امروز حالتون چطوره خانم پی؟ [سال 1978]
می‌شه یکم از اون نون موزی برام بپزی؟
تنها چیزیه که باهاش حال می‌کنم
البته
ممنون، عزیزم
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
...تو گفتی
این شیمی‌درمانی از ریزش موهام جلوگیری می‌کنه
،کارتو خوب انجام دادی
مدت زیادی منو زنده نگه داشتی
...اما اگه خودت بودی
...اما اگه خودت بودی به این جنگ
تن به تن ادامه می‌دادی؟
برای همه متفاوته
تو مدت زیادی جنگیدی و سخت هم جنگیدی
چقدر زمان دارم؟
گفت 6 ماه؟
این عبارت رو به کار برد؟
" شش ماه برای زندگی کردن وقت داری؟ "
ازش پرسیدم ،می‌تونم به جشن شکرگزاری برسم یا نه
...و اون فقط
سرشو انداخت پایین و تکون داد
چرا این دکترا، نمی‌تونن رُک و راست باشن؟
،جراح پدرم
...به شدت ازش انتقاد کردن
و همه براش احترام قائل بودن
...البته اون
اهل بوستون بود و صبور بود
ببین، یه داروی جدید اومده امتحانش می‌کنیم
یه سری تحقیقات در موردش کردم
اسمش تاموکسیفنه [دارویی که اواخر دهه 1960 عرضه و کاربرد آن تسکین بیماران مبتلا به تومورهای وابسته به استروژن بود]
این محصول قراره تاییدیه‌ی سازمان غذا و داروی آمریکا رو دریافت کنه
--می‌دونم به کی زنگ بزنم تا - آره، آره، تو همه رو می‌شناسی، بیل -
آره، اینو می‌دونیم
تو همه چیزو می‌شناسی
دیگه کافیه
،یجوری بهم دستور می‌دی ...انگار من
معاون برنامه ریزی هستم
که نیستم
محض رضای خدا، لطفا سیگار نکش
چیکار می‌تونم بکنم که مانع سیگار کشیدنت شم؟
چیکار می‌تونی بکنی، که مانعم شی؟
...نظرت چیه
این کارای تخمی رو برام نکنی؟
دیگه جواهراتی در کار نیست
...دیگه
نقاشی‌ای در کار نیست
دیگه از لوسین فروید یا پیکابیا خبری نیست [هر دو شخصیت از نقاش‌های برجسته می‌باشند]
دیگه بخشش و محبتی درکار نیست
تو ترومن رو قبل ازمن می‌بخشی
!سیگاریه لعنتی
،حتی بعد اینکه بهت گفتن باید سیگارو می‌ذاشتی کنار
دلت می‌خواد بمیری؟
با من بودن اینقدر بد بود که می‌خواستی خودتو بکشی؟
خب، آره بیل
می‌تونست بدترازاین هم باشه می‌تونست آرام‌بخش باشه
اما نه، سیگار و مشروبات الکلی بود
،حداقل من یه میزبان منطقی بودم
...خودمو اینطوری
درمان کردم
خودتو با چی درمان کردی؟
تو
...سیگار و اسکاچ که بود
که اولین نشونه‌ی سپیده دم یا زودترش رو نشون می‌داد
چیکار می‌شه کرد؟
می‌دونی من چی می‌خوام؟
...یکم سکوت
و تنهایی
...و می‌خوام با بچه‌هام
حرف بزنم
نمی‌دونم اون چرا با من حرف نمی‌زنه
چونکه تو سردی
سَردی
تو آدم سردی هستی
و دخترت احساس می‌کنه ،کمتر توی زندگیت
...مورد توجه قرار گرفته
و بعد از راه‌های بیشماری ...که برای نشون دادن
زیبایی و کمالت به دنیا نشون دادی، به اون رسیدی
،خفه شو پیلی! محض رضای خدا چرا خفه‌خون نمی‌گیری؟
،تو پدر نمونه‌ای بودی
با نفرتی که نسبت به پسرت
داشتی، ولی اون چیکار کرد؟
نه، اون با من صحبت نمی‌کنه ...بخاطر اینکه
...من تورو بجای
اون انتخاب کردم
نه، راستش ما خودمون همدیگه‌رو انتخاب کردیم
پِیلی
یه مدته منو با این اسم صدا می‌زنی
،اولش فکر می‌کردم تظاهر به مهربانی کردن
یجورایی سخته
اما بعدش متوجه شدم اطراف این رفتار سردی وجود داره
من فکر می‌کنم مردم از این راه مشکلات‌شون رو حل می‌کنن، مگه نه؟
،می‌دونی ...برای برانگیختن خشم درون وجود کسی که
که به تازگی خبر مرگت رو بهش اعلام کردی
مهارت خاصی لازمه
من تحسینش می‌کنم
این باید مرحله‌ی خشم باشه [دومین مرحله از پنج مرحلۀ فرایند مرگ]
تموم تلاشم رو می‌کنم تا کیت رو بهت برگردونم
گاهی اوقات ازم حرف شنوی داره
[ دشـمـنـی - کاپـوتـی در برابـر قـوها ]
[قسمت هفتم] [بِیب زیبا]
،خب، من فکر می‌کنم
،اما مساله اینه که :مدام می‌گه
،می‌خواد ازم خواستگاری کنه
