‫هوی! فکر کردی هروقت عشقت کشید می‌تونی فلنگو ببندی؟
‫درسته! تازه، با یه نامه خداحافظی کردی؟!
‫ماها این شرایط رو قبول نمی‌کنیم!
‫دارکنس! دارکنس! دارکنس!
‫لطفاً تشریف ببرید.
‫بانو با میهمانان ملاقات نمی‌کنند.
‫این بصورت تصادفی افتاد تو جیبت.
‫حالا اگه قایمکی بذاری ما بریم‌ـ
‫بـ‌ ـ به همچین چیزی نیاز ندارم!
‫هوی! این نامه که اصلاً هیچی توش معلوم نیست!
‫ما توضیح می‌خوایم!
‫دارکنس! دارکنس! دارکنس!
‫نـ ـ نگهبانان!
‫نگهبانان رو احضار کنید!
‫می‌ریم ناهار درست کنیم! ‫تا اون موقع بهتره اومده باشی!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫داره می‌ره رو مخما! اصلاً به کتفم!
‫قسمت ۹: غری بخاطر این فرار!
‫اینو می‌گی،
‫ولی داری بخاطر دارکنس روی یه محصول جدید کار می‌کنی، مگه نه؟
‫نـ ـ نخیرم!
‫تاحالا به‌ذهنت نیومده که پول جمع کردن هم ممکنه باحال باشه؟
‫باشه، باشه.
‫ببین، پیشگویی‌های اهریمنی تقریباً همیشه‌ـ
‫دارم از داشتن یه کار واقعی فرار می‌کنم!
‫می‌‌گم، اگه بهت پول تو جیبی بدم، برمی‌گردی خونه؟
‫من هم این حق رو دارم که در انتخاب عضو جدید پارتی‌مون نقش داشته باشم.
‫یاری که تو لحظات مرگ و زندگی کنارت بوده رو می‌خوای رها کنی؟
‫کازوما تو یه اهریمنی!
‫نخیرم! خود دارکنس بود که گفت یه عضو جدید پیدا کنیم.
‫استقامت ما سه تا رو هم دیگه اندازه یه کاغذم نیست!
‫ما به تانک نیاز دارم، باشه؟!
‫من فقط خودم رو معرفی کردم...
‫ریدی وسط کارم!
‫من مگومین هستم!
‫قدرت‌مند‌ترین ساحره اکسل،
‫و کسی که جادوی انفجار را کنترل می‌کند!
‫ممکنه من رو با نام محلی «دخترک دیوونه انفجاری» بشناسید!
‫ای وای، این اونه؟
‫شرمنده! این بیش از چیزیه که انتظارشو داشتم!
‫یه نفر دیگه رو پیدا کنید!
‫بالاخره یه نفرو پیدا کرده بودیم که مشتاق بود.
‫ولی ببین! بخاطر داد و بیداد تو
‫هیچ‌کس حتی جرأت نمی‌کنه باهامون چشم تو چشم بشه!
‫کاریش نمی‌شه کرد دیگه.
‫فعلاً بیا امروزو برگردیم خونه!
‫عمدی بود، مگه نه؟
‫می‌خواستی مطمئن بشی که هیچ‌کس‌ـ ‫کازوما!
‫چـ ـ چته که اینطوری نفس نفس می‌زنی؟
‫بدبخت شدیم! به کمکت نیازه!
‫این یارو بدون ترس رفت تو دل هایدرا،
‫ولی الان از ترس خودشو خیس کرده؟
‫جدی بنظر می‌رسه! ‫مگومین من می‌رم یه نگاهی بندازم!
‫رین یه دوست پسر پیدا کرده؟
‫درسته!
‫برای همین نگرانم که نکنه یکی از یارام گیر یه مرتیکه چندش افتاده باشه!
‫مـ ـ منطقیه.
‫راستش تازگیا خیلی اجتماعی رفتار نمی‌کرد.
‫منم کنجکاو شدم، برای همین کل روز دنبالش می‌کردم.
‫و دیدم که با یه یارویی که نمی‌شناختم رفت داخل یه مسافرخونه!
