..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
من.‏.‏.‏
پينو.‏
هيچ کس اينجا نيست؟ هيچ کس؟
پينو؟ بقيه کجا هستن؟
اينجا ديگه.‏.‏.‏
وينس!‏
پينو!‏
پينو؟
کي هستي؟
خوش اومدي.‏.‏.‏
به جايي که خورشيد ازش طلوع مي کنه.‏
فکر مي کردم تو هاروس باشم.‏
وقتي پيدات کردم،‏ دراز به دراز روي زمين افتاده بودي.‏
با خودم آوردمت اينجا.‏
دراز به دراز افتاده بودم؟
متاسفم.‏.‏.‏
من کازکيس هاور هستم،‏ ارباب اين قلعه.‏
احتمالا چون تازه به هوش اومدي،‏ يه کمي حواس پرتي داري.‏
به جز من کسي ديگه اي هم زنده مونده؟
چطور امکان داشت کسي زنده بمونه؟
بيا اينجا.‏
مي خوام مهمونت کنم.‏
انديشه ي نهم تکه هايي درخشان
اون يه اتوريوي آلوده شدست.‏
اتوريو؟
يه نوع ربات.‏
ربات؟
پينو!‏
شرمنده،‏ انگار از شما خجالت مي کشه.‏
مثل يه بچه معصومه.‏.‏.‏
من که اصلا نمي فهمم چرا با شما که جونمونو نجات دادين.‏.‏.‏
اين جوري رفتار مي کنه.‏
راستي،‏ چرا به ما کمک کردين؟
چون تو دوستم هستي.‏
دوست؟
تموم کسايي که از اين مکان دورافتاده خبر دارن،‏ دوست من هستن.‏
اين مکان دورافتاده؟
دنيايي که ديدي.‏.‏.‏
و دنيايي که خواهي ديد.‏
چشمان تو مرگو مي بينن.‏
فکر مي کنم حق با تو باشه.‏.‏.‏
من مرگ خيلي ها رو ديدم و هنوز خودم زنده ام.‏
دوستانم مردن.‏.‏.‏
من خيلي مدته که تنها شدم.‏
اما،‏ چرا؟
چرا من زنده موندم؟
سرنوشتت بود.‏
خيلي خوشحالم که تونستي تا اينجا دووم بياري.‏
لي،‏ لي،‏ بپر.‏
لي،‏ لي،‏ بپر.‏.‏.‏
اوخ، اوخ.‏.‏.‏
جايي که خورشيد ازش طلوع مي کنه؟
خيلي وقت بود همچين منظره اي نديده بودم.‏.‏.‏
پينو؟
چي شده؟ ببين،‏ مثل يه هزارتو مي مونه.‏
هوي،‏ قضيه چيه؟
بيا!‏
چي شده؟
اينا ديگه...‏ چي هستن؟
اينا اينجا چي کار مي کنن؟
بيا برگرديم پيش خرگوش و از اينجا بريم،‏ وينس.‏ *خرگوش: اشاره به 400 خرگوش،‏ قايق پرنده*
من از اينجا خوشم نمياد.‏ بيا زودتري از اينجا بريم.‏
من مي ترسم.‏ نبايد اينجا بمونيم.‏
زود باش،‏ بيا بريم دنبال خرگوش بگرديم.‏
باشه!‏ حالا که نمياي،‏ خودم مي رم.‏
اما اون جونمونو نجات داد.‏
تو هم مي خواي؟
نه.‏.‏.‏
به غذات اصلا دست نزدي.‏.‏.‏
اون اتوريوهايي که ديدم،‏ چي بودن؟
آه،‏ منظورت شواليه ها هستن؟
تو با هاروس وارد جنگ شده بودي،‏ مگه نه؟
تو خيلي از آدماي اونجا رو کشتي.‏.‏.‏
خوب که چي؟
جنگ چيزيه که برنده و بازنده رو تعيين مي کنه.‏
جنگ يعني مرگ و زندگي.‏
تا به حال،‏ هيچ جنگي با فلسفه اي غير از اين آغاز نشده.‏
اما تو که دليلي نداشتي با هاروس وارد جنگ بشي.‏
جنگ کاملا بي معنيه.‏
اما نابود شدن معاني زيادي در خودش داره.‏
