..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وقتشه
‫خانواده‌ام اومدن؟
‫پدر و مادرت. یه عموت هم اومده فکر کنم
‫آقای میوگی چی؟
‫گربه‌ام
‫عه، نه
‫ورود حیوانات قدغنه
‫آقای میوگی!
‫وای
‫بیا. بیا. بیا پیش بابایی!
‫بیا ببینم!
‫بیا دیگه
‫مراقب باشید! کمک!
‫خواهر برادرامون دارن دعاها رو مستجاب میکنن
‫و دارن گند میزنن
‫همین داره باعث به آخر رسیدن دنیا میشه
‫دعاها چجوری قورباغه‌ی الا رو توجیه میکنن؟
‫یه دختربچه براش دعا کرده
‫ولی لزمگادیل نمی‌دونسته که انسان‌ها ‫از فروشگاه حیوانات خانگی میگیرنشون
‫این به علاوه‌ی نشونه‌گیری مزخرفش
‫- رود قرمز چی؟ جوراب‌های گم‌شده؟ ‫- همه گند خواهر برادرامونه
‫باورنکردنیه
‫خب پس برم به کلویی بگم ‫دنیا تموم نمیشه
‫نه، نه، نه، لوسی. ‫ببین، دیدی الا چی گفت
‫اگه این اتفاقات ادامه پیدا کنه
‫یه اثر دومینویی فاجعه‌بار به بار میاره
‫قطره قطره جمع میشه، میشه آخرلازمان
‫- فقط به خواهر برادرامون بگو تمومش کنن ‫- سعی کردم. اونا از من دستور نمیگیرن
‫دقیقاً جمله‌شون این بود که ‫"تو خدای ما نیستی"
‫خوب گذاشتن تو کاسه‌ات، ‫ولی الان وقتش نیست
‫میدونم هی دارم اینو تکرار میکنم، ‫ولی نیاز داریم که روی اون تخت بشینی
‫هنوز قضیه بالت رو حل نکردی؟
‫حل کردم، چرا
‫بله
‫واقعاً؟
‫ولی یه چیزی، عه...
‫یه پیشامدی پیش آمده ‫در اون خصوص
‫خب
‫آره
‫خب...
‫بعد از یه شب روان‌درمانی غیرمستقیم...
‫من...
‫فهمیدم که خدا بودن...
‫رسالت من نیست
‫ببخشید. چی؟
‫یعنی چی رسالتت نیست؟
‫جنگی که کردیم چی؟
‫خواهر و برادرهایی که از دست دادیم
‫اون همه سالی که برای آماده شدن ‫هدر رفت؟
‫داداش، باور کن، ‫این تصمیم خیلی بزرگی بود
‫اما ته دلم...
‫میدونم که تصمیم درستیه
‫- باید می‌دونستم اینجوری میشه ‫- آمندیل، آروم باش لطفاً
‫خبر خوب اینه که انگار ‫این اثر دومینویی
‫یه مشکل بلندمدته، ‫پس برای پیدا کردن راه‌حل وقت داریم
‫حالا هم اگه اجازه بدی، ‫امروز خیلی خسته شدم و...
‫لوسی، باید این مسئله رو فوراً حل کنیم
‫- نمیدونیم دفعه بعد چه اتفاقی میفته! ‫- مطمئنم چیزی نمیشه
‫وینسنت له‌مک
‫بعد از حرف میز، حس کردم ‫تو علت عذاب وجدان منی
‫ولی اصلاً منطقی نیست
‫تو منو کشتی
‫چرا این باید به من عذاب وجدان بده؟
‫شاید چون نتونستم بگیرمت؟
‫نتونستم جلوت رو بگیرم ‫که به آدمای دیگه آسیب نزنی
‫ولی الان اینجایی
‫حبس ابد داری، ‫دیگه هیچوقت نمیتونی کسی رو اذیت کنی
‫و حالا که اینو میدونم
‫چرا عذاب وجدانم از بین نرفته؟
‫چرا هنوز اینجام؟
‫پاشو برو تو حیاط، سیب‌زمینی
‫- یه شیر داره ول میچرخه! یالا! ‫- یا خدا! شیر؟
‫نه. نه، نه، نه
‫نه
‫نه، نه، نه!
‫نگهبان!
‫نگهبان، برگردید!
‫بابا بیخیال! وایسا!
‫برگرد، در بسته نشده! ‫الان فرار میکنه! زودباش!
‫بجنبین بچه‌ها. ‫یکی صدای منو بشنوه!
‫الان فرار میکنه!
‫وایسا، وایسا، وایسا!
‫لطفاً یکی صدامو بشنوه!
‫این موجودات آسمانی کجان ‫وقتی بهشون نیاز داری؟
‫[خدا شدن ✘] ‫[ثابت کردن اینکه روری رو دوست دارم ✔] ‫[سر زدن به پدر فرانک]
‫عه، صبح بخیر!
‫- چرا انقدر خوشحالی؟ ‫- خب، قرار نیست خدا بشم
‫و دنیا هم تموم نمیشه
‫چی شده؟
‫امروزه
‫چی امروزه؟
‫چهارم آگوست
‫روزی که روری میگه ناپدید میشی
‫چرا یادم ننداختی؟
‫میدونی که تاریخ کلاً حالیم نیست
‫فکر کنم از روبرو شدن باهاش ‫فرار کردم چون...
‫هنوز وقت داریم
‫یعنی مطمئنیم که ناپدید میشم؟
‫- خب، احتمال کشته شدنت که رد شد ‫- درسته
‫اوهوم
‫ولی فقط از طرف خنجر عزرائیل
‫هنوز سلاح‌های آسمانی دیگه‌ای ‫هستن که میتونن بهم آسیب بزنن
‫خنجر میز هست...
‫بال‌های روری هست
‫- معلوم نیست بمیری ‫- هیچی که معلوم نیست!
