‫[این برنامه برای تمام رده‌های سنی ‫مناسب است.]
‫آخ‌جون! آره.
‫رفیق‌های کاری تا ابــد.
‫می‌گم، کی این همه ‫دونات سفارش داده؟
‫سلام عزیزم.
‫ببین؛ ما خیلی بدبختیم.
‫باید می‌رفتی توی شرکت ترس کار می‌کردی.
‫مجبور شدیم مغازه رو بفروش!
‫الان توی این تخت زندگی می‌کنیم.
‫همه‌چی رو از دست دادیم.
‫خداحافظ تایلر.
‫مامان! بابا! مامان‌بزرگ! صبر کنید!
‫می‌تونستی به یکی از ‫بهترین‌ها تبدیل بشی! به یه اسطوره!
‫آهای تایلر. یه‌لحظه میای این‌جا؟
‫یه پیشنهاد کاری برات دارم.
‫ج...جانی؟ صبرکن. صبرکن.
‫تو نمی‌تونی از کسی که
‫فرار کنی؛ باید باهاش کنار بیای!
‫از بچگی می‌خواستم بترسونم!
‫بـن؟
‫ببین تایلر؛ من دیگه بزرگ شدم.
‫دیگه وقتشه برم مثل یه مرد کـار کنم
‫جایی که جوک‌هـام از تو خنده‌دار ترـه!
‫ها، ها، ها، ها. ‫وای!
‫چون حالا یه‌در خراب شده که ‫نمی‌تونیم کل کارمون رو متوقف کنیم
‫نمی‌تونی از کسی که هستی فرار کنی.
‫جانی صبرکن! صبرکن جانی! جانی؟
‫- باید باهاش کنار بیای ‫- خانواده‌ام...
‫تو قول انگشتی دادی!
‫جانی! جانی!
‫ببخشید بچه‌جون. تو دیگه تصمیمت رو گرفتی.
‫نه؛ نه؛ نه؛ نه. ‫جانی! جانی! نـه صبرکن.
‫تو قول انگشتی دادی.
‫- قول انگشتی دادی! ‫- نه؛ نه؛ نه؛ صبرکن!
« هیولاها در محل کار » « فصل 2، قسمت 6»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫دستکش خوش‌شانسی من کجاست؟ ‫کجاست؟
‫اول شکرها گم شدن و الان هم این؟
‫- چی‌ت گمشده؟ ‫- دستکش‌های خوش‌شانسی‌ام.
‫باید واسه مسابقه‌ی امروز با ‫شرکت ترس بپوشم‌شون.
‫همونی که همین یکم پیش گفتی!
‫مراقب باش مایک!
‫اون دست‌کش اونقدرها هم خوش‌شانسی نمیاره
‫چون شرکت ترس همیشه ‫کارخانه هیولاها رو شکست داده.
‫خب اما این‌بار برنده می‌شیم.
‫و جانی رو له و لورده می‌کنیم
‫از نظر روانی.
‫مایک، مایک ‫این یه بازی دوستانه‌ست.
‫ما فقط برای ‫دوستانه نگه‌داشتن اوضاع
‫بین دو شرکت داریم این
‫سنت قدیمی رو به جا میاریم.
‫دوستانه؟
‫می‌دونم سالی؛ برای همین گفتم ‫از نظر روانی له و لورده‌ش می‌کنیم.
‫ببخشید؟
‫ول؛ عالی شد که اومدی.
‫می‌خواستم بهت...
‫بابت اتفاق اون روز واقعاً متاسفم.
‫نباید وارد دستگاه شبیه‌ساز خنده می‌شدم؛
‫می‌دونم ول.
‫اما کـارت حرف نداشت.
‫استعداد تو ذاتـیه!
‫استعدادت از جوک گفتن عادی بیشتره؛
‫تو سبک شخصی خودت ‫رو ابدا کردی.
‫آره ول؛ واقعاً توی خونتـه این کار رو داری.
