..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫"چرا برم سراغ یه شغل؟
‫من برای این چرت و پرتا وقت ندارم. و با کار ‫کردن همه‌ی چیزای باحال رو از دست میدی."
‫[کلارک اولفسون]
‫[بر اساس حقایق و دروغ‌ها]
‫ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید ‫officialcinama@
‫[نورشوپینگ - ۱۹۷۵] ‫[سوراخ کون سوئد]
‫چه زندان گهی.
‫باید هدف زندانی کردن این باشه...
‫که به همه‌ی جرائمی که ‫مرتکب شدی و همه مشکلاتی که...
‫به بار آوردی فکر کنی،
‫از اشتباهاتت یاد بگیری، ابراز ‫پشیمونی کنی و آدم بهتری بشی.
‫اینا دلایل حکومته.
‫اما در حقیقت...
‫فقط یه چیز تو ذهنته.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫درسته. کس.
‫کل وجود ما حول محور کس شکل می‌گیره،
‫و هیچ چیزی زیباتر از کس نیست.
‫همه‌ی دخترا باید به ‫کس‌های خودشون افتخار کنن.
‫کس به طور ساده...
‫خود زندگیه.
‫فرج، شرمگاه، مادگی...
‫زهار، ماداله، کص،
‫ناز، جوجو.
‫آره، این تاکوی ماهی اسم‌های زیادی داره.
‫و به اندازه‌ی زن‌های روی زمین ‫انواع مختلفی از کس وجود داره.
‫پشمالو، بدون مو،
تُنُک یا موکتی.
‫گرد، صاف،
‫سیاه یا روشن.
‫نرم، تنگ،
‫بزرگ، خیس یا خشک.
‫اما من عاشق همه‌ نوع کسی ‫هستم و بهشون احترام میذارم.
‫قشنگ‌ترین کسی که دیده بودم مال اوا بود.
‫نه صبر کن، مال گونیلا بود.
‫نه، حالا که بهش فکر می‌کنم ‫بریتا بهترین کس رو داشت.
‫نه!‌ چی دارم میگم، خل شدم انگار...
‫قطعا بهترینش...
‫مال ماریا بود.
‫ملکه‌ی کس‌ها.
‫لعنت بهش، اون نگهبان داره نگاه می‌کنه.
‫ها؟
‫اون بورهه هست، ولش کن.
‫- کلارک! ‫- هوم؟
‫کلارک، ما باید در مورد مادرم حرف بزنیم.
‫منظورت چیه؟
‫اون می‌خواد یه نمایش توی سالن ‫تئاتر پالیساد اجرا کنه.
‫اسمش "کودکان قاصدک" هست.
‫اون می‌خواد تو توی ‫نمایش حضور داشته باشی.
‫- منظورم به عنوان یه بازیگره. ‫- ها؟
‫اون میگه با تجربه‌ای که ‫داری برای این نقش عالی هستی.
‫آره، البته.
‫خواهش؟
‫خب، این می‌تونه... این می‌تونه عالی باشه.
‫آره.
‫اون رفت.
‫خب، حالا باید بازیگر هم میشدم.
‫مگه چه‌قدر می‌تونست سخت باشه؟
‫دشمن که خود به خود شکست نمی‌خوره.
‫ایناهاش. مامان هیپی و نابکار ماریا.
‫اون مقامات مسئول رو راضی کرده بود ‫که اگه من توی این نمایش تئاتر بازی کنم...
‫هم خدمات اجتماعی حساب ‫میشه و هم باعث بازپروری منه.
‫انقلاب یه خروش مردمیه،
‫یه اقدام خشونت آمیز که در اون یه طبقه‌ی ‫جامعه،‌ طبقه‌ی دیگه رو سرنگون می‌کنه.
‫اوهوم.
‫چه‌قدر کسشر.
‫اما من چند روز برای تمرین مرخصی می‌گرفتم.
‫و اگه بدونید چی میگم، چنین چیزی ‫فرصت‌های زیادی رو ایجاد می‌کرد.
‫من یه انقلابی هستم!
‫اما اون مادره بدجوری رو مخ بود.
‫یه مادربزرگ سیبیلو که همه‌اش ‫حرفای لنین رو بلغور می‌کرد.
‫من مائو رو ترجیح میدم!
‫کلارک؟
‫بازی روی صحنه چیز خاصی نبود.
‫من کل عمرم رو داشتم نقش ‫بازی می‌کردم. مثل آب خوردن بود.
‫اما نمی‌تونم تحمل کنم که ‫بقیه به من بگن چه کار کنم.
‫مخصوصا اون عجوزه‌ی پیر.
‫دیالوگت رو بگو.
‫یه جرم، یه انقلاب.
‫محض رضای خدا درست بازی کن، کلارک.
‫خیلی خب...
‫یادت باشه که تو نماینده‌ی ‫همه‌ی استعمارگرهای دنیا هستی.
‫تو داری با کل سیاره حرف میزنی، خب؟
‫و اونا باید صداتو بشنون.
‫باید اونو توی اندام جنسی خودت حس کنی!
‫و نفسش بوی ساندویچ تن ماهی میداد.
‫- فهمیدی؟ ‫- اوه.
‫تو قدرت داری.
‫حالا با جنسیتت ارتباط برقرار کن،
‫و بعد...
‫... باید قبلش می‌رفت دانشکده بازیگری.
‫یه جرم، یه انقلاب.
‫خوبه، خوبه. این عالیه.
‫فوق‌العاده‌ست. این قوی بود.
‫خیلی خوب بود. مگه نه؟
‫بیاید ۵ دقیقه استراحت کنیم.
‫خوبه.
‫البته که بلیط‌های شب اول کامل فروش رفت.
‫همه اون‌جا بودن که منو ببینن.
‫[شب اول نمایش]
‫مطمئن نیستم که تئاتر ‫خیلی با من سازگار باشه.
‫اما حالا وقت رفتن بود.
‫بس کن.
‫این اولین نمایش توئه و تو ستاره‌ی نمایشی.
‫بازیگری تو فوق‌العاده‌ست.
‫آره، آره. می‌دونم.
‫فقط به‌خاطر این‌که شب اوله استرس داری.
‫نه.
‫مگه هدف همه‌ی اینا ایجاد ‫یه تغییر واقعی نیست؟
‫مگه نه؟
‫و من یه تابلو روی یه صحنه‌ی ‫تئاتر نیستم که چیزی رو وانمود کنم.
‫ما باید توی دنیای واقعی باشیم، ‫ماریا. یه انقلاب واقعی رو شروع کنیم.
‫منظورت از دنیای واقعی چیه؟ تو توی زندانی.
‫خب،‌ به طور رسمی آره..
‫من از وانمود کردن خسته ‫شدم. می‌خوام یه کاری بکنم.
‫و همه‌ی اینا به لطف تو هست.
‫تو به من چیزایی رو یاد ‫دادی و متقاعدم کردی.
‫ما می‌تونیم همین الان بریم.
‫و ما می‌تونیم یه ‫تغییر واقعی ایجاد کنیم.
‫چی؟‌ الان؟
‫آره، قبل این که دوباره منو زندانی کنن.
‫امروز.
‫اما... نمایش...
‫مامانم چی میگه اگه بریم؟
‫ماریا...
‫می‌دونم این سخته.
‫اما هیچ انقلابی با گوش دادن ‫به حرف مادرت شروع نشده.
‫ما باید همه‌ی تلاشمون رو بکنیم.
‫بیا دیگه. ماییم در برابر دنیا.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫اوهوم.
‫یوهو!
‫دوباره زدیم به جاده، عزیزم!‌ مگه نه؟
‫آره!
‫آزادی!‌ من عاشق آزادی هستم!
