..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی‌خب، تصویر بزرگ
‫خب، این موردعلاقته‌ترین چیز من ‫تو کل اونجاست
‫اگه واقعا به رصدخانه برین، ‫یه عکس خیلی بزرگ...
‫روی یه دیوار بزرگ که از سالن نمایش ما بزرگ‌تره ‫چاپ کردن
‫- مندی ‫- پس این کل جهانه
‫سوال عالی‌ایه. ببین، این... ‫نه. نکته دیوونه‌وارش همینه
‫این فقط یه تیکه کوچیک از جهانه
‫پس، اگه انگشت‌تون رو بالا بگیرین...
‫بگیرین‏شون بالا. ‫آره. خوبه
‫اگه شب برین و اینطوری انگشت‌تون ‫رو سمت آسمون بگیرین،
‫احتمالا فقط میتونی جلوی ‫یک تا دو ستاره رو بگیرین، درسته؟
‫ولی اگه تلسکوپ داشته باشین، ‫همه‌ اینا رو می‌بینین
‫تمام این ستاره‌ها کهکشان‏ها، ‫و هرچی که توی این عکس هست
‫این فقط اندازه یه انگشت از جهانه
‫و همینقدر بیشتر وقت نداریم
‫عذر میخوام. ‫یه چیزه دیگه قبل از اینکه بریم
‫باید یه سوال واسه نظرخواهی پایان سالی ‫که دارم انجام میدم، بپرسم
‫پس، اگه دوست دارین بازم اخترشناسی انجام بدین ‫دستتون رو بالا ببرین؟
‫یک، دو، سه، چهار. ‫خوبه
‫و حالا اگه دوست ندارین ‫دستتون رو بالا ببرین
‫رامون، واقعا؟ ‫چرا آخه؟
‫نمیدونم
‫به گمونم بخاطر اینه که ‫بهم احساس کوچیک بودن میده
‫می‌فهمم
‫به گمونم الان هم احتمالا لحظه خوبیه ‫که فقط حالتون رو بپرسم
‫میدونی، اینکه تو خونه گیر کردین و اینا
‫کسی میخواد از احساساتی که داره ‫باهامون در میون بذاره؟
‫خیلی‏خب، خوبه
‫خب، این دختره از کجا اومد؟
‫تیندر یا... ‫اسم اون یکی برنامه چیه؟ بامبل؟
‫اوه، لعنت. ‫از برنامه جی‌دیت؟
‫- واقعا تو جی‌دیت بود؟ ‫- نه
‫مامانش با مامانم کار میکنه
‫- اوه، خدای من. عجب ‫- میدونم. خیلی ناجوره
‫نمیخواستم انجامش بدم، ‫ولی مامانم واقعا میخواست این کارو بکنم
‫پس منم گفتم، "باشه"
‫و بعد قرنطینه‌بازار شد، ‫پس فکر کردم قسر در رفتم،
‫ولی بعد دوباره بحثش رو پیش کشید، ‫و حالا باید با تماس تصویری این کارو بکنم
‫- حوصله ‌سر بره؟ ‫- نه
‫چون از خدامه که در این مورد حرف نزنیم
‫اوه، خدای من. ببخشید، عذر میخوام. ‫فقط یکم خسته‏ام
‫- چهره‌ات خسته میزنه ‫- گوه نخور. چهره‌ام خسته نمیزنه
‫- نه. دارم میگم، حالت خوبه؟ ‫- نه، فقط تازگی خواب‌های بد می‌بینم
‫آها
‫تو خواب‏‎ها چه اتفاقی میوفته؟
‫فقط کلی آدم که ماسک نزدن
‫- واقعا؟ ‫- خدایی. آره
‫- این خیلی عجیبه ‫- کجاش عجیبه؟ خیلی...
‫چون خواب‌های من اینقدر ‫با عقل جور در نمیان
‫منم از اون خواب‌ها می‌بینم. ‫ولی اینا...