‫خب نظرت چیـه؟
‫دوست داری به عنوان خنداننده ‫برامون کـار کنی؟
‫خدای من! من...نمی‌دونم چی بگم.
‫تبریک می‌گم ول.
‫برای تایلر هم یه دستیار جدید ‫جور می‌کنیم
‫و برنامه‌ کاری‌مون رو ‫یکم تغییر می‌
‫خب تایلر...
‫اشکال نداره قبل از ‫قبول کردن این پیشنهاد
‫با تایلر حرف بزنم؟
‫ما به هم قول دادیم تا ‫ابد همکار بمونیم.
‫حتماً؛ حرف زدن با همکارت همیشه برگ برنده‌ست.
‫مثلاً آدم دوست داره اگه دوستش
‫با دشمن شماره یک‌شون مسابقه ترتیب داده
‫قبلش باهاش هماهنگ کنه نـه؟ ‫درست نمی‌گم؟
‫خب حالا، تایلر خیلی خوشحال می‌شه.
‫آره. آره. آره. آره.
‫خب ما دیگه باید بریم سروقت بازی.
‫همونی که باهام هماهنگ نکرده بودن.
‫خوشحال می‌شه. آره. آره.
‫خب من یه خبرهایی دارم.
‫ببخشید؛ دیشب اصلاً درست نخوابیدم.
‫عجیب‌ترین خواب ممکن رو دیدم.
‫من کارم توی تعبیر خواب بد نیست؛ ‫چی دیدی؟
‫- خب؛ توی یه اتاق بودم ‫- اتاق...
‫و یه چندتا در بود..
‫- در... ‫- و داشتم...
‫یکی رو دنبال می‌کردم.
‫داشتی جانی رو دنبال می‌کردی.
‫من...چی؟ ‫تو از کجا می‌دونی؟
‫واقعاً عصابم رو بهم ریخت.
‫اما خب یه‌جورایی با عقل جور در میاد چون ‫حقوقی که پیشنهاد داده
‫می‌تونه تمام مشکلات مالی ‫خانواده‌ت رو برطرف کنه.
‫اما خب بهش گفتی نه دیگه
‫دقیقاً. بهش گفتم نـه. ‫همونطور که قول داده بودم.
‫ما تا ابد رفیق های کاری هم هستیم.
‫قول انگشتی دادیم به هم.
‫- آره قول انگشتی دادیم ‫- قول انگشتی دادیم.
‫- آره بابا؛ آره. آره. ‫- آره بابا؛ آره. آره.
‫- دقیقاً. ‫- دقیقاً.
‫خیلی‌خب؛ گوش کنید. ‫قراره شرکت ترس رو نابود کنیم!
‫اشک‌ خودشون و اشک بچه‌هاشون
‫رو می‌خوریم!
‫چرا بابا؟ چرا دارن اشک‌های ما رو می‌خورن؟
‫بابا خواهش می‌کنم.
‫این اولین باریه که برای بازی سافت‌بال
‫دارم از اتوبوس پیاده می‌شم.
‫عجب روزی!
‫و قراره اولین بُردـت توی سافت‌بال ‫هم باشه فهمیدی؟
‫آروم بگیر مایک.
‫شرکت ترس هنوز نیومده.
‫هه! ظاهراً مثل سگ از مسابقه ‫با ما می‌ترسن.
‫[ بذارید شرکت ترس برق شما رو تامین کنه ]
‫آماده‌ای سالی؟ ‫سلام عجیب‌سوزکی!
‫سلام. سلام.
‫نگاه‌شون کن چطوری دست تکون می‌دن. ‫مثل اسکل‌ها.
‫دوستانه... ‫دوستانه...
‫سلام جانی. از دیدنت خوشحالم ‫عجب روز خوبیه نـه؟
‫آره رفیق ‫رئیس چوب‌ها کجـان؟
‫خب...
‫من دیگه برم کارهای تیم رو انجام بدم. ‫بازی خوبی داشته باشین.
