....
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آهو!
‫ای جنگجویان پیر و جوان!
‫ای کوچک‌اندامان و درشت‌اندامان،
‫ای قدبلندان و قدکوتاهان،
‫ای نژادهای خالص، ‫ای نژادهای از فهرست حذف‌شده،
‫ای متظاهران،
‫ای کسایی که از ابتدا ‫در هیچ فهرستی ثبت نشدین،
‫ولی همچنان از ایل و تباری هستین،
‫خوشحالم می‌بینمتون.
‫به جهان روحانی خوش اومدین.
‫احتمالا معرف حضورتون باشم،
‫اسم بنده... ویلیام نایف‌منه.
‫اومدم ادامه قصه‌ای رو براتون تعریف کنم. ‫قدیمی‌ترین قصه‌ای که در تاریخه.
‫قصه‌ای که کماکان ‫به تازگی شبنم کوهیه.
‫قصه‌ای که دیروز رخ داده.
‫یا شاید هفته پیش رخ داده.
‫یا حتی هنوز رخ نداده باشه.
‫پشم‌هام.
‫پس بریم که بشنویم.
‫برو دیگه پدرسوخته. بدو.
‫آبرمون رو بردی.
‫آخرین باری که قصه رو دنبال کردیم، ‫اون توله‌های بومی،
‫خوش و خرم بودن.
‫توی اقیانوس جست و خیز می‌کردن.
‫با دیدن اون لحظه اشک‌های روحانیم ‫از روی گونه‌هام سرازیر شد.
‫- دوستتون دارم کثافت‌ها. ‫- ماشینشون رو دزدیدن.
‫آه در بساط نداشتن.
‫- من برنمی‌گردم. ‫- تا اینکه جنگجوی جوان و دلیری،
‫به نام بیر، تصمیم گرفت به خونه برنگرده.
‫اصلا مگه اهمیتی داره؟ آخه...
‫اولین باری نیست که اجداد شما ‫سرزمینی رو غصب کردن،
‫و منطقه‌ای محصور به بومیان اختصاص دادن، نه؟
‫بدین ترتیب، به سراغ ادامه قصه بریم.
‫آیا در ادامه قراره ببینیم ‫که توله خرس کوچولومون،
‫تبدیل به مرد رشیدی می‌شه؟
‫آیا به دیدن پدرش می‌ره؟ بله.
‫آره.
‫مطمئنی شماره رو درست گرفتی؟
‫من که بهتون گفتم. ‫شماره توی گوشیم ذخیره بود.
‫کلا... خطش رو عوض نمی‌کنه.
‫اگه جواب نداد برگردیم پیش مسیح سفیدپوست.
‫جواب می‌ده.
‫چیه خونه رو روی سرت گذاشتی؟
‫چی شد؟
‫آهای، گفتم حواست باشه.
‫بله؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اِم، دنبال پانکین بودم.
‫- پانکین؟ ‫- اوهوم.
‫یک هفته‌ای می‌شه ندیدمش.
‫با اون خانم به‌ظاهر مدیربرنامه‌اش ‫گذاشته و رفته اوکلند.
‫کثافت زورش میاد حتی زنگ بزنه.
‫چطور؟
‫اِم، همین‌جوری. ‫صرفا دنبالش می‌گشتم.
‫بهم گفته بود می‌تونم بیام و...
‫ترانه‌ای ضبط کنیم.
‫پس، اِم...
‫اگه نیست که ما رفع زحمت کنیم.
‫مرسی.
‫ببخشید وقتتون رو گرفتیم. آره.
‫البته این دیدار چندان مهم نبود.
‫ولی به بخش مهم هم می‌رسیم.
‫شک ندارم براتون سواله ‫که چه اتفاقی...
‫بعد این لحظه سرنوشت‌ساز افتاد.
‫چون قراره مثل باقی...
‫راویان بومی موبلند و جذاب...
‫از قسمت هیجان‌انگیزش براتون بگم.
‫آهو!
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫ببین، من پشت ماشین اذیت می‌شم.
‫- حالت تهوع می‌گیرم. ‫- گفتی حالت بده؟
‫جون عزیزت بالا نیار. ‫قراره دنبال دوست‌دخترم برم.
‫مدام ترمز می‌گیری.
