‫آنچه گذشت...
‫خانم باگ؟ ‫نمی‌دونستم شمائید.
‫هر وقت چیز باارزشی داشتی،
‫منو دوباره می‌بینی.
‫برادرم تمایل داره به ارتش خدمت کنه.
‫پس به گمونم بیشتر می‌بینمت.
‫همینطوره.
‫می‌خواستم فردا شب بابی رو ببرم سینما.
‫جمی نمی‌خواد باهامون بیا؟
‫جمی نیست!
‫اون آقا بده بردش.
‫سایمون فریزر یکی از سرتیپ‌های بورگوین ـه.
‫سایمون فریزر؟
‫از خویشاوندانمه.
‫نمی‌تونم از شهامتت خرده بگیرم.
‫اگه قراره بمونی و بجنگی لازمت میشه،
‫اگه واقعاً اینو می‌خوای.
‫بلند شو.
‫الان دیگه یه مرد دیگه شدی.
‫برگرد پیشم.
‫اگه برنگردی، من میام دنبالت.
‫کلاهش رو بر می‌دارم، مامان. ‫نگه‌ش می‌دارم.
‫هنوز زنده‌س، مامان.
‫گلوی این خائن رو ببُر.
‫عقب وایسا!
‫وگرنه به خدا قسم خفه‌ش می‌کنم.
‫می‌تونی بری سراغ بقیه.
‫سراغ بقیه؟ فکر می‌کنی من...
‫من باید شکم چند نفر رو سیر کنم. ‫این یکی مال منه.
‫«این یکی» شوهرمه.
‫جلوشو بگیر، مامان.
‫- خودم ترتیبش رو میدم. ‫- نکن!
‫می‌کشمت.
‫امتحانش مجانیه!
‫قلقلکم میشه، ساکسون.
‫تکون نخور.
‫لباسات خونیه. ‫دارم دنبال جراحت می‌گردم.
‫فکر کنم مال دستت باشه.
‫به نظرم درست میگی.
‫چرا اینقدر طولش دادی؟
‫کل شب داشتم دنبالت می‌گشتم.
‫چی شد؟
‫چرا از من می‌پرسی؟ ‫من از کجا باید بدونم؟
‫رفتی و مثل یه خوک
‫خودتو به خاک و خون کشیدی.
‫به نظر میاد دوباره قهرمان‌بازی در آوردی.
‫نه، منظورم اینه اتفاقی که تو جنگ افتاد.
‫می‌دونم چه بلایی سرم اومده.
‫چرا وارد میدون نبرد شدی؟
‫تو تفنگداری.
‫باید از فاصله دور بجنگی،
‫نه اینه تن به تن درگیر شی...
‫یه اسکاتلندی مغرور، کله‌شقِ خودنمایی.
‫«خودنما؟»
‫آره. ممکن بود کشته بشی.
‫فکر کردم مُردم،
‫وقتی سوار مسلح‌ با شمشیرش اومد سروقتم.
‫اسبش رو ترسوندم،
‫برگشت و بلندم کرد و...
‫موضوع رو عوض نکن.
‫مگه موضوع این نیست که کشته نشدم؟
‫مشکل اینه که عقده قهرمان‌بازی داری.
‫خیال می‌کنی کاری بهتر از
‫افتادن دنبال تو و رسیدگی به زخمات ندارم؟
‫بیا.
‫قرار بود بریم اسکاتلند.
‫معذرت می‌خوام.
‫می‌دونم نتونستی نه بگی، ‫ولی ترسوندیم، جیمی.
‫دیگه نگران نباش،
‫تا آخر عمر ممنونتم.
‫زبونت خیلی تیغ داره، ساکسون.
‫یه شمشیرزن‌ کوچیک تو دل‌برویی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫ایان چی شد؟
‫سالم برگشت.
‫حداقل برگشت.
‫حتماً دسته شمشیر بهت خورده.
‫وگرنه دستت دو نیم می‌شد.
‫حیف سپر نداشتم.
‫این فعلاً افاقه می‌کنه.
‫نمی‌میری. قول میدم.
‫ولی بیماران دیگه‌ای دارم که شاید بمیرن.
‫کی پیروز شد؟
‫بریتانیایی‌ها ادعا می‌کنن پیروز شدن.
‫ولی به‌خاطر اینه که معرکه رو نگه داشتن
‫و ما به اردوگاه عقب‌نشینی کردیم.