انگار بهم اعتماد نداره
خب، درک می‌کنم
یعنی، اون مرد خیلی موفقیه حتی بیل هم اونو دوست داره
...اون جماعت اجتماعی سان‌فرانسیسکو
خیلی خیلی، آب زیرکاهن
- آره ،تموم عمرم اونارو می‌شناختم - و اونا خیلی اُمُل تشریف دارن
سان‌فرانسیسکو رو دوس دارم
بیشتر شبیه بوستونه
،سوال اینجاست که آیا حلقه‌ی نامزدی رو نگه می‌دارم؟
به نظرم حلقه‌ی قبل اذدواج چیز بی‌ربطیه
فقط برای امروز زندگی کن
آه - آره -
من این فلسفه رو خیلی دوس دارم
هر روز، از زندگیت لذت ببر
لذت تو شهر لذت زندگی کن
همم
،حرف بزن سی زی
حال تـرومن چـطوره؟
...آم - اون تو ذهنم بود -
:خب، می‌شه گفت سال خوبی رو پشت سر نذاشته
خوشحالم که اسمشو می‌بری
مطمئنم دوس داره از خودت بشنوه
دلم برای اون خنده تنگ شده
دوستی رو به یه ...شکل دیگه حفظ کردم، ولـی
خب البته مثل سابق نخواهد بود
،بیب، می‌دونـی ...گاهی اوقات فکرمی‌کنم نباید بخاطرخشمی
که نسبت به خودت داری، با کسی معاشرت کنی
خـشـم؟ اوهوم
تعجب می‌کنم، شاید شاید حق باتو باشه
آره ...فکر می‌کنی لی، اسلیم و شوهرت
هم اونو رعایت نمی‌کنه
بله ،شاید از دست خودم عصبانی باشم
که نمی‌تونم از این نگرانی‌ها عبور کنم
...چطور می‌شه تو این جمعیت
به سقوط این حماسه پایان داد؟
چون آدمای زیادی روش سرمایه‌گذاری کردن
منظورم اینه، مردم در موردش می‌نویسن
به یه نمایش چرت و پرت تبدیل شده
بدون اون چیکار می‌تونستیم بکنیم؟
بِیب، بی‌رحمانه‌ست
هست؟ واقعا؟
خب لی، خودت فکر کن ،فقط قبولش کن
،تا دوباره با اون دیده شی
،حتی باهاش حرف بزنی
تورو به موجودی خنده دار تبدیل می‌کنه
چون خودت، خودتو تو یه
همچین موقعیتی، جا انداختی
،نه، این به ظاهرش
--مربوط نیست، به اخلاقیات
اخلاقیات چـی؟
،همه‌ی ما کارای وحشتناکی کردیم
،و بعضی‌هاش خیلی وحشتناک نبوده و گاهی دسته جمعی این‌کارو کردیم
،و تونستیم از اونا فراتر بریم
اما وقتی نوبت به ترومن می‌رسه، نمی‌تونیم و چـرا؟
بعضی وقتها آرزو می‌کردم ای کاش وقتی از ...خونه بیرون می‌اومد می‌خندیدم
و همین الان اینجا کنارمون می‌نشست
و به نظرتون این خوب نیست؟
...به جای اینکه مثل یه زندانی
...تو میدان پلازا پوسیده شه - چی داری می‌گی، بیب؟ -
یعنی ما مورد آزار و توهین قرارنگرفتیم؟
یعنی، اهمیتی نداره؟
خب، داره؟
بالاخره قبول کردنش چقدر اهمیت داره ؟
که در هرحال، مجبوریم قبولش کنیم
اما نه، پذیرفتن عذرخواهی اون به معنای تسلیم شدنه
شاید باید موضوع رو عوض کنیم
آره، به نظرم فکر خوبیه سی زی
...خب، من فکر می‌کنم یه
مهمونی درست حسابی لازم داریم
خیلی وقته که یه مهمونی درست حسابی برگزار نکردیم
و من می‌دونم چطور این‌کارو به شیوه‌ی احسن انجام بدم
یه روز روشن و آفتابی تو کیلونا
،زنبق‌های سیاه توی اتاق و بعدشم گل‌های آلاله
...اون گیلاس های سیاه و فوق‌العاده
،که از میشیگان خریدیم
توی کاسه‌های لیموژ، سر هرمیز
...و بشقاب‌های بزرگی که توی بوفه‌ان
و توش مرغ با تَرخون و قزل آلای سوخاری، سرو می‌شه
و دستمال‌ها، مثل گلهای کامل
و بی نقص، تا می‌شه ...با ظروف چای
که مخفیانه تو بوفه جا گرفته
،و علاوه بر شما خانم‌ها ...دارم یه لیست
خیلی خیلی خاص، تهیه می‌کنم
والتر کرونکایت کاترین گراهام
جورج پلمپتون گلوریا واندربیلت
...نانسی کیسینجر، جو
نه، شاید جوآن کارسون نباشه
اون از زمانی که طلاق گرفته یکم کصخل شده
به نظر تودل برو میاد
این مهمونی کی برگزار می‌شه؟
تابستان، وقتی مُردم
می‌دونین، این چیزیه که من برای مراسم یادبود
بعد از مراسم خاکسپاری می‌خوام
بیب، بعد مراسم خاکسپاری؟ نه
،من چند ماه وقت دارم ...و خب این
چیزیه که توی ذهنم بوده
وقتی ته خط هستی، باید چیکار کنی؟
خب بیب، فکر می‌کردم وقت بیشتری دارم