‫اون کدوم گوریه؟‌ کلارک؟
‫کسی ماریا رو دیده؟‌ بقیه کجان؟
‫- ماریا کجاست؟ ‫- فکر کنم اون رفت.
‫پاشو ببینم!
‫زنده باد انقلاب! بزن بریم، عزیزم!
‫برو به جهنم، کلارک اولفسون!
‫بریم دانمارک!
‫یوهو!
‫[سوئد - استکهلم]
‫[طبقه‌ی اجتماعی علیه‌ طبقه‌ی اجتماعی] ‫[حزب کمونیست]
‫[کوپنهاگن - دانمارک]
‫همون‌طور که همیشه گفتم،‌ ‫فرار از زندان جز حقوق بشره.
‫کلارک، الان چه کار کنیم؟
‫در واقع این وظیفه‌ی شماست.
‫ها؟
‫- چه کار می‌خوایم بکنیم؟ ‫- آروم باش، عزیزم.
‫به من اعتماد کن.
‫خرجی دانشگاه من هست.
‫فکر کنم اگه قناعت کنیم ‫می‌تونیم زندگی رو بگذرونیم.
‫آره، البته. این عالی میشه.
‫- اه! ‫- کوره‌ی روباه!
‫اونو یادتونه، مگه نه؟
‫اون و موش کثافت مزاحمش.
‫بادمجون.
‫- سلام، اسلارکن! ‫- سلام.
‫- چطوری؟ ‫- همه چی رو به راهه، ماریا. این کوره هست.
‫- سلام. ‫- ماریا، خوشوقتم. من کوره هستم.
‫- اون این‌جا کمک‌مون می‌کنه. ‫- آره، البته.
‫- بپر توی این گاری. ‫- باشه.
‫بیاید بریم.
‫خیلی خوبه که اومدی این‌جا!
‫بریم به جنگل شروود! ‫[جنگل رابین‌هود]
‫[کپنهاگن]
‫[پورن فروشی]
‫شهر هرج و مرج طلب کریستیانا
‫بدون قانون و پلیس.
‫همه جا مهمونی سکس گروهی ‫بود و پر بود از مواد مخدر.
‫و بله، اون‌جا واقعا وجود داشت.
‫البته اشتباه نکنید، من ‫از دانمارک متنفر بودم.
‫اما حتی یه ساعت خراب هم دوبار ‫زمانو درست نشون میده، مگه نه؟
‫خب، این آخر خطه.
‫به خونه‌ی جدیدتون خوش اومدین.
‫این‌جا کجاست؟
‫- برای بهشت آماده بشین. ‫- چی...
‫این‌جا. طبقه‌ی بالا.
‫- وای خدا. این‌جا بو میده. ‫- به‌خاطر شاش و چیزای دیگه‌ست.
‫چطوری، کوره؟
سلام.
‫مراقب باش،‌ کلارک. یادت باشه تحت تعقیبی.
‫خیلی نگران نباش.
‫- بیا. کوره؟ ‫- بیا دنبالم.
‫مهم‌ترین چیز اینه که الان ‫جنگیدن رو شروع کنیم.
‫ما این‌جا توی کوپنهاگن به ‫عملیات مسلحانه نیاز داریم.
‫یه چیزی که توجه همه رو جلب کنه.
‫فراکسیون ارتش سرخ برای... ‫[یک گروه چپ گرای افراطی آلمانی]
‫مناطق آموزشی ما توی ‫فیض آباد هند بودجه می‌خواد.
‫پس فکر می‌کنی باید رفقای ‫کرد خودمون رو رها کنیم؟
‫- ما نمی‌تونیم چنین کاری بکنیم. ‫- این‌جا چه خبره؟
‫می‌دونم چی میگی. اونا ‫همیشه در حال حرف زدنن.
هی! تو کدوم خری ‫هستی؟ تو کدوم خری هستی؟
‫شبیه جاسوسای سیا به ‫نظر میای، مامور موادی...
‫- هی، هی، هی! ‫- به من دست نزن، کره خر!
‫هیچ کسی به کلارک اولفسون ‫دست نمیزنه! فهمیدی؟!
‫پشمام، اون گفت کلارک اولفسونه؟
‫فکر کنم همینو گفت.
‫- اون دزد بانک؟ ‫- بله.
‫یعنی چی؟
‫همینو گفت.
‫اما ما توی این خونه از ‫خشونت استفاده نمی‌کنیم، کلارک.
‫آره، دقیقا.
‫لطفا لافایت رو ببخش.
‫اون به‌خاطر کارایی که استعمارگرا مجبورش ‫کردن توی ویتنام انجام بده دچار مشکل شده.
‫اون حرومیا.
‫برای همینه که این‌قدر احمقه؟
‫ما می‌خوایم توی این خونه ‫صلح و دوستی برقرار باشه.
‫شاید تو به یه آغوش نیاز داشته باشی.
‫- هوم؟ ‫- آره.
‫هوم.
‫به کریستیانا خوش ‫اومدی. اسم من بنته هست.
‫صبر کن ببینم. یه دزد بانک؟
‫اون اومده این‌جا تا انقلاب رو نجات بده!
‫ما به پول نیاز داریم،
‫و کلارک می‌تونه برای ‫انقلاب از بانک دزدی کنه.
‫- آره،‌ درسته. ‫- کلارک اولفسون... منجی ما!
‫این عالیه.
‫هار کریشنا. ‫[ذکری در آیینی به همین نام]
‫کلارک عزیز...
‫توی یه قهرمانی!
‫- آره. ‫- کلارک اولفسون.
‫وای! وای!
‫خیلی خب، باشه.
‫- خیلی خب. ‫- باشه.
‫سیاست هم مثل نقش بازی ‫کردن روی صحنه آسون بود.
‫هنوز پامو توی خونه نذاشته بودم که منو چگوارای دانمارک کردن.
‫یه گروه خل و چل از دنیا بی‌خبر...
‫و کشاورزهای شمالی می‌خواستن ‫با من پول دانسکه بانک رو خالی کنن.
‫- این‌جا غذا دارید؟ ‫- بله.
‫- پس مهمونی می‌گیریم. ‫- بله، بله.
‫من از این وضع خوشم نمیاد، کلارک.
‫چی؟ از چی خوشت نمیاد؟
‫اونا از من خواستن که کمک‌شون کنم.
‫این چیزی بود که در موردش حرف زدیم.
‫یه انقلاب واقعی.
‫هوم؟
‫بیا این‌جا ببینم.
‫زودباش.
‫هی، کلارک...
‫دزدی از بانک...
‫تو دیگه این کارو نمی‌کنی.
‫آره. نمی‌کنم.
‫نمی‌کنم، اما این فرق می‌کنه.
‫این سیاسیه.
‫کاملا فرق می‌کنه.
‫زودباش دیگه.
‫آره.
‫بیخیال! خودم که اینو نمی‌خوام.
‫من دارم برای اونا انجامش میدم.
‫اونا برای مبارزه با کانیبالیسم پول می‌خوان. ‫[آدمخواری]
‫کاپیتالیسمه نه کانیبالیسم. ‫[نظام سرمایه‌داری]
‫آره، منم همینو گفتم.
‫آره.
‫خیلی خب، فکر کنم بتونی. اما ‫فقط برای یه هدف درست، باشه؟
‫این برای یه هدف درسته.
‫اما باید قول بدی که مراقب باشی.
‫باشه، باشه. حالا زودباش ‫ادامه بده که تمومش کنیم.
‫اینم از این. مراقب جلوی پات باش، داداش.
‫آره، گوش کن. ما شروع خوبی با هم نداشتیم.
‫من نمی‌دونستم کدوم خری هستی.
‫حالا که می‌دونم، یه چیزی برات دارم.
‫بذار ببینم.
