‫آنچه در ماموران شیلد گذشت...
‫اوه. خیلی ناراحت کننده‌ست
‫تو درگیر دیزی جانسون هستی
‫- کوئیک. ‫- دستور من گرفتن اونه
‫تو منو بیهوش کردی
‫واقعاً فکر می‌کنی بعد از ‫این همه مشکلاتی که داشتیم
‫من تو رو توی جایی تنها میذاریم؟
‫فیل کولسن داره می‌میره ‫و باید بذاری این اتفاق بیوفته
‫مک!
‫- یویو! ‫- همه‌اش داره به حقیقت می‌پیونده
‫حداقل فانوس کاری که باید رو می‌کنه
‫بدوید. حالا!
‫فصل پنجم، قسمت دوازدهم
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سیمنز گفت برای کار کردن مشکلی نداری؟
‫- انفجار خیلی بدی بود. ‫- آره، نه. من خوبم. فقط...
‫حس حماقت می‌کنم. ‫انقدر مشتاق بودم فانوس رو روشن کنم
‫که اصلاً فکر نکردم ممکنه
‫- داغ بشه و منفجر. ‫- نمی‌تونی خودت رو سرزنش کنی فیتز
‫ژنرال هیل علیه ما اعلان جنگ کرده
‫متاسفانه کار خیلی خیلی بدتری کرده
‫زیرزمین بسته‌ست ‫ولی من دوارف‌ها رو فرستادم پایین
‫تا محوطه‌ی انفجار رو بررسی کنن
‫این یکی تو راه پایین رفتن بود
‫وقتی آسانسور روی طبقه‌ی 27 وایساد
‫انگار پهباد تو اشتباهی دور زده و رفته بیرون
‫عالی نمی‌شد اگه می‌رفت؟
‫متاسفانه، این جنگل بزرگ
‫الان 150 پا زیر ما وجود داره
‫ولی اونجا ابر و... آسمون هست
‫برای همین وجودش تو زیرزمین خیلی خطرناکه
‫قبلاً می‌گفتم غیرممکنه
‫ولی بعد از سفر کوتاهمون به آینده،
‫آستانه‌ی باورم به شدت زیاد شده
‫تئوری؟
‫این تنها تصویریه که از زیرزمین برگشته
‫فکر کنم این چیزیه که
‫وقتی 3 تا مونولیت با هم منفجر بشن، اتفاق میوفته
‫اون‌ها یک جور سوراخ تو فضا-زمان ایجاد کردن
‫و اون...
‫اون چیزی که اونجاست...
‫یک بعد دیگه‌ست که داره وارد دنیای ما می‌شه
‫خب، خبر خوب اینه که دیزی مسئول
‫نابود کردن دنیا نیست
‫خبر بد اینه که...
‫آخر الزمان ممکنه همین الان شروع شده باشه
‫- ببخشید. خیلی محکمه؟ ‫- نه
‫و درد چی؟
‫کم و بیش الان، بعضی وقت‌ها
‫حس می‌کنم انگشت‌هام دارن آتیش میگیرن
‫خیلی متاسفم
‫دیزی رفته وسایل بیاره ‫تا اینجا جات راحت باشه
‫ممنون جما
‫بهتون زمان می‌دم
‫- به نظر ترسیدی مرد لاک پشتی. ‫- معلومه که ترسیدم
‫زنی که عاشقشم ‫جلو چشم‌هام تا لب مرگ رفت
‫من قرار نیست بمیرم
‫- هنوز نه. ‫- خوبه
‫هر کمکی از دستم بربیاد انجام می‌دم
‫متاسفم. فقط عصبانی می‌شم وقتی...
‫وقتی می‌بینم از اون آینده‌ی لعنتی برگشتیم
‫و تو اینجوری... اینجوری قصابی شدی
‫تا وقتی تو رو دارم، از این مشکل هم رد می‌شم
‫تو تنها دنیایی هستی که بهش اهمیت می‌دم
‫لب تر کنی، از اینجا می‌برمت ‫و دیگه پشت سرمون رو هم نگاه نمی‌کنیم
‫ممنونم ولی... ‫ولی ما باید بمونیم و مبارزه کنیم
‫چیزهایی که راجع به آینده شنیدم...
‫دارن خیلی زودتر از حد انتظار، ‫به واقعیت تبدیل می‌شن
‫نمی‌تونیم از اینجا بریم
‫خب باید ببینیم داروها رو کجا می‌ذارن
‫یک چیزی برای فشار عصبی
‫"با بوی پرتقال"
‫بی‌نظیره!
