..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫[ولادی‌وُستوک]
‫شما بودین که گفتین بیام اینجا؟
‫ما هم‌رزمیم.
‫اسمم سونگ‌ سون‌هوئه.
‫هم‌رزم، هان؟
‫از کجا ما رو می‌شناسی؟
‫اینترنت.
‫ازت خوشم اومد رفیق.
‫خب، حالا واسه چی می‌خواستی من رو ببینی؟
‫تفنگ می‌خوام.
‫اما اول باید با رئیست حرف بزنم.
‫خب، خودمم.
‫تو نه.
‫باید با سون جونگ‌هو حرف بزنم.
‫می‌خوام رو در رو ببینمش.
‫حرومزاده...
‫واسه چی دنبالشی؟
‫پلیسی؟
‫باید ببینمش.
‫نه، نه. ‫نه، نه.
‫فقط یه بار دیگه می‌پرسم.
‫سونگ جونگ‌هو رو از کجا می‌شناسی؟
‫برادرشم، ‫دلیلش اینه.
‫عقل تو کَلت نیست.
‫هی! هی!
‫یه بار دیگه بگو.
‫آره، جلوی خودم بگو.
‫جونگ‌هو.
‫جونگ‌هویی دیگه؟
‫خیلی وقته هم رو ندیدیم.
‫بزرگ شدی.
‫وای.
‫هیس! ‫عجله کن.
‫- مامان. ‫- برو دنبال بابا و برادرت.
‫بیا دیگه مامان، بیا. ‫بدو. نباید عقب بیفتیم.
‫برو.
‫قایم شو!
‫جلوشون رو بگیر! ‫نذار در برن!
‫جونگ‌هو! ‫مامان!
‫نه!
‫جونگ‌هو!
‫مامان! مامان!
‫مامان!
‫واسه چی اومده بودی دنبال من؟
‫انتظار یه تجدید دیدار گرم خانوادگی رو داشتی؟
‫حتی قیافه بابا هم یادم نمیاد.
‫نمی‌خوام سرزنشت کنم.
‫واسه زنده موندن مجبور بودی اون کار رو بکنی.
‫بعد از 25 سال توی جهنم بودن، ‫همین یه چیز رو یاد گرفتم.
‫بابا رو...
‫کشتن...
‫به‌خاطر پول.
‫آهان.
‫سرش کلاهی چیزی رفت؟
‫برای این که تو رو...
‫از اردوگاه کار اجباری در بیاره،
‫از پولی که شاید می‌تونستیم تو کل عمرمون در بیاریم، ‫بیشتر لازم داشتیم.
‫واسه همین...
‫یه پلیس موقعی که بابا داشت ‫بانک رو می‌زد،‌ بهش شلیک کرد.
‫این چیه؟
‫نقشه‌ایه که بابا نتونست تکمیلش کنه.
‫و ازت می‌خوام که بهم کمک کنی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
«سرقت پول در کره: منطقه اقتصادی مشترک» [فصل اول: قسمت نهم]
‫اگه امشب، ‫رئیس جئون یونگ‌سو پیداش نشه،
‫به خدا این جنده رو تیکه تیکه می‌کنم!
‫ رئیس جئون یونگ‌سو رو بیارین پیشم!
‫وگرنه این جنده رو می‌کشم.
‫شیرفهم شد؟
‫رئیس جئون یونگ‌سو رو بیارین!
‫تا ساعت 8 شب. ‫تمام!
‫بهتره دست بجنبونین!
‫امشب ساعت 8، ‫فهمیدین؟
‫[ پخش مستقیم گروگان‌گیری در ضرابخانه ]
‫مگه نگفتی حل میشه؟
‫[ شبه‌جزیره کره را آزاد کنید ‫باید یکپارچگی را برگردانیم ]
‫- محوطه رو بگردین. ‫- بله قربان.
‫خانم، یه نگاهی به این بندازین.
[ یکپارچگی‌ای که کاپیتالیست‌ها دزدیدند را برگردانید ]
[ کیم سانگمن، سیاست‌مدارِ و شوهر سئون ووجین ]
[ گروه عملیاتی مشترک بین شمال و جنوب برای گروگان‌گیری در ضراب‌خانه ]
‫اینجا هم هست.
«نشست را متوقف کنید و مسیر اتحاد دوباره را تغییر دهید»
[ انقلاب یکپارچه سازی ]
‫همونی شد که گفتین، ‫اصلاً‌ دنبال پول نبودن.
[ شبه‌جزیره کره را آزاد کنید ]
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫بـمب!
‫یکی دیگه هم هست! ‫اینجا هم بمب هست.
‫- تخلیه کنین. ‫- بله قربان!
‫خانم، ‫باید بریم.
‫بریم.
‫لعنتی. نزدیک بود زن‌نگرفته بمیرم‌ها.
‫بله.
‫گفته سونگ جونگ‌هو؟
‫برلین فعلاً زده به سرش.
‫مطمئنم اون مریضی کوفتی ‫رو کله‌ی کیریش اثر گذاشته.
‫- چیکار کنیم؟ ‫- آروم باش.
‫برلین هیچیش نیست.
‫چی؟
‫فکر کنم بدونم انگیزه برلین چیه.
‫بعداً حرف می‌زنیم. ‫دارم راه میفتم.
‫ دیگه باید آماده شین.
‫تیم جست‌وجو!
‫راه بیفتین.
‫وای.
‫کم کم همه‌چی داره با عقل جور در میاد.
‫پس از اول نقشه‌شون این بود.
‫که تو ضراب‌خونه گروگان‌ بگیرن ‫و حواسا رو پرت اونا کنن.
‫اما نقشه اصلی‌شون این بود که ‫نشست رو خراب کنن.
‫می‌خوان حمله کنن؟
‫وایسا ببینم، یعنی...
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫اگه می‌خواستن مدارک رو مخفی کنن
‫و نذارن که نقشه اصلی‌شون رو بفهمیم،
‫قبلش اونجا رو می‌ترکوندن.
