‫آنچه گذشت...
‫- بگو چی شد. ‫- زود باش منو بکش.
‫یه نوع چسب زخم بود.
‫باید خون‌ریزی رو بند می‌آوردی، ‫وگرنه بیمار می‌مرد.
‫اون با منتقل کردن غمش به من ‫جلوی خونریزیش رو گرفت.
‫جیمی، تو باهاش چی کار کردی؟
‫واقعا از زرنگیت
‫تو گرفتن این مدارک تحت تأثیرم.
‫تو به عنوان ‫سرتیپ منصوب شدی.
‫ممنونم، قربان.
‫ریچل، من تو رو انتخاب می‌کنم.
‫امیدوارم تو هم منو انتخاب کنی.
‫من واقعاً دوستت دارم.
‫جرمیا مک‌کنزی بدون هیچ ردی ناپدید شده.
‫این قضیه چه ربطی
‫به پسر کوچیکت داره؟
‫اگه دنبال اون دوره‌گرد بگردیم، ‫بابامو پیدا می‌کنیم
‫شاید اگه اونو پیدا کنیم، ‫جمی رو هم پیدا کنیم.
‫پسرم کجاست؟
‫تو گذشته نیست.
‫باید اون پسر رو قانع کنی ‫تا نشونم بده طلاها کجان.
‫[اسکاتلند - 1739]
‫خب، به نظرم بهتره برگردیم
‫پورت نا کریگ ‫و مسیر رودخونه رو دنبال کنیم.
‫حتماً یکی بابات رو دیده،
‫و امیدوارم جمی کوچولو هم باهاش بوده باشه.
‫درست می‌گفتم...
‫اون چیزی که به زنت گفتم.
‫هیچی عوض نشده.
‫اون کوه‌ها یه روز هم پیر نشدن.
‫اون کوه‌ها؟
‫حق با توئه.
‫پورت نا کریگ.
‫زمان من نزدیک پیلاکری ـه.
‫این رود گَری یا تامل نیست.
‫خیلی کوچیکه، ولی...
‫می‌تونه رود اراختی باشه.
‫اگه پیلاکری اون طرف باشه،
‫پس سد اراختی اون طرفه، ‫یا قراره اونجا باشه.
‫اینجا زمان تو زیر آب میره.
‫خب، بریانا گفت یه درگاه زمان
‫تو تونل زیر سد حس کرده.
‫ولی سد تا دهه ۱۹۵۰ ساخته نمی‌شه،
‫سال‌ها بعد از ناپدید شدن بابام.
‫اگه قبلاً سنگ‌هایی اونجا بوده ‫قبل از اینکه سد رو بسازن...
‫شاید الانم سنگ‌ها اینجا باشن.
‫حتماً بابام از همین جا اومده.
‫شاید بتونیم ردشو پیدا کنیم.
‫ای زن عوضی!
‫پسرم کجاست؟
‫بگو، کثافت.
‫جواب بده.
‫وگرنه به خدا قسم می‌کشمت.
‫اگه منو بکشی، ‫هیچ‌وقت پسرتو نمی‌بینی.
‫خوب فکراتو بکن.
‫اون الان تنهاست، ترسیده، گرسنه.
‫هر چی بیشتر اونجا بمونه، ‫براش بدتر می‌شه.
‫برای خودت بهتره که دروغ باشه...
‫برای خودت.
‫جمی کجاست؟
‫بیا اینجا، عزیزم.
‫بیا اینجا.
‫باشه، عزیزم،
‫اگه نمی‌تونیم پلیس خبر کنیم، ‫می‌ریم پیششون.
‫قام، قام!
‫مندی، الان جمی رو حس می‌کنی؟
‫نه.
‫اشکالی نداره. بریم.
‫مامان؟
‫بابا؟
‫کسی نیست؟
‫کمک!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫دیگه مثل قدیما جوون نیستی، نه؟
‫هیچ‌کدوممون نیستیم، خواهرزاده.
‫می‌دونی برات یه سنگ‌چین درست کردم.
‫آره.
‫همه زحمتات به باد رفت.
‫ولی چه دلیلی بهتر از
‫شرکت تو عروسی خواهرزاده‌م
‫تا بخوام از ته دریا برگردم.
‫خوشحالم که اینجایی، دایی.
‫چون... مامان و بابام نمی‌تونن.
‫بابات اینو برات می‌خواست.
‫و مامانت خوشحال بود ‫وقتی شنید با ریچل خوشبختی.
‫امیدوارم نامه‌ت به دست دنزل برسه.
‫برای ریچل خیلی مهمه که اینجا باشه.
‫اون دوست داشت ‫بین دوستان ازدواج کنه.
‫خانواده بارتام‌ها اینجان، ولی
‫برادرش تنها خانواده‌شه.
‫دنزل میاد.
‫ولی... استرس داری؟
‫نه، بابت عروسی نه.
‫ولی شاید بابت چیزایی که بعدش می‌شه.
‫قبلاً با زن‌ها خوابیدم،
‫ولی این اولین بار ریچله.