‫- اینا بدجور ترسناکن، مَرد ‫- آره
‫دارم میدوئم و میدوئم، ‫سعی میکنم ازشون دور بشم
‫میگم، "ولم کنین. چرا ماسک نزدین؟" ‫خب؟
‫ولی هرجا که میرم، یه نفر دیگه هست ‫که ماسک نزده، خب؟
‫آره
‫و بعد نمیخوام دوباره بخوابم،
‫چون اونا رو می‌بینم
‫آره
‫یکی از همکارهام مریضی رو گرفت
‫سرکار گرفت؟
‫نه. ‫فکر کنم تو یه مهمونی خانوادگی گرفته
‫- خودش که اعتراف نمیکنه، ولی تا حدی مطمئنم ‫- خدایا
‫حالش خوبه؟
‫نمیدونم، مَرد
‫ازش خبری نشنیدم
‫تو خوبی؟
‫آره. آره، من خوبم
‫طوریم نیست
‫تو موسیقی میزنی؟
‫می‌پرسی چون... ‫تو...
‫- گیتار رو دیدی ‫- آره
‫ببخشید
‫این واقعا خجالت‌آوره. ‫درواقع میخواستم جابه‌جاش کنم
‫برنامه زوم رو باز کردم...
‫و اون پشت دیدمش و اینطوری شدم...
‫فقط نمیخوام عین اون مَردهایی باشم که جلوه میکنن ‫"منو ببین، من یه موسیقی‌دانم...
‫چون پشت تصویر تماسم یه گیتار دارم"
‫انگار... آره...
‫فقط با خودم گفتم که اگه الان جابه‌جاش کنم ‫عجیب میشه
‫انگار توجه بیشتری جلب میکنه. ‫پس...
‫آره. فکر نمیکردم ببینیش. ‫ببخشید
‫نه، اشکال نداره. ‫نیازی نیست درمورد گیتارت حرف بزنیم
‫- مشکلی نیست ‫- نه، عیبی نداره. من... آره...
‫من یه‎‌جورایی موسیقی‌دانم
‫منظورت چیه، یه‏جورایی؟
‫سوال خوبیه. ‫منظورم چیه؟
‫به گمونم حرفه‌ای انجامش نمیدم؟
‫خب، آره. ‫آره، اینو میدونم
‫این چیزه خوبیه. ‫نگران نباش
‫صبر کن. از کجا میدونی؟
‫- تو یه معلمی، درسته؟ ‫- آره
‫آره. خب، من قبول نمیکردم که ‫با یه موسیقی‌دان واقعی برم سر قرار. پس...
‫یه موسیقی‌دان واقعی؟
‫ببخشید. ‫منظورم یه موسیقی‌دان حرفه‌ای بود
‫یا میدونی، یکی که کارش همینه. ‫تو این صعنت فعالیت داره
‫درسته. ‫خب، پس من همونی‌ام که میگی
‫نمیخواستم بگم که تو یه موسیقی‌دان واقعی نیستی
‫- نگران نباش. عیب نداره. نگران نباش ‫- معذرت میخوام
‫- تو گروه موسیقی‌ای هستی یا... ‫- نیازی نیست درموردش حرف بزنی
‫- نیازی نیست درموردش حرف بزنیم ‫- نه، واقعا میخوام بدونم
‫بهم بگو
‫باشه. ‫نه، تو گروه موسیقی نیستم
‫ولی به گمونم کلی کار هست ‫که میتونی تنهایی انجام بدی
‫با اضافه دوبله کردن و این کارها
‫خیلی‏خب. ‫اضافه دوبله کردن چیه؟
‫مثل موقعی که ضبط میکنی،
‫کلی تیکه‏های مختلف بزنی ‫و باهم یکی‌شون کنی
‫فهمیدم. ‫پس داری یه آلبوم درست میکنی؟
‫نه
‫یعنی، اصلا دیگه به چی میگن آلبوم، ‫درست نمیگم؟
‫نمیدونم
‫آره. دارم...
‫نمیدونم چی دارم میسازم. ‫دارم یه چیزی درست میکنم. عالی میشه
‫درواقع آخرشه. ‫فقط درام نیاز داره و... آره
‫- به نظر باحال میاد ‫- ممنون
‫خب، کی میخوای درام‌ها رو انجام بدی؟
‫درام‌ها سختن. ‫درام‌ها... انگا...