‫اصلاً چرا روری بهمون گفت امروز روز آخرمه ‫اگه کاری از دستمون برنمیاد؟
‫خیلی ضدحاله
‫آره
‫خیلی‌خب، گوش کن
‫نمیدونیم چجوری غیبت میزنه، درسته؟
‫- نمیدونیم. ولی کجاش رو میدونیم ‫- درسته. درسته
‫- تقاطع خیابون دهم و سوانسون ‫- آره، پس امروز اونجا نرو
‫یعنی، خودت انتخاب کن
‫انتخاب کن. ‫انتخاب کن که نری. اختیاره دیگه
‫راست میگی. نزدیک تقاطع خیابون دهم ‫و سوانسون نمیشم
‫هیچی هم نمیشه
‫پس مقرر شد!
‫دلیلی برای وحشت کردن وجود نداره ‫چون امروز روز آخرت نیست
‫اصلاً چرا برای فردا برنامه نریزیم؟
‫- چطوره بریم ساحل؟ ‫- خیلی خوبه
‫عالی. حله
‫پس من تریکسی رو میبرم اردو
‫بعدم یه سر میرم اداره ‫که فرم‌های تثبیت در مقام رو پر کنم
‫پس چند ساعت دیگه می‌بینمت
‫و بعدم فردا
‫و پس‌فردا
‫و پسون‌فردا
‫- عالیه. من همینجام ‫- باشه
‫- نگران آینده هم نیستم ‫- حله
‫عه عه عه! ‫نزدیک پیانو نشو لطفاً!
‫لطفاً
‫اینا چیه؟
‫عه، سلام
‫خب میدونم که گفتی امروز ‫روزیه که ناپدید میشم
‫ولی من و مامانت تصمیم گرفتیم ‫که هول نکنیم
‫برای همین دارم یه اتاق وحشت می‌سازم
‫الان بخند، ولی وقتی تموم شه
‫میرم داخلش و سیستم ‫قفل زمانیش رو فعال میکنم
‫که کسی نتونه وارد یا خارج بشه ‫تا وقتی که امروز رو به سلامت بگذرونیم
‫که یعنی غیرممکنه بتونم ولت کنم
‫خیلی نابغه‌ام، نه؟
‫اوهوم
‫آره، ممنونم که دلت نمیخواد ولمون کنی
‫ولی هیچکاری نمیتونی بکنی ‫که جلوش رو بگیری
‫اینکه هنوز اینجام یعنی ‫هنوزم سفر در زمان کردم
‫که یعنی تو آینده ازت عصبانی‌ام
‫که یعنی هنوزم قراره غیبت بزنه
‫چرخه زمانیه
‫اجتناب‌ناپذیر و نشکستنی
‫خب، تو میگی "چرخه زمانی"
‫من میگم "فرصت برای ‫یه تخفیف مالیاتی سودمند و توپ"
‫- حالا اگه اجازه بدی... ‫- ضایع
‫ببخشید
‫"ضایع"؟ به معنای واقعی ‫دارم آتیش‌بازی میکنم
‫مگه قرار نیست تو پادشاه ‫عیاشی و خوشگذرونی و اینا باشی؟
‫گذروندن آخرین روزت تو یه اتاقک
‫ضایع‌ترین چیزیه که شنیدم بعد از اینکه ‫لس‌آنجلس اسکوتر رو ممنوع کرد
‫خب...
‫فکر نکن این تئوری چرخه زمانیت رو باور کردم
‫ولی گمونم افرادم میتونن ‫کار رو به جام تموم کنن
‫آره، راست میگی
‫بریم عیاشی رو شروع کنیم
‫بعداً می‌بینمت
‫اوه
‫اصلاً...
‫شاید بتونی باهام بیای، ها؟
‫به پدرت یادآوری کنی که خوشگذرونی چجوریه. ‫چون شاید یادم رفته باشه
‫حتماً
‫از همه‌چی یه دونه میبریم
‫نه، نه!
‫نه!
‫- از همه‌چی یه دونه میبریم ‫- بله
‫یک، دو، سه، چهار
‫پنج!
‫خب! برای بهترین سریالی که ‫تو عمرت می‌بینی آماده شو
‫استخوان‌ها
‫- اصلیه؟ ‫- آره
‫باشه حتماً
‫"استخوان‌ها"ی شما در برابر ‫اسپین‌آف زمان من هیچی نیست
‫امکان نداره
‫ولی تعریف کن ببینم
‫خیلی‌خب، ببین
‫"استخوان‌های بیشتر" یه ترکیب بی‌نقص ‫از کار و شوخیه
‫درباره دختر سایبورگ بوث و بونز ـه ‫که اسمش بورگی ـه
‫که اونم با اف‌بی‌آی کار میکنه
‫و همکار جذابش، مأمور آندرو
‫که اصلاً یه اندرویده که کلا استخون نداره!
‫میرم دستشویی
‫صحیح
‫همه چیزای ساحل رو آوردم که ‫فردا صبح زود آماده رفتن باشیم
‫اینا چیه؟
‫خب، من و روری خیلی خوش گذروندیم
‫بادکنک آبی، کارائوکه، کشتی ژاپنی
‫بهترین آخرین روز ممکن بود
‫گفته بودیم امروز آخرین روزت نیست
‫درسته. نگران نباش، نزدیک ‫تقاطع دهم و سوانسون هم نشدیم
‫تازه، تادا!
‫اتاق وحشت خودم رو ساختم ‫که بتونم خودمو توش حبس کنم
‫لوسیفر، چرا انقدر به خودت اعتماد نداری
‫که با اختیار خودت ولمون نکنی؟
‫خب، نمیدونم، آخه...
