‫ایالت یوتا، در برابر اریک نیل
‫وکیل مدافع با یک تغییر ‫در دادخواست
‫مبنی بر کاهش زمان حبس، برای قتل ‫موافق کردند
‫چیزی که به نظر دست اُلیویا لیک می‌باشد
‫در 800 متریِ زمین وی پیدا شد
‫چرا الآن اینجایی؟
‫اشتباه میکردم که فکر کردم ممکنه ‫این وضعیت حقت نباشه
‫متاسفم!
‫- نه، نه، تو نمیتونی اینجا باشی ‫- نه
‫- لطفاً! ‫- همه‌ی سرنخ ها به سمت اریک‌ان
‫ولی به نظر من، این کار به ‫اریک نمیخوره
‫ازت میخوام که بری
‫من معتقدم که برادرم بی‌گناهه
‫کسِ دیگه‌ای رو ندارم که برم ‫پیشش، لطفاً
‫اثر انگشت‌ـت روی چکش‌ـه
‫و وقتی پلیس پیدات کرد، تو ترسیدی!
‫یه طرف چیزایی وجود داره که تو میخوای ‫باهاشون بازی کنی
‫و یه طرف هم چیزیه که واقعاً وجود داره
‫میخوای به کدوم بسنده کنی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آقا، ببخشید، آقا
‫آقا! ازتون میخوام دستاتون رو جایی ‫بذارین که بتونم ببینم‌ـشون
‫بالاتر
‫- چه کوفتیه؟ ‫- مم، خوبه
‫خانم، شلوارش رو تا زانوش ‫بکش پایین
‫- آه! ‫- نِیت!
‫وو، چه غلطی میکنی مَرد؟
‫رفیق!
‫جول هارلیِ لعنتی
‫اینجا توی سامیت، یوتـا
‫بیا اینجا، مَرد
‫- بیا بغلم ‫- خوشحالم می‌بینمت
‫فکر نمیکردم دیگه اینجا ببینمت، مَرد
‫- خب ‫- و از هردوتون میخوام که...
‫از این مِلک برین بیرون
‫که عملاً یه صحنه‌ی جرمه
‫که اون باید بدونه
‫چون از قبل، حدود 3 بار بهش گفتم
‫پس، شما همدیگه رو میشناسین؟
‫آم، کم و بیش
‫عمدتاً کمتر
‫ولی، آره. اگه تو...
‫- اوه، سلام! ‫- سلام
‫همه‌چی مرتبه، همه‌چی مرتبه
‫فقط یه تجدید دیداره
‫جول هارلی رو که یادته
‫قبلاً اینجا زندگی میکرد
‫آشنا به‌نظر میرسه
‫- آلن پِیپ هستم، چطوری؟ ‫- خوبم
‫فکر کنم شما رفقا اون نوار زرد رنگِ ‫پایین جاده رو دیده باشین؟
‫درواقع، ما از یه راه دیگه اومدیم. ‫بابت این قضیه متاسفم
‫شما 4 سال پیش کارآگاه مسئولِ ‫این پرونده بودین
‫- شما رو میشناسم؟ ‫- نه، هرگز همدیگه رو ملاقات نکردیم
‫پس، رفقا، هردوتون
‫همین الآن باید از این ‫مِلک برین بیرون
‫آره، متنفرم از اینکه یه ‫کله‌شق باشم
‫ولی رسانه هایی داریم که مثل ‫کِرم از زمین میان بیرون
‫مردمِ بالای کوهستان ‫فقط سعی میکنن
‫از یکم خلوتی که دارن لذت ببرن
‫- اگه شما، اه... ‫- البته
‫آلن
‫گوش کنین، راجع به آلن نگران نباشین
‫فقط داره کارشو انجام میده
‫میدونه که نفع‌ـش کجاست
‫فکر نکنین که خواستم زرنگی کنم و اونو با خودم آوردم
‫جول، یه موضوع کم‌اهمیت‌تر
‫عمراً بتونی حدس بزنی که الان ‫از پیشِ کی دارم میام اینجا
‫- اوه، آره؟ ‫- متولد برج سنبله‌ست، از گفتگوهای طولانی متنفره
‫دوست داره تو اوقات فراغتش زیر ‫بارون قدم بزنه
‫- عاشق غذای ایتالیایی هم هست ‫- هاه
‫درواقع، فکر نکنم هیچکدوم از اینا ‫حقیقت داشته باشه
‫حتی نمیدونم که متولد برج سنبله‌ست
‫امکان نداره! ‫فرانک!
‫هی، فرانک!
‫آره!
‫خیلی‌خب
‫- سلام، رفیق! ‫- سلام، امکان نداره!
‫- امکان نداره ‫- ریشاشو نگاه کن
‫ببین کی رو موقعی که داشت دنبال ‫فاحشه میگشت پیدا کردم
‫چطورین رفقا؟ ‫میخواین بشینین؟
‫- معلومه که میخوایم. میشینیم ‫- آره، بشینین
‫تنها بودی؟
‫آره
‫- اوه، فرانک. ایشون پترا ئه ‫- اوه، چند روز پیش همدیگه رو دیدیم
‫کلّی درمورد اون‌شب ازم سوال پرسید
‫شبی که رفتیم سینما.. «هابیت2» رو دیدیم
‫آره، توی ایست‎‌ریج. فیلمش به اندازه‌ی ‫قسمت اولش خوب نبود
‫خدایی، کی اسم یه چیزو ‫«برهوتِ اسموگ» میذاره؟
‫اسماگ
‫- خب، لورا چطوره؟ ‫- خوبه
‫- آره، همه چی خیلی خوبه ‫- شما باهم ازدواج کردین
‫نِیت گفت تو فیس‌بوک دیدتش
‫آره، سعی کردیم مراسم کوچیکی بگیریم. ‫فقط خانواده‌ها باشن
‫هی، مشکلی نیست، می‌فهمم رفیق
‫اصلاً مشکلی نیست
‫هیچکس مشکلی باهاش نداره، نگران نباش
‫مشکلی نیست
‫خب، من... من غذا خوردنم تموم شد
‫خب، لعنتی
‫بذار بهتون بگم، بهترین چیز ‫مدیر بودن اینه که...