‫ضبط کردن صدای یه سِت درام تنها چیزیه ‫که هنوز نمیشه تو یه اتاق خواب انجام داد، میدونی؟
‫و میتونی از درام ساختگی استفاده کنی، ‫و همه این کارو میکنن
‫ولی مثل واقعیش نمیشه
‫پس...
‫- آها ‫- آره
‫خیلی‏خب. ‫پس، چطور میخوای آهنگ رو به پایان برسونی؟
‫چرا؟
‫من...
‫من فقط از تموم کردن کارها خوشم میاد
‫ببین، من چیزی درمورد موسیقی نمیدونم. ‫پس...
‫همه یه چیزی درمورد موسیقی میدونن، درسته؟
‫من نه
‫چیه، تو هیچوقت موزیک گوش نمیدی؟
‫نه، گوش میدم. ‫از موزیک خوشم میاد
‫فقط هیچی درمورد موسیقی نمیدونم
‫آخرین آهنگی که بهش ‫گوش دادی چی بود؟
‫نمیدونم
‫خیلی‌خب. ‫یه آهنگی که الان خوشت میاد چیه؟
‫اینو دیگه والا اگه بدونم
‫خیلی‏خب. چه سی‌دی‌ای رو یادت میاد ‫که موقع بچگی داشتی؟
‫من سی‌دی‌ای نداشتم
‫آها
‫اونا خیلی گرون بودن. ‫یادمه
‫خیلی گرون بودن. ‫مسلما
‫کل پولم سر همون میرفت. ‫یعنی هرچی داشتم رو خرج سی‌دی میکردم
‫چون اون موقع، میدونی...
‫تنها راه موزیک گوش دادن بود
‫یعنی اگه میخواستی آهنگ خاصی رو بشنوی
‫وگرنه، فقط رادیو بود
‫- من فقط رادیو گوش میدادم ‫- اووف
‫اووف؟ ‫رادیو چشه؟
‫میدونی چیه؟ ‫هیچی
‫خیلی‏خب
‫چیه؟
‫نه. من فقط...
‫به نظرم حرفت درسته
‫خب، کجا بزرگ شدی؟
‫همین‌جا بزرگ شدم
‫اوه، آره؟ کجا؟ ‫- لس‌آنجلس
‫نه، میدونم. ‫کجاش رو میگم؟
‫"دره" ‫[سن فرناندو ولی، دره‌ای شهری شده‌ست]
‫منم همینطور
‫- واقعا؟ کجاش؟ ‫- ون نایز
‫جالبه. ‫والدینم هنوز با رنچیتو گذرون میکنن
‫عجب
‫حتما ما تو پارکی چیزی ‫باهم بازی کردیم
‫اوه، ما هیچوقت پارک نمیرفتیم. ‫مامانم از پارک‌ها متنفر بود
‫چطور میشه از پارک متنفر بود؟
‫خب، بیشتر بخاطر زمین‏های بازی بود. ‫میدونی؟
‫از ماسه بدش میاد، ‫و چیزهای دیگه
‫- به نظر آدم تو دل‏برویی میاد ‫- هی. مودب باش
‫باشه. ‫ببخشید، عذر میخوام
‫میخوای ببینیش؟
‫آره
‫اون ما رو بهم معرفی کرده. ‫باید ازش تشکر کنم
‫ایناهاش
‫- اون مامان و باباتن؟ ‫- آره
‫- واقعا قشنگه ‫- مرسی
‫موقعی که آدم‏ها تو عکس‌ها ‫لبخند نمیزنن رو دوست دارم
‫واقعا؟ چرا آخه؟
‫به گمونم فقط حس صادقانه‌ای میده
‫یعنی، وقتی یکی سمت من دوربین میگیره ‫هیچوقت حس لبخند زدن ندارم
‫آره. خب، اونا اصلا درکل اهل لبخند زدن نیستن
‫- میدونی؟ نه فقط تو عکس‌ها ‫- این نمیتونه حقیقت داشته باشه
‫آره، یه‌جورایی هست
‫منظورت چیه، "یه‏جورایی"؟
‫میدونی، اونا واقعا زندگی سختی داشتن. ‫واقعا نسبت به زندگی ما فرق میکرد
‫و جایی که ازش اومدن، ‫تو اون زمان خیلی ناجور بود
‫و میدونی، با هیچی اومدن اینجا ‫و سر و سامونش دادن
‫آره. ‫یه جورایی عین جد منه
‫درکل جد مادریم
‫من فقط یه عکس از پدرِ پدربزرگم دارم،
‫و اصلا لبخند نمیزنه
‫- اون اهل کجاست؟ ‫- روسیه
‫روسیه
‫- آره. والدین تو اهل کجان؟ ‫- کره‏
‫کلی از دانش‌آموزهای منم نسل اولی‌ان
‫یعنی، به گمونم والدین‌شون اومدن اینجا. ‫مثل پدر و مادر تو
‫همچین چیزی وجود داره
‫منظورت چیه؟
‫نه یعنی، تک تک‌شون فرق دارن ولی...