‫اما بمب...
‫بعد از این که وارد شدیم ‫و همه‌چی رو پیدا کردیم منفجر شد.
‫راستش، این که همچین سرنخ گنده‌ای رو جا گذاشتن...
‫یعنی عمداً نقشه‌شون رو بهمون نشون دادن؟
‫سونگ جونگ‌هو هم...
‫یکی از افرادش رو بیرون کرده.
‫و جئون یونگ‌سو رو خواسته.
‫یهویی دارن یه کارایی می‌کنن ‫که توجهات رو به خودشون جلب کنن.
‫درست زمانی که راه ارتباطی‌شون ‫با پروفسور رو از دست دادن.
‫برعکسه.
‫به‌خاطر این که ارتباط‌شون رو از دست دادن ‫اینقدر بی‌ملاحظه شده.
‫باید اون روز می‌دیدیش.
‫یارو روانی شده.
‫به‌زودی می‌فهمیم.
اسم واقعی، لی هونگ‌دان.
عحب سابقه‌ی چشم‌گیری هم داری.
اگه باهامون همکاری کنی، شاید بتونیم مجازات کمتری برات درنظر بگیریم.
‫اگه احیاناً بتونی تا قبل از ساعت 8 شب
‫بهمون کمک کنی تا ‫این گروگان‌گیری رو جمع کنیم،
‫بعنوان قهرمانی شناخته میشی ‫که جون چندین نفر رو نجات داده.
‫و اونطوری شاید حتی بتونیم ‫تا نصف هم مجازاتت رو کم کنیم.
‫نصف حبس ابد چقدره؟
‫50 سال؟
‫40 سال؟
‫مخفی‌گاه‌تون رو پیدا کردیم.
‫اونجا مدارک جرم زیادی پیدا کردیم.
‫«یکپارچگی‌ای که کاپیتالیست‌ها دزدیدند ‫را برگردانید.»
«کره را با انقلاب آزاد کنید.»
‫بنظر من دلیل دزدی از اون ضراب‌خونه پول نبوده،
‫می‌خواستین انقلاب سیاسی کنین.
‫چی داری کس میگی برا خودت؟
‫من اومدم کره‌جنوبی ‫تا از انقلاب و این چرت و پرتا فرار کنم.
‫فهمیدم که این مملکت رو پول خوابیده.
گفتم به گروه اضافه شم ‫تا یه چیزی هم دست من رو بگیره، همین.
‫پس تو فقط به‌خاطر پول اومدی،
‫یعنی بقیه هدف‌هاشون متفاوت بوده دیگه؟
‫مادرجنده‌ها ازم سوءاستفاده کردن.
‫بین‌تون اختلافی بوجود اومد؟
‫واسه همین بیرونت کردن؟
‫اون برلین جاکش بهم انگ جاسوسی زد.
‫شاید به‌خاطر مریضیش دیوونه شده.
‫- مریضی هانتینگتون؟ ‫- آره، همون.
‫شاید قرصاش تموم شده،
‫چون یهو زد به سرش و دیوونه‌بازی درآورد.
‫به مردم شلیک می‌کرد،
‫و همش به من می‌گفت خائن.
‫حرومزاده روانی.
‫چیه؟
‫چه کمکی از دستم برمیاد جنده؟
‫بیارش تو!
‫چیکار دارین می‌کنین؟
‫باید اعتبار اظهاراتت رو تایید کنم.
‫چیز خاصی نیست.
‫از اول شروع می‌کنیم.
‫خب تعریف کن، ‫چرا انداختنت بیرون؟
‫اوه، بهت انگ جاسوسی زدن، ‫درسته؟
‫بله.
‫و برلین هم دیوونه شد.
‫برای همین انداختت بیرون.
‫درسته؟
‫مگه کری؟
‫من که همین حالا همه اینا رو بهت گفتم.
‫درمورد پروفسور برام بگو.
‫پروفسور کیه؟
‫تاحالا دیدیش؟
‫واقعاً فکر کردی می‌شناسمش؟
‫قبلاً دیدیش.
‫پس واقعاً می‌خوای بدونی؟
‫میگم.
‫پروفسور...
‫دوتا چشم داره،
‫با دوتا گوش...
‫...و از همه مهم‌تر،
‫یه دونه دهن.
‫خیلی‌خب.
‫همکاری نمی‌کنی.
‫باهام اینطوری رفتار می‌کنین ‫اون‌وقت انتظار همکاری هم دارین؟
‫برو و با یه معامله‌ای برگرد ‫که شاید بهش جواب مثبت بدم.
‫بعدش حتماً چیزایی که می‌خواین رو بهتون میگم.
‫معامله‌ای که قبول کنی؟
‫خیلی‌خب.
‫همم.
‫اما مطمئنی؟
‫واقعاً‌ بیرونت کردن؟
‫آره! ‫منم یه قربانی‌ام.
‫چرا گوش‌تون بدهکار نیست؟ ‫من هم یه قربانی‌ام!
‫بس کنین! ‫ولم کنین!
‫دارم اخطار میدم.
‫اگه یه بار دیگه ببینمت، ‫زنده‌ات نمی‌ذارم.
‫ولم کن! ‫ولم کن!
‫به چی دارین نگاه می‌کنین حرومزاده‌ها؟
‫برگردین! ‫از اینجا برین!
‫نمی‌تونیم الان منتقلش کنیم.
‫حتماً یه چیزی هست. ‫باید بازجویی کنیم...
‫با این وضع؟
اگه یه کاری می‌کرد که باعث می‌شد آسیب ببینی چی؟
‫- آره اما... ‫- کلی خبرنگار اومده اینجا.
‫فعلاً نگهش می‌داریم، ‫یکم آرومش می‌کنیم...
‫بعدش ازش بازجویی می‌کنیم، باشه؟
‫- خانم هونگ‌دان! ‫- دستت رو بکش!