‫- اوه، خدای... ‫- خیلی خب، تفریح بسه هاکلبری
‫سیمنز منتظره
‫پیدا کردن میوه‌ی تازه و سبزیجات خیلی سخت بود
‫ولی هر سال تولدم،
‫مامانم برام یک پرتقال بزرگ و آبدار پیدا می‌کرد
‫- به نظر سنت خوبی بوده. ‫- آره خیلی خوب بود
‫بوی دست‌هام رو بعدش دوست داشتم
‫تو چی؟
‫تو هم موقع بزرگ شدن
‫- سنت خاصی داشتی؟ ‫- نه
‫جداً؟ هیچی؟
‫خانواده‌ات آدم‌های رو اعصابی بودن؟
‫بیشتر تو یک یتیم خونه ‫با راهبه‌های ترسناک و خشن
‫اوه. من... من خیلی متاسفم
‫- نمی‌خواستم عوضی باشم. ‫- واقعاً؟
‫خب، منظورم اینه که بعضی اوقات،
‫چون فکر می‌کنم خنده داره ولی الان نه
‫فکر کردم وقتشه
‫محض اطلاعت بگم که ‫من تو با هم شوخی نداریم
‫فقط تو داشتی داستان
‫مادر خیلی خوبت و یک پرتقال رو می‌گفتی
‫دیک!
‫ترس‌هامون به واقعیت تبدیل شدن
‫چی داری می‌گی فیتز؟
‫کدوم ترس؟
‫هنوز کامل متوجه نشدم
‫ولی اینجا رو ببینید
‫کم کیفیته ولی ‫تنها چیزیه که تونستم از یکی از دوارف‌ها دربیارم
‫- امکان نداره. ‫- فیتز...؟
‫فکر کنم وقتی مولیت‌ها منفجر شدن،
‫یک چیزی رو باز کردن که من فقط می‌تونم بهش بگم
‫"بُعد ترس"
‫و داره بیشتر هم می‌شه
‫- این موج رو اینجا می‌بینید؟ ‫- فکر می‌کنی چیه؟
‫نمی‌دونم... انرژی فضایی
‫قبل از اینکه بتونم تحلیلش کنم، ‫دوارف از مدار خارج شد
‫ولی هر چی که هست،
‫انگار می‌تونه وارد ذهن ما بشه
‫آره خب، بیشتر از این حرف‌هاست
‫اون کری نزدیک بود دیک رو بکشه
‫آره و نمی‌دونم چجوری
‫ولی به نظر میاد این بُعد ‫وارد عمیق‌ترین ترس‌های ما می‌شه
‫و اون‌ها رو به صورت فیزیکی... درمیاره
‫مبارز کری. ‫تیک خورد
‫و اگه اون لش باشه، ‫پس تیک دوم
‫اون جنگل تو طبقه‌ی 27 چی؟
‫منظورت مجموعه‌ای از چیزهای قشنگ
‫همراه با پرنده‌ها و سوسک و زمینی پر از کرمه؟
‫شوخیت گرفته؟ ‫این... این خود فیلم ترسناکه
‫خیلی خب، تیک سوم
‫من دو سوم پایین فانوس رو می‌بندم
‫اونجا جاییه که قسمت اعظم ماجرا داره اتفاق میوفته
‫ولی داره گسترش پیدا می‌کنه. ‫حقیقت اینه که به طبقه‌ی 27 رسیده
‫و بعد هم انبار. ‫من می‌گم داره بدتر و بدتر می‌شه
‫- خب چجوری جلوش رو بگیریم؟ ‫- خیلی خب
‫من یک تعمیر احتمالی دارم ولی...
‫نمی‌دونم بدون اینکه...
