..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
عذر مي‌خوام، جناب پليس.
اگه درمورد صداي ناله کردن اومدين،
که ديشب از خوابگاهم مي‌اومد،
مثل اينکه تموم شده.
مسئله اين نيست.
بزرگتر خونه نيست؟
يه نفر که مسئول باشه.
بله.
پدرم مدير اينجاست.
ميرم بيدارش کنم.
شما دختر «الاريک سالتزمن» هستين؟
بله.
يکي از دختراش هستم.
چرا؟
متأسفانه خبر هاي بدي دارم.
ترسونديم.
فکر کردم رفتي.
يه سخنراني کرده بودي
درمورد اينکه لياقتت اين نيست، يادته؟
خب، خوشحالم تأثير خودشو گذاشت.
مي‌خواي امروز چي کار کني؟
به لطف تو،
«کليو» برگشته.
بنظرم بايد جشن بگيريم.
«جوزي»!
اين ديگه چي بود؟
«ليزي».
تا سه نشه، بازي نشه، نه؟
از روي تجربه بخوام بگم...
بيشتر از اين هم ممکنه بشه.
- واسه چي مي‌پرسي؟ - چون گفتي دو نفر ديگه
که اومدن اينجا بمونن...
الآن مُردن.
«راف» که... از نظر فني هنوز زنده‌ست.
و قبل اينکه اينجا تبديل به مدرسه بشه،
اين اتاق مال خون‌آشامي به اسم «استفان سالواتوره» بود.
که اونم مُرد.
يه جورايي مثل «لندون»،
اگه حرف «کليو» درموردش درست باشه.
فرض بگيريم که باشه،
«لندون» حرکت قهرمانانه نهايي رو زد.
که يعني شانس نياورد.
ورزشکار ها خرافاتي هستن.
شايد واسه همين ملت فکر مي‌کنن ما احمقيم.
بعد اينکه با دکتر «سالتزمن» حرف زدي،
اتاق دائمي‌ات رو بهت مي‌ديم.
هي. پسر فکر مي‌کردم حالا که دوست‌هاي ماورائي هستيم،
بيشتر هيجان زده بشي.
حتي با اينکه من دقيقا قدرت‌هاي خودم رو نمي‌شناسم.
با هم پيداش مي‌کنيم.
يعني تو، من...
و «ليزي»
توي يه مدرسه هستيم.
چه اشتباهي ممکنه پيش بياد؟
«ام‌جي».
«ليزي» بهت نياز داره.
چند وقته اينجايي؟
بيشتر شبم رو اينجا بودم.
الهام‌هاي من مواقع عجيبي بهم داده مي‌شن.
خوشحالم اينطوريه، چون مطمئنم به کار من هم مياد.
تو هم نتونستي بخوابي؟
چطوري بخوابم؟ به بلايي که سر...
«لندون» اومد فکر مي‌کنم،
که چطوري «هوپ» رو دادم دست «ماليور».
و با اين کارم کل مدرسه رو دو دستي تقديم کردم.
دنبال يه راهي‌ام که
جبرانش کنم.
منم دلم براي «لندون» تنگ شده، ولي...
نمي‌تونم کمکش کنم.
پس به تو کمک مي‌کنم.
سوال اينه چطوري کمکت کنم؟
آره، منم... نمي‌دونم،
فکر کنم خودت استاد بخشيده شدن باشي.
آخه تو سعي کردي «هوپ» رو بکشي،
و حالا شدي پايه ثابت جوخه.
پس تو...
متأسفم. شوخي...
...خيلي زشتي بود.
بعضي اوقات مي‌خنديم که نزنيم زير گريه.
اگه مي‌خواي بخشيده بشي،
بايد با دوست‌هات روراست باشي.
دوست هامون.
درک مي‌کنن.
درست مثل موقعي که من داستان خودمو گفتم.
پس بريم پيششون.
ببينيم حق با تو ـه يا نه.
واقعا مسخره‌ست.
پدر ما عملا تمام عمرش رو
پاي مراقبت از اين شهر گذاشت،
حالا زندگيش دست دکتر هاييه که حتي نمي‌دونن
حمله حيوان‌ها چطوري بنظر مياد.
«ليزي»، درک مي‌کنم
چقدر واست سخته،
ولي آروم باش.
چطوري مي‌توني همچين چيزي بگي،
وقتي دارن بدنش رو مي‌بُرن.
وقتي آقاي «ويليامز» رفته شانگهاي پيش «اما»؟
وقتي مامان توي راه کنگو ـه،
که خود اون هم دنبال يه راهيه که جون ما رو نجات بده؟
لازم نيست جواب بدي، چون خون «ام‌جي»
مي‌تونه مشکل بابا رو طي يه ثانيه درست کنه.
