..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫صبح بخیر.
‫امروز زیاد همراهم نبود.
‫ولی تخم‌مرغ، سوسیس،
‫سیب‌زمینی و پنکیک خریدم.
‫آهای دخترک.
‫چاه مستراح زده بالا و ‫نوبت جنابعالیه تمیزش کنی.
‫به دنیای واقعی خوش اومدی بیر خان.
‫کدوم بخشش رو نشنیدم داداش؟
‫کل کلاس رو نشنیدی. ‫توی خوابم حرف می‌زدی.
‫- درمورد چکش صحبت می‌کردی... ‫- هیس!
‫نه، از بس کار کردم خسته‌ام.
‫فارغ‌التحصیلی بیخ گوشتونه.
‫احتمالاً اون آزمایشی که...
‫سال نهم انجام دادین رو یادتونه.
‫از شما خواسته بودیم برای خودتون،
‫نامه‌ای بنویسید که توش از ‫اهداف و رویاهاتون نوشتید.
‫- وای، این نامه رو یادمه. ‫- نامه‌ای از طرف خودتون به خودتونه.
‫- بخونیدش. ‫- ایولا داداش.
‫هنوز گنگم بالاست.
‫- بده مال تو رو بخونم. ‫- نه.
‫خیلی‌خب.
‫«وقتی بزرگ شدم می‌خوام رپر مشهوری بشم.
‫عین بابای خودم.» آخی!
‫تو نمی‌خواد آرزوی من رو مسخره کنی داداش.
‫«می‌خوام وقتی بزرگ شدم جادوگر بشم.»
‫برو کون لقت. من هنوزم ‫دلم می‌خواد جادوگر بشم.
‫بزن بریم.
‫ویلی جک، یه لحظه می‌شه بمونی؟
‫ای بابا. باز چی کار کردم؟
‫گیر افتادی.
‫فعلاً رفقا.
‫معذرت می‌خوام.
‫این مال دنیله.
‫چون پسرعمۀ تو بوده، ‫گفتم بهتره بدمش به خودت.
‫باشه.
‫لطف کردین.
‫فصل دوم — قسمت نهم ‫«هدایا و پیشکش‌ها»
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫- چطوری دختر؟ ‫- چطوری؟
‫امروز چه ساکتی.
‫از اون روزهاست.
‫منظورت از کدوم روزهاست؟
‫همون همیشگی.
‫که مدام تکرار می‌شه.
‫هواخوری تمومه! صف بشید!
‫قشنگ زدی.
‫مرسی.
‫پیس!
‫ای بابا.
‫خیال می‌کردم دیگه پیدات نمی‌شه.
‫کجا رفتی؟
‫انگار یه بنده خدایی دیگه ‫قید داروهای روحانیش رو زده.
‫درواقع نادیده گرفتن وظایفی که روی دوشته،
‫مثل نادیده گرفتن نیاکان خودته.
‫هیچکس هم دوست نداره نادیده گرفته بشه.
‫تازه‌شم...
‫اگه کنجکاوی باید بگم...
‫یه روح پیر پیدا کردم.
‫توی «لیتل بیگ‌هورن» مرده.
‫سکس روحانی خیلی بهتره.
‫آخ که چقدر طولانی‌تره.
‫چندش.
‫طبیعتمون اینه دیگه.
‫خب، برگرد سراغ همون ‫سکس روحانی بدون دخولت.
‫- من که نیازی بهت ندارم. ‫- نه خیر.
‫امروز همون روز بزرگه.
‫انگار که مثل بقیه روزهاست.
‫فکر نکنم.
‫حسش کردی.
‫وگرنه من چرا اومدم اینجا؟
‫خودتم احساسش کردی.
‫خودم که نخواستم.
‫نمی‌شه ازش خارج بشم؟
‫نه.
‫امروز نگاه خیلی‌ها به اینجاست.
‫منظورم نگاه ارواحه.
‫دوست دارن نظاره کنن.
‫ارواح جماعت.
‫یه مشت اسکل.
‫هوکتی.
‫ملاقاتی داری.
‫اسمش توی فهرست ملاقاتی‌هات نیست.
‫اسمش چیه؟
‫[ویلهلمینا جکلین]
‫ظاهراً که مشکلی نیست.
‫سابقه جنایی داری؟
‫نه.
‫در حال حاضر زندانی هستی؟
‫نه؟
‫آهای، آهای.