‫مزایاش عالی‌ان
‫مثلاً، باید خیلی دیر برم خونه
‫و خیلی زود بیام سرکار
‫چقدر اینجا میمونی؟ باید حتماً ‫باهم وقت بگذرونیم
‫فقط یه چند روز. آره حتماً باید باهم ‫یه وقتی بگذرونیم
‫میخوای الآن برنامه‌شو بریزیم؟ ‫بهت زنگ بزنم یا ...؟
‫اگه میخوای، الآن وقت می‌گذرونیم
‫میخوای الآن وقت بگذرونیم؟ یا نه
‫- اگه سرت شلوغه، میتونم... هرچی
‫هرچی تو بخوای مشکلی نیست. اگه سرت شلوغه، ‫مجبور نیستیم اصلاً وقت بگذرونیم
‫- درک میکنم ‫- نه، من... فقط یکم خسته‌ـم
‫ولی، میخوای بری؟
‫آره، میخوای برسونمت؟
‫آره، خیلی خوب میشه
‫- شماها مشکلی ندارین؟ ‫- نه، عالیه
‫- عالیه ‫- خوبه، آره!
‫- میرسونمت ‫- مثل قدیم‌ها
‫آره، اوه، آره
‫خب، پس بعداً می‌بینمتون
‫- آره، یه روزِ دیگه ‫- یه روزِ دیگه
‫یه روزِ دیگه. بذار... باید تسویه ‫حساب کنم
‫و یه خبر ناجور هم دارم
‫همم؟ البته توی ماشینم و نه توی جیبم...
‫- فرانک، فرانک، بیخیال... ‫- کیفِ پولمه
‫ممنون
‫- از اینجا برین ‫- فردا بهت پیام میدم
‫عالیه
‫- مَرد ‫- آره، میدونم
‫- از شهر رفتی ‫- میدونم مَرد. دیوونگی‌ـه یا چی؟
‫چقدر شده، 4 سال، 5 سال؟
‫فرانک زیرک‌ـه
‫خب، قضیه‌ی آلن چیه؟
‫آلن؟ باشه
‫چیزی که راجع به آلن باید بدونی ‫اینه که
‫به مدت 30 سال، برای کلِ شهر کار کرد
‫که جمعیتش 36 هزار نفر بود
‫یه ماشین شوی مالیبو رو روند ‫[تمام این 30 سال]
‫توی سه سال اخیر
‫برای 12 خانواده کار کرد
‫و الآن داره دومین پورشه‌ـشو میرونه
‫که عاشق اینه باهاش ‫از کنارمون رد بشه
‫خوشحالم حالت خوبه، مَرد
‫شبیه اون آدمی شدی که وقتی برای اولین بار ‫به شهر اومدی، دیدم
‫خب، کارم حسابی درگیریِ فیزیکی داره
‫ولی بیشترش به‌خاطر باشگاهه، مگه نه؟
‫مگه نه؟ بیخیال
‫آره، رو خودم کار میکنم
‫ولی بیشترش، میدونی... حالا هرچی
‫حالا هرچی
‫گفتی کجا کار میکنی، یه چیزی ‫که به شکار ربط داره؟
‫آره، عموم یدونه از این... وسایل رو داره
‫کار خوبیه
‫آره
‫هوای پاک، خوبه
‫لورا هم برای یه دکتر کار میکنه، درسته؟
‫آره
‫تغییر بزرگی‌ـه
‫با این حرفت به کجا میخوای برسی؟
‫اوه، هیچی، هیچی، فقط... هیچی
‫طرف رو دیدی؟ آدمِ خوبیه؟
‫نمی‌دونم، منظورم اینه، ‫طرف میره به بولیوی
‫تا مُفتی، اختلال شکافتگیِ لب رو درمان کنه ‫[یکی از نواقص زایشی بدن است. در این حالت بخشی از لب نوزاد ‫باز می‌ماند و گوشت آن رشد کافی نداشته‌است]
‫آه
‫پس ممه میکاره و بوتاکس انجام میده
‫تا پول مرسدس‌ـش رو در بیاره، اینطوریه؟
‫آره تقریباً اینطوریه
‫نمی‌دونم ماشینش چیه
‫ولی به‌نظر میرسه یه مهمونیِ کریسمس ‫خیلی خفن داشت
‫تو یکی از پست هایی که لورا گذاشت دیدم ‫[منظورش پستِ فیس‌بوکه]
‫شبیه یه مهمونیِ اداره‌ای بود
‫تورو توش ندیدم
‫آره، نمی‌دونم
‫فکر کنم یه کاری یا چیزی داشتم
‫یادم نمیاد
‫ببین مَرد، کارِ لورا، ‫درواقع خیلی عالیه
‫قضیه فیلم و سینما، خیلی...
‫میدونم
‫- نه، جدی... ‫- می‌فهمم
‫می‌فهمم
من هیچی بهشون نگفتم
‫ما سینما بودیم
‫خوبه
‫قضیه اینه، هیچوقت راجع بهش ‫به لورا چیزی نگفتم
‫فکر کنم میکُشتش ‫[از ناراحتی]
‫اون گفت که باید به داستانمون ‫پایبند بمونیم
‫که این دوتا، دو اتفاق ‫جدا از هم هستن
‫اینکه ما درمورد دختره دروغ بگیم، ‫ربطی به ماجرای قتل نداره
‫و اینکه، ما حتی درمورد قتل تا بعد از
‫اینکه دروغ بگیم، خبر نداشتیم
‫این اتفاقی‌ـه که افتاد
‫پس، آره
‫- اسمش چی بود؟ ‫- کی؟
‫- زنی که باهاش خوابید ‫- نمی‌دونم
‫اون با یه زن خوابید، تو هم ‫صبح رفتی دنبالش
‫اونوقت هیچوقت اسمش رو بهت نگفت؟
‫چرا زن‌ها فکر میکنن، مردا درمورد همه‌ی کاراشون پرچونگی می‌کنن؟
‫زن‌ها خیلی بیشتر از مَردا ‫درمورد این چیزا پرچونگی می‌کنن
‫اونا درمورد همه‎‌چی بهم میگن ‫و هیچ حد و حدودی هم ندارن
‫آدرسش چی؟
‫فرانک، صبحِ روز سال نو
‫از کجا سوارش کردی؟
‫داخل شهر
‫روبروی، اون چیز... میدونی
‫باشه، پس حتی نمیدونی که ‫کجا زندگی می‌کرد
‫اونم کردی دستیارت؟
‫یا فقط این تحقیقاتِ به‌خصوص اینجوریه؟
‫این یه تحقیق نیست
‫فقط اینه که، دوتا آدمِ کنجکاو ‫دارن چندتا سوال میپرسن
‫فرانک
‫اگه هیچوقت اسمش رو نشنیدی
‫یا از نزدیک ندیدیش
‫و هیچوقت به آپارتمانش هم نرفتی
‫از کجا میدونی که اصلاً پایِ زنی ‫در میون باشه؟
‫خیلی‌خب
‫ازت میخوام که بهش بگی که درمورد ‫اون‌شب به ما گفتی
‫- درمورد دروغی که گفتین ‫- چی؟
‫- چرا؟ ‫- فقط فردا اینکارو بکن
‫ببینم میتونم یه نفرو بذارم رو این کار یا نه
‫- احتمالاً نمی‌تونم، هنوز نه ‫- من تعقیبش میکنم
‫- حالا شما یه تیم شدین؟ ‫- فرانک، خدایی رفیق
‫تو دروغ گفتی
‫فراموش کن که این دروغ رو ‫به رفیقت گفتی
‫ولی به یه رفیقت که پلیس ‫هم هست دروغ گفتی
‫و دارم سعی میکنم این قضیه رو حل کنم
‫و ازت میخوام که از من یکم فاصله بگیری
‫چون جول هم رفیقِ منه
‫حالا، کاری که ازت میخوام بکنی اینه
‫ازت میخوام صبح بری به هتل‌ـش
‫و بهش بگی که به ما حقیقتو گفتی
‫اگه بعد از اینکه فرانک رفت
‫جول خواست ماشینت رو قرض بگیره، ‫بهم زنگ بزن
‫معطل‌ـش کن
‫کاری جز اینکه بهم زنگ بزنی نکن
‫ملیسا چطوره؟ ‫ملیسا زنشه
‫همدیگه رو توی راهنمایی دیدن. پدرش یه ‫کشیش توی کلیسای سنت لوک‌ـه
‫ تو چه مرگته؟
‫این مسخره‌ـست
‫فرانسیس، ازت میخوام تمرکز کنی
‫تـادا!
