفتم.
‫من تو رو ترک می‌کنم.
‫نه، نه، نه، نه. این کارو نکن.
‫می‌دونم یکمی گند زدم،
‫اما...
‫می‌دونی که این جامعه‌ی کوفتی هیچ ‫وقت به من یه فرصت درست حسابی نداده!
‫می‌دونم.
‫و فکر می‌کردم می‌تونم کمکت کنم.
‫آره.
‫فکر می‌کردم می‌تونم ذات خوبت رو به ‫بقیه نشون بدم. اما این کاملا غیر ممکنه.
‫تو می‌تونی این کارو ‫بکنی، ماریا. بیخیال من نشو.
‫اگه الان منو رها کنی،
‫نمی‌دونم که چه کار می‌کنم.
‫تو تنها چیزی هستی که دارم.
‫تو امید منی، عزیزم. امیدم رو ازم نگیر.
‫تو خیلی کارا می‌تونی بکنی.
‫چون وقتی حرف میزنی مردم بهت گوش می‌کنن.
‫تو الهام بخش اونا هستی.
‫تصور کن...
‫اگه فقط یکم سعی می‌کردی به ‫چه چیزهایی می‌تونستی برسی.
‫می‌تونستی یه الگو بشی.
‫یه قهرمان ملی.
‫من...
‫من می‌خوام یه قهرمان ملی بشم.
‫این‌جور به نظر نمیاد.
‫چرا لعنتی!
‫میبینی. من یه جوری بهت ثابت می‌کنم.
‫بهم بگو چطور.
‫خودت می‌بینی. قول میدم.
‫خودت می‌بینی، عزیزم.
‫"عزیزم"؟
‫سلام.
‫کلارک، منم.
‫اینگلا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اونی که رفت کی بود؟
‫- ها؟ ‫- اونی که رفت کی بود؟
‫اون... هیچی ولش کن. از دیدنت خوشحالم.
‫هوم.
‫هی...
‫من یه چیز فوق‌العاده رو می‌خوام بهت بگم.
‫- آماده‌ای؟ ‫- من آماده‌ام.
‫- من حامله‌ام. ‫- جان؟
‫من حامله‌ام. ما قراره پدر و مادر بشیم.
‫چه‌قدر شگفت انگیز!
‫از شنیدنش خوشحال شدم. خیلی خوبه.
‫بچه‌ی منه؟
‫- آره، بچه‌ی ماست. ‫- بچه‌ی من. بچه‌ی ما.
‫تف بهش، کلی قضایا همزمان جریان داشت.
‫من قرار بود یه پدر بشم...
‫و علاوه بر اون یه قهرمان ملی هم بشم.
‫و چنین کاری وقتی مثل یه حیوون ‫پشت میله‌ها هستی آسون نیست.
‫تو باید مثل یه مرد با مشکلاتت مقابله کنی.
‫مثل وقتی که بابا منو ول کرد و ‫مامانم رو به دیوونه‌خونه فرستادن.
‫بهزیستی منو به یه پرورشگاه فرستاد...
‫هی، بچه!
‫و این خوک زشت مست مثلا ‫قرار بود از من مراقبت کنه.
‫جون بکن دیگه.
‫مطمئنی که کیر داری؟
‫مثل یه زن کوفتی زمین می‌کنی!
‫این خیلی اذیتم نمی‌کرد. ‫می‌تونستم چنین چیزی رو تحمل کنم.
‫تو یه پسر اواخواهری!
‫یه بطری دیگه برام بیار پسره‌ی لعنتی!
‫باید روان قوی داشته باشی ‫و یکمی هم خلاق باشی.
‫و من همیشه این‌طور بودم.
‫نشونت میدم.
‫و اسکل کردن اون ‫حرومزاده‌ی پیر لذت بخش بود.
‫بابانوئل داره میاد.
‫من یه چیزی برات دارم پسر اواخواهر.
‫- چه کار می‌کنی، کلارک؟! صبر کن! ‫- برو به جهنم، حرومزاده‌ی چاق!
‫کلارک!
‫وایسا!
‫اما بالاخره وقت فرار رسیده بود.
‫خدا لعنتت کنه، کلارک!
‫ای پسره‌ی آشغال لعنتی.
‫نه، نه، نه، یعنی چی؟
‫چه کار کردی؟!