‫- انقدر ترمز نگیر. ‫- تا حالا لس‌آنجلس بودی؟
‫اگه مدام ترمز نگیری، جونت پای خودته.
‫ای خدا.
‫ببین، می‌خوای کنار بزنم؟
‫نه، رانندگیت رو بکن.
‫- می‌شه کمش کنی؟ ‫- از آهنگم خوشت نیومد؟
‫قراره جایی اجراش کنم، ‫دارم ذهنم رو آماده می‌کنم.
‫گوشیم داره زنگ می‌خوره!
‫فهمیدم.
‫- پیداشون کردی؟ ‫- عه، نه. نزدیکم.
‫به بیر بگو یک سال تمام ‫قراره خونه‌نشین بشه.
‫- می‌گم. ‫- تا وقتی نرسیده خونه،
‫می‌تونه هر غلطی دلش می‌خواد بکنه،
‫ولی بعدش باید حسابی جواب پس بده.
‫باشه ریتا، باید قطع کنم. ‫دارم حالت تهوع می‌گیرم.
‫برادرانم، خواهرانم،
‫خم به ابرو نیارید.
‫آخور من برای همه‌تون کافیه.
‫عجیبه که اونجا خیلی راحت بودیم.
‫چون تطهیر شده است فرزندم.
‫ای بابا. من که حوصله آخورت رو ندارم.
‫- آخ. ‫- جدی می‌گم.
‫اومد.
‫- اوق. ‫- اوق.
‫وای، لابد چیزخورش کردن.
‫سلام خاله.
‫پشم‌هام، اثر مواده.
‫عبرت بگیرین.
‫خاله، خوبی؟
‫ببینید بچه‌ها،
‫به این دلیله که مواد خوب نیست.
‫چون آدم از تأثیرش باخبر نیست.
‫من که مواد نزدم. ‫پشت ماشین حالم بد شد.
‫آها، تقصیر رانندگان لس‌آنجلسه.
‫شما کی باشی؟
‫- این کیه؟ ‫- دوستمونه.
‫- مسیح سفیدپوسته. ‫- کارتن‌خوابه.
‫خادمتون هستم.
‫- حالتون خوبه؟ ‫- خادمتون هستم.
‫واسه چی اومدین لس‌آنجلس؟
‫اومده بودیم...
‫اومدیم از دنیل خداحافظی کنیم.
‫آرزوش این بود که...
‫- به کالیفرنیا بیاد. ‫- بعد جیبمون رو زدن.
‫یعنی بدون اطلاع گذاشتین و رفتین؟
‫من به مامان‌بزرگم گفتم‌ها.
‫دل تو دلم نیست برگردم خونه.
‫تا حالا سوار هواپیما نشدم.
‫آره، چه عشقی بکنیم.
‫کلی بادوم‌زمینی و چوب‌شور می‌گیرم.
‫یه خرده‌اش رو نگه می‌دارم، ‫با خودم خونه می‌برم.
‫- بادوم‌زمینی؟ ‫- اوهوم.
‫هواپیما؟ کی گفته قراره بلیت پرواز بگیریم؟
‫می‌دونین هزینه بلیتش چقدر می‌شه؟
‫یعنی قراره با ماشین کرایه‌ای بریم؟
‫نه. با اتوبوس می‌ریم.
‫احسنت.
‫بهترین وسیله مسافرت همینه.
‫می‌تونین با چشم خودتون، ‫سرزمین به‌ظاهر آمریکا رو ببینین.
‫شما اینجا چی می‌خوای؟
‫من صرفا رهنمای جوانان هستم.
‫تا در مسیر کج پا نذارن.
‫ضمنا می‌خواستم بپرسم، ‫چند دلار بهم قرض می‌دین؟
‫بیاین بریم.
‫داداشم مسیح سفیدپوست،
‫الان اشکم درمیاد.
‫- گریه نکن. ‫- از خداحافظی خوشم نمیاد.
‫ترس به دل راه ندین جوانان.
‫بیر جوان و عزیزم،
‫یادت نره به ندای قلبت گوش بدی.
‫الورا دانان.
‫جویای لذت باش. احسنت.
‫به زودی قراره بالغ بشین.
‫بفرما. بگیر.
