‫آه.
‫پس می‌خوای یه لباس برای اون مسابقه درست کنی، ها؟
‫و این‌دفعه یه کت‌وشلواره.
‫اوهوم.
‫منم هر کمکی بتونم می‌کنم!
‫ما هم برای درست کردن عروسک‌های هینا تقسیم وظایف می‌کنیم.
‫راست می‌گین؟
‫آره، اجزای مختلف عروسک هینا رو تقسیم می‌کنیم.
‫صورت، لباس، دست‌ها، تزئینات، مو،
‫و تزئینات نهایی رو جداگونه آماده می‌کنیم.
‫توی مغازه‌مون حدود ده نفر دست به دست هم ‫ می‌دن تا یه عروسک هینا رو درست کنن.
‫ا ـ‌ انقدر آدم؟!
‫حتی طراحی صورتشم به یه نفر نمی‌سپریم.
‫ممکنه هر بخش صورت رو یه نفر بکشه.
‫روحم هم خبر نداشت! راستی در روز چندتا عروسک هینا رو آرایش می‌کنین؟
‫حدود 200، 300تا.
‫هان؟!
‫عــه، جدی می‌گی؟
‫آره، تقریباً تو همین حدودها.
‫آرایش عروسک‌های هینا که به‌نظر کار خیلی سختی میاد...
‫برای همین فکر نمی‌کردم بیشتر از ده‌تا باشه.
‫ده‌تا؟
‫ده‌تا باشه که عمراً به موعد ارسال نمی‌رسیم!
‫خدا شاهده مزاح نمی‌کردم...
‫راستشو بخوای، فقط چون خیلی کمک‌دست داریم، از پسش برمیایم.
‫این از اون کارها نیست که دست‌تنها بتونی از پسش بربیای. ‫خودتو بیچاره می‌کنی.
‫درسته که پیشنهاد کمک دادن آسونه، ‫اما از طرفی دیگه کمک خواستن می‌تونه خیلی برای آدم سخت باشه.
‫باید یاد بگیری که به‌موقعش روی کمک دیگران حساب کنی.
‫اوهوم.
‫من یه کاسه دیگه می‌کشم.
‫اگه قراره تا شروع جشنواره‌ی مدرسه هر روز دیر برسی خونه،
‫می‌خوای منم یه دستی برسونم؟ مثلاً لباس‌هاتو بشورم؟
‫لازم نیست! نمی‌خوام دوباره کمردرد بگیری.
‫دست بردار... گفتم که دیگه حالم خوبه.
‫قسمت ۱۷ ‫۸۰۰ میلیون
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫یه وقار دوگانه، نه زنونه نه مردونه ‫شاید یه کوچولو حالت زنونه‌شو نگه داریم؟
‫صبح بخیر، گوجو-کون!
‫صبح بخیر.
‫خوب نخوابیدی؟
‫آه، شرمنده! راستش امروز یکم زودتر از همیشه بیدار شدم.
‫گو ـ‌ گوجو-کون... برات چیز درست کردم، بنتو...
‫چـــی‌ـــ
‫بیشتر‌وقتا ناهارت رو از بوفه‌ی مدرسه می‌خری،‌ نه؟
‫اونجا هیچ‌وقت جای سوزن انداختن نیست،
‫منم گفتم شاید اگه خودم برات ناهار درست کنم، یکم توی زمانت صرفه‌جویی می‌شه.
‫چقدر بیش‌فعاله!
‫کیتاگاوا-سان باشه که احتمالاً یا برنج سرخ‌شده درست کرده یا برنج سرخ‌شده...
‫دست کم می‌خوام بدونم کدوم برنج سرخ‌شده‌ست.
‫خـ ـ خب، حالا چی درست کردی؟
‫عـــه؟ یه‌طورایی خجالت‌آوره، برای همین یه رازه!
‫تا ناهار صبر کن تا بفهمی!
‫چشم...
‫به خودم که اومدم دیدم وقت ناهار شده.
‫دیدی؟ گفته بودم که بوفه‌ی مدرسه خیلی شلوغ می‌شه!
‫بله...
‫از تو چه پنهون. این اولین‌باریه که بنتو درست کردم!
‫خیلی استرس دارم!
‫منم خیلی مضطربم.
‫شاید یکم عجیب‌غریب باشه، ولی نخندی ها، خب؟
‫تادا! ساندویچ کوفته‌برنجی اسپم!
‫برنج سرخ‌شده... نیست.