‫بدو تا نرفتن!
‫لعنتی!
‫خانم هونگ‌دان! ‫هنوز ازش سوال داریم!
‫همه‌تون رو گاییدم!
‫این دوربین‌ها رو از جلوم روم بردارین!
‫دستت رو بکش!
‫خانم هونگ‌دان رو دارن می‌برن.
‫پس خائن باید...
‫توکیو باشه.
‫آره.
‫توکیو!
‫- توکیو! ‫- نه!
‫چی؟
‫من خائنم.
‫کار من بود.
‫واقعاً؟
‫چرا این کار رو کردی؟
‫چرا؟
‫چطوری تونستی بهمون خیانت کنی؟
‫معذرت می‌خوام.
‫من یه پسر دارم.
‫وقتی به دنیا اومد،
‫فرستادمش بره ‫چون خودم رو داشتن می‌بردن زندان.
‫پسر؟
‫پس اون روز می‌گفتی...
‫کیم سانگمن پسرم رو ازم گرفت، ‫چاره‌ای نداشتم.
‫ببخشید.
‫جواب داد، مگه نه؟
‫دیدی؟
‫- بهت که گفته بودم جواب میده. ‫- چه‌خبره؟ هان؟
‫همه اینا زیر سر تو بود؟
‫بس کن.
‫کافیه.
‫اگه هرکدوم‌تون جای نایروبی بودین،
‫همین کار رو می‌کردین، ‫مگه نه؟
‫و درمورد پسرت...
‫حتماً یه راهی برای کمک پیدا می‌کنم.
‫من که درهرصورت داشتم می‌رفتم.
‫باید توکیو رو از ضراب‌خونه خارج کنیم
‫و یه جوری نشون بدیم که انگار اخراجش کردیم.
‫اگه بری، ‫پلیس سریع دستگیرت می‌کنه.
‫- پروفسور خارجش می‌کنه. ‫- چطوری؟
‫کار راحتی که نیست، ‫حتی واسه پروفسور.
‫حالا که ارتباط‌‌مون قطع شده،
‫باید پروفسور رو پیدا کنیم.
‫توکیو رو می‌فرستیم پیشش ‫تا درمورد وضعیت‌مون بهش بگه.
‫که شامل پسر نایروبی هم میشه.
‫نه، اینطوری فایده نداره. ‫خیلی خطرناکه.
‫فرستادن توکیو مثل خودکشی می‌مونه!
‫واسه همین باهاش موافقت کردم.
‫بالاخره که یکی‌مون باید این کار رو بکنه.
‫توکیو...
‫مظنون تحت تدابیر شدید امنیتی ‫به بازداشتگاه منتقل شد
‫و تحت تحقیقات قرار می‌گیره.
‫ در همین حین، سونگ جونگ‌هو، ‫سوژه و مجرم تحت‌تعقیب،
‫درخواست یه مکالمه خصوصی ‫با جئون یونگ‌سو رو کرده،
‫و گمان برده می‌شه که به طریقی ‫در حوادث اخیر نقش داشته باشه.
‫سروکوئل؟
.البته خیلی فایده نداره
‫چرا جلو جلو نقشه‌ت رو بهم نگفتی؟
‫واقعاً بهم اعتماد نداشتی، ‫مگه نه؟
‫از همون اولش می‌دونستم ‫که کار تو نیست.
‫اما باید یه کاری می‌کردم ‫تا برای بقیه واقعی بنظر برسه.
‫و اون الم شنگه‌ای که واسه توکیو به پا کردی...
‫می‌دونم واقعی بود.
‫توکیو که چیزیش نمیشه؟
‫بهش اعتماد داشته باش. ‫از همه‌مون قوی‌تره.
‫اما اگه...
‫پروفسور نفهمه داریم چیکار می‌کنیم چی میشه؟
‫راستش، ‫شاید این قمار اصلاً جواب نده.
‫درسته.
‫جونم رو گذاشتم واسه این کار.
‫و مطمئنم که پروفسور درک می‌کنه.
‫حالا این چطوری کار می‌کنه؟
‫ما که دیگه کسی رو نداریم جاش بذاریم.
‫از حالا به بعد باید خودمون پول چاپ کنیم.
‫ام...
‫چاپ سه‌تا مرحله داره و...
‫روشن کردن ماشین ‫و بررسی با منه.
‫تو هم می‌تونی برگه‌ها رو جابجا کنی...
‫اگه اوسلو بود...
‫به‌خاطر کاری که کردی ‫سرزنشت نمی‌کرد.
‫من هم سرزنشت نمی‌کنم.
‫چقدر دیگه مونده؟
‫تا ده دقیقه دیگه می‌رسم قربان.
‫- چه‌خبره؟ ‫- ببخشید.
‫یهو یه ماشین اومد جلوم. ‫الان بررسیش می‌کنم.
‫همه مسلحن!
‫مرکز، مرکز. ‫دسته 137 صحبت می‌کنه.
‫بهمون حمله شده! ‫نیروی پشتیبانی لازم داریم! مرکز!
‫مرکز به گوشم. صداتون نمیاد. ‫لطفاً تکرار کنین!
‫- مرکز! مرکز! ‫- چیشده؟
‫- بمبه! ‫- بمب؟
‫مواد منفجره گذاشتن!
‫چه‌خبره؟ ‫بنال!
‫- داریم می‌میریم! ‫- آروم باش!
‫باید خارج شیم!
‫بخواب رو زمین!
‫آره.
‫چی گفتین؟
‫مفهومه.
‫گفتن دسته نرسیده.
‫- هنوز نرسیده؟ ‫- رادیو؟
‫یهو قطع شد.
‫چه‌خبره؟
‫یعنی قطعاً...
‫به دسته حمله شده.
‫چی؟ ‫کی حمله کرده؟
‫امکان نداره پرفسور تنهایی تونسته باشه ‫این کار رو بکنه.
