‫این داستان دوتا پسر نوجَوونه
‫که با هم توی یه اتاق زندگی می‌کنن.
‫به یه مدرسه میرن...
‫فکر و ذکرشون یه‌چیزه...
‫اکثراً هم ماشین و دختر
‫اما انگیزه‌ی کاملاً متفاوتی دارن.
‫توی یه صبح معمولی
‫اولین کاری که این دوتا پسر می‌کنن
‫وقتی که همه هنوز خوابن ‫میرن دوی صبحگاهی.
‫برای رجی، دویدن ‫گرم کردن حساب میشه
‫تا فعالیتی که واقعاً عاشقشه ‫رو شروع کنه، بسکتبال.
‫برای آرچی...
‫یه‌جور گرم کردن دیگه حساب میشه
‫تا بره سر کاغذ و قلمش.
‫البته بهتون بگم ‫امروز یه صبح معمولی و عادی نیست.
‫امروز فردای هالووین‌ـه.
‫هالووینی که یه ماشین ‫پر از بچه‌های بولداگ
‫از روی پل پرت شدن ‫توی رودخونه‌ی سوییت‌واتر.
‫کاپیتان تیم یعنی جولیان بلاسم ‫پشت فرمون بوده.
‫اگه به‌خاطر رجی نبود ‫که رفت توی آب و دونه دونه نجاتشون داد
‫الان همه‌شون مُرده بودن.
‫اما جولیان بلاسم بیهوش بود
‫بین مرگ و زندگی معلق بود.
‫حتی فرنک اندروز ‫داشت تمام تلاشش رو می‌کرد
‫تا کلیفورد بلاسم عصبی رو آروم کنه.
‫می‌دونستم آوردن اون بچه‌ی تخس ‫تصمیم بدیه.
‫تقصیر خودشه. ‫حتماً تقصیر خودشه.
‫باید از تیمم اخراج شه.
‫جناب بلاسم ‫ما هنوز می‌خوایم بفهمیم
‫که جریان از چه قرار بوده
‫اما من فکر می‌کنم
‫که جولیان پشت فرمون بوده.
‫می‌دونی من از چی مطمئنم؟
‫اون نکبت از وقتی که اومده ‫چیزی جز دردسر نبوده
‫و می‌خوام بره.
‫جناب شهردار ‫شما الان نباید به تیم فکر کنید.
‫تمرکزتون باید روی سلامتی پسرتون باشه.
‫بقیه‌ی چیزها بعداً هم حل میشن.
‫اون شب تصادف بولداگ‌ها ‫تنها اتفاق غم‌انگیز نبودن.
‫پیک شیرفروش خواست دوست من، اتل رو هم بکُشه.
‫این همون شیرفروشیه ‫که دیدم بعد از کُشتن مادر و پدرم
‫از خونه‌مون اومد بیرون، جناب کلانتر.
‫اما، تونستم چاقو رو از دستش به‌زور بگیرم
‫- و بعد... ‫- دفاع از خود بوده کلانتر.
‫گفتم شاید فکر بد کنید.
‫خب، حداقل جواب سؤال‌هامون رو گرفتیم.
‫شوخی می‌کنید؟
‫الان اتفاقاً سؤال‌های بیشتری داریم.
‫لازمه بیام کلانتری و اظهاریه بدم؟
‫نه، نیازی نیست.
‫به‌نظر من که پرونده ساده حل شده.
‫ساده حل شد؟
‫کلانتر، این روانی هر کی که هست ‫مادر و پدر اتل رو کشته
‫آقای ری‌بری رو هم کشته ‫و می‌خواسته اتل رو هم بکُشه.
‫اگه جواب سؤال‌هاتون رو گرفتید ‫پس این کیه؟
‫شیرفروش کیه؟
‫به اون هم میرسم.
‫شاید اثر انگشت‌هاش توی سیستم باشه
‫اما تا اون موقع
‫باید اتل رو برگردونیم خانه‌ی خواهران ترحم.
‫- نه! ‫- نه، نه، نه.
‫اونجا از اتل سوءاستفاده می‌کنن.
‫اتل پیش خودم می‌مونه.
‫سرپرستش باید بالغ باشه جاگهد.
‫درسته، اما خواهران نه.
‫فرنک، آرچی ‫خبر جدیدی شد؟
‫جاگهد، آروم باش.
‫قضیه اتل‌ـه؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اتل، عزیزم.
‫من و مری در مورد همه چیز صحبت کردیم
‫و به یه راه‌حلی رسیدیم.