‫گفتن به‌خاطر شب بوده.
‫نقشۀ منطقی‌ای هست.
‫گزارش شده اونا تقریباً دو برابر
‫تلفات ما کشته دادن.
‫چون ویلیام تو قلعۀ تایکاندروگا بوده
‫دلیل نمیشه که اینجاست.
‫شاید تو دژ گریسون مونده باشه.
‫آره.
‫می‌دونم.
‫برو سراغ بیمارات، کلیر. ‫اگه بتونم می‌خوابم.
‫تو کل زندگیم چهارتا بیمار رو از دست دادم.
‫و الان تو یه روز،
‫اون تعداد ده برابر شده.
‫گفتی قبلاً تجربه‌ش رو داشتی.
‫چطور ادامه میدی؟
‫چون می‌دونم بدون من،
‫تعداشون خیلی بیشتر می‌شد.
‫به اونایی فکر کن که نجات دادی.
‫تعداد اونام افزایش پیدا کرده.
‫شاید.
‫یا شاید بهتر می‌بود ‫یه حرفه صلح‌آمیز‌تر انتخاب می‌کردم.
‫تمام این خشونت‌ها برای مردی مثل من سخته.
‫منظورت انسانه؟
‫منظورم یه کویکره.
‫منو ببخش، کلیر.
‫- بابت چی؟ ‫- برای
‫اینکه گمان می‌کردم ‫این کار برای من سخت‌تره تا شما.
‫ریچل وفق پیدا کرده؟
‫کمک‌حال بزرگیه.
‫و صبر و تحمل بالایی داره.
‫ولی رنج و عذاب دیگران تاثیر منفیش رو می‌ذاره.
‫این همه مرگ ارزشش رو داره؟
‫به آرمانمون تردید ندارم، ولی...
‫این سوال رو زیاد از خودم پرسیدم.
‫و همیشه در مورد جوابش خاطرجمع نبودم...
‫ولی آره...
‫باور دارم ارزشش رو خواهد داشت.
‫ببخشید، من...
‫باید برم به شوهرم رسیدگی کنم.
‫البته.
‫بهتر بشید، سرهنگ.
‫مجبوری چیزی رو قطع کنی؟
‫اگه چاره‌ای نیست، اجازه میدم.
‫اجازه میدی، نه؟
‫مخلوط افیون.
‫سر بکش و تا آخرین قطره‌ش رو بخور.
‫فقط همین مونده.
‫هر اتفاقی بیفته، نهایت تلاشم رو می‌کنم
‫دستت علیل نشه،
‫عفونت نکنه،
‫و وقتی بهبود پیدا کنه،
‫درد نداشته باشه.
‫سر نمی‌کشی.
‫حالمو بد می‌کنه.
‫دردت رو تسکین میده.
‫باعث میشه خوابای بد ببینم.
‫مادامی که مثل رولو
‫خواب دنبال کردن خرگوش نبینی،
‫فکر می‌کنم مشکلی پیش نمیاد.
‫بهت گفتم سر بکش.
‫می‌ذارم دستت همینطور باشه
‫تا وقتی صبر می‌کنیم افیون اثر کنه.
‫اون موقع کی اومد ملاقاتیت؟
‫سرهنگ... جانسون.
‫اسمش میکا جانسون بود.
‫دیدم رفت. چی می‌خواست؟
‫خب، انگار وقتی من...
‫و چند نفر دیگه از هنگ مورگان،
‫وارد میدون نبرد شدیم ‫خط حمله بریتانیایی‌ها رو شکوندیم.
‫گویا پراکنده‌شون کردیم.
‫و هنگ جانسون پشت سرمون بودن.
‫می‌گفت اگه مستقیم بهشون یورش می‌بردن
‫صد درصد هنگ‌ش رو از دست می‌داد.
‫پس تو نجاتش دادی.
‫فقط من نبودم.
‫۵۰ نفر بودن.
‫و البته همه‌شون که کشته نمی‌شدن.
‫نه، همه‌شون نه.
‫یاد یه آیه از انجیل می‌افتم.
‫اونجایی که ابراهیم برای شهرهای وادی
‫با خداوند معامله کرد.
‫آیا به‌خاطر پنجاه نفر
‫شهر رو نابود نمی‌کنی؟
‫و خدا...
