..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آره، پس واقعا خبر بدی ندارم.
‫نمراتش عالین و توی کلاس کارش خیلی خوبه
‫سوالای خوبی می‌پرسه و ‫نظرات شخصی خودش رو داره
‫و مطمئنم وقتی بزرگتر بشه
‫می‌تونه هر کاری که می‌خواد تو زندگیش بکنه.
‫درسته
‫ببخشید؟
‫نه، ممنونم خیلی لطف دارین.
‫جدی می‌گم!
‫نه، می‌دونم جدی میگین.
‫-باشه، خب، سوالی هست...؟ ‫-من فقط...
‫قبلا مثل اون بودم.
‫-چه عالی! ‫-آره آره
‫اوه خدا، وقتی 11 سالم بود فقط 20 می‌گرفتم.
‫-چه خوب. ‫-اوه خدای من.
‫و کلاس پنجم!؟ بیخیال! مخ ریاضی بودم!
‫-تو تمام تستای ریاضیم 20 می‌گرفتم. ‫-عالیه.
‫می‌دونی، واقعا اهمیتی نداشت ‫ولی اون زمان حس خوبی می‌داد.
‫و همه همین چیزا رو بهم می‌گفتن، می‌دونی؟
‫"خیلی باهوشه. رو هر کاری ‫تمرکز کنه می‌تونه انجامش بده!"
‫حالا به کجا رسونده منو؟
‫اوه نیاز دارین جواب بدین؟
‫-نه نه نه ‫-نه، مشکلی نیست. اشکالی نداره.
‫باید برم در هر صورت. ‫تو برو به اون برس.
‫-و ممنونم. نه، اشکالی... ‫-واقعا مشکلی نیست. می‌تونیم...
‫مشکلی نیست. ممنونم برای وقتی که گذاشتین.
‫باشه ممنونم.
‫-بای ‫-بای بای
‫هی! میشه با بابات صحبت کنی لطفا؟
‫-بهت زنگ زده؟ ‫-بهم زنگ می‌زنه رفیق!
‫-بهت گفتم شمارت رو بهش نده! ‫-10 سال پیش گفتی!
‫-می‌خوای چی کار کنم؟ ‫-فقط جواب نده.
‫-رفیق، تمومش نمی‌کنه زنگ زدن رو! ‫-گوشیت رو خاموش کن.
‫من یه دختر دارم رفیق، ‫نمی‌تونم گوشیم رو خاموش کنم.
‫-می‌تونی... بعد یه مدت بس می‌کنه، باشه؟ ‫-لطفا گوشی رو جواب بده!
‫-نمی‌تونم! نمی‌تونم! نکن این کار رو! ‫-می‌خوام گوشی رو جواب بدم. آره جواب میدم.
‫هی آرتی سلام. چطوریایی؟
‫سلام؟ ویکتور؟
‫سلام، بابا
‫جاش، خدایا... خداروشکر.
‫نمی‌تونی نصف شب به ویکتور زنگ بزنی
‫دارم سکته می‌کنم! می‌شنوی صدام رو؟
‫لطفا، ترسیدم...
‫صدات خوب به نظر میاد
‫-باید برم بیمارستان ‫-پس برو بیمارستان
‫-ماشین ندارم ‫-دفعه‌ی آخری که دیدمت داشتی
‫آره، خب... یعنی اون چند وقت پیش بود؟
‫ببین اگر واقعا داری سکته ‫می‌کنی باید زنگ بزنی به آمبولانس.
‫نه، هیچوقت به موقع نمی‌رسن.
‫محض رضای خدا! فکر کردی دارم ‫چرت و پرت می‌گم؟ اینطور نیست!
‫از ساعت 7:30 به بعد دست چپم رو حس نکردم!
‫همون موقع برای اولین بار ‫زنگ زدم اما جواب ندادی!
‫و داره بدتر میشه، خیلی‌خب؟
‫درد قفسه‌ی سینه دارم، نمی‌تونم نفس بکشم.
‫سرم داره گیج میره، اوه ‫خدا... الان سرم داره گیج میره.
‫دارم می‌چرخم، دارم می‌چرخم، دارم می‌چرخم...
‫اوه خدای من، دارم می‌چرخم...