‫دوست داشتنی‌ـه
‫کی درِ خونه‌ی خودشو میزنه؟
‫نمی‌دونم
‫این فقط... یکم عجیبه
‫یه دختر بیاری خونه که با زنت آشنا بشه
‫احمقانه‌ست، نمی‌دونم
‫اوه، باشه. فهمیدم
‫- سلام ‫- سلام
‫و اون همه‌ش ادامه میده
‫«نگران نباش، اون خیلی خوشگله
‫امکان نداره از من خوشش بیاد»
‫و چی‌میدونی، حق با اون بود
‫چی میتونم بگم؟
‫- یا باید غذاتو تموم کنی یا بلند شی بری ‫- چیزی که ببینم رو میگم فقط
‫نِیتی راجع به برادرت بهم گفت
‫من همه‌چی رو بهش میگم
‫نه تنها اون نیمه‌ی بهترِ منه
‫بلکه یه افسرِ پلیس هم هست، پس...
‫میدونی، همه‌چی تحت کنترل باقی می‌مونه
‫پدرتون هم برای همیشه ترکتون کرد، درسته؟
‫- اسمش دیوید نیل‌ـه؟ ‫- اسم پدرم دیوید نیل‌ـه، آره
‫درمورد دستگیری‌ـش خوندم
‫شب کریسمس تو خونه‌ـتون دستگیرش کردن
‫این باید...
‫خانواده رو بهم زده باشه
‫لحظه‌ی قابل توجهی از دوران جوونیم بود
‫هی، سبزیجاتت رو بخور
‫و مادرت، اون...
‫چند ماه پیش مُرد
‫- اوه، اون زنی‌ـه که من قبلاً دیدمش ‫- خیلی متاسفم که بحثشو پیش کشیدم
‫- نه، باور کن. مشکلی نیست ‫- معذرت میخوام، متاسفم
‫فکر کنم... فکر کنم دخترهای نیل ‫تمام ژن های خوب رو گرفتن برای خودشون
‫نه مثل ژنِ پسرهای نیل، پس...
‫یه چیزی تو همین مایه ها
‫نِیت
‫بله؟
‫- اوه ‫- ما... خیلی زود برمیگردیم
‫به 15 دقیقه احتیاج داریم
‫لطفاً بشین، از شامت لذت ببر
‫زود برمیگردیم، باشه؟
‫مورگان؟
‫کلاه مخصوص به مردِ خونه ‫رو بذار سرت، باشه؟
‫چرا؟
‫اون خوشگله، باهوشه، بامزه‌ـست
اون خودشو گم کرده
شوخیت گرفته؟
‫اون متمرکزترین، سر راست ترین ‫آدمیه که تو عمرم دیدم
‫آره خب، اینم از این
‫آلن‌ـه
‫ساعت 10:45ـه!
‫ولی من...
‫میشه فقط یه چیز دیگه بگم؟
‫نه، تو سخنرانی‌هاتو امشب انجام دادی
‫خب، پس...
‫بذار فقط بگم...
‫احساس گناه میکنم
‫انگار که دروغ‌گوئم
‫- نسبت به جول؟ ‫- آره
‫استراتژیِ مهم تری برای کارت هست ‫[کارت مهم تره]
‫داری به یه حقیقتِ بزرگتر خدمت میکنی
‫اوه، بیخیال آلن!
‫الان مورگان رو بیدار می‌کنه
‫سلام، آره. چه خبره؟
‫آره، چی... ولی فردا ساعت چند؟
‫خب، خودم میخواستم تا اونموقع ‫برم به مِلک
‫اگه... صحیح، ولی اگه...
‫آره، باشه. میتونم یه سر بیام اونجا، باشه
‫خیلی‌خب، 10 صبح
‫اگه میخواستی...
‫خب، این برای اینکه حقم رو ‫بگیرم چطور بود؟
‫عوضی
«فرانک: اینجام، دارم میرم سمتِ اتاق‌ـش»
‫خیلی‌خب، پس...
‫دیشب، بعد از اینکه تورو رسوندم...
‫برگشتم به غذاخوری...
‫و حقیقت رو راجع به اون شب ‫بهشون گفتم
‫بهشون گفتم که من و تو سینما ‫نرفته بودیم
‫- فرانک، اوه لعنت بهت مَرد ‫- اصلاً چه اهمیتی داره؟
‫- قضیه مالِ 4 سال پیشه ‫- چیزی که مهمه اینه که...
‫چیزی که مهمه اینه که من پیشت ‫اعتراف کردم که نباید اینکارو میکردم
‫و واقعاً هم دیگه همچین کاری نکردم
‫نه حتی نزدیک به این کار، مَرد!
‫باشه
‫باشه، میشه بپرسم چرا؟
‫فقط فکر کردم با همه‌ی اتفاق های ‫دیگه‌ای که اون‌شب افتاد،
‫مهمه که حقیقت رو بدونن. میدونی؟
‫و برام آسون می‌بود که پیش ‫لورا اعتراف کنم!
‫من میخواستم. میخواستم که ‫حقیقت رو بگم
‫ولی میدونی چیه، اینکار ‫خودخواهانه بود
‫آره، حق با توئه. حتماً برات ‫سخت بوده
‫که این همه سال اینو پیش ‫خودت نگه داری
‫جدی‌ای؟
‫اوه، مَرد
‫نه
‫نه مَرد. تقصیر تو نیست
‫تقصیر منه
‫من این تصمیم رو گرفتم
‫و... و نمی‌دونم که تصمیم ‫درستی بود یا نه، ولی...