‫به‌خاطر پنجاه نفر از سر اون شهر گذشت؟
‫آره. و ابراهیم می‌دونست
‫پنجاه نفر پیدا نمی‌کنه،
‫پس با خدا سر تعدادشون جدل کرد ‫و از پنجاه به چهل
‫و بعد به سی و بیست...
‫و ده نفر رسید.
‫نجات ده آدم خوب
‫ارزش یه انگشت رو داره، ساکسون.
‫یا پنج نفر.
‫یا...
‫حتی یه نفر.
‫امان از دست تو.
‫می‌دونستم اشکم رو در میاری.
‫خواباش خوب ببینی، عشقم.
‫باشه که خواب خرگوش ببینی.
‫کار اون بوده.
‫راب جم رو از سنگ‌ها رد کرد.
‫اینو پیدا کردیم.
‫وای خدای من.
‫نمی‌فهمم چرا. ‫چرا باید این کار رو بکنه؟
‫به‌خاطر طلاست.
‫گفتی یکی رفته سراغ جعبه نامه‌ها، ‫نگاه کردم
‫و دیدم گلوله چمخال تو جعبه نیست،
‫و همینطور یکی از نامه‌ها.
‫همونی که دربارۀ طلایی اسپانیایی بود.
‫خدا لعنتش کنه.
‫- راجر... ‫- حالا چی کار کنیم؟
‫چی کار کنیم؟ ‫نمی‌تونم به پلیس زنگ بزنیم.
‫راجر.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- میرم دنبالش.
‫از طریق سنگ‌ها؟
‫مجبورم، بری.
‫اگه حق با تو باشه، ‫راب میره اينورنس
‫تا با کشتی بره آمریکا.
‫باید امشب برم، همین حالا.
‫تو پیش مندی بمون.
‫چی میگی؟
‫حرومزاده داره میره سراغ طلای اسپانیایی؟
‫نه. طلای فرانسه.
‫طلای شاه لوییز که برای جکوبایت‌ها گذاشته.
‫مقداریش از کارولینای شمالی سر در آورده.
‫و جمی بلده کجا مخفی شده.
‫و کمرون می‌خواد جم ببرتش اونجا؟
‫به جم آسیب نمی‌زنه. ‫بهش نیاز داره.
‫منم همراهت میام.
‫می‌ریم به زمان من، نه؟
‫و...
‫به هر حال می‌خواستید منو بفرستید اونجا.
‫اگه خودت می‌خواستی.
‫می‌خوام کمک کنم.
‫خویشاوند همدیگه‌ هستیم.
‫هنوز لباسای قدیمیت رو داری؟
‫آره.
‫اینم لازمت میشه.
‫این از کجا اومده؟
‫از عتیقه‌فروشیِ شهر.
‫گفتم یه روز لازم‌مون میشه.
‫خب، با اینکه دو هفته شده خیلی خوب به نظر میاد،
‫حتی اگه خودم به خودم بگم.
‫درد نداری؟
‫خب، به این زودیا نمی‌تونم مشت بزنم،
‫ولی نه.
‫برم دستشویی.
‫از بهبودی دایی جیمی خوشحال نیستی؟
‫یعنی باز میره جنگ.
‫قراره بازم نبرد در بگیره، نه؟
‫این طور فکر می‌کنم.
‫باید یه چیز سرنوشت‌ساز باشه
‫که فرانسه هم وارد جنگ بشه...
‫یه نبرد دیگه همه چیو تغییر میده.
‫امیدوارم جیمی توش شرکت نکنه.
‫ولی شاید قرار بوده اونجا باشه.
‫شاید همیشه بوده.
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی... کِی؟
‫وقتی گشت می‌زدی چیزی نشنیدی؟
‫بورگوین منتظره کلینتون کمک بفرسته
‫یا با حمله به جای دیگه جدامون کنه.
‫ولی تا ابد نمی‌تونه صبر کنه.
‫ما هم نمی‌تونیم.
‫بعضی از ژنرال‌هامون می‌خوان حمله کنن،
‫ولی بابا‌بزرگ گیتس مخالفه.
‫اینطور صداش می‌کنن...
‫فرمانده رو میگم...
‫چون اون...
‫پیره. فهمیدم.
‫هر چند اگه قرار به سن و سال باشه،
‫من ازش پیرترم.