‫با توجه به تمام اتفاق‌هایی که افتاده
‫هر دومون فکر کردیم شاید به صلاحه
‫که تو پیش خانواده‌ی کوپر بمونی.
‫چی، دوباره؟
‫نه، آخرین باری که پیش خانم کوپر موندم
‫من رو فرستاد اون جای مزخرف.
‫فرستادنت پیش خواهران ترحم بیشتر فکر ‫بابای بتی بود.
‫وسایلت رو می‌بریم توی اتاق خیاطی من.
‫بیا بریم عزیزم.
‫اگه اونجا نبودی بچه‌ها غرق می‌شدن.
‫جون‌شون رو نجات دادی رجی، حتی جولیان.
‫- تو قهرمانی. ‫- من قهرمان نیستم.
‫وقتی فهمیدم که تنها کسی هستم
‫که تونستم از ماشین بیام بیرون ‫و بیام روی آب...
‫می‌دونستم که باید برگردم زیر آب
‫و بقیه رو نجات بدم.
‫حتی اون لحظه می‌دونستم ‫که اگه هر کدوم‌شون بمیرن...
‫مخصوصاً بلاسم، من رو مقصر می‌دونن.
‫بهم حبس ابد می‌دادن.
‫یا یه حکمی حتی بدتر از زندان.
‫«ریوردیل» ‫«فصل: ۷ قسمت: ۱۲»
‫صبح بخیر.
‫من دارم میرم مدرسه، اتل
‫می‌خوای با هم بریم؟
‫- آره، حتماً. ‫- چی میگی برای خودت، الیزابت؟
‫من خودم اتل رو می‌رسونم مدرسه.
‫مامانم واقعاً خیلی مزخرفه.
‫اول اتل رو فرستاد خونه‌ی خواهران ترحم
‫حالا هم که باهاش مهربونه
‫و یه‌طوری رفتار می‌کنه ‫انگار من مهمون ناخونده‌‍م.
‫به جون خودم ‫یه دلم میگه فرار کنم از خونه.
‫می‌دونم چی میگی، درکت می‌کنم.
‫کاش می‌تونستم دعوتت کنم ‫بیای پمبروک پیش خودم بمونی
‫اما حقیقتش از وقتی مامان و بابام ‫از اونجا انداختنم بیرون
‫من توی بابیلونیوم می‌مونم.
‫چی؟ ‫توی سینما می‌مونی؟
‫ورانیکا لاج تبدیل شده به یه کارتن‌خواب.
‫بذار ببینم، دزدکی برگشتی توی خونه؟
‫می‌دونم دوره‌ی سختیه
‫اما خواستن با همه‌تون شعری رو در میون بذارم ‫که یکی‌تون هفته‌ی پیش بهم داد.
‫اسمش «شبح»ـه.
‫«به من می‌گویند قابل اتکا هستی.
‫روی شانه‌ام می‌زنند.
‫مرا به چشم یک پسر، ‫دانش‌آموز، بازیکن تیمی می‌بینند.
‫مرا همانند دیگر پسران می‌بینند.
‫اما به آیینه که نگاه می‌کنم
‫کسی را نمی‌بینم.
‫فقط یک متظاهر...
‫و نمی‌دانم چگونه قابل اتکا باشم.»
‫نظری دارید؟
‫قشنگ بود.
‫آره.
‫آره، قشنگ بود کِلی.
‫موافقم، اما من ننوشتمش.
‫نه، شعر آقای واکر نبود.
‫شعر آقای اندروز بود.
‫کاش توی کلاس بیشتر اهل حرف بودی، آرچی.
‫طبق این شعر، کاملاً مشخصه
‫که کلی حرف توی دلته.
‫خیلی‌خب رفقا، خوب گوش بدید.
‫همین جمعه شب ‫جلوی استونوال
‫یه بازی خیلی بزرگ و مهم داریم
‫اما بعد از اتفاق‌های اخیر
‫تصمیم گرفتیم یه کاپیتان ‫جدید انتخاب کنیم تا وقتی
‫که خدا بخواد جولیان ‫سلامتیش رو به دست بیاره.
‫و کاپیتان هم قراره...
‫آرچی باشه.
‫خب، بیاید زانو بزنیم و برای سلامتی ‫برادر بولداگ‌ـی‌مون دعا کنیم.
‫خیلی خوشحالیم که برگشتی، اتل.