‫آخه الان همه‌چی حدس و گمانه، نه؟ ‫هیچکدومش حس واقعی بودن نداره
‫آره، منم همین حس رو داشتم
‫تا اینکه اینو دیدم
‫حامله‌ام
‫جدی جدی داره اتفاق میفته
‫آره
‫الان تو شکمته
‫الان بیرون شکمش هم هستم
‫اینجا چه خبره؟
‫خب، میخوام پدرت رو قانع کنم
‫که میتونه به اختیار خودش بمونه
‫چون واقعاً نمیخوایم بدون تو انجامش بدیم
‫خب؟
‫ولی میتونیم، مامان
‫و انجامش هم میدیم
‫روری، میدونم که دلت نمیخواد بابات بره
‫پس چرا یه جور رفتار میکنی ‫که انگار مشکلی نداری؟
‫خب چون خواسته‌ی من اهمیتی نداره. ‫این اتفاق میفته
‫ببین، تو فقط یه بار سفر در زمان کردی
‫دقیقاً نمیدونی چی به چیه
‫برگشتنت حتماً یه چیزایی رو عوض کرده
‫شایدم نه
‫چون اون تست بارداری ثابت میکنه ‫که چرخه شروع شده
‫چرخه؟ کدوم چرخه؟
‫میگه اینکه هنوز اینجاست معنیش اینه ‫که تو یه چرخه زمانی گیر افتادیم
‫اجتناب‌ناپذیر و نشکستنی
‫خب...
‫لوسیفر، شاید هنوز به اون زمانی نرسیدی
‫که تصمیم میگیری اوضاع رو تغییر بدی
‫شاید اون موقع ناپدید بشه. ‫ولی تا اون زمان هنوز فرصت انتخاب داری
‫مامان، منم فکر میکردم ‫خودش خواسته بره
‫ولی الان میگم شاید دست خودش نیست
‫یا هر چی که هست... ‫هر چی که ازمون میگیردش
‫- باید یه چیز... ‫- قدرتمندتر از اونی باشه که بتونم جلوشو بگیرم
‫چرا اینا رو داری قبول میکنی؟
‫- قدرت اختیار یادت رفته؟ ‫- میدونم
‫ولی آخه سفر در زمان همه‌چی ‫رو پیچیده میکنه!
‫الان نمیدونم چی رو باور کنم واقعاً
‫پس مشکل همینه، مگه نه لوسیفر؟
‫چطور میخوای موندن رو انتخاب کنی
‫وقتی حتی به قدرت انتخابت باور نداری؟
‫تقدیر خودبه‌خود برنده میشه!
‫هر وقت ما رو انتخاب کردی خبرم کن
‫تقدیر خیلی دیوثه
‫خدای من
‫چارلی چقدر کوچیکه
‫میشه برم ببینمش؟
‫البته
‫الاناست که از خواب بیدار شه
‫دهنش رو سرویس میکنم سر همین ‫خوردن انگشت شستش
‫دخترعمو پسرعموئن دیگه. ظاهراً در آینده ‫رقابت از سر شوخی دارن
‫خب، اینا چیه؟ ‫چیکار میکنی؟
‫دارم لباسایی که برای چارلی ‫کوچیک شدن رو جمع میکنم
‫- زمان... ‫- هوم
‫خیلی زود می‌گذره
‫چیزی فکرت رو مشغول کرده؟
‫دکتر، تو به اختیار اعتقاد داری یا تقدیر؟
‫خب، قطعاً باور دارم که خودمون تصمیماتمون ‫رو میگیریم. رمان‌درمانی...
‫روان‌درمانی یه جورایی اساسش همینه
‫پس تو طرفدار اختیار هستی؟
‫آره، ولی با این وجود، تا حالا ‫کسی رو از آینده ندیدم
‫خب، آدم رو به فکر وامیداره
‫اگه روری از کارامون قبل از انجامشون ‫خبر داره، یعنی از پیش تعیین شده؟
‫اگه آره، واقعاً داریم خودمون انتخابشون میکنیم؟
‫اصلاً ما چیزی رو انتخاب میکنیم؟
‫اینا رو بده من. ‫کی خطِ تا رو جلو میندازه آخه؟
‫موضوع ول کردن روری ـه
‫بله
‫تو هم اصلاً به استرسم که ‫همینجوری داره بیشتر میشه اضافه نکردی
‫لوسیفر...
‫میدونم چقدر عذاب‌آوره...
‫که بچه‌ات رو ترک کنی
‫چرا الان بحثش رو وسط کشیدی؟ ‫اتفاقی افتاده؟
‫کلویی و روری بحثشون شده
‫کلویی میگه میتونم سرنوشتم رو عوض کنم. ‫روری میگه نمیتونم
‫نمیخوام حرف روری رو باور کنم ولی، ‫اول که دخترم رو دیدم بهش بی‌توجهی کردم
‫و خب، میخوام دوباره تکرارش نکنم
‫- مطمئنم اونم قدردانته ‫- امیدوارم
‫ولی هنوزم این عذابم میده که ‫نمیدونم چجوری ترکش میکنم
‫لوسیفر، هیچکدوممون دقیقاً نمیدونیم ‫چجوری قراره تموم شه
‫همینه که زمان حال رو انقدر مهم میکنه
‫الان میخوای بگی هر روزت رو جوری زندگی کن ‫که انگار روز آخرته؟
‫خدا نکنه
‫هر کی این جمله رو گفته ‫حساب پس‌انداز یا...
‫متخصص تغذیه‌ی اسرائیلی نداشته
‫ولی کاری که ازمون برمیاد...
‫اینه که فرصت رو از دست ندیم ‫و به عزیزانمون بگیم...