‫آره، مثلا یه بچه هست ‫و اون...
‫خب، اون اهل اینجاست ‫ولی والدینش اهل ایرانن
‫و یه سری چیزهایی که درموردشون ‫حرف میزنه و می‌نویسه
‫خیلی نسبت به چیزهایی که من موقع ده سالگی ‫بهشون فکر میکردم، فرق داره
‫میدونی؟ مثلا اون...
‫مثلا قبلا هر تابستون برمی‏گشت اونجا
‫ولی بعد دو سال پیش ‫مجبور شد که دیگه نره،
‫چون به گمونم اونا، میدونی ‫از دولت ما می‌ترسن
‫و چیزه خیلی بدیه
‫و خیلی دلم براش می‏سوزه
‫و فکر میکنم به نحوی، ‫داره اونو قوی‌تر میکنه
‫یعنی، آگاه و هشیار و پرشوره
‫و بزرگ میشه و آدم خفنی میشه. ‫اینو مطمئن باش
‫یعنی، حاضرم روی اون دختر شرط ببندم. ‫شرط می‌بندم
‫- اسمش چیه؟ ‫- نیکی
‫نیکی
‫گرسنته؟
‫آره
‫- حتما ‫- منم
‫اون گفت، "فقط بهم احساس کوچیک بودن میده"
‫- اوه، خدای من ‫- میدونم. فقط دوستش دارم
‫اون آدم خیلی خالص و با فکریه
‫جهان به تو هم احساس کوچیکی میده؟
‫آره. همچین حسی به تو نمیده؟
‫خب، وقتی به اون عکس نگاه میکنم ‫اصلی‏ترین چیزی که حس میکنم
‫تو میدونی تصویر بزرگ چیه؟
‫آره، پسر. ‫من اینجا بزرگ شدم
‫- به رصدخونه گریفیث رفتم ‫- آره. درسته، درسته. صحیح
‫- عاشق تصویر بزرگم ‫- منم
‫ولی الان گفتی که احساس کوچیک بودن بهت میده
‫همینطوره
‫صحیح
‫آره ولی واسه من بیشتر اینطوریه، ‫"باورم نمیشه که میتونم انسان باشم"
‫میدونی؟ ‫با یه جسم و مغز و دست و چشم
‫و میتونم چیزها رو ببینم ‫و کارهایی بکنم
‫یعنی، میتونم یه ماشین پیچیده ‫و دیوونه‌وار باشم
‫چون چی، بین اون همه فضای خالی ‫و و ذرات گرد و غبار و گاز،
‫یه سنگ کوچیک هست که ‫شرایطش درسته؟
‫و آب گرم داره
‫بنابراین ذرات توی اقیانوس ‫میتونن بارها و بارها...
‫تا میلیاردها سال به همدیگه برخورد کنن
‫تا اینکه کم کم بهم بچسبن ‫و تولید مثل کنن
‫و این به من تکامل پیدا کرد؟
‫و حالا میتونم اینجا بشینم ‫و کاریِ سبزیجات خوشمزه بخورم...