‫با خودم گفتم چه غذایی رو می‌تونی سه‌سوته تموم کنی، وــ
‫معرکه‌ست!
‫هــــه؟!
‫به‌نظر خوش‌مزه میاد! واقعاً معذرت می‌خوام.
‫فقط با فکر کردن به بنتوت قلبم داشت تالاپ تولوپ می‌کرد،‌ کیتاگاوا-سان!
‫خیلی ازت ممنونم!
‫چی؟! منظورش چیه که قلبش داشت تالاپ تولوپ می‌کرد؟!
‫ببینم یعنی انقدر ذوق کرده؟!
‫سر بنتوی من؟! جان من؟!
‫ووش، نمی‌تونمش!
‫چته خداوکیلی؟! خیلی دوشت دارم!
‫خیلی خیلی دوشت دارم!
‫روز به روز بیشتر عاشقت می‌شـــــم!
‫واقعاً...
‫خوش‌حالم که اون بنتو رو درست کردم.
‫کیتاگاوا-سان؟
‫عــه، از دست تو، گوجو-کون! از دست تو! ‫فردا بوزم برات درست می‌کنم!
‫«بوزم؟»
‫زود باش بخورش!‌ بفرما!
‫خیلی ممنونم...
‫چی... چرا انقدر سنگینه؟
‫می‌گما... بنتوی دیروزی انقدر خوش‌مزه بود که بازم هوس کردم...
‫برای همین امروز... دوباره کوفته‌برنجی اسپم داریم!
‫امروز غذای یخ‌زده داریم، اما سیخ کباب درست کردم!
‫امروز حسابی زحمت کشیدم و سیخ کباب کوفته‌برنجیِ گوشت‌پیچ‌شده درست کردم!
‫بوری دایکون حرف نداره!
‫مگه نه؟
‫سابا میسوی دیروزی هم خیلی چسبید!
‫گوجو-کون، رو ماهی قفلی زدی؟
‫آره یه‌جورایی.
‫هـــوم...
‫من یه بشقاب دیگه می‌کشم!
‫مارین-چان، چه اشتهای سالمی داری.
‫خیلی ممنونم!
‫آه، برای شما هم بکشم، آقا جون؟
‫اوه، قربون دستت.
‫به روی چشم!
‫۹ روز تا جشنواره‌ی فرهنگی
‫«اول دخترها با لباس مردونه اجرا دارن و بعدش پسرها با لباس زنونه.»
‫«یه دقیقه وقت دارین تا هوش از سر تماشاگرها ببرین.»
‫فقط یه دقیقه؟! چقدر کم!
‫خب آخه همه‌ی کلاس‌ها اجرا دارن.
‫اگه بخوام با شخصیت ری-ساما هوش از سر همه ببرم...
‫باید شامپ کال باشه، نه؟
‫اوه!
‫هاست کاریزماتیک، امشب دوباره به شهر شبانه‌ی کابوکیچو، شینجوکو برگشته.
‫همه‌ی هاست‌های حاضر هم‌صدا شین.
‫همه‌مون با کراوات‌ها و پیرهن‌هی سفید و ‫زیورآلات ست و کت‌وشلوارهامون، جذاب به‌نظر میایم.
‫ما هاست‌ها می‌خوایم حسابی قربون صدقه‌ی پرنسس شب‌مون بریم!
‫یه اشتباه ازت سر بزنه، مجبور می‌شیم آمبولانس برات خبر کنیم.
‫خیلی طولانی‌تر از حد انتظارمه.
‫باید یکم از سر و ته‌ش بزنیم.
‫شاید بتونیم بخش‌هایی که شامپاین داره رو حذف کنیم.
‫ساکه نباشه توی اجرا؟
‫ناسلامتی جشنواره‌ی فرهنگی دبیرستان‌ـه.
‫آه، راست می‌گی.
‫مثل ری-ساما باش...
می‌تونه فقط همین بخش باشه.
‫نظرت چیه با بچه‌های طراحی داخلی شامپ کال اجرا کنی؟
‫آه!
‫عجب فکر بکری.
‫بریم تو کارش!
‫چی بشه اگه همه کال بگن!
‫اوهوم!
‫بیاین نورپردازی رو هم مثل مال هاست کلاب بکنیم!
‫می‌شه نور علی نور!
‫خیلی برای جشنواره‌ی مدرسه ذوق دارم!
‫بی‌صبرانه منتظرم مارین رو به‌عنوان ری-ساما ببینم!
‫هی رونه، تو هم زیادی تو کف ری-سامایی ها.