نه سی زی، گریه نکن
پشیمون نیستم
من انجامش دادم
،من یه زندگی داشتم ...یکم
بیش از حد عمومی بود
اما یه زندگی بوده
حالا بیاین یکم شربت لیمو بخوریم
آره، یکم شربت لیمو و کلوچه‌ی تُرد
ممنونم
و چند تا دام پِرینجان [یه مدل شامپاین]
کیت، خواهش می‌کنم
کیت، اون واقعا می‌خواد تورو ...ببینه، یعنی
،می‌دونم، می‌دونم ...ولی الان وقتشه تموم اون
خشم و کینه رو کنار بذاری
کیت، گوش کن چی می‌گم عزیزم
،تموم وقتهایی که بهش نیاز داشتم
،و تموم بی علاقگی هایی که
نسبت به من و زندگیم داشته
،نمی‌تونی انتظار داشته باشی که دوان دوان بیام
...و سرآخر بهم یه اشاره‌ای بکنه
که انگار من یکی از سگ‌هاش هستم
نه، من اینکارو نمی‌کنم
در اون مورد احساساتی نیستم
ولی الان وقت لج و لجبازی نیست
...وقتشه باهاش کنار بیای، باید بفهمی
اون چطور بزرگ شده
اون برای مادر شدن ساخته نشده بود
نه! متاسفم
اون ابوالهول به هیچ‌چیز من نیازی نداره
شاید وقتشه صدای مرگش رو بشنوی
پس تا اون موقع
--کیت، خواهش
ممنونم، عزیزم
خانم پیلی، به خونه خوش اومدین
سلام، جـِروم
آقای پیلی آخر هفته به جمع‌مون اضافه می‌شن؟
این آخر هفته فقط من هستم
این کارو خیلی راحت کردیم
بیاین شمارو ببریم داخل
اوه، هنوز نه
می‌خوام همه چیزو ببینم
دیروز یه پروانه دیدم
تو یه آباژور گیرافتاده بود
،داشت خودشو به سمت روشنایی پرتاب می‌کرد
...نااُمید برای آزاد شدن
،غافل از اینکه راه خروج درست همونجاست
و تنها کاری که باید می‌کرد، اینکه به پایین نگاه کنه
این صفحات شرح هر کاریه که اشتباه انجام داده‌ام
کمالی که برای من، یجور ابدیت بود
فکر می‌کردم می‌تونم مالک اون باشم
،اگه همه‌ی جزئیات سرجای خودش بود
...فکر می‌کردم دنیا ممکنه متوقف شه
و برای همیشه به این شکل باقی بمونه
،اما تو نمی‌تونی ابدیت داشته باشی
نمی‌تونی هم، صاحب کمال باشی
فقط اونو از سر علاقه قرض می‌گیری
حالا دارم وسایل سفرم رو جمع می‌کنم
...همه‌ی این وسایلی که روی تخت گذاشته شده
چیزایی هستن که زندگی منو تشکیل می‌دن
می‌تونم ببینم که چه تعدادشون بی‌فایده هستن
جایگاه‌ها، دستکش‌ها، شال‌گردن‌ها، ترمه
تموم کمالاتی که روی هم تلنبار شده بود
...اما اون چیزی که من دارم، بیش از هر چیز دیگه‌ای
زیباست
،نه بخاطر پرستیژو نه به خاطر قد و قامتشه
بلکه زیبایی به خاطر زیبائیشه
دنیای من سرشار از زیبائیه
...فقط ای کاش می‌تونستم ببینم
چقدر از اون زیبایی وجود داره
:درس‌های آخر، بخش 50
،ما نمی‌تونیم نور رو در اختیار داشته باشیم
اما می‌تونیم لمسش کنیم
،اونو تکه تکه بدزد
قطعه‌های کوچیک رو
چند لحظه‌ای که تقریبا کامل هستی
لحظاتی که به سختی می‌شه ازش عبور کنی
!نه
اما آیا لحظه‌های کامل
تنها بهای کوچیکی از قیمت ابدیت نیست؟
دفترچه خاطراتمو پیدا کردی
آره ...و آخرین نکته‌ای که راجع بهش نوشته بودم
رو اضافه کردم ولی حرفی ازش نزدم
چی شده؟
آتیش بازیه؟
آره، عزیزم روی رودخانه‌ی شرقی
اونا برای توئن
خودمون می‌ریم پایین و از نزدیک اونارو می‌بینیم
اما اول، شام می‌خوریم
الان دیر نمی‌شه
بهترین میز رو تو 21 سالگی به دست آوردم بزن بریم
خیلی خوشحالم که اینجایی، ترومن
،خیالم راحت شد بعد هر اتفاقی که افتاد
جرات کردی بیای اینجا
اوه، من از کینه‌توزی دست کشیدم
همه چیز بخشیده می‌شه
...ولـی حالا
باید لباس بپوشـی
حریر صورتـی
این لباس رو دوس داری
اونو کجا دوباره پوشیدم؟
هیچ‌جا، هیچ‌وقت خونه رو ترک نکردی، یادته؟
بیل سال 1968 برامون بلیط اسکار گرفت
،یه مراسم چرت وحشتناک بود و به خودمون قول دادیم
سال آینده هم مثل سال قبلش لباس بپوشیم
اما مراقب خونه باشیم
آره، همون سال بود
با اون کراوات
...درسته، باربارا استرایسند