‫آره؛ موفق باشین وازوفسکی.
‫عجب روز عالی‌ای.
‫عجب روز عالی‌ای برای شکست خوردن شـما
‫که منم بعدش بـگم
‫« به به اشک‌های جانی چقدر خوشمزه‌ست »
‫انگیزه‌ات رو دوست دارم مایک. ‫همیشه همینی.
‫گوش کن؛ درسته شماها تا حالا 39 بار ‫برنده شدین و ما هیچی؛
‫اما این دفعه مدیریت تیم با منه.
‫من کامل کتاب مربی‌گری «کریپیس»
‫و «تالار مشاهیر لیزاردو استابی» رو خوندم.
‫وای.
‫خب مربی ما هم کلی کتاب خونده.
‫راستش رو بخوای، کتاب نوشته!
‫راستش رو بخوای، خودش اون رو نوشته!
‫خب؛ جانی توی خط اول
‫- از نیمه دوم حمله می‌کنیم ‫- آره.
‫استابی لیزاردو! اسطوره بزرگ.
‫عجب سیبیل خفنی.
‫اون شبی که شما سه تا حمله قلب داشتین
‫و توی راه خونه هم 2 تـا دیگه من اونجا بودم.
‫ضربه چهار و پنجم ‫زدید و هـوم‌ران کردید من اون‌جا بودم
‫سلام تنبل کوچولو؛ اینم از این.
‫خیلی خب خداحافظ دیگه.
‫شوخی‌ات گرفته؟
‫دیگه هیچوقت صورتم رو نمیشورم!
‫وازوفسکی!
‫عالی شد.
‫مدارکت کجاست؟
‫این‌جا که دیگه نباید مدارک ‫نشون بده رُز!
‫کـارتِ موقعیت‌ات توی بازی؟
‫ممنونم کامرون.
‫و یادتون نره که هیچکس این‌بار
‫بیس‌های زمین بازی رو نخوره!
‫خیلی‌خب؛ جمع شید.
‫بریم تو کـارش شرکت ترس!
‫آره! حموم خون راه بندازید!
‫من حموم دوست دارم.
‫جانی کجاست؟
‫می‌خواستم یه سلامی بهش بکنم.
‫آره منم ندیدمش؛ می‌گم..
‫تایلر، موقعیت تو ‫میون بیس دوم و سومه. ‫تایلر، تو وسط بیس دوم ‫و سوم
‫بازی‌ات خـوبه نـه؟
‫خیلی وقت پیش بازی می‌کردم؛ ‫اما بازی ام بد نیست.
‫تازه؛ من چـوب قوی‌ام آوردم؛
‫دکتر تریسا سوینگ‌ول.
‫دکتر چیـه؟ ‫گل زدن.
‫پس کـارت خیلی خوبه و ‫نا اُمیدم نمی‌کنی.
‫ول؛ تو هم بازی‌ات خوبه؟ ‫نه.
‫پس تو توی خارج ‫زمین اصلی وایستا.
‫شروع کنید.
‫شکستش بده! دخلش رو بیار.
‫کاتر؛ بعید می‌دونم تو این سن ‫و سال بتونی درست ضربه بزنی.
‫حداقل وقتی عطسه می‌کنم ‫نمی‌شاشم تو خودم.
‫منطقی بود.
‫کارت تمومه!
‫تلاش اول.
‫آفرین. عالی بود.
‫آفرین شرکت ترس.
‫خیلی‌خب دکتر سوینگ‌ول؛ یه ضربه می‌زنم اون سمت
‫تا بتونم برم با جانی حرف بزنم
‫می‌دونی؛ خیلی عجیبه که منم ‫دیشب یه خواب عجیب دیدم
‫یادم رفت بگم؛ توی خواب خنداننده ‫شده بودم. خدایی عجیب نیست؟
‫برو بیرون. ‫آشغال!
‫خدایی خوب گرفت.