‫که یعنی یه گروه مسلح تعلیم دیده دارن
‫که می‌تونه ماشین‌های زرهی ‫و اسکورت رو بدزده.
‫یعنی میگی از اینا هم بیشترن؟
‫تفنگت رو بذار زمین!
‫اگه می‌خواب زنده بمونی ‫تفنگت رو بذار زمین.
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب،‌ خیلی‌خب، ‫شلیک نکنین.
‫تفنگاتون رو بندازین ‫وگرنه شلیک می‌کنم!
‫- بزن. ‫- تفنگاتون رو بذارین زمین وگرنه شلیک می‌کنم.
‫خب بزن.
‫بزن!
‫انگار چاره‌ای نداری. ‫ما که تفنگامون رو نمی‌ذاریم زمین.
‫و بعدش هم می‌میری.
‫حالت خوبه؟ ‫به همین زودی عاشقش شدی؟
‫می‌خوای باهاش بمیری؟
‫بدو دیگه!
‫بلند نشو!
‫پروفسور درمورد ما بهتون گفته بود؟
‫آره،‌ ولی فکر نمی‌کردم ‫بتونه این کار رو بکنه.
‫تو چرا نیومدی تو ضراب‌خونه؟
‫چون رئیس ما برلینه.
‫خوشوقتم، ‫اسم من سئوله.
‫تو رو خدا بگو اینجا چه‌خبره؟
‫اونا یه گروه تروریستی ضدحکومتی‌ان.
‫تو... اینجا چیکار می‌کنی؟
‫برای همین این پرونده به واحد ‫ ضدتروریسم کره‌جنوبی منتقل میشه.
‫همه بجز رئیس‌تون باید از اینجا بره.
‫چی میگی؟
‫اون مدرکی که ‫تو مخفی‌گاهش پیدا کردی رو دیدم.
‫سارقین به وضوح یه سازمان تروریستی‌ان ‫که اهداف سیاسی دارن.
‫نمیشه بیشتر از این معطل کرد.
‫سرنوشت کره به این بستگی داره.
‫مسئولین بیکار نمی‌شینن.
‫بله، رئیس پلیس؟
‫خب حالا نقشه‌ات چیه؟
‫وای نه...
‫باید بگم که بین من و سونگ جونگ‌هو ‫یه سرگذشتی بوده.
‫می‌دونین که توی گروگان‌گیری ‫چیکار نباید کرد؟
‫این که توی مذاکره، ‫کسی که می‌خوان رو ببری پیش‌شون.
‫ممکنه کلاً کنترل‌شون رو از دست بدن!
‫نقشه‌مون دقیقاً همینه.
‫موقعی که آقای جئون یونگ‌سو ‫داره حواس‌شون رو پرت می‌کنه،
‫واحد ضدتروریسم از پشت وارد میشه.
‫چی؟ ‫اینطوری گروگان‌ها توی خطر میفتن!
‫میشه...
‫لطفاً ایشون رو ببرین بیرون؟
‫بدو دیگه!
‫فعلاً نمی‌تونیم کاریش بکنیم.
‫برو خونه یکم استراحت کن.
‫هر اتفاقی که اینجا بیفته، ‫حداقل تموم میشه.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫اگه از همون اولش نقشه‌شون این بوده
‫که هونگ‌دان رو آزاد کنن ‫و جئون یونگ‌سو رو بیارن چی؟
‫فکر نکنم. ‫اونا حتی نتونستن با پروفسور تماس بگیرن.
‫این یعنی اون حرومزاده‌هایی که داخلن ‫احمق نیستن.
‫یکم بهش فکر کن.
‫هان؟
‫همین حالا از دسته بهمون خبر رسید.
‫تایید کردن که بهشون حمله شده.
‫پس واقعاً از عمد انداختنش بیرون.
‫اما چرا؟
‫تا با پروفسور حرف بزنن،
‫یا شاید هم یه کاری بوده ‫که نمی‌تونستن از تو ضراب‌خونه انجامش بدن؟
‫شاید به‌خاطر اون خائنه‌اس. ‫اگه...
‫ام...
‫منظورم این بود که...
‫- واسه چی به من نگاه می‌کنی؟ ‫- خب.
‫الان میایم.
‫نمی‌دونم کیم سانگمن چطور متقاعدشون کرده،
‫اما باعث شد که یکی از سارقا ‫دل و جرات کشتن آن رو پیدا کنه.
‫بعدش؟
‫چرا کسی رو بکشن، ‫وقتی که می‌تونن مجازات‌شون رو کمتر کنن؟
‫درسته.
‫پس کیم سانگمن دزدها رو ‫با نقطه ضعفی که دارن تهدیدشون کرده؟
‫هونگ‌دان رو واسه همین کار فرستادن؟
‫توکیو، کارت عالی بود.
‫چیزی که گفتم رو چک کردی؟
‫تو سونگ‌سانری یه ویلا ‫با یه اسم مستعار هست.
‫جای دنجیه. ‫واسه مخفی‌گاه عالیه.
‫اگه بچه نایروبی رو قایم کرده باشه، ‫احتمالاً همونجاس.
‫خیلی تا ملاقات برلین و جئون یونگ‌سو نمونده.
‫[ یک ساعت و چهل دقیقه تا ملاقات ]
‫مظنون دستگیره شده ‫در دزدی از ضراب‌خانه
‫به کمک هم‌دستانش ‫در حین اسکورت پلیس، فرار کرد.
‫وای، دیدن توکیو ‫حتی تو این شرایط هم خوبه.
‫جدی؟ ‫در این حد دوستش داری؟
‫مگه بهت نگفتم نگران نباش؟
‫اون مزدورها توکیو رو نجات‌ دادن؟
‫اره، اونا خودی‌ان.
‫از کجا می‌‌دونی؟ ‫ما که اصلاً نمی‌شناسیمشون.
‫من به خوبی می‌شناسمشون.
‫اگه تو چاهـم برم دنبالم میان.
‫چـی؟ منظورت اینه که اون مزدورها...