اگه بتونه قبول کنه.
«ليزي»،
مي‌فهمم چي ميگي، خب؟
ولي بقيه هم مي‌فهمن.
که چي؟ هيچ‌کس ما رو اينجا جدي نمي‌گيره،
اونا که بهمون نميگن چه خبر شده،
به جز اينکه به پدر ما حمله شده.
ميگن ماشين زده بهش.
ما فقط مي‌دونيم که داره براي نجات جونش مي‌جنگه.
ما «لندون» رو از دست داديم.
بابا از پسش برمياد.
دليلي نداره به نتيجه ديگه‌اي فکر کنيم.
باشه؟
«ام‌جي».
چيزي مي‌توني بشنوي؟
عمل دکتر «سالتزمن» تموم شده. وضعيتش پايداره.
خدايا شکرت. خب، کِي مي‌تونيم ببينيمش؟
مهم‌تر از اون... تو کِي مي‌توني ببينيش؟
زود.
ولي فکر نکنم من بتونم
مشکلش رو حل کنم.
تازه خبر ها رو شنيديم.
حال دکتر چطوره؟
«هوپ» کجاست؟
نکنه مشکلي هست؟
کلي مشکل هست.
هيچ‌کدومش ارزش نداره درموردش حرف بزنم.
نيومدم اينجا حرف بزنم، اومدم نوشيدني بخورم.
يه بطري تکيلا واسم بيار.
مزه هم واسم بيار.
تو مزه خوبي مي‌شي.
خب...
يه نوشيدني ديگه مي‌خواي؟
خودم درستش مي‌کنم.
مي‌شه مزاحم بشم؟
اين سليطه
ديگه کيه؟
عمه «ربکا» من.
ديگه خيلي شده، کوچولو.
فکر مي‌کردم از ديدنم بيشتر خوشحال بشي.
خوشحال که بودم.
ولي بعدش تورو ديدم.
خانم، گوش کن...
از اونجا که لهجه قشنگي داري،
ولي شايد نگرفتي چي شد.
بنظر نمياد دلش بخواد اينجا باشي.
آره، منم فقط...
يه ترانه ديگه مي‌خوام.
چون راست مي‌گفتي، من واقعا سليطه‌ام،
و موسيقي کانتري براي آدم‌هاي بد سليقه‌ست.
مي‌شه بري عوضش کني؟
بله.
«فريا» واسم تعريف کرد.
ببخشيد که اون روز کنارت نبودم، ولي...
الآن اومدم.
مي‌خواي جبرانش کنيم؟
با يه سخنراني خانواده «مايکلسون»؟
«هوپ»، اين چيزي بود که ازش مي‌ترسيدم.
هميشه فکر مي‌کردم واست عمه باحاله باشم، ولي...
يه طوري رفتار مي‌کني انگار من زيادي پيرم.
خدايا، بگو که جمله‌ام درست بود.
نزديک بود، حالا مي‌خواي چطوري خوش بگذروني؟
با نوشيدني شروع کنيم.
سختي روز اوله، نه؟
آره، عجيب ترين روزمه.
مرسي که حواست بود.
چرا توي بيمارستان نيستي؟
چون بعضي وقت‌ها،
با يه خواهر «سالتزمن» توي رابطه بودن،
به اين معني نيست که تو هم يکي از اوناي.
تازه از بيمارستان هم بدم مياد.
به خودت سخت نگير، خب؟
چطوري کنار اومدي...
که با يه «سالتزمن» باشي؟
از نظر فرضي پرسيدم.
واقعا از من راهکار عاشقانه مي‌خواي؟
مي‌دونم وقتي با «مايا» بودي
خيلي اذيتت کردم.
ولي در دفاع خودم بگم،
اگه مي‌دونستم گرگينه‌اي
يه‌مقدار بيشتر مراعات مي‌کردم.
مرسي.
ولي از نظر فرضي داري درمورد «ليزي» مي‌پرسي؟
در اين صورت، پسر... خيلي کمک لازمي.
حتي نمي‌دونم حسش نسبت به من چيه،
فقط اينکه...
دوست دارم يه کاري واسش بکنم.
که بهش نشون بدم توي اين حالش تنها نيست.
خب، وقتي اينطوري مي‌گي...
انگار مشکل جفتمون يکيه.
رفتم پيش «فينچ».
«هوپ» توي مدرسه نيست و...
و مشخصا وقتي نبودم يه مسئله مهم رو از دست دادم.
با پروفسور «واردموس» تماس جادويي برقرار کرديم،
که بهمون گفت من از چي مي‌ترسيدم.
دکتر توي کما ـست.
خون ما... نمي‌تونه دکتر «سالتزمن» رو بيدار کنه.