‫یکی از ماها خودش رو فدا کنه، ‫چجوری انجامش بدیم؟
‫آره. ‫خیلی خب. دیک
‫اوه نه. من؟ ‫عمراً، نه
‫نه، من تازه اینجا رسیدم
‫من تازه به یک دنیایی که بستنی داره
‫و کلی وسایل بوی پرتقال می‌دن
‫پس نه. نه، نه. ‫و باید بگم شاید یادتون رفته باشه
‫من برای رسوندن شماها اینجا
‫فداکاری خودم رو کردم. ‫پس من... من دیگه تمومم
‫من نخواستم خودت رو فدا کنی
‫فقط می‌خوام سگک کمربندت رو بگیرم
‫یک فضای گرانشی تولید می‌کنه
‫و امیدوارم که ‫به اندازه‌ی کافی گرویتونیوم داشته باشه
‫که با کمی تنظیمات... ‫بتونه نیروی لازم برای
‫بستن اون سوراخ در فضا-زمان رو درست کنه
‫قبل از اینکه پخش بشه، درسته؟
‫خب، هر کاری برای نجات دادن دنیا می‌کنیم، درسته؟
‫حتماً
‫همونطور که گفتم ‫یک نفر رو لازم داریم
‫یکی از ماها باید اینو ببره پایین و فعالش کنه
‫و اون شخص ممکنه وارد یک بُعد دیگه بشه
‫یا اینکه با ترس خودش کشته بشه
‫این ریسکیه که من باید قبول کنم
‫ببخشید قربان ولی نه. ‫امکان نداره
‫اگه اون سوراخ گسترش پیدا کنه،
‫- یک نفر باید تمومش کنه. ‫- نه شما
‫- متاسفم ولی فقط یک کاندید براش هست. ‫- پایپر؟
‫اون بارها گفته هر کاری می‌کنه تا ببخشیمش
‫فیتز. آروم باش. ‫باید اونو فعلاً زندانی نگه داریم
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫پس اگه اون نه پس کی؟
‫ما مهندس لازم داریم، پزشک لازم داریم
‫یویو مک رو نیاز داره ‫و بدون تو ما رهبر نداریم
‫- پس من می‌مونم. ‫- نه، منظورم این نبود
‫- جفتتون رو نیاز داریم. بس کنید. ‫- من می‌رم. من متخصص هستم
‫یادت رفته که من نباید تو این زمان باشم
‫- این وظیفه‌ی منه. ‫- نه! من می‌تونم راه حل جدید پیدا کنم!
‫- این وظیفه‌ی منه. ‫- هیچ کدوم شما بی مصرف نیستید!
‫من تنها می‌رم. ‫نقطه سر خط
‫صبر کن. ‫این احمقانه‌ست و خودت هم می‌دونی
‫آموزش فنون ارتشی. ‫وقتی یک سرباز می‌تونه
‫- کارو انجام بده، هرگز ژنرال رو به خطر... ‫- تو فقط یک سرباز نیستی
‫دیگه نه. ‫چه خوشت بیاد چه نیاد
‫تو نمی‌تونی خودت رو فنا کنی
‫الان داری دقیقاً اینکارو می‌کنی
‫باید عواقب رو هم در نظر بگیری
‫صبر کن نه. این دقیقاً... ‫تو دقیقاً داری
‫کاری رو می‌کنی که به من می‌گی نکنم
‫داری خودت رو به خطر می‌اندازی
‫وقتی که وجود من به تنهایی خطرناکه
‫من دارم پیچش مو رو می‌بینم
‫- آینده بهت نیاز داره دیزی. ‫- آینده؟
‫برای رهبری؟
‫وقتی منو بیهوش کردی، اینو گفتی، درسته؟ ‫که رهبری کنم؟
‫- و الهام بخش باشی. ‫- چی رو رهبری کنم؟
‫- الهام بخش کی باشم؟ ‫- شیلد
‫شیلدی در کار نیست کولسن، ‫شیلدی وجود نداره!
‫- دورت رو نگاه کن! ‫- خیلی خب، بیاید...
‫نه! نه، نه،. ‫مِی هرگز دوباره قوی نمی‌شه
‫چه بخوای چه نخوای
‫مک نزدیکه که دوباره کنار بکشه
‫اونم به خاطر اینکه عشق زندگیش، ‫یعنی تنها مبارز قوی‌مون
‫تیکه تیکه شده
‫- هیچ کس کنار نمی‌کشه. ‫- دیزی!
‫- فکر کردی... ‫- پایپر بهمون خیانت کرد
‫و فیتز و سیمنز...
‫خدای من، واقعاً می‌خوای ‫دوباره جونشون رو به خطر بندازی؟
‫به اندازه کافی کشیدن!
‫و حدس بزن چی شد کولسن... ‫تموم شد! همه همین بودیم!
‫نه، این نیست!
‫این یک ایده‌ست، یک سمبل ‫که باید در هر شرایطی ادامه پیدا کنه
‫شیلد. ‫و من می‌خوام که تو....
‫من می‌خوام که تو....
‫- کولسن! ‫- فیل! فیل!
‫- صبر کن، صبر کن. چی شد؟ ‫- سیمنز رو صدا کن. حالا
‫کولسن!
‫- دستورات واضحه؟ ‫- آره. حواسم هست
‫می‌رم بیرون، هوا می‌خورم
‫و چیزهایی که لازمه رو می‌خرم
‫تو تنها کسی هستی ‫که می‌تونه اینکارو بکنه چون وجود خارجی نداری
‫ولی اگه همینجوری دستگیر بشی...
‫- می‌دونم. ‫- ...بعدش تمومه. پس مراقب باش
‫بقیه افراد تو اتاق کنترل منتظرن
‫و من....