‫می‌خواستم اینو توی ‫سفارت آمریکا منفجر کنم، اما...
‫اجازه میدم قرضش بگیری.
‫اون چه کوفتیه؟
‫اون یه بمبه.
‫می‌دونم بمب چیه. به ‫چه درد من می‌خوره؟
‫من یه حرفه‌ای هستم.
‫- من می‌تونم با یه بطری نوشابه بانک بزنم. ‫- خیلی خب.
‫منظورم این نبود که یه جا رو به گا بدی.
‫فقط میگم اینو بهشون نشون بده.
‫با دیدن این میرینن به خودشون ‫و هر پولی که بخوای بهت میدن
‫خیلی خب.
‫فقط مطمئن شو که ‫اینو سالم به من پس بدی.
‫و به اون دکمه دست نزن، چون...
‫بوم!
‫من اینو به کوره میدم.
‫آره.
‫حدس همگی درسته!
‫این یه سرقته!
‫و این یه بمبه!
‫این یه بمبه!
‫اگه بهش دست بزنید منفجر میشه.
‫- بوم! ‫- اگه سر راه ما قرار بگیرید منفجر میشه!
‫اگه به هر نحوی با ما در بیفتین منفجر میشه!
‫با ما در نیفتین!
‫لطفا همه‌ی پولا رو بریزید توی کیسه‌ها.
‫عجله کنید!
‫کیسه‌ها برای اونا هستن!
‫بریز تو کیسه!
‫همه‌ی پولا رو بریزید توی کیسه! عجله کنید!
‫بریزید توی کیسه!
‫ما ما در نیفتید!
‫عجله کن!‌ وگرنه میرم سراغ بمب!
‫- بوم! ‫- کل پولا رو بریزید توی کیسه‌ها!
‫- عجله کنید! ‫- هر کاری میگه بکنید!
از تو به طور ویژه تشکر می‌کنم.
‫بریزید توی کیسه‌ها.
‫عجله کن دانمارکی لعنتی!
‫- کوره، بیا بریم. ‫- عجبا، اسممو نگو.
‫اونا سوئدی بودن.
‫اون کلارک اولفسون بود.
‫چرا جوراب کردی سرت؟ ‫این‌جوری هیچکی نمی‌فهمه کار تو بوده.
‫این‌جوری هیچ وقت مشهور ‫نمیشی. به وجهه‌ی خودت فکر کن.
‫اما کارمون خوب بود، مگه نه؟
‫آره، مثل آب خوردن بود. بمب رو آوردی؟
‫ها؟
‫لعنتی!
‫[پلیس]
‫بفرمایید. قابلتونو نداشت.
‫آره، پول زیادی این‌جاست.
‫این برای انقلاب عالیه.
‫همش همینه؟
‫- آره، خیلی زیاده ‫- اینا پول خورده.
‫عجب، این برای انقلاب کافی نیست.
‫فلسطینی‌ها خیلی ناامید میشن.
‫دیگه همینه، فکر می‌کنم باید ممنون باشیم.
‫- آره، منم همین‌ فکرو می‌کنم. ‫- عجب وضع مسخره‌ای!
‫بمب من کجاست؟
‫بمب؟‌ خب، این تقصیر کوره شد.
‫آره.
‫خب، یه اتفاقی افتاد و...
‫اون منفجر شد.
‫[تلفن عمومی]
‫اپراتور هستم. چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫من می‌خوام با...
‫استکهلم سوئد یه تماس راه دور بگیرم.
‫همه خیلی ناسپاسن.
‫تقصیر من نیست که بانک‌های ‫این کشور جهان سومی پول ندارن.
‫ممنون.
‫ماریا، حالت خوبه؟
‫ببخشید که اون‌جوری رفتیم. ‫این در حق تو منصفانه نبود، اما...
‫- کجایی؟ ‫- کلارک باید فرار می‌کرد.
‫زندان داشت اونو می‌کشت.
‫اون توی زندان نمی‌تونست از ‫توانایی‌هاش به بهترین شکل استفاده کنه.
‫ای جان.
‫ماریا... ماریا کجاست؟
‫اون این‌جا نیست.
‫فقط ما ۲ تا این‌جاییم.
‫می‌دونم که بیشتر مردم اونو ‫یه مجرم اصلاح ناپذیر می‌دونن،
‫اما من می‌دونم که اون ‫چیزی بیش از این حرفاست...
‫و آدم خیلی خوبیه.
‫یکمی غافلگیر شدم، کلارک. فکر ‫نمی‌کردم از کسی مثل ماریا خوشت بیاد.
‫فکر می‌کردم زنای درست ‫حسابی رو ترجیح میدی.
‫درسته.
‫رابطه‌ی ما خیلی خاصه.
‫عشق ما پایانی نداره.
‫من سلیقه‌ی خاصی ندارم.
‫مجبورم یکیو انتخاب کنم؟
‫من عاشق همه هستم.
‫اون یه جور... قدرت...
‫و یه هاله رو دور خودش داره.
‫ای شیطون.
‫مامان، من باید بهش باور داشته باشم.
‫- چون اگه من بهش باور نداشته باشم کی داره؟ ‫- من واقعا به این نیاز دارم.
‫اون منو ناامید نمی‌کنه. بهم قول داد.
‫تو اونو نمی‌شناسی.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟!
‫سلام، ماریا...
‫من...
‫نه، بنته داشت منو ماساژ ‫میداد. یکم عضله‌هام گرفته بود.
‫مخصوصا یه عضله‌ی خاصش.
‫آره، مخصوصا یه عضله‌ که این میگه.
‫نه، وای. هی. لعنتی.
‫ماریا، صبر کن!
‫بذار بعدا کارمون رو ادامه بدیم.
‫من خوشم اومد.
‫ای لعنت بهش، ماریا. ماریا.
‫ماریا، صبر کن.
‫- ولم کن! ‫- چه غلطی داری می‌کنی؟
‫من چه غلطی می‌کنم؟ تو چه غلطی می‌کنی؟
‫این فقط یه ماساژ بود. اون خیلی زشته.
‫بس کن،‌ کلارک.
‫قضیه این نیست.
‫نیست؟‌ پس چیه؟
‫- من نمی‌دونم این‌جا چه کار می‌کنم. ‫- چی؟
‫تو میگی برای انقلاب و ‫بهتر کردن اوضاع این‌جایی،
‫اما اصلا این‌طور به نظر نمیاد.
‫همه چیز همیشه باب میل توئه،
‫و حالا تو داشتی با اون دختره‌ی ‫فلان فلان شده ور میرفتی!
‫- اما گفتی قضیه اون نیست... ‫- قضیه اون نیست!
‫خیلی خب.
‫تو حتی درک نمی‌کنی چی میگم.
‫من همه چیز رو به خاطر ‫تو بیخیال شدم، کلارک.
‫برای خودمون.
‫آره.
‫اما اگه این‌جوری ادامه ‫بدی، من ترکت می‌کنم.
‫اگه این‌جوری ادامه بدی همه ترکت می‌کنن.
‫کسی برات نمیمونه. اینو می‌خوای؟
‫نه. نه.
‫البته که اینو نمی‌خوام.
‫چی بگم،‌ ماریا.
‫خیلی متاسفم.
‫من عاشقتم.
‫و من می‌دونم که یه دیوونه‌ی احمقم...
‫و اوضاع بعضی‌ وقتا بد پیش میره،
‫و از کنترل خارج میشه،
‫اما سعیمو می‌کنم.
‫خب....
‫تو...
‫تو خوبی.
‫تو برای من خوبی.
‫تو منو بهتر می‌کنی.
‫و من می‌خوام بهتر بشم.
‫برای تو بهتر بشم.
‫باشه؟
‫از الان به بعد همیشه ‫می‌دونی که کجا هستم.