‫درسته، قبول دارم که واقعاً تغییر بزرگیه
‫اما ثابت کردی که سلامت روان داری
‫اون هم با تنهایی روبه‌رو شدن ‫با یه قاتل پرسه‌زن.
‫پرسه‌زن؟ ‫کی گفته شیرفروش پرسه‌زن بوده؟
‫اگه اشتباه نکنم، کلانتر کلر.
‫کاملاً مشخصه داستان از چه قرار بوده. ‫این پرسه‌زن...
‫ذهنش توسط کمیک‌های پپ کمیکس ‫مسموم شده بوده
‫و از اونا الهام گرفته بوده ‫تا دست به قتل‌های سریالی‌ای بزنه
‫که تقریباً مثل همون کمیک اصلی هستن.
‫بعد هم لباس یه پیک شیرفروش رو دزدیده ‫و به قتل رسوندن آدم‌ها رو شروع کرده
‫تا احساس تشنگیش به خون رو ارضا کنه.
‫عجب، چقدر منطقی بود فرمایش‌تون.
‫فقط اینکه، چرا باید اول ‫پدر و مادر اتل رو بکشه
‫و بعد بره سراغ آقای ری‌بری
‫و بعد دوباره بیاد خود اتل رو بکشه؟
‫به‌نظرتون یه پرسه‌زن همچین کاری می‌کنه؟
‫درسته. ‫مگه پرسه‌زن‌ها معمولاً جابه‌جا نمیشن؟
‫پرسه می‌زنن.
‫هیچ‌کدوم شما در جایگاهی نیستید ‫که تئوری مطرح کنید.
‫ما بهتون گفتیم دقیقاً ‫ماجرا از چه قرار بوده.
‫حالا هم امیدوارم ‫جفتتون متوجه خطری که
‫کمیک‌ها ممکنه توی ‫جامعه ایجاد کنن بشید.
‫- عمو فرنک؟ ‫- سلام آرچی.
‫من...واقعاً باعث افتخارمه
‫که کاپیتان تیم بشم
‫اما به‌نظرتون کاپیتان نباید رجی باشه؟
‫اون بهترین بازیکن‌مونه.
‫شاید همینطور باشه آرچی ‫اما دست من نبود.
‫کلیفورد بلاسم می‌خواست که تو کاپیتان بشی
‫و با توجه به اینکه ‫حامی مالی تیمه
‫گفتم شاید به صلاح باشه ‫که به خواسته‌هاش احترام بذاریم.
‫کلیفورد بلاسم از روز اول ‫با رجی لج بود.
‫تیم ما مایه‌ی افتخار و خوشحالی ‫شهرداره، آرچی.
‫از من به تو نصیحت، ‫این یکی رو بیخیال شو.
‫اما خوشحالم اومدی دیدنم.
‫یه‌چیزی هست می‌خواستم بهت بدم.
‫- این... ‫- وصله‌ی کاپیتانی باباته.
‫می‌دونم اگه زنده بود خودش می‌دادش بهت ‫تا توی اولین بازی که کاپیتانی دستت کنی.
‫باشه عمو فرنک.
‫من دارم میرم.
‫میرم پیش دوستم ورانیکا بمونم.
‫فقط خودمون دوتا توی خونه‌‍ش ‫هر کاری بخوایم می‌کنیم.
‫مگه تا حالا نمی‌کردی، الیزابت؟
‫از کجا همچین کاری یاد گرفتی؟
‫باز کردن قفل ‫با سنجاق سر.
‫نخند، اما با کتابچه‌ی ‫«تریسی ترو، کارآگاه نوجوان»ـم.
‫بخندم؟
‫من عاشق اون کتاب‌هام بتی.
‫یه سؤال...
‫اینجا چقدر باید ساکت باشیم تا اون...
‫اسمش اسمیدرزـه.
‫و توی خونه هر چقدر بخوایم ‫می‌تونی سر و صدا کنیم.
‫فقط از راه پله‌ی پشتی وقتی خواستیم ‫بریم و بیایم باید یه‌کم مراعات کنیم.
‫به پسرها هم گفتم.
‫کدوم پسرها؟
‫- آرچی و رجی؟ ‫- نه، نه‌بابا.
‫می‌خوام امشب خوش بگذرونم.
‫برای همین کوین و کِلی رو دعوت کردم ‫بعد از بستن بابیلونیوم بیان.
‫پدر.
‫همین الان از بیمارستان برگشتم.