‫- متاسفم که... ‫- فقط وسیله‌ها رو بخر
‫وقتی برگردی من اینجام
‫خوب نیست
‫ام‌آر‌آی نشون می‌ده که بافت نکروز
‫از محل زخم گسترش پیدا کرده
‫و جراحت جدی کولسن...
‫اطراف ریه و قلبش رو گرفته
‫برای همین نفس کم آوردید قربان
‫پس یک جور مسمومیته؟
‫نه، دلیلش مسمومیت نیست
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم
‫این بافت به نظر سال‌هاست که نابود شده
‫چه کاری می‌تونیم بکنیم؟ ‫می‌تونیم درمانش کنیم؟
‫بافت الانش هم مُرده. ‫درمانی براش نیست
‫حداقل دیگه نیست
‫فقط می‌تونم بگم که ‫خیلی سریع داره پیشرفت می‌کنه
‫پس، یعنی چی... ‫چی می‌خوای...
‫اون داره می‌میره
‫از بعد از جریان روح سوار می‌دونستی درسته؟
‫نمی‌دونستم چجوری بهتون بگم...
‫- و فکر نمی‌کردم اصلاً باید بگم. ‫- این معامله‌ایه که کردی؟
‫هر معجزه‌ای که منو زنده نگه داشته بود،
‫روح سوار اونو سوزونده. ‫این بهاش بود
‫خب که چی؟ ‫بیشتر می‌خواد بسوزونه؟
‫نمی‌دونم ولی ساعتم داره تند تر جلو می‌ره
‫- و باید یک روز دیگه رو هم مبارزه کنیم. ‫- چطور تونستی...
‫از ما مخفی کنی؟
‫متاسفم. نمی‌خواستم براش دنبال راه بگردید
‫- وقتی که مشکلات بزرگتری... ‫- ما راه حل داشتیم
‫تس دوباره زنده شده بود
‫راه حل درست جلوی چشممون بود
‫نمی‌خواستم دوباره
‫- این چیزها رو تحمل کنم. ‫- پس همینجوری تسلیم شدی؟
‫حق نداری اینکارو بکنی
‫همیشه برای ما تصمیم‌های مرگ و زندگی می‌گیری
‫و ما حق نداریم اینکارو در قبال تو بکنیم؟
‫بعد از این همه ماجرا؟ ‫ما حق داشتیم...
‫حق داشتیم که بدونیم
‫چقدر دیگه زمان داره؟
‫نمی‌تونم بگم
‫تا وقتی که بررسی کامل بشه
‫ولی الان هم، خطرهای زیادی...
‫یک زمان قربان، ‫قلب شما از زدن وایمیسه
‫می‌رم پیش دیزی
‫اشتباه کردی فیل
‫امروز زیاد اذیتش کردی
‫باید بهمون می‌گفتی
‫من... من نمی‌تونم ‫کاری که می‌خوای رو بکنم
‫نمی‌تونم
‫تو همیشه بیشتر از حد توانایی داشتی
‫نه
‫نه بدون تو
‫تو منو تنها تو یک خیابون پیدا کردی
‫و تو... تو بهم همه چیزو دادی
‫خونه، باور، ‫زمین سفتی که روش وایسم
‫ولی...
‫همه‌اش کار تو بود
‫من به تو باور دارم
‫تو به خودت باور داری ‫و باید هم داشته باشی
‫نه. ‫سمبل می‌خوای؟
‫سمبل تویی
‫بدون تو شیلدی در کار نیست
‫بدون تو هیچی نیست
‫- بدون... ‫- بیا اینجا
‫خواب بد دیدی؟
‫بیا. هیدرومورفین تو رو می‌خوابونه
‫ولی خواب می‌تونه خسته کننده باشه
‫دیگه بهم بی‌هوشی نزن
‫باید هوشیار باشم ‫که مک رو آگاه کنم
‫که درد داره تازه شروع می‌شه؟ ‫خودش می‌دونه
‫و باید رهاش کنی. ‫به اندازه کافی کشیده
‫هممون به اندازه کافی کشیدیم
‫نه! نه!
‫مک! نه! نه!
‫نه!
‫- این چی بود؟ ‫- سوراخ داره گسترش پیدا می‌کنه
‫- تو خوبی؟ ‫- دیگه نمی‌تونیم صبر کنیم
‫باید همین الان ببندیمش
‫داره خیلی خطرناک می‌شه
‫خیابون اصلی رو ببندید
‫اون ماشین رو از اینجا ببرید!