‫حالا؛ جدی عجیب نیست؟ ‫این‌که من یه خنداننده باشم؟
‫آهای تاسکمن؛ نوبـت توئه
‫آره ‫من..من باید برم
‫ببخشید ول.
‫خیلی‌خب؛ موفق باشی تایلر.
‫و همچنین شما دکتر تریسا سوینگ‌ول.
‫اوه! تو از اینایی هستی ‫که بالا تنه‌شون خیلی هیکلیه؟
‫آره؛ به‌خاطر شاخ های بزرگمه.
‫باعث می‌شن دست‌هام از ‫حالت عادی‌شون کوچیک‌تر دیده بشن.
‫تو قوطی‌ای. ‫شروع کن.
‫با کتابِ خودش تیم‌ش رو شکست می‌دم.
‫برو تاسکمن!
‫آهای تاسکمن. می‌تونی.
‫قشنگ بزن از بغلش رد بشه، ‫از بغلش؛ از اون بغل.
‫بزن که بریـم.
‫گرفته شد.
‫آره. به نفع‌مون شد. ‫آفرین. آفرین.
‫وایسا ببینم! شاید اون می‌خواد ‫خیال‌مون راحت بشه.
‫کارت خوب بود.
‫جانی من...
‫خب...حالت چطوره؟
‫- خوب. ‫- خوب. ‫خوب؛ خوب؛ خوب...
‫خوب؛ خوب. ‫عالی.
‫ضربه سـوم.
‫بیرون.
‫- خب؛ ببین... ‫- زودباش جـوی!
‫این هیولای گنده آبی رو هم بنداز بیرون.
‫به روی چشم رئیس.
‫بابت این‌که شرکت ترس ‫رو بهم نشون دادی باز هم ممنونم.
‫امیدوارم...اوضاع بین‌مون خراب نشه یه وقت.
‫نه. ‫خوبه. عالیه.
‫برو که بریم.
‫تلاش اول.
‫چـی؟
‫و می‌دونی...من دوباره الان دارم ‫به شرایط ام فکر می‌کنم
‫و این‌که اون موقع راستش نمی‌دونستم
‫چقدر به این کار نیاز دارم می‌دونی؟
‫خب ببین من زود اون قضیه ‫رو فراموش کردم
‫ببخشید بچه جون؛ من یکی دیگه ‫رو استخدام کردم.
‫تو...یکی دیگه رو استخدام کردی؟
‫اسمش «اسکایلر»ـه. ‫پسر با استعدادیه.
‫خب؛ دوست دارم ببینمش.
‫تایـلر بدو!
‫اگه بـری سمتِ بیس دوم می‌بینیش!
‫بدو تایلر. بـدو.
‫پرتش کن سمت اسکایلر.
‫پس تو اون ترساننده جدیدی؟
‫سلام؛ من اسکایلر ام.
‫عاشق ترسوندن بچه‌هام می‌دونی...
‫آره؛ آره؛ می‌دونم.
‫چهره‌ت...اصلاً واسه ام آشنا نیست.
‫تو دانشگاه درسش رو خوندی یا...
‫برای سافت‌بال؟ نه.
‫- نه. ‫-که اینطور.
‫نظرتون چیـه هیولاها؟ بزنید بریم! ‫باید یکم بری عقب تـر.
‫اولین بـارتـه؟
‫آره. می‌خوام حسابی از این ‫لحظه لذت ببرم.
‫تلاش اول.
‫نگران نباشید بچه‌ها؛ تازه تلاش اول بود خـب.
‫- آره. ‫- عکس برای خاطره‌سازی.
‫فیتز! باید دستت رو بچرخونی ضربه بزنی. ‫بچرخونی!
‫اینطوری؟
‫آره. آفرین.
‫آره! آفرین.
‫آفرین.
‫فیتز! بـدو! بـدو سمت خونه.
‫خونه؟ چرا؟
‫نکنه اتـو رو خاموش نکردم؟
‫ببین داریم ازشون می‌زنیم جـلو. ‫چه نیازی به دست‌کش شانس هست آخه؟
‫آره؛ آره. فکر کنم نیازی نیست.