‫آخه درست مثل یه پرنسس باهات رفتار می‌کنه!
‫به بهترین نحو کاری می‌کنه که احساس خاص بودن بکنی!
‫مخصوصاً توی صحنه‌ی بنتو!
‫دقیقاً اون صحنه!
‫شخصیت واقعیش رو فقط پیش کویومی-تیا رو می‌کنه!
‫می‌تونه جنبه‌ای از شخصیت ری-ساما رو ببینه که کسی تاحالا ندیده!
‫معلومه که یک دل نه صد عاشقش می‌شی!
‫تازه، توی نیمه‌ی پایانی دراما، ری-ساما ‫معمولاً به کسی رو نمی‌اندازه،‌ ولی...
‫«کویومی... لطف می‌کنی؟»
‫اونجا که از کویومی خواهش می‌کنه که براش بنتو درست کنه!
‫ای‌کاش ری-ساما از منم می‌خواست!
‫توی جلد 14 بود، نه؟! جلد 14 مانگا ده از دهه!
‫انقدر خوب بود که روزی که خریدمش، بیست‌بار خوندمش!
‫عاشقشم!
‫این‌طوری بیشتر دلم می‌خواد ری-ساما باشم!
‫عمراً می‌تونستم روی ری-ساما رو زمین بندازم!
‫طوری باهات رفتار بشه که انگار تکی و توی دنیا شبیه‌ت نیست...
‫آه، پس واسه همینه که همه انقدر صحنه‌ی بنتو رو دوست دارن.
‫که اینطور.
‫تو هم درک می‌کنی، مگه نه گوجو-کون؟!
‫مـ ـ‌ معذرت می‌خوام!
‫شخصیت موردعلاقه‌ی گوجو-کون تسوموگی-ساماـه،‌ مگه نه؟
‫بـ ـ‌ بله.
‫که اینطور. انیمه رو کامل دیدی، نه؟
‫کامل دیدنش کار هر کسی نیست ها.
‫تو هم صحنه‌ی بنتو رو دوست داری،‌ گوجو-کون؟
‫آ ـ‌ آره، خب...
‫راستش، متوجه نشده بودم که ری-ساما چقدر شخصیت بی‌نظیریه،
‫برای همین، گمونم مانگای شوجو و احساسات دخترها رو درست درک نمی‌کنم‌ــ
‫چقدر بهش علاقه داری!
‫مگه این موضوع درمورد همه‌مون صدق می‌کنه؟
‫ارتباط برقرار کردن با پرنسس‌ها حتی برای ما دخترها هم سخته.
‫دقیقاً... ارتباط برقرار کردن باهاشون واقعاً سخت بود.
‫سلام عرض شد.
‫مارین هستم. از آشنایی باهات خوش‌وقتم.
‫این اولین‌باریه که به یه هاست کلاب میای، پرنسس؟
‫پرنسس؟! پرنسس دیگه چیه؟!
‫گفتم شاید اگه مثل یه پرنسس باهات رفتار کنم، درکشون کنی.
‫ساکه که سریع نمی‌گیرتت، پرنسس؟
‫ر ـ‌ راستش، تاحالا لب به ساکه نزدم...
‫شامپاین.
‫شامپاین بریز!
‫این دیگه چیه؟! ‫طفلکی رو تحت‌فشار نذار.
‫تو یکی یه‌دونه‌ی منی، ما-کون! ایهی.
‫چون دلم برات تنگ شده بود این‌همه راهو برای دیدنت اومدم، ما-کون!
‫امروز چقدر می‌تونی خرج کنی؟
‫امروز... خیلی پول همراهم نیست.
‫فقط ۸۰۰ میلیون.
‫۸۰۰ میلیون؟!
‫خب؟ پرنسس عزیزم امروز چقدر می‌تونه خرج کنه؟
‫بزن بریم!
‫گوجو،
‫بزن بریم!
‫یه لحظه وقت داری؟
‫آ ـ آره. چی شده؟
‫شرمنده، می‌شه کمکمون کنی این تابلو بزرگه رو جابه‌جا کنیم؟
‫آ ـ آره حتماً!
‫راستی، تیم طراحی داخلی می‌خوان منو رو نهایی کنن.
‫باشه!
‫چشم.
‫آره.
‫نوا، این مدل مو خیلی بهت میاد. همینجوری نگه‌ش دار.
‫عه؟
‫مو و آرایشمونو همون روز مسابقه درست کنیم؟
‫کیتاگاوا-سان.