مثل اينکه ترميم مغز انسان...
به اين سادگي نيست.
مثل يه سري بيماري‌هاي خاص.
دکتر ها هم بالأخره يه چيزي گفتن،
گفتن نمي‌شه فهميد با چي سر و کار داريم،
تا زماني که بابا بيدار بشه.
اگه بشه.
شايد راهي باشه که دکتر «سالتزمن» رو بيدار کنيم،
و بفهميم مشکل چيه.
چطوري؟
قدرت يه خون‌آشام ديگه.
هموني که وقتي من توي ذهن «ماليور» بودم،
سعي کرد بهم نزديک بشه.
ورود به روانش.
راست ميگه، اگه بتونم شما رو ببرم اونجا،
- و دکتر رو پيدا کنيد... - شايد بتونيم
با خودمون برگردونيمش.
نقشه خوبيه.
ولي ما مي‌دونيم که يه هيولا بهش حمله کرده،
شرمنده «کيلب»، ولي من به کسي که
ما رو به «ماليور» فروخت اعتماد نمي‌کنم.
که فکر کنم يعني کار خودته.
لياقت شنيدنش رو داشتم.
فقط کاش مي‌تونستم يه کاري بکنم.
شايد بتوني.
چون «اليزابت» راست ميگه،
و يه هيولاي ديگه‌اي اون بيرون هست.
دکتر «سالتزمن» تنها کسي نيست که تو بهش بدي کردي...
و الآن توي خطره.
يا بعد چيزي که سر «لندون» اومد، نياز به کمک داشته باشه.
ميرم دنبال «هوپ».
نوشيدني‌ات رو تموم نمي‌کني؟
نه، بنظرم بهتره زياده‌روي نکنم.
شايد واقعا پير شدم.
منظورم اون نوشيدني نبود.
به اندازه کافي خوردم.
بعدشم، تقريبا خونش تموم شده.
که چي؟
مي‌شه تا قطره آخر خورد، بعد بريم سراغ يکي ديگه.
خودت گفتي خوش بگذرونيم.
امروز هرچيزي ديدي رو فراموش کن.
برو. و يادت هم بمونه موسيقي کانتري افتضاحه.
تعجب کردم تا همينجا به تظاهر کردن ادامه دادي.
حتما خيلي واست سخت بوده.
واسم سخته که ببينم توي اين زمان تنها باشي،
با اينکه خانواده‌اي داري که دوستت دارن.
کسايي که دقيقا همين چيز ها رو تجربه کردن.
لطفا بيا بريم خونه.
هيچي درمورد شرايط من نمي‌دوني.
چي رو از قلم انداختم؟
واقعا سه‌رگه بودن
انقدر با خون‌آشام بودن متفاوته؟
مسئله اين نيست که تو چي رو از قلم انداختي، عمه «بکس».
انسانيتت.
ديگه دير شده.
انسانيت من تغيير کرد...
اونم زماني که «لندون» رو با شمشيرم کشتم.
ولي بايد اعتراف کنم،
واقعا خيلي بار من سازگاره.
انگار ديگه خسته شده بودم که احساساتم منو کنترل کنن.
مثل عشق، فقدان، غم، تکرار.
بالأخره آزاد شدم.
پس سعي نکن منو منصرف کني. قرار نيست برگردم.
پس چرا منو آوردي اينجا؟
که يه پيغامي رو برسونم.
که مطمئن بشم دوست‌هاي کوچولوـم هم از من دور بمونن.
فکر نکنم به حرفت گوش بدن.
بلند و رسا به گوششون مي‌رسونم.
«هوپ»، به خودت بيا.
خود خودمم.
مي‌دونم از وقتي يه دختر کوچولو بودم،
مي‌خواستي جلوي اين اتفاق رو بگيري، ولي...
...فقط داشتي به تأخير مي‌نداختيش.
چون بالأخره فهميدم...
...که منم دختر همون پدرم.
باهاش هم مشکلي ندارم.
بابا!
بابا.
بيدار شو، بابا.
ما اومديم. لطفا.
فکر نکنم بتونه صدات رو بشنوه.
چون اين خودش نيست.
اين فقط آخرين خاطره اونه.
که يعني مي‌دونيم کي بهش حمله کرد.
که بايد به بقيه درمورد...
لعنت به «هوپ».
اگه الآن اينجا بود...
خودم مي‌کشتمش.
فکر نکنم شدني باشه.
و فکر هم نکنم جدي گفته باشي.
اهميتي نداره.
شنيدي که چي گفت.
انسانيتش از بين رفته.
و اصلا دلش نمي‌خواد ما اطرافش باشيم.
پس اگه مي‌خواي از دوست‌هامون محافظت کني،
بهتره که نفهمن.