‫اینکه از لورا مخفی نگه‌ـش دارم
‫اینکه ازش محافظت کنم
‫ولی همه‌چی مرتبه، لورا هم مشکلی نداره
‫- من و تو مشکلی نداریم؟ ‫- نه اصلاً
‫این... منظورم اینه، ‫گندیِ که خودم زدم
‫من فقط... من...
‫خوشحالم که باهم مشکلی نداریم
‫- ممنون که اومدی ‫- آره، مشکلی نیست
«فرانک: دارم میرم، به طور معقولی ترسیده»
‫گوش کن، من باید...
‫نه، ما به حقیقت پِی بردیم
‫پیدا شدنِ دست هم فقط ‫تاییدش میکنه
‫و وقتی جسد هم پیدا بشه
‫بیشتر تصدیق میشه
‫میتونی به من دروغ بگی، ولی به ‫خودت دروغ نگو
‫چیزی که واقعاً برات مهمه، نِیت
‫اینه که یه شانسِ مجدد برای برگشت داری
‫- تا گذشته رو دوباره بنویسی ‫- این حقیقت نداره، آلن
‫راجع به چیزی که قانع شده بودی، راضی نبودی
‫طوری که من پرونده رو ازت گرفتم
‫و حالا یه نفرو داری... ‫بالاخره، یه نفرو پیدا کردی
‫کسی که اون حسی که انگار من باعث ‫اشتباهت شدم رو درونت به جنب و جوش میاره
‫آلن، راجع به تو نیست!
‫نیست؟
‫راجع به منه، که دارم سعی ‫میکنم کارمو انجام بدم
‫کارِ تو راجع به منه
‫اگه فراموش کردی، وقتی من بازنشست شدم
‫یه سری بودن که فکر میکردن تو ‫بدرد این کار نمیخوری، یادته؟
‫و منو احمق جلوه نده
‫که پشتت وایسادم
‫و خودتو هم احمق جلوه نده
‫برای اینکه پشت تنها کسی در بیای
‫که یه علاقه‎‌ی بی‌خود
‫به بهم زدنِ کار خوبی که تو کردی داره..
‫آره، تو... و امثالِ تو
‫حالا، باید برم. موکل دارم
‫نه فقط اوکانرها، بلکه کلّی آدم دیگه
‫که رسانه‌ها از سر و کولشون ‫بالا میرن
‫که برای هر نوع داستانی ‫همدیگه رو زخمی میکنن
‫مشکلی نداریم؟
‫نه، آلن
‫ما هیچوقت مشکلی نداریم [باهم خوبیم]
‫خیلی‌خب
‫خب، دوروز پیش مربیِ ژیمناستیک ‫قدیمی خودمو توی پتکو دیدم
‫حالا هم تورو
‫جول
‫میدونم
‫- تیا ‫- میدونم
‫و فکر کنم اگه منو یادت میاد
‫پس اون شب رو هم یادته
‫آره، فکر کنم همچین فکری درست باشه
‫و خب... دلیلی که من اینجام
‫اینه... خب، از ناکجاآباد...
‫من توی... توی وضعیت ‫خیلی خوبی هستم
‫ازدواج کردم
‫و، آم...
‫نمی‌دونم که اینو میدونی
‫ولی من و اون، ما...
‫اون‌موقع هم باهم رابطه داشتیم
‫این مثل یه برنامه‌ی 12 قدمیه؟ ‫[یه برنامه‌ی 12 قدمی برای ریکاوری]
‫نه
‫خب...
‫نه، این...
‫داشتم فکر میکردم...
‫نمی‌دونم هیچوقت قراره کسی راجع به ‫این موضوع بیاد پیشت یا نه...
‫ولی اگه کسی اومد و تو مشکلی نداری
‫فکر کردم اگه میشه
‫به کسی نگی که ما باهم خوابیدیم
‫اگه ممکنه
‫ببخشید، من... نمی‌فهمم
‫اصلاً چرا این موضوع باید الآن ‫بحثش بیاد وسط؟
‫یه سوال‌هایی راجع به اون شب هست
‫منظورم اینه، نه اینکه هیچ ربطی ‫به... حالا هرچی، داشته باشه
‫این... داستانش مفصل‌ـه
‫ولی اوضاع... اوضاع خیلی خوبه
‫و من و زنم کلّی زحمت کشیدیم تا به اینجا رسیدیم
‫و اگه بحثش اومد وسط
‫خب، نمیخوام دروغ بگم
‫صحیح، ببین. من... ‫کاملاً متوجه‌ـم
‫و مشکلی نیست، منظورم اینه...
‫چون ما باهم سکس نداشتیم
‫صحیح
‫فهمیدم
‫- نه ‫- ممنون
‫نه، نه. ما واقعاً، بدون شوخی ‫سکس نداشتیم
‫ببخشید؟
‫من میخواستم
‫نمیگم به کارم افتخار میکنم
‫ولی تو عملاً تو ماشینم خوابت بُرد
‫من گفتم؛ «این یه سواریِ 6 دقیقه‌ای
‫و همین حالاشم نمی‌تونه خودشو کنترل کنه»
‫و بعد وقتی رسیدیم خونه‌ی من
‫فقط بالا آوردی و معذرت خواهی میکردی
‫و روی زمینِ من از هوش رفتی
‫پس... ما سکس نداشتیم؟
‫- ما سکس نداشتیم ‫- واو، این... اوه، خدای من
‫این عالیه
‫منظورم اینه، لعنتی این عالیه
‫- ممنون ‫- خواهش میکنم
‫منظورم اینه، این منم که باید ‫ازت تشکر کنم
‫چون همونطور که میگن، بهترین راه درمان ‫برای یه فانتزی
‫خودِ همون فانتزیه
‫اوه، واقعاً؟
‫با خودم میگفتم؛ «یه آدم همینطور روی استفراغ ‫خودش دراز کشیده»
‫آره. مثل اینه‌که، یه فرش از پوستِ ‫خرس قطبی زیرت باشه
‫و من به خودم گفتم: «تیا تو این واقعیت رو خلق کردی»
‫این زمان رو ثبت کن... نیمه‌شب، روزِ نو، ‫سال نو، زندگیِ نو
‫پس واقعاً، ازت ممنونم
‫خب، زنگ کلاسِ درس هم خورد
‫- آره ‫- راستی، ازدواجت رو تبریک میگم
‫- خبر خوبی بود ‫- ممنون
‫هی، تیا، شرمنده...