‫حق با تو بود. ‫این بازی دوستانه‌ست.
‫یا شایدم نه...
‫اینم از حرکت منحنی اول.
‫می‌گیرمش.
‫بیرون. ‫کارت حرف نداشت کله دوناتی!
‫باورت می‌شه جانی به جای ‫من اون یارو رو استخدام کرده؟
‫زودباش اسکایلر؛ تو می‌تونی.
‫خب نمی‌شه که جانی توی کاری که ‫خودت گفتی نه استخدامت کنه.
‫خیلی عجیب می‌شه اونطوری.
‫- واقعاً دارم روانی می‌شم. ‫- زودباشین.
‫آفرین شرکت ترس.
‫حالا که بحث شغل و این‌ها شد،
‫دارم کم کم به خنداننده شدن فکر می‌کنم
‫- و... ‫- چی؟ مگه ما رفیق‌های کاری نبودیم؟
‫نمی‌تونیم...بزنیم زیر قول‌مون
‫یعنی خب بذار از تجربه خودم بدم
‫خنداننده شدن اینطوری نیست که ‫با خودت فکر کنی بگی خب تصمیمم رو گرفتم
‫واقعاً سخته؛ باید بلد باشی ‫چطوری اجرا کنی و آزمون بدی
‫کلی آزمون و امتحان.
‫یعنی خب می‌دونی؛ احتمالش ‫کمه قبول بشی.
‫احتمالش کمـه! چرا؟
‫بزنید بـریم! ‫له و لورده‌ش کنید.
‫یعنی واقعاً بزنیم اون پسره رو بترکونیم.
‫وقت حرکت «دوپسی تودل»ـه.
‫آره.
‫گرفتمت.
‫باورم نمی‌شه! ترکوندی.
‫وای.
‫- نه. ‫- دمت گـرم!
‫عجله نکن.
‫بگیرش. زودباش سالی.
‫- نزدیکه. نزدیکه. ‫- اسکایلر ترکوند.
‫دمت‌گرم بچه جـون عالی یود.
‫سلام؛ من اسکایلر ام.
‫بچه‌جون؟ بچه‌جون که من بودم.
‫عالی بود.
‫خیلی‌خب؛ اون‌ها امتیاز رو گرفتن ‫و اشکالی نداره
‫چون اون‌ها استالی لیزاردو رو توی تیم‌شون دارن.
‫اون قهرمان منـه. نگاه‌ش کنید. ‫نگران هیچی نیست.
‫به‌نظرت حالش خـوبه؟
‫خب خوش کنید؛ ما یه سری اشتباهات کردیم
‫که عواقب جبران ناپذیری هم در پی داشت.
‫اما هنوز هم می‌تونیم برنده بشیم.
‫بیاین گلوشون رو جـر بدیم!
‫به طور دوستانه دیگه
‫فکرکنم واقعاً دردت گرفت
‫چشم خوبی زدی!
‫همگی یکم بیاین عقب. بیاین عقب. ‫این یارو محکم ضربه می‌زنه.
‫بیرون.
‫بلاخره یه‌چیزی از اینی که ‫دور کله‌تـه خجالت‌آور تر.
‫آه.
‫ووپسی دوبلی!
‫بیرون شدم نـه؟
‫تلاش اول.
‫آره.
‫بیرون.
‫آره.
‫بیرون.
‫اصلاً بلد نیست ضربه بزنه؛ ‫بنداز بیرون از بازی!
‫اما اون مامان‌مونه‌ها.
‫می‌دونم.
‫گرفتش. گرفتمش.
‫بیرون.
‫- من اسکایلر ام. ‫- آره. آفرین. ‫آره.
‫زودباشین!
‫کثیف بود می‌خواستم تمیزش کنم.
‫می‌دونی؛ چون من بازی نمی‌کنم
‫دلیل نمی‌شه که ‫بهم نیازی ندارن.