‫زن دایی کلیرت قبلاً ازدواج کرده بود ‫وقتی من باهاش ازدواج کردم.
‫پس من تو شب عروسی‌مون باتجربه نبودم.
‫و قبلش از عمو دوگالم
‫کلی نصیحت و راهنمایی گرفتم،
‫و روپرت،
‫و آنگس.
‫به درد خورد؟
‫نه، به خدا.
‫فکر کنم خودت می‌دونی ‫باید باهاش ملایم رفتار کنی.
‫تنها چیز به‌دردبخوری ‫که زنم اون شب بهم گفت
‫این بود:
‫آروم باش. دقت کن.
‫این جور نمی‌تونی زیاد اشتباه کنی.
‫اونم باهات ملایم بود؟
‫نه بابا.
‫شما دوتا حتما فکر می‌کنید من خیلی ساده‌ام
‫که اصرار دارم نه گل باشه نه تزیین.
‫عالی به نظر می‌رسی.
‫این لباس ممکنه قرضی باشه،
‫ولی انگار مال خودته.
‫مهم اینه که چیزی باشه که خودت می‌خوای.
‫این عالیه.
‫برای تغییراتت ازت ممنونم.
‫و از تو ممنونم که ‫پذیرفتی عروسی رو تو خونه‌ت برگزار کنی.
‫باعث افتخارمه، عزیزم.
‫فقط کاش بعدش ‫انقدر زود نمی‌رفتی.
‫نمیشه بیشتر بمونی؟
‫کاش می‌شد،
‫ولی جیمی و ایان دستور دارن.
‫حداقل چند روزی هستیم.
‫اصلا آسون می‌شه؟
‫دیدن کسی که عاشقشی می‌ره جنگ؟
‫نه، ولی یاد می‌گیری باهاش کنار بیای.
‫و یادت می‌اندازه ‫قدر وقتی که با هم دارید رو بدونی.
‫عشقت می‌شه سپرت،
‫زره‌ت.
‫و هر روز صبح که بیدار می‌شی می‌پوشیش،
‫و تو هم می‌جنگی.
‫حالا...
‫صبر کن تا ایان ببینتت.
‫امیدوارم وقتی زمانش برسه بدونم چی بگم،
‫که روح بهم بگه چی درسته.
‫ازدواج با تشریفات
‫یا حرفا ساخته نمی‌شه،
‫بلکه تو زندگی هر روز ساخته می‌شه،
‫چه با هم باشین چه دور از هم.
‫خب...
‫صندلی‌ها رو سر جاشون می‌ذاری یا برمی‌داری؟
‫دنزل، دقیقه نود رسیدی.
‫خدا رو شکر.
‫فکر کردم دیر کردم.
‫خیلی سخت بود که بیام،
‫ولی خواهرم هیچ وقت منو نمی‌بخشید.
‫واقعاً نمی‌بخشید.
‫هنری!
‫خوشحالم می‌بینم حالت خوبه.
‫نباید چیزی
‫به این سنگینی حمل کنی؟
‫حالم خیلی بهتره.
‫ولی خانم فریزر می‌گه ‫تنها راه به دست آوردن قوتم اینه
‫که بدنم رو به کار بگیرم.
‫خب، من باهاش بحث نمی‌کنم.
‫نه، نه.
‫دیگه اینجا نمی‌مونم،
‫ولی اینجا خیلی خوب ازم مراقبت شده.
‫مرسی خیلی کمکم کرده.
‫و تقریباً هر روز با هم قدم می‌زنیم،
‫البته فقط تو باغ.
‫برم به خواهرت بگم که اومدی.
‫کلی ذوق می‌کنه.
‫مشتاقم جان گری رو هم ببینم.
‫برگشته؟
‫نه.
‫فکر کنم رفته شمال
‫وقتی نیروهای قاره‌ای شهر رو گرفتن.
‫چطور فهمیدی رفته؟
‫تو برگشته بودی ولی فورج وقتی من...
‫تو دیدیش.
‫آره.
‫تو اردوگاه کلنل اسمیت بودم
‫که ازم خواستن یه زندانی رو درمان کنم.
‫باورم نمی‌شد جان باشه.
‫حالش خیلی بد بود.
‫راستش، وضعیتش خیلی افتضاح بود.
‫خونین و زخمی، با کاسه چشم شکسته.
‫آخرین باری که دیدمش، ‫با هم حرف زدیم.
‫بهم گفت.
‫ولی می‌دونم رفاقت عمیقی بینتون هست.
‫باید بهت می‌گفتم.
‫ازم خواستن درمانش کنم ‫چون می‌خواستن
‫حالش خوب بشه ‫که بتونه پای دار بره.
‫می‌خواستن اعدامش کنن؟
‫آره، قصد داشتن.
‫ولی نمی‌تونستم با خودم کنار بیام.
‫پس... یه چاقو تو شامش گذاشتم
‫و شبونه فرار کرد.
‫فکر کردم شاید بهت خبر بده.
‫نه.
‫نه، هنوز خبری نداده.
‫ولی جان از پس خودش برمیاد.