‫و تو برنامه زوم با تو حرف بزنم
‫یعنی، چی؟
‫این برعکس کوچیک بودنه
‫میدونی؟ کل چیزهای دیگه خیلی کوچیکن. ‫من چطور تونستم اینقدر بزرگ باشم؟
‫عجب
‫آره. من هیچوقت احساس بزرگی نمیکنم
‫- ولی متوجه منظورم میشی ‫- آره. یه معجزه‏ست
‫نه. معجزه نیست
‫باحالیش هم همینه. ‫واقعا اتفاق افتاده
‫میدونی؟ ‫معجزه‏ها ساختگی‏ان
‫نه لزوماً
‫- معنیِ معجزه همینه ‫- نه، نیست
‫باشه. ‫معجزه رو تعریف کن
‫باشه
‫معجزه چیزیه که نمیتونی توضیحش بدی
‫صحیح. ‫ولی میتونیم اینو توضیح بدیم. میدونی؟
‫داستانی نیست که یکی از خودش در آورده. ‫علمه
‫- علم هم از داستان‏ها خلق شده ‫- مراقب باش
‫چیه؟
‫- ضد علم نباش ‫- نیستم
‫خب، به نظر میاد که هستی
‫تو الان گفتی که علم از داستان‌ها خلق شده
‫ولی داستان‏ها برعکس علم هستن
‫یعنی، داستان‏ها چیزی هستن که ‫ما رو کلی تو دردسر میندازن
‫خیلی‌خب، صبر کن. ‫علم، حداقل طوری که من می‌فهممش
‫آدم‌هایی هستن که دارن سعی میکنن بفهمن ‫که واقعا اوضاع از چه قراره، درسته؟
‫ولی یکی از باحال‎ترین چیزها درمورد دانشمنده‌ها ‫هم اینه که اونا به اندازه‏ای فروتن هستن که...
‫اعتراف کنن که هرگز نمیتونن با اطمینان چیزی رو بدونن، ‫یعنی بصورت صددرصدی
‫پس میدونی، تمام تلاششون رو میکنن
‫تحقیق میکنن. ‫مدرک جمع میکنن
‫و سعی میکنن با یه داستان تعریف کردن ‫بهش معنی و منطق ببخشن
‫و به اون داستان فرضیه میگن
‫و بعد با بیشتر مدرک جمع کردن ‫فرضیه‌هاشون رو آزمایش میکنن
‫و بعضی وقت‌ها اشتباه میکنن، ‫و باید داستان‌شون رو عوض کنن
‫بعضی‌ وقت‌ها درست میگن، ‫و میتونن داستان‌شون رو نگه دارن
‫تا اینکه مدارک جدیدی پیدا میکنن که ‫ثابت میکنه که داستان قبلی اشتباهه
‫و بعد باید داستان جدیدی بوجود بیارن
‫به دانش‌آموزهات همینو میگی؟
‫بله
‫بله، همینه. ‫یه جورایی چرب‌زبونیم همینه
‫خوشم میاد
‫واقعا؟
‫خب، ممنون
‫ولی هنوزم نباید بهشون بگی که ‫علم از داستان‌ها بوجود اومده
‫اونا باور میکنن که همش ساختگیه
‫باشه. ‫بهشون چی بگم؟
‫میتونم بگم از داستان‌های واقعی بوجود اومده
‫باشه
‫داستان‌هایی که بیشتر و بیشتر حقیقی میشن
‫عالیه
‫خوبه
‫از الان به بعد همینو بهشون میگم
‫- عالیه. به نظر من که خوبه ‫- باشه. اگه از نظرت ردیفه
‫ردیفه. ردیفه
‫خیلی‌خب
‫واقعا؟
‫آره
‫بهت نمیخوره
‫خب، دیگه نیست. ‫ولی قبلا بدون شک بود
‫افسردگی حاد؟
‫حاد یعنی چی؟
‫یعنی شدید بوده
‫موندم اضطراب منم حاده
‫تو اضطراب داری؟
‫آره. فکر کنم
‫خب، اگه حاد بود ‫متوجه میشدی
‫حسش خیلی بده
‫این واقعا حاد نیست
‫نه. یعنی، یه روز مجبور شدم ‫نرم سر کار
‫من مجبور شدم هفت هفته نرم سر کار
‫چیه؟
‫نه، نه. نه. فقط...
‫فکر میکردم چیزی که من داشتم حاد بود
‫چراغ‎ها رو خاموش کنیم؟
‫حتما
‫حالا نمیتونم ببینمت
‫عیب نداره
‫قبلا رو یادته که آدما ‫فقط پشت گوشی باهم حرف میزدن...