‫مامانم همیشه این رو می‌گفت
‫بیرون.
‫- گرفتیش رفیق. ‫- بیرون.
‫بیرون.
‫دوباره بیرون.
‫اینا همه‎ش جزوی از نقشه‌هاشه. ‫بدبخت شدیم. بدبخت شدیم.
‫سکوتِ بی‌تفاوت شما من ‫رو یاد پدرم می‌اندازه.
‫بذار حدس بزنم؛ عصبانی نیستی ‫فقط نا اُمیدی.
‫تـوپ اسـوچس!
‫تو و این آتیش؛ دوتاتون بیرون.
‫خیلی‌خب؛ دوباره اومدیم پیش هم ‫ببین من باید
‫درمورد این قضیه خنداننده شدن ‫باهات حرف بزنم.
‫آره.
‫می‌گیرمش. می‌گیرمش. ‫می‌گی...
‫گرفتمش!
‫هــوهـــو!
‫حالشون رو جا بیارید شرکت ترس!
‫خودم می‌تونستم بگیرمش تایلر!
‫گفتم که خودم می‌گیرمش.
‫عالی شد. داریم می‌بازیم.
‫اگه به امتیازها نگاه نکنی ‫نمی‌فهمیم که باختیم و نمی‌بازیم.
‫به خودتون بیاین! دارن مثل تریلی ‫از رومون رد می‌شن.
‫برای همین باید از دست‌کش‌های ‫خوش‌شانسی‌ام اسفاده کنیم.
‫فقط باید با هم هماهنگ باشیم.
‫دوستانه نـه؟
‫خیلی‌خب؛ تا الان دونفره‌مون بیرون شدن.
‫تایلر؛ نوبـت توئـه. ‫توروخدا گند نزن.
‫خب نظری درمورد من یکی نداری؟
‫حسابی مغزت درگیره یه‌چیزیه!
‫تلاش اول.
‫دستت رو بچرخون.
‫تلاش دوم.
‫آره. آفرین. ضربه عالی ای بود.
‫نه. توی بیس یک بمون. ‫تو بیس یک بمون.
‫پرت‌ش کـن سمت من.
‫اسلاید! اسلاید! اسلاید!
‫قبوله.
‫آره. آره.
‫آره.
‫وای. ببخشید.
‫اسکایلر حالت خوبه؟
‫- اسکایلر خوبـه. ‫- خوبه. خوبه.
‫حالش خوبه. خوبه.
‫بیرونـه!
‫داداش چه‌خبره؟
‫فکر می‌کردم این یه بازی دوستانه‌ست.
‫شرکت ترس باید یه بازیکن جدید بیاره.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫جانی؛ به‌خاطر این‌که این یه بازی دوستانه‌ست
‫می‌تونی یکی از بازیکن‌های ما ‫رو انتخاب کنی بیاد توی تیم شما.
‫یا این‌که من بیـام!
‫شنیدین؟
‫«چت میاد توی بازی» ‫شما هم شنیدین؟
‫فکر کنم فکر خوبیه...
‫بقیه هم موافقن؟
‫همه‌ش دارم این بحث رو ‫پیش می‌کشم؛ بذار برم سر اصل مطلب.
‫الکی گفتم خواب دیدم یه خنداننده شدم.
‫الکی گفتم دارم به خنداننده شدن فکر می‌کنم
‫راستش ازم درخواست کردن ‫که به عنوان خنداننده براشون کار کنم.
‫وایسا ببینم؛ یعنی تو امتحان...
‫خب راستش امتحان رسمی نبود؛
‫یعنی بودها اما خب من وقتی رفتم اون داخل
‫اگه با عقل جور در میاد؛ ‫اون‌ها من رو دیده بودن.
‫اون‌وقت الان داری بهم می‌گی؟
‫از همه‌ش می‌خوام ‫بیام بهت بگم.
‫من...تایلر؟
‫نظرت چیه؟ می‌خوای واسه ‫تیم شرکت ترس بازی کنی؟
‫آره؛ خوشحال می‌شم.