‫ممنون دنزل، که بهم گفتی
‫و وقتی نیاز داشت کمکش کردی.
‫عروس می‌گه الان می‌خواد ببینتت.
‫انگار روح بهش گفته وقتشه.
‫از همه‌تون ممنونم که اینجا هستید.
‫چون مسیح گفت،
‫هر جا که دو یا چند نفر دور هم جمع بشن،
‫منم اونجام.
‫پس جمع می‌شیم و گوش می‌دیم،
‫هم به همدیگه و هم به نوری که درونمونه.
‫از کجا می‌فهمن
‫زمان درست برای حرف زدن کیه؟
‫منتظر می‌مونن تا روح تشویقشون کنه حرف بزنن.
‫خب، اینو که می‌دونم.
‫ولی اگه روح به حرکتشون درنیاره چی؟
‫اون‌وقت شاید یه مدت طولانی اینجا بشینیم.
‫جیمی، نیازی به پچ‌پچ کردن نیست.
‫به نظر می‌رسه روح تو رو تشویق کرده.
‫لطفاً، از ته دلت حرف بزن.
‫بله، باشه.
‫خب...
‫وقتی ایان بچه بود،
‫بغلش کرده بودم.
‫خواهرزاده کوچولومو نگاه کردم ‫و حس کردم که می‌شناسمش.
‫دقیقاً می‌دونستم که چه آدمی می‌شه.
‫ولی نمی‌تونستم بدونم، ‫نمی‌تونستم پیش‌بینی کنم که...
‫اون مردی که الان هست ‫چه جوری می‌شه.
‫به خودم افتخار می‌کنم که داییت هستم.
‫و ریچل خوش‌شانسه که تو شوهرشی
‫اگه روح تشویقش کنه که قبولت کنه.
‫ممنون، دایی.
‫نمی‌دونم دقیقاً باید چی بگم.
‫ولی فکر کنم من بدونم.
‫منو بیرون کردن
‫چون می‌خواستم به ارتش قاره‌ای بپیوندم.
‫خواهر عزیزم حس کرد وظیفه‌شه که دنبالم بیاد.
‫بیرون انداخته شدن ‫برای یه دوست خیلی ناراحت‌کننده‌ست،
‫چون اونجا جاییه که زندگی ‫و روح ما در اون هست.
‫من خواهرمو از این تایید و حمایت محروم کردم.
‫تو وجدان خودتو دنبال کردی.
‫و اگه من این کارو نمی‌کردم،
‫دنبالت نمی‌اومدم.
‫وظیفه‌ی من بود
‫که مراقبت باشم.
‫و می‌ترسم که ‫این کارو درست انجام نداده باشم.
‫ازم مراقبت کردی.
‫به نظر میام سوء تغذیه داشته باشم؟
‫لخت هستم؟
‫مجبورت کردم ‫که منو تو خشونت همراهی کنی،
‫تو ارتشی پر از آدمای خشن.
‫فکر کنم منظورت من باشم؟
‫نه، من...
‫منظورم این نبود.
‫فکر می‌کنی باید بگم همش تقصیر منه
‫چون تاثیر بدی روی ایان گذاشتم؟
‫منو ببخش، ایان.
‫اگه روح تشویقت کرد.
‫ولی به نظرم تو و روح
‫دخالت نکنید بهتره.
‫من فقط می‌خواستم بگم که
‫این پشیمونی‌ها همیشه تو قلبم بوده.
‫ولی حالا که تو رو با ایان می‌بینم، ریچل،
‫می‌فهمم که ترسام بیهوده بوده،
‫چون فقط روح می‌تونست ‫تو رو به این راه برسونه.
‫با ایان کنار دستت،
‫عشق رو پیدا کردی،
‫و به همین دلیل، یه خونه.
‫درسته که من تاریکی رو تجربه کردم.
‫ولی، ریچل...
‫...تو بهم نور دادی.
‫شادی رو نشونم دادی، ‫شادی‌ای که فکر می‌کردم دیگه هیچ‌وقت حس نمی‌کنم.
‫من امروز اینجا ‫مثل یه مرد آزاد ایستادم.
‫قلبم دوباره مال خودمه که تقدیمش کنم.
‫امیدوارم که بتونم ‫برای همیشه تقدیمش کنم به تو.
‫در حضور خداوند،
‫و در برابر این دوستانمون...
‫من تو رو، ایان، ‫به عنوان شوهرم قبول می‌کنم،
‫و قول می‌دم با مدد الهی
‫همسر دوست‌داشتنی و وفاداری برای تو باشم
‫تا وقتی که زنده هستیم.
‫کمک؟
‫پاشو، سرباز،
‫همون‌طور که مامان‌بزرگت می‌گفت.
‫کمک!
‫کمک کنید!
‫خب، چشم چشم رو نمی‌دید،
‫و نتونستم چیزی ببینم.
‫ولی بعد یه جعبه برق پیدا کردم،
‫و همه کلیدا رو روشن کردم.
‫جمی!
‫- جمی؟ ‫- حسش می‌کنی، عزیزم؟
‫حسش می‌کنم، مامان!