‫دیگه دروغی در کار نیست. قول میدم.
‫قول میدی؟
‫معلومه!
‫قول میدم.
‫ماریا... منو ببین.
‫من و تو یه طرف، کل دنیا یه طرف.
‫وقتی عصبانی هستی خوشگل میشی.
‫[عروسک گردانی]
‫[انفجار بمب در طی دزدی ‫بانک:‌ صدهزار کرون دزدیده شد]
‫سلام شیطونا!
‫چه خبر؟
‫صبح بخیر خل و چل‌های از دنیا بی‌خبر.
‫کجا بودی، اسلارکن؟
‫فکر کردم پلیس‌ها گرفتنت.
‫عمرا. این منم که تصمیم ‫می‌گیرم کی دستگیر شم.
‫خودت اینو می‌دونی.
‫می‌خواید لیوان‌تون رو پر کنم؟
‫خانم‌ها؟
‫شاید نمی‌خواید.
‫خب...
‫چرا همه‌تون این‌قدر بداخلاقین؟
‫مادر جنده پول ما کجاست؟
‫کدوم پول؟
‫تو از ما پول قایم کردی؟
‫نه.
‫چیه؟
‫آره. چیه؟
‫"آره، چیه؟" خودتون می‌دونید چیه.
‫اینو چطور توضیح میدی؟
‫می‌بینی، کوره؟‌ جوراب نذاشتم ‫سرم توی دانمارک هم مشهور شدم.
‫آره.
‫نه، تو نمی‌تونی اینو باور کنی. هر چیزی ‫که توی روزنامه‌ها می‌نویسن رو باور نکنید.
‫همش چرته.
‫به خودت میگی انقلابی؟ ما ‫این‌جوری دنیا رو نجات نمیدیم.
‫راستشو بگو. پول کجاست،‌ کلارک؟
‫ما ۸۷۴۴۹ کرون و ۷۰ اوره کمتر گرفتیم.
‫اوره چه کوفتیه؟
‫چطور ممکنه یه نفر حرفی ‫که اون زد رو متوجه بشه؟
‫ای مادرجنده!
‫من بهت گفته بودم بمب ‫رو برای سفارت لازم دارم!
‫- کس کش! ‫- به من دست نزن!
‫کلارک!
‫- آروم باش. ‫- بهت گفته بودم به من دست نزنی.
‫دوست پسر تو پول ما رو دزدیده.
‫و اون یه بانک رو منفجر کرده.
‫اون انقلاب رو به گا داد!
‫حرفای اینا حقیقت داره،‌ کلارک؟
‫نه، البته که نه.
‫اونا دارن میان! اونا دارن میان!
‫پلیس!
‫من یه بمب دارم!
‫یعنی چی؟ من فکر کردم این‌جا یه ‫منطقه‌ی آزاده که توش پلیس و این چیزا نیست.
‫تو یه بانک رو منفجر کردی، لعنتی.
‫اسلارکن! اسلارکن!
‫- پلیس‌های لعنتی. ‫- ما باید بریم.
‫خیلی خب،‌ ماریا، بیا بریم.
‫ماریا؟
‫ما باید بریم.
‫عزیزم بیا بریم. پلیسا دارن میان.
‫ماریا...
‫پلیس!
‫- لعنتی. ‫- اون کلارکه!
‫پلیس!
‫لعنتی!
‫- کلارک اولفسون کجاست؟ ‫- تو بازداشتی.
‫از سر راهم برو کنار!
‫لعنتی! بیا این‌جا!
‫کلارک اولفسون کدوم گوریه؟
‫چه گوهی می‌خوری؟
‫کوره!‌ پولا دست توئه؟
‫- بیا بریم. ‫- ما با این میریم.
‫خیلی خب.
‫زودباش کوره!‌ عجله کن!
‫درش بازه.
‫آره، اما این باحال‌تره.
‫من بیگناهم!
‫اسلارکن!
‫پیش به سوی جنگل شروود!
‫من از این طرف میرم شما از اون طرف برید.
‫لعنتی!
‫ولم کنید لعنتیا!
‫من بیگناهم!
‫گاییدمت کلارک!
‫کلارک!
‫برید کنار دانمارکی‌های حرومزاده!
‫کلارک یه عوضیه.
‫کلارک!‌ دهنتو...
‫چه گوهی خوردی کلارک؟!
‫وای!
‫- چه کار می‌کنی؟‌ برو دیگه! ‫- چراغ قرمزه.
‫زودباش! برو!
‫زودباش!
‫یکم عجله کن، پیرزن!
‫- زودباش، عجوزه. ‫- پلیسا اومدن.
‫گندش بزنن.
‫هی، اون بنته هست.
‫برو به جهنم کلارک.
‫من هیچ سیاستی به ‫تخمم نبود. اینو می‌دونستم.
‫چه‌قدر بداخلاقه.
‫من وقت نداشتم که دنیا رو نجات بدم.
‫من باید به مشکلات خودم رسیدگی می‌کردم.
‫و کدوم انقلاب کوفتی‌ای می‌تونه از خودت مهم‌تر باشه؟
‫اما ترک کردن ماریا سخت بود.
‫من تا حالا چنین حسی نداشتم.
‫واقعا فکر می‌کردم قراره ‫من و اون با هم باشیم.
‫بچه دار شیم و خانواده تشکیل بدیم.
‫خب،‌ تا وقتی که بالاخره ‫شرایط ما رو از هم جدا کنه.
‫چون من کسی بودم که اونو ترک کرد.
‫نه، اون منو ترک نکرد. عمرا.
‫من هیچ وقت توی خداحافظی مهارت نداشتم.
‫صحبت از خداحافظی شد...
‫مامان!‌ نه!
‫وقتی ۱۲ سالم بود مامانم رو ‫به زور بردن به دیوونه خونه.
‫- نه! ‫- نه!
‫ولش کن! نه!
‫مامان!
‫کلارک!
‫نه!‌ مامان!
‫- نه! ولم کن! ‫- مامان!‌ مامان!
‫- نه! ‫- نه!
‫کلارک!
‫هیچ کسی فکر نمی‌کرد گفتن این که چه ‫اتفاقی برای مامان افتاد به من مهم باشه.
‫اونا بردنش و اهمیتی به من ندادن.
‫برو دیگه، ننه!
‫کوره، بذار اول پلیس‌ها برن.
‫و موسیقی ادامه داره.
‫اما مگه اهمیتی داره؟
‫- برید کنار حرومزاده‌های دانمارکی! ‫- کوره و اسلارکن!
‫- نوش جون! ‫- نوش!
‫عجب زندگی‌ای!
‫این زندگی خوبیه.
‫[اسپانیا]
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫وای خدا، خوب شد از شر ‫اون هیپی‌ها راحت شدیم.
‫نوش!
‫وقتش رسیده بود یکمی عشق و حال کنیم.
‫این حقم بود.
‫این آزادیه.
‫- از این بهتر نمیشه. ‫- نه، قطعا نمیشه.
‫آره.
‫- صدف‌هاتون رو آوردم، آقایون. ‫- بهتر شد.
‫- اون خیلی خوشگله. ‫- آره، کم و بیش.
‫- این چیه؟ ‫- اون صدفه.
‫- باید اینا رو بخوری؟ ‫- البته.
‫کس دریا.
‫خوشمزه‌ست. و اون ‫تو رو حشری هم می‌کنه.
‫خب، در این صورت...
‫باید این‌قدر سفت باشه؟
‫لعنت بهش... فراموشش کن.
‫من اینو می‌خورم. این شد یه ‫چیزی. می‌دونم چطور بخورمش.
‫خانم، بازم شامپاین بیار!
‫- اوففف، خیلی جذابه. ‫- هی، اسلارکن...