‫خدایا
‫-پشت بشین! ‫-چی؟
‫تو پاندمی هستیم! حتی ماسکم نزدی!
‫-بشین پشت! ‫-باشه.
‫-خونه‌ی خوبیه. ‫-میشه لطفا رانندگی کنی؟
‫تو یه کارت اعتباری به اسم من گرفتی
‫چی؟
‫گفتم یه کارت اعتباری به اسم من گرفتی.
‫-اصلا نمی‌دونم راجع به چی حرف می‌زنی. ‫-سازمان جمع‌آوری رو فرستادن دنبالم!
‫اونا همشون کلاهبردارین.
‫یه صورتحساب برای شزجی ‫تو سانتا مونیکا ثبت شده بود!
‫-خیلیا میرن اونجا! ‫-من اونجا نمیرم، تو میری.
‫خب که چی؟ می‌دونن بابات ‫دوست داره کجا غذا بخوره.
‫فهمیدنش سخت نیست.
‫می‌تونم بهت بگم بابای اون ‫یارو دوست داره چی بخوره.
‫می‌دونی، تا فردا بهم وقت بده. ‫این اطلاعات رو برات در میارم.
‫کد ملیت رو که بهشون ندادی، دادی؟
‫خیلی‌خب، شب به خیر.
‫چی؟ می‌خوای مثل راننده ‫تاکسیا فقط پیادم کنی؟
‫آره، نیاز به ماشین داشتی.
‫-آره ‫-پس برو
‫باهام نمیای؟
‫نه قرار نیست الان باهات بیام تو یه بیمارستان.
‫اصلا توجهی به اوضاع دنیا داری؟
‫باشه. خب، اگر تو نمیای، منم نمیرم.
‫-البته که میری. ‫-چرا؟ کاری که نمی‌کنه.
‫-اگر داری سکته می‌کنی کار می‌کنه! ‫-نه لزوما.
‫باشه. پس واقعا داشتی سکته نمی‌کردی.
‫اوه نه، داشتم می‌کردم. ‫فقط دیگه حسش نمی‌کنم.
‫چیه، چیز بدیه؟ ترجیح ‫می‌دادی در حال مرگ باشم الان؟
‫منظورم اینه که، یه سری علائم نگران کننده ‫داشتم ولی الان دارن محو میشن خداروشکر.
‫پس بیا بریم یه نوشیدنی بگیریم.
‫-برو بیرون. ‫-بیخیال!
‫-کجا میری؟ ‫-میرم خونه.
‫-می‌خوای اونجا چی کار کنی؟ ‫-بخوابم. ساعت 2 صبحه.
‫اگه الان بری خونه در هر ‫صورت نمی‌تونی بخوابی.
‫بیخیال، یه شب بیرونه!
‫-بارها بسته‌ان. ‫-یه جایی رو می‌شناسم که می‌تونیم بریم. فقط یه...
‫می‌دونی که من هوشیارم. درسته؟ ‫از وقتی 13 سالم بود هوشیارم.
‫یادت نیست این رو؟
‫باشه، خب بیا بریم قهوه بگیریم.
‫-همه جا بسته‌ست بابا. ‫-پس میریم به یه مک‌دونالد کوفتی!
‫من قرار نیست برم تو مک‌دونالد!
‫میشه فقط یکی رو بگیری... برای تو گرفتم!
‫نه، ممنون
‫باشه. خب، من فقط به یکیشون دهن می‌زنم
‫تا اگه نظرت عوض شد ازم بگیری.
‫-قرار نیست نظرم عوض بشه. ‫-باشه.
‫اوه لعنت. فکر کنم به جفتشون دهن زدم!
‫-برام مهم نیست. ‫-خیلی‌خب.
‫خب... حالت چطوره؟
‫خوبم، تو چطوری؟
‫خب، می‌خوای چطور به این سوال جواب بدم؟
‫واقعا کنجکاوی بدونی حالم ‫چطوره یا فقط می‌خوای آرومم کنی؟
‫-این روزا چی کارا می‌کنی؟ ‫-چرا می‌خوای بدونی؟
‫می‌خوام بدونم چون من واقعا ‫کنجکاوم بدونم حالت چطوره.