‫مندی.
‫بیا داغ یا سرد بازی کنیم.
‫باشه.
‫الان به جمی نزدیکیم؟ ‫داغ یا سرد؟
‫گرم‌تر.
‫سردتر.
‫گرم، گرم‌تر.
‫ولی بعد تونل دو شاخه شد.
‫خوشبختانه، نقشه‌های تونل رو مطالعه کرده بودم،
‫پس می‌دونستم کجا برم.
‫رفتم سمت راست.
‫گرم‌تر، گرم‌تر.
‫یا خدا.
‫پیداشون کردیم.
‫یه چیزی اینجا مخفیه.
‫کیف لوازم ضروری.
‫جری!
‫جرمیا!
‫جرمیا مک‌کنزی!
‫جرمیا!
‫جرمیا! جرمیا!
‫بابا؟
‫- جرمیا مک‌کنزی! ‫- آهای؟
‫بابا!
‫رفته.
‫اون یه پسره؟
‫حسش نمی‌کنی؟
‫نه.
‫یعنی چی شده؟
‫راب، عوضی بی‌شرف.
‫داغه مامان، خیلی داغ.
‫- مطمئنی؟ ‫- داغه مامان، خیلی داغ.
‫داغه مامان! وایسا! وایسا!
‫صبر کن!
‫جمی! چیزیت نشد؟
‫من خوبم، مامان.
‫خدای من.
‫خدایا، خیلی متاسفم.
‫ببخشید، عزیزم.
‫- الان دیگه پیشتم. ‫- منو کردن تو تونل‌.
‫فرار کردم چون یادم بود ‫چطوری گفتی انجامش دادی.
‫تو پسر خیلی باهوشی هستی.
‫هی.
‫خدای من.
‫الان دیگه در امانی، عزیزم. ‫اشکالی نداره، خطری نیست.
‫وایسا!
‫ما قصد آسیب زدن نداریم.
‫صبر کن!
‫ولم کن!
‫من کاری نکردم.
‫پس چرا فرار کردی؟
‫چون دنبالم می‌کردی.
‫این کلاه‌ مال پدرمه.
‫نه، مال منه.
‫پیداش کردی،
‫یا از یکی گرفتی؟
‫شاید از یه مرد عجیب‌غریب؟
‫چرا باید بهتون بگم؟ ‫خودتون عجیب غریبید.
‫آره. ‫ولی ما از تو بزرگ‌تریم.
‫باشه یه معامله می‌کنیم.
‫بگو چی می‌دونی،
‫و من گردنتو نمی‌شکنم، احمق کوچولو.
‫یه مرد عجیب‌غریب دیدم ‫که دور اون سنگا پرسه می‌زد.
‫دنبالش رفتم.
‫از من پرسید راه روستا کدوم طرفه.
‫اینو بهم داد.
‫به مردم گفتم که اونجا بود،
‫و اونا از روستا فراریش دادن.
‫همین؟
‫دیشب برگشت
‫و یه بره از مک‌بیرنی‌ها دزدید،
‫و فرار کرد.
‫من نگهبانی می‌دادم.
‫و می‌دونستم که تو دردسر می‌افتم.
‫پس لوش دادی؟
‫خب، یا خودم گیر می‌افتادم یا اون.
‫آقای مک‌بیرنی هنوز فکر می‌کنه ‫باهاش چی کار کنه
‫وقتی گیرش بیاره.
‫مثلا می‌خواد باهاش چیکار کنه؟
‫شاید دستشو قطع کنه، یا حتی سرشو.
‫آقای مک‌بیرنی از دزدی گوسفند ‫خوشش نمیاد.
‫و اون مرد،
‫کجا فرار کرد؟
‫طرف اون جنگلا.
‫بهتره راستشو گفته باشی.
‫لباسم رو باز می‌کنی، شوهر؟
‫یا خدا، عجب باسن کوچولوی گردی داری.
‫کفرگویی تو شب عروسی‌مون؟
‫کفر نیست.
‫دعای شکرگزاریه.
‫تو نه کوچیکه نه گرد،
‫ولی فکر کنم دلچسبه.
‫برای باز کردن کمک می‌خوای؟
‫پوستت اونجا خیلی نرمه، مثل مخمل.
‫خوشم میاد وقتی ناله می‌کنی.
‫ناله نمی‌کنم.
‫چرا، داری می‌کنی.
‫خوشم میاد وقتی ناله می‌کنی، ‫ریچل.
‫بذار درش بیارم.
‫محکم‌تر.
‫گاز بگیر.
‫گفتی دندونا.
‫ببخشید، ایان.
‫نمی‌خواستم آزارت بدم.
‫نمی‌خواستم زیادی گستاخ باشم.
‫تو نمی‌تونی با من زیادی گستاخ باشی، دختر.
‫من اینجام، دارم ملایمت می‌کنم.
‫فکر کردم بار اولت می‌ترسی، ولی...
‫اصلاً نترسیدی، آره؟
‫وحشت کردم.
‫البته نه اون‌قدرهام.