‫من یه بار کلی ماشروم خوردم.
‫به گا رفتم.
‫کل شب لخت و عور توی بازداشتگاه خوابیدم.
‫گمونم خدا رو هم دیدم.
‫چه خفن.
‫اونقدر هم خفن نبود. ‫زندانش دقیقاً این شکلی بود.
‫می‌دونی چه کسایی زندان رو ساختن دیگه؟
‫کی‌ها ساختن؟
‫مسلماً سفیدپوست‌ها ساختن دیگه.
‫سرخ‌پوست‌ها که زندان نداشتن.
‫چه باحال، چاخان که نمی‌کنی؟
‫اصلاً. کسایی که این مکان رو ساختن،
‫مسیرشون رو گم کرده‌ن.
‫این حرفم رو یادت نره.
‫باشه پس.
‫خیلی احساس کس‌شعریه ‫که آدم از خانواده‌اش جدا بشه.
‫توی طبیعت ما نیست.
‫اومدم اینجا ملاقات دخترم.
‫ایولا.
‫منم واسه همین اومدم.
‫یکی از فامیل‌هام رو ببینم.
‫شاید ندونن، شاید حتی نخوان،
‫ولی وقتی یک نفر چنین جایی زندانیه،
‫مهم‌ترین کاری که تو می‌تونی انجام بدی،
‫اینه که بیای اینجا ملاقاتشون.
‫پسر، حتی نمی‌دونم چرا اومدم اینجا.
‫میونه‌ام باهاش خوب نبود.
‫فقط حس کردم باید کاری بکنم.
‫- که دارم می‌کنم. ‫- داری خطر می‌کنی.
‫ولی به ندای قلبت گوش می‌دی، ‫که همین چیز خوبیه.
‫احیاناً معلم دینی نیستی؟
‫یا فیلسوفی چیزی هستی؟
‫نه، فیلسوف نیستم.
‫صرفاً آدم لات و هیپی هستم ‫که توی زندگیم کلی اسید مصرف کردم.
‫عقل آدم رو به کار می‌ندازه.
‫پا به سن من که بذاری، ‫کلی مسئله ذهنت رو درگیر می‌کنه.
‫من توی زندگیم چند قانون بیشتر ندارم.
‫یکی مهربان بودن با نزدیکان زندگیه.
‫یکی هم پوشیدن کلاه خوب، ‫و چکمه‌های جنس خوبه.
‫کلاه خوب واسه اینه کاری که می‌کنی،
‫از دید خدای بالا سرت مخفی بمونه، ‫چکمه‌های جنس خوب،
‫کمک می‌کنه از وسوسه شیطان فرار کنی.
‫دمپایی هم جوابه؟
‫- شک نکن بابا. ‫- حله پس.
‫ویلهلمینا جکلین؟
‫عه...
‫پاهات پشت خط زرد باشه.
‫دست‌هات رو بگیر بالا.
‫خییلی‌خب.
‫- قوانین رو بلدی؟ ‫- نه.
‫دو دفعه می‌تونی تماس ‫فیزیکی کوچیک برقرار کنی.
‫می‌تونید همدیگه رو بغل کنید، ‫گونۀ همدیگه رو ماچ کنید یا هر دو مورد.
‫فقط اجازه دارید ابتدای ملاقات،
‫و موقع خداحافظی انجام بدید. ‫شد همون دو بار.
‫- فهمیدی؟ ‫- می‌شه از اول بگی؟
‫شوخی کردم.
‫چرا همه انقدر جدی‌ان؟
‫گذشته‌ها گذشته.
‫دست‌ها جدا.
‫خب...
‫حالت چطوره؟
‫مسخره‌مون کردی؟
‫خب، توی خونه که حال همه خوبه.
‫اِم...
‫مامان و بابام سلام رسوندن.
‫شوخی کردم، سلام نرسوندن.
‫بابام قانعم کرد که اصلاً نیام اینجا.
‫البته خبر ندارن الآن اومدم.
‫من و بیر قراره امسال فارغ‌التحصیل بشیم.
‫آره، دنیلم اگه بود ‫امسال فارغ‌التحصیل می‌شد.
‫که البته خودت می‌دونستی.
‫چیز با یه خانم پیری زندگی می‌کنه.
‫می‌شه یه کاغذ بدی؟
‫- فقط کاغذ خالی؟ ‫- آره.
