..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫این دیگه چه‌جورشه؟
‫عه، عه، عه، عه، عه...
‫حرکت کن پسرک برده!
‫باید مسیر خروج از این ‫مکان بیگانه را نشانم بدی.
‫جان؟! من که... ‫اسپانیایی حرف می‌زنی؟
‫- مسیر رو نشون بده برده! ‫- پشم‌هام!
‫باشه، واقعی نیست. ‫واقعی نیست.
‫پشم‌هام!
‫آخه... الان معذرت بخوام؟
‫- خواهشا دست از سرم بردار. ‫- اینجا که گم شده‌ایم...
‫سرزمین‌های ناپاک شماست.
‫سرزمین‌های شما خورشیدپرستان منحوس!
‫من متوجه منظورت نمی‌شم بابا.
‫می‌گم اسپانیایی بلد نیستم دیگه.
‫کاری نکن دست‌هایت را قطع کرده،
‫و رد خونت را دنبال کنم.
‫برو خونه‌تون لاشی!
‫شیطان سرخ...
‫برو! چخه!
‫وای. وای، وای.
‫- وای، وای. ‫- ای خدا.
‫گذرمون دوباره به هم افتاد اسپانیایی کثافت.
‫ارتش آقازادگانم را با خود آورده‌ام!
‫زر نزن بابا.
‫سکوت کن شیطان!
‫ببین. پشت اون تپه که اونجاست...
‫شهر گم‌شده طلاییه.
‫آره، گفتم طلا. خوشتون میاد دیگه؟
‫برو اونجا. بومی‌هاشون...
‫هرچقدر بخوای بهت طلا می‌دن. ‫مجانیه.
‫صاف کف دستت می‌ذارن.
‫به من دروغ نگو!
‫پدرسگ من دروغم چیه؟
‫ببین، ببین. خودت ببین. دیدی؟
‫از جنس طلاست. طلای نابه.
‫- این که مدال شومبوله. ‫- آره،
‫دلت می‌خواد؟ برو گمشو ببینم.
‫برو مال خودت رو بگیر. چخه.
‫این چه وضعشه پسر؟
‫جدی نگیر.
‫احمق بیچاره اینجا مرده بود.
‫با کومانچی‌ها می‌جنگید. ‫اینجا کشتنش.
‫روحش از اینجا خارج نشد. ‫چون قبیله‌اش براش دعا نکردن.
‫شاید بهتره ما براش دعا کنیم. آره.
‫پروردگارا،
‫روح این بدبخت رو... ‫شوخی کردم بابا.
‫واسه استعمارگر جماعت دعا نمی‌خونم.
‫یعنی دارم ارواح بیشتری می‌بینم؟
‫دلم نمی‌خواد دیگه ببینم.
‫- خودم که نخواستم. ‫- عه، عه، عه، عه. توله خرس.
‫آروم باش پسر جان.
‫نفس بگیر. اینجا محل مقدسیه.
‫روی گذرگاه روحانی ایستادی.
‫آره. وقتی سر ارواح ‫با پرروایی مثل تو گرم نیست،
‫میان اینجا و استراحت می‌کنن.
‫خوش می‌گذرونن. ‫اصلا خودم اون پشت...
‫داشتم با چنگیز خان وقت می‌گذروندم.
‫بهش گفتم: چه کلاه قشنگی داری.
‫بعد کلاهش رو طبق رسوم قدیمی بهم داد.
‫منظورم رسوم بومیه.
‫- آره. ‫- مسخره. ولم کن بابا.
‫عه، وایستا من هم بیام.
‫وایستا... دارم میام.
‫رنگ نبرد قشنگی زدی.
‫عه، نظر لطفته.
‫از آبت بهم می‌دی؟
‫این که آب روحانیه.
‫تا وقتی نوبتت نرسیده، ‫نمی‌تونی ازش بخوری.
‫قربان پروردگار بشم.