‫منظورم اینه که خیلی خوبه،
‫ولی شنیدم بار اول درد داره.
‫دوست دارم اون بخشش زود تموم بشه
‫که دیگه نگرانش نباشم.
‫خب، پس...
‫هر چی تو بخوای، عزیزم.
‫سعی می‌کنم ملایم باشم.
‫به جان فکر می‌کنی؟
‫آره.
‫و اینکه چی سرش اومده.
‫و اینکه تو این اتاق باهاش چیکار کردی.
‫جیمی.
‫من به روت نمیارم، ولی...
‫خوابیدن تو این اتاق برام سخته.
‫اگه به من سخت نمی‌گیری،
‫نمی‌تونی به اونم سخت بگیری.
‫من به اون سخت می‌گیرم، کلیر.
‫ولی دلم نمی‌خواد بمیره.
‫نزدیک بوده به خاطر من اعدام بشه.
‫و ویلیام...
‫خدا می‌دونه کجاست.
‫می‌دونستم که هیچ‌وقت نمی‌تونم براش پدر باشم،
‫ولی قسم خوردم ‫که کار درست رو براش انجام بدم.
‫موفق نشدم.
‫این طور نیست.
‫اون یه جوون شجاع و با شرفه.
‫فهمید که باز خون ارل نیست،
‫بلکه یه حرامزاده از یه کوه‌نشین اسکاتلندیه.
‫چیز شرافتمندانه‌ای توش نیست
‫که مجبور باشی با یه دروغ زندگی کنی.
‫ویلیام شاید یه مدت عصبانی باشه،
‫ولی آخرش می‌فهمه که
‫دلیل اینکه تو و جان ‫اینو ازش مخفی کردید
‫این بوده که خیلی دوستش داشتید.
‫از کجا انقدر مطمئنی؟
‫چون خیلی از وجود تو رو توش می‌بینم.
‫و فکر می‌کنم تو هم درک می‌کردی،
‫در آخر.
‫یا خدا، ساکسون.
‫چه خوبه که دوباره پیشت باشم.
‫و گور بابای این اتاق.
‫ممنونم.
‫ممنونم که سوار کشتی نشدی.
‫بیا بیرون.
‫از کجا فرار کردی؟
‫من...
‫یه افسر بریتانیایی بهم دستبند زد
‫که فکر می‌کرد جاسوسم.
‫اسمتون چی هست، آقا؟
‫برترام آرمسترانگ.
‫و ممکنه افتخار آشنایی
‫با اسم شما رو داشته باشم، آقا؟
‫من کشیش پلگ وودزورث هستم
‫از ارتش ۱۶ پنسیلوانیا.
‫و گروهان شما؟
‫هنوز به یه گروهان نپیوستم.
‫در حقیقت داشتم می‌رفتم این کار رو بکنم، آقا
‫که خوردم به یه گشت بریتانیایی
‫و، کمی بعد،
‫خودمو تو وضعیتی که می‌بینید پیدا کردم.
‫خب، آقای آرمسترانگ،
‫فکر کنم بتونیم وضعیت شما رو حل کنیم.
‫اگه زودتر فرار کرده بودم،
‫بابا مجبور نبود از اون سنگا رد بشه.
‫باید شجاع‌تر می‌بودم.
‫تقصیر تو نیست، جمی.
‫تو خیلی شجاع بودی.
‫و بابات هم شجاعه. ‫ما برش می‌گردونیم.
‫من می‌رم داخل
‫و آقای کامرون رو میدم دست پلیس.
‫تو و خواهرت با خانم شاو می‌رید
‫به کاروان.
‫اون کیه؟
‫یه افسر پلیس خاصه
‫که با بچه‌ها کار می‌کنه.
‫مطمئن می‌شه که تو و مندی حالتون خوبه.
‫حالت خوبه؟
‫من همین‌جا تو خونه‌ام.
‫بیا، عزیزم.
‫آقای کامرون؟ ‫من پلیس کینلی هستم.
‫الان این در رو باز می‌کنم.
‫پس باید وایستی و دستات معلوم باشه.
‫فهمیدی؟
‫آقای کامرون؟
‫قسم می‌خورم اونجا بود.
‫ببینید، یکی قطعاً کمکش کرده،
‫یعنی یه نفر کمکش کرده.
‫دو بار محوطه اطراف رو گشتیم.
‫هیچ نشونه‌ای از ورود اجباری نبود.
‫تمام در و پنجره‌ها قفل بود.
‫باید یه کلید دیگه از من داشته باشه.
‫کلیدتون رو بهش دادید؟
‫نه. نه، معلومه که نه.
‫اون دستت رو زخمی کرد؟
‫نه، من... اون...
‫انگشتم لای کشو له شد.
‫عصبانی و وحشت‌زده بودم.
‫پسرم تازه دزدیده شده بود.
‫شما با آقای کامرون ‫تو...
‫تو سد، آره.
‫چیز دیگه‌ای در مورد رابطه‌تون با اون هست
‫که بخواین به ما بگید؟
‫نه واقعاً، نه.