‫بدون اینکه بصورت ویدئویی همدیگه رو ببینن؟
‫اوه، آره. ‫مثل تو ماه فوریه‌ای که گذشت
‫ولی هنوزم صدای نفس کشیدنت رو میشنوم
‫این عین 14 ساله بودن می‏مونه
‫منظورت چیه؟
‫میدونی، مثل اون موقع با پسرها
‫فقط ساعت‌ها با گوشی حرف میزدیم
‫خب، درسته. آره. ‫چون هیچکس نمیتونست رانندگی کنه
‫پس امکان نداشت که پیش همدیگه باشین
‫آره. مثلا، یه دوست پسر داشتم
‫به گمونم میشه اینطوری خطابش کرد
‫اون موقع اینطوری صداش میکردم، ‫"دوست پسرم"
‫ولی هیچوقت حضوری همدیگه رو ندیدیم
‫همش تلفنی اتفاق افتاد
‫همه چی اتفاق افتاد؟
‫- اوه، همش اتفاق افتاد ‫- چی؟
‫میدونی. فقط، بهش میگفتم که ‫میخوام باهاش چیکار کنم
‫آها. چی می‎گفتی؟
‫به تو نمیگم
‫- چرا آخه؟ ‫- همینطوری
‫باشه
‫کارهایی که میگفتی میخواستی باهاش بکنی ‫رو شد انجام بدی؟
‫- نه ‫- نه؟
‫آره، نه. ‫مثل حضوری نمیشد
‫میدونی؟ فقط پشت گوشی بودن ‫یه طور خاصی بود
‫پس شاید خوب شد که اولین قرارمون ‫با کامپیوتر بود
‫شاید
‫به نظرت اگه سر یه قرار واقعی میرفتیم ‫چی میشد؟
‫اوه، نمیدونم. ‫من از قرار گذاشتن متنفرم
‫- منم ‫- نه. من ازش متنفرم
‫نه. منم
‫یعنی، به محض اینکه میرسم اونجا ‫همیشه فقط میخوام تموم بشه بره
‫خب، آره
‫چون معمولا، ‫طی 60 ثانیه اول اینا میدونم...
‫که به جایی نمیرسه
‫آره، دقیقا
‫دلم واسه رستوران رفتن تنگ شده
‫من که نه
‫اولین قرارها نباید تو مکان عمومی باشن
‫- زیادی نقش‌آفرینی‌ماننده ‫- چی داری میگی؟
‫اولین قرارها همیشه باید تو مکان عمومی باشن
‫باشه
‫ولی آدم‌های دیگه نیستن ‫که زیاد اذیتم میکنن
‫فقط کل وضعیته
‫عین یه مصاحبه کاری می‌مونه
‫اونور میز جلوشون نشستی...
‫و هر دوتون، همدیگه رو می‌سنجین
‫فقط خیلی احساس تبادلی‌وار داره
‫و بعد آخر سر، ‫مثلا شاید همدیگه رو ببوسین
‫یعنی، کی میخواد کسی که تازه ‫باهاش آشنا شده رو ببوسه؟
‫ما تازه باهم آشنا شدیم. ‫من میخوام ببوسمت
‫منم میخوام ببوسمت
‫واقعا؟
‫آره. فکر کنم
‫ولی اگه سر یه قرار واقعی بودیم ‫دلت نمیخواست؟
‫احتمالا نه، ها؟
‫شب بخیر
‫اونوقت فکر میکردم که ازم خوشت نمیاد
‫و نمیخواستم خودم رو تحمیل کنم، ‫پس زود بهت زنگ نمیزدم
‫و بعد تو بخاطر اینکه زنگ نزدم ‫فکر میکردی...
‫که نیتم جدی نبوده
‫پس تو هم به من زنگ نمیزدی، ‫و بعد هر دومون فقط زندگی‏مون رو ادامه میدادیم
‫خوابیدی؟
‫امیلی: ببخشید خوابم برد! ‫واسه صبحونه چیکاره‏ای؟
‫بگذریم. ‫زیادیه
‫که واسه همینم احتمالا باید برم...
‫چون باید همه اونا رو تا آخر ‫تو یه شرح کنفرانس یکی کنم
‫عجب. واقعا زیاده
‫این...