‫ولی نیمه پر لیوان رو ببین بیر.
‫موفق شدی.
‫دقیقا توی چی موفق شدم؟
‫اینجا اومدی. ‫جایی که باید باشی.
‫نوه یا برادرزاده جان، من هم اومده بودم.
‫اصلا به خاطر خودت بود ‫که اینجا گرفتار شدم.
‫می‌دونم.
‫چون موقع سفر بومی معنویت رسیده.
‫سفر اکتشافیه.
‫می‌شه فقط بگی باید چیکار کنم؟
‫اجازه چنین کاری رو ندارم.
‫فقط می‌تونم با کلمات ‫قصار و مرموز باهات صحبت کنم.
‫خودم هم خوشم نمیاد، ‫ولی در غیر این صورت،
‫باید به شورای ارواح جواب پس بدم.
‫توی همین بیابون می‌میرم.
‫نمی‌شه یه راهنمایی بهم بکنی؟
‫فقط یه جواب بهم بده. ‫همین یه بار.
‫باشه. خب، خب، خب.
‫ولی فقط همین یه باره.
‫باید به مسیرت ادامه بدی.
‫این چه راهنمایی‌ایه؟ ‫اصلا مشکل خودمم...
‫که از روح احمقی مشورت می‌خوام،
‫که از هیچی اطلاع نداره.
‫ولم کن بابا.
‫این... این سفر هیچی نیست.
‫سختی روزگار رو ندیدی.
‫اون موقع که من جوان بودم، ‫باید شومبولمون رو...
‫به نخ گرده می‌زدیم ‫و نخ رو به تیری می‌بستیم،
‫بعد باید تیر رو به زیر پای خودمون می‌زدیم.
‫برای اینکه با اقتدار...
‫به دشمن بگیم که قرار نیست پا پس بکشیم.
‫بعضی وقت‌ها بدنمون رو آغشته به عسل،
‫بلوبری و انزال عقاب می‌کردیم،
‫و منتظر قبیله حشرات می‌موندیم.
‫بعد حشرات پیر و جوان قبیله می‌اومدن،
‫و روی ما ضیافت به پا می‌کردن. ‫ناراحت کننده است...
‫که ملت دیگه برای همدیگه ‫چنین فداکاری‌هایی نمی‌کنن.
‫برام مهم نیست صد سال پیش چیکار می‌کردین.
‫اگه همین الان آب و غذا بهم نرسه، ‫اینجا تلف می‌شم.
‫نوه یا برادرزاده جان، ببین، ‫احساساتت داره فوران می‌کنه.
‫یه خرده درجه‌اش رو پایین بیار.
‫پنج دقیقه استراحت کن. ‫نفس عمیق بکش، خب؟
‫با دم و بازدم خشمت رو خالی کن.
‫پس بگو چرا توی نبرد ‫«بزرگ‌شاخ کوچک» مردی.
‫نفس عمیق بکشم؟
‫توی سوراخ موش قایم شده بودی؟
‫پس بگو چرا کسی تو رو نمی‌شناسه.
‫هیچ ترانه‌ای برات سروده نشده.
‫ببین، می‌دونم عصبانی هستی.
‫احتمالا نزدیک عادت ماهانه ‫مردانه‌ات هم باشه،
‫ولی از ته دل که نگفتی.
‫اتفاقا گفتم.
‫دیگه نمی‌خوام باهات حرف بزنم.
‫هیچ‌وقت نخواستم.
‫خودت...
‫به زور پات رو توی زندگیم باز کردی،
‫دست‌بردار هم نیستی!
‫نقطه مقابل بابامی.
‫اگه می‌خوای برم، پس می‌رم.
‫برو گمشو روح.
‫بیا، دیگه بریم.
‫آهای.
‫صدام رو می‌شنوین؟
‫بیا. این رو بخور.
‫بیا خودت ببین.