‫می‌خوای نوت‌برداری کنی؟
‫اینجا سیگار ممنوعه.
‫صرفاً می‌خوام مراحل ‫سیگار کشیدن رو انجام بدم.
‫اضطراب رو کم می‌کنه.
‫حالا جریان این چیز و پیرزنه که ‫عاشق همدیگه شدن چیه؟
‫یعنی چی که «عاشق همدیگه شدن»؟
‫من چنین حرفی نزدم.
‫خب...
‫زنه فکر می‌کرد مادربزرگشه،
‫ولی کاشف به عمل اومد که نیست.
‫بعدشم...
‫الآنم شده مامان‌بزرگش.
‫از این عجیب‌ترشم شنیده بودم.
‫اوهوم.
‫میبل مامان‌بزرگ الورا فوت کرد.
‫راستش خودم خبرها رو دارم.
‫اگه حرف من بوی دروغ کیری می‌ده،
‫حرف تو بوی دروغ جرزه می‌ده.
‫اصلاً اینی که گفتی چیه؟
‫ترکیب جنده و هرزه‌ست.
‫می‌خوای مثال کاربردی واست بزنم؟
‫مادر خودت یه پا جرزه‌ست.
‫خیلی‌خب، همه دست‌ها روی میز باشه. ‫کف دستتون رو به بالا.
‫تا این مسئله رو حل کنیم.
‫- راه بیفت رفیق. ‫- یه وقت نری بازم یواشکی بچه بیاری‌ها!
‫ما هنوز زن و شوهریم، بچۀ تو هم محسوب می‌شن.
‫- این چه منطقیه تو داری؟ ‫- مامان می‌خوان دیگه!
‫آشغال!
‫همه‌تون یه پا جرزه‌اید.
‫- دختره رودست نداره. ‫- گمشو!
‫می‌تونید ملاقاتتون رو ادامه بدید.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫دنیل کلاس نهم این نامه رو ‫برای خودش نوشته بود.
‫تکلیف کپسول زمانمون بود.
‫خواب و خیالاتی که برای آینده داشت.
‫گمونم باید دست خودت باشه.
‫نمی‌خوامش.
‫خب...
‫می‌خوای من واست بخونمش؟
‫منم هنوز نخوندمش.
‫شاید بهمون کمک کنه... ‫که زخمش التیام پیدا کنه.
‫گفتم نمی‌خوام.
‫واسه همین چیزهاست که هیچ‌کدومتون ‫توی فهرست ملاقاتی‌هام نیستید.
‫تو رو که می‌بینم اون میاد ‫جلوی چشم‌هام، میفهمی؟
‫آره، می‌فهمم.
‫ولی فقط تو نیستی که ‫چنین تأثیری روش داره.
‫هیچ‌کس دیگه مثل قبل نشد.
‫دلم برای دوست‌هام تنگ شده.
‫دلم برای تو هم تنگ شده.
‫برای اون آدمی که وقتی بچه بودم، بودی.
‫یادته هرموقع که زخمی می‌شدم...
‫سریع می‌اومدم پیش خودت؟
‫البته کم پیش می‌اومد زخمی بشم.
‫هیچ‌وقت یادم نمی‌ره چقدر ‫همه‌چی با تو بهتر بود.
‫دنیلم همین حس رو می‌داد.
‫قبلاً خیال می‌کردم کلی قدرت داری.
‫یعنی عین جادوگرهایی.
‫ولی الآن...
‫ترجیح می‌دی عین آدم‌های بدبخت باشی.
‫شما آدم بزرگ‌ها حتی نمی‌خواید ‫باهام صحبت کنید.
‫همیشۀ خدا دارید ازم فاصله می‌گیرید.
‫پس بگو چرا مامان و بابام ‫نمی‌خواستن بیام پیشت.
‫تو روحت. باشه.
‫راستش وقتی نصیحت کسی رو می‌خوای،
‫باید هدیه و پیشکش بگیری.
‫مثل توتون، علف شیرین،
‫سرو یا هرچیزی که بشه.
‫غذا که بهترینه.
‫آدم موقع غذا خوردن ‫بیشتر خودش رو بروز می‌ده.
‫اینا که نمی‌ذارن من با خودم غذا بیارم.
‫خیال می‌کنن می‌خوام جنس وارد کنم.