‫منظورم اینه که، شاید تو نسبت به من کنجکاو ‫نباشی، ولی می‌دونی... من پیرم... حوصله‌سربرم.
‫و تو جوونی. تو حتما یه سری ‫اتفاق مهم تو زندگیت داری.
‫خب، متاسفم که ناامیدت می‌کنم
‫-بیخیال؛ تو هیچوقت... ‫-چی می‌خوای؟
‫چیزی نمی‌خوام. فقط ‫می‌خوام راجع بهت بدونم!
‫می‌خوام از زندگیت بشنوم! ‫می‌دونی... چیزی که تو ذهنته.
‫می‌دونی، تو پسرمی. ‫می‌خوام همه‌چیز رو بدونم.
‫بیخیال! هر چی بگی خوبه! ‫امروز چی کار کردی؟
‫مثل بقیه داری نون می‌پزی تو هم؟
‫همش می‌شنوم همه دارن ‫تو این اوضاع نون می‌پزن.
‫می‌دونی همه مخمر می‌خوان ‫و هیچکس نمی‌تونه گیر بیاره.
‫تو همه مخمرهارو گرفتی؟
‫نه، فقط کار می‌کنم.
‫-عه کارای موقت انجام میدی؟ مثلا تو اسکایپ... ‫-موقت نه، یه شغل ثابته.
‫اوه نه، می‌دونم شغل جدی محسوب ‫میشه وقتی برای زندگیت انجامش میدی
‫من یه معلمم.
‫اوه درسته، باشه. چه جور معلمی؟ خصوصی؟
‫معلم کلاس پنجمم. دبستان ون‌نویز وست.
‫صبر کن تو... داری تو مدرسه تدریس می‌کنی؟
‫آره، یعنی الان تو زوم تدریس می‌کنم ولی آره
‫-نیاز به مدرک نداری ؟ ‫-یه مدرک معلمی گرفتم.
‫خدایا
‫و خب... چطور پیش میره؟
‫عاشقشم.
‫خب این عالیه. راستش ‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫یعنی واقعا روزم رو ساختی! ‫سال کوفتیم رو ساختی!
‫یه کاری پیدا کردی که ‫عاشقشی و داری انجامش میدی!
‫دیگه چی می‌مونه؟ و داری تدریس ‫می‌کنی! به بچه‌ها کمک می‌کنی!
‫فقط از کنار تو بودن حس می‌کنم آدم خوبیم!
‫می‌خوام به هرکسی که می‌شناسم زنگ ‫بزنم الان و بهشون بگم پسرم یه معلمه.
‫باشه.
‫به هر حال، فکر می‌کنم کاری ‫که انجام میدی خیلی خوبه.
‫-واقعا اینطور فکر می‌کنم. ‫-خب، ممنونم.
‫خب، تو چی کار می‌کنی؟
‫من؟ اوه، می‌دونی...
‫راستش زیاد کتاب می‌خوندم...
‫می‌دونی فقط تلویزیون رو ‫خاموش گذاشتم، کتاب باز کردم...
‫-تا حالا کتاب جرم و مجازات رو خوندی؟ ‫-نه.
‫عالیه. یعنی... خیلی روسیه!
‫راجع به یه مرده‌ست که یه پیرزنیو کشته
‫و نه برای پول و این چیزا.
‫هیچ دلیل خاصی برای کشتنش نداره
‫ولی نکته‌ش اینجاست، که ‫درک می‌کنی چرا انجامش داده!
‫داره دیوونه میشه، ولی می‌دونی... ‫تو باهاش ارتباط برقرار می‌کنی چون
‫-کسی رو نداره تا باهاش صحبت کنه... ‫-چی کار داریم می‌کنیم؟
‫چی... خب من دارم حرف ‫می‌زنم. داریم دوباره حرف می‌زنیم.
‫-ولی داریم راجع به چیزی صحبت نمی‌کنیم. ‫-باشه، می‌خوای راجع به چی صحبت کنی؟
‫می‌دونی چیه؟ چرا برنمی‌..
‫-فقط برمی‌گردم. ‫-بث چطوره؟
‫-بچه‌ها چطورن؟ ‫-خوبن.
‫-می‌دونی، زیاد نمی‌بینمشون. ‫-خب، بازم بیشتر از من می‌بینی.