‫خدا بهتون برکت بده.
‫مرسی که مواظبشون بودی.
‫برای گرامی داشتن شما ‫و سفری که با هم داشتیم،
‫دو ساندویچ هات‌داگ خواهم خورد.
‫- ممنون مسیح سفیدپوست. ‫- خداحافظ مسیح سفیدپوست.
‫- سفر بخیر. ‫- بدجور هوس دوش کردم.
‫- آدم خوبی بود. ‫- آره، خوب بود.
‫- آخ، کاش زودتر برسیم. ‫- باحال بود.
‫کاش درموردش کتاب بنویسیم.
‫وای. عجب بوخوری.
‫عه. سلام عرض شد.
‫می‌دونم، می‌دونم. ‫توی سه دقیقه ابتدایی،
‫بخش زیادی از قصه رو گفتم.
‫آره. ولی بهم اعتماد کنین.
‫من راوی بومی بالفطره‌ای هستم.
‫من عین گروه کر یونانی‌ای هستم،
‫که لباس لنگی به تن داره. آره.
‫ولی به سراغ جوانانمون برگردیم.
‫جانورهای بومی رو می‌گم. ‫الان کجا هستن؟
‫از مسیر طویل به سمت شرق، ‫عازم خونه‌هاشون شدن.
‫در این مسیر مقدس، ‫بخشی از دردشون رو جا می‌ذارن.
‫ولی شاید در عین حال، ‫مشکلاتی رو با خودشون...
‫به آینده ببرن.
‫♪ با آخرین سکه بیست و پنج سنتیم، ♪
‫♪ از تلفن عمومی‌ای توی تنسی زنگ زدم. ♪
‫♪ شماره خونه رو گرفتم، ♪
‫♪ به امید اینکه گوشی رو برداری ♪ ‫♪ و بهم بگی که دلتنگم شدی. ♪
‫♪ تا بهت بگم به خاطر خود واقعیم، ♪
‫♪ عالم و آدم طردم کردن. ♪
‫♪ الان هم بعد اتمام این تماس، ♪
‫♪ قراره دوباره عازم خونه بشم. ♪
‫داداش. این مال من باشه؟
‫قبوله.
‫نمی‌دونستم نقاشیت انقدر خوبه.
‫خب، زیاد تمرین کردم. اِم...
‫مامان‌بزرگم ساعت هشت می‌خوابه،
‫واسه همین وقت زیاد دارم.
‫پشم‌هام، چه خوب می‌کشی.
‫تا حالا به رفتن بیر و الورا فکر کردی؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، من که درمورد ‫رفتن همه شما فکر کردم.
‫چون سن خودم از بقیه کمتره...
‫تازه، مامان‌بزرگم که همیشه ‫قرار نیست کنارم باشه.
‫♪ عزیز دلم، گوش کن چی می‌گم ♪
‫نه بابا، من که جایی نمی‌رم.
‫آره، لس‌آنجلس باحال بود. ولی...
‫صرفا باعث شد بیشتر قدر خونه رو بدونم.
‫به نظرت بیر و الورا می‌رن؟
‫♪ نذار جدا بشیم... ♪
‫آره.
‫گمون کنم.
‫♪ می‌دونم ساده نیست... ♪
‫ولی نمی‌ذارم تو تک و تنها بمونی ♪
‫♪ برای من هم نیست ♪
‫♪ فقط واسه چند شاخه گل رز، ♪
‫♪ با یه پاکت ایگل برام پول مونده بود ♪
‫خانم‌ها و آقایون،
‫به ایستگاه آماریلو رسیدیم.
‫اگه عازم دالاس هستین، ‫از اتوبوس خارج نشین.
‫در غیر این صورت لطفا ‫در این ایستگاه خط عوض کنین.
‫اتوبوس بعدیمون کی می‌رسه؟
‫گمونم یه ساعت طول بکشه.
‫عه، اینجا رو باش. خوراکی دارن.
‫- بیا بریم. ‫- برای من آب بگیر.
‫تو چیزی نمی‌خوای بیر؟
‫من یه شکلات گرانولا بیشتر نمی‌خوام.
‫انتخاب ارزونی بود. بیا داداش.
‫بریم واسه اهالی دهکده شکار کنیم.