چون اونطوري مي‌رن دنبالش.
و احتمالا اونا رو هم مي‌کشه.
انقدر اين کلمه رو نگو. بابا نمُرده.
- پس کجاست؟ - نمي‌دونم.
ولي اومديم توي ذهنش،
پس بايد همين اطراف باشه.
اونا فقط... بابا هاي گذشته‌ان.
اون چکمه‌هاي مسخره که مامان براي کريسمس واسش گرفت.
مي‌دونم. ولي توي خاطره از اونجا اومد.
پس اون رد پاي چيه؟
روانش؟
روحش؟
بايد دنبالش کنيم تا بفهميم.
اينجا يه خاطره نيست.
عملا يه کابوسه.
هرج و مرج،
ويراني ناخواسته،
مرگ مرزي.
تولد 11 سالگي ما.
ولي يادمه اون روز...
- خيلي قشنگ بود. - قشنگ؟
اون روز باهاش جر و بحث کرديم،
که چرا همه رو دعوت کرديم، به جز «هوپ».
آخر خودش رفت آوردش، و اونم کيک تولد ما رو
تبديل به کِرم کرد.
تو هم توي خونه شادي روش طلسم "موتوس" زدي،
اونم سعي کرد روي لباست...
طلسم "اينسنديا" بزنه.
من يه سپر مدافع درست کردم، که باعث شد طلسم اون،
بخوره به هديه‌هاي ما و آتيش بگيرن.
واقعا «ويد» رو دعوت کرديم؟
«ليزي»، تمرکز کن.
چرا بابا از ما مي‌خواست اين فاجعه رو دوباره ببينيم؟
ساده‌ست.
توي همين روز بود که فهميد «هوپ» شروره.
يه بار به جاي اون، طرف ما رو گرفت.
يادته؟ ساعت ها بردش توي دفتر.
کل مدرسه داشتن درموردش شايعه پراکني مي‌کردن.
توي هر وقتي که گير مياوردم،
تصور مي‌کردم که اونجا بهش چي مي‌گفت.
الآن هم قراره متوجه بشي.
چون اگه حرفت درست باشه،
پس خودش هم الآن اونجاست.
واقعا ازت نااميد شدم.
- خوبه. به موقع اومديم. - نه.
دير اومديم. لباس‌هاش رو ببين.
- اين خاطراتشه. خودش نيست. - صبر کن.
کاري که کردي بي‌مسئوليتي بود.
سرشکانه بود.
- شرورانه بود. - خودشون شروع کردن.
«هوپ» ما کلي درمورد
- اين موضوع صحبت کرديم. - منصفانه نيست.
اونا مي‌تونن مهموني بگيرن.
کل خانواده‌هاي اونا ميان.
ولي خانواده تو نمي‌تونن بيان.
- مطمئنم حتي منو يادشون نيست. - ولي راست ميگي.
انصاف نيست.
نگو که جدي ميگه.
وقتي «ليزي» و «جوزي»...
با من بد رفتاري مي‌کنن بايد چي کار کنم؟
از اونا قوي‌تر باش.
چون هستي.
چه فايده‌اي داره
وقتي بايد قدرتم رو مخفي کنم؟
ببين، مي‌دونم واست سخته. ولي قوي بودن به همينه.
مي‌شه الآن برگردم تو اتاقم؟
قول ميدم چيز ديگه‌اي رو آتيش نزنم.
من يه تنبيه ديگه مد نظر دارم.
توي شهر يه نمايشگاه آثار هنري جديد هست.
ولي من عاشق هنرم. منو ياد بابام مي‌ندازه.
چه هنري؟
هنر مدرن.
احمقانه‌ست.
فقط تابلو و خطوط و رنگه.
پس شايد اگه توي اون بتوني زيبايي رو ببيني،
مي‌توني زيبايي رو توي
چيزي که حرفش رو زديم هم پيدا کني.
مي‌شه بستني هم بگيريم؟
آره.
ولي...
- اينو به کسي نگو. - خيلي‌خب.
شايد تو راست مي‌گفتي.
و لزومي نداشت بياييم اينجا. چون...
باباي ما عملا رو به موته،
و داره به اين فکر مي‌کنه
که چطوري مي‌تونست پدر بهتري براي...
«هوپ مايکلسون» باشه.
هموني که اين بلا رو سرش آورده!
اين چه جور منطقيه؟
نمي‌دونم.
ولي بايد طبق نقشه عمل کنيم، و بابا رو پيدا کنيم.
چون اگه پيداش نکنيم، هيچ‌وقت نمي‌فهميم.
به جز اين نتيجه‌اي نيست، يادت رفته؟
باشه. ولي بعدش بايد کجا بريم؟
عزيزدلم، بذار کمکت کنم.
