..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫اگه گلوله به یه عضو حیاتی بخوره ‫مثل مغز، قلب یا هر سرخرگ اصلی‌ای،
‫با کمک‌های اولیه کار خاصی نمیشه کرد.
‫ولی برای بافت‌های نرم،
‫یادگیری کمک‌های اولیه ممکنه به کار بیاد.
‫نایروبی.
‫فرض کن تیر خورده اینجای دنور.
‫برای این که بفهمی مقدار آسیب چقدره،
‫باید اعضای حیاتی که این .ناحیه هستن رو بشناسی
‫کبد.
‫کبدشه دیگه؟
‫می‌تونی بِکِشیش؟
‫پرستاری به یه دردیم خورد، .در این حد رو دیگه بلدم
‫- هی! ‫- یکم بکشش پایین.
‫احتماًلاً یا آپاندیسشه یا روده‌ی کوچیکش.
‫انگار کبدت باد کرده.
‫کبد.
‫ریو، می‌خوای امتحان کنی؟
‫دکتر، بفرما چاقوی جراحی.
‫- اصلاً‌چرا داریم این کار رو می‌کنیم؟ ‫- چون جون‌مون تو خطره.
‫همش بچه‌بازیه.
‫اگه تیر خوردی، من گلوله ‫رو از بدنت درنمیارم‌ها، باشه؟
‫بمونه همون تو بهتر از اینه که یه ‫تازه‌کاری مثل تو بیفته به جونش.
‫یکی‌مون تازه‌کار نیست.
‫یاخدا. واقعاً دکتر بودی؟
‫دکتر کجا بود؟ چندسال پیش از ‫دانشکده پزشکی انصراف دادم.
‫خلاصه، من فقط کاری رو می‌کنم ‫ که به‌خاطرش اومدم اینجا.
‫دکتربازی واسه خودتون.
‫آشغال هوس کتک کرده.
‫ممکنه موقع خوردن گلوله بمیرن، ‫یا موقع درآوردن گلوله.
‫هرکاری می‌خوای بکن.
‫بهش می‌خوره خوشمزه باشه.
‫غذا می‌خوای؟
‫آره لطفاً.
‫کجا بودی؟
‫یعنی الان من رو می‌بینی؟
‫فکر می‌کردم نامرئی‌ام.
‫راستش، پارتی بودم، مواد می‌زدم، با یه ‫ مشت رفیق کصخل کون‌کونک بازی می‌کردم.
‫بعدش هم پولام ته کشید و برگشتم.
‫با مدرسه حرف می‌زنم. ‫برو دوباره ثبت‌نام کن.
‫حمام رو آماده کنم؟
‫چه جالب.
‫یعنی قیمت این خونه‌ها چنده؟
‫حول و حوش چهار پنج میلیارد وون.
‫چطوری پولش رو جور کردن؟
‫چیزی دزدیدن؟
‫اگه تو کره شمالی، طبقه اجتماعی موروثی باشه،
‫تو کروه جنوبی، مال موروثیه.
‫کنجکاو نشدی
‫که چرا یه بچه‌ِ‌ی نابالغ از یه خونواده‌ی ‫ثروتمند بهمون اضافه شده؟
‫نه راستش.
‫هرکی دلیل خودش رو داره.
‫بیا دیگه! فقط یه پیک!
‫حرومزاده‌ی بدبخت.
‫دقیقاً.
‫پس چرا اومدی این حرومزاده‌ی ‫بدبخت رو برگردونی؟
‫برت گردونم؟
‫نقشه‌مون رو که به خونوادت لو ندادی؟
‫اگه دادی که فاتحه‌شون رو بخون.
‫اینا رو باش.
‫اگه خبر داشتم که تا الان ‫همه‌چیز رو بهشون گفته بودم.
‫یه مشت بیکار.
‫عجب بیکارایی.
‫اولش گفتم
‫کاری که می‌خوایم بکنیم
‫بچه‌بازی یا یاغی‌گری نیست.
‫وقتی که واردش بشی، فقط با مرگه ‫ که می‌تونی ازش خارجی شی.
‫ای بابا، چقدر رو مُخی تو!
‫ریو
‫شاید حرفی که می‌زنم، متکبرانه باشه، ‫ولی بذار یه نصیحتی بهت بکنم.
‫اگه به فرار کردن ادامه بدی، ‫تبدیل میشه به یه عادت.
‫بالاخره یه جایی باید باهاش مواجه بشی.
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
«ســرقت پـول در کُـره» [فصل اول، قسمت چهارم]
‫- یه مشکلی هست. ‫- تایید میشه.
‫هویتش تایید میشه!
‫- شلیک تفنگ بود؟ ‫- مدیر ضرابخانه‌س.
‫- اونا دزد نیستن. ‫- عکس نگیرین لطفاً.
‫- صبر کنین. ‫- لطفاً اول مطمئن شین!
‫تایید میشه که کی تیر خورده؟
‫- کیه؟ ‫- گروگانه. مدیر ضرابخانه، چو یونگمینه.
‫نه!
‫تکرار می‌کنم. یکی از گروگان‌ها تیر خورده.
‫پس مرض داشت نقش بازی می‌کرد؟
‫- خوبی؟ بلند شو ‫- هی، بیخیال.
‫ریو، کمک کن!
‫ریو، خودتو جمع کن!
‫با توجه به جایی که بهش شلیک شده، ‫جونش تو خطر نیست.
‫نباید هم باشه! اگه بمیره ‫دهن‌مون سرویسه!
‫- هی، اینجا! ‫- بیارینش اینجا!
‫مراقب باش!
‫جعبه‌ی کمک‌های اولیه رو بیار!
‫- بیارش! ‫- بیا!