‫لطفاً بگید ادامه‌ی فصل ‫لیگ بسکتبال یه شایعه‌ست
‫چون جولیان گوشه‌ی ‫بیمارستان داره می‌پوسه.
‫برادرت از اولش هم احمق بود.
‫تقصیر خودش بوده ‫بذار براش درس عبرت شه.
‫درباره‌ی لیگ هم بگم که
‫آره شرل، طبق برنامه ‫ادامه میدن.
‫باید هم بدن.
‫یعنی واقعاً انقدر بدبختی ‫که حاضری پسرت رو
‫به‌خاطر برگشتن به دوران ‫اوج تیم جَوونیت ول کنی؟
‫آره.
‫من قبلاً عضو بولداگ بودم...
‫و هر کاری می‌کنم که برگردم به اون دوران.
‫وقتی برای اولین بار فهمیدم ‫که یه تیم برنده
‫می‌تونه یه شهر رو متحد کنه
‫متوجه شدم که مردم هر جا بری دنبالت میان.
‫من که عمراً برای تیم تشویق کنم اون هم وقتی ‫که برادرم وضعیتش بین مرگ و زندگی مشخص نیست!
‫چرا، می‌کنی.
‫دهنت رو نیش تا نیش باز می‌کنی
‫و انقدر از جون مایه می‌ذاری ‫و تیم رو تشویق می‌کنی
‫تا ریه‌های لوس و نُنُرت خونریزی کنن
‫وگرنه بلایی بدتر از جولیان سرت میاد.
‫شیرفهم شدی یا نه؟
‫♪ « I'm Gonna Wash That Man Right Outa My Hair - Mary Martin » ♪
‫بخون، بتی.
‫- پُرش کنم؟ ‫- آره مرسی.
‫مرسی وی، این شراب واقعاً خوشمزه‌ست.
‫من هم نظرم همینه. ‫مامان و بابای من
‫کمد مشروب‌هاشون همیشه ‫چیزهای مرغوبه.
‫کوین، الان خیلی بیشتر خوش می‌گذره ‫تا وقتی که من و تو می‌خواستیم رسمی بشیم.
‫آره، موافقم.
‫حالا که صحبت رابطه شد
‫هالووین شما با آرچی و رجی چطور بود؟
‫این اتفاق‌هایی که افتاد ‫اصلاً یادم رفت بپرسم.
‫آرچی که به‌نظر داشت کم‌کم ‫داره گرم میشه
‫و خب بوس هم کردیم
‫اما بعدش...
‫حقیقتش فکر کردم تو و رجی
‫اون شب با هم بودید.
‫حالا که بحث آرچی و رجی‌ـه
‫کوین، کِلی
‫شما همیشه با هم توی رختکن هستید.
‫بگید ببینم، مال کدوم‌شون بزرگ‌تره؟
‫ورانیکا!
‫سخت میشه فهمید.
‫بیخیال. ‫همه‌مون می‌دونیم روالش چطوریه.
‫بعد از زنگ ورزش...
‫بخار رختکن رو گرفته...
‫حوله‌ها رو شلاقی می‌زنید.
‫یعنی جدی دارید می‌گید ‫هیچ‌کدوم‌تون
‫چشم‌چرونی نکردید؟
‫بذار در این حد بگم ‫که هر دوشون
‫می‌تونن به داشته‌هاشون افتخار کنن.
‫حدس می‌زدم.
‫- در مورد رجی همچین حسی داشتم. ‫- خیلی‌خب...
‫اما بذارید بگم واقعاً وضعیت ‫بچه‌های رختکن چطوره.
‫- ایول. جولیان بلاسم‌ـه؟ ‫- نه.
‫- فنگز فوگارتی؟ ‫- نه.
‫دیلتن دویلی.
‫نه‌بابا؟!
‫همیشه مال جثه کوچیک‌ها بزرگ‌تره.
‫خب، به سلامتی دیلتن دویلی
‫و تمام پسرهای دبیرستان.
‫به سلامتی تمام پسرها.
‫حالا که ترکیب اصلی رو دیدید
‫لطفاً یه خوش‌آمد گرم ‫به رهبر تیم برای پیروزی
‫قطعی امشب در مقابل ‫استالیون‌های استونوال بگید.
‫کاپیتان جدید تیم‌مون...
‫آرچی اندروز!
‫حالِت خوبه شرل؟
‫خوبم.
‫دارم کاری رو می‌کنم که ازم خواستن.
‫کاپیتان اندروز...