‫چه کار کردی،‌ کلارک!؟
‫ای پسره‌ی...
‫نه!
‫کلارک!
‫مثل مرد با مشکلاتت مقابله کن.
‫[استکهلم ۲۳ آگوست ۱۹۷۳]
‫به چی نگاه می‌کنی؟ ها؟
‫من این‌جا کس دیگه‌ای رو نمی‌بینم.
‫فکر کنم داری منو نگاه می‌کنی.
‫من چی می‌خوام؟ بهت میگم.
‫۳ میلیون،
‫اونم با اسکناس غیرقابل ردیابی.
‫ارز خارجی،
‫و یه فورد موستانگ آبی.
‫آبی!
‫آره...
‫من چی می‌خوام؟
‫۳ میلیون.
‫به پول کرون یه کشور دیگه.
‫و یه فورد موستانگ آبی.
‫همین حالا!
‫بیا مهمونی رو شروع کنیم.
‫آره.
‫بیا مهمونی رو شروع کنیم.
‫بیا مهمونی رو شروع کنیم!
‫- اولفسون، بیدار شو. ‫- کار من نبود.
‫یه نفر اومده تو رو ببینه.
‫پاشو ببینم، اولفسون.
‫تامی جون.
‫- انتظار نداشتم. ‫- تامی بگی کافیه.
‫تو همین الان با من میای.
‫واقعا؟
‫اوهوم.
‫خب، کار بهتری برای انجام دادن ندارم.
‫ما کجا میریم؟
‫دیسکو؟
‫بی شوخی قضیه چیه؟ چه کار داری می‌کنی؟
‫حرف زدن بسه. با من بیا.
‫در بازه.
منتظر باشید.
‫-سلام علیکم. ‫- سلام.
‫هیلر هستم. از ملاقات با تو خوشوقتم.
‫برو تو کونم. همراه داریم؟ ‫حتما باید چیز مهمی باشه.
‫بیخیال، بچه‌ها. چه نقشه‌ای برای من کشیدین؟
‫اون‌قدر خوشتیپم که زبونتون بند اومده؟
‫خیلی خجالت نکشید. همیشه پیش میاد.
‫بیخیال، تامی جون. اعتراف ‫کن که این یکمی خنده‌داره.
‫همیشه سعی می‌کردی منو بفرستی زندان. ‫حالا داری منو می‌کشونی بیرون از زندان.
‫آروم بگیر، کلارک.
‫اوه. لبخند بزنید دیگه. خبرنگارا این‌جان.
‫شاید بری صفحه‌ی اول ‫روزنامه و ببینی چه حسی داره.
‫- تامی؟ کجا داری میری! ‫- یعنی چی؟
‫اون چه بوییه؟
‫یه ادکلن جدید خریدی تامی؟
‫- محض رضای خدا بس کن. ‫- برای مخ زدنه، آره؟
‫نه، اون همیشه برای سکس پول میده.
‫کی می‌رسیم؟ تا کی تو راهیم؟
‫- خیلی گرسنمه. ‫- میشه بس کنی، کلارک؟
‫- گفتی اسمت چی بود؟ ‫- هیلر.
‫- هیلر، می‌تونی به من بگی کجا میریم؟ ‫- خفه شو!
‫این چه وضعشه؟ صندلی‌ها ‫چسبناکن. این پشت چه غلطی می‌کردین؟
‫نه، جواب اینو نده. نمی‌خوام بدونم.
‫- تامی، کص مص چه خبر؟ ‫- خفه شو دیگه، کلارک!
‫تو خیلی بداخلاقی. چرا ‫یکم خوش نمی‌گذرونیم؟
‫- خیلی گرسنمه. ‫- آره، منم گرسنمه.
‫هیلر، محض رضای خدا...
‫- منم باید ادرار کنم. ‫- خفه شو،‌ کلارک.
‫چرا این‌جا کند میرید؟ زود می‌رسیم؟
‫راستش آره، ما نزدیکیم.
‫حالا ما یه ولووی آبی پر ‫رنگ رو می‌بینیم که نزدیک میشه.
‫سلام.
‫شایعه شده که کلارک اولفسون از یه زندان...
‫در کالمار به این‌جا منتقل شده.