‫- شامپاین می‌خواستی، آقا؟ ‫- سلام،‌ عزیزم.
‫خیلی ممنونم.
‫- تو خیلی خوبی. ‫- اسلارکن، خواهش می‌کنم...
‫در مورد اون قضیه ماریا و چیزای دیگه...
‫اگه حس کردی که می‌خوای...
‫- چطور بگم؟ ‫- من یه قایق میخرم.
‫ها؟
‫من یه قایق می‌خرم.
‫اوه، این عالیه. اما محض ‫اطلاعت خواستم بگم..
‫یه قایق دریانوردی.
‫نهایت حس آزادی.
‫- توی اقیانوس‌های آزاد. ‫- خیلی خب.
‫پس به سلامتی کاپیتان باید بنوشیم؟
‫- بله،‌ می‌تونی. ‫- به سلامتی کاپیتان کلارک!
‫کل خدمه برن سر جاهاشون!
‫توی کل عمرم رویای دریانوردی ‫توی اقیانوس‌های آزاد رو داشتم.
‫و وقتش رسیده بود که اون ‫رویا رو به حقیقت تبدیل کنم.
‫خب، کوره. نظرت در مورد ‫این مروارید کوچولو چیه؟
‫- خوشم میاد ازش. ‫- پس می‌گیریمش.
‫و من همیشه عاشق قایق بودم.
‫وای! کاپیتان...
‫اولین کاری که می‌کنی اینه ‫که برای قایقت اسم میذاری.
‫بنابراین، اسم تو...
‫مرواریده.
‫بریم دریا!
‫آزادی! آره!
‫وای چه حس خوبی داره!
‫آره.
‫آماده به خدمتم، کاپیتان کلارک!
‫آماده به خدمتم!
‫رام اند کوک می‌خوای؟ ‫[عرق نیشکر و نوشابه مشکی]
‫- بله،‌ نوش،‌ رفیق. ‫- نوش!
‫تو ملوان کهنه‌کار منی!
‫نه بابا.
‫هوم!
‫وای، به این نیاز داشتم.
‫می‌دونم چی میگی.
‫اما...
‫تو قبلا این‌کارو کردی، آره؟
‫چی؟
‫دریانوردی توی اقیانوس‌های آزاد و این چیزا،
‫و پارو زدن تا ساحل در صورت نیاز و...
‫معلومه. این تو خونمه.
‫تو فقط باید با طبیعت خودتو وفق بدی.
‫باد داره...
‫از اون‌جا میاد.
‫و بعد من قایق رو تراز با ‫باد به این سمت می‌گردونم.
‫مگه چه‌قدر سخته؟
‫حله داداش.
‫تو همه چی بلدی، کلارک.
‫این خیلی ساده‌ست.
‫اما اگه بخوایم اون طرفی ‫بریم باید چه کار کنیم؟
‫چرا باید بخوایم بریم اون ‫طرف؟ از اون‌جا اومدیم.
‫باد داره به ما میگه که اون طرفی بریم.
‫- مراقب باش! ‫- لعنتی!
‫- اون چی بود؟ ‫- اون تیرک افقیه قایقه.
‫- خودش یه موجود جداگانه‌ست. ‫- تف بهش.
‫هیچ وقت نمی‌دونی کی قراره چنین کاری بکنه.
‫میشه گفت که اون کیر قایقه.
‫- هیچ وقت نمی‌تونی بهش اعتماد کنی. ‫- خیلی خب.
‫حالا قراره ما ۲ تا خوش بگذرونیم.
‫[رم]
‫- کوره، من دارم ماهیگیری می‌کنم. ‫- ایول، کاپیتان هادوک!
‫اسلارکن، کیرمو ببین!
‫می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫تو همیشه می‌تونی به ‫من اعتماد کنی،‌ کوره.
‫- اه! ‫- مفتی حالش بیشتره.
‫- آماده‌ای؟ ‫- بکش!
‫بزنش!
‫بفرما.
‫ما باید بریم کس جور کنیم.
‫باورم نمیشه!
‫همه حواستونو جمع کنید!
‫- نه. اول پول. ‫- البته.
‫ما طبقه‌ی پایین راویولی داریم. ‫[یه غذای ایتالیایی]
‫[کلارک یه زندگی جدید رو شروع کرد]
‫[شراب، زن، موسیقی]
‫وای!
‫نه، نه،‌نه! نندازش!
‫چطور باید برگردیم خونه؟
‫قایق داشتن خیلی خوبه،‌ می‌دونی؟
‫بهترین قسمت دریانوردی اینه که ‫هیچ کسی نمی‌تونه بهت بگه چه کار کنی.
‫و به عنوان کاپیتان کشتی خودت، ‫طبق قوانین خودت زندگی می‌کنی.
‫تو بدون نگاه کردن زدیش!
‫دریای مدیترانه برای من خیلی کوچیک بود.
‫مثل یه دریاچه‌ی مصنوعی کوفتی بود.
‫من می‌خواستم به آب‌های آزاد برم.
‫اقیانوس اطلس.
‫چه زندگی خوشی!
‫[مادرید - اسپانیا]
‫[سه ماه بعد - اقیانوس اطلس]
‫♪ به دریا!‌ به دریا! ♪
‫آره!
‫سلام، دخترا.
‫دارید کوره رو توی ‫آب‌های آزاد وسوسه می‌کنید.
‫چی...
‫کلارک...
‫لعنت بهش. چه اتفاقی داره میفته؟
‫- اسلارکن! ‫- بله؟
‫ما این‌جا یه مشکلی داریم.
‫آب و هوا خیلی خوب نیست.
‫بهتره بیای بالا کنترل ‫قایق رو به دست بگیری.
‫باشه، الان میام بالا!
‫کاپیتان کوره اصلا از این خوشش نمیاد.
‫- اسلارکن، باد شدیدتر شد! ‫- دارم کونمو تمیز می‌کنم!
‫زود باش، اسلارکن. بیا.
‫اسلارکن!
‫دارم میام!
‫نقشه رو بیار بالا!
‫- کدوم گوریه؟ ‫- اون‌جا!
‫مردم زیاد در مورد نیروهای ‫طبیعی و این چرت و پرتا حرف میزنن...
‫فکر می‌کنم باید عجله ‫کنی. یه طوفان تو راهه.
‫در مورد این‌که اقیانوس ‫چه‌قدر وسیع و خطرناکه...
‫نقشه‌ی کوفتی رو فراموش کن،‌ کوره.
‫و این‌که بهت حس کوچیک‌ بودن میده.
‫برای من کاملا برعکس بود.
‫من قوی شدم و حس نیرومند بودن پیدا کردم.
‫قطعا یه طوفانه!
‫من حس آزاد بودن رو داشتم.
‫من کلارک اولفسون کوفتی هستم!
‫کلارک!
‫طبیعت می‌تونه بیاد کیرمو بخوره!
‫هیچ طوفانی نمی‌تونه منو شکست بده!
‫کلارک!
‫این چه وضعیه؟!
‫خیلی خب!‌ خیلی خب!
‫می‌خوای بجنگی؟!
‫چون من می‌خوام بجنگم!
‫تنم میخاره برا جنگ!
‫ای اولسون آشغال!
‫کلارک، ما قراره بمیریم!
‫زودباش ببینم!
‫من این‌جام!
‫جلوت وایسادم!
‫اگه جرات داری بیا سراغم!
‫کلارک!
‫الان وقتش نیست،‌ کوره!
‫کلارک،‌ ما می‌میریم!
‫الان وقتش نیست، کوره!
‫همون پایین بمون.
‫- باشه! ‫- مشکلی نیست.
‫من همین پایین می‌مونم!
‫من نمی‌خوام بمیرم!