و کاترین هپبورن، برای کسب جایزه‌ی بهترین زن، به تساوی رسیدن
چه لحظه‌ای برای زندگی کردن بود
...و اینا
مرواریدهایی که برای کریسمس برام خریدی
همون سال بود که ورشکست شدم
اونا به اندازه‌ی یه ساعت کارتیه از خیابان کانال، تقلبی‌ان
آره، ولی خیلی واقعی به نظر می‌رسیدن
،اونارو با بهترین چیزایی که داشتم عوض کردم
فقط برای اینکه دیده شن
هیچ‌کدوم از دخترا تا بحال نتونسته بودن بخرنش
خوشگله
می‌تونم یه رازی رو بهت بگم؟ - اوهوم -
اما باید قسم بخوری به کسی نگی
دارم جدی حرف می‌زنم
من بخاطر احتیاط‌هام مشهورم
چـی؟
خیلی‌خب، بهت می‌گم
تو یکی از سه نفر اول منی
سه نفر اولت؟
،خب، نمی‌دونم معنیش چی می‌شه
اما افتخار می‌کنم که بین انتخاب شده‌ها هستم
تو سه نفر اولت رو انتخاب نمی‌کنی
...اونا همونایی‌ان
که باهاشون برخورد می‌کنی
،تکه تکه‌شون می‌کنی
همه رو باهم قاطی می‌کنی و هرگز از هم جدا نمی‌شن
،واین سه تا بهترین دوستها حساب می‌شن؟
عشق‌های بزرگ؟ - نه لزوما -
،البته، می‌تونی اونارو دوس داشته باشی
اما نفرت از اوناهم آسونه ...چونکه اونا همونایی هستن که
،بیشتر از همه نشون می‌دن تو کی هستی
،که می‌تونه به طرز وحشتناکی دردناک باشه
ولی به همین دلیلم هست که نمی‌تونی اونارو واقعا کنار بذاری
،تو سرآخر باید اونا رو ببخشی
چون اونا ارزشمندترین منبع در زندگی هستن
و همه سه نفررو انتخاب می‌کنن؟
بعضیا فقط یه نفرو انتخاب می‌کنن
بعضیا هم هیچ‌کس
...به هرحال، این نظریه‌ی منه
و من همه چیزو سه به سه دوس دارم
چه شاعرانه
صبح، ظهر، شب
خورشید، ماه، ستارگان
صبحانه، ناهار، شام
سه چهره‌ی ایو [فیلمی به کارگردانی نانالی جانسون است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد]
بیا
برات یه حموم گرم و قشنگ روبراه می‌کنم
اما من لباس پوشیدم
اوه، درسته
خب پس بهتره شیر رو ببندیم
سه خواهر برونته سه کله پوک [اولی اسم یه خانواده‌ی ادبی قرن نوزدهمی - دومی اسم یه فیلم کلاسیک]
سه ورق در برابر باد [اشاره به مست بودن - یه اصطلاح که اگه 3 تابادبان کشتی شل باشن، کشتی از کنترل خارج میشه]
بستنی ناپلی [نوعی بستنی متشکل از سه طعم وانیل، شکلات و توت فرنگی ]
آغاز، وسط، پایان
من مُردم؟
تقریبا
ساعات آخره عمرته، بله
،اما نگران نباش عزیزم ...تا هر وقت که بخوای
می‌تونیم اینجا بمونیم
...من باهات می‌مونم تا آماده شی
آماده‌ی دیدنِ آتیش بازی
اما اگه آماده نباشم چی؟ اگه هیچ‌وقت آماده نباشم؟
،اگه اینطور باشه ...برای همیشه همینجا
منتظر می‌مونیم
بیا منتظر بمونیم
اما کارای زیادی برای انجام دادن باقی مونده
من خیلی دیر کردم
برای حل کردن مسائل، خیلی دیر کردم ترومن
همه‌ی ماها همینطور هستیم
با این حال گاهی اوقات، مسائل مهم
حل می‌شن
مادر
تو دیر نکردی، مادر
از آتیش بازی لذت ببر
...و نگاه کردن
...و آنچه را قبلا
ندیده بودن، دیدن
که اون زیبا بود
تـرومن
!تـرومن
بِیب مُرده
بارها و بارها زنگ زدم جواب ندادی
دربان اجازه داد بیام بالا
متاسفم، تِرو
باید برم سر کار
چیکار می‌کنی، ترومن؟
داری رو چی کار می‌کنی؟
مدح بیب رو می‌نویسم [مدح پس از مرگ]
،همه‌مون می‌دونستیم این لحظه فرا می‌رسه
و من اون مدح رو نوشتم
پایان مدحش توی ذهنمه
فقط باید زودتر تمومش کنم
چرا اینکارو می‌کنی، ترومن؟
،چون من اونو بهتر ازهر کسی می‌شناختم
و می‌خوام اونو تو مراسم تشییع جنازه‌ش بخونم
نه، چرا داری اینکارو باخودت می‌کنی؟ با من؟
خواهش می‌کنم سر صبحی بیشتر ازاین خبر ناگوار بهم نده
چه خبر ناگواری؟
این اتفاق نمی‌اُفته
من با بیل حرف زدم
من واقعا برات پرونده درست کردم
اون بهت اجازه نمی‌ده به مراسم تشییع جنازه بیای
خب، برای من فرقی نداره بیل پیلی اجازه میده یا نه