‫چی‌کار کنیم؟
‫فکر کنم عمق گلوله زیاد باشه.
‫کمک‌های اولیه فایده نداره. ‫باید عمل شه.
‫هی، بیدار شو!
‫- نباید اینجا بمیری! ‫- بیدار شو!
‫- چی؟ ‫- گوشیم، خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم گوشیم رو بیارین!
‫زنم...
‫خفه‌خون بگیر! خون‌ریزیت بیشتر شده!
‫تکون نخور. ریو، یه کاری بکن!
‫- تکون نخور. ‫- خیلی خون داره ازش خارج میشه.
‫- ریو! ‫- خیلی خونه. چی‌کار کنیم؟
‫ریو! بیا اینجا!
‫ریو!
‫کار خودت رو کردی.
‫حال مدیر چطوره؟
‫هنوز زنده‌اس.
‫منظورت از گفت‌وگو این بود؟
‫خودت باعث شروع این موقعیت غیرمنتظره شدی.
دزدها با هم دعواشون شده بود؟
‫می‌خواستیم جون کسی تو خطر نیفته. شما...
‫شما به یکی از گروگان‌ها شلیک کردین
‫الان وقت این نیست که تقصیرا ‫رو بندازیم گردن همدیگه.
‫خودت هم نمی‌خوای کسی بمیره.
‫چرا روراست نیستی؟
‫اگه پلیس یه گروگان‌ رو بکشه،
‫به‌نظرت کی میفته تو دردسر؟
‫هر دوطرف.
‫اگه به گوش رسانه‌ها برسه.
‫پس می‌خوای چه کارش کنی؟
‫بهترین راه اینه که ببریمش بیمارستان.
‫خودت هم می‌دونی که امکان نداره.
‫پس...
‫...بذار کادر پزشکی وارد بشن.
‫اول باید جونش رو نجات بدیم.
‫ده دقیقه دیگه زنگ می‌زنم.
‫لعنتی!
‫- نمی‌تونی وارد شی. ‫- فقط یه عکس.
‫یه لحظه.
‫فقط یه لحظه.
‫ببخشید.
‫- فقط یه لحظه. ‫- ببخشید.
‫ببخشید. اشتباه قضاوت کردم.
‫تصمیمم رو گرفتم.
،مجبورن کادر پزشکی رو راه بدن .اگه حماقت نکنن
.امیدوارم که راست باشه
‫الان وقت سرزنش کردن خودت نیست.
‫ممکنه...
‫تنها فرصت‌مون باشه.
‫منم با کادر پزشکی وارد میشم.
‫نباید بذاریم بازی‌مون بدن!
‫از کجا معلوم اگه بذاریم کسی از ‫بیرون وارد بشه، چه غلطی بکنن.
‫نمیشه بذاریم گروگانی بمیره.
‫اگه قرار بود آدم فقط با یه تیر ‫بمیره، من تا الان مُرده بودم.
‫این عوضی داره التماس‌مون رو می‌کنه ‫تا بذاریم زنگ بزنه به زنش.
‫هیچیش نیست.
‫حتی اگه بمیره هم تقصیر پلیسه. ‫ما چیزی از دست نمیدیم.
‫نظرت چیه که بذاریم با آرامش بمیره،
‫و رسانه رو بازی بدیم؟
‫«پلیس برای توجیه حمله
‫گروگان‌کُشی کرد.»
‫بچه بازی درنیار.
‫مجازاتت فقط به تاخیر افتاده.
‫کل این وضعیت به خاطر اینه که ‫تو یکی از گروگان‌ها رو اعدام کردی.
‫اجازه نمیدم تلفات دیگه‌ای داشته باشیم.
‫غیرقابل قبوله.
‫خیلی‌خب، پرفسور، فقط خواستم ‫خیلی روشن بگم که بهت اخطار دادم.
‫مدیر می‌خواد قبل از عمل ‫زنگ بزنه به زنش.
‫بهش زنگ می‌زنیم.
‫پس قبول می‌کنی؟
‫تا یه ساعت دیگه فرصت دارین که ‫حداقل تجهیزات و کادر پزشکی بفرستین.
‫خیلی‌خب.
‫واقعاً اشکالی نداره؟
‫تا الان همش یه قدم جلو بودن.
‫انگار که همه‌چی رو از قبل برنامه‌ریزی کردن، ‫بجز این که مدیر تیر بخوره.
‫باید از این فرصت استفاده کنیم.
‫باید پنهونی قاطی کادر پزشکی وارد بشیم.
‫تک تک حرکات‌مون رو زیرنظر می‌گیرن.
‫سروان چا تنهایی چی‌کار می‌تونه بکنه؟
‫تجهیزات آمادس.
‫کی وقت کردی همه‌ی اینا رو آماده کنی؟
‫ارتش ما باید برای هر موقعیتی که ‫ممکنه تو عملیات پیش بیاد، آماده باشه.
‫پس این...
‫همونطور که خودت گفتی،
‫حواس‌شون حسابی جمع کارد پزشکیه.
‫تو همین زمان، از نقشه‌شون علیه خودشون ‫استفاده می‌کنیم و نیروی ویژه رو وارد می‌کنیم.
‫به عبارت دیگه، یه تاکتیک انحرافیه
‫انگار عمر طولانی‌ای داری.
‫کادر پزشکی داره میاد تا ‫این عوضی رو ببرن نمایشگاه.
‫تکون بخورین!
‫برگردین سرجاهاتون!
‫تکون بخورین!
‫طرف می‌میره؟
‫می‌خواست تنهایی فرار کنه ‫که تیر خورد.
‫دزدها بهش تیر زدن؟
‫راستش کار پلیس بود.
‫سریع برین سرجاهاتون!