‫زودباش ببینم!
‫می‌تونم کل شب به این کار ادامه بدم!
‫یا هامارابی! ‫[تیم فوتبال سوئدی]
‫خدا لعنتش کنه!
‫وای!
‫من عاشقتم،‌ کلارک!
‫من کل عمرم با همه چی درگیر بودم!
‫دفعات زیادی رها شدم!
‫این برای من... هیچی نیست!
‫- ولم کن! ‫- مامان!‌ مامان!
‫آره!
‫آره!‌ آره! آره!
‫ماریا!
‫بله!
‫من این‌جام!
‫می‌دونی با کی سر و کار داری؟!
‫می‌دونی من کیم؟!
‫کلارک!
‫مامان!
‫من برای تو آماده‌ام!
‫اسلارکن...
‫اسلارکن؟
‫اسلارکن...
‫اسلارکن.
‫وای خدا، دنیا خیلی زشته.
‫دنیا زشته.
‫چرا آخه اسلارکن!‌ کاش من به جاش می‌مردم!
‫چرا داری داد و فریاد می‌کنی، کوره؟
‫اسلارکن؟!
‫کوره،‌ برام یه باکاردی کوک درست کن، باشه؟
‫به روی چشم، کاپیتان.
‫من تو یه چشم بهم زدن ‫برات درستش می‌کنم!
‫وای خدا،‌ ترسوندیم.
‫- ببین، اسلارکن! ‫ ها؟
‫به خشکی رسیدیم!
‫آره.
‫بهت گفته بودم... که ‫می‌تونم یه قایق رو برونم.
‫آره، گفته بودی.
‫مثل آب خوردن بو.د
‫آره.
‫حس کردم که به اندازه‌ی ‫کافی توی دریا زندگی کردم.
‫زیادی به طبیعت اقیانوس بها داده شده.
‫باکاردی کوک.
‫اوستنده!
‫ها؟ تندر؟
‫حس کردم باید دوباره برگردم سر کار.
‫البته منظورم یه شغل واقعی ‫نیست، خودتون می‌دونید.
‫اسم این گه دونی اینه. ما توی بلژیک هستیم.
‫من می‌خواستم برم برم سراغ یه کار دیگه...
‫اما قبلش باید با کوره حرف میزدم.
‫این خیلی عالیه!
‫بلژیک...
‫کلارک و کوره توی یه ماجراجویی جدید.
‫- خب، چه کنیم،‌ کاپیتان؟ ‫- خب، ما باید با هم صحبت کنیم.
‫ها؟
‫این انتهای سفر ماست.
‫البته تو ناخدایار ‫فوق‌العاده‌ای بودی،‌ کوره.
‫اما من باید به چند تا چیز ‫رسیدگی کنم. و باید تنها انجامش بدم.
‫اما هی...
‫مروارید مال توئه.
‫من هیچ چیزی در مورد قایق‌ها نمی‌دونم.
‫فکر می‌کردم ما یه تیم هستیم، اسلارکن.
‫تو می‌تونی چشم و گوش من باشی.
‫البته از دور.
‫تو می‌دونی که چجوریه.
‫خب، تو می‌خوای با کس دیگه‌ای این‌جا...
‫توی بلژیک دوست شی؟
‫یه یاروی بلژیکی؟
‫اگه تقصیر منه می‌تونم عوض ‫بشم، می‌تونم هر کسی بشم که می...
‫نمی‌شنوی چی دارم میگم، کوره!
‫من دیگه بهت نیاز ندارم.
‫فهمیدی؟
‫دیگه کلارک و کوره‌ای وجود نداره.
‫بعدا می‌بینمت.
‫- اسلارکن... ‫- می‌بینمت!
‫- از حرفم منظوری نداشتم. ببخشید. ‫- مروارید مال توئه!
‫- اسلارکن، خواهش می‌کنم! ‫- برو درتو بذار!
‫منو ببخش، اسلارکن.
‫- خداحافظ. ‫- برای همیشه در خدمتم، کاپیتان!
‫همون‌طور که گفتم، وقتش ‫رسیده بود برم سراغ یه کار دیگه.
‫سفر به سلامت.
‫قطار به مقصد بروکسل در سکوی ۳...
‫- بلیط رو بدید. ‫- گندش بزنن.
‫بلیط.
‫شب بخیر.
‫- شما تنها سفر می‌کنید؟ ‫- بله.
‫خیلی خب. شب بخیر، خانم.
‫ممنون.
‫بابت چی ممنونی؟
‫که به مامور قطار نگفتی من اون‌جا قایم شدم.
‫من اصلا نمی‌دونستم اون‌جایی.
‫اسمت چیه؟
‫ماریکه.
‫اسم تو چیه؟
‫کلا...
‫کلارک.
‫کلارک؟
‫مثل کلارک گیبل؟
‫بله.
‫دقیقا مثل کلارک گیبل.
‫من دارم میرم بروکسل.
‫منم همین‌طور. من اون‌جا زندگی ‫می‌کنم. تو هم اون‌جا زندگی می‌کنی؟
‫بله.
‫نه.
‫- نه؟ ‫- نه، نه،‌ نه.
‫من جای خاصی زندگی نمی‌کنم.
‫من از هفت دولت آزادم.
‫من به تازگی از یه سفر ‫طولانی توی دریا برگشتم.
خوبه.
‫از وسط دریای مدیترانه تا این‌جا اومدم.
‫وای!
‫با یه قایق کوچیک. ۳ ماه طول کشید.
‫اون‌جا خیلی...
‫تنها بودم.
‫سه ماه.
‫مدت زمان زیادیه.
‫آره.
‫و... دلت برای چی بیشتر از همه تنگ شده؟
‫واقعا می‌خوای بدونی؟
‫آره.
‫شاید بتونم نشونت بدم.
‫- خوبه؟ ‫- آره.
‫آره؟
‫- بهت گفته بودم! ‫- لعنت بهش.
‫این‌جا رو ببین! اینا کین؟
‫سلام.
‫تخت بالایی مال منه.
‫باید شبو این‌طور بگذرونیم!
‫بعدا ادامه میدیم.
‫تقریبا کارم تمومه!
‫این‌جوری با ماریکه آشنا شدم.
‫و از اون لحظه ما برای همیشه با هم بودیم.
‫ما نمی‌تونستیم از هم جدا بشیم.
‫خیلی باحال شد!
‫وای!
‫آره!
‫ما می‌خواستیم برای همیشه با ‫هم باشیم و به همه چی برسیم.
‫یه خانواده،‌ یه خونه، یه ماشین ‫ولوو و یه سگ. این بار دیگه جدی بودم.
‫[بلانکنبرژ - بلژیک ۱۹۷۶]
‫چه خونه‌ی خوشگلی.
‫[فروشی]
‫اگه خانومم این خونه رو ‫بخواد، بهش این خونه رو میدم.
‫اما پولمون به این نمی‌رسه.
‫چی شده؟
‫فقط...
‫من اینو برای تو می‌خوام.
‫و...
‫من می‌خوام تو هر چیزی ‫که می‌خوای داشته باشی.
‫و من می‌تونم پول رو...
‫برای این خونه جور کنم، اما واقعا...
‫کلارک اولفسون...
‫من عاشقتم.
‫ما یه راهی پیدا می‌کنیم.
‫نگران نباش.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫زندگی با ماریکه پرخرج بود.
‫من مجبور شدم خرجی خانواده رو در بیارم.
‫هوم.
‫برای همین برگشتم سر کار.
‫[بانک پی‌کی گوتنبرگ]
‫[کلارک اولفسون کجاست؟]
‫من این‌جام احمقای کسخل.
‫اما بله، الان توی دوران جدیدی هستیم...
‫۴۰۰ هزار؟ این پول خیلی زیادیه.