‫من رئیسش بودم.
‫یه بار اومد
‫شام پیش من و شوهرم.
‫آقای کامرون گفت ‫از شما یا پسرتون چی می‌خواد؟
‫نه، اون...
‫نه، چیزی نگفت.
‫شوهر شما تو این مدت کجا بود؟
‫شوهرم برای یه سفر کاری بوستون ـه.
‫شاید اون بتونه کمکمون کنه ‫بفهمیم چرا آقای کامرون ممکنه
‫سراغ خانواده شما رفته باشه.
‫شماره‌ای هست که بشه ‫باهاش تماس گرفت؟
‫آره. آره. من... ‫جایی نوشتمش.
‫باید دنبالش بگردم.
‫معمولاً منتظر می‌مونم خودش زنگ بزنه.
‫خانم مک‌کنزی،
‫فکر می‌کنم شاید دارید
‫یه چیزای مهمی رو جا می‌ندازید.
‫شاید آقای کامرون در نبود شوهرتون اومده.
‫یه بطری شراب خوب ‌خوردید
‫و یه اتفاقی افتاده.
‫چطور جرأت می‌کنید همچین چیزی بگید...
‫پسرم دزدیده شده بود.
‫پس کمک کنید این قضیه رو بفهمیم.
‫- من... ‫- اجازه بدید با شوهرتون صحبت کنیم.
‫من... ‫راب لعنتی سیم‌های تلفنمو قطع کرد.
‫ببینید، فکر می‌کنم باید ‫با خواهر راب، مامان بابی صحبت کنید.
‫نمی‌گم اون هم تو این قضیه دست داشته،
‫ولی شاید یه چیزی بدونه.
‫من نباید به شما بگم ‫چطوری کارتون رو انجام بدید.
‫لازم نیست عصبی بشید، خانم مک‌کنزی.
‫شما هنوز عصبانیت واقعی ندیدید.
‫این مرد کلید خونه‌ی منو داره.
‫من همه چیز رو که می‌دونستم بهتون گفتم.
‫باید الان بیرون دنبالش بگردید.
‫خدا می‌دونه ممکنه ‫چه نقشه‌ای داشته باشه.
‫درسته، خب، برای احتیاط،
‫جای دیگه‌ای هست که بتونید بمونید
‫تا شوهرتون برگرده؟
‫جری مک‌کنزی!
‫فکر کردی اگه دیدیش
‫بهش چی بگی؟
‫نمی‌دونم.
‫وقتی ناپدید شد خیلی بچه بودم.
‫بیشتر شبیه یه افسانه بود ‫تا یه آدم واقعی، می‌دونی؟
‫قهرمان همه داستان‌هایی ‫که ازش برام تعریف کردن.
‫حتی حالا هم تصور کردنش ‫به عنوان یه آدم واقعی سخته.
‫در عجبم من به پدرم چی می‌گفتم.
‫هیچ‌وقت نشناختمش، کسی که منو به دنیا آورده.
‫یا مادرم.
‫تو خونه‌ای که بزرگ شدم ‫به دنیا نیومده بودم.
‫درسته؟
‫مادرت هم زود فوت کرد، نه؟
‫آره، تو بمباران هوایی کشته شد
‫تو مترو لندن.
‫من نمی‌فهمم اینا یعنی چی.
‫نه، نه، نه. ‫نرو، نرو.
‫جری؟
‫تو جری هستی، درسته؟
‫اومدیم کمک کنیم.
‫شما کی هستید؟
‫چیزی نیست. ‫اومدیم کمک کنیم.
‫تو جِی.دبلیو مک‌کنزی هستی، مگه نه؟
‫فکر کنم این مال توئه.
‫کی هستید؟
‫منم مثل توام.
‫از یه زمان دیگه.
‫حقیقت داره.
‫عقلمو از دست ندادم.
‫تو زمان تو،
‫وینستون چرچیل نخست‌وزیره.
‫تو زمان من، یه زنی ‫به اسم مارگارت تاچر نخست‌وزیره.
‫یه زن؟
‫اون به ملکه الیزابت دوم خدمت می‌کنه،
‫دختر پادشاه جورج.
‫تو از آینده‌ی منی... ‫آینده.
‫الان چه سالیه؟
‫۱۷۳۹.
‫دیوونگیه.
‫آره، یه کمی اینطوری حس می‌شه.
‫زخمی شدی.
‫آره. مردم روستا
‫خیلی خوش‌برخورد نبودن.
‫می‌تونم ببینم؟
‫یه کم الکل دارم که ضدعفونی کنم.
‫اگه الکل داری، ترجیح می‌دم بخورمش.
‫خب، می‌تونیم هر دو رو انجام بدیم.
‫ولی باید عجله کنیم.
‫یه عده دنبالت می‌گردن.
‫دارم دنبال پسرم می‌گردم.
‫فقط نه سالشه.
‫در واقع برای همین اینجام.
‫- دیدیش؟ ‫- یه پسر چوپان دیدم.
‫نه.
‫نه، اون نیست.
‫موهاش بور هست.