اگه مجبور شم، اون مراسم رو خراب می‌کنم
اون صاحب اختیار حافظه‌ی بیب نیست
تو همچین کاری نمی‌کنی
باید درک کنی اونجا نگهبانهایی داره
اونا جلوت رو می‌گیرن و بهت آسیب می‌زنن
اما من باید اونجا باشم
محض رضای خدا، این بیب پیلیه
اون دلش می‌خواست برم می‌دونم که می‌خواست
باید بخونمش سی زی باید اونو به زبون بیارم
برای من بخونش
زود باش
سلام به همگی
نمی‌خوام بگم بیب رو ،از دست دادیم
چونکه من بیب رو همه جا می‌بینم
،در انعکاس نور پنجره ،پشت سر من توی خیابون
...یا در بوی عطرش درگوشه‌ی
کتاب‌فروشی خیابان مدیسن
یا نور روی شیشه‌ی جلوی ماشین
،چون من و اون رانندگی رو دوس داشتیم
ما عاشق رانندگی های طولانی بدون مقصد بودیم
می‌تونم اونو در هر اتاقی از ذهنم قرار بدم
،بیب بیشتر از هر چیزی ،عاشق تموم این
سفر کردن‌ها بود
،و می‌خوام به کسایی که اونو
دوست داشتن، یه چیزی بگم
سفر هرگز به پایان نمی‌رسه
ما تموم حرفها و رفتارها و شوخی‌هاش رو می‌دونیم
،پس کاری که من می‌کنم رو انجام بدین ،باهاش حرف بزنین
،و بهتون قول می‌دم که اون
دوباره حرف بزنه
ما هنوزم در سفر هستیم
،ما بدونِ مردمی که دوسشون داریم
نمی‌تونیم این‌کارو انجام بدیم
بیب اینو می‌دونست
...و هرگز از اثبات این نکته دست نکشید که
...حتی اگه شب‌ها و نمایش‌های پر چالش هم وجود داشته باشه
...شما نمی‌تونین این زندگی رو
...بدون بخشش و بخشش دوستانتون
...از زمانی که
از زمانی که با شما هستن، پشت سر بذارین
...اززمانی که
درون قلب‌تون هستن
می‌خوام یاد بگیرم که ...چطور عزاداری نکنم
و بتونم بازم ببینمش
...گاهی اوقات که به
،بازتاب فکری خودم می‌رسم
اونو می‌بینم
من توی یک مهمونی بودم
داشتم در مورد یه شخص خاص داستان می‌گفتم
می‌دیدم که دارم وارد دستشویی هواپیما می‌شم
...یه زنگ خطر مثل می وست زدم
و مثل ویکتور ماتیور از اتاق بیرون رفتم
،وقتی داستانم تموم شد
همه خندیدن و برام کف زدن
و بعدش متوجه شدم همه‌ی اونا هنوز مشتاقانه
به من نگاه می‌کنن و منتظرن یه چیزی بگم
،من تنها بودم و مردم دورم جمع شده بودن
و این بدترین نوع تنهایی بود
و در اون لحظه، چشمام نااُمیدانه اتاق رو بررسی کردن
و اونجا، پشت در، بازتاب خودم رو دیدم
اما این بیب بود
اون، من بودم
:داشت بهم لبخند می‌زد و با نگاهی بهم گفت
بیا از اینجا بریم بیرون و خب، ماهم اینکارو کردیم
من و بازتاب من، زیر نور ماه
شروع به قدم زدن کردیم
،یادم نمیاد کجا رفتیم
،اما به یاد دارم که بین راه
هیچ داستانی برای گفتن نداشتیم
:واین نکته‌ی منه ،بازتاب افکارم بهترین
قسمت‌های وجودم رو، بهم نشون داد
،و درعوض دوستی اون
اون قسمت‌ها رو بهش دادم
،من همه چیز بهش دادم
...چون حقش رو داشت ...همه‌ش
و خیلی چیزای دیگه
و غیره و غیره
خب، من نمی‌تونم متن مدح رو با غیره و غیره، به پایان برسونم
خب دیگه حالا می‌تونی بری ...چون
باید پایان مدحش رو تموم کنم
‫مشخصه که این مراسم، برای اونه. ‫توجه به جزئیات... واقعا عجیبه.
‫موافقم. همش انتظار اینو دارم
‫که با عجله از راه برسه ‫و اعصابش از این خرد باشه
‫که چرا فلان گلبرگ گل، ‫با بقیه گل ها در یک راستا نیست.
‫مو بر تن آدم سیخ می‌کنه.
‫خب، حالا چه غلطی کنیم؟
‫نمی‌دونم، ولی بیایید روراست باشیم، ‫قرار نیست کار آسونی باشه.
‫اون کسی بود که همه ‫این دم و دستگاه رو راه انداخت.
‫مگه نه؟ ‫به خاطر اون بود که ما اومدیم.
‫به جلو رفتن ادامه می‌دیم، ‫مثل سربازهای روسی
- ‫در زمستانی در طی جنگ. - ‫خب، اونقدرا هم که بد نیست.
‫اینطور نیست که داریم ‫از جلوی استالینگراد رد می‌شیم.
‫اوه خدایا، از همین می‌ترسیدم.
‫و به مراتب بدتر از چیزی ـه ‫که فکرشو می‌کردم.
‫دوستش داشتم.