‫چطور تونستی با این وضع ولش کنی به حال خودش؟
‫بهترین کاری بود که میشد کرد.
‫پرفسور خبر نداره که هنوز زنده‌س؟
‫به‌خاطر این برلین الاغه.
‫تا وقتی اون رئیس باشه،
‫فکر نکنم حرفای پروفسور مهم باشه.
‫ای بابا. چی‌کار کنیم...
‫هی، تو...
‫- چیه؟ ‫- لعنتی.
‫واقعاً هنوز زندس؟
‫یاخدا.
‫- چیشده؟ ‫- اینقدر بده؟
‫اگه زودی عمل نکنه، ممکنه پاش فلج بشه.
‫- چی؟ ‫- خب عملش کنین.
‫آره. دکترا هم که دارن میان.
‫یه‌جوری وسایل‌شون رو می‌دزدم.
‫- آره. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ولی اگه برلین بفهمه چی؟
‫نمی‌تونم، حتی اگه تو بگی.
‫ریو.
‫ولی به کسی نمیگم. خودم ‫ هم دنبال دردسر نیستم.
‫- ریو! ‫- هی.
‫آشغالو نگاه! ولش کنین! ‫خودم به‌جای این عوضی عملش می‌کنم.
‫چی‌کار می‌کنی؟ مگه نشنیدی؟
‫گفت اگه درست پیش نره ‫ممکنه پاش فلج شه!
‫- فکر کردی عمل بچه‌بازیه؟ ‫- هرکاری بتونم می‌کنم.
‫من بهش شلیک کردم،
‫پس مسئولیتش هم با خودمه.
‫ای‌خدا.
‫- راستی... ‫- هان؟
‫منظورت چیه که...
‫که جراح‌ها دارن میان؟
‫اون رو میگی...
‫پلیس اشتباهی به یکی از گروگان‌ها شلیک کرده.
‫کی؟
‫به... یونگمین؟
‫وضعش خیلی از تو بهتره، ‫نگران نباش.
‫کادر پزشکی زودی می‌رسه.
‫بابا، تا وقتی ما برمی‌گردیم ‫حواست بهش باشه، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫زود برگردین.
‫چرا؟ چیزی شده؟
‫خواهش می‌کنم، این رو بدین به یونگ‌مین.
‫چیه این؟
‫به‌خاطر جفت‌مون...
‫این شاید...
‫لحظات آخرمون باشه.
‫یه دریچه‌ی زیرزمینی هست ‫که به آشپزخونه‌ی کافه منتهی می‌رسه.
‫احتماًلاً یکم زمان می‌بره که ‫به ساختمان نفوذ کنیم،
‫ولی تنها راهیه که میشه ‫دوربین مداربسته رو دور بزنیم.
‫خطریه ولی ارزش امتحان .کردنش رو داره
‫اگه بتونیم وارد شیم و قاطی گروگانا بشیم...
‫کادر پزشکی رسید.
‫همونطور که به گوش‌تون خورد، سروان چا ‫خودش رو جای کادر پزشکی جا می‌زنه.
‫بله.
‫اصطلاحات و اطلاعات اولیه رو بلدم.
‫باهام مثل یه دستیار معمولی رفتار کن.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫بسته به وضعیت بیمار، ‫از سی دقیقه الی...
‫اگه تاثیری روی روند عمل نداره، ‫هرچقدر که می‌تونی لفتش بده.
‫همسر مدیر چیشد؟
‫بیرون منتظره.
‫این چیه؟
‫- چی؟ ‫- این زنه.
‫قشنگ نزدیک بود به‌خاطر این مدیره بمیره.
‫ولی نگاه کن.
‫نوشته که چقدر شرمندس.
‫گلوت پیشش گیر کرده؟
‫جان؟
‫زده به سرت؟
‫آخه تو مخیره‌م نمی‌گنجه.
‫لازمه که بگنجه؟
‫ها؟
‫راست میگی.
‫بابت اون اتفاقی که افتاد معذرت می‌خوام.
‫پیش میاد.
‫فراموشش کن.
‫گمشو، آدم‌کش عوضی.
‫دیوونه شده؟
‫قهرمان ضرابخانه!
‫آماده تماس با همسر مدیر چو هستیم.
‫همینه دیگه؟
‫حالا که آخراته به فکر زن باوفات افتادی؟
‫رمزت چیه؟
‫یک دو سه چهار.
‫واقعاً عجیبه که تاحالا مچت رو نگرفته.
‫مگه نه؟
‫آره، معلومه.
‫پس شد، یک دو سه چهار.
‫خب حالا... با چه اسمی ذخیرش کردی؟
‫«عشقم»
‫- گوش کن آقای رمانتیک. ‫- بله.
‫اگه بخوای زرنگ بازی دربیاری، ‫قبل این که عمل شروع بشه می‌میری.
‫الو؟
‫عزیزم!
‫منم.
‫عسلم.
‫پلیس گفته که مجروح شدی.
‫حالت خوبه؟
‫حالا که صدات رو می‌شنونم،
‫حس می‌کنم زنده می‌مونم.
‫بچه‌ها کنارتن؟
‫اگه من مُردم،
‫بهشون بگو که بابایی خیلی دوست‌شون داشت.
‫تو رو هم همینطور.
‫دوستت دارم!
‫سروان چا با کادر پزشکی میره داخل ‫و از اونجا بهمون گزارش میده.
‫وقتی که حواس‌شون به عمل پرت میشه، ‫چندتا از مامورای منتخب‌مون وارد میشن.
.و سریع جلوی رهبرشون رو می‌گیرن
‫و وقتی که سلامت گروگان‌ها تایید شد،
‫عملیات پاکسازی رو همزمان ‫داخل و خارج شروع می‌کنیم.