‫نبینم حرکتی ازت سر بزنه،
‫وگرنه دولولت رو می‌برم،
‫و باهاش گربه‌ماهی صید می‌کنم.
‫زود باش. بخور دیگه.
‫من کجام؟
‫جوان‌تر از تو ندیده بودم.
‫هیچ دستگاه ردیابی هم روت نصب نکرده بودن.
‫خوب گشتمت.
‫نکنه توی دندانت نصب شده؟
‫متوجه منظورت نمی‌شم داداش.
‫فقط می‌خوام برگردم خونه.
‫جدی؟
‫خونه‌ات کجاست؟
‫اوکرن.
‫کله پدرتون! حرومزاده‌ها پیدام کردن.
‫کی؟
‫من هم قبلا اوکرن بودم.
‫جدی؟
‫کارشون خوبه.
‫کارشون ردخور نداره.
‫- فقط می‌خوام برگردم اوکرن، خب؟ ‫- زرنگ شدن.
‫اگه اجازه بدی برم...
‫دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫خوب دستشون رو خوندم‌ها.
‫من چیزهایی دیدم ‫که از درک و دانشت خارجه.
‫همه‌چی مرتبطه. همه‌چی مرتبطه.
‫آره، اون شهر رو ترک کردم. ‫بعد تو پیدات می‌شه.
‫یعنی اون شهر داره برمی‌گرده.
‫این رو می‌بینی؟
‫تمام دفعاتیه که در اوکلاهاما ‫اشیاء ناشناخته پرنده دیده شدن.
‫جمعا بیست و هفت مورده.
‫همون هفته نرخ بیماران ‫مؤسسه‌های روان‌درمانی،
‫سر به فلک کشید.
‫سیب‌زمینی انگشتی‌های کل ‫رستوران‌های سونیک ایالت تموم شد.
‫نمی‌خوان حقیقت برملا بشه.
‫این عکس رو خودم گرفتم.
‫به شکل بیضی توی آسمان می‌چرخید.
‫می‌دونی این چیه؟
‫فوتوشاپه؟
‫اصلا بگو ببینم...
‫با کی داشتی صحبت می‌کردی؟
‫موجوداتی دیدی؟
‫از اون موجودات با لباس نامرئی دیدی؟
‫بعضی وقت‌ها ارواحی می‌بینم.
‫جدی؟
‫روح کی رو دیدی؟
‫یکی که توی نبرد ‫بزرگ‌شاخ کوچک مرده بود.
‫ولم کن...
‫آخه چرا باید روح مبارزی،
‫از نبرد بزرگ‌شاخ کوچک،
‫سر از اوکلاهاما دربیاره؟
‫به نظر من که منطقی نیست.
‫می‌شه از مستراحتون استفاده کنم؟
‫خودم توی حیاط می‌شاشم.
‫ولی اگه جنابعالی سخت‌پسندی،
‫می‌تونی مستراح انتهای راهرو بری.
‫سمت چپه.
‫مرسی.
‫راستی. سیفون هم نکش.
‫کثافت! کثافت!
‫کثافت.
‫زود باش پسر. الان کجایی؟
‫ویلیام نایف‌من. ویلیام نایف‌من.
‫ویلیام نایف‌من؟
‫چرا فکر کردم جواب می‌ده؟
‫خدایا...
‫هوم...
‫بهتره انقدر با خودت حرف نزنی.
‫وگرنه ملت فکر می‌کنن دیوانه شدی.
‫دنبالم بیا.
‫سعی هم نکن فرار کنی.
‫اطراف ملکم کلی سیم تله گذاشتم.
‫اینجا جات امنه.
‫از اون بیرون که امن‌تره.
‫اسمت چیه؟
‫- بیر. ‫- خب بیر.
‫سوار شو.
‫هوم. اینجاست.
‫پیاده شو.
‫این چیه؟
‫بادمجان.
‫لابد خیلی دوست داری.
‫نه، واسه خودم نیست.