‫منظورت از نیمه‌شب چی بود؟
‫موقعی بود که ما رفتیم داخل خونه
‫ولی تو گفتی یه رانندگیِ شش-دقیقه‌ای بود
‫و... بعدش بلافاصله غش کردم
‫آره
‫ولی تو منو حدود 9:45 یا 10 سوار کردی
‫منظورم اینه که، راستشو ‫بخوای من ساعتشو دقیق یادمه
‫9:46 بود
‫من تو رو دقیقاً سه دقیقه ‫به نیمه‌شب سوار کردم،
‫در حین رانندگی، صدای ‫مردم رو می‌شنیدم که خوشحالی می‌کردن
‫و تو گفتی باید همو ببوسیم چون نیمه‌شب شده،
‫پس یه لحظه ماشینو زدیم کنار،
‫و همون موقع بود که نصفه ‫و نیمه کنار پنجره خوابت بُرد
‫پس، دوباره ماشینو راه انداختیم،
‫و ساعت 12:08، کَفِ خونه‌م پخش شدی
‫به خودم گفتم: «لباس‌هاشو بشورم؟»
‫«اون حدود 24 دقیقه طول می‌کشه، ‫و 33 دقیقه هم طول می‌کشه تا خشک شه»
‫«که با این حساب ساعت از 1 میگذره»
‫«و من باید ساعت 9 صبح سرِ کار باشم»
‫پس، آره، کُلِ قرار ما...
‫- 11 دقیقه طول کشید... ‫- عالیه
‫که با این رکوردی که زد افسانه‌ای ‫شد و به تاریخ پیوست، درسته؟
‫- عالیه ‫- آره
‫خب، من واقعاً باید برم، پس...
‫ممنون
‫نه، من ازت ممنونم
‫9:46
‫میدونم 9:46 بود
‫مطمئنی؟ مطمئنی؟
‫دقیق مطمئنی؟
‫- میدونم 9:46 بود ‫- دقیق مطمئنی؟
‫- نمیدونم ‫- برا چی برگشتی اینجا؟
‫تو چه مرگته؟
‫چه مرگ...
‫سلام
‫سلام، کجایی؟
‫آه، یکی بهم گفت که...
‫کمرون یه عمو توی مدرسه اسکی داره
‫آه...آه..
‫میدونی، صبحِ خیلی زود بود
‫نمی‌خواستم بیدارت کنم، برای ‫همین یه ماشین کرایه کردم
‫می‌تونستی بیدارم کنی
‫نه... ‫اشکالی نداره
‫آخرِ سر معلوم شد که سرنخ اشتباهی ‫بهم داده بودن، پس...
‫من هنوز اونجام ولی زود برمی‌گردم
‫باشه، همدیگه رو توی اتاقِ ‫من توی هتل می‌بینیم،
‫پس وقتی رسیدیم ‫بهت پیامک میدم
‫باشه
‫خوبه
‫تا اون موقع، لازمه کاری بکنم؟
‫سرنخی رو دنبال کنم؟
‫فقط همون کاری که ‫داری می‌کنی رو بکن
‫باشه، از پسش برمیام
‫هی، من میدونم فرانک ‫درباره اون دختره‌ی اون شب...
‫بهت گفت
‫باید خودم بهت می‌گفتم
‫من فقط بدجور ترسیده بودم که
‫مبادا نِیت به لورا بگه،
‫و من حس بدی دربارش داشتم، پس...
‫متاسفم
‫اون یه... ‫اون یه توریست بود
‫یه‌جایی توی شهر تو یه «بار» همدیگه رو دیدیم
‫اهل نروژی جایی بود
‫هلسینکی کجاست؟
‫- فنلاند ‫- فنلاند
‫اهل فنلاند بود
‫یادمه به خودم می‌گفتم:
‫«فکر نکنم قبلاً با کسی ‫از فنلاند، آشنا شده باشم»
‫«این دیوونگیه»
‫آره، نگران نباش
‫پیامک میدم... وقتی رسیدیم، باشه؟
‫باشه، خوبه
‫- بسیار خب ‫- باشه
‫خداحافظ
‫فنلاند؟
‫«ایلسا» از فنلاند؟
‫آره، ایلسا از فنلاند
‫سعی دارم بفهمم که
‫چرا باید راجع به کسی ‫که باهاش بوده بهمون دروغ بگه
‫خب، شاید کسی که باهاش ‫بوده بهمون بگه
‫پس، کجا میتونم یکی ‫از کتاب‌هاتو بخونم؟
‫خب، این کار آسونیه
‫می‌تونی در زمان حرکت کنی و ‫بری جلو تا وقتی که یکیشو تموم کنم
‫یا برگردی عقب، قبل از اینکه ‫یکیشون رو پاره کنم و بندازم دور
‫این انتخاب رو کاملاً ‫به خودت واگذار می‌کنم
‫تو...
‫تو زندگی خیلی جالبی داری
‫آره، خب، احتمالاً یه‌کم ‫دربارش اغراق کردی
‫خب، هیچ قسمت دیگه‌ای از ‫نمودار دایره‌ایت هست...
‫که کس دیگه‌ای رو شامل بشه؟
‫میدونی چیه،‌ نِیت؟
‫حالا که فکرشو می‌کنم،
‫- می‌بینم زیاد به درد نمودار بازی نمی‌خورم ‫- آره
‫هی، سلام!
‫ما برای کار رسمی اینجاییم
‫آره، به خودمم گفتم: « فکر کنم اون بدونه که...
‫«ما بچه‌ها رو با خودمون ‫به خونه نمیاریم»
‫بله، خانم‌ «بی» رئیس ‫بخش امانات کتابخونه هستن
‫دستیار رئیس ‫«تیا» هستم
‫پترا
‫یه حسی بهم می‌گفت که ‫امروز شما رو می‌بینم
‫همسر جول هستین؟
‫نه...نه،‌ نه
‫اشکالی نداره بریم ‫داخل حرف بزنیم؟
‫خب، اون نگرانِ اذیت شدن ‫همسرش بود،
‫برای همین خواست مطمئن بشه ‫که اگر کسی با من دربارش حرف زد،
‫چیزی بهشون درباره‌ی، حالا هرچی،
‫اینکه شب رو باهم گذروندیم، نگم
‫پس، اون اینجا بود؟
‫درست اونجا روی ‫زمین غش کرد
‫کُل شب؟
‫ببخشید، ولی میخوای توی ‫پرونده اینطور وارد شه که
‫شما از ساعت 10 شبِ سال نو ‫با جول بودین تا...