‫خوبه، ولی چطوری از داخل ‫می‌خوای باهامون ارتباط برقرار کنی؟
‫تفتیش بدنی می‌کنن.
‫اینا عینکای دوربین‌دار با ‫که ارتباط‌‌‌شون بی‌سیمه.
‫همگی به جای خود.
‫نمی‌خوام تیرخوردن یکی دیگه‌تون رو ببینم.
‫چی؟
‫ماسک‌هاتون رو بزنین.
‫تفنگا رو درست بگیرین ‫دست‌تون،‌ با این که خالین.
‫از دست من که عصبانی نیستی؟
‫خودت که می‌دونی اون موقع اوضاع چطوری بود عزیزم؟
‫فراموشش کن.
‫تقصیر خودم بود که به یه ‫ زن حقه‌باز اعتماد کردم.
‫چیزی اذیتت می‌کنه؟
‫دارن میان بیرون!
‫از این که دارین وارد ضرابخانه ‫میشین، چه احساسی دارین؟
‫نکنه پلیس یه کلک به احمقانه ‫دیگه‌ای تو کارش باشه؟
‫واسه همین مواقعه که تو تیم‌مونی.
‫چهارچشمی حواست بهشون باشه.
‫باشه، حتماً.
‫حتماً.
‫همه وسایلتون رو از اسکنر رد کنین. ‫دستا بالا و سه قدم بیاین جلو.
‫[پنجاه و سه ساعت پس از سرقت]
‫پیش‌تر گزارش دادیم که صدای ‫شلیک از داخل ضرابخانه به گوش رسید.
‫الان دوربین‌ها از صحنه ورود کادر ‫پزشکی به ضرابخانه، فیلمبرداری کردند.
‫پلیس برای چندمین بار تاکید ‫می‌کنه که وضعیت اضطراریه
‫و هیچ بیانیه‌ی رسمی‌ای منتشر نکرده.
‫نگرانی‌ها درباره‌ی اینه که آیا ‫فرد زخمی شده گروگانه یا نه
‫و این که آیا سارقین به گروگان‌ها ‫آسیبی رسوندن یا نه.
‫فقط یه لحظه!
‫یکیشون پلیس مخفیه.
‫دیدی؟ نگفتم بهت؟ کدوم‌شون؟
‫همون قدبلنده که عینک داره.
‫مطمئنم قیافش رو تو گروه ضربت دیدم.
‫آشغالای عوضی.
‫گذاشتیم گروگانی که خودشون ‫اشتباهی زدن رو درمان کنن،
‫اون‌وقت میان و از پشت بهمون خنجر می‌زنن؟
‫نباید همین حالا جلوش رو بگیریم؟
‫چرا؟ الان که موقعیت خوبی هم ‫واسه گرفتن یه پلیسه.
‫گوش کنین. اونا که نیومدن ‫فقط شرایط داخل رو چک کنن.
‫باید نیت اصلی‌شون رو بفهمیم.
‫وسایل شخصی‌تون تا وقتی که ‫اینجایین پیش ما می‌مونه،‌ خب؟
‫صبر کنین. باید درست این کار رو بکنیم.
‫برگرد سر جات! دستاتون رو ببرین ‫بالا و بچرخین.
‫می‌تونی بری.
‫از ورودی رد شدن.
‫یه گروه با ماسک، تو سالن انتظار صف کشیدن.
‫طبق تعدادشون، به‌نظر می‌رسه قاطی شدن.
‫الان وارد میشم.
‫اشکالی نداره همینطوری می‌ذاریم ‫که پلیس وارد بشه؟ پروفسور چی گفت؟
‫- یه گوله حرومش کنیم. ‫- چی؟
‫جوکم رو دوست نداشتی؟
‫مهارتای بازیگریت داره با جوک هدر میره. ‫نمی‌خوای حرفه‌ت رو عوض کنی؟
‫حتی اگه همشون هم نیروهای ویژه باشن، ‫نباید باهامون رو در رو بشن.
‫برم غافلگیرشون کنم ببینم ‫چرا یواشکی اومدن تو.
‫انبرک رو بده تا با یه ضرب درش بیارم. انبـــ...
‫منظورم موچینه
‫چی میگی؟ می‌تونی مدیرمون رو نجات بدی؟
‫گلوله وارد ماهیچه سینه‌ای بزرگش شده.
‫خوشبختانه از به اعضای .حیاتی برخوردی نداشته
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫- حدود دو ساعت... ‫- بکنش یه ساعت.
‫اون پروفسور نیست؟
‫لهجه‌ش پیونگانیه، لحنش هم فرق می‌کنه.
‫احتمالاً پروفسور از یه جایی ‫همون داخل حواسش بهشونه.
‫چاقو.
‫یکیش رو بده.
‫وایسا.
‫با این وضع لرزیدنت می‌تونی عمل کنی؟
‫برو اونور.
‫تو باید بکنی. فقط تویی که نمی‌لرزی.
‫انگار اعصاب فولادی داری. نمی‌ترسی؟
‫وقتی سمت مردم اسلحه می‌گیری، ‫موهای تن‌شون سیخ میشه.
‫راستش هیچی غافلگیرم نمی‌کنه.
‫لهجت مونهاووئیه. ‫(کره شمالی)
‫دفعه اوله که صدای یه پرستار مرد ‫پیونگانی رو می‌شنونم.
‫تو کی هستی؟
‫- فکر کنم گیر افتاد. ‫- چی؟
‫چی‌کار کنیم؟
‫راستش...
‫- من مامور پلیسم. ‫- چی؟
‫اینجام تا امنیت کادر پزشکی رو تضمین کنم. ‫نیت پنهانی ندارم.