‫چـ ـ چیه؟
‫بچه‌ها می‌خوان برای شامپاین کال تمرین کنن، گفتن بری پیششون.
‫فـ ـ فهمیدم! الان می‌رم!
‫من رفتم!
‫ببخشید!
‫قول می‌دم بعداً درستش کنم.
‫ها؟
‫فعلاً همینجوری ولش کن!
‫بزن بریم! بزن بریم!
‫بزن بریم! بزن بریم! بزن بریم!
‫بزن بریم! بزن بریم! بزن بریم! بزن بریم!
‫کیتاگاوا-سان سعی کرده یه دکمه بدوزه.
‫ای بابا، خراب کرد که.
‫۴ روز مونده به ‫جشنواره‌ی فرهنگی
‫فردا می‌گم لباسشو پرو کنه.
‫سر کت‌وشلوار اندامی تجربه‌ی زیادی ندارم.
‫امیدوارم خوب دربیاد.
‫الان که اینا رو نگاه می‌کنم...
‫چرا اینا انقدر مردونه به‌نظر میان؟
‫سری قبلی که کمک کردم یکی به‌عنوان یه پسر کاسپلی کنه،
‫برای ترفندهای آرایشی و پسرونه کردن بدنش،
‫از همین مجله استفاده کردم...
‫ولی یه‌چیزی فرق داره.
‫یه‌چیزی هست که این آدما انجام می‌دن و من هنوز انجام ندادم.
‫«سینه‌تو با کاپ تنظیم کن، زیپ‌ها رو ببند، همه‌چی رو صاف کن.»
‫«وسطِ جلو و عقب رو بگیر و به آرومی بالا بیار...»
‫«و از روی باسن بالا بکشش.»
‫نه بابا...
‫واقعاً؟!
‫این چطوری کار می‌کنه اصلاً؟!
‫رسماً انگشت به دهنم!
‫مارین پس برای کاسپلی‌هات به این‌همه چیز میز نیاز داری.
‫تاحالا نشده بخوای بیخیالش شی؟
‫فکر کنم حس اینکه می‌خوام زودتر ‫کاراکترهای محبوبمو کاسپلی کنم، شدیدتر باشه.
‫ولی خب، آدم تا خودش امتحان نکنه، نمی‌فهمه چقدر سخته.
Tenshi Hunter & Cielo :کاری از
‫انقدر خوشحالم، می‌خوام یه جیغ کوچولو بزنم!
‫کیفیتش خداست!
‫شدی خود ری-ساما!
‫همه‌ش وسط استراحت میومدم ببینمت، ولی واقعاً عجب چیزیه!
‫گوجو دمت گرم. خیلی کارت خوبه.
‫پاهات چه درازه! اون کفی‌ها دارن می‌ترکونن!
‫پارچه‌ی کت‌وشلوار خیلی خوشگله.
‫اوسامی-سان برامون انتخابش کرد.
‫می‌گم، کیتاگاوا-سان...
‫کت یه‌مقدار برات گشاده، نه؟
‫ها؟ فکر نکنما.
‫با اجازه.
‫بفرما.
‫اگه درست حدس زده باشم، باید اینجوری باشه.
‫عــا!
‫اینطوری خیلی بیشتر شبیه ری-ساماست!
‫یه تغییر جزئی بود، ولی تفاوتش خیلی زیاده!
‫اوه...
‫وقتی لباسو اندازه گرفتم گن تنش نبود.
‫اشتباه از منه. کمرو تنگ‌تر می‌کنم.
‫ها؟ ‫عه؟
‫با این وضع، اصلاً ری-ساما نمی‌شه.
‫ولی وقت داری؟
‫تا مسابقه‌ی زیبایی می‌رسونمش.
‫باشه.
‫صبر کن، جدی می‌خوای دوباره درستش می‌کنی؟
‫آره!
‫ولی همین الانش عالیه! حیفه بابا!
‫گوجو-‌کون، می‌رم کت رو دربیارم.
‫شلوارو هم می‌خوای درست کنی؟
‫شلوارم؟!
‫قبل از اون یه‌چیزی می‌خوام امتحان کنم.
‫یه چیزی می‌خوای امتحان کنی؟
‫حتی اگه حالت چهره‌ت روی صحنه بی‌نقص باشه،
‫از دور خوب دیده نمی‌شه،
‫و نمی‌تونی توی بخش سوال و جواب هم ‫همه‌ش یه حالت به خودت بگیری.
‫علاوه بر لباس و آرایش،
‫یه‌چیز دیگه هم هست که می‌خوام ‫انجام بدی تا مردونه‌تر به نظر بیای.