‫هرچی، کله‌ی صبحِ روز اولِ سال نو،
‫درحالی که جول تمام مدت ‫روی زمین بود؟
‫خدایا، اون خودش هم فکر ‫می‌کرد که ساعت 10 اینطورا بوده
‫ولی بهش گفتم که نیمه‌شب بوده
‫می‌بخشید، میشه دوباره بگین
‫من نیمه‌شب سوارش کردم
‫دقیقاً 11:57
‫این یه مسئله‌ی رسمیه
‫تیا، خیلی مهمه که ‫حقیقت رو بهمون بگی
‫این حقیقته
‫من از مهمونی اومدم بیرون، ‫اون توی پارکینگ بود
‫گفتم: «تو قبلاً ‫مربی اسکی من بودی»
‫و اون گفت: «آره، اینجا چیکار می‌کنی؟»
‫پس، درحالی که اونجا رو ترک می‌کردیم، ‫صدای شادی مردم رو می‌شنیدیم،
‫و اون گفت: «نیمه‌شبه، باید ‫همو ببوسیم»
‫ولی وقتی زدم کنار، عملاً ‫کنار پنجره خوابش برده بود
‫شش دقیقه بعد، اومدیم داخل،
‫اون روی خودش بالا آورد ‫و ساعت 12:08 غش کرد
‫که من یادمه به خودم گفتم:
‫«شلوارشو بشورم؟ نشورم؟»
‫«این 22 دقیقه طول می‌کشه»
‫«و من فردا باید ساعت 9 سرِ کار باشم»
‫این کارا واسه نفهمیدن زنش نیست، هست؟
‫کسی رو جا انداختم؟
‫اوه، میدونی، مستاجرهای ‫قبلی رو بنویس
‫- «بیکر»ها؟ ‫- «بتل»ها
‫- تام و ریچل
‫و همچنین دونفر به اسمِ ‫دِیو و سینتیا وارنر
‫- «ت»، «ل»، «ز»، بتلز؟ ‫- آره
‫یه سوال ازت دارم
‫چرا یه دختری مثل تو...
‫که هم باهوشه، هم خوشگله ‫و هم بامزه‌ست...
‫- نیت ‫- از این سوال خسته شدی؟
‫نه، اون رسید. ‫و بله، از سوال هم خسته شدم
‫باشه
‫خب، ملیسا تصمیم گرفته که ‫تو توی پروژه جدیدش باشی
‫- اون یه لیست داره ‫- ازش تشکر کن، و بگو نیازی ندارم
‫خودت بهش بگو
‫خب، دقیقاً چطور بود؟
‫تعقیب ماشینی
‫سوم فوریه، سه سال پیش
‫شنبه بود
‫حدود 4:17 بعد از ظهر
‫اون روز... یخبندون بود
‫از این سوال خسته شدی؟
‫نه
‫همینه که هست
‫اولش اینطور به‌نظر میومد که...
‫فاکتور «اعصاب‌خوردی و سختی‌هاش»
‫خیلی اهمیت کمتری در برابر...
‫فاکتور «اوه، خدای من تو خیلی ‫با اون خوبی» داشته باشه
‫و بعدش به خودم گفتم: «باشه فهمیدم»
‫«من یه ازخود‌گذشته‌ی لعنتی‌ام»
‫«حالا، کی میتونیم از این وضعیتِ...»
‫«ماشین‌بازی توی تختِ خوابِ اتاقمون خلاص بشیم؟»
‫و جوابش «هیچوقت» ـه
‫من هیچوقت نمیتونم...
‫با زنم، آره
‫سخت‌ترین قسمت؟
‫اینکه بفهمم تا چه حد ‫باید مهربون باشم
‫که اعصابش خورد نشه
‫ممنون
‫و این اعصابم رو خورد می‌کنه
‫و بعدش اینه که، خب، حالا ‫تا چه اندازه اجازه دارم
‫عصبانیت نشون بدم؟
‫چون اگه هیچ عصبانیتی نشون ندم
‫و...و اون میگه که باهاش روراست نیستم
‫و نیستم
‫بسیار خب
‫با وجود «هوراسیو»، ما به چیزی نمی‌رسیم
‫مگر یه پاپوشی که هول‌هولی درست شده
‫ما یه‌عالمه آدم داریم
‫که تمامِ شب، توی ‫خونه‌ی خودش
‫توی مهمونی بودن،
‫و این ما رو به مایکل اُکانر میرسونه
‫اون صاحبِ ملک بالای تپه‌ست
‫آه!
‫- خوشحالم که اومدی ‫- سلام،‌ نیت
‫چه خوب که اومدی
‫حالا، این یارو مایکل
‫با اُلیویا توی مهمونی بود
‫باهاش بگو بخند می‌کرد، ‫توی بغل همدیگه بودن
‫ولی ساعت 8:20 دقیقه ‫برای شام، بیرون رفت
‫ولی یه شاهد، تام دیویس،
‫اون رو در هنگام قتل توی خونه دیده،
‫که با این قضیه که اُلیویا به ‫موبایلش زنگ زده، همخونی داره،
‫و ردیابی‌ سیگنال‌های موبایلش ‫هم به ما میگه که توی خونه بوده
‫شاهد، تام دیویس،
‫پایان تماسِ مایکل رو شنیده
‫اُلیویا داشته از مَردهای توی ‫زندگیش شکایت می‌کرده،
‫همون موضوعی که دربارش ‫پشت تلفن با دوستش، «جی‌سی»،
‫بلافاصله بعد از این قضیه، صحبت کرده
‫آقای اُکانر، روز بعد به جزایر تورکس و کایکوس میره
‫- و این مشکوک نیست؟ ‫- چی مشکوک نیست؟
‫که بلافاصله به جزایر تورکس و کایکوس میره؟
‫اوه، نه، نه، نه
‫این یارو یازده ساله که ‫هرسال این سفر رو انجام میده...
‫همون روز، همون پرواز
‫نه، مشکوک نیست
‫اگرچه،‌ میدونم دردناکه،
‫ولی نمیتونیم... نمیتونیم احتمال ‫اینکه اریک باشه رو نفی کنیم
‫روی چکش و کاغذهای اون، خونش ریخته بود
‫داشته کارهای استودیو رو می‌کرده
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫«لیو» [اُلیویا] بهت نگفت؟
‫اینجا قراره دفتر بشه
‫این توی کیفش پیدا شد
‫کی سلاح قتل رو ‫میذاره توی کیف خودش؟
‫یکی که عجله‌ی رفتن داره؟
‫یا یکی که براش پاپوش درست کردن؟
‫نِیت، تو خودت توی یادداشت‌هات گفتی که
‫«چرا اَلن روی اریک زوم کرده؟»
‫تو...تو به‌نظرت اون موقع ‫نباید پرونده بسته می‌شد
‫ولی داریم از اصل مطلب دور میشیم
‫آه، خب،‌ ما اریک رو داریم
‫این ما رو به کمرون می‌رسونه
‫انگیزه‌ی کمرون... ‫گاوصندوق؟
‫احتمالاً
‫پس، علامت می‌زنیم
‫وسیله‌اش... ‫نظری نداریم
‫فرصتش... ‫نظری نداریم
‫رفتار؟
‫خب، اون انگار از صحنه‌ی دنیا محو شده
‫اوه، کارِ خواهرزده‌ی پیشخدمت خیلی خوب بود
‫یه قبض آب اونجا بود که روش ‫یه آدرس نوشته بود...