‫ببخشید که دروغ گفتیم، ‫ ولی دستور از بالا بود.
‫نمی‌تونستیم تنهایی شهروندا رو بفرستیم داخل.
‫یعنی شکست خوردیم؟
‫راستش سروان چا حرکت ‫فوق‌العاده جسورانه‌ای زد.
‫بالاخره نقشش اینه که مطمئن ‫شه از نقشه‌مون باخبر نمیشن.
‫عوضی هویتش رو لو داد.
‫برلین هم بلده ترسناک باشه‌ها.
‫هنوز مونده تا خیال‌مون راحت شه.
‫طبق چیزایی که من از نیروی ضربت دیدم، ‫قطعاً یه پلیس معمولی نیست.
‫حالا دزدها فقط حواس‌شون جمع سروان چائه.
‫تیم نفوذ، می‌تونید طبق برنامه‌ریزی‌مون خودتون ‫رو به آشپزخونه برسونید؟
محافظت از کادر پزشکی؟ فکرکردی من خبرم؟
‫اگه کادرپزشکی رو تنهایی می‌فرستادیم داخل که ممکنه اونا هم گروگان گرفته بشن
‫اونوقت برای مقامات کشور بد نمی‌شه؟
‫خب که چی؟
‫تک و تنها چه کاری از دستت برمیاد؟ اونم بدون سلاح؟
‫به من دستور داده شده اگه گروگان گرفته شدیم، ‫خودم رو مثل بقیه تسلیم کنم
‫قانع‌کننده‌ست!
‫خیلی‌خب پس...
‫باید اول جون مدیر رو نجات بدیم،
‫دنور، حواست به اون حروم‌زاده باشه
‫حله، تو کَفته!
‫تو یکی، برو عقب
‫داریم به هدف نزدیک می‌شیم
‫ادامه بدین...
‫چرا اینقدر لفت‌ش می‌دی؟
‫اون پسره، دنور...
‫اون پسرته؟
‫پسر بدی نیست
‫فقط گیر بابای بدی افتاده...
‫پس اگه دنبال مقصر می‌گردی...
‫مقصر منم!
‫اشکال نداره
‫خودم بهش گفتم بهم شلیک کنه
‫همه جا رو زیر و رو کردم، هیچی مشکوک نمی‌زنه
‫شاید واقعاً داره راست می‌گه؟
‫نمی‌دونم، اما یه کاسه‌ای زیر نیم کاسه‌ست
‫می‌دونی پروفسور؟
‫اگه برلین...
‫اگه برلین اون یارو رو نکشته بود
‫یعنی اگه یارو زنده بود، اینقدر توی ‫دردسر نمی‌افتادیم نه؟
‫اره احتمالاً، چرا حالا؟
‫همینطوری پرسیدم
‫ما رسیدیم، یکم دیگه میریم پایین
‫- دیگه داره تموم میشه ‫- واقعاً؟
‫اگه دلت خواست می‌تونی بمونی!
‫وقتی کارشون تموم شد منم میرم
‫همه‌چی به خیر و خوشی تموم شه نه؟
‫بذار کمکت کنم زود وسایلات رو جمع کنی!
‫ببخشید...
‫عجب!
‫- یه‌جای کار می‌لنگه ‫- چی؟
‫فکرکنم یه‌چیزی توی اون عینک کار گذشتن...
‫احتمالاً، می‌تونن شنودی، دوربینی چیزی گذاشته باشن!
می‌خوان شرایط رو بسنج‌ـن و از اوضاع با‌خبر بشن
پس یعنی گول‌مون زدن!
‫ببخشید واقعاً
‫یکی از دزدها از اتاق رفت بیرون، به‌نظرت فهمیده؟
‫اگه هم فهمیده باشه، دیگه خیلی دیره!
‫وقتشه
‫داریم می‌ریم...
‫در حالی که پلیس داشته حواس ما رو پرت می‌کرده، ‫بقیه‌شون...
‫از یه‌جای دیگه وارد شدن
‫ممکن نیست! منکه هیچی توی دوربین‌ها ندیدم
‫شاید یه راهی هست که ما نمی‌دونیم
‫خب چیکار کنیم؟
‫آروم باش و خوب گوش‌کن ببین چی می‌خوام بگم
بریم.
‫بیاین دنبال من.
‫چرا خشکت زده؟
‫آها، اینا؟
‫یه تغییراتی دادیم!
‫نظرت چیه؟
‫بیاید برای کادرپزشکی کشورمون...
‫یه دست جانانه بزنیم!
‫نه!
‫نرید داخل، عقب‌نشینی کنید
‫چی؟ ما الان داخلیم
‫ماسک‌هاشون رو عوض کردن، اگه برید می‌گیرنتون
‫عملیات رو لغو کنید!
‫همین الان برگردید
‫دریافت شد
‫الان که از ماجرا خبردار شدن، همه‌جا رو زیر و رو می‌کنن
‫عجله کنید، یالا
‫چه‌خبر؟
‫تمام درب‌های ورودی که ممکنه ازشون ‫اومده باشن داخل رو بررسی کردم
‫همه‌شون امنه!
‫آفرین
‫ اسب‌ چوبی چی؟
‫دوباره کادوپیچ کردیم و فرستادیم
‫احسنت
‫پروفسور به‌محض اینکه فهمید گول‌مون زدن، ‫ترفند خاص‌ش رو پیاده کرد
‫یکی از احتمالات اینه که یواشکی وارد ضرابخانه می‌شن
‫مثل اسب تروا...
‫وای این...
‫می‌دونم چیه!
‫همون فیلم برد پـیت دیگه! ‫(اشاره به فیلم Troy از برد پیت)
‫منم دیدمش
‫کسخلا...