من کمک تورو نخواستم.
چرا نمي‌فهمي؟
چون انسانيتت از بين رفته،
که براي من واضحه اين تصميم خودت نبوده.
بهترين چيزيه که تا الآن واسم پيش اومده.
هيچ‌کس اينقدر دوست نداره مريض باشه.
من آزادي رو دوست دارم.
اينکه سرنوشتم دست خودم باشه، هر جا خواستم برم،
هر کي خواستم باشم.
تا ابد.
اين هم يکي از نعمت‌هاي جاودانگيه،
و يکي از نفرين‌هاش.
وقتي سرشار از احساسات باشي،
خون‌آشام بودن ممکنه زيبايي غيرقابل وصفي داشته باشه.
مناظر، صدا ها...
متأسفانه تو اين شرايط، بو ها...
همه اون‌ها از محدوديت انسان‌ها فراتر مي‌رن.
ولي اگه ازش لذت نبري، چه فايده‌اي داره؟
تو بايد اينش رو بگي.
تويي که مي‌خواي دوباره انسان بشي.
صد ها ساله که من زندگي خون‌آشامي داشتم.
هرچيزي که توي دنيا باشه رو تجربه کردم.
به جز اون تجربياتي که که با خون‌آشام بودن...
...در تضاده.
من به «نيکلاس» و «هيلي» حسودي مي‌کردم
که معجزه داشتن تو نصيب ـشون شد.
ولي با کمال ميل حاضرم قيدش رو بزنم.
اگه بخواي مي‌تونم درمانش رو بهت بدم.
خيلي دورويي.
مي‌شه انقدر سعي نکني مثل پدرم يه قديس باشي،
و بري پي زندگي‌اي که دلت مي‌خواد.
فقط بذار منم همين کارو بکنم.
راست ميگي.
من واقعا دورو ام.
هميشه از اين کاري که «نيکلاس» باهام کرد متنفر بودم.
بنظرت يکم زياده‌روي نمي‌کني؟
«اما»، من همين الآنش هم کارگر ها رو فرستادم خونه.
اگه قراره «هوپ مايکلسون» رو اينجا راه بديم،
نمي‌تونيم اين مدرسه رو باز کنيم.
خودت هم اينو مي‌دوني.
...يعني توي اين ارزيابي رواني
که روش انجام دادي،
تا جايي که تونستي
- توش علامت خطر گذاشتي. - معلومه.
اون يه «مايکلسون»ـه.
مگه هدف اينجا اين نبود
که به کودکان مشابه اون کمک کنيم؟
کسي شبيه اون نيست.
اين دختر ممکنه قدرتمند ترين موجود ماورائي باشه
که تا الآن به دنيا اومده. و يه بمب ساعتي هم هست.
من همچين چيزي رو ننوشتم.
خب، شايد با همين کلام نبوده.
ولي يه نظر حرفه‌اي بده، چي مي‌شه اگه
اين جا خطر کنيم، و خرابش هم بکنيم؟
صادقانه بگم؟
احتمالا تا آخر عمر فراموشش نمي‌کنيم.
ولي از تلاش نکردن بهتره.
فکر کن اگه خرابش نکنيم، «هوپ» ممکنه چه کار هاي
خوبي انجام بده.
تصميم من مشخصه.
عالي.
«ريک»!
باباي قديم ما هم يه آدم دمدمي‌مزاجه.
ولي حداقل توي اين خاطره
«هوپ» قهرمان داستان نيست.
يعني چي باعث شد نظرش عوض بشه؟
نمي‌دونم.
شايد بالأخره توي خاطره بعدي،
يه چيز بدرد بخور ببينيم.
کمک!
«ريک»!
خيلي نزديک شده بوديم.
چرا ما رو کشيدي بيرون؟
کار من نبود.
واي خدا.
دکتر ها گفتن...
بابا سکته هموراژيک کرده،
که به قول ديگه‌اي مي‌شه گفت...
که مغزش داره خون‌ريزي مي‌کنه.
اينو چطوري... درست مي‌کنن؟
فکر نمي‌کنن بتونن.
مغزش همچنان علائم فعاليت داره،
و ممکنه حتي بتونه تا يه مدت کوتاهي...
صداي ما رو بشنوه.
نمي‌تونم همچين کاري کنم.
پدر شما...
هميشه به ما ياد مي‌داد
که از انسان‌ها بهتر و سخت‌کوش تر باشيم.
منم حسرت مي‌خورم که
کاش زمان‌بندي ما بهتر بود. ولي همه اينا...
يعني داشتيم مسير اشتباه مي‌رفتيم.
به جايي نمي‌رسيم...
...که شما رو بفرستيم دنبال پدرتون.