‫به طرفدارهای وفادارتون حرفی ندارید بزنید؟
‫- آره، تیم رو برنده کن آرچی! ‫- آره!
‫حقیقتش من زیاد اهل حرف زدن و سخنرانی نیستم
‫اما...
‫حرفی که توی سالن زدی قشنگ بود.
‫بیخیال خانم تورنتون.
‫افتضاح بودم.
‫خب، شاید به اندازه‌ی نطق گتیسبورگ ‫بزرگ نبوده باشه
‫اما اینطوری فی‌البداهه حرف زدن ‫کار آسونی نیست.
‫وقتی شعر می‌نویستی ‫شور خیلی زیادی داری.
‫صاف و صادق، از ته دل.
‫واقعاً ممنونم خانم تورنتون
‫اما جفتمون می‌دونیم که من...
‫نه، نه ‫نگو.
‫می‌دونم نوشتن روی یه تیکه کاغذ
‫به اندازه‌ی کاپیتان تیم بودن هیجان نداره
‫اما بهت اطمینان میدم ‫که می‌تونه داشته باشه.
‫و امیدوارم که یه روزی
‫طرز فکرت تغییر کنه و انقدری که ‫انرژی پای بسکتبال می‌ذاری
‫پای شعر نوشتن هم بذاری.
‫عجب بابا عجب، کک مکی.
‫اینطور که شنیدم ‫از دست اون راهبه‌های روانی زنده موندی
‫و یه قاتل رو کُشتی ‫و اعتبار خودت رو برگردوندی.
‫واسه یه نوجَوون همچین هم بد نیست.
‫خیلی خوبه.
‫ممنون آقای فیلدستون.
‫واقعاً خیلی هیجان دارم که برگردم.
‫خب پس بیا سریع یه داستان دیگه ‫هم بدیم طراحی کنی، چطوره؟
‫جاگهد برات یه سناریو می‌نویسه.
‫عالی میشه.
‫این تیم دو نفره واقعاً رویاییه.
‫خب، بگید چی توی ذهن‌تونه. ‫هیچ محدودیتی ندارید.
‫هر چی می‌خواید بنویسید رو بگید.
‫خب، پس من خیلی دوست دارم ‫داستان «شیرفروش آمد» رو ادامه بدم.
‫به‌نظرم می‌تونیم یه کمیکی بسازیم...
‫هر چیزی به جز اون.
‫شیرفروش رو بیخیال شید. ‫دیگه مُرده.
‫دیگه رسماً کُشتیش.
‫- دیگه دوره‌‍ش گذشته. ‫- من و اتل داشتیم صحبت می‌کردیم که
‫«شیرفروش آمد» هنوز یکی ‫از پرفروش‌ترین جلدهاتونه.
‫با تمام این اتفاقات اخیر
‫چرا بیشتر ازش استفاده نکنیم؟
‫چون الان همه‌ی چشم‌ها روی ماست.
‫همه دارن راجع‌به مقاله‌ی اون ‫مرتیکه وردرز حرف می‌زنن.
‫حتی آسوشیتد پرس هم داستانش رو کار کرده.
‫فعلاً باید آسه بریم و آسه بیایم.
‫حداقل تا وقتی آب‌ها از آسیاب بیوفته.
‫پس یه داستان زامبی‌محور یا جن‌محور بدید.
‫هر چیزی غیر از شیرفروش، افتاد؟
‫از الان فکر کنید دیگه ‫من به لاکتوز و شیر حساسیت دارم.
‫همونطور که کوکو شنل گفته...
‫بهترین راه‌کار برای بعد از خماری
‫لباس جدید خریدنه.
‫جمله‌‍ش فرانسویش قشنگ‌تره ‫اما باز هم منظور رو می‌رسونه.
‫چیزی چشم‌تون رو گرفت؟
‫خانم اندروز، اینا حرف ندارن.
‫سلیقه‌تون تِقه منیفیکه. ‫(حرف نداره - فرانسوی)
‫مرسی.
‫میشه لطفاً این دوتا لباس رو بذارید توی جعبه ‫و بفرستید پمبروک؟
‫حتماً.
‫- مال تو هم بفرستم اونجا بتی؟ ‫- آره لطفاً.
‫تو هم اونجا می‌مونی؟
‫بله خانم.
‫اما نگران نباشید ‫مادرم آگاهه و مشکلی نداره.
‫آگاهه.
‫یعنی چی؟ ‫پپی رو برداشتن!
‫مجسمه‌مون رو پس بدید.