‫سلام!
‫ببخشید...
‫مشکلی نیست.
‫فکر می‌کنم اشتباه اومدی، آقا. ‫میشه بری به کارمند بگی که...
‫- اولفسون هستم. ‫- اوه. از ملاقات با تو خوشوقتم...
‫- منم همین‌طور. ‫- کدوم یکی از شما دو تا احمقا این‌جا رئیسه؟
‫تو نمی‌تونی این‌جا وسط یه جلسه ‫خیلی مهم سرتو بندازی و بیای تو.
‫نمیشه این کارو بکنی.
‫خب، تو باید ما رو ببخشی،
‫اما همون‌طور که می‌بینی ‫ما سرمون شلوغه، پس...
‫نه، هی... چی؟ اون یه تفنگ داره.
‫روس‌ها دارن به ما حمله ‫می‌کنن. بهت گفته بودم.
‫هر دوی شما زیادی حرف میزنین.
‫گوش کنید.
‫اسم من کلارک اولفسون هست.
‫و من یه دزد بانک هستم.
‫احتمالا اسم منو شنیده باشین.
‫قضیه اینه.
‫من به یه مقدار پول برای شروع ‫ایده‌ی تجاری خودم نیاز دارم.
‫برای همین گفتم امروز به بانک شما سر بزنم.
‫- باید اینو یه افتخار بدونی. ‫- نه، نه، نه.
‫این کاملا غیرقابل قبوله.
‫می‌دونم. خیلی بده.
‫- نه، اما... ‫- بازوم...
‫- ما باید آمبولانس خبر کنیم. ‫- بله...
‫یه لحظه اونو فراموش ‫کن. ما این کارو می‌کنیم.
‫تو گوشی رو از روی میز ‫ماهونی شیکت برمیداری،
‫و به اون صندوق‌دار ناز ‫طبقه‌ی پایین زنگ میزنی...
‫و بهش میگی که تو یه میلیون کرون ‫سوئد با اسکناس استفاده شده می‌خوای.
‫- به این‌جا فشار بیارید... ‫- خفه شو! من دارم حرف میزنم.
‫اسکناس استفاده شده. توی یه ‫کیسه. بیاره توی دفتر خوشگلت.
‫داره میزنه به دستم!
‫اون ده دقیقه وقت داره وگرنه ‫به هر دوی شما شلیک می‌کنم.
‫من حس عجیبی دارم. می‌خوام برم دستشویی.
‫ببخشید.
‫خب، حداقل از تو متاسفم. اون ‫خیکی احتمالا اون‌قدر زنده نمی‌مونه.
‫- من ماه نوامبر سرخک گرفتم... ‫- زودباش، انجامش بده.
‫- بیرگیتا؟ ‫- آقای اینهان؟
‫می‌تونی...
‫لطف کنی و به دفتر من بیای...
‫به همراه یه میلیون کرون؟
‫اگه یه آسپیرین بدید ممنون میشم.
‫- توی یه کیسه. ‫- باید یه چیز جدید باشه.
‫آقا، من متوجه نمیشم.
‫به بیرگیتا سلام منو برسون.
‫کلارک اولفسون اومده.
‫اون سلام می‌رسونه.
‫- یه میلیون؟ ‫- وای خدای من!
‫به آقای اولفسون بگو...
‫فکر نکنم ما این‌قدر پول نقد داشته باشیم.
‫بیرگیتا میگه که فکر نمی‌کنه ‫این‌قدر پول نقد داشته باشیم.
‫ای وای.
‫خیلی بد شد.
‫آهای! آهای!
‫فکر کنم می‌شه رفت به بانک من اگه...
‫اگه پول بیشتری می‌خوای ‫می‌تونیم از اون‌جا برداریم.
‫آره، بانکش اون طرف خیابونه.
‫آره، ایده‌ی خیلی خوبیه.
‫دمت گرم، خیکی.
‫همین کارو می‌کنیم.
‫آره، این...
‫- اینا رو شنیدی، بیرگیتا؟ ‫- بله.
‫تو ده دقیقه وقت داری. ‫بعدش اون به ما شلیک می‌کنه.
‫- من الان میرم. ‫- خوبه.
‫- اون داره میره اون‌ور. ‫- می‌تونم یکم ویسکی بنوشم؟
‫می‌دونستم این بانک بهترین ‫خدمات به مشتری رو داره.
‫اونا خیلی خوش‌برخورد بودن.
‫همون‌طور که وظیفه‌شون اینه که در ‫مورد کارای بانکی شما این‌طور باشن.
‫مارتینسون؟
‫من اینو می‌گیرم.
‫آره. خیلی ممنون.
‫آقایون...
‫ممنون بابت لطف و خدمات عالی‌تون.
‫ممنون.
‫نصف اینم می‌دادید کافی بود.
‫خانم بیرگیتا...
‫آقای اولفسون.
‫مارتینسون!
‫♪ Waited so long for this day to arrive ♪
‫♪ And I'm glad That it's finally here now ♪
‫♪ Waited so long for this day to arrive ♪
‫♪ I feel good, 'cause it's here now ♪
‫♪ I watch women walk by ♪
‫♪ And I trust in myself and my power ♪
‫♪ I have waited so long For this day to arrive ♪
‫♪ And I'm glad That it's finally here now ♪
‫تلاش‌های من جواب داد.
‫پول، یه عشق جدید و آزادی.
‫تنها چیزی که کم بود ‫یکم غذای سوئدی بود.
‫پنکیک سیب‌زمینی؟ ایول.
‫و من خیلی گرسنه بودم.
‫[رستوران لیلا فرودن]
‫[پلیس]
‫پلیس‌های کوفتی.
‫دیدی کیه؟
‫ها؟ منظورت چیه؟
‫کلارک اولفسون، دزد بانک.
‫الان داشتن تو رادیو در موردش حرف میزدن.
‫آره، معلومه که می‌دونم کیه، اما...
‫نه.
‫- باور کن. ‫- نه.
‫مطمئنم.
‫برای میز ۱۳.
‫اون امروز صبح توی گوتنبرگ یه ‫بانک زد و با یه میلیون فرار کرد.
‫پس شاید به ما انعام خوبی بده.
‫بفرمایید.
‫خیلی خوبه.
‫امیدوارم از پنکیک ما خوشتون بیاد...
‫آقای اولفسون...
‫خیلی ممنون.
‫خودشه.
‫لعنتی.
‫چه کار کنیم؟
‫فکر کنم باید همسایه‌ها رو بیدار کنیم.
‫ها؟
‫اداره‌ی پلیس تروسا.
‫کلارک اولفسون!
‫عجب! لارسون!
‫- ما نمی‌تونیم همین‌جوری بریم تو،‌ مگه نه؟ ‫- نه، نه، نه. شاید اصلا اون نباشه.
‫نه.
‫خب، من میرم ببینم چیه.
‫آره، خوبه.
‫پشمام! خودشه.
‫- اون اون‌جا نشسته. ‫- نه.
‫خودت برو ببین.
‫- اون خودش نیست. ‫- چرا هست.
‫نه، بیا اینو فراموش کنیم. بیا برگردیم.
‫ما نمی‌تونیم فراموشش کنیم.
‫اون کلارک اولفسون کوفتیه که اون‌جا نشسته.
‫خب چه کار کنیم؟
‫خب، ما...
‫ما...
‫اه...
‫- به استکهلم زنگ میزنیم. ‫- خوبه.
‫این باورنکردنیه، مگه نه؟
‫تامی‌ لیندستروم، تحقیقات ویژه.
‫ببخشید، چی گفتی؟
‫آره، آره،‌ دارم میام.
‫من میرم به تروسا!
‫- چی؟ ‫- کلارک کوفتی اون‌جاست!