‫اونا واست کار می‌کنن؟
‫لعنتی!
‫شاید اصلاً نباید فرار می‌کردیم.
‫چی می‌گی تو بابا؟
‫مگه نشنیدی اون چی گفت؟ ‫می‌خواد با یه سیاست‌مدار ملاقات کنه.
‫پاک زده به سرش!
‫اگه اوضاع اونطور که می‌خوان پیش نره، ‫همه‌مون با خودش به‌گا رفتیم.
‫گشنمه!
‫آقای پارک...
‫نظرت چیه ازشون بپرسیم اجازه داریم ‫یه سر تا کافه‌تریا بریم یا نه؟
‫خب، از اونجایی که نمی‌شه رفت کافه‌تریا...
‫یه‌چیزایی براتون آوردیم.
‫فقط اینا دستگیرمون شد.
‫سیب‌زمینی.
‫فرار می‌کنید بعد غذا هم می‌خواید؟
‫بابا بیخیال.
‫چی شده؟ بیاین غذا بخورین دیگه.
‫به تو عنـم نمی‌دیم بخوری حروم‌زاده.
‫مگه گشنه‌تون نیست؟
‫درسته بحث‌مون شده، ولی ‫غذا که باید بخورید.
‫بیاید.
‫برو من حواسم هست.
‫چرا فاز رومئو و ژولیت گرفتین بابا؟
‫به خودت بیا و یه‌چیزی بخور.
‫- آقای پارک؟ ‫- بله؟
‫درسته که ماجرای گروگان‌گیری ضرابخانه ‫دارای انگیزه های سیاسیه؟
‫بله، طبق اعلام یک مقام ناشناس پلیس...
‫سرنخ‌هایی در مخفیگاه سارقین پیدا شده که،
‫ نشان می‌ده گروگان‌گیری ضرابخانه ‫صرفاً فقط یه سرقت نیست...
‫اینجا و اونجا...
‫بلکه یه نقشه حساب‌شده ‫با انگیزه‌های کاملاً سیاسیه.
دیدار سونگ جونگ‌هو با جئون یونگ‌سو...
‫مسئول منطقه اقتصادی مشترک «کره شمالی»
‫به این نظریه قوت می‌بخشه.
‫اصلاً علت ملاقات سونگ جونگ‌هـو با جئون یونگ‌سو چی هست؟
‫به‌نظر می‌رسه قصد دارن درمورد ماجرایی...
‫مربوط به اردوگاه‌های اجباری حرف بزنن.
‫اما مدت زیادی از اون ماجرا می‌گذره...
‫ترتیب دادیم اگر اوضاع خطری شد، ‫سریعاً شما رو از اونجا خارج کنن.
‫لزومی نداره.
‫اگه براتون وقت بخرم، به نظرت به نفع عملایت‌مون نیست؟
‫رهبر کُره شمالی...
‫[30 دقیقه باقی مانده]
‫خب، چی شده؟
‫یه نگاهی به لیست افرادی که ‫کیم سانگ‌من معرفی کرده بود انداختم،
‫بعضی‌هاشون هیچ ارتباطی با گروگان‌ها ندارن.
‫کی هستن پس؟
‫همه‌شون از اعضای خانواده سارقان شناسایی‌شده‌ان؛
‫از جمله پسر سیم یونگمون،
‫که بعد از پیام تصویری، غیب‌ش زده.
‫یعنی داره زن بیچاره رو با بچه‌ش تهدید می‌کنه؟
‫خب به نظرت پسره رو کجا قایم کرده؟
‫خوب می‌دونم گندکاری‌هاش رو کجا انجام می‌ده.
‫یعنی مطمئنی؟
‫سال‌های سال با اون آدم زندگی کردم.
‫[ ده دقیقه قبل از آغـاز ملاقات ]
‫شما ها کی هستین؟
‫مـا؟
‫خب،
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫فقط این رو می‌دونم که چندتاتون...
‫با تفنگ ای‌کی-105 کره شمالی و اینطور ‫اسلحه‌ها مسلح بودین.
‫همه اینا رو فقط از صدای تفنگ فهمیدی؟
‫آفرین!
‫بگو ببینم می‌خوای قیامی چیزی راه بندازی؟
‫قیام؟
‫چه‌خبر؟
‫ایست‌های بازرسی رو دور زدیم، ‫واسه همین طول کشید.
‫اما رسیدیم.
‫پسره اون بالاست.
‫همه‌جا نگهبان دارن.
‫وقت زیادی نداریم.
‫باید حواس‌مون باشه طبق ‫دستورالعمل پروفسور پیش بریم.
‫تیرهاش پلاستیکیه.
‫به عمرم همچین آدم لجبازی ندیدم.
‫جز برلین.
‫واضحه؟
‫بریم.
‫خیلی‌خب، وقتشه. بریم.
‫[ زمان ملاقات ]
‫[ جئون یونگ‌سو هم‌اکنون در ملاقات با سارقانِ ضرابخانه ]
‫خیلی وقته هم رو ندیدیم.
‫خدایی؟
‫منکه بعید می‌دونم.
‫چون بعد از اینکه از اون ‫اردوگاه اجباری تخمی‌ت فرار کردم،
‫هر شب مثل کابوس میای تو خوابم!
‫حالا نوبت منه که کابوست بشم.
‫ای جون.
‫حروم‌زاده.
‫مادرجنده!
‫لعنتی.
‫یالا.
‫خوبین؟
‫اره، فکرکنم دیگه همه‌شون رو به‌گا دادیم.
‫امشب، اون چهره خبیثت رو به همه نشون می‌دم.
‫به نظرت فاش کردن گذشته‌ام ‫چیزی رو تغییر می‌ده؟
‫ببین الان کجایی!
‫دو و ورت رو ببین.
‫شنیدم برق‌ها رو هم قطع کردن.
‫پس فکرکنم دیگه آخر خطه، نه؟
‫چرا بیخیال نمی‌شی و جمع کنی بری؟
‫اگه تخم داری...