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫یعنی بریم دنبال‌شون و فراری‌شون بدیم؟
‫دقیقاً
‫اما این به تنهایی کافی نیست
‫پس چی؟
‫نظرتون چیه پلیس‌ها رو گروگان بگیریم؟
‫نه، باید ورق رو به نفع خودمون برگردونیم
‫اما درکل، موفقیت کُلی این نقشه...
‫به تو بستگی داره، ریو!
‫ها؟
‫پروفسور نقشه‌ای طراحی کرد ‫که نه تنها دشمن رو فراری می‌داد،
‫بلکه همزمان یه راه نفوذ بهشون ایجاد کرد
‫چطوری نقشه‌مون رو فهمیدن؟ یعنی از قبل می‌دونستن من پلیسم؟
‫پروفسور، اون یه نابغه‌ست ‫اما دیگه در این حد؟
‫نمی‌دونم...
‫اما این رو می‌دونیم که...
‫ازمون جلو زد و نقشه‌مون رو نقشه برآب کرد
‫وقتی خانم پلیس تازه فهمیده بود اوضاع از چه‌قراره...
‫پروفسور ده قدم ازش جلوتر بود
‫همگی، برین داخل
‫یالا، عجله کنید
‫تکون بخورید
‫یالا
‫البته قبل از اینکه خیلی دیر بشه، یه‌کار خیلی مهم داشتیم
‫اما اگه گوشی‌اش رو خاموش کنه که نمی‌شه!
‫- اون گوشی اصلاً خاموش نمی‌شه ‫- چی؟
‫حتی اگه خاموشش کنی، خودت فکرکردی خاموشش کردی
‫مثل یه زامبی که مرده، اما حرکت می‌کنه
‫هرچی پلیس بگه، پیام‌های گوشیش
‫حتی می‌تونیم به عکس و ‫فیلم‌هاش هم دسترسی پیدا کنیم
‫وای! ماشاالله...
‫چرا قیافه‌ت رو اینطوری کردی؟
‫چی تو سرت بود؟
‫فکرکنم بیهوش شده
‫لعنتی! چرا دست‌هاـم اینقدر می‌لرزه؟
‫لعنیت چقدر خون میاد...
‫خون رو پاک کن
‫دارم پاکش می‌کنم!
‫اما بند نمیاد! چیکار کنیم؟
‫زودباش یه‌کاری کن
‫دودقیقه صبرکن
‫- فایده‌ای نداره ‫- ها؟
‫- میرم ریو رو بیارم ‫- ریو؟
‫اون حروم‌زاده از این کارها نمی‌کنه
‫اگه لازم بشه کشون کشون میارمش!
‫تو فعلاً یه‌کاری کن خون بندبیاد!
‫باشه، نگران نباش
‫خون...
‫- چرا بند نمیاد؟ ‫- الان میاد
‫هی مراقب باش!
‫عمل یونگ‌مین...
‫چطور بود؟
‫به‌هوش اومدی؟
‫یونگ‌مین چطوره؟
‫عملش موفقیت‌آمیز بود
‫دکتر گفت زود خوب می‌شه
‫نگران اون نباش!
‫درد ندارم...
‫یعنی...
‫قراره بمیرم، نه؟
‫چی می‌گی تو؟
‫توکیو رفت یکی رو بیاره گلوله رو دربیاریم
‫فقط یکم صبرکن، باشه؟
‫اره...
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫لعنتی، چیکار می‌کنی؟
‫داشتم با ریو دو کلام حرف حساب می‌زدم
‫اما حالا که تو اومدی فکرکنم خیلی کارمون راحت میشه
‫چی میگی؟
‫تو و ریو چی می‌دونید که من نمی‌دونم؟
‫توکیو جون این دفعه دیگه چی توی سرشه؟
‫توهم زدی واسه خودت!
‫تهدیدکردن گروگان‌ها کافی‌ت نیست؟
‫توقع نداشتم همچین حرفی بزنی
‫اما مطمئنم اگه تهدید کنم، تو رو....
‫می‌دم دست پلیس، ریو همه‌چی رو بهم می‌گه
‫من کسی که میره روی مخم رو اصلاً تحمل نمی‌کنم
دست و پات رو میبندم و از اینجا شوتت میکنم پایین
‫بقیه‌ش هم با پلیس!
‫چقدر باحال!
‫اما تخم داری اینکارو بکنی؟
‫اگه همه‌چی رو به پلیس گفتم اون‌وقت چه غلطی می‌کنی؟
‫مطمئنم که چیزی نمی‌گی!
‫تو واسه پول نیومدی اینجا...
‫تو فقط می‌خوای نقشه پروفسور جـواب بده ‫و چیز دیگه‌ای برات مهم نیست
‫حتی اگه بگیرنت هم برات مهم نیست!
‫منظورت چیه؟
‫بعداً خودت ازش بپرس!
‫چیزی که الان مهمه اینه که جدی گفتم
‫توکیو رو میدم دست پلیس!
‫پیغامم رو بهش رسوندی؟
‫خب...
‫اره، رسوندم
‫یونگ‌مین چی گفت؟
‫خب راستش...
‫گریه می‌کرد و گفت الان خیالم راحته...
‫اینم گفت که...عاشقته
‫دیگه چی؟
‫گفت اگه زنده بمونه...
‫تا آخر عمرش نمی‌ذاره خـم به ابروت بیاد و اینا...
‫- فکرکنم اومدن. ‫- توکیو؟ تویی؟
‫عجله کنید.
‫لعنتی!
‫فکرمی‌کردم دوستای خوبی هستیم!
‫نا اُمید شدم
‫ظاهراً باید بسپاریش به خودم
‫برلین راست می‌گفت؟ به‌خاطر پول نیومدی؟
‫یعنی حاضری دستگیر بشی ولی نقشه شکست نخوره؟
‫تو واقعاً...