‫- بیا! بنکه، با من بیا! ‫- باشه.
‫ما میریم به تروسا!
‫چه کار می‌کنی، تامی؟!
‫برو!
‫زودباش!
‫- تامی، دارم تلاشمو می‌کنم. ‫- برو دیگه!
‫اون کجاست؟
‫- اون‌جا. ‫- اون‌جا.
‫و شما مطمئنید؟
‫- بله. ‫- بله، صد درصد.
‫پس چرا دستگیرش نکردین؟
‫خب...
‫- چون... ‫- چی؟
‫- چون اون کلارک اولفسونه. ‫- بله.
‫کله پوکای لعنتی.
‫- لعنتی... ‫- اون منظورش این نبود که ما باید...
‫نه، نمی‌دونم.
‫تقصیر توئه. آره.
‫- خب ما خبر دادیم. ‫- دقیقا. ما از ورودی محافظت کردیم.
‫آره.
‫کلارک.
‫تیمی.
‫تامی.
‫آره، همون.
‫خیلی خب، بیا بریم.
ما از این‌جا میریم،‌ عزیزم.
‫امروز سرت شلوغ بوده.
‫آره.
‫پول کجاست؟
‫کدوم پول؟
‫یه میلیون کرون.
‫پول دزدی گوتنبرگ.
‫اونا رو کجا قایم کردی؟
‫تامی، تامی، تامی...
‫من از تو خوشم میاد.
‫اما تو تخیل درست حسابی نداری.
‫اصلا.
‫هر کاری برای تو فقط ‫یه روش حوصله‌سربر داره.
‫ها؟
‫نمی‌تونم حتی تصور کنم ‫که تو مخ تو چی می‌گذره.
‫باید اون تو یه...
‫یه...؟
‫نوش، پیرپسر.
‫آفرین تامی.
‫اما وقتش رسیده بود برگردم ‫هتل و یکمی استراحت کنم.
‫باید بعضی وقتا دستگیر بشی ‫که بتونی دوباره فرار کنی.
‫اگه بعضی وقتا زندانی نشی ‫نمی‌تونی واقعا آزاد باشی.
‫خب، شما اینو درک می‌کنید.
‫شدیدا پنکیک سیب زمینی ‫این‌جا رو پیشنهاد می‌کنم.
‫[کلارک اولفسون دستگیر شد]
‫اونا ۲۰۰ هزار کرون ‫رو توی کیف پیدا کردن
‫بقیه‌اش کجا رفت؟
‫خب، تامی هیچ وقت نمی‌فهمه.
‫خدا لعنتش کنه!
‫این‌جا رو ببینید.
‫این‌جوری بهش نگاه کنید، خوبه که ‫برای بازنشستگی‌تون پس‌انداز داشته باشید.
‫هیچ وقت نمی‌دونید که ‫چه‌ اتفاقی قراره بیفته.
‫دادگاه متهم رو گناهکار می‌دونه و...
‫اون رو...
‫به چهار سال زندان محکوم می‌کنه.
‫چهار سال برای دزدی گوتنبرگ برام بریدن،
‫به علاوه دو سالی که از دفعه‌ی ‫قبلی که فرار کردم مونده بود.
‫اونا منو به زندان ‫فوق‌امنیتی کوملا فرستادن.
مستحکم‌ترین زندان سوئد.
‫اوه! یه سوئیت به من دادن؟‌ ایول.
‫اه، بالاخره برگشتم خونه.
‫سکوت و آرامش.
‫کلی وقت داشتم برای خودم.
‫کلی وقت داشتم که برای ‫آینده‌ام برنامه‌ریزی کنم.
‫این حقم بود.
‫اولفسون، پاشو. ملاقاتی داری.
‫سلام، بوسه. زنت چطوره؟
‫- کس مس خبری هست یا نه؟ ‫- نه بابا.
‫نه؟
‫- هنوز نه. ‫- طاقت بیار.
‫اه...
‫سلام.
‫من...
‫من نمی‌دونستم که تو... ‫تو این‌جا چه کار می‌کنی؟
‫می‌خواستم باهات حرف بزنم. بشین.
‫فکر می‌کردم ماریکه خاصه...
‫بله...
‫اما فکر کنم اونم مثل بقیه بود.
‫به محض این‌که اوضاع یکم بد ‫میشد نمی‌تونستن منو تحمل کنن.
‫من می‌دونستم چرا اون‌جا بود.
‫این خیلی سخته...
‫اگه می‌خواستی بگی رابطه‌ی ما ‫تمومه، می‌تونستی زنگ بزنی.
‫هیس، هیس.
‫ببخشید.
‫کلارک، بیا یه قراری بذاریم.
‫می‌تونی هر جوری دوست داری بیای و بری.
‫هر کاری دوست داری بکنی، فقط با یه شرط.
‫هر کاری که اون بیرون برای حمایت از ما می‌کنی...
‫هیچ وقت کارتو به خونه نکش.
‫باشه؟
‫اه...
‫البته.
‫- البته. بله. ‫- و ۲ تا چیز دیگه.
‫یک، می‌خوای با من ازدواج کنی؟
‫و...
‫دو، من حامله‌ام.
‫بله، البته که می‌خوام!
‫این فوق‌العاده‌ست!
‫من عاشق بچه‌هام! ‫خودم ۲ تا بچه دارم!
‫اون حرف نداشت!
‫من عاشقتم!
‫منم عاشقتم!
‫من باید خودم باشم. دیگه وانمود بسه.
‫من هیچ وقت کسی مثل اون رو ندیده بودم.
‫اون عشق جدید زندگیم بود.
[مواد لازم برای پنکیک سیب‌زمینی بعد تیتراژ]
‫مترجم: ‫میثم موسویان MeysaM.UnicorN ‫t.Me/unicorn025
‫♪ Warden threw a party in county jail ♪
‫♪ The prison band was there And they began to wail ♪
♪ The band Dodiam Badodiam Began to swing ♪‫
‫♪ You should have heard The rows-clinking-on jailbirds sing ♪
‫♪ Let's rock, mm ♪
‫♪ Everybody whole cell block ♪
‫♪ Was dancin' to the Jailhouse Rock ♪
‫♪ Number 47 said to number three ♪
‫♪ You're the cutest jailbird I ever did see ♪
‫♪ I'm sure he delighted company ♪
‫♪ Come and do the Jailhouse Rock with me ♪
‫♪ Let's rock, mm ♪
‫♪ Everybody whole cell block ♪
‫♪ Was dancing to the Jailhouse Rock ♪
‫♪ Sad Sack was sittin' on a stone ♪
‫♪ Way over corner, weepin' all alone ♪
‫♪ The warden, hey, button no squares ♪
‫♪ Mm ♪
‫♪ Let's rock ♪
‫♪ Mm ♪
‫♪ Everybody whole cell block ♪
‫♪ Was dancing to the Jailhouse Rock ♪
‫♪ Shifty Henry to the Bugs For Heaven's sake ♪
‫♪ No one looking Now's our chance make break ♪
♪ Bugs turns to Shifts And he said nix nix ♪‫
‫♪ I wanna stick around a while And get my kicks ♪
‫♪ Let's rock, mm ♪
‫♪ Everybody whole cell block ♪
‫♪ Was dancing to the Jailhouse Rock ♪
♪ Was dancing to the Jailhouse Rock ♪
‫♪ Was dancing to the Jailhouse Rock ♪
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
مواد لازم برای پنکیک سیب‌زمینی: ‫۲/۱۰ لیتر آرد، ۴/۱۰ لیتر شیر، ۲ تخم مرغ
‫نصف قاشق غذاخوری نمک، ۹۰۰ ‫گرم سیب‌زمینی،‌ ۲ قاشق غذاخوری کره
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.