‫اسمش جرمیا هست، مثل تو.
‫ما بهش می‌گیم جِم.
‫امیدوار بودم شاید پیش تو باشه.
‫نه، ندیدمش.
‫متأسفم که پسرت رو گم کردی.
‫منم یه پسر دارم.
‫خدایا، باید برگردم پیشش.
‫هنوز نوزاده. اممم...
‫اشکالی نداره.
‫چیزیش نمیشه.
‫من مطمئنم.
‫چطوری به اینجا رسیدی؟
‫نمی‌دونم.
‫هواپیمام تو مرداب سقوط کرد،
‫و به سمت شرق راه افتادم، ‫امیدوار بودم یه شهر پیدا کنم.
‫به رودخونه رسیدم، ‫واستادم یه کم آب بخورم.
‫یه حلقه سنگ لب رود بود.
‫به یکی از اون سنگا تکیه دادم ‫و احتمالاً خوابم برد.
‫و وقتی بیدار شدم، اینجا بودم.
‫تو خواب نبودی.
‫اینطوری کار می‌کنه.
‫اون سنگ‌های ایستاده،
‫یه دروازه‌ان بین یه زمان به زمان دیگه.
‫لمسشون که می‌کنی، و بوم،
‫یه جای دیگه‌ای هستی.
‫تو خلبان اسپیت‌فایر هستی.
‫چطور اینجا... ‫تو ارتفاعات سقوط کردی؟
‫موتور لعنتیم ‫تو یه پرواز آزمایشی دوربین خراب شد.
‫نمی‌دونستم اسپیت‌فایرها دوربین دارن.
‫معمولاً ندارن.
‫داشتیم برای یه مأموریت آزمایششون می‌کردیم.
‫محرمانه‌ست.
‫خب، نه اینکه می‌تونیم به کسی بگیم.
‫قرار بود بر فراز
‫اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها ‫توی لهستان پرواز کنم.
‫ام‌آی‌۶ می‌خواست عکس هوایی از اردوگاه‌ها بگیرم.
‫گفتن این کار به تلاش‌های جنگی کمک می‌کنه،
‫ولی حالا من...
‫نمی‌دونم چی میشه...
‫برای من، یا...
‫برای بقیه.
‫چرا کمکم می‌کنید؟
‫سگ‌ها.
‫- آره، باید بریم. ‫- زود باشید!
‫آقای مک‌بیرنی! اونا اینجان!
‫بدو!
‫یا خدا!
‫می‌تونی وزنت رو روش بندازی؟
‫می‌تونم. می‌تونم.
‫برو.
‫اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫می‌فرستیمت برگردی
‫به زمان خودت.
‫بیا.
‫این رو بگیر.
‫وقتی رفتی، به زنت فکر کن،
‫به مارجوری، باشه؟
‫اونو تو ذهنت نگه دار ‫و اون سنگ وسط رو لمس کن.
‫چطور اسم زنمو می‌دونی؟
‫- مهم نیست. ‫- مهمه.
‫باید یه چیزی بهم بگی.
‫خواهش می‌کنم.
‫ما جنگ رو می‌بریم.
‫ما... ما می‌بریم؟
‫آره.
‫خیلی چیزا رو از دست می‌دیم، ‫ولی می‌بریم...
‫به خاطر امثال تو.
‫باید عجله کنی. دارن میان.
‫اونجا!
‫باید بری.
‫یادت باشه، ‫فقط به زنت فکر کن.
‫دوستت دارم.
‫صدات رو شنید، مرد.
‫حرفت رو شنید.
‫بریم.
‫صبح بخیر، شوهرم.
‫صبح بخیر، همسرم.
‫دیشب برات کافی نبود؟
‫هرگز.
‫پس چرا دست نگه داشتی؟
‫داشتم به چیزی که دِنزِل گفت فکر می‌کردم.
‫نباید نگرانش باشی.
‫فقط می‌خواد ازم محافظت کنه.
‫نه، اون راست می‌گه.
‫پات تو این خشونت‌ها کشیده شده.
‫ایان.
‫می‌دونم که این تصمیم تو بود
‫و می‌دونم هیچ‌وقت کاری نمی‌کنی ‫که خلاف فکر و نظرت باشه.
‫ولی منم می‌دونم که ‫این خشونت چقدر روی تو تأثیر می‌ذاره.
‫من کسی رو نمی‌کشم
‫مگه اینکه مجبور بشم، ریچل.
‫و به عنوان یک دیده‌بان استخدام شدم.
‫پس نباید مجبور بشم.
‫ولی ممکنه پیش بیاد. می‌دونم.
‫سفر زندگی تو ‫مسیر خودش جریان داره، ایان.
‫و من نمی‌تونم ‫این سفر رو با تو شریک بشم.
‫ولی می‌تونم کنارت راه برم.
‫و این کار رو می‌کنم.
‫و قسم می‌خورم که هر شب
‫تمام تلاشم رو بکنم که پیشت برگردم.
‫صحیح و سالم؟
‫این یکی رو قول نمی‌دم.