‫وقتی هیمنو‌-سان کاسپلی می‌کرد، همه‌ش رفتارش زنونه بود.
‫شاید ناچیز به‌نظر بیاد، ولی طرز رفتارت ‫باعث می‌شه نگاه بقیه بهت عوض بشه.
‫درسته. آمانه-سان خیلی دختر بود.
‫می‌گم. آمانه-سان کیه؟
‫چه نازه!
‫ایشون هیمنو آمانه-سانن. دانشجوان!
‫کیتاگاوا! با هم آشنامون کن!
‫باشه...
‫ولی آمانه-‌سان پسره.
‫تموم شد!
‫خیالت نباشه.
‫تا حالا ندیده بودم کسی انقدر سریع دلش بشکنه.
‫باید مردونه‌تر رفتار کنم، نه؟
‫بـ ـ بله.
‫بیا امتحانش کنیم.
‫باید یاد بگیری که به‌موقعش روی کمک دیگران حساب کنی.
‫موریتا، چیزه...
‫جوری که راه می‌ری خیلی با اعتماد‌به‌نفس، مردونه و خفنه...
‫اگه می‌شه...
‫می‌خوام مدلش بشی.
‫کیتاگاوا! از من تقلید کن!
‫چون من خیلی مردونه و خفنم!
‫ولی خیلی رو مخی!
‫دعوا نکنین حالا.
‫خب، لطفاً دوتاتون کنار هم وایسین.
‫اینجوری؟
‫پا‌هاتو به‌اندازه‌ی عرض شونه باز کن و انگشتاتو رو به جلو نگه دار.
‫صاف وایسا، یه‌کم سینه‌تو بده جلو، چونه‌تو بیار پایین.
‫چطوره؟
‫چه... خفنه!
‫یهو از گردن به پایین پسرونه شدی.
‫چون من خیلی عالی‌ام.
‫جدی رو مخی.
‫عه، کت‌وشلوار آماده‌ شده!
‫نابغه بودی رو نمی‌کردی؟!
‫جدی خدا نیست؟!
‫آره.
‫بفرمایین. هدیه‌ی هانا-چانه.
‫مرسی، تاکرو‌-کون.
‫ممنون.
‫موراکامی! زود باش بیا تو دیگه.
‫انگار چند وقته می‌خواست بیاد ببینتت.
‫کوگای احمق! لو نده که!
‫خدایی چه مرگته؟
‫اگه می‌گفتم می‌خوام بیام لباسو ببینم،
‫می‌فهمیدن چقدر رو این اثر قفلی‌ام و چندششون می‌شد.
‫ر ـ راستش، همین‌که فهمیدین دراماش رو هم دیدم ‫باعث می‌شه بخوام آب شم برم تو زمین.
‫اصلاً چیزی نیست که بخوای بابتش خجالت بکشی.
‫گوجو، جدی می‌گی؟
‫آ ـ آره! سریال خیلی جالبی بود!
‫و به‌نظرم طبیعیه به‌ چیزی که باهاش ‫ارتباط برقرار می‌کنی، علاقه‌مند بشی! ‫منم دراما رو دیدم که.
‫ولی خب کنترل تلویزیون دست خودت نبود.
‫سلسله‌ی خانواده‌ی موریتا مادربزرگ ‫ ‫مادر ‫ ‫خواهر بزرگ‌تر و کوچک‌تر ‫ ‫سگ‌شون ‫ ‫پدر و کنسه
‫می‌دونی...
‫مهم نیست بابا!
‫آره بابا، مهم نیست! ببخشید، می‌شه یه عکس بگیرم؟
‫می‌خوام به خواهرم پُز بدم که دوستم لباس ری-ساما رو درست کرده.
‫بـ ـ باشه.
‫خوشحال می‌شم!
‫دمت گرم.
‫مارین، اون ژست خفن قبلی رو دوباره بگیر.
‫حله!
‫وای... این دیگه تهشه.
‫شدی خود ری-ساما.
‫پشم‌وپیلام ریخته.
‫کیتاگاوا، ممنونم!
‫هوی! کله‌مو قطع نکن!
‫موراکامی، جدی طرفدار دوآتیشه‌شی ها.
‫موراکامی-کون، دقیق‌تر لباسو نگاه کن!
‫باشه، پس یه عکس دیگه هم می‌گیرم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت ۱۸ هرطوری شده با این دوتا دست عملی‌اش می‌کنم ‫قسمت بعدی!