‫غذای آدم‌های ستاره‌ایه.
‫از اون بالا اومده.
‫خودشون «بانگپیپو» صداش می‌کنن.
‫نمی‌دونم چرا اینجا آوردنشون،
‫ولی گمونم وقتی برگردن، ‫می‌خوان غذا بخورن.
‫پس چرا انقدر زیاد کاشتی؟
‫بهت که گفتم.
‫واسه اینه وقتی آدم‌های ستاره‌ای برگشتن،
‫غذا واسه خوردن داشته باشن.
‫به عنوان پیشکشه.
‫ملت فقط درگیر آنچه می‌شن،
‫که می‌بینن و می‌شنون.
‫ولی زندگی لایه‌های متفاوتی داره،
‫که دیدنی و شنیدنی نیست.
‫به این لایه‌ها،
‫باید به همون میزان توجه کرد،
‫و به همون میزان توش ظرافت داشت.
‫خب، تا حالا با چشم خودت فضایی دیدی؟
‫فضایی؟
‫«آدم ستاره‌ای» درستشه.
‫احتمالا خودت هم دیده باشی.
‫ظاهرشون مطابق آنچه که...
‫مردم فکر می‌کردن، نیست.
‫بعضی وقت‌ها شمایل متفاوتی دارن.
‫بعد هم...
‫بعضی وقت‌ها هم...
‫مثل احساسی به آدم القا می‌شن.
‫متوجه منظورم که هستی؟
‫آره.
‫با‌ما‌بین‌ مر‌جع‌ د‌ا‌نلو‌د فیلم‌ و‌ سر‌یا‌ل
‫از اینجا برام سیگنال رادیویی میاد.
‫یعنی باهات حرف می‌زنن؟
‫بشین.
‫ای وای.
‫این چیه؟
‫عه...
‫بعد اینکه دیدمت،
‫یاد قدیم‌های خودم افتادم.
‫این خودمم.
‫همیشه اینجا زندگی نمی‌کردم.
‫این هم میبله.
‫دوست‌هات بودن؟
‫می‌شه گفت بیشتر...
‫عین خانواده‌ام بودن.
‫این بوکانانه.
‫همیشه خدا همراهش...
‫کتاب شعری داشت.
‫بعضی وقت‌ها اشعارش رو برام می‌خوند.
‫این هم براونیه.
‫این هم آیرینه.
‫بعضی وقت‌ها.
‫مهم...
‫چیزیه که بین کلمات ادا می‌شه.
‫الان کجان؟
‫دوست‌های خودت کجان؟
‫توی اتوبوس به سمت خونه.
‫من ازشون جا موندم.
‫عمدا جا موندی؟
‫می‌خواستم تنها باشم.
‫حرفت رو باور نکردن؟
‫بردن و بهت شوک وارد کردن؟
‫چون دوست وقتی حرف آدم رو باور نکنه،
‫دست و پاش رو به تختی می‌بنده،
‫و بهش شوک الکتریکی وارد می‌کنه،
‫چون چیزهایی که ما...
‫«نمی‌بینیم و نمی‌شنویم» باور نداره.
‫واقعا بهت شوک دادن؟
‫آره.
‫طی سالیان چندین بار چنین کاری کردن.
‫توی کانزاس، تگزاس، کلی جای دیگه...
‫بستری شده بودم.
‫واقعا ناراحت شدم.
‫ولی دوست‌هام حرفم رو باور می‌کنن.
‫واقعا می‌کنن.
‫جدی؟
‫پس مشکل کوفتیت چیه؟
‫یاد تو افتادم.
‫بهتره به اطرافت و آسمون نگاه کنی.
‫بیا، تو هم بخور. آب معدنیه.
‫نمی‌خورم. ظاهر چرکی داره.
‫قبلا که خوردی.
‫جان؟
‫لیوان آبی که خوردی،
‫قهوه هم با آب چاه درست شده بود.