‫که چه حسی بهشون داریم
‫خب، خوشبختانه روری میدونه ‫چه حسی بهش دارم
‫لکه‌های خون روی کت شلوار دیشبم ‫اینو ثابت میکنه
‫ولی گمونم کسایی هستن ‫که شاید ندونن
‫دکتر، با اجازه‌ات مرخص میشم. ‫یه کارایی هست که باید بکنم
‫به روری هم بگو که برمیگردم
‫و نگران نشه. ‫نزدیک تقاطع دهم و سوانسون نمیشم
‫- گرفتی؟ ‫- پیام رو منتقل میکنم
‫دکتر، میدونی که چقدر ‫برات ارزش قائلم، نه؟
‫- تراپیست خوبی هستم، مگه نه؟ ‫- خب، یکم بهتر از خوب
‫ولی منظورم بعنوان یه آدم بود
‫امیدوارم بدونی که واقعاً
‫یکی از محشرترین دوستایی هستی
‫که شیطان می‌تونست داشته باشه
‫حالا میدونم لوسیفر
‫اومدم یه لطفی ازت بخوام
‫بنظرت ممکنه بتونی لوسیفر ‫رو راضی کنی که خدا بشه؟
‫در اون مورد، لوسیفر...
‫- میگه خدا بودن... ‫- رسالتش نیست
‫آره، میدونم
‫دیشب بهم گفت
‫میدونی، منم باور میکنم
‫آره
‫منم همینطور
‫میدونی، همیشه برام عجیب بود که...
‫که تو نخواستی خدا بشی
‫آخه تو... تو مسئولیت‌پذیری
‫مهربونی، دلسوزی
‫بهترین پدر ممکن هستی
‫فرشته‌ی دیگه‌ای رو سراغ ندارم ‫که بگم میتونه دنیا رو...
‫جای بهتری برای بچه‌هامون کنه
‫آره، عه...
‫ممنونم کلویی. خیلی لطف داری، ‫ولی من ماه‌ها پیش تصمیمم رو گرفتم
‫وقتی فهمیدم که میخوام اینجا رو زمین بمونم
‫بین انسان‌ها زندگی کنم، با بچه‌ام
‫خب، کی گفته خدا باید از بهشت حکومت کنه؟
‫خب، پدرم که اینطور بود
‫اوهوم
‫شاید راه بهتری هست
‫نمیدونم کلویی. ‫تازه رفتم تو نیروی پلیس
‫شروع کردم دارم به سونیا کمک میکنم. ‫درست نیست که یهو ولش کنم برم
‫آره
‫مگه اینکه...
‫اگه این کارو بکنم
‫قبول میکنی نماینده خدا تو ‫پلیس لس‌آنجلس باشی؟
‫خیلی هم باعث افتخار و مباهاتمه
‫باید بهش فکر کنم
‫بزرگترین تصمیمیه که ‫تا حالا باهاش مواجه شدم
‫با شناختی که ازت دارم
‫میدونم که تصمیم درست رو میگیری
‫منم بودم دلم نمی‌خواست کل روز ‫با اون چشاش قضاوتم کنه
‫خب، تحقیقاتم به نتیجه رسید
‫خیلی خوشحالم که دنیا رو به پایان نیست
‫هنوز البته
‫دیگه دست خداست
‫حداقل الان منم بازی‌ام
‫در اون مورد
‫لایق یه عذرخواهی هستی
‫میدونم بهت دروغ نگفتم
‫ولی هیچوقت نباید حقیقت رو ازت مخفی میکردم
‫و هرگز نخواستم حس کنی ‫از جمع جدا موندی
‫- و باید قضیه عزرائیل رو بهت میگفتم ‫- اشکالی نداره
‫خودمم دیشب هیچی از این قضایا ‫به کارول نگفتم، و...
‫اخیراً از یکی یاد گرفتم
‫که برای اعتماد داشتن لازم نیست ‫همه چی رو بدونی
‫اونم وقتی از دلش خبر داری
‫بازم من شرمنده‌ام و میخواستم اینو بدونی
‫آره. شاید دیگه فرصت نشد بهت بگم
‫"شاید دیگه فرصت نشه" یعنی چی؟
‫قراره بمیرم؟
‫نه!
‫البته بالاخره چرا، ولی الان...
‫آخیش
‫وایسا
‫تو قراره بمیری؟
‫خب حداقل، فکر نکنم
‫حله حله
‫یه احتمال کوچیکی هست...
‫که امروز بی‌خبر برم
‫امیدوارم نرم، ولی احتمالش هست
‫ولی از اونجایی که قبلاً بی‌خبر ‫از زندگیت ناپدید شدم
‫نمیخوام دوباره این کارو بکنم
‫- کمکی از دست من برمیاد؟ ‫- نمیخوام چرا یا چطور قراره برم
‫پس متأسفانه کاری از دست هیچکس برنمیاد
‫ولی یه کاری میتونی برام بکنی
‫لب تر کن
‫این هدیه رو از من قبول کن
‫یه هدیه از ته دل رو قبول کنم؟
‫والا نمیدونم
‫خیلی سخته، ولی سعیم رو میکنم
‫مداد؟
‫کاملاً این هدیه رو قبول میکنم
‫همیشه میگم، هیچی مثل ‫یه مداد شماره دو نمیشه، مگه نه؟
‫دوباره نگاش کن
‫"بنیاد اِستم خانم لوپز"
‫نمی‌فهمم. این چیه؟
‫یه بنیاد به اسمت باز کردم
‫مأموریتش تشویق زن‌های جوان
‫برای اشتغال در زمینه‌های علم، فناوری، ‫مهندسی و ریاضیه
‫تو آدم الهام‌بخشی هستی خانم لوپز
‫و اگه آدمای شبیه تو بیشتر بودن، دیگه...
‫خب، دنیا جای خیلی بهتری میشد
‫لوسیفر!
‫وای!