‫خوشحال می‌شیم زنگ بزنید
‫این اولین زمانیه که بعد ‫از مدت‌ها خانم جانسون دیده شده
‫مطمئن نیستم خودش بوده باشه ‫ولی یکی از افسرهام
‫فکر می‌کنه خیلی شبیه بودن
‫خب، دوست دارم هر تصویری دارید رو ببینم
‫اگه شیلد تو شهر باشه، ‫باید پیداشون کنیم
‫خب مردی که جانسون
‫آزاد کرد چی؟ دیک شاو؟
‫مست و روانی بود
‫اگه منظورم رو بفهمی، ‫چیزی ازش درنمیاد
‫الو؟
‫شما به حد اعتبار خود رسیدید
.فیونا الان در دسترس نیست ...لطفا پیام
الو؟
این کار می‌کنه؟ میشه با یه نفر حرف بزنم؟
یا میشه با یه آدم واقعی حرف بزنم؟
این سیستم مسخره‌ست
،اثر انگشتش توی سیستم نبود پاسپورت یا گواهینامه‌ای نداره
نتونستیم هیچ سابقه‌ی فیزیکی‌ای پیدا کنیم
من می‌خوام سلول رو بررسی کنم
هیچوقت نمی‌دونی ممکنه چه اتفاقی بیفته
ممکنه ما رو به خانم جانسون هدایت کنه
درد داری؟
همیشه نه
به خاطر این کنار کشیدیم؟
،آخرین چیزی که می‌خوای
اینه که وقتت رو روی یه هدفِ از دست رفته‌یِ دیگه تلف کنی
اینکه وقتم رو روی کی صرف می‌کنم تصمیمش با خودمه
تو معمولا اینطوری شکست رو قبول نمی‌کنی
باید یه راه چاره‌ای باشه
.من این وضعیت رو قبول کردم .من یه شانس دوباره پیدا کردم
توی زندگی چند نفر تفاوت ایجاد کردم
نمی‌خوام طماع باشم
وقتشه جا برای یکی دیگه باز بشه
برای دیزی- ،قرار نیست من همیشه باشم-
و با توجه به شرایط، تو هم قرار نیست برای همیشه باشی
باید افرادِ جدیدی تیم رو هدایت کنن
این بیشتر از یه تیم ـه، خودتم می‌دونی
هیچکدوم‌مون امیدمون رو بهت قطع نمی‌کنیم
،خب عالیه، چون منم قصد دارم
زنده از اون زیرزمین بیام بیرون
،فقط چون با مرگ کنار اومدم
به این معنی نیست که عجله دارم
حالا می‌خوای کمکم کنی این تجهیزاتی که فیتز برام حاضر کرده رو بپوشم؟
خیلی سکسی ـه
خیلی خب. با آسانسور میرم به ،زیرزمین
،شکاف رو پیدا می‌کنم ،اونو روشن می‌کنم
،می‌زارمش توی شکاف بعدش می‌زنم به چاک
کاش به همین راحتی بود
داری به اون چیزای دیگه‌ای که ممکنه اون پایین باشن اشاره می‌کنی
که من ازشون می‌ترسم- آره-
همراه با بقیه ترسا
کاش یه کرونیکامِ دیگه داشتیم
اگه نوآه زنده بود می‌فرستادمش اون پایین
،پردازنده و دیدهای پیشرفته‌ش
ازش در برابر خیلی از اثرات ابعاد حفاظت می‌کردن
این برای حفاظت از من در برابرِ اثراتِ ابعاده؟
آره. یه کالیبرِ پنجاهه
باید هر چیزی که بهش بر می‌خوری رو بکشه- خب پس-
مورد آخر...من باید قدرت گراویتونیوم رو افزایش می‌دادم
،پس وقتی روشنش می‌کنی خیلی به شکاف نزدیک نشو
...ممکنه به خاطر میدان گرانشـِش نابود بشی یا
به بُعد دیگه کشیده بشی
.دریافت شد .خیلی نزدیک نمیشم
چیز دیگه؟- آره-
اون چیزِ دیگه‌ای که راجبش حرف زدیم
می‌خوام بهم قول بدی تحت هر شرایطی انجامش میدی
.نه نه نه، مهم نیست .مخصوصا الان
این...این فقط...نمادین ـه
چیزی رو تغییر نمیده- نمادها مهم هستن-
موسسات مهم هستن
مردم به چیزایی نیاز دارن که بهشون باور داشته باشن فیتز، مخصوصا الان
مردم امید می‌خوان- باشه-
خیلی خب کولسن، ما دید داریم
صدامو می‌شنوی؟
خوب و واضح
اینجا هم همینطور. بلند و واضح حالت چطوره؟
،خب، می‌دونی، چقدر احتمال داره
یه روح خمیری شکل بزرگ اون پایین باشه؟
