..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
... یه جادوی دلربایی
. ببخشید . نفرینیه که از بچگی روم بوده
. دست خودم نبوده
. می تونی نژادم رو مقصر بدونی ، یا اینکه یه زن به دنیا اومدی
فک نکردی که یه صورت زیبا می تونه از دستِ شمشیرم نجاتت بده ، هان ؟
. احمقانس
. معلومه که نه . اگه اینجوری بود که حال نمی داد
. که اینطور
. پس داستانایِ قابلیت ضدِ جادوی سابر راست بود
. خیلی خوبه
. راستش منم دلم نمی خواست دختری که می پره تو بغلم رو بکشم
. برای اسم و رسم خوب نیست
. خوشحالم که اولین حریفم اینقدر قویه
اوه ؟ پس می خوای جوانمردانه بجنگیم ؟
. خوشحالم که می تونم با همچین قهرمانِ مغروری بجنگم
. خب پس ... شروع کنیم
. شروع شد
. یه نفر یه حفاظ درست کرده
. احتمالا اربابِ سرونتِ مهاجمه
. از اون بالا می تونیم راحت به محل مبارزه اشراف داشته باشیم
. درسته . اونجا باید بهترین محل برای زیرنظر داشتن مبارزه باشه
. هر کس که اونجا رو ببینه احتمالا همچین فکری می کنه
. تو از اسکله ی شرقی نزدیک شو
. من از غرب می رم
. جایی رو پیدا می کنیم که بتونیم هم محل مبارزه و هم اون جرثقیل رو زیر نظر داشته باشیم
. فهمیدم
، ببینم چیکار می کنی
. پادشاه شوالیه های خودم
هر چقدر دستم رو توی این دنیای تکراری دراز می کنم فایده نداره
همیشه اشکای خالی قلب سیاهم رو ذوب می کنن
وقتی احساساتم توی قلبم به تپش در میان
نمی تونم بی تفاوت بمونم ، میام کنارت تا ازت محافظت کنم
وقتی تکه های امیدی که گم کردیم رو برمی دارم و به سمت آینده ای روشن تر پیش می رم
به آرزوهایی که دنبالشون بودیم می رسیم و می درخشیم
ما نورمون رو کنار زدیم و شکمون رو نابود کردیم
دلم می خواست ببینمت و دیدمت
این شب های پر اشکو بغل کن
و از غم بنال
آروم آروم آینده ای که جلومونه ، ما رو از زندانِ عقایدمون رها می کنه
بوسه ای که حس می کنی رو قبول کن و به جلو برو
به هر جایی که باید بریم
معجزه های آلوده ، نشونه ای از زندگیِ واقعین
. سابر هر دو تا نیزه رو نگاه می کنه
. بزرگترین برتریِ لنسر ، شک و تردیدِ دشمنش توی اینه که از کدوم نیزه استفاده می شه
. نیزه ی بلند دست راستشه و نیزه ی کوچیک دست چپ
. نمی دونم کدومشون قدرتِ نوبل فانتازم داره
نوبل فانتازم : به عبارتی قدرتِ نهایی هر سرونت
. اگه می دونستم کدومه ، می تونستم حمله کنم
... اگه حداقل اسم واقعیش رو می دونستیم
. هر کی هست ، استادِ نیزه س
. اما ، این کافی نیست
! چی شده ، سابر ؟ رفتی تو لاک دفاعی
! کارش خوبه
. چه شمشیر بدقلقی داره
. تا وقتی ندونم دقیقا طولش چقدره ، نمی تونم درست و حسابی حمله کنم
، اینجوری که می تونه حمله های ناگهانیم رو دفاع کنه
. حتما باید شمشیر زن قابلی باشه
. مایا
. شمالِ جایی که سابر و آیری هستن
. روی سقفِ اون انبار
. ارباب لنسر اونجاس
می تونی ببینیش ؟