‫وایسا، تو داشتی می‌پاییدی‌ـ ‫باید حواسم به دوستام باشه!
‫دستم به دامنت! کمکم کن!
‫با اینکه این کار بطور مبهمی چندشه...
‫خیلی خب!
‫می‌دونستم که تو درکم می‌کنی کازوما!
‫اینو بگیر!
‫اینجاست. همونجایی که اون عوضی که داره سر رین کلاه می‌‌ذاره، قایم می‌شه.
‫نمی‌خوای که سرتو مثل گاو بندازی بری داخل؟
‫هیچ می‌دونه من چند ساله ماجراجو‌ام؟
‫اگه قبل از هرکاری، کامل آماده نشی، نمی‌تونی دووم بیاری.
‫دیوارا خیلی نازکن، مراقب باش.
‫مطمئنی تو یه استاکر‌ـ
‫بانو رین! احساساتم دست خودم نیست!
‫آ ـ آروم باشید! شما یک نجیب‌زاده هستید! نباید اینطوری شیفته یک ماجراجو بشید!
‫من کاملاً از جایگاه متفاوتمون آگاهم.
‫ولی حداقل، حداقل بذارید با این دوربین جادویی یه عکس بندازم!
‫آروم باشید! لطفاً آروم باشید!
‫منطقی فکر کنید!
‫فهمیدم. می‌دونه نمی‌تونن باهم باشن، برای همین به یه عکس راضی شده؟
‫شاید آدم خیلی بدیم نیست؟
‫یه عکس شهوت برانگیز لطفاً! هرچی بیشتر، بهتر!
‫این یارو وضعش خرابه!
‫یه نفر دلش گوشت‌مالی می‌خواد.
‫هوی! صبر کن! نرو!
‫آروم باشید! لطفاً یه نفس عمیق بکشید!
‫می‌تونیم بریم پایین، یه چای بنوشیم، بعدش‌ـ
‫خواهش می‌کنم!
‫یه عکس کاملاً شهوت‌ناک! ‫KONOSUBA
‫واقعی بود...
‫غیرقابل بخششه!
‫بهش نشون می‌دم که با اینا می‌شه چی‌کار کرد!
‫هوی! اگه اتاقو بهم بریزی‌ـ
‫آخ، آخ، آخ...
‫کازوما، دوربینو بردار. ‫قراره از من عکس بگیری.
‫بله...
‫بله؟
‫قراره نقطه نقطه از اون نگاتیو رو بدن من تسخیر کنه!
‫جوری که از ضربه روحی که می‌خوره تا آخر عمر درد بکشه!
‫یه دفعه‌ای جا نزنیا.
‫البته.
‫احسنت، داست! همینطوری!
‫اصلاً نمی‌دونم چندتا عکس انداختیم.
‫درحالی که روی یک میز ایستاده بودم، به داست نگاه می‌کردم...
‫همینطور عکس‌هایی از زاویه پایین...
‫از اون از هر زاویه ممکن عکس گرفتم.
‫خیلی خب، بیا بریم سراغ یه چیز باحال‌تر!
‫پاهاتو از هم باز کن و کونتو بیار پایین!
‫همینطوری! عالیه!
‫آماده سومو!
‫خب؟ چه غلطی می‌کردید؟
‫ببخشید.
‫یکم جوگیر شدیم...
‫چرا اصلاً نگران شدم؟
‫اصلاً می‌دونی چیه؟ از آشغالتون لذت ببرید جناب.
‫کازوما، بریم.
‫مطمئنی که این دوتا رو می‌خوای تنها بذاری‌...
‫بیخیال، پاشو.
‫هیچوقت تصور نمی‌کردم تو رو تو اتاقم ببینم...
‫ها؟! مشکل داری عوضی؟
‫خیلیم عالی! چطوره مرد و مردونه باهم یه صحبتی داشته باشیم؟
‫بهتره آماده باشی.
‫می‌گم، رین، مطمئنی نباید جلوشونو بگیریم؟ اینطوری پیش بره‌...
‫من خیلی تلاش کردم.
‫واقعاً تلاش کردم.
‫عوضش اون با اون لباسا تو اتاق اون ظاهر می‌شه!