تو پايان هاروس رو ديدي،‏ مگه نه؟
سنکس چه شکلي بود.‏.‏.‏
سنکس.‏.‏.‏
پس اون بود که آدماي هاروس رو کشت.‏.‏.‏
چرا هاروس اينقدر برات اهميت داره؟
آدماي اونجا مي بايست پاکسازي مي شدن.‏
براي همين باهاشون مي جنگيدي؟
به هيچ وجه.‏
وقتي در خواب بلندمدتم بودم،‏ اونا فراموش کردن براي چي مي جنگيدن.‏
اونا از دونستن حقيقت پرهيز مي کردن.‏
براي همين تصميم به نابودي همديگه گرفتن.‏
در اين دنياي بحران زده،‏ حتي مرگ هم در ذهن سبکشون معناي خودشو از دست داده بود.‏
حتي وجود نيت و قصد چنين موجوداتي در اين دنيا.‏.‏.‏
منو عصباني مي کنه.‏
موجودات بيچاره و بدبخت.‏
نه،‏ شايد بايد طلب آمرزش کنيم.‏
هم من.‏.‏.‏
و هم تو.‏
من؟
يه لحظه صبر کن!‏
من که کاري انجام ندادم،‏ با اين وجود هميشه اين من بودم که مجازات مي شم.‏
براي همينه که الان اينجام.‏
دقيقا همينه.‏
کاري انجام ندادن خيلي سخته،‏ همين طور وقتي کاري از دستت برنمياد.‏
منم همين طور بودم.‏
تو هم؟
چون کاري از دستم ساخته نبود،‏ از خودم بيزار بودم.‏
در گناهان و اعمال زشتم فرو رفته بودم.‏.‏.‏
نمي تونستم به آرامش ذهني برسم،‏ حتي در خواب.‏
بدون هيچ هدفي در ذهنم،‏ فقط و فقط سپري شدن دقايق رو به تماشا نشستم.‏.‏.‏
و با گذشت لحظه لحظه ي عمرم رنج کشيدم.‏
به همون اندازه که تو رنج کشيدي،‏ رنج کشيدم.‏
به اندازه ي من.‏.‏.‏
تو رو به همون اندازه که سنکس رو دوست داشتم،‏ دوست دارم.‏
تو سنکس رو دوست داشتي؟
مي خوام داستانمونو برات تعريف کنم.‏
آگه آسوراي من خورشيد بود،‏ اون وقت هاروس ماه مي بود.‏
سنکس و من هر کدوم برج هاي خودمونو ساختيم تا شاهدي باشن.‏.‏.‏
براي سوگندي که قرار بود بعد از بيداريمون ياد کنيم.‏
مي فهمي از چي دارم حرف مي زنم؟
سنکس و من،‏ هر دو اومديم تا.‏.‏.‏
اندوه رو حس کنيم و هر دو عذاب کشيديم.‏
و به اين خاطر دچار عشقي استوار شديم.‏
اما سنکس قبل از اينکه سوگند ياد کنيم،‏ مرد.‏
تو کشتيش.‏
نه.‏.‏.‏
اما عيبي هم نداره.‏
در مقابل چشمان سرنوشت،‏ سوگند هيچ معنايي نداره.‏
با اين وجود،‏ باعث افتخارمه که تو همچين موقعيتي تو رو ملاقات کردم.‏
بهتره هردومون شکرگذار قدرتت باشيم.‏
منظورت از اين حرفا چيه؟!‏
چي شد؟
من کشتمش؟!‏
من به هيچ وجه همچين کاري ازم برنمياد!‏
چي مي گي؟ سنکس.‏.‏.‏
تموش کن!‏
تو.‏.‏.‏
من هيچي نمي دونم!‏
داري منو بازي مي دي،‏ مگه نه؟
از اين حرفا مي خواي به چي برسي؟!‏
خواهش مي کنم.‏.‏.‏
بگو که حقيقت داره.‏
تو چي هستي؟
چطور با اينکه مي دوني هردومون زخم خورده هستيم،‏ اين حرفو مي زني؟
چرا داري منو اينقدر عذاب مي دي؟!‏
چرا؟!‏
من هيچي نمي دونم!‏
امکان نداره،‏ يعني حافظشو.‏.‏.‏