‫چرخ روزگار به چرخیدن ادامه میده ‫و بیل پیلی،
‫همچنان زنده و پولدار ‫و دوباره مجرده.
‫برای همسر بعدیش آرزوی موفقیت دارم
‫چون کاری نیست که هر کسی ‫بتونه از پسش بر بیاد.
‫اگه ترومن الان اینجا بود، ‫مجلس رو حسابی گرم می‌کرد.
‫چنان مجلسی گرم می‌کرد ‫که نظیر نداره.
‫خب، باید می‌اومد.
‫چرا نه؟ ‫ناسلامتی پرده آخر مراسمه.
‫بذارین تشویقش کنند.
‫حرف آخر رو ترومن می‌زنه.
‫کاری می‌کنه که تا ابد ‫اسمی از ما باقی بمونه.
‫داره نوشتن "دعاهای مستجاب شده" ‫رو تموم می‌کنه؟
‫خودش گفت که مرگ بیب، ‫آخرین فصل کتابه،
‫و بعدش خودش می‌تونه بمیره.
‫خدایا. ‫نمردن چطور؟
‫مثلاً شکوفا شدن؟
‫می‌دونید، کامیاب شدن ‫اونقدرا هم سخت نیست.
‫من همیشه می‌خواستم ازش بپرسم...
‫...ارزشش رو داشت ‫که اونو منتشر کردی؟
‫ارزشش رو نداشت، مگه نه؟
‫اتلاف وقت و انرژی بود.
‫خب، ببینید، من می‌خوام ‫بی سروصدا از اینجا برم.
‫آره، منم همینطور. ‫ناهار هفته بعد؟
‫آره، حتما. ‫لا کوت؟ دوشنبه چطوره؟
‫اوه، من نمی‌تونم بیام.
‫تمام روز قراره با پیمانکارها ‫توی تمپلتون سروکله بزنم.
‫- سه شنبه؟ ‫- اوه، یه کاری توی بدفورد دارم. چهارشنبه؟
‫نه، وایسین، ‫چهارشنبه هم خوب نیست. پنجشنبه؟
‫من نمی‌تونم.
‫اوه، خب، پس همینطوری ‫باهمدیگه در تماس می‌مونیم.
‫شاید بهتره یه جای جدید رو ‫امتحان کنیم. لوتس؟
‫یا شهامت رفتن به وست ساید رو داریم؟
‫- کافه دس‌آرتیستس؟ ‫- اوه.
‫- خب، یه فکری براش می‌کنیم. ‫- باشه.
‫خداحافظ، عزیزم.
‫میتونم چندتا سوال جدی ازت بپرسم؟
‫آره، حتما.
‫مشروبات الکلی مصرف می‌کنی؟
‫منظورت همین اواخره؟
‫ببین اینو می‌خوام بگم.
‫تو یه مشکلی
با اعتیاد به نوشیدن الکل داری.
‫میلیون ها نفر هم ‫همین مشکل رو...
‫اوه، خدایا.
‫الکل کوچیک ترین بخش مشکله.
‫منظورم اینه که
‫اون،
‫نقطه عطف ماجرا بود.
‫مشکل چیه؟
‫به این دلیل شروع شد که...
‫مامانم...
‫یه چیز ساده ای بود.
‫یکی از ساده ترین
‫از انواعِ
‫اضطراب بود.
‫خب، اینجوری بگم که...
‫مامانم یه دختر خیلی خوشگلی بود،
‫و فقط
‫17 سالش بود که...
‫می‌خوام این سوالو ازت بپرسم.
‫یه سوال جدیه.
‫اگه جلوی این مشکل اعتیاد ‫به الکل و مواد مخدر رو نگیری،
‫چه اتفاقی میفته؟
‫چه اتفاقی برای ترومن میفته؟
‫مطمئنم که بهش فکر کردی.
‫می‌دونی، آره بهش فکر کردم.
‫برای ماه ها و ماه ها ‫و ماه ها و ماه ها،
‫می‌دونی، می‌نویسم.
‫اما جواب واضح اینه که در نهایت،
‫- خودمو می‌کشم. ‫- صحیح.
‫نه که قصدم واقعاً همین باشه.
‫می‌دونی کجایی؟
‫نمی‌خواد تحقیرم کنی.
‫هیزلدن، مینی‌اپلیس. ‫توی دوره سم‌زدایی هستی.
‫توی برنامه تلویزیونی مزخرفِ استنلی سیگل،
‫از هوش رفتی.
‫عذاب وجدان و بیزاری ای ‫که از خودت بابت بیب داشتی،
‫اینکه اونو در حالی از دست دادی ‫که هنوز تو رو نبخشیده بود،
- ‫برای همینه که روی آنتن برنامه ملی - ‫همچین کاری با خودت کردی؟
‫بهتره خودمو برای ‫مراسمش آماده کنم.
‫مراسمش دو هفته پیش بود.
‫مابقی "دعاهای مستجاب شده"، ‫ادای احترامی به اونه.
‫مردم چیزی که میخواستم جشن ‫بگیرم رو خواهند دید.
‫کتابی به اسم "دعاهای مستجاب شده" ‫وجود نداره، داره؟
‫یه سری کاغذ پراکنده، چند خط متن، ‫و صفحات رها شده هست.
‫داری منو قضاوت می‌کنی؟
‫مواظب باش.