‫فکر می‌کنم دوست دارم ‫وقتی مداوام می‌کنی تماشات کنم.
‫خب، اگه قول بدی همیشه مراقب باشی،
‫منم قول می‌دم همیشه مداوات کنم.
‫خوشت میاد؟
‫اگه بگم نه، دروغ گفتم.
‫می‌فهمی چرا باید این کار رو بکنم؟
‫از وقتی فهمیدم زنده‌ای،
‫تنها چیزی که می‌خواستم این بود که ببرمت خونه.
‫ولی آره، می‌فهمم.
‫تو به اندازه دو عمر جنگ دیدی.
‫متأسفم که دوباره کشیدمت تو این ماجرا.
‫لعنت به مردها، تو و دنزل هر دو.
‫کِی می‌فهمید که ما رو هیچ جا نمی‌کشید؟
‫فکر می‌کنی حق نداریم نگران شما باشیم؟
‫اگه حق انتخاب داشته باشم
‫هر شب کنار تو تو یه تخت‌خواب ارتشی بخوابم
‫یا تو یه تخت واقعی بدون تو،
‫همیشه تو رو انتخاب می‌کنم.
‫و این تصمیم منه، ژنرال.
‫حداقل این بار رنگش درسته.
‫خب، اونا اینجان.
‫ارنی و فیونا مراقب شما هستن، باشه؟
‫خیلی ممنون که اومدید. ‫نمی‌دونستم به کی زنگ بزنم.
‫اگه به کسی دیگه‌ای زنگ می‌زدی، ناراحت می‌شدم.
‫سیم تلفن‌تو قطع کرده؟ عوضی.
‫آره، و اون لعنتیا می‌گن
‫تا دوشنبه نمی‌تونن بیان.
‫دخترامون پیش مادربزرگشونن،
‫پس کلی جا داریم.
‫بهش گفتم راجر رفته بوستون، ‫مثل چیزی که گفتی.
‫ممنون.
‫بیا.
‫می‌تونی اینم نگه داری؟
‫آره، معلومه.
‫حداقل تونستی قفل‌ساز پیدا کنی؟
‫آره، می‌خوام برم و باهاش تو خونه ملاقات کنم.
‫مطمئنی امنه؟
‫نه، ولی اسلحه دارم.
‫بری.
‫دیگه چیکار کنم، فی؟
‫پلیس که هیچ کمکی نمی‌کنه.
‫باید از خانوادم محافظت کنم.
‫راجر حتماً برمی‌گرده
‫وقتی بفهمه جمی اونجا نیست.
‫از همین می‌ترسم که نفهمه.
‫من راجر رو می‌شناسم.
‫هیچ وقت بدون پسرمون برنمی‌گرده خونه.
‫هیچ وقت.
‫خدا ما رو از شر شیطان حفظ کنه.
‫یه جورایی امیدوار بودم
‫خاطراتم از پدرم برگرده،
‫انگار که یهویی بخشی از زندگیم شده بود.
‫ولی اونجا نیست، باک.
‫فکر نمی‌کنم تونسته باشه برگرده.
‫ولی یه چیزی دیدم.
‫نمی‌دونم، فقط یه...
‫...یه تصویر بود.
‫فکر کنم منو تو بغلش گرفته بود.
‫نمی‌دونم اگه خاطره‌ست،
‫یا فقط هست، جدیده یا قدیمی.
‫مهمه؟
‫همه اینا،
‫من و تو اینجا،
‫از قبل اتفاق افتاده،
‫قبل از اینکه ما حتی به دنیا بیایم.
‫و من ازش خاطره ندارم،
‫تو هم نداری.
‫پس زیاد به خاطره اعتماد نمی‌کنم.
‫برای آدمایی مثل ما.
‫خب...
‫منظورم اینه که، ‫واضحاً یه جایی رفته.
‫ولی...
‫فقط می‌تونم باور کنم ‫اونجا بهتر از اینجاست.
‫باید بهش یه فرصت می‌دادم.
‫آره، و دادی.
‫الان تو دستای خداست.
‫اون روز تو کرِیگ نا دون وقتی برگشتیم،
‫تمام تمرکزم روی جِم بود،
‫که چقدر بدون پدرش ترسیده و تنهاست.
‫و همین که سنگ رو لمس کردم،
‫به پدر خودم فکر کردم،
‫که بدون اون چقدر می‌ترسیدم و تنها بودم.
‫قابل درکه.
‫فکر می‌کنم سنگ‌ها ما رو ‫اینجا آوردن تا زندگیشو نجات بدم.
‫همیشه ۲۰۰ ساله، بالا یا پایین.
‫ولی اگه به کسی فکر کنی، ‫می‌تونی دورتر بری.
‫می‌تونی انتخاب کنی چقدر می‌تونی بری عقب.
‫ولی بعضی وقتا فکر می‌کنم سنگ‌ها
‫خودشون برات انتخاب می‌کنن.
‫و حالا دارم فکر می‌کنم، ‫اگه دلیل اینجا بودنمون اینه...
‫پس شاید جِم اینجا نباشه.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.