‫چقدر پول نقد داری؟
‫توی جورابم ده دلار دارم.
‫خب.
‫من که بدجوری معتاد اون ‫اسنک‌های فلیمینگ فلیمرزم.
‫منم همین‌طور.
‫خب... یالا دیگه.
‫قراره تمام مدت وایستی به من زل بزنی؟
‫اونم با لبخند چندشت.
‫ادای خوشحالی درمیاری.
‫خیلی فاز گندی داری.
‫من حتی موقعی که داشتم از ‫«مسیر اشک‌ها» رد می‌شدم،
‫بیشتر از تو خنده روی لبم بود.
‫زودباش دیگه.
‫بگو ببینم مشکل چیه.
‫پیشکش‌هات رو آوردی.
‫حالا بگو.
‫خب...
‫بیر و الورا قطع رابطه کردن.
‫یعنی...
‫با همدیگه می‌پلکیم. ولی...
‫انگار از روی ادب همدیگه رو تحمل می‌کنن.
‫چیز که همیشه پیش مامان‌بزرگ جدیدشه.
‫که خیلیم خوبه.
‫نمی‌دونم بابا.
‫انگاری...
‫حس می‌کنم دیگه از هم جدا شدیم.
‫آخه...
‫ما یه گروه رفقای رویایی بودیم.
‫سگ‌های بومی حرومی بودیم.
‫دوست‌ها با گذر زمان دور می‌شن.
‫مسئله اون شکلی نیست.
‫انگار همه دارن زیر نور آفتاب قدم می‌زنن.
‫بعد ما توی تاریکی هستیم.
‫مخصوصا بیر و الورا.
‫بیا.
‫دست‌هات رو مثل موقعی که گفت،
‫بذار روی میز.
‫چشم‌هات رو ببند.
‫قراره یه‌کم دعا کنیم.
‫کمکت رو می‌خوام.
‫- چی؟ ‫- با تو نبودم. چشم‌هات رو ببند.
‫تحت هیچ شرایطی باز نمی‌کنی، فهمیدی؟
‫روی تاریکی تمرکز کن.
‫نفس‌های عمیق و طولانی بکش.
‫آفرین.
‫به صدای نفس کشیدن خودت گوش بده.
‫یاد داستان‌هایی بیفت که ‫وقتی بچه بودی واست می‌گفتم.
‫درمورد نیاکان خودمون.
‫درمورد نسل‌هایی از افراد دارویی.
‫نسل درمانگران.
‫اونا بودن که...
‫وقتی از سرزمین‌های مادری‌مون رسیدیم، ‫باعث شدن پراکنده نشیم.
‫درمانگرهایی که ما رو حمل کردن، ‫و حین رژه رفتن ما رو دفن کردن.
‫مردان و زنانی که نغمۀ اون‌ها ‫توی تاریکی راهنمای ما شد.
‫دارن نگاهت می‌کنن دختر جون.
‫نیازی به من نداری. اونا کنارت هستن.
‫قدرتی که روی دوشمونه همینه.
‫وقتی از ته دل دعا کنی، ‫می‌بینی همه‌شون کنارت هستن.
‫همیشه هستن.
‫ای وای.
‫ولی باید تمرکز کنی.
‫باید نیت کنی.
‫چشم‌هات رو باز کن.
‫یا خدا.
‫گندت بزنن.
‫ته بهش.
‫من کلی انرژی صرف کردم ‫تا شرایط روانی دنی رو درست کنم.
‫در عوض دردش رو به دوش کشیدم.
‫توی دردش شریک بودیم.
‫ولی نمی‌شه کسی رو بابت ‫اذیت کردن خودش دوست داشت.
‫کلی روی دنی تمرکز کرده بودم...
‫روی خودم تمرکز کرده بودم...
‫که نفهمیده بودم...
‫نمی‌شه به آدمی کمک کرد ‫که خودش نمی‌خواد بهش کمکی بشه.
‫من سوختم تا این درس رو یاد بگیرم.
‫فضایی با دوست‌هات تشکیل بده.
‫با نیت قلبی چنین کاری بکن.
‫یا مسیرش جلوت قرار می‌گیره، یا نمی‌گیره.
‫مطمئنم می‌خوان بهشون کمک بشه،
‫ولی نمی‌دونم چطوری دور همدیگه جمعشون کنم.
‫ای خدا، دختر جان.