‫رولو، محض رضای خدا روغن غازم رو نخور.
‫قرار بود بدمش به دنزل.
‫یه بیمار با مقعد مجروح داره،
‫و تو حرکتش مشکل داره.
‫براتون روغن غاز میارم، زن دایی.
‫چندنفر از قبیله اونیدا اومدن. ‫شرط می‌بندم اونا دارن.
‫عالیه.
‫میشه خودت ببری برای دنزل؟
‫یا به خواهرش بدی؟
‫خوشحال میشم.
‫ممنون.
‫رولو، زود باش.
‫رولو.
‫می‌بینم که دوستت رو با خودت آوردی.
‫خانم هانتر.
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت، ایان موری.
‫یه مقدار روغن غاز آوردم.
‫زن داییم گفت برادرت اونو برای...
‫مقعد یه نفر می‌خواد.
‫خیلی خوشحال میشه.
‫ازت ممنونم.
‫حسابی سرگرم مریض‌ها و مجروح‌ها بوده.
‫ببخشید، لیزه.
‫مردی که ازش گرفتم گفت خیلی چربه.
‫باید بهتر از اینا بدونی.
‫چی میگی؟
‫معذرت می‌خوام.
‫باشه.
‫من... ما...
‫نباید این کار رو بکنی.
‫نباید این کار رو بکنیم.
‫نه. البته.
‫البته که نباید این کار رو بکنیم.
‫خطرناکه.
‫می‌دونی...
‫چه احساسی دارم؟
‫نگران این نیستم که عاشقمی یا نه.
‫نگران اینم شاید به‌خاطرش بمیری.
‫«به‌خاطرش بمیرم؟»
‫چقدر رو داری.
‫من نگفتم عاشقتم.
‫بهتره که نباشی.
‫به نظرم بهتره اگه... نوزاشم نکنی.
‫چون اگه این کار رو بکنی، اونوقت من...
‫الان و همینجا می‌خوامت.
‫و اون موقع دیگه کار از کار گذشته.
‫شما خانم فریزر هستید؟
‫بله.
‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫آره، امیدوار بودم
‫بتونیم با هم کار و کاسبی کنیم.
‫گفتن پوست درخت گنه گنه دارید.
‫درسته؟
‫بله. مالاریا دارید؟
‫نه، ندارم، ولی یه آقای محترمی هست
‫که بدجور مالاریا گرفته.
‫امیدوار بودم بتونیم داد و ستد کنیم.
‫قبلاً مغازه داشتم...
‫یه عالمه دارو و دوا
‫و محصولات خشک تجملی دارم.
‫مخلوط افیون؟
‫مطمئن نبودم چی لازم داشتید.
‫یاد گرفتم همیشه بهتره به خانم‌ها حق انتخاب بدیم.
‫- بازم از این دارید؟ ‫- البته. تو اردوگاهم.
‫مرتب استفاده می‌کنید؟
‫خودم مصرف نمی‌کنم، ‫اگه منظورتون اینه.
‫هر چند مصرف کردم.
‫یه مدت پیش پام گلوله چخمال خورد.
‫استخوانم خرد شد. درد زیادی داشتم.
‫ولی از اون موقع خودمو ترک دادم.
‫شما مرتب مصرف می‌کنید؟
‫تسکین درد
‫یکی از مهم‌ترین چیزاییه که می‌تونم به مردمی بدم
‫که میان پیشم.
‫خدا می‌دونه نمی‌تونم خیلیا رو درمان کنم.
‫خب، عرضتون جالبه.
‫به نظر میاد بیشتر هم‌ردیفان شما
‫تقریباً به همه قول علاج میدن.
‫خب، شاید به بیمارم اذعان نکرده باشم،
‫ولی آدم حد و مرزش رو می‌دونه.
‫این طور فکر می‌کنید؟
‫فکر نمی‌کنید که قبول این محدودیت‌ها
‫در حقیقت ممکنه جلوی دستاوردهای
‫فرد رو بگیره
‫چون یکی گمان می‌کنه چیزی غیرممکن نیست؟
‫می‌دونید، ممکنه.
‫به نظرم اگه باور نداشتیم
‫که قادریم به چیزایی فراتر از ‫انتظار منطقی دست پیدا کنیم،
‫خب، اون موقع...
‫مطمئن نیستم هیچ کدوممون الان اینجا بودیم.