‫انگار یه اردک داوطلبانه بره تو یه قابلمه پر از آب
‫بعدشم درشو ببنده!
‫این عالیه!
‫هیچوقت تصور نمی‌کردم...
‫فکر نکنی چون نجیب‌زاده‌ای می‌ترسما!
‫من به دست و پنجه نرم کردن با اشراف‌زاده‌ها عادت دارم!
‫واقعاً؟! پس خدایی هم هست!
‫پس تغییر دینم اشتباه نبود...
‫خوب گوش کن! ما الان دو تا مردیم.
‫و هیچ چیز دیگه مهم نیست!
‫وای! پس مشکلی با جایگاه اجتماعی متفاوتمون نداری؟
‫امروز چه روز فوق‌العاده‌ایه!
‫از صمیم قلب سپاس‌گزارم، آکوا-ساما!
‫مسئله اینجاست، اون نجیب‌زاده از داست خوشش میاد.
‫چی گفتی؟
‫دارم می‌گم دیگه!
‫اون به من نزدیک شد و ازم بخاطر کراشی که روی داست داشت راهنمایی خواست!
‫سعی کردم با مهربانی منصرفش کنم، ولی...
‫ولی بعد گفت حداقل می‌خواد یه عکس از داست داشته باشه.
‫پس... داست...
‫امروز اتفاقی نیفتاد.
‫ر‌ ـ راستی، بحث اشراف‌زاده‌ها شد...
‫بس کن! یادم ننداز!
‫نه، نه، درمورد لالاتیناست.
‫درمورد دارکنس؟
‫ورد زبون همه شده.
‫انگار قراره دختر خاندان داستینس بزودی با آلدارپ ازدواج کنه.
‫هرچی درموردش می‌دونی بگو!
‫ازدواج؟!
‫حس خوبی ندارم.
‫داره همونطور که اون اهریمن شیاد داشت می‌گفت می‌شه.
‫و تو این شایعاتو باور کردی؟
‫وانیر خیلی جزئیات نداد، ولی...
‫ولی با این‌حال، الان می‌دونیم پای کی وسطه، و این همه چیو عوض می‌کنه!
‫باید اصل داستانو از زبون دارکنس بشنویم! مگه نه؟! مگه نه؟!
‫باورم نمی‌شه! اون دختر همیشه همینطور بوده.
‫و حالا که این خبرو از رین شنیدیم، دیگه چاره‌ای نداریم!
‫باید یه کاریش بکنیم!
‫خیلی خب، آکوا، ببینم چه می‌کنی.
‫بسپرش به خودم!
‫بهبود قدرت! افزایش سرعت! مقاومت جادویی! سرگرم کننده‌ همه‌کاره!
‫آخری چی بود؟
‫جادویی که تو رو به یه استعداد چند خطره تبدیل می‌کنه!
‫آخ! آخ!
‫توروخدا لپمو نکش! ‫واقعاً می‌خوای تنها بری؟
‫قابلیت کمین من مطمئن‌ترین انتخابمونه.
‫شما دوتا برگردید خونه و منتظر بمونید.
‫حواستو جمع کنا!
‫بسپرش به خودم!
‫عجیبه...
‫چیزی پیدا نکردیم نوریس.
‫بیا بریم آشپزخونه طبقه پایین و بگیم برامون خوراکی آماده کنن.
‫باور کن یه صدایی شنیدم...
‫خیلی خب...
‫دارکنس کجاست؟
‫وایسا، آشپزخونه. ‫اگه دارکنس یه خوراکی سفارش بده،
‫می‌تونم تا هرجایی که ‫اتاقش هست دنبالش کنم...
‫ولی بعیده اینجور بشه. شاید اگه ‫بلد بودم چطور ادا دربیارم یا همچین چیزی...
‫«اسم من نوریس ـه».
‫وایسا، منظورش از سرگردم کننده‌ی ‫همه‌کاره بودن این بود؟!
‫«کازوما-ساما، محشری! منو ببر!»
‫این عالیه! قراره خیلی به دردم بخوره!
‫وقتی برگشتم خونه یه عذرخواهی به آکوئا بدهکارم!
‫شامتونو براتون آوردم.