‫جوش نزن، کله قرمزی.
‫توی زمین مسابقه اگه برنده شدی ‫می‌تونی پسش بگیری.
‫البته منتل که دَووم نمیاره.
‫زیادی بهش فشار بیاری می‌شکنه.
‫وقتی توی تیم ما بود ‫همینطوری بود.
‫حاضرم قسم بخورم که سر همین بازی ‫هم قراره دوباره وا بده.
‫- دهنت رو ببند تا نزدم فکِت رو بیا... ‫- ول کن، بذار برای بازی.
‫واقعاً بابت جولیان ناراحت شدیم. ‫اتفاق غم‌انگیزی بود.
‫اما می‌دونید، ما...
‫ما می‌خوایم باهاتون یه شرطی ببندیم
‫اما خب ما عین شما گدا گشنه‌ها ‫واسه‌ی کوپن غذا بازی نمی‌کنیم.
‫بریم.
‫من این نکبت‌ها رو می‌شناسم.
‫باهاشون بازی کردم ‫راه بردن‌شون هم بلدم.
‫اول بگم، وستون والیس بازیکن تکنیکی‌ایه
‫اما غیر از زیر حلقه ‫نمی‌تونه امتیاز بگیره.
‫فنگز، نباید بذاری به حلقه نزدیک شه.
‫اونطوری تا صبح هم شوت بندازه ‫به سبد نمی‌رسه.
‫زدن توی برجک بچه پولدارها خوراکمه.
‫- غمت نباشه. ‫- دمت گرم. بعدی، تنک.
‫شاید عین غول باشه ‫ولی وقتی دورش جمع شید می‌گرخه.
‫این یکی با تو آرچی.
‫عین کَنه باید بهش بچسبی.
‫اندروز، پیش مایی؟
‫عین کَنه باید بهش بچسبم، گرفتم.
‫حله.
‫چه‌‍ت شده؟
‫پپی رو دزدیدن ناراحتی؟
‫نترس، برش می‌گردونیم. ‫صد درصد.
‫موضوع اون نیست.
‫فقط...
‫حس می‌کنم دروغ گفتم.
‫من نباید کاپیتان تیم باشم رجی.
‫تو باید باشی.
‫از تو مناسب‌تر نیست.
‫آرزوی توئه.
‫من زیاد به این چیزها فکر نمی‌کنم.
‫آرزوی چیزی هم ندارم.
‫یه نقشه دارم.
‫تا این بازی و بازی بعدش و بازی‌های ‫بعدش رو اونقدری برنده شم تا حرفه‌ای بشم.
‫تو هدفت رو می‌دونی چیه
‫و می‌دونی چطوری بهش برسی.
‫کاش من هم همینطوری بودم.
‫مگه نمی‌تونی، کاپیتان؟
‫من بسکتبال بازی می‌کنم
‫چون اینطوری حس می‌کنم ‫به بابام نزدیک‌ترم.
‫نه اینکه به بسکتبال علاقه داشته باشم.
‫پس علاقه‌‍ت چیه؟
‫ماشین؟ ‫دختر؟
‫اگه بگم باورت نمیشه.
‫ما که در مورد این بحث کردیم.
‫مگه نشنیدی آقای فیلدستون چی گفت؟
‫گفت دور شیرفروش رو خط بکشیم.
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم، جاگهد.
‫خب چرا؟
‫یعنی انقدر مهمه ‫که یه داستان دیگه ازش طراحی کنی؟
‫می‌دونی، از وقتی این ماجراها شروع شده
‫هیچکس جز تو ‫حرفم رو باور نکرده.
‫مردم بهم می‌گفتن توهم زدم
‫یا قاطی کردم ‫یا خودم مامان و بابام رو کشتم
‫انقدر که به جایی رسید ‫که به عقل خودم شک کردم.
‫حالا هم که شیرفروش مُرده...
‫همه هنوز سعی می‌کنن بهم بگن
‫که چی شده و چطوری شده.
‫خب چرا، نمی‌دونم آخه...
‫اما می‌دونم که دیگه خسته شدم ‫از دست آدم‌هایی که بهم میگن چی کشیدم
‫و چی رو تجربه کردم.
‫من می‌خوام داستان خودم رو بگم
‫یا حداقل یه نسخه‌ی دیگه‌ای از واقعیتم.
‫حتی اگه توی یه کمیک باش.
‫خب، منطقیه.
‫و مطمئن باش که کارِت خیلی خفن میشه.