‫ساکسون.
‫- قربان. ‫- سرهنگ.
‫من و همسرت داشتیم دربارۀ
‫فلسفه جهد و کوشش بحث می‌کنیم.
‫نظر تو چیه؟
‫یه مرد عاقل محدودیت‌هاش رو می‌دونه
‫یا یه مرد شجاع منکرشون میشه؟
‫خب، من شنیدم انسان باید برای رسیدن به هدفش
‫از حدش فراتر بره،
‫وگرنه بهشت برای چیه؟
‫خب، تحسین‌برانگیزه.
‫یادته اینجا کجا شنیدی؟
‫فکر می‌کنم...
‫از یه شاعر بود.
‫درسته.
‫هر چند من اسمش یادم نمیاد.
‫کاملاً عقیده‌ش رو ابراز کرده.
‫خب، راستی پوست درخت گنه گنه.
‫بابت داد و ستد ممنونم، آقای...
‫ببخشید، درجه‌تون رو نمی‌دونم.
‫وای، نه، من عذر می‌خوام، خانم فریزر.
‫دربارۀ مردی که سرزده میاد سراغتون
‫و خودشو معرفی نمی‌کنه چه فکری می‌کنید؟
‫سرلشگر بندیک آرنولد هستم.
‫در خدمت شما، خانم.
‫آقا.
‫می‌دونستم نباید از شعری نقل‌قول کنم
‫که هنوز نوشته نشده.
‫حالت خوبه، کلیر؟
‫انگار می‌خوای بخوری زمین.
‫شاید.
‫برام دعا می‌کنی، برادر؟
‫می‌ترسم تو خطر بزرگی باشم.
‫معلومه که هستی.
‫هر چند تردید دارم دعای من کمک زیادی بهت بکنه.
‫چی، دیگه به خدا ایمان نداری؟
‫ایمان بی‌پایان به خدا دارم.
‫به تو؟ نه خیلی زیاد.
‫به ایان موری که خیلی کمتر.
‫از کجا می‌دونستی؟
‫دیدم داشت می‌رفت.
‫اونم منو دید، ولی وانمود کرد ندید.
‫بهت چی گفت؟
‫هیچی.
‫چیز زیادی نگفت.
‫گفت...
‫گفت من عاشقش شدم.
‫شدی؟
‫چطور می‌تونم عاشق چنین مردی بشم؟
‫اگه عاشق نبودی...
‫ازم نمی‌خواستی برات دعا کنم.
‫بهش میگم دیگه باهات صحبت نکنه.
‫اگه اینو می‌خوای.
‫یا اگه ترجیح میدی،
‫بهش اطمینان‌خاطر میدم ‫مهر و موهبتت از روی دوستیه.
‫فقط همین راه‌حل‌ها رو داری؟
‫منو از جلسه مذهبی بیرون کردن، خواهر، ‫ولی تو هنوز هستی.
‫ولی ازدواج با مردی مثل ایان موری...
‫تو هیچ جلسه‌ای قابل‌قبول نیست.
‫یه آمریکایی تمام عیاره
‫و یه سرباز باهوش.
‫همه دوستش دارن، جز بابا‌بزرگ گیتس.
‫نسبت یه هم کینه دارن.
‫سر چی، نمی‌دونم،
‫ولی اون مرد هر جا بره دنبالش میره.
‫تو یه مقطعی سرخورده میشه
‫و تصمیم می‌گیره بره اون طرف جبهه.
‫به بریتانیایی‌ها پیشنهاد میده.
‫واسه یه ژنرال آمریکایی که رنگ عوض می‌کنه،
‫غیرقابل تصوره.
‫اسمش مترادف خائن میشه.
‫دویست سال دیگه از الان، ‫اگه کسی بهت خیانت کنه،
‫طرف رو بندیکت آرنولد صدا می‌کنی.
‫فقط این ازش به یاد مونده.
‫باید بذاریم این طور بشه؟
‫فقط می‌دونم این کار رو می‌کنه...
‫و ما پیروز می‌شیم.
‫و اگه این کار رو نکنه،
‫کِی؟
‫کِی این کار رو می‌کنه؟
‫مشکل همینه. نمی‌دونم.
‫امشب خبرای خوب داریم.
‫«خب، چه خبرایی، دنیل مورگان؟»
‫خب، بهتون میگم.