‫چیزی نخواسته بودم.
‫ولی نوریس-سان گفت که...
‫ببخشید، ولی به استراحت نیاز دارم.
‫عذرخواهم.
‫سرورم، ساتو کازوما توی این ساعت باهاتون کار داره.
‫گفتم که نذارین رد بشه.
‫همچین وقتی اومده... ‫خدایا. باورنکردنیه.
‫ولی سرورم، این ساتو کازوما می‌گه ‫اگه اجازه‌ی ورود بهش ندیم،
‫به گیلد اسرار شرم‌آورتون رو می‌گه.
‫آره همینجوری گفته حتما...
‫بهش بگین آزاده این کارو بکنه.
‫به‌هرحال قرار نیست دیگه گیلد رو ببینم.
‫ولی سرورم، اون یه چیزی راجع ‫به اینکه سر عضله‌ای بودن
‫شکمتون اخیرا مضطرب شدین، گفت.
‫و اینکه باید پروتئینی که ‫می‌خورین رو کم کنید... یا چنین چیزی.
‫و اینکه چطور اون لباس بامزه رو ‫جلوتون گرفته بودین و خوشحال بودین
‫و باید براتون چنین لباسی آماده کنیم، و چیزای دیگه.
‫ا- اونا دروغن! ‫به حرفاش باور نکنینا!
‫اون حتی حرف احمقانه‌تری ‫هم زده. اجازه هست بگم؟
‫ببینیم چی گفته.
‫ظاهرا سرورم شما هرروز زیر بار ‫شهوتتون قرار می‌گیرید،
‫و هر شب رو-
‫حمله!
‫فکر نکنی با این‌همه قدرت جادویی ‫که الان دارم به این راحتی شکست می‌خورما!
‫ا- اشتباه برداشت نکنی! ‫اومدم اینجا که حرف بزنیم!
‫لعنتی، جوری چشماتو نبند ‫که انگار داری تسلیم می‌شی!
‫بس کن، جدا!
‫نگاه، دستمو از رو دهنت برمی‌دارم. ‫داد نزن، باشه؟
‫باشه.
‫یک، دو...
‫متجاوز!
‫باورم نمی‌شه همچین کاری کردی!
‫لعنت، باید بیشتر مواظب می‌بودم!
‫لـ- لالاتینا-ساما؟!
‫ای سیاه‌بند!
‫همه چیز روبه‌راهه؟! ‫در سریع‌ترین حالت در رو باز-
‫بازش نکنین!
‫من در این لحظه نمی‌تونم جلوی بقیه باشم!
‫یه کوچولو بازیم شدت گرفت، و ‫از خودم خارج شدم و یکمی داد زدم!
‫چطور بازی‌ای دارین...
‫یه بازی بزرگسالانه که ‫توی این ساعت ممکنه؟!
‫حتما باید کلمه به کلمه بگم بهتون؟! ‫خجالت آوره!
‫سـ- سرورم؟ پس شایعات راست بودن...
‫یا چی؟! قراره به بهونه‌ی امنیتم
‫توی این وضعیت شرم‌آورم ‫بهم نگاه کنین؟ منحرفا؟!
‫حالتون خوبه؟!
‫بـ- بله!
‫فقط یادم رفته بود که یکی ‫از اسباب‌بازی‌هام هنوز روشنن!
‫مـ- می‌شکنم! دارم دیوونه می‌شم!
‫بیشتر از این... و واقعا می‌شکنم!
‫عذرخواهیم!
‫باورم نمی‌شه.
‫خدمتکارام بعد این قراره بهم ‫مثل یه زن خراب و منحرف نگاه کنن...
‫الان به اینکه چقدر خوب می‌شه ‫فکر کردی مگه نه؟
‫نه خیر. ‫KONOSUBA ‫واقعا کردی!
‫بدهی؟
‫درسته.
‫دختر یه اشرافی با مردی که ‫بهش بدهی دارن، ازدواج می‌کنه.
‫به همین سادگی.
‫از امیالم که در جریانی.
‫حدس می‌زنم قراره به صورت فیزیکی پس بدم، ‫و آب و غذاییم نگیرم.