‫- وای خدا... ‫- خب، اگه بدنت...
‫بهش عادت نداشته باشه،
‫- ممکنه کمی اذیت بشی. ‫- از چه جهت؟
‫مثلا زبون من یک ماه تمام سیاه شده بود.
‫آخیش.
‫بگیر.
‫بگیر دیگه.
‫پشم‌هام!
‫احیانا شارژر تلفن داری؟
‫آره، کنار ماشین پرنده‌ام گذاشتمش.
‫مگه خرم که شارژر تلفن داشته باشم؟
‫حتی تلفن هم ندارم.
‫دولت با تلفن جاسوسی آدم رو می‌کنه.
‫این رو می‌بینی؟
‫اگه اتفاق ناجوری افتاد،
‫برگرد اینجا، این تونل به بزرگراه ختم می‌شه.
‫منظورت از اتفاق ناجور چیه؟
‫آدم که نمی‌دونه، مگه نه؟
‫توش عنکبوت داره؟
‫نه، فقط مار داره.
‫- با چند تا لاشه گربه. ‫- اوق.
‫بیا بریم.
‫چند تا چیز دیگه هم باید نشونت بدم.
‫سه چهارم دفعات، ‫اشیاء ناشناخته پرنده،
‫تقریبا از ساعات...
‫چهار صبح مشاهده شدن،
‫و این نرخ تا ساعت...
‫نه الی ده صبح اوج گرفته.
‫به نظرت امشب هم می‌بینیمشون؟
‫خب، برای مشاهده جهان هستی،
‫باید پشت به آینده وایستی،
‫و با چشم‌هات به گذشته نگاه کنی.
‫طبیعت چنین ایجاب می‌کنه.
‫همچنان بقایای وقایع آسمانی،
‫که مدت‌ها پیش رخ داده، ‫قابل مشاهده است.
‫شاید اگه نوری از اون طرف کهکشان نبینیم،
‫هیچ‌وقت متوجه رویدادهای...
‫جهانی هستی نشیم.
‫ولی جهان خودش می‌دونه.
‫همیشه می‌دونست.
‫ما صرفا...
‫پژواکی از آنچه قبلا بوده هستیم.
‫ببین.
‫صورت‌واره ملاقه بزرگه.
‫اون قایقه.
‫قایق؟
‫- مگه اسمش... ‫- نه، سفیدپوست‌ها...
‫اسمش رو ملاقه بزرگ گذاشتن. ‫اسمش قایقه.
‫چون توی مسیرش بهمون کمک می‌کنه.
‫این قایق عازم کجاست؟
‫خب، آدم‌ها اسمش رو گذاشتن ‫«کهکشان راه شیری».
‫ولی در واقع گذرگاهی به منشاء هستیه.
‫سرمنشاء تمام مخلوقات جهان.
‫ما موجودات صرفا...
‫تجلی اون انرژی هستیم.
‫به نظرت چرا خلقمون کردن؟
‫گمونم می‌خواستن روی موضوعی تأکید کنن.
‫چه موضوعی؟
‫که همچنان می‌شه عشق ورزید.
‫علی‌رغم اینکه روزگار سخت می‌گیره.
‫باید افتخار کنیم که همچنان ‫مهری در سینه داریم.
‫خودت هم داری؟
‫بله که دارم.
‫ولی از کجا می‌فهمن که آدم دوستشون داره؟
‫نمی‌فهمن. صرفا حسش می‌کنن.
‫چون... لزومی نداره عشق ‫توسط کسی دریافت بشه.
‫همچنین می‌تونه...
‫صرفا وجود داشته باشه.
‫تا حالا انقدر ستاره‌ها رو قشنگ ندیده بودم.
‫سوپ اسپاگتی دوست داری؟
‫آره.
‫مامان‌بزرگم زیاد برام درست می‌کرد.
‫جدی؟ مامان‌بزرگ من هم همین‌طور.