‫گمونم این کاری که می‌کنیم ‫بیشتر «جمع‌آوری» باشه.
‫معذرت می‌خوام. اِم...
‫دونات مجانی نمی‌خواین؟
‫فروشگاه دونات رو به روی اینجا ‫شب‌ها اضافات رو بیرون می‌ندازن،
‫ولی همچنان خوشمزه است.
‫آها، نه. مرسی.
‫مجانیه‌ها.
‫خب، خب، خب. ردیفه.
‫نزدیک بود یکی ازش بگیرم.
‫چقدر خنگم.
‫خوبی؟
‫آره. صرفا خسته‌ام.
‫پس چرا لب و لوچه‌ات آویزونه؟
‫- واسه جریان بابات؟ ‫- نه.
‫البته آره، آخه...
‫راستش نمی‌دونم.
‫حس کردم کاریه که باید بشه.
‫متوجهی؟
‫حس خوبی داشت، ‫حس کردم کار درستیه، ولی...
‫حالا چیکار کنیم؟
‫آخه دنیل که پیشمون برنگشته.
‫گمونم باید جوری زندگی کنیم، ‫که اگه دنیل بود دلش می‌خواست.
‫آره.
‫سلام. آره، می‌دونم.
‫آره، بهت گفتم حالم بده. آخه...
‫خیلی هم ناجور بود.
‫آذوقه آوردیم.
‫- خدمت شما. ‫- عه. مرسی.
‫- من یه سر مستراح برم. ‫- باشه.
‫جونم.
‫چیز.
‫مگه چیه؟ آخه مجانی بود.
‫نوش جون.
‫[جکی: با مامانت حرف زدم. ‫خیلی کفریه. هه هه.]
‫[آره، قراره حسابی تنبیهم کنه. ‫هه هه. شب می‌رسم.]
‫[شارژ باطری: ده درصد]
‫ای بابا.
‫توجه نمایید.
‫اتوبوس ۱۴۹۱ پانزده دقیقه دیگر،
‫به مقصد تولسا حرک می‌کند.
‫برم تینی رو پیدا کنم.
‫- باشه. ‫- مرسی.
‫مال من کو پدرسگ؟
‫شرمنده.
‫- بفرما. ‫- دمت گرم.
‫با‌ما‌بین‌ مر‌جع‌ د‌ا‌نلو‌د فیلم‌ و‌ سر‌یا‌ل
‫رو به راهی؟
‫آره.
‫گمونم فقط...
‫از کار بیکار شدم.
‫پشم‌هام. جدی؟
‫آره.
‫معذرت می‌خوام.
‫اشکال نداره.
‫حس می‌کنم وقتش بود شغلم رو عوض کنم.
‫طولانی‌ترین شغلی بود که داشتم.
‫تقریبا هشت سال می‌شد.
‫چیکاره بودی؟
‫توی شرکتی حوالی فینیکس کار می‌کردم،
‫که کلی جزوه واسه جلسات...
‫خدمات بهداشتی بومیان درست می‌کرد. ‫با شعار «دیابت مال تبار ما نیست».
‫یا «تست سیفلیس بدین ‫تا حلقه اطرافمون رو مقدس نگه داریم».
‫- هوم. ‫- ولی اونقدر بد نیست.
‫از زندگیم توی فینیکس خوشم میاد.
‫هرچند دلتنگ خونه هم شدم.
‫- آهو. هوکا. هوکا. ‫- آخ...
‫داداش، می‌شه در رو ببندی؟
‫ها؟
‫آها، شرمنده.
‫نمی‌تونم. انگشتان روحانی دارم.
‫آره، از توی در رد می‌شه.
‫راستی می‌دونستی قدیم‌ها،
‫موقع جیش کردن ‫شومبول همدیگه رو نگه می‌داشتیم.
‫چی؟ اوق... چی گفتی؟
‫راستی، بهتره سوار اتوبوس نشی.
‫چرا؟ وایستا ببینم...
‫یعنی چی؟ مگه اتفاق بدی قراره بیفته؟
‫نه، نه، نه، نه. منظورم اون نبود.
‫بهتره تو شخصا سوار اون اتوبوس نشی.
‫آره.
‫مسیرت از راه دیگه‌ای می‌گذره جوان.