‫هیجان انگیز به نظر میاد.
‫احمق...
‫اگه اینطور بود اینقدر ناراحت به نظر نمیومدی.
‫پس به خاطر این می‌خواستی که ‫هایدرا رو بکشیم.
‫با کمک اضافی گرفتن همه چیز ‫رو خراب کردم...
‫چقدر بدهکاری؟ ‫می‌تونم یه مقداریش رو...
‫پیشنهادشم نده، کازوما.
‫من یه اشرافیم. فکر اینکه ‫یه شهروندی که باید ازش محافظت کنم،
‫بدهیمو با پولی که با ‫خون و عرق ریختن به دست آورده بده...
‫ترجیح می‌دم ازدواج اجباری کنم.
‫اگه قراره به هرحال یکی ‫دیگه داشته باشه...
‫می‌گم، کازوما...
‫بله؟!
‫همینطوری... می‌تونیم...
‫دارکنس...
‫تو...
‫ولی جدا عضلات شکمتو ساختی ها.
‫ببخشید! معذرت می‌خوام!
‫فقط نتونستم تحمل کنم ‫که چقدر جدی شد فضا!
‫حتی منم بعضی وقتا ممکنه از کوره در برم!
‫این‌همه خودمو آماده کرده بودم و تو...
‫می‌کشمت!
‫عه چته خب؟! ‫پس واقعا دوستم داری؟!
‫پس چرا نمی‌گی مستقیم، سرورم؟!
‫کی آخه ابلهی مثل تو رو دوست داره؟!
‫از دستت عصبیم!
‫و منو «سرورم» صدام نکن!
‫سرورم! میایم داخل!
‫نیاین! ‫لالاتینا الان لخته!
‫نگاه نکنین!
‫مـ- معذرت‌ خواهیم!
‫از صدام اینجور استفاده نکن!
‫هی! متجاوز اینجاست! ‫داره صدامو تقلید می‌کنه!
‫میایم داخل! ‫لعنتی!
‫کریت ارث!
‫چشماتونو ببندین!
‫ویند برث!
‫و کمین...
‫نذارین در بره!
‫کازوما! بیا بیرون و با ده تا ‫مشت محکم می‌ذارم بری!
‫ولی اگه خودم پیدات کنم، قراره خیلی بدتر باشه!
‫این بده. خیلی بده.
‫بریم خونه.
‫خیلی خب...
‫همینجوری از پنجره...
‫کسی اونجاست؟
‫آه، تویی پس.
‫این ساعت شب اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خـ- خب...
‫که اینطور. دخترم دوستای ‫خیلی خوبی داره.
‫این مرده نمی‌دونم چرا ولی ‫یکی از ستون‌های پادشاهی بود.
‫پس مشخصه که واسه چی اومدم.
‫دوست ندارم وقتی در این حالی ‫این حرفا رو بزنم،
‫ولی دخترت عقلشو از دست داده. ‫می‌شه باهاش صحبت کنی؟
‫آهان. پس دلیل این که چند وقتیه ‫تو خودش می ریزه حرفارو اینه.
‫اصلا جای خنده نداره ها ولی.
‫یچیزی راجع به بدهکار بودن گفت...
‫ولی برام باورنکردنیه که تو ‫به همچون پیر سگی بدهکار باشین.
‫کازوما- کون، مغزت ‫خوب کار می‌کنه ها.
‫شاید واقعا بهتر باشه دخترمو بسپارم بهت.
‫ها؟
‫می‌شه ازت بخوام که برداریش ‫و به جای خیلی دوری ازینجا بری؟
‫من دارم صحبت بدهی می‌کنم، تو ‫چرا پیشنهاد می‌دی با دخترت فرار کنم؟
‫نه، مرسی! ‫نه خیلی ممنونم در واقع!
‫جهت اطلاعتون، تا اینجا هم ‫دخترتون دنبالم کرده!
‫کازوما...
‫ممنون می‌شم اگه جزئیات رو نپرسی.
‫مطمئنم وقتی با دخترم ‫فرار کنی،
‫فقط باید عمارت رو بفروشم، و بعدش...