‫رنگ مو
‫حالا دیگه قراره شبیه ‫عکس بازداشتت هم نباشی
‫عالیه. عالی شد واقعاً
‫همونقدر که هیچ موجود آسمانی‌ای ‫صدام رو نمی‌شنوه
‫هر چقدرم که بلند داد بزنم
‫هی
‫هی، هی
‫سرت رو بالا کن! ‫یالا! جاش!
‫جاش، سرت رو بلند کن! ‫یه قاتل فراری تو راهروی پنج هست
‫سرت رو بلند کن حاجی! ‫نگاه کن!
‫من میتونم
‫"...به جرم قتل افسر پلیس لس‌آنجلس، ‫دنیل اسپینوزا"
‫پشمام، تونستم!
‫جدی جدی یه چیزی رو لمس کردم! ‫موفق شدم!
‫تو موفق شدی
‫له‌مک رو مسلح و خطرناک فرض کنید
‫اگر هر گونه اطلاعاتی در خصوص ‫مکان این فراری داشتید
‫لطفاً با پلیس...
‫آره
‫آره، تو میتونی جاش. ‫تو میتونی
‫پلیس رو خبر کن
‫پلیس رو خبر کن رفیق، قبل از اینکه...
‫جاش، هی، هی، هی! ‫چی میخوای برداری؟ تفنگ؟
‫شوخیت گرفته؟ ‫این یارو یه سرباز آموزش‌دیده‌ست
‫تو یه بارم اون رو تو عمرت گرفتی دستت؟
‫زنگ بزن و پلیس رو خبر...
‫کن
‫لعنتی!
‫صندوق رو خالی کن دوست من
‫جاش، اون می‌کشدت حاجی
‫نه، نه، نه!
‫حاجی! داستان چی...
‫پشمام!
‫من تو بدنشم
‫هه!
‫وای!
‫دست منه! دست منه!
‫تو دستم حسش میکنم. ‫میتونم ماشه رو بکشم!
‫نه، نه! خواهش میکنم!
‫ولی نمی‌کشم داداش! نمی‌کشم
‫نه، نه، چون من آدم خوبی‌ام ‫تو جسم یه آدم بد
‫خب؟ آره! نه، نه، هی!
‫ایناهاش، مال تو. ‫آره، بفرما
‫این چه فازیه داداش؟
‫الان جونت رو نجات دادم!
‫ببین حاجی، نمیدونم ‫تو دقیقاً چی زدی
‫فقط از اینجا گمشو بیرون!
‫باشه باشه
‫دارم میرم
‫رفتم. باشه
‫بله...
‫وای پسر
‫چقدر دلم برای این اتفاق تنگ شده بود
‫خوشحالی. چرا خوشحالی؟
‫فکرکنم فهمیدم چجوری ‫اوضاع رو با خواهر و برادرهامون درست کنم
‫به این زودی؟ چه سریع
‫تصور کن
‫اگه...
‫اگه خدا تنها کار نکنه چی؟
‫- داداش... ‫- گوش کن چی میگم لوسی
‫فقط گوش کن چی میگم
‫خواهر برادرهامون مشخصه میخوان ‫کمک کنن، آره؟ پس چرا جلوشون رو بگیریم؟
‫البته دیگه قرار نیست یلخی ‫دعا مستجات کنن
‫ولی با یکم راهنمایی
‫فکر کن چقدر میتونن نیکی کنن
‫یکم ارتباط و شفافیت از طرف خدا می‌طلبه
‫دیگه خبری از راه‌های اسرارآمیز نیست، ‫ولی بهش فکر کن لوسی
‫چقدر خوب میشد اگه پدر ‫ما رو هم به کار میگرفت؟
‫باشه، ولی...
‫همچنین بنظرم تک تک فرشته‌ها ‫باید اینجا رو زمین یه زمانی رو بگذرونن
‫شاید یه سال، شاید دو سال، ‫بین انسان‌ها راه برن
‫درست مثل من...
‫که بتونن واقعاً بشر رو درک کنن
‫بنظرت اینجوری کمک بزرگی به خدا نمیشه؟
‫حتماً
‫بدترین ایده‌ی عمرت نیست
‫ولی همونطور که گفتم داداش، ‫من فرشته‌ی مناسبی برای اون مقام نیستم
‫- حتی اگه خواهر برادرهامون... ‫- نه، لوسی
‫دیگه از خدا شدن تو حرف نمیزنم
‫خب پس کی؟
‫خودت؟
‫یادت پدر گفت خودتون ‫یه کاریش میکنین؟
‫آره
‫خب، برای اولین بار حس میکنم...
‫میدونم منظورش چی بوده
‫مطمئنی برادر؟ ‫چون اگه نمیخوای انجامش بدی...
‫لوسیفر، خدا بودن...
‫خواسته‌ی حقیقی منه
‫پس من هیچ فرشته‌ای رو مناسب‌تر از تو نمیدونم
‫تبریک میگم آمندیل
‫یا بهتره بگم...
‫آمنخدا
‫خب، هنوز که رسمی نشده
‫امشب بعد از خوابوندن چارلی ‫پرواز میکنم میرم
‫ببینم میتونم خواهر و برادرهامون ‫رو قانع کنم
‫نباید زیاد سخت باشه
‫بهرحال، تو انتخاب اولشون بودی ‫قبل از اینکه من و میکائیل گند بزنیم به اوضاع
‫بهشون میگی تأیید کامل من رو داری؟
‫ممنونم لوسیفر
‫زیاد از من حرف زدیم
‫برای چی می‌خواستی منو ببینی؟
‫اوه
‫مهم نیست
‫نه لوسی. بگو چیه؟
‫نه، الان دیگه احمقانه بنظر میاد
‫اونم بعد از اینکه برنامه‌هات رو بهم گفتی
‫خب، می‌خواستم چند تا برگه رو امضا کنی
‫که مالکیت مشترک لاکس رو بهت بدم
‫میدونی، شاید یه وقت مجبور ‫شدم زیاد اینجا نباشم
‫نباشی؟ میخوای جایی بری؟
‫دختر داشتن...