‫این یه سفر طولانی بود ‫و ماشین بوی گه می‌داد.
‫وقتی بالاخره رسیدیم، فهمیدم ‫که یه قضیه‌ی بزرگی در جریانه.
‫من در مورد اتفاقی که افتاد ‫کنجکاو بودم، اما یه حدسی میزدم.
‫پخش زنده از نورمالمستورگ،‌ بو هلمستروم.
‫همون‌طور که می‌بینید کل ‫نورمالمستورگ پر از ماشین پلیسه...
‫و قرنطینه شده چون ما هر ‫لحظه انتظار شلیک گلوله رو داریم.
‫طبق چیزی که ما شنیدیم، ‫ساعت ۱۰ امروز صبح...
‫یه مردی که گفته میشه ‫انگلیسی صحبت می‌کنه...
‫وارد بانک شده.
‫قضیه‌ی نورمالمستورگ.
‫چیزی که منو فوق‌مشهور کرد.
‫من توی کل دنیا تبدیل به ‫مرد سندروم استکهلم شدم.
‫اصلا اونا باید اسمش رو ‫سندروم کلارک اولفسون میذاشتن.
‫سندروم استکهلم...
‫عجب چرتی.
‫در حالی که ما برای لحظاتی رفته ‫بودیم، یه ماشین با کلارک اولفسون اومد.
‫اون این‌جاست؟
‫نمی‌تونم جلوی میکروفون چنین چیزی رو بگم.
‫اون روزا خیلی بهم خوش گذشت.
‫من به عنوان یه خاطره‌ی ‫جالب ازش یاد می‌کنم.
‫چه‌قدر شلوغ شده.
‫یه تروریست سه نفر رو گروگان گرفته،
‫به دست یه پلیس شلیک کرده،‌ و ‫از ما خواسته که تو رو بیاریم این‌جا.
‫مثل یه عرب هم لباس پوشیده.
‫- یا مثل یه راستافاری. مطمئن نیستیم. ‫- راستافاری؟
‫اون میگه که تو رو می‌شناسه.
‫می‌دونی که اون کیه؟
‫خب، من نمی‌تونستم ‫بهش بگم که می‌دونم کیه...
‫نه...
‫چون اگه می‌گفتم منو اون‌جا نمیاوردن.
‫مطمئن نیستم که بدونم طرف کیه.
‫هوم.
‫از طرف دیگه نمی‌تونستم ‫بگم که نمی‌دونم طرف کیه...
‫چون این‌جوری اجازه نمی‌دادن برم داخل.
‫اما اگه اونیه که فکر می‌کنم، ‫و خیلی بهش مطمئنم...
‫شما توی بد دردسری افتادین.
‫- خب کیه؟ ‫- کسی چه می‌دونه؟
‫اما یه چیز رو می‌دونم.
‫اون یه روانی خطرناک با وضعیت ناپایداره، ‫و من جای شما بودم هر کاری می‌گفت می‌کردم.
‫آره، چیزی گفتم که نه سیخ بسوزه نه کباب.
‫و البته اونا هر چیزی که گفتم رو باور کردن.
‫- هیلر،‌ سیگار داری؟ ‫- آره، آره.
‫البته.
‫گفتی راستافاری؟ ‫[جنبشی ضد استعماری در آفریقا و جامائیکا]
‫دیگه چی خواسته؟
‫۳ میلیون پول نقد و یه فورد موستانگ.
‫فورد موستانگ.
‫گفت رنگش آبی باشه. روی این تاکید داشت.
‫- آره. ‫- ماشین خیلی شیکی هست.
‫- آره،‌ اون ماشین شیکیه. ‫- خیلی خب.
‫کلارک، بذار قضیه رو ‫برات کامل روشن کنم.
‫هوم.
‫فکر می‌کنم این قطعا ایده‌ی خیلی بدیه.
‫اما... من از طرف پالمه دستور دارم،
‫و اون فکر می‌کنه تو می‌تونی اینو بدون ‫این‌ که کسی صدمه ببینه یا کشته بشه حل کنی.
‫تا حالا چنین چیز احمقانه‌ای شنیده بودی؟
‫عجب وضعی.
‫نخست وزیر قدرتمند، اولاف ‫پالمه از من درخواست کمک کرده؟
‫- نه، نه، نه. اون تروریست خواسته... ‫- تامی جون، دوست من...