اول شلیک کن، بعد سوال بپرس
دریافت شد
من توی زیرزمین هستم
برو بریم
کولسن !کولسن
حالا چی؟- حالا صبر می‌کنیم-
دیزی؛ صدامو می‌شنوی؟
دیزی؟ فکر کنم این یعنی نه؟
خیلی خب، فیل
آقای پیترسون؟- سلام مامور کولسن-
وقتشه بهت بگم واقعا اینجا چه خبره
.چیزی نیست که ازش بترسی .سلاحی ندارم
و از این قیافه خطرناکت هم خوشم میاد ...ولی، قول میدم
هوای اینجا مشکلی نداره
برای آسیب زدن به من اینجا نیستی؟ قراره بزاری رد بشم؟
.هرکاری می‌خوای بکن .اگه می‌خوای بهم شلیک کن
از اینا گذشته، تویی که داری اینا رو توی ذهنت می‌سازی
پس اعتراف می‌کنی واقعی نیستی
.که من خلقت کردم .توی ذهنم
البته. ولی می‌دونی که یه چیز دیگه توی اعماق ذهنت هست
اینجایی تا با اون روبرو بشی- با ترسم روبرو بشم؟-
چطور من ترس توئم، فیل؟
نه، منظورم اینه با حقایق روبرو بشی- چه حقایقی؟-
که تمامِ اینا توی ذهنته
داری میگی هنوز توی تاهیتی هستم؟
نه کولسن، دارم میگم تو هرگز توی تاهیتی نبودی
یا مالتا، یا پورتوریکو
...یا فضا یا فریم وورک...یا آینده
.تو روی میزِ جراحی هستی، کولسن .وضعیت وخیم ـه
نمی‌تونیم همینجوری صبر کنیم
.اون ازمون خواست همین کار رو بکنیم .پس صبر می‌کنیم
.هیچکس نمی‌تونه بره اون پایین .اینطوری حتی خطرناک تر میشه
اون نمی‌دونه چی واقعیه- اون‌موقع به خودمون شلیک می‌کنه-
!نمی‌تونیم بزاریم بمیره چطور یه نقشه بهتر ندارید؟
.یه زندگی بهتر از دوتاست .یه مسئله ساده ریاضیه، دیزی
.هیچ مرگ پذیرفتنی‌ای وجود نداره .اینجا هایدرا نیست، لئوپولد
خیلی خب، آروم باشید- اون موفق میشه-
.زودباشید قربان .از پسش بر میاید
خیلی خب فیل، برگرد سرِ کارت
.بهش توجه نکن .با عقل جور در نمیاد
چی بیشتر جور در میاد؟ تو بگو
که بعد از چندین روز به زندگی برگشتی؟
ذهنت پر از خاطراتِ دروغ شد؟
،توی دنیای پر از جهانای موازی
و سنگایی که توی زمان و مکان سوراخ ایجاد می‌کنن؟
یا اینکه ذهنت به وسیله‌ی الکتریسیته شبیه سازی شده ،تا اینا رو به واقعیت تبدیل کنه
و باطنت می‌خواد کاری کنه فعالیت ،سریع سیناپس های
توی ذهنت منطقی به نظر بیاد؟
این حقیقت نداره- می‌دونی که حقیقته-
،لوکی عصاش رو توی سینه‌ات فرو کرد
و ما داریم به شدت تلاش می‌کنم تو رو نجات بدیم
ولی جواب نمیده
آماده‌ست
آقای استارک گفت هر چیزی که نیاز داشته باشه
نه نه نه نه من چیزای زیادی رو پشت سر گذاشتم
نمی‌زارم این کابوس منو آزار بده
کابوس؟ تمام اینا فقط یه خواب بوده
،و هر وقت خواب خیلی تصادفی باشه
،یا با حافظه فرد مطابقت نداشته باشه
ذهنت یه داستان می‌سازه تا عملیش کنه
.ببین، حالا دیگه نمی‌فهمم چی میگی اصلا یعنی چی؟
تو فکر می‌کنی سرت خیلی درد میکنه ، کولسن؟
یا درد به خاطر اینه که برای مدت طولانی الکترود روی سرت بوده؟
،فکر می‌کنی یه واقعیت مجازی وجود داشته
که توش یه معلم تاریخ بودی؟
،یا داشتی پدرت رو به یاد می‌آوردی
که یه معلم تاریخ بود؟- خیلی خب، بس کن-
داری توی لحظاتی از زندگیت، همراهِ
رویاهایی که دوست داشتی به واقعیت بپیونده، زندگی می‌کنی
نه مایک
.این ترسه ،فکر می‌کردم مرگ رو قبول کردم
،ولی این ترسِ من از اونه که داره آشکار میشه
،چون گذشتن از زندگی از چیزی که