‫همه‌چی رو تغییر داده
‫آها
‫میخوای بیشتر پیش خانواده‌ات باشی. ‫درک میکنم
‫خوشحال میشم تو مدیریت لاکس کمک کنم. ‫اصلاً...
‫کجا بهتر از اینجا برای اینکه خواهر برادرامون ‫با انسان‌ها معاشرت کنن؟ میتونیم استخدامشون کنیم
‫دربان، بارتندر، رقصنده
‫دیدی؟ تو این کار استعداد داری داداش
‫واقعاً رسالتته، مگه نه؟
‫یه چیزی داره اذیتت میکنه
‫و من...
‫فکر کنم میدونم چیه
‫نگران نباش لوسی
‫تو هم رسالتت رو پیدا میکنی. ‫بهت ایمان دارم
‫میدونی، هیچوقت اینو بهت نگفتم داداش
‫ولی...
‫از بین تمام خواهر برادرامون، خوشحالم ‫که با تو این همه وقت روی زمین بودم
‫چون تو برادر موردعلاقه‌می، برادر
‫و دلم برات تنگ میشه
‫تنگ میشه؟
‫خب...
‫شاید چند روز طول بکشه که ‫تو مقام قادر مطلق جا بیفتم
‫ولی همین هفته برای مصاحبه‌های ‫پیش‌دبستانی چارلی برمیگردم
‫بعد کار رو شروع میکنم
‫این پایین
‫به این راحتی نمیتونی ازم خلاص شی برادر
‫ولی میدونی کیه که یه مدت قراره نباشه
‫صحیح
‫[تازه‌عروس]
‫چه تابلوی قشنگی
‫من خیلی اهلش نیستم، ‫ولی حوا درستش کرده، برای همین...
‫می‌بینم که از الان داری ‫با زندگی مشترک وفق میدی خودتو
‫از قدیم گفتن "زن شاد، زندگی شاد"
‫تو اینجا چیکار میکنی؟
‫اومدم قبل از رفتن ببینمت
‫فقط یه ماه عسله لوسیفر
‫فقط چند هفته میریم برزیل و برمیگردیم. ‫مثل یه مسافرت با سکس اضافه
‫ما هم وقتی اومدیم لس‌آنجلس همینو گفتیم
‫چیکار میکنی؟
‫بهش میگن بغل
‫آره، میدونم بغل چیه، ‫ولی از کِی تا حالا ما انجامش میدیم؟
‫خب، چه زمانی بهتر از الان
‫یه جوری شدی. داستان چیه؟
‫- تو دردسر افتادی؟ کمک میخوای؟ ‫- نه، نه، تو سرت شلوغه
‫- آره، ولی میتونم از حوا بخوام... ‫- میز، نه!
‫من...
‫نمیخوام دیگه نگران من باشی
‫تا الانم خیلی دووم آوردی
‫یعنی چی؟
‫یعنی خیلی وقته که در خدمت من ‫و نیازهام هستی
‫و متأسفم که همیشه به خودم فکر کردم. خب؟
‫لوسیفر
‫این زندگی، این خانواده‌ای که پیدا کردم
‫اگه تو نبودی هیچکدومش رو نداشتم
‫بی حسابیم
‫بعد از کارایی که برای من کردی...
‫هیچوقت بی‌حساب نمیشیم
‫تو بهترین دوست منی، میز
‫و ای کاش همیشه مثل دوست ‫باهات برخورد میکردم قبل از...
‫قبل از چی؟
‫قبل از الان
‫بگذریم، این زنت کجاست؟
‫به همین زودی که نمیخوای ‫فرار کنی بری، نه؟
‫باید برم از یه جایی به اسم ‫کرایو اسپا برش دارم
‫نمیدونم چیه
‫صحیح
‫خب، دیگه نگهت نمیدارم
‫آره
‫میخوای باهاش چیکار کنم؟
‫نگهش دار
‫میز، نمیتونم قبول کنم
‫هر چی هم بشه، ‫همیشه یه تیکه از من رو داری
‫خداحافط لوسیفر
‫لوسیفر!
‫تو
‫- چجوری اومدی اینجا، هوم؟ ‫- نه
‫مهم نیست اگه اومدی بازم کتک بخوری، ‫با کمال میل استقبال میکنم
‫من...
‫داداشای دستبند...
‫دادا...
‫الان گفتی "داداشای دستبندی"؟
‫آره، آره، منم! دن!
‫رفتم له‌مک رو ببینم، ‫فکر کردم اونم بخشی از عذاب وجدانمه
‫ولی یهو یه شیر اومد ‫و... و له‌مک فرار کرد
‫بعدم تفنگ فروشنده و گرفت ‫و منم پریدم تو جسمش
‫و حالا... حالا گیر افتادم
‫پس الان داخل مردی هستی ‫که کشتت؟
‫آره
‫دنیل!
‫فقط تو میتونی همچین کار مسخره ‫و مضحکی بکنی
‫لوسیفر، خنده نداره. من گیر افتادم
‫خب چرا همونطور که پریدی توش، ‫ازش نمی‌پری بیرون؟
‫امتحان کردم. جواب نداد
‫بعدشم فهمیدم اگه این کارو بکنم، ‫دارم یه فراری رو آزاد میکنم
‫برای همین اومدم اینجا، ‫که بهم بگی چجوری بیرون برم
‫و بعد این قاتل بیرحم رو بکشونی ببری زندان
‫متأسفم دنیل، ولی اصلاً ‫نمیدونم چطور کمکت کنم
‫- تازه، یکم هم عجله دارم، پس... ‫- وایسا. هیچی نمیدونی؟
‫پس ممکنه تا ابد اینجا گیر افتاده باشم؟
‫شاید وقتی له‌مک مُرد ‫ازش بیای بیرون، هوم؟
‫وقتی اهریمن‌ها جسم رو تسخیر میکنن ‫هم اتفاق مشابهی میفته
‫ایشالا
‫ای دنیل
‫واقعاً متأسفم که نمیتونم کمکت کنم
‫و متأسفم که تو جهنم گیر افتاده بودی
‫و این قضیه روح بودن و اینا
‫و...