‫به همه از کارهای وحشتناکی که...
‫توی کمپ شماره 14 می‌کردی بگو.
‫من فقط وظایفی رو که کشورم ‫به من محول کرده بود رو انجام دادم.
‫وظیفه؟
‫منظورت شکنجه دادن، گرسنگی دادن
‫و کشتن ما مثل سگ‌های تو خیابونه؟
‫اینا هم جزو وظایفت بود؟ جواب بده.
‫خیلی‌خب...
‫بیا بگیم من اینکارا رو کردم،
‫اما مگه تقاص‌ش رو همون موقع پس ندادم؟
‫مگه انتقامت رو ازم نگرفتی؟
‫چی می‌گی؟
‫دختر من توی اون اردوگاه پزشک بود،
‫بهش تجاوز کردی؛
‫و زنده زنده خاک‌ش کردی.
‫ناموساً؟
‫چطور دلش اومده همچین کاری کنه؟
‫خـوبه، داره خوب پیش می‌ره.
‫به‌نظرتون یکم زیادی نیست؟
‫- اگه بحث شدت بگیره و یکی چیزی‌ش... ‫- باید فداکاری کنیم!
‫وقتی این ماجرا تموم بشه، ‫هیچکس چیزی یادش نمی‌مونه.
‫چـرا؟ چون مردم حواس‌شون به قهرمان ماجراست.
‫رسانه‌ها کارایی که کردی رو...
‫فریاد می‌زنن و قهرمان خطابت می‌کنن.
‫- چه خبر شده؟ ‫- واقعیه این؟
‫- بیننده‌ها در حال افزایش ‫- کسی لینک‌ش رو جایی گذاشته؟
‫چقدر شلوغ شد یهو!
‫[ خیلی از پخش‌زنده ضرابخانه هیجان‌انگیزه تره، بـرگام ]
‫- سریالی چیزیه؟ ‫- دارن میرن طبقه بالا...
‫کسی اونجاست؟
‫- بـرگام! ‫- باورم نمی‌شه!
‫- وای! پشمام ریخت ‫- حاجی ریدم تو خودم.
‫چرا سارقان ضرابخانه رفتن اونجا؟
‫تفنگ واقعیه؟
‫- اینا واقعی‌ـیه یا الکی؟ ‫- نیست‌ش بابا! چی می‌گی.
‫- هدشات! ‫- واقعیه؟
‫- دست خوش بابا! ‫- واقعیه؟
‫زنده‌ست؟
‫- بـرگام! ‫- اول شخص هم هست، چه کیفیتی!
‫دست‌خوش دیدین چطوری فکشو آورد پایین؟
‫بازیه! من این بازی رو دارم بابا.
‫- پشمام یارو چه حرکتی زد. ‫- ریدم تو خودم.
‫فکرنکنم اونجا ضرابخانه باشه.
‫طبقه بالا بازـم آدم هست.
‫مطمئنم اینا نیروهای امنیتی ویژه کره جنوبی‌ان.
‫- برگام! یکی دیگه از اون سمت ‫- همینطوری زیاد می‌شن! تموم نمی‌شن
‫- دوربین چقدر حرفه‌ایه حاجی! ‫- این آبجی‌مون چقدر کارش خوبه!
‫- از جلوی دوربین برو کنار حروم‌زاده ‫- دیگه بَرگی برام نمونده!
‫- انگار یه فیلم سینمایی‌ـه. ‫- زنده‌ست بخدا.
‫- بسه! حروم‌زاده های روانی ‫- متاسفم.
‫مطمئنید این محتوا مناسب ماست؟ طرف انگار واقعاً مُرده.
‫اینا همه سارقای ماسک‌دار نیستن؟
‫- برگام. ‫- همه‌شون رو کُشتن؟
‫فکرنکنم آبجی‌مون اهل کُره جنوبی باشه.
‫- تموم شد؟ ‫- اینجا اتاقِ رئیسه؟
‫اون پسره کیه؟ دارن نجات‌ش می‌دن؟
‫- ماموریت با موفقیت انجام شد. ‫- فکرکنم می‌خوان پِسره رو بدزدن.
‫دونگچول...
‫نیروی کمکی بفرست اینجا، زود.
‫تو کی هستی؟
‫من دوست مامانتم.
‫مامانت خیلی نگرانته عزیزم.
‫می‌خوای بریم پیشش؟
‫تو دیگه از کجا پیدات شد...
‫تکون نخورید.
‫ما جون‌ این بچه رو نجات دادیم.
‫می‌دونم، ولی اینکار شما ‫رو قهرمان داستان نمی‌کنه.
‫چیزی نیست.
‫اون خانمه پلیسه.
‫اگه بری پیشش، نمی‌ذاره آدم بدها بگیرنت.
‫چی؟
‫اون خانم خیلی خوبیه.
‫باشه؟
آره.
‫من دوستتم.
‫بیا پیش من.
باشه؟
‫تکون نخورید.
‫جلوی بچه که نمی‌خوای مغزمون ‫رو بپاشی کف زمین؟
‫پس مجبورم نکنید شلیک کنم.
‫نوچه‌های سانگمن الاناست که پیداشون بشه.
‫باید این بچه رو از اینجا ببری.
‫آره...
‫رفتاری که با زندانی‌های اونجا داشتیم ‫نفرت‌انگیز بود.
‫هم مردم داخل اردوگاه گرسنه بودن ‫و هم مردم بیرون اردوگاه...
‫همه‌ش تقصیر من بود ولی...
‫من تقاص کارهام رو پس دادم.
‫دختره خوانده‌ام،
‫اون عزیزترین کَسم بود.
‫و به‌خاطر جرم و جنایات من بود که مُرد.
‫چرت و پرت کافیه.
‫قربان اینجا رو ببینید!
‫نمی‌خواستیم کار به اینجاها بکشه، ‫ولی پسر یکی از همکارانمون رو دزدیدین.