‫در «لانگر پلین»
‫یه اسم هم هست... ‫لتیشا آگیلار یا «لتی»
‫من هنوز منتظر تاییدیه‌ام ‫که برم اونجا
‫- هی،‌ ما میریم ‫- نه، نه، من به وقت بیشتری نیاز دارم
‫نه، مشکلی نیست. ‫میتونیم همین الان بریم
‫ما کارمون اینجا تموم نشده
‫تو هم توی مِلک بودی
‫خب، من اونجا کار می‌کردم ‫و زندگی می‌کردم،
‫پس معلومه که اونجا بودم
‫نه، منظورم اینه که ‫تو اونجا بودی...
‫پس، کسی رو دیدی؟
‫یا کسی رو می‌شناسی که ‫ممکنه مظنون باشه؟
‫ساعت 9:46 که داشتی می‌رفتی،
‫کسی رو سر راهت ندیدی؟
‫ما یه لیست داریم
‫ما سعی داریم بفهمیم که
‫کسی بوده که بهش بدهکار باشه یا...
‫باهاش مشکلی چیزی داشته باشه
‫خب، باید بهش فکر کنم
‫اون اعصاب خیلی‌ها رو ‫خورد کرده بود، پس...
‫میشه راجع به ایلسا صحبت کنیم؟
‫یا هرچی که اسمش هست... ‫حتماً
‫پس...
‫هیچ راه ساده‌تری برای بیانش نیست،
‫پس همینطوری میگم
‫من الان در موقعیت عجیبی قرار دارم
‫فرانک درباره‌ی دلواپسی‌هات برام گفت،
‫و من قرار نیست چیزی ‫به لورا بگم
‫این یه چیزیه که بین شما دوتاست و ...
‫هرچی، مربوط به خودتونه
‫ولی چیز دیگه‌ای نیست، هست؟!
‫چیز دیگه‌ای چی؟!
‫که من لازم باشه بدونم، جول
‫نه
‫باشه، باشه ‫باشه
‫- مطمئنی؟ ‫- آره
‫باشه
‫باشه، پس بریم پیش لتیشا
‫عالیه
‫هی، نِیت ازم خواست ‫ازت یه سوال بپرسم
‫جی‌سی گفت تو به اُلیویا بدهکار بودی
‫متوجه نشدم
‫خب، توی هتل، ما داشتیم درباره‌ی
‫کسانی که بهش بدهکار بودن صحبت می‌کردیم،
‫و من الان یه‌دفعه یادم اومد ‫که جی‌سی بهم گفته بود...
‫ببین، خیلی‌ها بهش بدهکار بودن. ‫ولی موردِ من، خُدایی زور بود
‫یعنی، اولِ کار بهم گفت که:
‫«هی، تو به‌جای اجازه ‫دادن، کار کن»
‫و یهو یه مدت بعد، بهم گفت: ‫« تو بهم 10 ماه اجاره بدهکاری»
‫و من گفتم «چی؟»
‫من اسم اینو بدهکاری نمی‌ذارم
‫اوه، اینجا باید بپیچی بالا
‫خُب، قراره چی بگی؟ ‫نوشته‌ای چیزی داری؟
‫خب، نوشته‌ای که داریم میگه که ‫اون می‌خواسته به مراسم سال نو بره...
‫اون و اریک...جفتشون پاک بودن ‫بدون اینکه طلب‌کار یا بدهکار باشن
‫و جی‌سی گفت که این موضوع ‫رو درست قبل از کریسمس فهمیده بود، پس....
‫به‌هرحال، من زیاد... ‫من زیاد نگرانش نیستم
‫وایسا
‫کِی؟
‫گفتم که،‌ قبل از کریسمس
‫نه، کِی اینو شنیدی؟
‫چندبار طی هفته‌ی پیش
‫تو با نِیت راجع بهش صحبت کردی،
‫با جی‌سی هم راجع ‫بهش صحبت کردی؟
‫فکر کنم بهم گفتی
‫کسی رو نداری که درباره ‫این مسائل باهاش صحبت کنی؟ ‫نِیت: «کجایی؟»
‫من گفتم کسی نمیخواد ‫که با من صحبت کنه ‫پترا: «خونه‌ی دختره، لانگر پلین»
‫- نیت: «شبیه مُجرم‌ها رفتار می‌کنه؟» ‫- «بیشتر شبیه پارانویدها» ‫(بدگمان‌، دشمن‌پندار)
‫- لتیشا؟ ‫- جول هستین؟
‫سلام، پترا هستم
‫- چند دقیقه وقت دارین؟ ‫- بله
‫کمرون مدام درباره‌ی گاوصندوق ‫استودیوی اون خانم حرف می‌زد،
‫و اینکه چقدر پول نقد توشه
‫و بعدش اون گفت که یه‌سری ‫نقاشی‌های هنری هستن
‫برای خیریه‌ش، و اینکه ‫اون یه سری تحقیقات کرده بود،
‫و فهمیده بود 75 هزار دلار ارزش دارن
‫بعدش، تونسته بود رمز ‫گاوصندوق رو پیدا کنه
‫نِیت: «عادیه. الان داری چیکار می‌کنی؟» ‫- و ... ‫- وایسا، ببخشید
‫رمز گاوصندوق رو فهمیده بود؟
‫توی فیلم «سیلوستر استالونه» ‫به اسم «نقشه‌ی فرار»
‫گفته میشه که کدوم شماره‌ها ‫بیشتر استفاده میشن... ‫پترا: «دارم چیکار می‌کنم؟»
‫با استفاده از میزان تیرگی‌شون
‫پس، اون رفت به استودیو
‫و به خودش گفت‌ «بسیارخب، 5 ‫خیلی از بقیه تیره‌تره،
‫و بعدش 7 و بعدش 8» ‫نِیت: «بدون هماهنگی کاری انجام نده»
‫و بعدش،‌ یه سری چیزا ‫رو توی گوگل سرچ گرد،
‫از جمله تاریخ تولدش،
‫که معلوم شد 7 میِ 1958 بوده
‫5-7-5-8.
‫- بعد قفلشو باز کرد؟ ‫- نمیدونم
‫چون اون‌موقع رفته بود، شب کریسمس
‫عمه‌م «فلور» می‌گفت: ‫«چقدر دربارش بهت گفتم...»