‫عجب.
‫می‌شه آب رو توی دیگ بریزی؟
‫آره، حتما.
‫چند وقته اینجا زندگی می‌کنی؟
‫گمونم سر جمع بیشتر عمرم رو اینجا بودم.
‫خونه مادرم بود.
‫اصالتا اهل این‌طرف‌ها بود. ‫پدرم هم‌تبار شما بود.
‫هنوز زنده‌ان؟
‫عقل خودت چی می‌گه؟
‫وقتی بچه بودم فوت شدن.
‫مدرسه شبانه‌روزی درس خوندم.
‫ولی بعد اون اتفاق...
‫بیشتر اوقات روی پای خودم وایستادم.
‫ناراحت شدم.
‫لازم نکرده.
‫راستش...
‫من از کسی خوشم نمیاد.
‫ولی با تو مشکلی ندارم.
‫گمونم خویشاوندی معنوی داشته باشیم.
‫چیزهایی می‌بینم که بقیه نمی‌بینن.
‫که آدم‌های اطرافمون...
‫یا از این ویژگی می‌ترسن،
‫یا بهش حسادت می‌کنن.
‫چون ویژگی قدرتمندیه.
‫خلاصه...
‫می‌تونی هرچقدر دلت می‌خواد بمونی.
‫می‌تونیم قدرت‌هامون رو شریک بشیم،
‫روی این خونه کار کنیم،
‫دکل رادیو رو درست کنیم.
‫بادمجون‌ها رو کاشت و برداشت کنیم.
‫آره خلاصه.
‫اکس‌ام۴۲۴۹۸۷ صحبت می‌کنه.
‫کسی می‌شنوه؟
‫اکس‌ام۴۲۴۹۸۷ صحبت می‌کنه.
‫کسی می‌شنوه؟
‫هیچکس صدام رو نمی‌شنوه؟
‫پشم‌هام.
‫بخواب رو زمین، زود باش!
‫اومدن.
‫باید از اینجا بری.
‫کی اومد؟ مردم ستاره‌ای اومدن؟
‫هیچ... هیچ موجودیت جداگانه‌ای،
‫وجود نداره.
‫فقط یکی به دیگری تکیه کرده.
‫بگیر.
‫چی؟
‫پلیس واسه چی اومده؟
‫من بهشون می‌گم چیزی نشده.
‫- حتی دستت هم بهم نخورده. ‫- نه، تو برو خونه.
‫احتمالا اطرافیانت دلتنگت شدن.
‫ماکسیموس.
‫چیه؟
‫من حرفت رو باور دارم.
‫خوبه.
‫سلام.
‫منتظر...
‫منتظرتون بودم.
‫بیاین، این‌ها رو بگیرین.
‫بیا ماکسیموس. خودمون می‌رسونیمت.
‫یادم رفت در خونه رو قفل کنم.
‫اشکال نداره.
‫♪ آسمون آبی... ♪
‫♪ دارم می‌بینمت... ♪
‫♪ که با طلوع خورشید... ♪
‫♪ و کنار زدن آسمان شب... ♪
‫♪ از پشت پنجره‌ام... ♪
‫♪ داری نورانی‌تر می‌شی. ♪
‫♪ می‌خوام چشم‌هام رو ببندم، ♪
‫♪ و تظاهر کنم همه‌جا تاریک و ساکته. ♪
‫♪ آرامش‌بخشه. ♪
‫♪ ولی خورشید طلوع می‌کنه ♪ ‫♪ و روز جدیدی شروع می‌کنه، ♪
‫♪ تا به هر جهت پیش بره. ♪
‫♪ برو ای تاریکی شب... ♪
‫پشم‌هام.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫چیزی نیست.
‫پس لاشه‌های گربه‌ای ‫که می‌گفت کجاست؟
‫ایول، ایول، ایول، ایول، ایول! جونمی!
‫گمشو ببینم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.