‫اون بچه رو تهدید به مرگ کردید!
‫اما خوشبختانه، همونطور که شاهد بودید ‫اون بچه رو نجات دادیم.
‫و اون رو صحیح و سالم تحویل پلیس دادیم.
‫همه حرف‌هایی که جئون یونگ‌سو زد...
‫چیزی جز دروغ نیست.
‫از کجا می‌دونیم؟
‫چون دختر خوانده عزیزش که می‌گه...
‫الان داره باهاتون حرف می‌زنه.
‫از وقتی بچه بودم بهم تجاوز می‌کرد،
‫و مجبورم می‌کرد توی ارودگاه براش ‫مثل سگ کار کنم.
‫زمانی که زندانی ها رو برای سرگرمی ‫شکنجه می‌داد و به قتل می‌رسوند...
‫هیچکس جرات نداشت جلوش رو بگیره.
‫جز سونگ‌ جونگ‌هو...
‫سونگ جونگ‌هو ازش نمی‌ترسید.
‫وقتی عاشقِ سونگ جونگ‌هو شدم...
‫جئون یونگ‌سو می‌خواست دوتامون رو بُکشه،
‫برای همین سونگ جونگ‌هو برای ‫اینکه نجاتمون بده، شورش راه انداخت.
‫و حالا،
‫جئون یونگ‌سو اومده جلوی عالم و آدم
‫داره مظلوم نمایی می‌کنه!
‫ کی تمام این گندکاری ها ‫رو لاپوشونی کرد؟
‫رهبرِ...
‫حزبِ اتحاد آینده، و رهبر قطع‌نامه ‫همکاری اقتصادی بین کره‌ها،
‫کیم سانگمن، نماینده کنگره.
‫ همون مادرجنده‌ای که ‫پسر نایروبی رو دزدید،
‫و بهش گفت که آن رو بکشه!
‫دروغه!
‫خب قربان، الان چیکار کنیم؟
‫قطع‌ش کنید، همین الان.
‫قطع‌ش کنید.
‫چه فکری کردن؟
‫از کشتن این بچه چی گیرشون میاد؟
‫کُره‌ها دوباره متحد می‌شن؟
‫کره شمالی و جنوبی با هم صُلح می‌کنن؟
‫نه.
‫اونا این چیزا به تخم‌شون نیست.
‫این نشست رو راه انداختن،
‫تا جیب‌هاشون پرپول‌تر و پرپول‌تر بشه.
‫خـدای من.
‫اینو ببینید.
‫پول مگه چیه؟
‫یه تیکه کاغذه.
‫توی این ضرابخونه هرچقدر دلتون بخواد ‫می‌تونید پول چاپ کنید.
ولی اگه کسایی که تصمیم می‌گیرن...
‫چقدر پول باید چاپ بشه، خودشون ‫از دزدها بدترن...
‫نباید جلوشون گرفته بشه؟
‫چرا؟ چون این خانه کاغذی ‫همیشه متعلق به مردم بوده.
‫معلومه که ما از پول مهم تریم.
‫- حالا... ‫- این دیگه چی بود؟
‫سارقان واقعی کیا هستن؟
‫و مالک واقعی این پول‌ها کیا هستن؟
‫آقا صبرکنید؛ تقاضا داریم بیشتر باهاتون گفت‌وگو کنیم.
‫آقا، ما یه جواب می‌خوایم.
‫به‌نظر می‌رسه جئون یونگ‌سو از پاسخ ‫به سوالات ما ممانعت کردند.
‫آفرین برلین.
‫کارت عالی بود.
‫هی هی برلین...
‫- چی شده؟ ‫- چت شد؟
‫برلین چقدر دیگه‌ زنده‌ست؟
‫نمی‌دونم.
‫به‌نظرت می‌خواد ضرابخونه ‫جایی باشه که توش می‌میره؟
‫اگه واقعاً برنامه‌ش اینه...
‫قبل از اینکه بمیره خودم می‌کشمش.
‫نماینده گنکره، سانگمن ادعا کردند که ‫هیچ کدام از سخنان سارقان، حقیقت ندارد
‫و قصد وی، فقط محافظت از جان آن کودک بوده است.
‫می‌دونستم همچین حرفی می‌زنه.
سیم یونگمون اگه شهادت بده، فاتحه‌ش خونده‌ست.
‫باشه. توی راهم ‫بعداً حرف می‌زنیم.
‫باشه.
‫خانم
‫جانم؟
‫دوستای مامانم آدم‌های بدی ان؟
‫مامانمم آدم بدیه؟
‫خیلی‌خب، وقتشه
‫بریم.
‫اصلاً نترس.
‫مو لای درز نقشه‌های برلین نمی‌ره.
‫آخه چرا داره اینکارو می‌کنه؟ ‫چرا من رو انتخاب کرد؟
‫یکم دیگه می‌فهمی.
‫هراتفاقی هم بیفته،
‫بهت قول می‌دم هیچی‌ت نمی‌شه.
‫پس اون بمبی که منفجر شد و نزدیک بود بمیرم چی؟
‫اونم همه‌ش یه نمایش بود؟
‫راستشو بخوای اون‌یکی کار من بود.
‫چاره‌ای نداشتم.
‫کیم سانگمن تهدیدم کرده بود.
‫داری دروغ می‌گی.
‫حرفایی که می‌زنید رو...
‫باور نمی‌کنم.
‫اینم از غذاتون.
‫کیرم توش!
‫دوباره سیب‌زمینی؟
‫یعنی توی این خراب‌شده ‫چیزدیگه‌ای نیست؟
‫اگه دوست نداری نخور!
‫بهتر از اینه که گشنه بمونید خب.
‫نمیای تو؟
‫باید یه‌چیزی بخوری.
‫اینو بگیر، دوتایی بخورید.
‫ممنون.
‫باشه پس، بیا بخوریم.