‫اسم من تامی هست،
‫و تو دوست من نیستی!
‫نیستم؟
‫خیلی خب.
‫به پالمه بگو من انجامش میدم.
‫- باشه. ‫- برای خیر و صلاح کشور انجامش میدم.
‫اما من یه تفنگ،‌ عفو،
‫و مرخصی می‌خوام.
‫مشکلی نیست.
‫- هر چیزی که بخوای انجام میشه. ‫- هیلر! این امکان نداره!
‫ولش کن. دور بزن برگردیم به کالمار.
‫- من اینو نمی‌خواستم. ‫- باشه! اولفسون، هر چی بخوای انجام میشه.
‫اما یادت باشه که هیچ ‫کسی نباید صدمه ببینه.
‫باشه.
‫قول میدم.
‫خیلی خب. بیاید بریم.
‫الان چی شده؟ چه خبره؟ ‫ما صدای داد و فریاد می‌شنویم.
‫خدا لعنتت کنه، کلارک!
‫- اون این‌جاست. ‫- آدم باش!
‫- شوخی کردم. ‫- چرا می‌خندی، هیلر؟!
‫کلارک!
‫از حد مجاز جلوتر نیاید.
‫بیا!
‫ما باید با جرم مبارزه کنیم.
‫وگرنه قانون اساسی ما حفظ نمیشه. ‫حفظ نمیشه...
‫همون‌طور که می‌بینید،
‫پلیس از هیچ اقدامی دریغ نمی‌کنه.
‫این وظیفه‌ی پلیسه.
‫پلیس...
‫یه نفر توی کل کشور نبود...
‫که وقتی داشتم برای نجات همه سمت ‫بانک قدم برمی‌داشتم منو ندیده باشه.
‫وای خدای من. کلارک!
‫از حد مجاز جلوتر نرید! برید عقب!
‫چی!؟ اون کلارکه!
‫کل سوئد وقتی منو درحال کمک ‫به پالمه دیدن شگفت‌زده شدن.
‫از طرف دیگه، ما باید از ‫جان انسان‌ها محافظت کنیم.
‫جان...
‫ما داریم کلارک اولفسون ‫رو می‌بینیم که به سمت...
‫ببین. بابایی توی تلویزیونه.
‫و سرکار تامی لیندستروم.
‫ببینید!
‫پسرم رو داره توی تلویزیون نشون میده!
‫خفه شو پیرزن مست!
‫از هر جهتی باید مطمئن ‫بشیم که کسی صدمه نبینه.
‫صدمه نبینه...
‫وضعیت حال حاضر خطرناک و پر هیجانه.
‫ما خودمون پناه گرفتیم.
‫منظور نخست وزیر اینه که دولت...
‫و پلیس به کلارک اولفسون اعتماد کردن؟
‫کلارک...
‫یه دزد بانک بدنام؟
‫من ترجیح میدم در این مورد نظر ندم.
‫نظر ندم...
‫خیلی خب، این کارو می‌کنیم.
‫تروریست طبقه‌ی ‫پایین رو کنترل می‌کنه.
‫ما طبقه‌ی بالا، زیرزمین، بیرون ‫و سقف رو تحت کنترل داریم.
‫- یعنی تقریبا هر جای دیگه‌ای رو. ‫- خیلی خب، باشه. می‌بینمت.
‫کلارک. قرارمون یادت بمونه.
‫هیچ کسی صدمه نمی‌بینه. هیچ کسی نمی‌میره.
‫آره، البته. تو می‌تونی ‫به من اعتماد کنی، تامی.
‫تو همیشه می‌تونی به من ‫اعتماد کنی. خودت اینو می‌دونی.
‫من روحمم خبر نداشت که دارم وارد چی میشم.
‫اصلا ممکن بود وارد یه تله‌ی مرگ بشم.
‫این فکر خیلی بدیه.
‫اما یه چیزی رو مطمئن بودم.
‫زندگی پر از شکست و ناامیدیه.
‫تو باید مثل یه مرد با مشکلاتت مقابله کنی.
‫و در همین حین یکمی هم عشق و حال کنی.
‫بیاید مهمونی رو شروع کنیم!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[بر اساس کتاب "چی شد؟" از کلارک اولفسون]