‫یعنی اون کوچیکه رو اصلا ‫ندیدم. سارا، اسمش همینه، درسته؟
‫-آره. ‫-خب مطمئنم نیاز نیست به تو بگم
‫که چه قدر برام دردناکه
‫که یه نوه داشته باشم و ‫اجازه‌ی دیدنش رو بهم ندن.
‫اصلا نظری داری دلیلش ‫چیه؟ چون راستش، گیج شدم!
‫منظورم اینه که، خواهرت همیشه به ‫همه چیز بیش از حد واکنش نشون میده
‫ولی این یکی دیگه خیلی زیادیه!
‫چند بار دیر می‌رسم به پارک و یهویی
‫به خاطر دیر اومدنت نیست. ‫چت بودی، و دیوید رو هم انداختی.
‫-ببخشید من اون روز چت نبودم. ‫-من اونجا بودم!
‫-می‌دونم قبلا چت دیدی منو! ‫-تو 100% اون روز چت بودی.
‫-گوش نمی‌کنی اصلا... ‫-به چی گوش نمی‌کنم؟
‫سعی داشتم اون یکی بچه ‫رو نجات بدم که نیوفته!
‫نمی‌دونم یادته یا نه، چون ‫مشخصه تصمیم گرفتی
‫این داستان رو جوری بگی ‫انگار من یه خرابکار بزرگم!
‫ولی یه بچه‌ی دیگه داشت از اون ‫چیز بالا می‌رفت، هرچی که اسمشه!
‫و مادر و پدرش اصلا اون اطراف نبودن، ‫احتمالا سرشون تو گوشیشون بود یا هرچی
‫و من تنها کسی بودم که تو زمین بازی بود و اون بچه شروع کرد به افتادن، خب؟
‫و تونستم یکی از دستام رو بگیرم زیرش
‫اگر این کار رو نمی‌کردم، ‫احتمالا اون بچه گردنش می‌شکست!
‫و بله، مجبورم شدم یکی از ‫دستام رو از روی دیوید بردارم
‫و بله، سر خورد افتاد روی ‫زمین، می‌دونی... رو پشتش فرود اومد!
‫اصلا زخمی نشد، فقط ترسید
‫ولی ظاهرا درسی که اینجا ‫گرفتیم، اینه که من یه خطرم!
‫تصمیم من نیست.
‫خب، خوشحال میشم حمایتم کنی.
‫به هر حال، کی به دیوید ‫اهمیت میده، همیشه دماغو بوده.
‫سارا چه جوریه؟
‫کاملا با دیوید فرق داره. خیلی عالیه.
‫خداروشکر!
‫بهم بگو ازش
‫-الان چند سالشه؟ ‫-پنج سالشه.
‫اوه خدا
‫اون...
‫از صداهای خیلی آروم خوشش میاد...
‫مثلا وقتایی که تو حیاط پشتی با هم نشستیم...
‫اگر اصلا بتونیم تنها باشیم،
‫و فقط به، می‌دونی... صدای باد ‫یا یه جغد یا هرچی گوش میدیم...
‫و به هم دیگه می‌گیم چی می‌شنویم
‫و سعی می‌کنیم با صداهای خیلی آروم حرف بزنیم. ‫مثلا ببینیم کی می‌تونه آروم‌تر پچ پچ کنه.
‫-و یه همچین چیزی. ‫-خب، البته...
‫-این کاریه که ما قبلا می‌کردیم. ‫-چی کاریه که قبلا می‌کردیم؟
‫اینکه کی‌ می‌تونه آروم‌تر پچ ‫پچ کنه... یکی از بازیامون بود.
‫-نه، نبود. ‫-چرا، بود.
‫-شوخی می‌کنی؟ یادت نیست؟ ‫-نه.
‫خب، خیلی بچه بودی. همسن اون بودی.
‫احتمالا اونم بعدا یادش نیاد با تو انجامش می‌داده
‫-وقتی بزرگ بشه. ‫-فکر می‌کنم یادش بمونه.
‫می‌دونی، این بی‌انصافیه، دیوونگیه!
‫منظورم اینه که، من و تو، ‫کاملا... وقتی که بچه بودی
‫تمام مدت پچ پچ می‌کردیم.