. نه . از اینجایی که هستم نمی تونم
. فهمیدم . خودم از اینجا می زنمش
آساسین ؟
. یه اتفاقی داره توی انبارهای دهنه ی رودِ مینوگاوا میوفته
. پس بالاخره اولین مبارزه شروع شد
. اولی نیست
. برای بقیه ، این دومین مبارزس
. کیره
. انگار سابر و لنسر طرفای مبارزه هستن
می تونی با چشمای آساسین وضعیتشونو بررسی کنی ؟
. معلومه
. قدرت های سابر خیلی بالاس
. بیشتر پارامترها در حدِ الف یا بالاتره
. که اینطور
. فک کنم الکی نیست قوی ترین کلاسه
. احتمالا سابر نسبت به لنسر برامون خطرناک تر باشه
می تونی ارباب هاشونو ببینی ؟
. فقط یه نفر دیگه به جز سرونت ها هست که خودشو مخفی نکرده
... کسی که کنار سابره
. زنیه با موهای نقره ای
. پس ارباب لنسر اینقدری مغزش کار می کنه که خودشو مخفی کنه
. معلومه کارشو خوب بلده
. خوب قوانین جنگ جام مقدس رو می فهمه
وایسا . گفتی یه زن مو نقره ای ؟
. آره . سفید پوست
. با موهای نقره ای و چشمای قرمز
. یه انسان معمولی نیست
یعنی هومونکلوس آینزبرنه ؟
هومونکلوس : انسانِ ساخته شده توسط کیمیاگری
یعنی یه اربابِ مصنوعی درست کردن ؟
. فک می کردم تنها نکته ی غیرعادیِ این جنگ امیا کیریتسوگو باشه
. انگار اشتباه می کردم
پس ، اون زن اربابِ آینزبرنه ؟
. در هر حال ، توی این جنگ نقش مهمی داره
. کیره ، حواست بهش باشه
. فهمیدم
. یکی از آساسین ها رو می ذارم مراقبش باشه
. می تونم ببینمشون
اما آساسین باید مرده باشه ، پس چرا اینجاس ؟
. می دونستم یه جای کار می لنگه
. بذار ببینیم اوضاع چطور پیش می ره
. بازم حواست به آساسین باشه
. من حواسم به لنسر هست
بذار به آساسین حمله کنم و توجهش رو جلب کنم
. تو هم ارباب لنسر رو بکش
. نه ، مایا
. جلوی کسی مثل آساسین این کارو نکن
. ما تجهیزات لازم برای جنگیدن با سرونت ها رو نداریم
. فهمیدم
. توی مبارزه ی ای که اسمِ همدیگه رو ندونیم ، افتخاری نیست
. اما از یه چیزی مفتخرم
. واقعا فوق العادس که یه زن اینقدر خوب مبارزه کنه و حتی نفس نفس نزنه
. دیگه چرب زبونی لازم نیست ، لنسر
حتی بدونِ اینکه اسمتو نمی دونم ، همین که این کلماتو می گی
. برام افتخاره
. با خوشحالی قبول می کنم
. خب دیگه مسخره بازی بسه ، لنسر
ارباب لنسر ؟
. دیگه این مبارزه رو بیشتر از این طولانی نکن
. سابر حریف قَدَریه
. همینجا نابودش کن
. می تونی از نوبل فانتازمت استفاده کنی
. بله ، ارباب
پس نیزه ی بلند نوبل فانتازمشه ؟
. درسته
. حالا به قصد کشت حمله می کنم
سابر ، بازم می خوای از پرانای باد استفاده کنی
و شمشیرت رو مخفی کنی ؟
. که اینطور
. پس به یه دلیلی شمشیرت رو مخفی کردی
. حدسم اینه که اگه شمشیرت رو ببینیم ، هویتت معلوم می شه
. چقدر بد ، لنسر
. هیچ وقت اسمِ شمشیرم رو نمی فهمی
. قبل از اینکه فرصت کنی اسمشو یاد بگیری ، رفتی اون دنیا
. تا نبینیم معلوم نمی شه
. رازتو پیدا می کنم ، سابر