‫تایلر، داریم حرف می‌زنیم‌ها.
‫برم تو بیس سوم، آره؟ ‫نه. نه. نه.
‫نه. یه نقشه بهتر دارم.
‫- می‌خوام پرتاب کنی. ‫- جوب؛ اشکالی نداره؟
‫نه بابا؛ خدمت شما. ‫بترکون.
‫و ببین چوب دست کیه.
‫بلد نیست ضربه بزنه.
‫می‌ترکونیش دیگـه؟
‫زودباش دست کوچولو. ‫روشون رو کـم کن.
‫چی؟ ول حواست رو جمع کن. ‫فقط ضربه بزن.
‫توروخدا؛ نمی‌شه که 40 سال ‫پشت سر هم ببازیم.
‫فقط ضربه بزن. توپ رو بزن بره.
‫اوه! دوست‌های صمیمی توی ‫بازی بر علیه هم قرار گرفتن.
‫خیلی سخته.
‫صدام داره می‌لرزه از استرس.
‫می‌شنوی؟
‫حواست رو جمع کن ول. ‫دخلش رو بیار.
‫ببخشید تایلر.
‫تلاش اول.
‫استابی از کجا می‌دونست ‫کار تایلر تو ضربه زدن اینقدر خوبه؟
‫- تونستم! ‫- قبول نبود. تلاش دوم.
‫آره.
‫بیرون.
‫نمی‌تونم نگاه کنم. ‫قلبم داره به درد میاد
‫تـوپ. ‫یالا، بیا تمومش کنیم.
‫اوه!
‫اسکایلر داره کم کم حالش بهتــ...
‫آخرین ضربه.
‫کارش رو یه‌سره کن بچه‌جون.
‫تو قول انگشتی دادی!
‫بیرون.
‫آره. شرکت ترس برنده شد. ‫ایول. ایول.
‫تایلر. تایلر. تایلر. تایلر.
‫آفرین دست‌کوچولو. برنده شدیم.
‫تایلر. تایلر. تایلر.
‫چهل‌تایی‌هاش! چهل‌تایی‌هاش.
‫بازی خوبی بود مربی.
‫وای.
‫نه؛ دوباره نـه چت.
‫عالی بازی کردی بچه جون.
‫آره. آره. ‫می‌گم به‌نظرت...
‫چون من یه‌جورایی توی تیم شما بودم
‫برای همین می‌تونیم درمورد اون
‫می‎دونی؛ اون پیشنهاد کاری که...
‫ببخشید بچه‌جون؛ ‫اما تو تصمیمت رو گرفتی.
‫خانم ورثینگتون. بازی خوبی بود.
‫بچه‌ها؛ دیدین مامان‌تون چقدر خوب بازی کرد؟
‫اولین بازی؛ اولین باخت. ‫لعنتی.
‫متاسفم...
‫ببخشید؛ منم لحظه آخری ‫حسابی جوگیـر شد بودم.
‫نگران نباش؛ سال بعد ‫باز هم فرصت داریم.
‫حداقل تونستم از یه اسطوره امضا بگیرم.
‫خیلی قشنگه رفیق.
‫و راستش...
‫یه دستکش خوش‌شانسی ‫جدید برات گرفتم.
‫از استابی خواستم این رو بهم بده.
‫و درخواست ام رو رد نکرد.
‫ممنون سالی.
‫عرق کرده! ‫دقیقاً همونطور که تصور می‌کردم.
‫می‌دونی، راستش من نفهمیدم آخر
‫تو داشتی برای کدوم تیم بازی می‌کردی
‫هی..
‫یه لحظه...یه لحظه فکر می‌کردم ‫الان با اون توپ می‌زنی کورم می‌کنی!
‫واقعاً بازی هیجان انگیزی بود.
‫آره.
‫واقعاً خوب بازی کردی همکار.
‫ممنون.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫شروع کنید!
‫دستکشم کـو؟