‫-هرکی آرومتر بود بازی رو می‌برد. ‫-ببخشید، یادم نمیاد.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫دلم شکسته!
‫احتمالا خیلی از کارایی که ‫با هم کردیم رو یادت نمیاد.
‫اون شبی که تو "توروبادور" ‫اجرا کردم رو یادت میاد؟
‫زیاد حرفش رو پیش می‌کشی
‫نه، از حرفای من نه، خودت اونجا بودی!
‫-آره، می‌دونم. عکسش رو دیدم. ‫-از عکسش نه! خودت یادت میاد؟
‫شاید. گفتنش سخته. بچه بودم.
‫خب واقعا می‌خواستی بری. این رو یادته؟
‫داشتم آماده می‌شدم و از در بیرون ‫می‌رفتم و واقعا می‌خواستی باهام بیای
‫و من به روث گفتم:" می‌خوام پسرم ‫منو در حال اجرا تو "توروبادور" ببینه!"
‫و اونم گفت سنت زیادی کمه! تو ‫هم دیگه تو تخت بودی. و من گفتم:
‫"باشه، قرار نیست راجع به این بحث کنم.
‫این بزرگترین شب تو زندگی هنریمه.
‫قرار نیست اینجا بشینم و بحث کنم."
‫پس از در رفتم بیرون، وارد ماشین شدم
‫دور خیابون رو گشتم تا دور ‫شدن صدای ماشین رو بشنوه
‫و از ماشین پیاده شدم، برگشتم سمت خونه
‫از پنجره‌ی اتاق خوابت ‫اومدم تو و بردمت بیرون
‫و برای همینم تو اون عکس پیژامه ‫تنته، چون دزدکی آوردمت بیرون.
‫درسته؟ و با هم با ماشین رفتیم...
‫فقط من و تو، از دره‌ی کلدواتر ‫رد شدیم به سمت هالیوود.
‫این رو یادت نیست؟
‫-شاید. ‫-زودباش! سعی کن!
‫گفتنش سخته! اره، شاید یادم باشه.
‫بهترین لحظه‌ی زندگیم بود! ‫مبالغه نمی‌کنم! واقعا بود!
‫رانندگی به سمت "توروبادور" در ‫حالی که تو کنارم نشسته بودی...
‫اون لحظه‌ایه که تا همین الان شکرگزارشم
‫منظورم اینه که، اون موقع، خود ‫اجرا، نه اینکه ناامید کننده باشه...
‫ولی چیزی نبود که بخوای ‫خیلی بعدا ازش تعریف کنی.
‫کلاب پر نبود. شب سه‌شنبه بود
‫جمعیت پر بود از یه مشت... عوضی مد روز!
‫همشون فکر می‌کردن راک ‫اند رول‌تر و خفن‌تر از چیزین
‫که قدردان یه ترانه‌سرایی درست حسابی باشن.
‫یعنی، اگر یه ست آمپلی‌فایر مارشال ‫و یه پدال گیتار الکتریک نداشته باشی
‫و یه اسم مسخره، مثل اسلش یا پاف
‫یا هر اسمی که اون تقلیدکارهای زپلین رو ‫خودشون می‌زاشتن، هیچکس علاقه‌ای نداشت.
‫و اینم داستان زندگی ‫کاری نفرین شدم!!!
‫ولی تو...
‫خیلی به تو داشت خوش می‌گذشت.
‫تو همونجا کنار صحنه بودی
‫چون "توروبادور" پشت صحنه نداره
‫پس می‌تونستم ببینمت، خب؟
‫و هر بار که حالم از اون عوضیا با شلوارای ‫چرمیشون به هم می‌خورد و خسته می‌شدم
‫از اینکه هر بار سعی داشتم ‫بخونم با کناریشون حرف می‌زدن
‫به اونور نگاه می‌کردم، و می‌دیدم ‫تو هم داری به من نگاه می‌کنی
‫و کاملا از صورتت مشخص بود
‫که واقعا داشتی به موسیقی ‫گوش می‌کردی، درسته؟ و...
‫یعنی، این رو یادته حداقل؟ یادته که می‌خوندم؟
‫آره.