‫مگه حواست نیست؟
‫جوابش جلوی چشمته دیگه.
‫بیا.
‫بلند شو.
‫خب دیگه، بسه.
‫آماده‌ام.
‫نامه رو هم با خودت ببر.
‫خودش رو به تو رسونده، نه به من.
‫خوشحال شدم دیدمت نوه...
‫برادرزاده... دخترعمو.
‫بیر و الورا رو هم دعوت کردی؟
‫آره بابا.
‫حیفه این پیازها حروم بشه.
‫اینا رو از کجا آوردی؟
‫مامان و بابام اوایل امسال برداشت کردن.
‫توی فریزر انبار کردن.
‫توش بوی رختکن می‌ده.
‫البته منظورم رختکنیه که دوست دارم ‫توش غذا بخورم.
‫- منظورم این نبود... ‫- باشه. می‌خوام درستش کنم‌ها.
‫زود اومدم؟
‫نه بابا. به موقع اومدی.
‫این چیه؟
‫سالاد سیب‌زمینیه.
‫چطوری بیر؟
‫تو چی درست کردی؟ آها، چیپس آوردی.
‫از نوعی که بخوایم سیب‌زمینی داریم.
‫بشین داداش. الآن تموم می‌شه.
‫چطوری بیر؟
‫چه خبر الورا؟
‫چرا اومدیم اینجا؟
‫خلاصه خوش گذشت.
‫رفته بودم ملاقات هوکتی.
‫زندان؟
‫آره.
‫حالش چطوره؟
‫حالش خوبه.
‫ظاهر ماهرش که سالمه.
‫واسه خودش سیگار کاغذی می‌کشه.
‫رفتم باهاش صحبت کنم چون...
‫درمورد ماجرای خودمون ازش...
‫نصیحت می‌خواستم.
‫ماجرای خودمون چیه؟
‫خودت منظورم رو فهمیدی داداش.
‫قضیه‌مون عجیب شده.
‫کم پیش میاد حرف بزنیم، ‫همدیگه رو که دیگه نمی‌بینیم.
‫داداش، همه‌چی رواله.
‫آره، همه‌چی کاملاً رواله.
‫آره.
‫عجب، چقدر قانع‌کننده گفتید.
‫وایستید. یه چیزی رو امتحان کنم.
‫دست‌هاتون رو بدید بهم. رو به بالا.
‫هوکتی بهم یاد داده.
‫چی کار می‌کنی؟
‫خودت گفتی رو به بالا.
‫منظورم کف دستت بود.
‫به وسیلۀ قدرتی که به من داده شده،
‫توسط ارواح عجیب و غریب ‫نسل‌های مختلف که پشتم هستن...
‫مثل رِی توی جنگ ستارگان.
‫- بسه چیز. ‫- ببخشید.
‫هنوز چیزی حس نکردید؟
‫- قراره چیزی حس کنیم؟ ‫- من دلم درد می‌کنه.
‫یه مگس هی می‌شینه روی من.
‫من یه نسیم کوچیک حس کردم.
‫تف.
‫واقعاً لطف داری که به فکرمونی، ولی...
‫مشکلی نداریم.
‫آره داداش. نمی‌خواد نگران ما باشی.
‫روالیم.
‫دنیل این رو نوشته بود.
‫این چیه؟
‫نامۀ کلاس نهمه.
‫تکلیف کپسول زمانمونه.
‫معلم نامۀ دنیل رو به من پس داد.
‫رویاها و اهدافش توی اینه.
‫من هنوز نخوندمش،
‫ولی می‌خواستم کنار شما بخونمش.
‫به نظرم انجامش بدیم.
‫جدی می‌گی؟
‫واسه دنیل.
‫چون خودش نیست که بتونه.
‫اگه همچنان می‌خواید شرایط ناجور باشه،
‫پس گروه سگ‌های بومی رو منحل کنیم. ‫مشکلی نیست.
‫منم اصرار نمی‌کنم.
‫پایه‌اید؟
‫واسه دنیل، آره هستم.
‫ولی من باید به مامان‌بزرگم بگم.
‫[بروزرسانی فهرست ملاقاتی: ‫ویلهلمینا جکلین]
‫تو به چی می‌خندی واسه خودت؟
‫کارت خوب بود دختر جون.
‫هوکتی، فهرست رو بروزرسانی کردی؟
‫آره، الآن میارمش.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.