. شمشیرت که معلوم شد
هوای نامرئی داره از بین می ره ؟
چرا اینجوری شده ؟
! اون نیزه ی قرمز داره هوای نامرئی رو از بین می بره
. حالا اندازه ی شمشیرت دستم اومد
! حالا دیگه لازم نیست نگران باشم که از کجا ضربه می خورم
. اما هنوزم یه راهایی دارم که جلوی نیزش وایسم
... اگه منتظرِ یه حمله بمونم
... حمله ای که از بقیه ی ضربه هاش ضعیف تره
سابر ؟
. ممنون ، آیرسویل
. من خوبم . زخم دیگه درمان شده
. همونطور که فکرشو می کردم ، اصلا روزِ آسونی ندارم
اما چرا ؟
. زرهم باید اون ضربه رو راحت منحرف می کرد
... پس چطور اون نیزه
زرهم سوراخ نشده ؟
چطور ممکنه ؟
فقط یه احتمال وجود داره
. که نیزه ی لنسر از زرهِ جادوییم رد شده باشه
. که اینطور . پس رازِ نیزت اینه ، لنسر
ها ؟
. اون نیزه ی قرمز جادو رو از بین می بره
. زرهت با جادو بوجود اومده
. اگه خیلی روش حساب می کردی ، بهتره الان تسلیم بشی ، سابر
. الان مثل این می مونه که لخت جلوی من مبارزه کنی
. فک نکن حالا که زرهم رو بی اثر کردی ، جنگو بردی
. اگه نمی تونم جلوی نیزتو بگیرم ، فقط کافیه قبل از اینکه ضربه بزنی بکشمت
! آماده باش ، لنسر
. حرکت عجولانه ایه
. می خوای همه چیزو با یه ضربه تموم کنی
می خوای با کنار گذاشتن زرهت ، ضعفِ ناشی از
. زرهت رو بپوشونی
. تصمیم شجاعانه ایه
. نمی خوام بگم بدم اومده
، اما توی این یه مورد
. اشتباه احمقانه ای کردی ، سابر
. می بینیم احمقانس یا نه
. بعد از حمله ی بعدی نظرتو می شنوم
. اینجای کار رو اشتباه کردی
. یه نوبل فانتازم لازم نیست حتما یه اسلحه باشه
تله ؟
. خیلی بد شد . خیلی بد
چـ - چـیه ؟
. لنسر ضربه ی نهاییش رو شروع کرد
. همینجا مبارزه رو تموم می کنه
مگه اینجوری برای ما بهتر نمی شه ؟
اسگل ! چی داری می گی ؟
... دلم می خواست کنار بشینیم و یه چند تا ارباب دیگه رو هم ببینیم
. اما اینجوری ، ممکنه سابر کشته بشه
. اونوقت خیلی دیر می شه
د - دیر می شه !؟
! از اول هم قرار بود هر وقت به همدیگه رسیدن ، به همدیگه حمله کنن
. راستش ، دلم می خواست یه سرونت دیگه هم به درخواست مبارزه ی لنسر جواب بده
... معلومه
. خیلی راحت تره که با همشون یه دفعه بجنگم تا یکی یکی پیداشون کنم
با همشون بجنگی ؟
. آره
. هر کسی افتخار اینو نداره که با قهرمانای یه دوره ی دیگه بجنگه
، حالا که می تونم با شیش تا قهرمان بجنگم
. اصلا دلم نمی خواد حتی یه مبارزه رو هم از دست بدم
! سابر و لنسر رو نگا کن
. هردوتاشون جنگجوهای شجاعی هستن که دلم می خواد باهاشون بجنگم
. نباید بذارم بمیرن
اما مگه همه ی این کارا برای همین نیست ؟
! هدف جنگ جام مقدس اینه که همدیگه رو بکشیم
... پیروز شو ، اما نابود نکن
... استاد شو ، اما کسی رو مسخره نکن
! این پیروزی واقعیه
! دیگه تماشاچی بودن بسه
! ما هم می ریم تو مبارزه ، بچه
! اسگل ! اسگل ! اسگل