فکر می‌کردم سخت تره- آره-
داری تلاش می‌کنی تا بپذیریش
حداقل اعتراف می‌کنی که داری می‌میری
سخت ترین بخشش چیه؟- زندگی‌ای که هنوز پیشِ رومه-
،و واسه همین ذهنت این داستان رو خلق کرده
،جایی که سال های زیادی رو صرف انجامِ
...کارایی می‌کنی که هرگز نتونستی انجام بدی
که توی یه ساحل سفید با آبِ آبی بری تعطیلات
که به ستاره ها سفر کنی
،که هواپیمای خودتو داشته باشی ،و یه ماشین که پرواز می‌کنه
.تیمِ خودت .که یه خانواده داشته باشی
دانش آموزای شگفت آوری که هرگز نتونستی آموزش بدی
دختری که هرگز نداشتی
،و بالاتر از همه یه فرصت تا قهرمان باشی
اینو خودت گفتی، کولسن
مهم کسیه که هستی- نه، من سعی نمی‌کنم یه قهرمان باشم-
...من فقط اینجام تا ادامه‌ی شیلد رو ببینم
یادت باشه دیزی چی گفت
.شیلدی وجود نداره .بدونِ تو چیزی وجود نداره
همه اینا توی ذهنته
من نمی‌خوام اینو باور کنم- مشکل همینه-
تو اجازه نمیدی واقعیت حکمفرما بشه
،حتی الانم ذهنت داره این موضوع که
من یه پزشکم که بالای سرت ایستادم رو پس می‌زنه
داره سعی می‌کنه منو تبدیل به یه چیز دیگه بکنه
داره سعی می‌کنه یه راهِ چاره پیدا کنه
.یه هواپیما .داره میاد
پیدامون کردن- دیک گیر افتاد؟-
یه کویین جت هستش
،تکرار میکنم...شیلد 313
.اجازه فرود می‌خوام صدامو می‌شنوید؟
نمی‌دونی اون آدما چه ارزشی برام دارن
نگو که هیچی نیستن
اینو نگو- نه نه. اونا بازتابی از تو هستن-
کسی که واقعا هستی
.یکی از آدم خوبا .اصلِ کاری
اون شیء هنوز توی دستته
و من نمی‌خوام اونو ازت بگیرم
نمی‌خوام جلوت رو بگیرم
از اینا گذشته...ببین
تو عیناً داری واردِ نور میشی
.تو حاضری .بیا با هم بریم
ببخشید مایک. ولی توی کَتِ من نمیره
پس خودم می‌گیرمش
چیکار می‌کنی کولسن؟ اسباب بازیتو بردار !بیا بریم
تو...واقعی هستی، درسته؟
خواهشا بگو که واقعی هستی
اگه بگم اوضاع کمتر ضایع میشه؟
آره- خوبه-
نتایج و جواب تست دی‌ان‌ای اومد، خانم
دیک شاو؟ اون هیچکس نیست
.هیچ سوابقی ازش نیست ممکنه یه ال‌ام‌دی باشه
و داریم تماسای بیشتری از شهرای اطرافِ ،دریاچه دریافت می‌کنیم
که میگن دیزی جانسون رو رؤیت کردن
می‌خواید پی گیرشون بشیم؟
،اون یا داره میره سمت کانادا
یا می‌خوان ما رو فریب بدن
جمع کنید بریم
میدان گرانشی فعلا شکاف رو بسته نگه می‌داره
.اون فقط یه چسبِ زخمه ،ما یه راه حلِ قدرتمندتر می‌خوایم
...ولی ناهنجاری‌ها دارن از بین میرن
هیچ ناهنجاری جدیدی رخ نداده
و یه نفر هست که باید به این خاطر ازش تشکر کنیم
،بیخیال. دیگه دارید اغراق می‌کنید
ولی شنیدنش از شما خیلی ارزش داره
،یعنی، مشخصا
برای یه مدت اون بالا رفتن ،تاثیر برانگیز بود، ولی
من به این و اون زنگ زدم تا داستان ،دیزی جانسون رو بگم
،و تونستم همه چیزای توی لیست رو بخرم
،ولی هیچکس تا حالا اسم هِیگ رو نشنیده بود (نوعی مشروب)
پس یه چیز بهتر گرفتم
...ولی آره، نمی‌خوام دروغ بگم ،وقتی داشتم مختصات رو
توی تلفن وارد می‌کردم خیلی ترسیده بودم
و باعث شد بزنم به جاده خاکی
:و اینطوری شده بودم که میشه کویین جت"
"یکم سریع تر بیاد اینجا، لطفا؟ می‌دونی؟
ولی تونستم اوضاع رو کنترل کنم
یه نکته...اگه شلوارتون رو بندازید توی کفشتون