‫برای این می‌پرسم که ‫چون وقتی بمیری،
‫وظیفه منه که سعی کنم ‫نسخه ای دست‌نویس تهیه کنم
‫و ممنون میشم اگه ‫زحمت پیدا کردن تیکه تیکه ها رو
‫از من دریغ کنی.
‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫اینم یه دروغه.
‫چقدر توهین و اهانت می‌کنی.
‫یعنی اینقدر اذیتت کردم؟
‫به این توهین و اهانت نمیگن.
‫این خداحافظیه.
‫تا اینجاشو همراهت اومدم. ‫خداحافظ.
‫کتاب واقعیه.
‫همه اون نوشته های پراکنده، ‫فقط باید کنار هم بذارمشون.
‫من با یکی آشنا شدم.
‫عاشق شدم.
‫یا اونقدری که بعد از همه اینا
‫میتونم عاشق باشم.
‫راستش، باید از اون تشکر کنی ‫که من الان اینجام.
‫که خودت الان اینجایی.
‫می‌خواستم تو رو همونجا ‫غرق در استفراغت رها کنم،
‫که کف اتاق دراز کشیدی،
‫ولی اون منو متقاعد کرد ‫که کار اشتباهیه.
‫کی؟
‫یه بچه از اون کتابفروشی ‫توی روستا.
‫سنش خیلی کمتر از منه، ولی...
‫دیگه اهمیتی نمیدم.
‫اون مهربونه.
‫و مهربونی مهمه، ترومن.
‫فخر فروشی همیشه ‫بهت می‌اومد، جک.
‫با سر تا پات جور بود.
‫تو خودت رو یه نویسنده تصور می‌کردی، ‫ولی هر چیزی که نوشتی،
‫فقط می‌خواستی خودت رو
‫به بقیه نشون بدی.
‫تنها احساس خوشی واقعی ای که ‫تجربه کردم، با تو بود.
‫اعتماد به نفسی داشتی که ‫انگار هوش بالات،
‫می‌تونه آدم بدبختی که هستی رو ‫توجیه کنه.
‫اینکه به عمد، دروغ هایی رو ‫چاپ کنی،
‫که فقط به اونایی که ‫بهت اهمیت میدن آسیب برسونی...
‫این اخلاق و رفتارت ‫تو رو به کجا رسونده؟
‫بیچاره روی تختی توی بیمارستان.
‫خداحافظ، ترومن.
‫نرو.
‫لطفا، جک. نرو.
‫من می‌ترسم.
‫به جز جوآن، فقط تو رو دارم.
‫و اونم خب...
‫خب، جوآن‌ـه دیگه.
‫اون لامپ های کاغذی
‫از اسکله یک می‌خره.
‫چسبیده به آثار و سبک تبتی.
‫اون مثل بیب نیست.
‫مثل تو نیست.
‫لطفا. من معذرت می‌خوام.
‫نرو.
‫جک، من خیلی سردمه.
‫حسابی تب کرده بودی،
‫و حالا داری سگ‌لرز می‌زنی.
‫ترومن، صدامو می‌شنوی؟
‫می‌تونی حرف بزنی؟ ‫چه اتفاقی برات افتاده؟
‫درد داری؟ ‫حمله قلبی بهت دست داد؟
‫من کجام؟
‫تو توی کالیفرنیا،
- ‫توی اتاقت - ‫توی خونه من هستی.
‫این... این منم، عزیزم.
- ‫جوآن‌ـم. - ‫جوآن‌ـم.
‫یادت نمیاد؟
‫می‌خواستی بیایی بیرون ‫که یه بادی بهت بخوره
‫و... و کنار استخر بشینی
‫و بنویسی.
‫همه اون دفترچه های زرد
‫و... و مدادها
‫و اون پاک‌کن های خوبت رو ‫برات آوردم.
‫یادته که چطوری می‌خواستی ‫"دعاهای مستجاب شده" رو تموم کنی؟
‫ترومن؟
‫- سلام علیکم. ‫- علیکم سلام.
‫آب خوبه. ‫میای توش؟
‫نه، نه.
‫به آخرین صفحه رسیده بودم.
‫تقریبا تموم شده بود.
‫گرفتمت. گرفتمت.
‫اوه، خدایا، ترومن. ‫چیکار کردی؟
‫خدا رو شکر که به اون ‫کلاس های ریچارد سیمنز می‌رفتم.
‫اونقدری زورم رسید که ‫تو رو از اونجا بیرون بکشم.
‫تو همونجا بیهوش شدی.
‫خب، گوش کن. ‫من میرم به یه دکتر زنگ بزنم، باشه؟
‫از جات جم نخور.
‫نه، نه، من دارم میرم.
‫تصمیم گرفتم که به چین برم،
‫جایی که خبری از تلفن ‫و خدمات نامه‌رسانی نیست.
‫از توی یه عمارت چینی،
‫درخت های بامبو رو ببینم...
‫ترومن، دست بردار. ‫داری منو می‌ترسونی.
‫نمی‌فهمم چی میگی.
‫دیگه منو نبر بیمارستان.
‫من خیلی خسته‌ام.
‫ترومن.
‫اگه بهم اهمیت میدی،
‫خواهشا بذار برم.
‫داری توی تب می‌سوزی.
‫برام یه نوشیدنی بیار.
‫نه! دیگه الکل نه.
‫من دوست خیلی بدی بودم، ‫که بهت اجازه می‌دادم.
‫دیگه نه. ‫من... من میرم برات
‫یه نوشیدنی دایت‌رایت میارم، باشه؟
‫اوه، عزیزم.