‫چی می‌گی واسه خودت؟
‫گمشو بابا. من اصلا نمی‌دونم ‫چرا مدام پیدات می‌شه.
‫به تمام حرف‌هات گوش دادم.
‫شغل پیدا کردم، به اقیانوس رفتم.
‫بس نبود؟ آخه...
‫آخ.
‫داشتم، اِم...
‫- نمایشنامه می‌خونم. ‫- اوهوم.
‫آره، داشتم دیالوگ‌های ‫تئاترم رو حفظ می‌کردم،
‫از آثار، چیز... شکسپیر بود.
‫- آها. تئاتر سراسری دارین؟ ‫- آره.
‫من هم برگردم سراغ تماشاچی‌هام.
‫راحت باش براندو خان.
‫حتما.
‫ببین چیکار می‌کنی. ‫ملت فکر می‌کنن خل شدم.
‫از من به تو گفتن الورا.
‫آدم‌بزرگ‌ها وضعشون خرابه.
‫حتی خراب‌تر از وضع شما جوان‌هاست.
‫شک دارم.
‫خب، یازده سالگی خودت رو یادته؟
‫اون‌موقع چطوری بودی؟
‫با بیر و دنیل بازی می‌کردم،
‫موقع بازی فوتبال لهشون می‌کردم.
‫با مامان‌بزرگم کارهای خطرناک می‌کردیم.
‫ولی چه احساسی داشتی؟ ‫افکارت رو یادته؟
‫تقریبا احساسی که الان دارم رو داشتم.
‫دقیقا. همون احساسه.
‫احساس من هم دقیقا ‫مثل وقتیه که هم‌سن تو بودم.
‫هیچ تغییر معجزه‌آسایی رخ نداده.
‫همون آدمی می‌مونیم ‫که از بچگی بودیم.
‫با این تفاوت که وقتی آدم‌بزرگی، ‫باری روی دوشته.
‫که این بار سنگین‌تر می‌شه.
‫واسه همین آدم‌ها عوض می‌شن.
‫پس باید مشکلات رو حل کنی،
‫از مسیرت کنار بزنی، ‫تا این بار سنگین‌تر نشه.
‫بار بعضی بچه‌ها، ‫سنگین‌تر از مال بقیه است.
‫ما هم نمی‌فهمیم ‫زیر فشارش چی می‌کشن.
‫مثل دنیل یا مامان خودت.
‫هیچ درکی از سختی‌هاشون نداریم.
‫آهای. اتوبوس داره می‌ره‌ها.
‫خاک بر سرم.
‫وایستا ببینم، بیر و چیز کجا موندن؟
‫خاک بر سرم شد.
‫داره راه میفته.
‫مامانش من رو می‌کشه.
‫- بلیت‌هات رو آوردی؟ ‫- آره.
‫- گمونم. ‫- من آوردم.
‫خب.
‫ببینین، خودم می‌دونم.
‫بیر که از این اخلاق‌ها نداشت.
‫اوضاع خراب شد، نه؟
‫از این داستان که شنیدین،
‫می‌شه دو پند مقدس و معنوی گرفت.
‫اولا: وقتی مشغول سفر دور جهان هستین، ‫همیشه کنار جمع دوستان بمونین.
‫شیوه سنتی و مقدسی برای ‫محافظت از فامیل‌های خودمونه.
‫ثانیا...
‫ای بابا، یادم رفت چی بود.
‫بگذریم. حاضرین سراغ قصه برگردیم؟
‫الان سوار اتوبوس شدن، ‫عازم این جهت شدن.
‫ولی بدون اینکه بیر همراهشون باشه.
‫خب، حالا داستان بیر رو ببینین.
‫هوکا.
‫وای نه.
‫نه. تو رو خدا اذیتم نکن.
‫وای.
‫کثافت!
‫بخشکی شانس.
‫- بذارین ببینم درست فهمیدم. ‫- بفرمایین.
‫توی سرویس مشغول تمرین تئاتر بودین...
‫- درسته. ‫- از اتوبوس جا موندین...
‫- اوهوم. ‫- الان هم می‌خواین...
‫به راننده بگم این مسیر رو برگرده؟
‫- آره، دقیقا. ‫- پسره راست می‌گه.