بايد شما رو ازش جلوتر ببريم.
چطوري؟
به طرز عجيبي مغز بزرگي داره.
بايد بفهميم بعدش دقيقا قراره کجا باشه.
خاطره‌اي رو جدا کنيم که مي‌دونيم اونجا ميره.
حداقل تونستيم
گزينه‌ها رو کمتر کنيم.
چون اگه يه چيز بدونيم، اينه که قراره درمورد «هوپ» باشه.
با کمال احترام...
من مخالفم.
بنظرم دقيقا مي‌دونم
دکتر «سالتزمن» قراره کجا بره.
چون منم همون خاطراتي که
شما مي‌ديدين رو مي‌ديدم.
خب...
شايد بهتره يه نفر اينجا بمونه.
براي بابا...
محض اينکه...
نتيجه ديگه‌اي هم هست.
منم دلم نمي‌خواد
که تنها برم.
پس منم باهات ميام.
هي، نکنه مي‌خواستي بدون حساب کردن همينطوري بذاري بري؟
يه دقيقه ديگه برمي‌گردم.
و اگه دوباره باهام اينطوري حرف بزني،
سرت رو مي‌بُرم و...
عمه خون‌آشامش اومد.
مي‌دونم... زياده روي کردم.
قرار بود فقط حواسم بهش باشه.
انگار کشتن سه‌رگه اونقدرا هم سخت نيست.
هيچ‌وقت «مايکلسون»ها رو دست کم نگير.
شما سه نفر اين مشکل رو دارين.
البته درست هم نيست.
اگه انقدر ازش مي‌ترسين...
فقط دختره رو واسمون بيار.
عجب.
تو نمي‌ترسي؟
کوتاه ترين ورود به روان.
فکر خوبت اين بود؟ جاي خودمون رو عوض کردي؟
ولي خيلي جلوتر از اونجاييم.
اينجا مرکز پزشکي "ويتمور"ـه.
من و «جو» اينجا به دنيا اومديم.
روزي که به دنيا اومديم.
اينم دومين تبريک تولد امروزم.
ولي اگه فکر مي‌کني
پدرم قراره بياد اينجا واقعا گند زدي.
«اليزابت»؟
- چطوري پيدام کردي؟ - من نکردم.
ممنونم.
هرچند با اين قيافه‌اي که دارين،
مشخصه توي دنياي واقعي
اوضاع زياد خوب نيست.
پس از اوضاع خبر داري؟
آره، يادمه چه اتفاقي افتاد.
ببين، نمي‌خوام حرف‌هاي کليشه‌اي بزنم، ولي...
فکر کنم کل زندگي‌ام داره از جلو چشمم رد مي‌شه.
و تا اين لحظه هم لحظات جالبي توش نبوده،
ولي اينکه تورو مي‌بينم يعني ارزشش رو داشته.
«جو» کجاست؟
از کنار تختت تکون نمي‌خورد.
پس بيا با هم برگرديم.
تا بتوني اون هم ببيني.
عزيزدلم.
فکر نکنم بتونم.
پشت همين در، من دارم تو و خواهرت رو
براي بار اول بغل مي‌کنم.
دارم روتون اسم مي‌ذارم.
بدون شک...
شاد ترين روز زندگي‌ام بود.
پس چرا قبلا درموردش بهمون نگفتي؟
خب...
زايمان پيچيده‌اي بود.
يه شکارچي، و يه هرتيک بود،
تو و خواهرت هم داشتين رحم مادرت رو سايفون مي‌کردين.
گمونم هميشه خيال مي‌کردم وقت بيشتري دارم.
ولي ندارم.
پس...
مي‌خوام تا فرصتش هست ازت عذرخواهي کنم.
متأسفم!
پس انقدر تکون نخور.
- بايد بزنم وسط چشمت. - نمي‌خواي بدوني
واسه چي اومدم اينجا؟
کي منو فرستاده دنبالت؟
حالا که حرفش رو زدي، نه دلم نمي‌خواد.
ولي بايد بدوني.
چون تو شکار هستي، نه شکارچي.
نه ديگه. مي‌دوني...
من شکارچي رأس‌ام. کسي منو شکار نمي‌کنه.
البته به جز عمه رو مخم.
نشونت مي‌دم.
دکمه‌هام رو باز کن.
تو به سليقه من نمي‌خوري.
يا شايد تويي که ترسيدي.
چه تتو هاي بدي زدي.
مخصوصا اون يکي.
اين تتو نيست. يه برند ـه.
- نشانه وفاداريه. - به سه‌گانه.
يه‌کم دير اومدي. اونجا رو چند وقت پيش تعطيل کردم.
مسئله مکان نيست. سه نفر هستن.
منظورم دودمان هاي اصيل ـه.