‫آره، یادته. درسته؟
‫یعنی، نه اینکه بخوام الکی زر بزنم، ‫ولی از همون روزی که به دنیا اومدی
‫هربار که برات می‌خوندم، ‫کاملا بهش گوش می‌کردی
‫قبل از اینکه بتونی سینه خیز بری ‫می‌دونستم قراره موزیسین بشی.
‫و منظورم تو صنعت موسیقی نیست. منظورم...
‫می‌دونی، یه موزیسین واقعی، یه ‫هنرمند. همیشه خیلی عمیق حسش می‌کردی.
‫قبلا بغلت می‌کردم و راه ‫می‌رفتم و برات می‌خوندم
‫وقتی بچه بودی همیشه این کار جواب می‌داد
‫اگر ناراحت بودی، اگر داشتی گریه ‫می‌کردی، می‌گفتم"پسره رو بده من"
‫و بعد از چند تا آهنگ، ‫می‌دونی... آروم می‌گرفتی.
‫بعد وقت خواب بود. هر شب برات می‌خوندم. ‫تا سال‌ها همون آهنگ‌های تکراری بودن.
‫اون رو یادته، درسته؟
‫آهنگه رو یادته؟
‫-♪ماه رودخونه♪ ‫-بابا
‫بابا، میشه نکنی؟
‫♪ درازتر از یک مایل ♪
‫♪ قراره یک روز خیلی شیک ازت رد بشم ♪
‫♪ اوه سازنده‌ی رویاها، ای دل‌شکن... ♪
‫♪ هر جایی که بری، من سمت تو می‌رم ♪
‫♪ دو تا ولگرد ♪
‫♪ در راه دیدن دنیا ♪
‫♪ دنیای زیادی هست، برای دیدن ♪
‫♪ ما هر دو دنبال یه انتهای رنگین‌کمونیم ♪
‫♪ کنار جاده منتظریم ♪
‫♪ دوست ذغال اخته‌ای من ♪
‫♪ ماه رودخونه و من ♪
‫و بعد من می‌گم: "شب به خیر، دوستت دارم."
‫و تو چی میگی؟
‫باید برم خونه. صبح کار دارم.
‫آره، منم همینطور.
‫تو هم همینطور؟
‫-آره. چیه تعحب؟ کردی؟ ‫-آره.
‫خب خیلی اتفاقا می‌تونه تو یکی دو سال ‫بیوفته. یعنی... چه قدر گذشته؟ دوسال...
‫-تقریبا 3 سال. ‫-آره، پس...
‫-چی کار می‌کنی؟ ‫-منظورت چیه؟
‫گفتی کار داری. چی کار می‌کنی؟
‫اوه آره، برگشتم تو ‫خرید و فروش، همون بازی قدیمی.
‫می‌دونی، قطع کردن تلفن، نقد کردن چک...
‫یه فاجعه‌ست.
‫-مردم تو پاندمی چیزی می‌خرن؟ ‫-بعضیا آره مثل اینکه
‫ولی قبل از همه‌ی این دیوونه ‫بازیا، این شغل عوض شده بود.
‫دیگه شرافتی توش نیست.
‫مخاطب قبل از اینکه جواب ‫تلفن رو بده ازت متنفره.
‫منظورم اینه که، ناپایداره، ‫می‌خوام ازش بیام بیرون.
‫آره
‫فقط دارم پس‌انداز می‌کنم، می‌دونی؟
‫به محض اینکه بتونم 20 هزارتا جمع کنم، ‫اگر به موقع جمع کنم، وضعم درست میشه.
‫چیه؟
‫یهویی اتفاقی سعی داری 20 هزار دلار جمع کنی
‫و بعد یه سکته‌ی قلبی الکی ‫می‌‌زنی و با من تماس می‌گیری؟
‫تو از من پرسیدی دارم چی کار می‌کنم، ‫من بحثش رو پیش نکشیدم. تو پیش کشیدی.
‫دارم یه فرصت رو دنبال می‌کنم
‫و داشتم تو طول بحثمون راجع بهش می‌گفتم
‫-چون ازم پرسیدی. همین. ‫-باشه.
‫بیخیال. چاک فرگوسنه. چاک رو که می‌شناسی.