‫چـ- چطور می‌تونم کمک کنم؟
‫ما یه آرک پریستی داریم که ‫تنها فایده‌ش جادوی شفاشه...
‫نه، جادوی شفا تاثیری روی بیماری نداره.
‫و احیا رو هم نمی‌شه رو کسی که ‫مرگ طبیعی داشته انجام داد.
‫بیماری‌ها جزوی از زندگی‌ان.
‫و معجزه‌های الوهی نمی‌تونن ‫کسی رو که مرگ طبیعی داشته نجات بدن.
‫به همین خاطره که...
‫نیازی نیست اینقدر ناراحت باشی.
‫کازوما! بیا گمشو بیرون! ‫پشیمونت می‌کنم که صدامو تقلید کردی!
‫این بار... این بار می‌کشمت! ‫لطفا. ازش مراقبت کن.
‫جدا... نمی‌خوام...
‫اینجایی پس!
‫حالا چطور حسابتو برسم؟!
‫یکم آروم‌تر!
‫سکوت کن! ‫به عنوان کسی که نگرانمه،
‫موفق شدی فقط توی یه شب ‫کل آبرومو ببری!
‫همه چیزایی که گفتم واقعیت داشتن!
‫دروغ نگو!
‫بیخیال این بدهی مزخرف! بیا همگی فرار کنیم!
‫در ضمن، اگه تنها برگردم، ‫آکوئا و مگومین بیخیال نمی‌شن!
‫ممکنه حتی مگومین کل سالن عروسی رو منفجر کنه!
‫اگه این اتفاق بیفته، همه‌تون اعدام می‌شین!
‫وظیفه‌ی تو‌ـه که جلوشونو بگیری!
‫اه، یک دنده ترین دختر ‫عضله‌ای هستی که تو عمرم دیدم!
‫من فرار نمی‌کنم! اگه بکنم، ‫یکی به جای من زجر می‌کشه.
‫می‌دونی چیه اصلا؟ خود دانی.
‫اگه برات جا افتاد و کمک خواستی، ‫می‌دونی عمارت کجاست!
‫می‌تونی تند تند بدویی و داد بزنی: ‫«لطفا، کازوما-سان، به کمکتون نیاز دارم!»
‫عجب پنجره‌ی... محکمی...
‫سـ- سالمی، کازوما؟!
‫مـ- میدونی، اگه محترمانه بخوای، ‫می‌تونیم پانسمانت کنیم ها...
‫لـ- لعنت به همه‌ چیز!
‫تا گریه نکنی که کمک می‌خوای ‫نمیام دیگه نجاتت بدم!
‫احمق! احمق!
‫دردم نگرفت! احمق!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫آکوئا! هیل می‌خوام! هیـــــل!
‫وردیا هستم، ژنرال ارتش شاه اهریمنان، و این نامه رو از طرف سازمانمون ‫می‌نویسم، بانو لالاتینا داستینس فورد، ازدواجتون رو تبریم می‌گم، وقتی که ‫زنده بودم، رابطه خوبی با دوستانتون نداشتم، برای همین نمی‌شه گفت ‫رابطه ما دوستانه بوده، اما بخاطر موقعیت فعلی هم که شده، اون رو فراموش ‫می‌کنم و برای پیوند این دو جوان برکت رو آرزو می‌کنم، هرچند برکت به معنای ‫واقعی کلمه باعث صدمه دیدن من می‌شه... ببخشید، یه جک آنددی بود، بگذریم، ‫از صمیم قلب امیدوارم که بتونید خانواده شادی رو باهمدیگه تشکلی بدید، اینم از ‫این نامه تبریک. صبر کن ببینم، قرار نیست با اون پسره که توی پارتیش بود ازدواج ‫کنه؟ ها؟ -وردیا ‫m 22 126 l 718 126 718 769 22 769 22 224) ‫قسمت ‫ دهم ‫دعای ‫ خیر ‫ برای ‫ این ‫ عروس ‫ خود‌خواه
‫وردیا هستم، ژنرال ارتش شاه اهریمنان ‫و این نامه رو از طرف سازمانمون می‌نویسم.
‫بانو داستینس فورد لالاتینا‌ـ