‫از طرف سرلشگر گیتس...
‫«امروز به اطلاع‌مان رسید
‫که یک کرده‌ی نادرست درست شد.
‫سرهنگ جان براون شوگر لوف رو پس گرفتن...
‫که ارتش بریتانیا
‫الان «مانت دیفاینس» صداش می‌کنن.
‫نام نامناسبی انتخاب کردن،
‫چرا که نمی‌تونن جلوی پیشروی ما رو بگیرن.
‫هر چند خودِ قلعۀ تایکاندروگا رو تصاحب نکرد،
‫سرهنگ براون دوازده افسر بریتانیایی
‫و ۱۴۰ پیاده‌نظام بریتانیایی رو دستگیر کرده.
‫و...
‫۱۱۹ تن از اسیرانمون را آزاد کرده.
‫و چرا
‫چرا ما
‫از بریتانیا متنفریم، دوستان؟
‫می‌تونم حدس بزنم الان چی میشه.
‫یه هفته قبل شنیدم. ‫خودم دیدم.
‫چیو دیدی؟
‫کار ارتش بریتانیا بود.
‫با یکی از افراد خودشون.
‫جرمم چی بود؟
‫یه افسر بهم حمله کرد...
‫و من جلوش وایسادم!
‫ببینید، اونا از
‫ایستادگی خوششون نمیاد.
‫۴۹۹ ضربه شلاق بهم زدن.
‫شمردم.
‫قرار بود ۵۰۰ ضربه شلاق بزنه، ‫ولی یکی از زیر دستش در رفت.
‫منم بهش نگفتم.
‫می‌دونه؟
‫فکر کنم حس می‌کنه دو روح هم سرشت هستیم.
‫ولی نه.
‫نه، نمی‌دونه خویشاوندیم.
‫[دومین نبرد ساراتوگا - ۷ اکتبر، ۱۷۷۷]
‫بایستید!
‫همینه!
‫کاری کنید از ترس زهره‌ترک بشن.
‫ژنرال‌ها بزنید، پسرها.
‫نمی‌بینید این کیه؟ سایمون فریزره.
‫بزنیدش!
‫یا خدا. عموزاده.
‫برای پادشاه و کشور!
‫پادشاه و کشور!
‫ژنرال آرنولد درست میگه.
‫به ژنرال فریزر احترام می‌ذارم و تحسینش می‌کنم،
‫ولی ضروریه که بمیره.
‫لعنت به چشمای کورتون!
‫سرهنگ!
‫بزنش، چرا نمی‌زنی؟
‫آتش!
‫آتش.
‫زدمش.
‫دنبالم بیایید، پسرها! ‫بریم سنگر!
‫بکشید عقب!
‫اون احمق لعنتی رو دنبال کنید!
‫اگه زنده بمونه، تو این نبرد پیروز می‌شیم.
‫برگردید به دژ! برگردید به دژ!
‫دنبالم بیایید!
‫ویلیام!
‫سرهنگ!
‫به بهترین شکل ممکنه به پات رسیدم.
‫با کالسکه میری
‫به بیمارستان عمومی تو آلبانی.
‫همون پاییه که قبلاً تیر خورده.
‫کاش به قلبم می‌خورد.
‫بیا، یه کم افیون بخور.
‫اونوقت شهید می‌شدم.
‫تو یادها می‌موندم.
‫تو یادها می‌مونی.
‫همینطوریش
‫گیتس داستان این نبرد رو میگه،
‫و مثل همیشه اسمی ازم نمی‌بره.
‫حذف عمدی
‫شایستگی و حقیقت.
‫شرافت و افتخار رو
‫ازم می‌دزده.
‫به‌خاطر تنفر از اون مرد باید سرزنش بشم؟
‫خانم فریزر...
‫شما رو خوب نمی‌شناسم،
‫ولی ازتون می‌پرسم...
‫اشتباه می‌کنم توهینش رو به دل می‌گیرم؟
‫نه.
‫نه، اشتباه نمی کنید.
‫راستش رو بهش گفتی.
‫شجاع‌ترین رهبری بود که تا حالا دیدم.
‫امیدوارم اشتباه بزرگی نبوده باشه.
‫جیمی.
‫دیدمش، کلیر.
‫پسرم رو دیدم.
‫خب؟
‫نزدیک بود با تیر بزنمش.