‫بیخیال! یادته اون روزی رو که تو خونه‌ی ‫قایقیش کنار اسکله گذروندیم رو یادته؟
‫-اون قایق رو که یادته! ‫-راستش فکر کنم یادمه، آره.
‫آره، چاک تو 20 سال اخیر خیلی ‫تو اجاره‌ی انبار وضعش خوب بوده!
‫مردم کلی خرت و پرت ‫دارن که نیازی بهشون ندارن!
‫نمی‌خوان دور بندازنش پس ‫مجبورن یه جایی بزارنش.
‫چاک تو کار معامله‌ی چندتا از اوناست
‫اکثرا تو کالیفرنیای مرکزی
‫ولی یه جدیدش رو تو لنکستر ‫در نظر داره، خودش بهش گفت.
‫مدیریتش خیلی خوب نیست، پس ‫می‌خرتش، درآمردش رو افزایش میده
‫سود عالی‌ای می‌کنه! تازه غیر ‫ممکنه دچار بحران اقتصادی بشه!
‫راستش کارشون تو این دوران ‫خیلی خوب شده، چون می‌دونی...
‫وقتی مردم شروع می‌کنن ‫به از دست دادن خونه‌هاشون
‫بازم به یه جایی نیاز دارن تا ‫خرت و پرتاشون رو بزارن.
‫بعد از چند سال کسب و کارش ‫خودش خرج خودش رو میده
‫باید از چاک بپرسم ولی احتمالا ‫بتونم تو رو هم بیارم تو معامله
‫-اگر بخوای. ‫-ببین... خودشه.
‫-نه، ببین، سعی ندارم... ‫-بابا، من 20 هزارتا ندارم.
‫-من هیچ دلاری ندارم. ‫-من برای پول نیومدم پیشت
‫حتی اگر این پول رو ‫تو بانک داشتم، که ندارم،
‫به تو نمی‌دادمش چون جفتمون ‫می‌دونیم باهاش چی کار می‌کنی!
‫-این درست نیست. ‫-من میرم خونه.
‫هی، گفتم اینطور... ‫تو هیچ نظری نداری که زندگیم چطوریه!
‫هی!
‫هی از من فرار نکن!
‫ببین من مثل قبل نیستم! نیستم!
‫تو دقیقا همونی هستی که همیشه بودی!
‫و نمی‌تونم بهت کمک کنم.
‫می‌دونی، تو دقیقا مثل منی.
‫نه. من کل زندگیم رو در حال تلاش ‫برای اینکه مثل تو نباشم گذروندم.
‫تو از خودت متنفری! درست مثل نه!
‫نمی‌تونی به کارایی که ‫باید می‌کردی و اینکه چرا
‫انجامشون ندادی فکر نکنی!
‫الان خیلی دیر شده.
‫و ذهنت تو یه چرخه‌ی افکار ‫گیر کرده، درست مثل ذهن من
‫فرقش اینه، که من کسی رو ‫جز خودم سرزنش نمی‌کنم.
‫و تو من رو سرزنش می‌کنی.
‫و حس خوبی داره، مگه نه؟
‫تا کسی رو داشته باشی که ‫تقصیر اون باشه، نه خودت.
‫اره، حس خوبی داره.
‫مثل یه جور مواد مخدر می‌مونه.
‫هی، جایی داری که بری؟
‫نگران من نباش.
‫جاش! هی بیدار شو! ‫نمی‌زارم این رو از دست بدی!
‫می‌تونی ببینیش! زودباش! بیا بریم.
‫می‌دونم! می‌دونم سخته! ‫ولی می‌تونیم انجامش بدیم!
‫بهت نگفتم قراره یه شهاب سنگ بیاد؟
‫بهت گفتم این پایان همه چیزه.
‫اونجا. دیدیش؟ نمی‌خوام بترسی.
‫قرار نیست دردت بیاد. ‫خیلی سریع اتفاق میوفته.
‫قراره پرنورترین چیزی باشه که تو ‫زندگیت دیدی! و بعد قراره تموم بشه.
‫ولی اشکالی نداره. چون ما تونستیم ‫ببینیمش... و من دوستتون دارم.
‫جفتتون رو خیلی دوست دارم. ‫دوستتون دارم. دوستتون دارم.
‫دوستتون دارم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.