‫- من هم تمرینش رو شنیدم. ‫- هوم، باشه.
‫ولی چنین اجازه‌ای نداریم.
‫باید برای اتوبوس بعدی،
‫که فردا به ایستگاه می‌رسه،
‫بلیت جدید بخری.
‫ای بابا. آخه پول همراهم ندارم.
‫- به نظرتون می‌شه... ‫- نفر بعد.
‫واقعا؟ آخه این چه... ولم کن بابا.
‫گمشو.
‫ای بابا.
‫ای بخشکی شانس.
‫می‌دونستی نژاد سگ‌های داشهوند...
‫از بومی‌های آمریکا نیست؟
‫گفتم شاید برات جالب باشه.
‫بابا، برو گمشو دیگه. ‫به خاطرت از اتوبوسم جا موندم.
‫راستش وقتی جوان بودم، ‫مامانم بهم می‌گفت:
‫«عجله نکن.»
‫«توی زندگیت صبور باش.»
‫واسه قصه‌هات وقت ندارم.
‫یادت نره پروردگارمون ‫حواسش بهمون هست.
‫هدف مهم‌تری جلوت داری بیر.
‫می‌دونم بهت گفتم ‫که باید تکونی به خودت بدی،
‫خوب خودت رو هم جمع کردی ‫برادرزاده یا نوه جان.
‫ولی وظایفی که برات مشخص شده، ‫هنوز تموم نشده.
‫کاری که جلوی خونه بابات کردی، ‫اقدام مهمی بود.
‫اغلب اوقات آدم‌ها با یافتن فرصتی،
‫برای کمک به دیگران، ‫زخم‌هاشون رو التیام می‌دن.
‫الان هم چنین سفری پیش رو داری،
‫نوه یا برادرزاده جان.
‫بابا، من حتی نمی‌دونم باید کجا برم.
‫- آخه... ‫- دقیقا.
‫هیچ‌جا رو نداری بری، ‫ولی باید جایی بری.
‫ولم کن بابا.
‫بمب خرد روی سرت انداختم. ‫هوکا، هوکا، ها.
‫حالا بگذریم، به نظرم باید ‫از اون طرف بری.
‫آره.
‫برو دیگه.
‫از اون طرف برو.
‫نگران نباش پسر جان. ‫مسیرت رو پیدا می‌کنی.
‫به ندای قلبت گوش بده. ‫بقیه رو ندید بگیر.
‫گمشو بابا.
‫می‌خوری؟
‫عه، مرسی.
‫احیانا به این‌ها...
‫روغن ماریجوانا که نزدین؟
‫نه داداش کوچیکه. سالمه.
‫ایول.
‫مرسی.
‫راستی، بومی هستی؟
‫جونمی جون!
‫بابا، من خودم از پونکا و کومانچی‌هام.
‫ویبل‌های، هوپ هوپ!
‫نومونو، هوپ هوپ!
‫با رفیق‌هات اومدی؟
‫آره.
‫البته عین خانواده‌ایم.
‫نقاشیشون رو هم کشیدی؟
‫آره. این مادربزرگمه.
‫- من هم سوار اسبم. ‫- آها.
‫با اینکه تا حالا سوار اسب نشدم.
‫این هم کشکنجیره.
‫یه بار نزدیک بود ازم سرقت مسلحانه بشه،
‫واسه همین پلیس خبر کردم.
‫حالا دزده به کنار.
‫پلیس اومد خودم رو به خاطر ‫جرمی که ده سال پیش،
‫مرتکب شدم و یادم نبود، بازداشت کرد.
‫عه...
‫فکر نکنم چندان ارتباطی ‫به حرفم داشته باشه، ولی...
‫همه‌چی به هم ربط داره.
‫هوپ هوپ.
‫[جاده ۶۶]
‫[آپاچی]
‫[کادو]
‫راستی، اگه خواستی ‫می‌تونی خونه من هم بمونی.
‫کلی جای خالی داره.
‫باشه. البته...
‫گمونم باید فورا برگردم، ‫ولی روش فکر می‌کنم.
‫با مامانت مو نمی‌زنی.
‫آره، خیلی‌ها گفتن.