‫واقعا هیجان‎‏انگیزه
‫آره. به هرحال واسه من هیجان‏انگیزه
‫آره
‫فقط واسه زنده بودن ‫زمان هیجان‌انگیزیه
‫- چی؟ درحال حاضر؟ ‫- آره
‫یعنی، من که دقیقا هیجان‌انگیز نمیدونمش
‫چرا، بخاطر کرونا؟
‫آره. و کلی چیزهای دیگه
‫درسته. ‫ولی من منظورم بطور کلان سطحیه
‫فکر نکنم کلان‏تر از یه اپیدمیِ جهانی ممکن باشه
‫معلومه که ممکنه
‫این فقط چند ماهه که اتفاق افتاده
‫آره، ولی احتمالا قراره تا مدت طولانی‏ای ادامه پیدا کنه
‫صحیح. حتی اگه تا چند سال دیگه ‫ادامه پیدا کنه،
‫من منظورم دورانی هستش ‫که داریم توش زندگی میکنیم
‫نمیدونم والا. حس میکنم این همون دورانی هستش که ‫داریم توش زندگی میکنیم
‫فکر میکنی که از الان به بعد ‫فقط بدتر میشه؟
‫یعنی، اینطوری داره به سر کلی آدم میاد
‫نه، سر بیشتر آدما که نه
‫تا دراز مدت اینطور نمیشه، ‫اگه واقعا به شمارش نگاه کنی
‫آره، ولی بیخیال
‫چطوره به جای اعداد و ارقام ‫به زندگی مردم نگاه کنیم؟
‫میدونی، کلی از دوست‏هام، ‫در این مورد حرف میزدیم
‫- درمورد چی؟ ‫- و...
‫خب، از بین تمام آدم‏هایی که می‌شناسیم
‫میدونی، اونایی که بخاطر این وضعیت دارن هول میکنن ‫مَردهای سفید پوستن
‫- و من... ‫- خیلی‏خب
‫به نظرم بخاطر اینه که، میدونی ‫شماها همیشه مزیت اینو داشتین...
‫که انتظار داشته باشین همه‏چی خوب باشه ‫و درست بشه
‫و حالا که میدونی، ‫شماها با شرایط سختی روبرو شدین
‫ممکنه حس پایان دنیا رو القاء کنه
‫نمیدونم چی بگم
‫یعنی، آره. ‫من سفید و مَردم، و من...
‫میدونم این یه مزیته
‫ولی فکر نمیکنم من با حرفی که داری میزنی ‫جور در میام
‫میدونم
‫ببین، اگه فکر میکنی که من فکر میکنم ‫همه‌چی همیشه حل میشه
‫این یعنی تو منو نمیشناسی
‫مثلا، من هیچوقت فکر نمیکنم ‫که چیزی حل میشه میره
‫شاید بخاطر همینه که تو ‫چیزها رو تموم نمیکنی
‫من احتمالا بهتره برم
‫خیلی‏خب
‫- خدافظ ‫- خدافظ
‫لعنت
‫ سلام. با امیلی سانگ تماس گرفتید
‫ پیغام بذارید و منم باهاتون تماس میگیرم. ‫ ممنون
‫سلام، امیلی. ‫جاش‎ام
‫به گمونم برات پیغام صوتی میذارم
‫نمیدونم اصلا به پیغام‌های صوتیت گوش میدی یا نه. ‫من که گوش نمیدم
‫ولی میخواستم بهت بگم که متاسفم، ‫و نمیخواستم با پیامک اینو بگم. پس...
‫واقعا متاسفم
‫میدونم که میتونم بعضی وقت‏ها منفی رفتار کنم، ‫و نمیخوام اینطوری باشم
‫ولی همینطورم، داشتم به این فکر میکردم...
‫که میگفتی هیچی از موسیقی نمیدونی
‫ببخشید، قراره پیغام صوتیِ طولانی‎ای باشه. ‫ولی تازه داشتم به یه چیزی گوش میدادم
‫آهنگ "غروب واترلو" از کینکس بود
‫ولی درواقع مهم نیست ‫آهنگ چیه،
‫و نکته قضیه هم همینه، که من...