‫وقتی بار آخر دیدمش
‫زخمی نشده بود.
‫خب، جنگ تموم شد.
‫چقدر مونده تسلیم شدن بریتانیا نهایی بشه؟
‫صد در صد...
‫چند روز طول می‌کشه.
‫شرایطش رو باید مذاکره کنن.
‫من می‌خوابم و تا اون موقع بلند نمیشم.
‫سرهنگ فریزر، می‌تونم بیام تو؟
‫آره. بیا.
‫من تحت پرچم آتش‌بست اینجام.
‫آزادانه حرف بزن.
‫با شما تو اردوگاه بریتانیا کار دارن، قربان.
‫ژنرال سایمون فریزر از حضور شما مطلع شده
‫و قبل از اینکه خیلی دیر بشه...
‫می‌خواد شما رو ببینه.
‫تشریف میارید؟
‫آره.
‫من و همسرم میاییم.
‫ممنون.
‫شما رو همراهی می‌کنم.
‫خویشاوندتون رسیدن، قربان.
‫مدت زیادی زنده نیست.
‫خیلی متاسفم، جیمی.
‫باید یه چیزی خورده باشم که بهم نساخته.
‫خوشحالم یه بار دیگه
‫روی زمین می‌بینمت.
‫وقتی آخرین بار دیدمت،
‫رفیق بودیم...
‫با چوب‌های بزرگ‌تر از خودمون
‫افتاده بودیم دنبال پسرای بزرگ‌تر.
‫آره.
‫متاسفم آخرش اینطور شد...
‫به دور از خویشاوندان...
‫به دور از اسکاتلند.
‫الان خویشاوندم پیشمه.
‫و من راضیم...
‫بین همرزمانم
‫بمیرم.
‫خانم فریزر.
‫ویلیام.
‫ستوان لرد السمر.
‫خوشحالم شما سالمید.
‫به همچنین.
‫نمی‌رید داخل؟
‫خداحافظی کردم.
‫شوهرتون اینجاست،
‫از خویشان سرتپ هستن؟
‫اومده ایشون رو ببینه قبل از اینکه...
‫بله.
‫تسلیت میگم.
‫ممنون.
‫یا منظورتون نبرد بود؟
‫جنگ چیز خیلی بدیه، ویلیام...
‫مهم نیست کی پیروز میشه.
‫این بخشه که هیچ کس بهتون نمیگه.
‫کم کم دارم متوجه میشم.
‫گمون می‌کنم جنگ‌های زیادی رو دیدید،
‫خانم فریزر.
‫بیشتر از بقیه.
‫فوت کردن.
‫ویلیام اینجاست.
‫کلاهت کو، السمر؟
‫عذر می‌خوام، آقا.
‫یه حرامزاده شورشی با تیر زدش.
‫خدای بزرگ، مرد. ‫شانس آوردی کشته نشدی.
‫من...
‫فکر می‌کنم یه کلاه به شما بدهکارم...
‫قربان.
‫ظاهراً همون حرامزاده شورشی بود
‫که کلاهت رو انداخته.
‫چه آدم شریفی بود.
‫چرا اون کار رو کردی؟
‫کلیر، چون
‫برای دومین بار تو زندگیش،
‫یه ذره با کشتن پسرم فاصله داشتم.
‫اولیش شب تولدش بود.
‫و فکر کردم،
‫«اگه سومین بار رو خطا نزنم چی؟»
‫فکر کردم حداقل باید
‫سعی کنم باهاش حرف بزنم...
‫محض احتیاط
‫اگه این تنها فرصتم بود.
‫خب، بذار سرت، کاپیتان.
‫باید برای دیگران الگوی خوبی باشیم، خب؟
‫کاپیتان؟
‫ژنرال فریزر می‌خواست بد از اولین نبرد کاپیتانت کنه.
‫این کار رو می‌کرد ولی...
‫ژنرال بورگوین دستورش رو امروز عصر امضا کرد.
‫می‌دونست؟
‫که دستورش صادر شده؟
‫آره، بهشون گفتم.
‫وای خدا، چه سرده.
‫نه، نکن.
‫اهدا کننده کلاهت، جیمز فریزر
‫گفت باید در رو باز بذاریم...
‫بعضی از اهالی هایلند فکر می‌کنن ‫روح از در خارج میشه.
‫آقای تحسین‌برانگیزیه، ‫این خویشاوند سرتیپ.