‫عاشق پروفسور شدی؟
‫حتی توی این شرایط هم... ‫اصلاً بچه‌ای مثـل تو چی می‌فهمه؟
‫هی...
‫برو رد کارت
‫اگه اون زنده بمونه نقشه شکست می‌خوره!
‫اگه بفهمن دروغ گفتیم و گول‌شون زدیم، ‫به نظرت گروگان‌ها حرف‌مون رو باور می‌کنن؟
‫- برلین ‫- لعنتی
‫فکرکردی با شلیک کردن به من همه‌چی تمومه؟
‫نه، می‌خوام به اون شلیک کنم ‫بکش کنار!
‫چی؟
‫صداتُ نمی‌شنوم
‫تا سه می‌شمارم
‫یک...
‫لعنتی! پروفسور پُشت‌ـت در نمیاد
‫خیلی دوست دارم بدونم
‫چرا داری اینکارو می‌کنی؟
‫نکنه عاشقش شدی؟
‫نه، چون شرمنده‌ش هستم
‫دو...
‫- سه ‫- برلین، نکن اینارو
‫تکون نخور!
‫اسلو، تفنگت رو بذار زمین!
‫چطوری بدون من دست‌ به کار شدی؟
‫اون...
‫وایسا ببینم.
‫- من خیلی حواسم جمعه ‫- تا جایی که یادم میاد تو طرف من بودی
لقمه گنده‌تر از دهنت برداشتی
‫من طرف کسی نیستم که می‌خواد اونایی که ‫برای زنده موندن دست و پا میزنن رو بکشه، نیستم
‫البته ظاهراً اون که داره جون میده
‫- چی شده؟ ‫- چش شده؟
‫- یه کاری کن ‫- بیدار شو
‫چی شده؟
‫ریو
‫یه‌کاری کن، وگرنه می‌میره!
‫اما من...
‫خودم عمل‌ش رو انجام میدم
‫بابا، یه‌کاری کن
‫مثل بچه‌ها باهام رفتار نکن
‫- پس چرا فرار نکردی وقتی می‌تونستی؟ ‫- خودت من رو برگردوندی
‫برلین و بقیه اینجا دارن جون‌شون رو توی خطر می‌ندازن
‫هرکسی به‌خاطر منفعت شخصی خودش اینجاست، ‫حالا پول باشه یا هرچی...
‫اما تو هنوز اینجایی چون میترسی فرار کنی؟
‫به‌خاطر همین میگم هنوز بچه‌ای...
‫انجامش میدم
‫از خون می‌ترسی؟
‫از وقتی بچه بودم تا الان، هربار خون می‌میبینم ‫بالا میارم و حالم بد می‌شه
‫- خب چطوری پزشکی خوندی پس؟ ‫- ننه بابام تصمیم گرفتن واسم
‫- نسل در نسل من همه دکتر بودن ‫- بابات نفهمید دوست نداری؟
‫بابام؟ می‌دونه و هنوزم وادارم می‌کنه ادامه بدم
‫بهم می‌گه بُزدل...
‫می‌گه به اندازه کافی تلاش نمی‌کنم
‫واسه اینکه کوتاه بیاد سخت تلاش کردم، ‫اما کوتاه نمیاد
‫این دفعه دیگه حتماً کوتاه میاد
‫اره
‫الان که کل دنیا من رو دیدن، اره احتمالاً کوتاه میاد
‫اما من...
‫دیگه مثل بچه‌ها رفتار نمی‌کنم
‫حالا که بهش فکر می‌کنم
‫از همون اول تا الان اینقدر ‫به فکر خراب کردن آبروی بابام بودم...
‫که یادم رفت دنبال هدف‌های خودم برم!
‫اما الان دیگه شرایط فرق می‌کنه نه؟
‫وقتی کارمون اینجا تموم شد،
‫می‌خوام یه جزیره واسه خودم بخرم
‫چه جالب...
‫جالبه نه؟
‫اونجا زندگی می‌کنم
‫با تو
‫من میرم دیگه
‫هی...
‫جدی گفتم
‫می‌خوام اونجا با کسی زندگی کنم ‫که عاشقشم...
‫نمی‌شه واقعاً؟
‫هرچقدر دوست‌داری واسه خودت خیال‌بافی کن
‫وای به‌هوش اومدی...
‫حتی اگه گروه خونی‌ات با من فرق داشته باشه،
‫حتی اگه تو " او " باشی و منم " او " باشم ‫می‌تونیم به هم خون بدیم
‫چقدر تکنولوژی پیشرفت کرده!
‫حرفی که یکم پیش زدی...
‫دروغ گفتی! نه؟
‫ها؟ چی؟
‫آهان
‫نه دروغ نبود
‫وقتی من و یونگ‌مین با هم بودیم ‫هیچوقت از اون کلمه استفاده نمی‌کرد...
‫چی؟
‫عشق؟
‫گندش بزنن...
‫ببخشید
‫یکم مونده بود پیغامت رو بهش برسونم
‫اما یهو اوضاع بگایی شد اون وسط و...
‫بیخیالش، به‌هرحال زنده موندم
‫اون حروم‌زاده قبل عمل‌ همه‌ش سراغ ‫زن و بچه‌ش رو می‌گرفت
‫راستشو بخوای، دیدن اون صحنه خیلی سخت بود
‫اما یه‌جورایی درکش می‌کردم
‫گمون کنم وقتی داری می‌میری...
‫اون موقع‌ست که دلت واسه بقیه تنگ می‌شه.
‫و بعدش، من رو توی فکر فرو برد.
‫اگه یه‌روزی منم تو همچین شرایطی باشم،
‫اول سراغ کی رو می‌گیرم؟
‫شاید بابام.