‫ولی بعضی اطوارهای صورتت،
‫من رو یاد بابات می‌ندازه.
‫بابام؟
‫آره، بابا داری دیگه.
‫نکنه فکر کردی مادرت مریم مقدس بودی؟
‫خودم می‌دونم بابا دارم، ولی...
‫فکر می‌کردم بابام اون بود ‫که پشت دوچرخه بود.
‫به خدا واسه همین نمی‌خوام ‫نزدیک اوکرن باشم.
‫چون هیچ‌کس از گذشته حرف نمی‌زنه.
‫چطوری تا الان از کسی ‫درمورد بابات نپرسیدی؟
‫پرسیدم، ولی مامان‌بزرگ میبلم حرفی نمی‌زد.
‫می‌گفت نمی‌خواد از خاطرات مرده‌ها بگه.
‫من و بابات توی فیس‌بوک دوستیم.
‫جان؟! جدی می‌گی؟
‫خلاصه اگه دوست داشتی ببینیش، ‫همچنان در دسترسه.
‫مثلا اگه خواستی...
‫می‌تونی باهاش تماس بگیری.
‫اصلا چطور آدمیه؟
‫سفیدپوسته.
‫بابای من سفیدپوسته؟
‫خبر نداشتی؟
‫نه، یعنی...
‫می‌دونستم نیمه‌سفیدم، ولی...
‫- یعنی کاملا سفیدپوسته؟ ‫- آره.
‫تا جایی که من می‌دونم.
‫با من که همیشه خوب تا می‌کرد.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫♪ این جماعت خون‌آشام بی‌رحم... ♪
‫دیگه نا ندارم.
‫♪ خواب رو از چشم‌هام گرفتن. ♪
‫♪ می‌خوان با اونچه که به تاراج می‌برن، ♪
‫♪ امپراتوری خودشون رو بنا کنن ♪
‫اِم، دنبال پانکین بودم.
‫با اون خانم به‌ظاهر مدیربرنامه‌اش ‫گذاشته و رفته اوکلند.
‫کثافت زورش میاد حتی زنگ بزنه.
‫شرمنده وقتتون رو گرفتیم.
‫♪ ...که به این ماشین بسته است ♪
‫- آهای. ‫- سلام.
‫عه، شرمنده. ‫یادم رفت چیزی رو براش بذارم.
‫می‌شه به شما بسپارم؟
‫کیسه‌ای دارین که توش بذارم؟
‫بی‌زحمت کاغذ هم بدین،
‫- که پیغامم رو بنویسم. ‫- باشه.
‫بیر، چیکار می‌کنی؟
‫مرسی. یه لحظه برگرد. این رو نگه دار.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫ردیفه. ببینید، اِم...
‫باز هم ببخشید وقتتون رو گرفتیم.
‫دستتون درد نکنه.
‫- باشه. ‫- کوچولو. حالت چطـ...
‫شرمنده. روز خوبی داشـ...
‫پس پیش مسیح سفیدپوست برگردیم.
‫[این بار من تصمیم می‌گیرم چطور غیبت بزنه. ‫ایام به کام باشه بابا. از طرف بیر.]
‫♪ این جماعت خون‌آشام بی‌رحم... ♪
‫♪ خواب رو از چشم‌هام گرفتن. ♪
‫- ♪ می‌خوان با اونچه که به تاراج می‌برن، ♪ ‫- کثافت!
‫♪ امپراتوری خودشون رو بنا کنن ♪
‫♪ نذار دهن باز کنن ♪
‫♪ نذار با دروغ فریبت بدن ♪
‫♪ نذار بفهمن که تک و تنها... ♪
‫♪ به سمت خونه گرم و نرمت می‌ری. ♪
‫یوهو!
‫راهزنان سگ‌های بومی برگشتن!
‫حسابی تنبیهت می‌کنم.
‫سلام عرض شد.
‫وای خدا. وای خدا.
‫قربونت برم. از گرسنگی نمردی؟
‫می‌خوام رستوران راب و کلیو برم.
‫قربونت برم.
‫بیر کجاست؟
‫یعنی که چی؟
‫شوخیتون گرفته؟
‫بیر کدوم گوریه؟
‫این چه کاریه تینی؟
‫بدبخت شدیم.
‫تلفات دادیم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.