خون‌آشام‌ها، جادوگر ها، گرگينه‌ها.
که همشون يه هدف واحد دارن.
که هيولا ها رو بکشن. آخه «ماليور» هم مُرده.
گفتم که... دير اومدي.
هدف اونا تويي، سه‌رگه.
از چشم اون‌ها تو يه هيولاي جديدي.
نابودي تو تنها چيزيه
که هر سه جناح باهاش موافق هستن.
خجالتم ميدي.
شايد بعد اينکه ديدن باهات چي کار کردم،
ديگه مزاحمم نشن.
وايسا، وايسا، وايسا! نمي‌توني منو بکشي.
چرا، مي‌دونم. دارم انجام هم مي‌دم.
ولي تورو مي‌برم پيش اونا.
تا حالا کسي بهت نگفته اصلا نوکر خوبي نيستي؟
هميشه ميگن.
ولي اون احمق‌ها هميشه باهام بد رفتاري مي‌کنن.
اگه اون‌ها رو بکشي، جفتمون آزاد مي‌شيم.
مي‌خواي معامله کني؟
اسم‌هاشون رو بده، سريع انجامش ميدم.
کسي که بايد بگردي دنبالش...
نمي‌فهمم يعني چي.
واسه چي عذرخواهي مي‌کني؟
که تو و خواهرت رو نااميد کردم.
تمام اين خاطرات...
اون مدرسه...
بعد اين روز، هدف زندگي من روي يک چيز متمرکز شد...
...اينکه از شما دو تا محافظت کنم.
و اينکه مطمئن بشم حتي بعد مرگ من،
جا ـتون امن باشه.
واسه همين نظرت رو عوض کردي.
که اجازه دادي «هوپ» وارد مدرسه «سالواتوره» بشه.
مي‌دوني، اولش...
فقط به اين فکر مي‌کردم چه ريسک بزرگيه.
به اينکه وقتي شبيه پدرش شد...
قراره به تو با «جوزي» يا بقيه توي مدرسه آسيب بزنه.
مي‌دوني، ولي بعدش تونستم به يه ديد ديگه ببينمش.
با خودم گفتم اگه شما دو نفر
جدا از اينکه پدرتون منم، تونستيد بزرگ بشيد،
پس اونم مي‌تونه.
مي‌دوني، من دنيايي رو ديدم که شما سه نفر با هم دوست بودين.
خانواده بودين.
طوري که حاضر بودين هرکاري براي هم بکنيد.
محض اينکه يه اتفاقي براي من و مادرت بيفته.
مي‌دوني، که اون مراقبت هست،
و تو هم مراقب اوني،
محض اينکه من خودم رو به کشتن بدم.
يا حتي بدتر...
...اينکه نااميدت کنم.
که کردم.
پس لطفا منو ببخش، «ليزي».
تو هم همينطور، «ميلتون».
بابت خطري که تورو توش قرار دادم.
فکر نکنم عذرخواهي لازم باشه.
منم کلي اشتباهات داشتم.
ولي اگه اينو مي‌خواييد،
اگه از من اينو مي‌خواييد، البته که مي‌بخشمتون، دکتر «سالتزمن».
ولي من نمي‌بخشم.
من رد مي‌کنم.
چون اينطوري مي‌ري جايي که رنگين‌کمون و توله‌سگ و...
آرامش هست.
پس مي‌توني بي‌خيال...
محو شدن توي افق بشي...
يا توي تاريکي و هرچيزي که هست غيب بشي.
بايد با ما برگردي.
همين الآن.
بايد همه چيز رو جبران کني.
بايد از «جوزي» عذرخواهي کني.
مي‌شنوي چي ميگم؟
هميشه شنيدم.
ولي محض اطمينان...
متأسفم که کمتر...
...پيش تو و خواهرت بودم.
مي‌دوني، بابت همه مواقعي
که «هوپ» و مدير بودنم رو
به پدر بودن ترجيح دادم.
بابت اينکه مدام بهتون نمي‌گفتم از ديد من...
چقدر بچه‌هاي خوبي هستين.
و تمام اشتباهاتي که فکر مي‌کني الآن داري...
تورو تبديل به چيزي که هستي کرده.
و متأسفم که...
موقعي از پيشتون رفتم که بيشتر از هميشه توي خطر بودين،
با اينکه هميشه مي‌خواستم جاي شما امن تر باشه.
ولي مي‌دونم از پسش برمياي.
خيلي بهتر از من.
دوستت دارم.
به هر قيمتي بود مراقب همديگه باشيد.
بهم قول بده.
بابا.
از کجا مي‌دونستي «هوپ» مياد اينجا؟
سخت نبود. اينجا بوي خون ميده.
و بوي دود.