‫فقط باید یه راه خلاقانه‌ای پیدا کنیم
‫تا بتونیم با هم بسازیمش.
‫و صد البته بدون شیر و شیرفروش.
‫این لاک سایه صورتی رو ‫گریس کِلی خیلی دوست داره.
‫مال محشرترین لوازم آرایشی‌فروشی ‫بولوار لارچمونت‌ـه.
‫مامانم قبلاً من رو می‌برد ‫و همینکارها رو می‌کردیم.
‫قبل از خواب برام لاک می‌زد.
‫وقتی که طبیعت زنونه‌‍م ‫«هدیه»ـش رو بهم داد
‫دیگه مامانم موقع خواب ‫پیشم نمی‌موند.
‫می‌گفت دیگه برای خودم خانمی شدم ‫و دیگه نیازی همراه و ناز و نوازش ندارم.
‫خنده‌داره.
‫من از خونه فرار کردم
‫و اون هم...انگار اهمیتی براش نداره.
‫می‌بینی ما رو؟
‫۱۶ سالمونه...
‫بدون مامان‌هامون زندگی می‌کنیم ‫و تقریباً یتیمیم.
‫- میشه یه‌چیزی بهت بگم، وی؟ ‫- آره، بی.
‫هر چی دلت می‌خواد بگو.
‫حس می‌کنم نسبت به بقیه متفاوتم.
‫بعضی وقت‌ها حس می‌کنم شاید ‫سر راهی باشم.
‫تک بچه‌ای؟
‫یه خواهر بزرگ‌تر هم دارم، پالی.
‫اما همین که ۱۸ سالش شد ‫از ریوردیل رفت.
‫باهاش حرف می‌زنی بگی چی حسی داری؟
‫خیلی سرش شلوغه.
‫اگه سر راهی بودی...
‫خونواده‌‍ت خوش‌شانس‌ترین آدم‌های زمین بودن
‫چون تو، بتی کوپر...حرف نداری.
‫تازه خوشگلیت رو هم که دیگه نگم.
‫حالا که قراره درد و دل کنیم ‫و رازهامون رو بگیم
‫من هم باید بگم ‫که همیشه خیلی ترس داشتم از اینکه...
‫من رو اشتباهی به‌دنیا آورده باشن...
‫و بی‌برنامه بوده باشم ‫و برای همین مامان و بابام من رو پس می‌زنن.
‫وقتی بچه بودم ‫مشکلی با بودن من کنارشون نداشتن
‫هر طوری می‌خواستن لباس می‌پوشیدن
‫اما وقتی که به اندازه‌ی کافی بزرگ شدم
‫تا طرز فکر و ذهن خودم رو داشته باشم...
‫دیگه با من خدافظی کردن.
‫بیا یه عهدی ببندیم.
‫وقتی بزرگ شدیم اصلاً ‫شبیه مامان و باباهامون نشیم.
‫می‌دونی از نظرم کی‌ها ‫زوج خوشبختی هستن؟
‫کوین و کِلی.
‫خیلی به‌هم میان، نه؟
‫واقعاً براشون خوشحالم.
‫من هم همینطور.
‫یه‌کم هم بهشون حسودیم میشه.
‫یه‌جورهایی...
‫انگار دوست شدن دوتا پسر ‫از دوست شدن یه دختر با یه پسر راحت‌تره.
‫دیگه بحث‌های تفاوت جنسیتی در میون نیست.
‫یه نکته‌ی جالب بگم...
‫توی کتاب دکتر کینگزلی ‫خوندم که ۸۱ درصد دخترها
‫تا قبل از ۱۸ سالگی ‫با دخترهای دیگه یه‌جور رابطه برقرار می‌کنن.
‫عجیب نیست؟
‫به‌نظر من که درسته.
‫من...قبلاً هم یه دختر رو بوسیدم.
‫نمیگم کی ‫اما می‌شناسیش.
‫وای خدا.
‫تو چی؟
‫من نه.
‫اما راجع‌بهش فکر کردم.
‫چیز طبیعی‌ایه.
‫با کی؟
‫با تو.
‫اشکالی نداره که گفتم؟
‫خوشحالم که گفتی.
‫می...
‫می‌خوای امتحانش کنی؟
‫من هم می‌خوام.
‫خانم ورانیکا، داریم میایم داخل.
‫اسمیدرز!
‫اشتباهم رو قبول می‌کنم خانم اندروز...
‫در مورد چتر شده‌ها درست گفتید.