يعني سنکس منو بدون اينکه خودش هم بدونه،‏ کشت؟!‏
چرا؟!‏
اين ظاهر واقعي آسوراي منه.‏
تو اين طور ديديش،‏ مگه نه؟
فقط يه يادبود از گذشته ست.‏
شهروندان شهر اينو ساختن تا نسل هاي آينده بدونن.‏.‏.‏
آسورا در گذشته چه شکلي بوده.‏
اما احمقانه ست.‏
چه اتفاقي براي شهروندان اينجا افتاده؟
همه شون کشته شدن.‏
توسط شواليه ها کشته شدن.‏
چي گفتي؟!‏
هاروس و آسورا در واقع يکي بودن.‏
تموم شهروندان در جنگ کشته شدن و تنها شواليه ها باقي موندن.‏
پس سربازاي هاروس از کجا اومده بودن؟
اونا ساختگي بودن.‏
وقتي مرگ فرا برسه،‏ مخلوقات پوچ دوباره به پوچي رهسپار مي شن.‏
اما.‏.‏.‏ اونا زنده بودن!‏
اونا هنوز خون تو رگاشون جريان داشت،‏ چاره اي جز زندگي کردن نداشتن.‏
مردم؟
خيلي خوش شانسيم که ديگه زنده نيستن.‏
چرا؟ مگه تو اربابشون نبودي؟
واقعا که خيلي احمقي.‏
نکنه همون طور که حافظتو از دست دادي،‏ توانايي ديدن حقيقتو هم از دست دادي.‏
من همه چي رو به خوبي به ياد ميارم.‏
خوب،‏ بگو ببينم کي هستي.‏
ببين مي توني بگي کي هستي.‏
من وينست لا هستم.‏
تو شهر رومدو به عنوان يه کارگر کار مي کردم
اما به اتهام خيانت محکوم شدم و از شهر فرار کردم.‏
و قبل از اينا؟
يه مهاجر تو شهر موسکو بودم.‏
تو مسکو چي کار مي کردي؟
چي کار؟
يه ياد نداري،‏ مگه نه؟
برخلاف گذشته ي نامعلومت،‏ تا امروز بدون هيچ شکي به زندگي ادامه دادي و تلاشي نکردي از گذشتت باخبر بشي.‏
اين خودش نشون دهنده ي اينه که.‏.‏.‏
تو حافظتو از روي قصد پاک کردي.‏
حافظمو پاک کردم؟
مگه نگفتي تو مسکو بودي؟
اوهوم،‏ من اصالتا اهل اونجام.‏
که اين طور.‏
فکر کنم موناد بود.‏.‏.‏ تو حافظتو به ذهن موناد سپردي.‏
اما بيشتر از اون چيزي بود که انتظار داشتي.‏
موناد نمي تونست تحمل کنه،‏ اما قبول کرد.‏
چون عاشقت بود،‏ نه؟
اما در راه ثابت کردن عشقش،‏ موناد تو رو گم کرد.‏
نه،‏ نه تنها موناد.‏
تو هم خودتو گم کردي.‏
پاک کردن خاطراتي که در ذهن شخص حک شدن.‏.‏.‏
با گم شدن شخص فرقي نداره.‏
در مورد چي داري حرف مي زني؟
دارم مي گم تو يه خائني.‏
يه خائن؟ از کي.‏.‏.‏
تو پروکسي بودي و شرمسارانه فرار کردي.‏
پروکسي؟
اما نابخشودني تر از اون اينه.‏.‏.‏
تو بدون اينکه خودت هم از حالت خبر داشته باشي،‏ سنکس منو به قتل رسوندي!‏
من فرستاده ي نور هستم.‏.‏.‏
کازيکس پروکسي.‏
با کمال افتخار،‏ خائنو نابود خواهم کرد.‏
چي شده؟
درسته که حافظتو پاک کردي و از خودت بي خود شدي.‏.‏.‏
اما غرايزت هنوز سرجاشونن،‏ مگه نه؟
اگه يه کمي بهش فکر کني.‏.‏.‏
عاشقترين کسيه که از همه مجنونتره!‏
سکنس.‏.‏.‏