دير کرديم.
نه فقط براي نجات اين يارو.
«هوپ» هم رفته.
پس بايد يه جور ديگه پيداش کنيم.
ولي بايد بدون اين رو به عنوان اولين قرار حساب نمي‌کنم.
بعضي اوقات مي‌خنديم که نزنيم زير گريه.
چطور مي‌توني انقدر نيمه پر رو ببيني.
من به جا هايي رسيدم که بقيه فکر مي‌کردن غيرممکنه.
و تا همين اواخر...
مجبور بودم تنها انجامشون بدم.
ببخشيد که الآن...
الآن که تورو دارم، بنظر واسم آسون تره.
فرقي هم نمي‌کنه چقدر کارمون ترسناک باشه.
خوبه.
چون منم قرار نيست جايي برم.
پس بهتره ثابتش کني.
آره.
ما معمولا اينطوري ثابت مي‌کنيم.
بعضي وقت‌ها... روش‌هاي سنتي بهتره.
بدموقع مزاحم شدم؟
بدترين موقع.
«ليزي» و «جوزي» موندن پيش دکتر «سالتزمن»
تا وقت ملاقات تموم بشه.
وضعيت بدنش پايداره.
ولي ذهنش ديگه... رفته.
لعنتي.
ببين، مي‌دونم تازه اولين روزمه،
ولي من و «فينچ» مي‌خواستيم يه کمکي بکنيم.
اگه بنظرت فکر خوبي باشه.
بنظر من...
اين مدرسه با اومدن تو همين الآنش هم جاي بهتري شده.
ولي يه چيزي هم بايد بدوني،
که بدترين موقع هم هست.
- درمورد «ليزي»... - «ام‌جي».
مي‌دونم تورو دوست داره.
مي... مي‌دوني؟
«ليزي» بهم گفته بود که توي انتخابش ترديد داره.
و... هرموقع کمک مي‌خواست،
اولين کاري که کرد، اين بود که اومد پيش تو.
بنظرت اينطوري دوستي ما...
عجيب نمي‌شه؟
چون قراره روزي برسه که...
تک تک احساساتم رو بهش بگم.
اين مشکلي نيست که الآن بخواييم نگرانش باشيم.
ولي تا اون موقع... يا حتي بعدش...
دليلي نداره با هم دوست نباشيم.
دوست‌هاي ماورائي.
بايد ميومدم پيشش.
من فقط نشستم...
و نگاه کردم که ميره...
...همونجايي که رفت.
بايد بهت مي‌گفتم که
مي‌خوام تو هم مثل من بشيني يه گوشه.
ولي نگفتم.
و بايد خودم رو توي اين مسائل قوي‌تر کنم.
چون اگه بهتر نشم، هميشه همينطوري مي‌مونم.
معذرت مي‌خوام.
من خودخواهم.
خيلي کم بهش اقرار مي‌کنم.
فکر کنم توي اين مورد به مامان رفتم.
منو ببخش.
قول ميدم يه راهي پيدا کنم که بابا رو برگردونم.
خب، اوضاع قراره ناجور بشه.
واقعا مي‌خواستي منو همينجا ول کني؟
مثل آشغال منو بندازي يه گوشه خيابون؟
اول قصد داشتم توي کوچه ولت کنم.
ما همچنان خانواده‌ايم، «هوپ»؟
تو کدوم خانواده از پشت به همديگه خنجر مي‌زنن؟
محض اطلاعت بگم، روي سه‌رگه ها هم کارساز نيست.
بايد امتحان مي‌کردم.
- اگه «نيک» هم بود مي‌کرد. - اون مُرده.
و مي‌دوني چي باعث شد بميره؟
خانواده.
عشق.
من.
پس شايد بهتره ديگه نخواي مثل اون باشي.
واقعا فقط به حرف خودت گوش ميدي.
داشتم بهت هشدار مي‌دادم.
پس اگه خانواده واست مهمه،
نزديک من نشو.
چون من دختر همون پدرم.
ولي قرار نيست همون اشتباهات رو تکرار کنم.
مايه خجالت اوني.
نرو.
بنظرت من اينطوري‌ام، مگه نه؟
طلسم شده. احتمالا کار «فريا»ـست.
مال خودت.
هميشه و تا ابد.
منم ماشين رو مي‌گيرم.
کجايي؟
منم مي‌خواستم همين سوال رو ازت بپرسم.
«هوپ مايکلسون».
خودم هستم. شما کي باشي؟
بگم که لو ميره.
خب، فقط مي‌خواستم شما و اون گروه سه‌گانه بدونيد
که دارم ميام سراغتون.
حالا هر کي مي‌خواييد باشيد.
هرچي زودتر بهتر.
منتظرتم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اينستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.