‫به‌خاطر پسرت مجبور بودی؟
‫خیلی خوشحالم که فرارنکردی و برگشتی...
‫ممنون.
‫به‌خاطر اینکه اینقدر قوی‌ای.
‫خب دیگه بیا غذا بخوریم.
‫چه‌خبرته داداش؟
‫بذار یکمم واسه بقیه بمونه.
‫چیه؟
‫درد دارم.
‫چی؟
‫فکرنکنم عفونت کرده باشه.
‫درد داره؟
‫به‌خاطر این نکشوندمت اینجا.
‫پس واسه چی؟
‫چی شده پس؟
‫چرا مدام بهم بی‌محلی می‌کنی؟
‫همچین کاری نکردم من.
‫خودت می‌دونی منم ‫می‌تونستم برم.
‫اما تصمیم گرفتم بمونم.
‫چی؟ زده به سرت؟
‫اره، شاید زده به سرم.
‫چه خبره اینجا؟
‫دارم درمان‌ش می‌کنم.
‫جای زخم‌ش یکم عفونت کرده.
‫دیگه تمومه...
‫بابات کارت داره، اونو بسپر به من.
‫- برو پیش بابات. ‫- خیلی‌خب، باشه.
‫پسره رو بردن یتیم‌خونه.
‫چندتا واحد اعزام کن اونجا ‫حواس‌شون به پسره باشه.
‫حتماً. ولی الان دیگه کیم سانگمن هیچ‌کاره‌ست.
‫خب حالا چی می‌شه؟
‫چی؟
‫- همینطوری هیچ‌کاری نکنیم؟ ‫- اره.
‫هرچی دستور دادن ‫اونو انجام می‌دیم.
‫اما خانم...
لی هونگ‌دان از دست‌مون فرار کرد،
‫پروفسور اون بیرون واسه خودش می‌چرخه،
‫و تقریباً کل عالم و آدم بازی‌مون دادن.
‫منم تا حدی مقصرم.
‫خب حالا که اینطوریه، بهتره بری خونه ‫و یکم استراحت کنی.
‫نیاز داری واقعاً.
‫باشه.
‫تو هم استراحت کن پس.
‫ولی خدایی...
‫همه‌مون به‌خاطر پولش اومدیم نه؟
‫ولی با توجه به حرفایی که جلوی دوربین زدی ‫فکرنکنم تو دنبال پول باشی.
‫اینطوری به نظر اومد؟
‫حرفایی که زدم جزوی از نقشه بود.
‫نقشه؟ کدوم نقشه؟
‫این خانه کاغذی متعلق به همه مردمه.
‫این چرت و پرت‌ها دیگه چی بود؟
‫خودمون رو اینجا زندانی کردیم، ‫جونه‌مون رو به‌خطر انداختیم...
‫تا بتونیم این پول لعنتی رو چاپ کنیم.
‫چطور متعلق به همه مردمه؟
‫خب راستش...
‫زیاد با نقشه‌ات حال نمی‌کنم.
‫ریو...
‫نمی‌دونم چرا اومدی اینجا ‫و داری جون‌ت رو به‌خطر می‌ندازی...
‫ولی ما رو قاطی‌ش نکن.
‫این کارها ممکنه نقشه پروفسور رو خراب کنه.
‫به خاطر برادرم.
‫برادرت؟
‫دلیل اینکه اومدم اینجا و ‫ جون‌ـم رو به‌خطر انداختم...
‫اینکه اطمینان حاصل کنم نقشه برادرم جواب می‌ده.
‫یعنی داری می‌گی که پروفسور...
‫اینکه جلوه بدیم انگار ‫انقلابی قراره رخ بده...
‫همه بخشی از نقشه برادرمه.
‫مطالبه‌گر؟
‫اصلاً ممکنه؟
‫اگه به چشم مطالبه‌گر بهمون نگاه کنن،
‫راه فرارمون به راحتی هموار می‌شه.
‫سَران کشور وحشت می‌کنن،
‫و قانع می‌شن که خواسته ما تنها ‫جلوگیری از رویداد نشست توافقی‌ـه.
‫اگه سئول و مزدورها اعلام حضور کنن،
‫سَران کشور نمی‌تونن از احتمال تلاشِ...
‫نیروهای مسلح برای رخ‌دادن یه عملایت تروریستی ‫در نشست توافقی به این آسونیا بگذرن.
‫کیم سانگمن و حزب‌ش رسانه‌ها رو فریب می‌دن،
‫و حقیقت رو مخفی می‌کنن.
‫اما افرادی که حقیقت رو فهمیدن، ‫به ما ایمان میارن، بهمون اعتماد می‌کنن
‫اگه همه اینا با موفقیت انجام بشه، ‫فقط یه قدم باقی می‌مونه.
‫با این نقشه به برادرم کمک می‌کنم ‫که به هدف‌ش برسه.
‫باشه اما چرا...
‫این رو مخفی کردین که شما دوتا برادرید؟
‫من بهش گفتم به کسی نگیم.
‫اگه به همه می‌گفتیم؛ ‫وقتی نایروبی بهمون خیانت کرد
‫هویت‌ش لو می‌رفت.
‫شـما دوتا چی می‌گین اینجا؟
‫گروگان‌ها آماده‌ان.
‫گروگان‌ها؟ گفت گروگان‌ها؟
‫باید بریم واسه بازگشت توکیو حاضر شیم.
‫چی‌ـ...چی گفتی؟
تـرجمه از «آیــــدا و محمدعلی sm» ::. Ayda.NDR & mmli_sm .::
‫اگه کسی می‌خواد بره،
‫این اجازه رو داره.
‫اما...
‫گروگان‌هایی که بمونن و بهمون کمک کن...
‫در ازای این کار...
‫به هرکدومشون سه میلیارد وون می‌دیم.
‫- سه میلیارد وون؟ ‫- جدی می‌گین؟
‫با این پول ثروتمند می‌شم.
‫باورم نمی‌شه، گفت سه میلیون؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.