‫داشتم به آهنگ گوش میدادم و سعی میکردم ‫یادم بیارم که توی کدوم آلبومه
‫و بعد سعی میکردم یادم بیارم که اون آلبوم چه سالی منتشر شد، ‫و بعد به آلبوم‏های دیگه‏ای که اون سال منتشر شدن فکر میکردم
‫و فهمیدم که اصلا به خود آهنگ توجه نمیکردم
‫فقط کلی درگیر...
‫فکر کردن به چیزهای کوچیکِ احمقانه دیگه بودم ‫که اهمیتی ندارن
‫و اگه اون چیزها رو نمیدونستم،
‫اونوقت شاید میتونستم فقط ‫به موزیک گوش بدم
‫و این منو به فکر انداخت...
‫واقعا دوست دارم یه موقع ‫باهم موزیک گوش بدیم،
‫چون میخوام ببینم تو چطور گوش میدی
‫من... واقعا ازت خوشم میاد
‫خیلی‏خب. ‫خدافظ
‫- هی. بیا تو، مَرد ‫- سلام. ممنون
‫خوش اومدی. ‫اینجا همونجاست
‫- قشنگه ‫- ممنون
‫خیلی‏خب
‫پس بقیه هزینه رو لطف کنین
‫- کارت بانکی؟ ‫- تلفنی پرداخت کردم، درسته؟
‫خب، تلفنی نصفش رو پرداخت کردی ‫و نصفش هم حضوریه
‫فهمیدم، باشه
‫خیلی‏خب
‫این کارتخوان امروز کُنده
‫اشکال نداره
‫نه، تایید نشد
‫ولی یعنی،
‫من تازه با همین کارت پول ‫نصف جلسه رو دادم. پس...
‫- دوباره امتحان میکنم ‫- آره، چون...
‫شاید اون چیزه... یکم کُنده
‫- نمیشه. شاید میزان خرجت کامل شده ‫- کامل نشده
‫- اوه، واقعا تکمیل شده ‫- یه کارت دیگه داری؟
‫دارم، ولی قضیه اینه که هیچوقت ‫ازش استفاده نمیکنم
‫چون حد خرج اونو تکمیل کردم،
‫پس این یکی رو شروع کردم ‫چون نرخ سود کمتری داره
‫و یواش یواش دارم بدهی قبلی رو صاف میکنم
‫پس احتمالا توش به اندازه کافی اعتبار داری ‫که پول بقیه جلسه رو بدی
‫درسته. فقط به خودم گفتم که ‫دست به اون کارت نمیزنم
‫تصمیم درست همینه، مَرد
‫- دردناکه ‫- برام مهم نیست
‫ببخشید
‫- میشه دوباره بریم، لطفا؟ ‫- آره، دوباره میریم
‫ حالا این را بشنوید
‫♪ حالا، اینجا، این ♪
‫♪ هیچ‌جای دیگه ♪
‫♪ حالا، اینجا، این ♪
‫♪ هیچ‌جای دیگه ♪
‫- دوران... ‫- دوران...
‫دوران
‫خیلی‏خب، خیلی‏خب
‫♪ حالا، اینجا، این ♪
‫ حالا این را بشنوید
‫♪ حالا، اینجا، این ♪
‫ آیا ممکن است که آنها متوجه نشوند ‫ که ما هرگز متوقف نخواهیم شد؟
‫♪ هیچ‌جای دیگه ♪
‫ متوقف نخواهیم... ‫ متوقف نخواهیم...
‫♪ حالا، اینجا ♪
‫♪ حالا، اینجا، این ♪
‫ وظیفه‌ای که برای ما تعیین شده ‫ بالاتر از قدرت ما نیست
‫♪ هیچ‌جای دیگه ♪
‫ اینجا ما با هم هستیم
‫♪ حالا، اینجا ♪
‫♪ حالا، اینجا، این ♪
‫♪ هیچ‌جای دیگه ♪
‫♪ حالا، اینجا، این ♪
‫ حالا خواهید دید - ‫- ♪ هیچ‌جای دیگه ♪
‫ حالا این را بشنوید
‫ حالا این را بشنوید. ‫ حالا...
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫میخوای اون یکی رو بشنوی؟
‫آره، فقط یه لحظه بهم وقت بده
‫- از اول؟ ‫- آره. ممنون