حالا که اين طوره،‏ منم مي خوام همراه با خاطراتت به جنون برسم!‏
شرمنده،‏ شرمنده.‏.‏.‏ درد داشت؟
خرگوش!‏
چه خبر شده؟!‏
دستم!‏
کمک کنين!‏
درد دارم!‏
يعني من يه هيولام؟ نه،‏ من.‏.‏.‏
تو يه پروکسي هستي!‏
پروکسي؟!‏
اوه،‏ اين چه حسيه که دارم؟
دارم به جنون مي رسم،‏ مي خوام بالا بيارم!‏
آره،‏ درسته!‏ تو.‏.‏.‏
مي خوام قبل از اينکه بکشمت،‏ يه چيزي ازت بپرسم.‏
تو کدوم فرستاده هستي؟
نمي توني جواب بدي؟
پس بهتره بميري!‏
آره،‏ فرار کن!‏ اما توي تله افتادي.‏.‏.‏
تو و من با هم!‏
‏98 خرگوش.‏ 99 خرگوش.‏
‏100 خرگوش!‏
خوب ديگه،‏‏ تا 100 شمردم،‏‏ وينس رو تنها مي ذارم و خودم از اينجا مي رم.‏‏
‏50 تا ديگه!‏
‏101 خرگوش.‏
‏102 خرگوش.‏
‏103 خرگوش.‏
اين يکي خوب نيست.‏
بوي بدي مي ده.‏
آه،‏ اين يکي هم همين طور.‏ مزه ي ترش و زننده اي داره.‏
حتي يه بطري خوب هم پيدا نمي شه.‏ از شاش سگ هم کمترن.‏
بگو.‏
پروکسي چيه؟
چطور اين سوالو مي کني وقتي خودت بودي که حافظتو پاک کردي.‏
من يه پروکسي هستم؟
چرا بايد بجنگم؟
چرا برگشتي؟ چون مي خواي منو بکشي،‏ مگه نه؟
نه!‏
زمان بيداري فرا رسيده.‏.‏.‏
من نمي خوام به کسي آسيب برسونم.‏
پس.‏.‏.‏ کي سنکس رو کشت؟
نکنه فکر مي کني فقط سنکس رو کشتي؟
تو هدفت زندگيتو از دست دادي و همچنين کسي که دوستش داشتي.‏.‏.‏
براي چي مي خواي به زندگي ادامه بدي؟
چرا همينجا نمي ميري؟
سنکس،‏ خيلي دوست داشتم وقتي که زنده هستي،‏ ببينمت.‏
مطمئن باش من... ‏انتقامتو مي گيرم..‏
چرا اين اتفاقات داره براي من ميوفته؟
يه بار ديگه هم ازت مي پرسم.‏
تو کدوم فرستاده هستي؟
من ارگو پروکسي هستم،‏ فرستاده ي مرگ.‏
که اين طور.‏
رنج بکش.‏
کساني که در تاريکي سرگردان هستن،‏ نور رو جستجو مي کنن.‏
اما وقتي به نور مي رسن،‏ چشماشونو از نور خيره کننده حفاظت مي کنن.‏
اونا حتي دردو هم حس مي کنن.‏ حقيقت هم مثل همينه.‏
روزي چشمان تو هم با نور حقيقت خواهد سوخت.‏
و اون وقت،‏ معناي تاريکي ابدي رو خواهي فهميد.‏
اين سزاي اعمال توست.‏
سنکس.‏.‏.‏
يعني من انسان نيستم؟
ديگه چطور مي تونم به زندگي ادامه بدم؟
‏400 خرگوش.‏.‏.‏
وينس!‏
پينو.‏
صدمه ديدي؟
نه.‏
نه،‏ اين خون من نيست.‏.‏.‏
مي دونم،‏ مال اون يکيه.‏
مال تو نيست،‏ مال اون يکي وينسه،‏ نه؟
خوش اومدي!‏
تو مي دونستي؟
بيا بريم به مسکو.‏
از من نترسيدي؟
ترس؟
اما تو هميشه به من کمک مي کني.‏
که اين طور.‏
نمي تونستم مسيرو ببينم.‏.‏.‏
اما قصد سفر کردم.‏.‏.‏
براي همين از رومدو حرکت کرديم.‏
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اينستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.