‫از ته دل میگم کاش میشد ‫کمکت کنم عذاب وجدانت رو از بین ببری
‫تا بتونی بری بهشت...
‫مرد خوبی مثل تو به اونجا تعلق داره
‫به سلامتی
‫وای
‫نیمه پر لیوان
‫میتونه یه فرصت باشه. ‫جسم جدید، شروع جدید
‫نمیتونم تو این جسم بمونم لوسیفر
‫له‌مک یه مجرم فراریه
‫همین الان تو کل کشور تحت تعقیبه
‫در بهترین حالت، ‫در حال فرار زندگی میکنم
‫بدترین حالت، تو سلول زندان ‫له‌مک میگذرونم
‫بازم شد بزرخ
‫پس گویا هیچکدوممون وقت ‫برای تلف کردن نداریم
‫یعنی چی؟
‫خیلی مفصله
‫من شروع کردم میخوام رابطه‌ام ‫رو با روری، دخترم که از آینده اومده، درست کنم
‫پس دیگه نمیخواد با اون بال‌های عجیب ‫و غریبش بکشدت؟
‫خدا رو شکر نه
‫ولی از یه تقدیر ناراحت‌کننده‌تر ‫مطلعم کرده
‫ظاهراً امروز میرم تقاطع ‫خیابون دهم و سوانسون
‫و دیگه هیچوقت دیده نمیشم
‫- عجب ‫- هوم
‫باشه. خب، فقط نرو اون تقاطع
‫بله دنیل، ممنونم
‫این به ذهنم رسیده بود. ‫بحث سرش بالا گرفته. تقدیر در برابر اختیار
‫نذار سفره دلم رو باز کنم. ‫بگذریم، موضوع اینه... دنیل
‫هر چی ثانیه‌ها برام میگذره
‫میفهمم که زیاد مهم نیست ‫تو لحظات آخر چیکار میکنیم
‫مهم اینه که با کی می‌گذرونیمشون
‫پس دنیل
‫تا هنوز این جسم مادی رو داری
‫شاید بهتره فکر کنی ببینی ‫آخرین لحظاتت رو با کی میخوای بگذرونی
‫اینا یه سری لباسن که برای برادرزاده‌ام ‫کوچیک شدن
‫این رشد بچه‌ها خیلی ترسناکه، مگه نه؟
‫هوم
‫بگذریم، گفتم شاید برای ‫روری به دردت بخوره
‫البته روری کوچولوی تو شکمت
‫عه، ممنون
‫- خیلی لطف کردی ‫- اجازه هست؟
‫آره، بیا
‫امروز گفتی که نمیخوای تنها انجامش بدی
‫خب، منم اینو نمیخوام
‫میخوام بدونی که اگه ذره‌ای ‫احتمال وجود داشته باشه...
‫من همیشه...
‫ما رو انتخاب میکنم
‫هیچکدوممون نمیتونیم از آینده مطمئن باشیم
‫ولی کاری که الان میکنیم دست خودمونه
‫پس چه امروز روز آخرم باشه چه نه
‫اینو میدونم که میخوام امروز رو با ‫آدمایی بگذرونم که بیشتر از همه دوستشون دارم
‫خانواده‌ام
‫کلویی جین دکر...
‫قبول میکنی...
‫که باقی روز رو با من و دخترمون بگذرونی؟
‫چطور میتونم بگم نه؟
‫حالا کجا قراره بریم؟
‫جایی که تا جای ممکن از تقاطع ‫دهم و سوانسون لعنتی دور باشه
‫اوه!
‫مراقبش باش، باشه؟
‫مراقبشم
‫مراقب همدیگه‌ایم
‫روری...
‫میخوام بدونی که حرفت رو باور میکنم
‫باور میکنم که پیشت نخواهم بود...
‫یعنی پیشت نبودم موقعی که بیشتر ‫از همیشه بهم نیاز داشتی
‫مدت زیادی طول کشید ‫تا اینو قبول کنم
‫چون میدونم چه حسی داره که ‫پدرت ولت کنه
‫حس کنی...
‫حس کنی نخواستنت
‫منم مدت زیادی از پدرم...
‫عصبانی بودم
‫ولی از خودمم عصبانی بودم
‫فکر میکردم که یه هیولام
‫که...
‫حتماً یه کاری کردم و جوری بودم
‫که دیگه لایق عشقش نبودم
‫امیدوارم تو هیچوقت این حس ‫رو نداشته بوده باشی
‫میخوام بدونی که...
‫هر چی که باعث میشه من برم...
‫هرگز نمیتونه تقصیر تو باشه
‫خیلی متأسفم که ترکت کردم
‫و میخوام بدونی که هر کاری ازم بربیاد ‫برای موندن میکنم
‫منم حرفت رو باور میکنم
‫چه جالب، تو از ما دو تا بیشتر شبیه فرشته‌هایی
‫وای، لوس نشو دیگه
‫دیگه بنظرم بهتره یکم تنهاتون بذارم
‫نه، روری! هنوز وقت داریم
‫راستش، نمیخوام اگه رفتی ‫شاهد رفتنت باشم
‫میخوام همینجوری به یاد بیارمت
‫این بی‌نقصه
‫برم دنبالش؟
‫نه
‫همه حق انتخاب داریم
‫بذار اونم انتخابش رو بکنه
‫هی، اون مال منه!
‫خطر غریبه!