‫اون از کجا می‌دونست؟
‫نمیدونم. اونا آدمای فضولی بودن، ‫عمه‌ام و دوستاش
‫اون واسه آدمای پولدار کار می‌کرد، ‫برای همین فکر می‌کرد شخص مهمیه
‫بعدش یه‌دفعه غیبش زد
‫و شده بود خانم مکزیکی‌ ‫سابق توی مکزیک
‫دیگه نمیخوام ذهنمو ‫مشغول این موضوع کنم
‫کِی رفت؟
‫دور و برای سال نو
‫زیاد بهم نزدیک نبودیم. ‫پیگیری نمی‌کردم
‫می‌دونی چطور باید پیداش کنیم؟
‫نه
‫در هر صورت، اون ازدواج ‫کرد، رفت به مکزیک
‫نمیدونم فامیلیش چیه
‫یا الان تو چه کشوریه
‫به چی زُل زدی؟
‫اون نقاشیه... ‫بغل پنجره،
‫مال «خاویر مارتینز» ـه؟
‫نمیدونم، برا عَموم هستش
‫باید بذاریش تو دید
‫چرا؟ زشته
‫چند می‌فروشیش؟
‫صد دلار؟
‫بایذ بذاریش تو دید
‫بریم
‫ممنون
‫پس، واضحه که کمرون ‫می‌خواسته در گاوصندوق رو باز کنه
‫برای همین فیلمِ دوربین ‫مداربسته رو پاک کرده
‫و احتمالاً برای همین یک ماه ‫قبل من اونجا دیدمش
‫نقشه؟ ‫دزدیدنش در شب سال نو ‫موقعی که همه حواسشون پَرته
‫ولی اُلیویا... ‫اُلیویا سورپرایزش کرد
‫اون برگشت به استودیو و ‫در حین عمل مُچشو گرفت
‫ما میدونیم که گاوصندوق ‫آسیب دیده
‫ما میدونیم که پول‌ها و ‫نقاشی‌ها دزدیده شدن
‫من...می‌بخشید
‫اشکالی نداره بپرسم چرا ‫هی عینکتو عوض می‌کنی؟
‫واسه متفاوت‌ بودنه؟
‫نه، نه متفاوت بودنِ خودم
‫ولی میخوام حداقل یه کنترلی
‫روی متفاوت ظاهر شدن ‫چیزهای اطرافم داشته باشم ‫[فریم عینک عوض میشه و رنگ‌ها عوض میشن]
‫در هر صورت، با یه‌سری از دلال‌های ‫کارای هنری چک می‌کنم،
‫بهشون ایمیل می‌زنم ببینم هیچ‌کدومشون
‫تاحالا خواسته یکی از نقاشی‌هاش ‫رو تاق بزنه
‫این چیزی رو ثابت نمی‌کنه
‫شوخی می‌کنی؟ ثابت می‌کنه ‫اون دزدیدتشون
‫ما همین الانش هم می‌دونیم ‫اون دزدیدتشون
‫ولی اون شب کریسمس رفت
‫اون شب کریسمس از ‫پیش لتیشا رفت
‫شاید حتی داشته فیلم بازی‌ ‫می‌کرده...
‫برای اون، برای صاحب زمین... ‫تا مردم فکر کنن از شهر رفته
‫بعدش دوباره تو شب سال ‫نو سر و کله‌ش پیدا شد
‫از گاوصندوق قبل از این قضایا ‫دزدی شده بود،
‫برای همین موقعی که صحنه‌ی قتل ‫بازرسی شد، خالی بود
‫معلوم نیس. ممکنه همون شب ‫دزدیده شده باشه
‫چرا باید در یه گاوصندوقی که ‫رمزش رو داری، بشکونی؟
‫اونا یه جسد پیدا کردن
‫نه، نه
‫تو نمیتونی اینجا باشی، الن
‫خودشه؟
‫الن، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تام دیویس، ایشون... ایشون ‫نماینده‌ی مالکینِ مِلک‌ـه
‫میدونم ایشون کیه، ولی الان، ‫این محدوده جزو حوزه اختیارات منه
‫- ما نمیخوایم سر راه کسی قرار بگیریم... ‫- شما همین الان قرار گرفتین
‫اینجوری با من حرف نزن!
‫اینجوری نمیشه ادامه داد. ‫دِیو؟
‫- الن، مشکلی نیست ‫- باید بریم، آقای «پِیپ»
‫- دستاتو بکش ‫- آقای پِیپ، باید بریم
‫- الن... ‫- اوه، خدایا، نه
‫تو رو خدا قسم،
‫دوباره لازم نیست ‫نکات فنی‌ای رو یاد‌آوری کنید...
‫که باعث بسته‌شدن این پرونده بشه
‫«دوباره»‌ بسته بشه؟ ‫یعنی الان بازه؟
‫غیررسمی، سعی دارم ‫دوباره بازش کنم
‫و با توجه به شرایط جدید،
‫فکر کنم فرصت خوبی برام باشه
‫خب، این... ‫این عالیه
‫آره،‌ تا وقتی که ‫کسی بهش گند نزنه
‫و من بتونم اون جوری ‫که لازمه کارم رو انجام بدم
‫برای همین اَلن انقدر عصبانی بود؟
‫پیچیده‌ست
‫اَلن عصبانیه، چون اون دیگه رئیس نیست
‫و چون سعی داره اطلاعاتی رو ‫به‌دست بیاره که من نمیتونم به اون،
‫- یا به هیچکس دیگه بدم! ‫- هیچکس؟
‫بله، هیچکس. ‫مخصوصاً کسایی که
‫توی این پرونده دخیل نیستن
‫همین الان از شما ‫میخوام که از اینجا برین
‫- کارآگاه، یه بیانیه بدید لطفاً ‫- جول،‌ خواهش می‌کنم
‫هی! مخصوصاً شما
‫ببین، متاسفم، ولی اوضاع ‫تغییر کرده
‫من... دیگه نمیتونم ‫باهاتون ارتباطی داشته باشم
‫- جدی‌ میگی؟ ‫- همین الان میخوام از اینجا برین
‫اون اُلیویا لیک هستش؟
‫میشه حواست به اینجا باشه، لطفاً؟
‫میشه لطفاً یه مقدار ‫اطلاعات بیشتر به ما بدید؟
‫توضیح نخواین، زود باش ‫دِیو، جان
‫توضیح نخواین! ‫لطفاً هیچ توضیحی نخواین
‫آم...ببخشید، پترا
‫من...
‫گمونم بهتره برم ‫یه پیاده‌روی چیزی بکنم
‫حتماً، حتماً ‫البته
‫من خودم هم...
‫خودم هم باید درباره یه ‫سری چیزها فکر کنم
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.