هیچکس بهتون شک نمی‌کنه
مشخصا داشتم راجب دث‌لاک حرف می‌زدم- معلوم بود-
اون می‌مونه؟- نه-
.اون تنهایی کار می‌کنه ،اون پا پیش گذاشت تا
به چندتا از مامورای در حال فرار کمک کرد
به مامور دیویس کمک کرد کمک های پزشکی پیدا کنه
ولی گفت بعد از جشنِ امشب میره
خب، آخه خیلی به موقع رسید
واقعا عجیب بود
درست همون چیزی بود که نیاز داشتیم- آره-
دقیقا اون پایین با چی روبرو شدید، قربان؟
فیتز، داری معطل می‌کنی؟
من؟ یعنی الان دارم معطل می‌کنم؟
فکر نکنم- ...چون-
آسانسور یه دقیقه پیش ایستاد
قراره عالی باشه
واو. خیره کننده شدی
من اینو از 30 جای مختلف با سنجاق محکم کردم
،مثل اینکه این تنها لباس عروسی توی
فروشگاه دست دوم فروشی بود
نتونست برات یه کیلت* پیدا کنه؟- آه...نه- (دامن مردانه)
،عزیزان، ما همه اینجا
برای لحظه‌ای که می‌دونستیم فرا می‌رسه، جمع شدیم
،حتی بعضی از ما قبل از این دوتا می‌دونستن
،و فکر کنم همه می‌تونیم موافقت کنیم
،که اگه یه ثانیه هم برای انجام اینکار صبر کنیم
داریم با آتیش بازی می‌کنیم
همه موافقن؟
بله
.همه هم موافقن خب پس
وقتشه سوگندهاتون رو ادا کنید
خب، تو از فامیلای عروسی یا داماد؟- جفت‌شون رو می‌شناسم-
باید می‌نوشتمش
فیتز
،از همون لحظه‌ای که دیدمت می‌دونستم
،از همون گفتگوی اولمون راجب عایق دوقطبی
که برای یه مدت طولانی توی زندگیم می‌مونی
...ولی نمی‌دونستم
تبدیل به تمام زندگیم میشی
.قلبم .خونه‌ام
،ما برای ماجراجویی به این تیم ملحق شدیم
...و بیشتر از چیزی که می‌خواستیم گیرمون اومد
...ولی نمی‌تونم برای ماجراجویی بعدی‌مون صبر کنم
ساختنِ یه خانواده با هم
،عشق من به تو عمیق و عمیق‌تر میشه
مهم نیست هستی بعدش ما رو به کجا ببره
پس، تو کاملا سایبورگی؟ یا...؟
آره- چه باحال-
مامور فیتز
خیلی خب
من داشتم فکر می‌کردم چی بگم
فقط...کلمه ها واقعا به نظر کافی نیستن
فکر می‌کنم تو عالی هستی
...و
.من لیاقتِ تو رو ندارم، جما .ندارم
من لیاقتِ تو رو ندارم
و کاملا می‌دونم که من خوش شانس‌ترین مرد روی هر سیاره‌ای هستم
.خیلی خب .نوبت حلقه‌ها ست
لطفا سریع، قبل اینکه این جنگل روی سرمون خراب بشه
.خیلی خب فیتز، بعد من تکرار کن ...با این حلقه
...با این حلقه- من با تو ازدواج می‌کنم-
من با تو ازدواج می‌کنم
پس تو حلقه ها رو گرفتی، ها؟ حلقه های خوبی هستن
معلوم شد آدمای زیادی حلقه ازدواج گرو می‌ذارن
،فقط باید یدونه پیدا می‌کردم که اندازه‌ی
انگشت های بچه گونه‌ش باشه
،و بعد، برای دختره، یه حلقه پیدا کردم
،که دقیقا شبیه حلقه‌ای هستش که
مادرم گاهی مینداخت دستش
فکر کنم مالِ مادربزرگم بود
چیزی پیدا کردی؟- نمی‌دونم-
،فکر می‌کردیم دیک شاو احتمالا یه ال‌ام‌دی باشه
،پس من یه آزمایش ژنتیکی انجام دادم تا ببینم
از لحاظ بیولوژیکی به کسی مربوطه یا نه
و تطابقی پیدا کردی؟- نه-
دوتا پیدا کردم
...حالا، به وسیله قدرتی که بهم محول شده، توسط
،خب، توسط شما دوتا
خیلی خوشحالم که شما رو زن و شوهر اعلام کنم
می‌تونید عروس رو ببوسید
...خب، تو چی عروس یا داماد؟
،یعنی، راستشو بگم
واقعا هیچکدوم رو نمی‌شناسم
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.