‫حقاً همینطوره.
‫افراد بورگیون می‌خوان اسلحه‌هاشون رو
‫تو سواحل هادسون دفن کنن، برگردن انگلستان.
‫تنها شرط تسلیم شدن
‫اینه که اونا هرگز نباید تو جنگ بجنگن.
‫پس ویلیام در امانه.
‫آره.
‫سرهنگ فریزر.
‫ژنرال گیتس، قربان.
‫باهاتون کار دارم، سرهنگ.
‫البته.
‫می‌خوام یه لطفی به من بکنید.
‫با کمال میل، قربان.
‫به گمانم در خصوص
‫شرایط تسلیم شدن شنیدی...
‫شرایط سخاوتمندانه‌اییه، ‫به نظرم شما هم با من همنظر هستید.
‫حقاً که سخاوتمندانه‌س، قربان.
‫قبل از اینکه بورگوین موافقت کنه ‫عهدنامه رو امضا کنه
‫یه درخواست اضافی داره.
‫میگن شما از خویشاوندان ژنرال سایمون فریزر هستید.
‫بله.
‫ژنرال یه بار اظهار کردن
‫اگه روزی خارج از کشور مُردن
‫می‌خوان پیکرشون به اسکاتلند برده بشه،
‫و اونجا در آرامش دفن بشن.
‫می‌خواید پیکر سایمون رو ببرم اسکاتلند؟
‫بله.
‫این آخرین شرط بورگوین ـه.
‫میگه ژنرال بین افرادش محبوب بوده،
‫و اینکه اونا بدونن به وصیتش عمل شده
‫با رضایت بیشتر جنگ رو ترک کنن،
‫و احساس نمی‌کنن ژنرالشون رو رها کردن.
‫برای بازگشتم به اسکاتلند
‫تمهیداتی صورت گرفته، قربان؟
‫محاصره‌ی دریایی وجود داره.
‫شما به همراه همسرتون
‫سوار بر یکی از کشتی‌های اعلیحضرت راهی می‌شید.
‫موافق هستید، سرهنگ فریزر؟
‫جنگ رو ترک می‌کنیم.
‫یه سال گذشته ولی...
‫قراره به آرزومون برسیم، ساکسون.
‫می‌ریم اسکاتلند.
‫اسکاتلند؟
‫آره.
‫خیلی دوره.
‫تصور می‌کنم سفر طولانی و سختی باشه.
‫آره.
‫ولی باید برم
‫تا به قولی که خیلی سال قبل دادم عمل کنم.
‫حتماً باید سر قولمون بمونیم.
‫می‌خوام یه قول از تو بگیرم.
‫بجای من مراقب رولو هستی؟
‫البته.
‫نه تنها دوستش دارم
‫بلکه نشون میده تو بر می‌گردی.
‫ارتش داره میره سمت جنوب.
‫می‌تونی منو تو ولی فورج پیدا کنی.
‫اینو بگیر.
‫سردش میشه.
‫دوستت دارم.
‫پیداش می‌کنم، بری.
‫میارمش خونه.
‫برو.
‫حدافظ، بابایی.
‫روز خوش.
‫سگ زیبایی دارید.
‫ممنون، ولی مال من نیست.
‫اربابش رفته خارج.
‫تا وقتی برگرده من مراقبشم.
‫از شما خوشش میاد.
‫این کار رو با غریبه‌ها نمی‌کنه.
‫دوستتون حتماً شما رو خیلی دوست داشته
‫که سگش رو بهتون سپرده.
‫امیدوارم خیلی زود برگرده پیشتون.
‫دلم برای سگم تنگ میشه.
‫مطمئنم رو خشکی پیش ریچل خیلی خوشحال‌تره.
‫روحم رو می‌فروشم که رو خشکی باشم.
‫می‌خوای دوباره سوزن رو امتحان کنی؟
‫ما نمایندۀ شکوه...
‫آرمان آمریکایی
‫در این کشتی هستیم.
‫نمی‌خوام مثل جوجه تیغی راه برم.
‫اونم شکوه آرمان آمریکایی بود
‫اون موقع که دیدم م نون فطیرت رو
‫تو دریای ایرلند بالا آوردی؟
‫آره.
‫همون چیزیه که من فکر می‌کنم؟
‫خشکی!
‫اسکاتلند.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.