‫911. مورد اضطراری شما چیه؟
‫الو؟ با 911 تماس گرفتید.
‫مورد اضطراری شما چیه؟
‫الو؟ الو؟
‫از یه طرف، اینجا شدیدا ‫به روشنایی بیشتری نیاز داره.
‫از طرفی دیگه، نمی‌خوام ‫توجه بیشتری
‫به این دکور جلب بشه.
‫آه، جوآن بیچاره. ‫قصد بدی نداره.
‫خب، چطوری یه نفر ‫می‌تونه حالش بهتر بشه،
‫وقتی محیط اطرافش ‫به همچین رنگی‌ـه؟
‫این چه رنگی‌ـه؟
‫بژ کم رنگ؟ عوق.
‫خوشت نمیاد؟ ‫ترکیبی از استایل اسپانیایی
‫و مکزیکی‌ـه.
‫بله، بله، می‏فهمیم. ‫جوآن.
‫ترکیب کالیفرنیا و مکزیک.
‫کاملا مشخصه.
‫حالا بشین.
‫یه چیزی برای شکمت لازم داری.
‫یه بلاتر.
‫یه بلاتر؟
‫عاشق اینم که میگی.
‫یه بسته بیسکوئیت بلاتر.
‫اوه، بیب. ‫عاشقشم.
‫آره، بعد از یه شب مست کردن،
‫جذب اون همه الکل و اسید؟
‫آره، یه بلاتر لازم داری.
‫البته، اول از همه.
‫نوشیدنی.
‫آخ جون.
‫جوآن رفت که برام یه دلستر بیاره،
‫اگه باورت بشه.
‫دلستر. بیخیال.
‫مگه می‌خوایم دورهمی ‫پیتزا بخوریم؟
‫خیلی‌خب، فکر بدی بود.
‫بیخیال، بیا خاموشش کنیم.
‫یه کوچولو آفتاب‌زده شدی؟
‫نه، سرخ شدی.
‫کبد و کلیه هات. ‫به خاطر هموناست.
‫همشون دارن از کار می‌افتند.
‫و قلبت، چقدر متورم شده.
‫می‌تونم صدای تپیدن اونو بشنوم.
‫تپش طبیعی نیست. ‫به سختی داره میزنه.
‫آره، خودمم می‌ترسم ‫که همینطور باشه.
‫حس خوبی ندارم.
‫اوه.
‫بیب، دستات خیلی
‫نرم و خنک هستند.
‫یه جور حس خلسه بهم میدن.
‫دست خنک یه مادر.
‫یا یه خدمتکار از گشتات.
‫اون دفعه رو یادته که توی جامائیکا بودیم
‫من بدجور مریض شده بودم، ‫و تو کنارم بیدار موندی
‫تا تبم قطع بشه؟
‫و در عوض، منم با صدای بلند ‫برات می‌خوندم.
‫اولین پیش‌نویست ‫از "صبحانه در تیفانی"
‫معلومه که یادمه.
‫آره. و وقتی تموم کردم، ‫تو گفتی،
‫کارول‌ـه، مگه نه؟
- اوهوم.‫ - ‫درباره‌ی
‫کارول ماتائو‌ـه.
‫هیچکس دیگه متوجهش نشد.
‫و اون موقع بهم ‫یه قولی رو دادی.
‫گفتم هرگز درباره تو ‫نخواهم نوشت.
‫و منم حرفتو باور کردم.
‫مردم زیاد حرف می‌زنند. ‫مهم نیست.
‫حرف ها زده میشن ‫و بعد به فراموشی سپرده میشن.
‫زندگی همینه.
‫اکثر وقت ها خباثتی در کار نیست، ‫فقط زندگی.
‫بیب...
‫واقعا برای چی اومدی؟
‫سالهاست که دارم صدات می‌زنم.
‫خب، باید می‌اومدم، مگه نه؟
‫اون همه برنامه های تلویزیونی افتضاح،
‫دریغ از یه کلمه نوشتن.
‫یه نفر باید اونجا پیشت می‌بود.
‫من باید می‌بودم.
‫همونطور که من توی جامائیکا بودم.
‫تو همیشه مثل فرزندی بودی
‫که به مادرش نیاز داره.
‫- ولی مامانم منو ترک کرد. ‫- می‌دونم.
‫منم همینطور.
‫منم به اندازه کافی ‫برای بچه هام وقت نگذاشتم.
‫ولی... الان اینجام.
‫ترومن عزیز.
‫من زنده نیستم، نه؟
‫من مرده‌ام.
‫خیلی وقته که مردی، ترومن.
‫فقط... چشماتو ببند.
‫خیلی زود تموم میشه.
‫و باور کن،
‫خیلی بهتره وقتی که ‫زندگی رو رها کنی.
‫خیلی سرده.
‫خیلی سردمه.
‫اینجا چطوری ممکنه کالیفرنیا باشه؟
‫الو؟
‫تموم شد، جک.
‫- چطوری بود؟ ‫- سخت.
‫می‌دونی، فقط، ‫فقط خودمون بودیم.
‫برای مدت زیادی ‫فقط من و تو بودیم،
‫و بعدش دیگه فقط من بودم.
‫چیزی هم گفت؟
‫گفت که سردشه.
‫"مامان." ‫"مامانی."
‫و بعدش گفت...
‫"بیب خوشگل."
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.