‫آخ!
‫باشه! بغلم نمیکنی؟
‫میز این حرکتا رو یادت داده؟
‫تو میز رو می‌شناسی؟
‫آره
‫من از دوستاشم، همینطور دوست بابات
‫و...
‫پسر، همیشه درباره تو حرف میزد
‫اسمت چیه؟
‫عه... بلیوس
‫چه اسم عجیبی. ‫تا حالا اسمت رو نشنیدم
‫تو هم مثل بابام پلیسی؟
‫آره
‫پس میتونی چند تا سوال رو جواب بدی
‫میدونی، برای ثابت کردن دوستیت
‫بپرس
‫گفتی بابام درباره‌ام حرف زده. ‫بازی موردعلاقه‌ام چیه؟
‫الان؟ "یونیکورن‌های بی‌ثبات"
‫- وقتی بزرگ شم میخوام چیکاره بشم؟ ‫- رئیس‌جمهور مریخ
‫غذای موردعلاقه
‫کیک شکلاتی
‫البته میدونی که بابات ‫اینو غذا نمیدونه
‫اینم بهم گفته که تو بهترین بچه‌ای هستی
‫که یه بابا میتونه داشته باشه
‫بهم گفت خیلی باهوشی
‫مهربونی
‫هرازگاهی یکم سرکش میشی
‫ولی بازم...
‫بامحبت‌ترین دختر دنیایی
‫و بیشتر از هر چیزی...
‫تو این دنیا تو رو دوست داره
‫گمونم بابام رو خوب می‌شناسی
‫متأسفم که مجبور شد ترکت کنه
‫منم
‫خودش نمیخواست‌ها
‫مطمئنم هر جا که هست...
‫خیلی شرمنده‌ست که مجبور شده بره
‫قبل از اینکه بتونه...
‫قبل از چی؟
‫قبل از اینکه بتونه الگوی خوبی برات باشه
‫بابایی که لایقشی باشه
‫چی داری میگی؟
‫اون بهترین بابای دنیا بود
‫بهترین آدم دنیا بود
‫نه. سعی کرد باشه
‫ولی خیلی اشتباهات کرد
‫همه اشتباه میکنن
‫و بابام بهم یاد داد که اشتباهات مهمن
‫و نیازه باشن تا ازشون یاد بگیریم و...
‫دفعه بعد بهتر کار کنیم
‫من بابام رو دوست دارم
‫هر روز دلم براش تنگ میشه
‫ولی همیشه پیش من میمونه
‫بهم افتخار میکنه
‫همونطور که من بهش افتخار میکنم
‫پس حرفت رو پس بگیر
‫تو می‌بینی؟
‫اون نور رو
‫نه
‫من دیگه باید برگردم
‫بعداً می‌بینمت بلیوس
‫خدای من
‫شن لامصب همه‌جا رو میگیره
‫آره واقعاً
‫خیلی‌خب
‫خب، تا اینجا خوب بوده، نه؟
‫فقط 45 دقیقه مونده تا امروز ‫به تاریخ بپیونده
‫اینجوری نگو
‫صحیح
‫ببخشید
‫اشکالی نداره
‫عه... میدونم یکم قبل‌تر خیلی طرفدار
‫این ایده‌ی اتاق وحشت نبودم، ولی...
‫خب، آره، بهرحال این همه ‫جون کندم و ساختمش
‫شاید بخاطر اسمشه
‫شاید اگه اسمش رو بذاریم ‫اتاق "حس خیلی خوب" بهتره
‫- هوم ‫- آره
‫- صحیح ‫- آره
‫خیلی‌خب
‫وای
‫میدونم
‫یکم شلخته‌ست. ‫فقط یه روز وقت داشتم
‫نه، خیلی...
‫فوق‌العاده‌ست!
‫در فقط زمانی باز میشه ‫که روز تموم بشه
‫خوبه
‫میدونی، محض احتیاط
‫صحبت از "محض احتیاط" شد...
‫کلویی
‫عشقم
‫خیلی چیزا هست...
‫نه
‫نمیخوام بشنوم
‫ما خداحافظی نمیکنیم لوسیفر
‫- ولی میخوام بدونی... ‫- نه
‫نمیتونم
‫فقط پیشم باش
‫♪ عشق من ♪
‫♪ عزیز دلم ♪
‫♪ من تشنه‌ی... ♪
‫♪ لمس توام ♪
‫♪ در این زمان دراز و بی‌کسی ♪
‫♪ و زمان ♪
‫♪ خیلی آروم ♪
‫♪ میگذره ♪
‫♪ و زمان ♪
‫♪ میتونه خیلی کارها بکنه ♪
‫♪ تو هنوز ♪
‫♪ مال منی؟ ♪
‫♪ نیاز دارم ♪
‫♪ به عشقت ♪
‫♪ نیاز دارم ♪
‫♪ به عشق تو ♪
‫♪ خدا عشقت رو زیاد کنه ♪
‫♪ به... به... اوه! ♪
‫الان...
‫در
‫ساعت دوازدهه
‫موفق شدی لوسیفر
‫جواب داد
‫یا شایدم به قول تو ‫برگشتن روری همه‌چی رو عوض کرده
‫آره ولی بهرحال
‫روز تموم شد، ‫و تو اینجایی!
‫آره! اینجام!
‫تقدیر بره به درک!
‫اوه
‫روری
‫سعی کن خیلی پز ندی
‫مطمئنم اونم خیلی خوشحاله که اشتباه میکرد
‫حدس بزن کی اینجاست
‫چیه؟ چی شده؟
‫روری نبود. له‌مک بود
‫اون رو دزدیده
‫- چی؟ ‫- گروگان گرفتتش
‫- و میخواد من برم دنبالش ‫- چی؟
‫کجا؟
‫تقاطع خیابون دهم و سوانسون
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.