! بابا اینکاری که می کنی دیوونگیه
اگه قبول نداری ، می خوای همینجا بمونی و تماشا کنی ؟
... منم میام
! منم ببر پایین ، اسگل
! آفرین ! ارباب من یعنی همین
. بد شد . تاندونم رو بریده
. نمی تونم انگشتمو تکون بدم
... انگار نمی خوای به این راحتی تسلیم بشی
! ولی ، واقعا خوشم اومد
. اینقدر دست دست نکن ، احمق
. هنوز که کارشو تموم نکردی
. معذرت می خوام ، ارباب
... آیرسویل
. باید درمان بشم
... درمان کردم
... درمانت کردم ، اما
. مطمئنم درمان شدی
! سابر ، الان باید کاملا درمان می شدی
. تیز بودی که فهمیدی گائه درگِ من می تونه از هر زرهی رد بشه
. اما اشتباه کردی که از زرهت استفاده نکردی
. اگه زرهتو در نیاورده بودی ، می تونستی جلوی گائه بویده ی منو بگیری
. حالا فهمیدم
... نیزه ی نفرین شده ای که زخمایی درست می کنه که هیچ وقت درمان نمی شه
. باید زودتر می فهمیدم
، نیزه ی قرمزی که جادو رو نابود می کنه ، نیزه ی زرد نفرین شده
. و زیر چشم راست ، خالی که زن ها رو شیفته ی خودش می کنه
، اولین شوالیه ی فیانا
. دیارمیدِ خالِ عشق
. فکرشو نمی کردم افتخارِ اینو داشته باشم که باهات بجنگم
. واقعا که آدم چه چیزایی توی جنگ جام مقدس می بینه
. اما افتخارِ این ملاقات مالِ منه
هیچ قهرمانی نیست که
. اون شمشیر طلایی رو نشناسه
اینکه می تونم با پادشاه شوالیه ها روبرو بشم و
... حتی یه ضربه هم بهش بزنم
. حتما خیلی ماهرم
، خب حالا که اسم همدیگه رو می دونیم
. حالا می تونیم مثل دوتا شوالیه ، با هم دوئل کنیم
اما این راضیت می کنه ، اینکه نمی تونی از یه دستت استفاده کنی ؟
. بی معنیه
. مسخرس که بخاطر یه خراش کوچیک اینقدر از خود بی خود شدی
. خودتو آماده کن ، سابر
. این دفعه ، مالِ خودمی
. البته اگه ضربه ی من دو نصفت نکنه ، لنسر
یه ارابه ؟
. هر دوتاتون شمشیراتونو غلاف کنید
! ناسلامتی جلوی شاه وایسادید
! من اسکندرم ، شاهِ فاتحان
. توی این جنگ مقدس ، من توی کلاس رایدرم
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
خیلی آروم خاطرات قدیم ، بازم جون می گیرن
وقتی یاد تو میوفتم و توی گذشته دنبال آرامشم می گردم
، چیزی که توی آینه می بینم
چشمایی هستن که به آینده نگاه می کنن
می دونم که نمی تونیم از سرنوتشمون فرار کنیم
اما هنوزم توی قلب نترسم ، امیدی هست
خیلی آروم خاطرات قدیم ، بازم جون می گیرن
و لا به لاشون نشونِ زمانی که با هم گذروندیم رو می بینم
تو بهم یاد دادی که عاشق باشم
پس حتی اگه دنیا هم به آخر برسه ، بازم توی خاطراتت نفس می کشم
! من اسکندرم ، شاه فاتحان
! نمی تونم وضعیت یا چیزِ دیگه ایش رو بخونم
! آیرسویل ، بکش عقب
. این نوبل فانتازمِ اونه
... با علامتِ فرمانم ، بهت فرمان می دم
! به اربابت ایمان داشته باش
! بالاخره دوباره زنده شدم
! هیچی از جسدت باقی نمی مونه
هفته ی بعد جیغِ های هیولای وحشی