‫البته اگه قبل خودش قرار بود بمیرم
‫نه ولی، اگه بیاد حتماً همونجا کتکم می‌زنه ‫بهتره نگم بیاد...
‫چون زور بابام خیلی زیاده!
‫ممنون...
‫بابت اینکه نجات‌ـم دادی!
‫خب...
‫قابلتُ نداره.
‫یون‌میسون زنده‌ست؟
‫دوربین سالنُ ببین.
‫آفرین، عالی بودین
‫توکیو، مقامت ارتقاء پیدا کرد!
‫- برلین رو چیکار کنیم؟ ‫- بذار رو بلندگو
‫خوب می‌دونی چرا اینکارو کردم...
‫اره می‌دونم، ولی قابل‌قبول نیست برام
‫خوب این رو توی گوشت فرو کن
‫که اگه قوانین رو زیر پــا بذاری، تقاص‌ش رو پس میدی!
‫اگه بخوای به یه جایی برسی...
‫مجازات و تقاص پس دادن لازمه!
‫خوبه که اینارو می‌دونی...
‫خب، مجازاتم چیه؟
‫تا وقتی که تصمیم بعدی‌ام رو اعلام کنم، ‫تفنگت رو می‌گیریم و دست‌پاهات رو می‌بندیم
‫ببخشید که بهت گفتم کلاهبردار.
‫چرا؟ من واقعاً کلاهبردارم.
‫فعلاً خوشحال باشید...
‫گروگان‌گیری بزرگ ضرابخانه مرکزی به خون و خون‌ریزی کشیده شد
‫براساس تحقیقات خبرنگاران ما، مردی که پلیس به ‫او تیراندازی کرده بود...
‫دزد نبوده و بلکه مدیر ضرابخانه بوده!
‫علت این حادثه عجیب...
‫این بوده که پلیس نتونسته دزدها رو از مردم معمولی تشخیص بده
‫همچنین، این خبر در رسانه‌های خارجی نیز ‫سر و صدا کرده است
‫حالا که این اتفاق به یک آبروریزی بین‌المللی تبدیل شده...
‫مدیر اصلی گروه ضربت، مذاکره کننده کره جنوبی
‫و بازرس سئون ووجین باید سریعاً پاسخگو باشند
‫برخی منابع اظهار دارند بازرس سئون ووجین...
‫گزینه مناسبی برای مدیریت این پرونده نبوده است.
‫اما مهم‌تر از همه، مردم می‌گن دلیل...
‫شکست خوردن عملیات نفوذ به ضرابانه...
‫جدی نگرفتن شرایط، توسط سئون ووجین بوده.
‫مامان...
‫- اومدم ‫- سلام عزیزم
‫خیلی گشنمه، غذا داریم؟
‫اره، الان میرم میارم.
‫داری تمام تلاشت رو برای نجات دادن اونا می‌کنی...
‫ولی مردم احمق بازم دهن‌شون بسته نمی‌شه!
‫بهشون توجه نکن.
‫- مینا کجاست؟ ‫- خوابید
‫خدای بزرگ
نباید اینا رو میاوردم بیرون
‫چی شده عزیزم؟ خوبی؟
‫یه لحظه‌ صبرکن، باید به یکی زنگ بزنم
‫الـو؟
‫مگه نگفتم جلوی اون نشریه رو بگیرین؟ چرا پس خبرش پخش شد؟
‫همه‌شون رو تحریم کردیم، اما کافی نیست ‫مطبوعات خارجی رو نمیشه کاری کرد
‫نگرانم، چند ساعتیه ازش خبری نیست
‫اوضاع بهم ریخته بود، منم گفتم برو خونه
‫اونم باید یکم استراحت کنه بلاخره...
‫ووجین...
‫واقعاً ببخشید
‫با خودم گفتم...
‫باید ازت معذرت خواهی کنم
‫دیدم امروز توی اخبار چه‌خبر بود
‫خب...اون زیاد مهم نیست
‫کاره دیگه، بعضی وقت‌ها اوضاع بهم می‌ریزه
‫من دیگه باید برم.
‫خیلی خسته‌کننده‌ست نه؟
‫اینطوری زندگی کردن.
‫به‌عنوان یه رئیس پلیس قوی...
اینکه همه‌چی خانواده‌ت به تو بستگی داره
‫ولی نمی‌تونی حتی بهشون بگی حالت بده یا کم آوردی...
‫همیشه وانمود می‌کنی آدم قوی‌ای هستی
‫چون اینطوری به اینجا رسیدم
‫برام مهم نیست چه حرفایی پشتم می‌زنن...
‫یا اینکه همسر سابقم الان رئیس جمهور شده!
‫برای محافظت از خانواده‌ام،
‫هیچ چاره‌ای ندارم جز اینکه قوی‌ترین و باهوش‌ترین ‫آدم روی زمین باشم
‫برای همینه تو روزهایی مثل الان کسی ‫رو نداری که بهش تکیه کنی؟
آقای سونهو...
‫خسته شدی و نیاز داری با یکی حرف بزنی!
‫با من حرف بزن!
‫می‌خوای بیای یه قهوه بخوری؟
‫قوی‌تر از قهوه چی داری؟
‫همه‌چی همونطور پیش رفت که پروفسور ‫پیش‌بینی کرده بود
‫هر اتفاقی که درون یا خارج از ضرابخانه میوفته.
‫حتی اینکه بازرس میاد به دیدنش.
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
‫اما پروفسور خبر نداشت...
‫اتفاقاتی فراتر از پیش‌بینی‌اش قراره رخ بده
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
‫بجنبید ببینم زودتر حرکت کنید!
‫حتی در قلبش...