‫غریزه‌ی یه مادر ‫هیچوقت اشتباه نمی‌کنه.
‫خیلی‌خب دخترها، همه چیز رو باید بهم بگید.
‫جولیان...
‫می‌دونم هیچوقت آبمون با هم ‫توی یه جوب نمی‌رفت، اما...
‫من دوستت دارم.
‫شاید بهم بگی دیوونه ‫اما من...
‫دلم برای صدای نکره‌‍ت تنگ شده...
‫دلتنگ خنده‌های مثل اسبت شدم.
‫داداش عزیزم...
‫تو رو خدا برگرد.
‫اگه به‌خاطر خودت بیدار نمیشی
‫پس به‌خاطر من بیدار شو.
‫التماست می‌کنم.
‫میشه انقدر آبغوره نگیری آبجی؟
‫- جفتمون رو معذب می‌کنی. ‫- جولیان؟
‫برگشتی به یکی که توی کماست ‫میگی خنده‌هاش عین اسبه؟
‫این رو یادم می‌مونه.
‫آلیس بهت چی گفت؟!
‫گفت من دیگه مادرت نیستم.
‫باورم نمیشه.
‫مادر بچه‌‍ش رو عاق کرده.
‫ورانیکا، تو هم مادر و پدرت ‫از اینجا انداختنت بیرون؟
‫با تلگراف به اسمیدرز گفتن.
‫بیچاره‌ها.
‫می‌دونستم یه خبرهایی هست
‫اما نگران نباشید.
‫همه چیز رو درست می‌کنم.
‫ممکنه که خونواده‌ی منتل از ما یا ‫هیئت مدیره‌ی مدرسه شکایت بکنن؟
‫دیوونه نباش.
‫عمراً بتونن حتی وکیلی پیدا کنن
‫که توی همچین پرونده‌ای ازشون دفاع کنه.
‫حتی اگه پیدا هم بکنن ‫از پس خرج و مخارجش بر نمیان.
‫حق با شماست جناب شهردار.
‫بگذریم. ‫یه‌کم بیشتر از جانشین منتل بگو.
‫سخته بخوایم توی خفا انتقالش رو انجام بدیم
‫اما کاغذبازی‌هاش نهایی شده.
‫بازیکن جدیدتون اهل بوستون اسمش ‫کی‌او کِلی‌ـه
‫و هفته‌ی بعد به دبیرستان ریوردیل ‫منتقل میشه.
‫همین که منتل جلوی استونوال بازی کنه ‫و برنده بشیم
‫میندازیمش بیرون
‫و یه پسر آمریکایی اصیل ‫و هم‌خون رو جاش میاریم.
‫به اندازه‌ی همون بازیش خوبه ‫اما از خودمونه.
‫بعدش خودم منتل رو می‌فرستم ‫همون دهاتی که ازش اومده.
‫از بین تمام کارهای زشت و ناپسند ‫توی این دنیا
‫کدوم مادری بچه‌ی خودش رو عاق می‌کنه؟
‫آدم وقتی بچه‌دار میشه
‫می‌دونی لقبش چی میشه؟
‫فداکاری.
‫ما مادرها روی این سیاره ‫وظیفه‌مون اینه که بچه‌هامون رو پرورش بدیم.
‫من رو بگو فکر می‌کردم پنه‌لوپه بلاسم ‫آدم مزخرفیه.
‫شک نکن دقیقاً همین‌ها رو ‫به هرماینی لاج هم گفتم.
‫شما دوتا باید هر کاری ‫از دستتون بر میاد بکنید
‫تا این اشتباهات افتضاح‌تون رو درست کنید
‫و جایگاه اخلاقی‌تون رو ‫دوباره به دست بیارید.
‫باید دعا دعا کنید
‫که آسیبی که بهشون زدید رو بشه ‫تعمیر کرد.
‫بیا عزیزم.
‫حالا دوباره شدم دخترت؟
‫معلومه.
‫هم تو و هم اتل.
‫آرچی...
‫شرل.
‫شنیدم جولیان به‌هوش اومده.
‫واقعاً معجزه‌ست
‫اما باید یه‌چیزی بهت بگم.
‫در مورد رجی و نقشه‌ی شیطانی بابام ‫برای اونه.
‫دارن نقشه‌ی چی رو می‌کشن؟
‫بعد از بازی جلوی استونوال
‫کلیفورد بلاسم ‫می‌خواد از تیم بندازتت بیرون
‫و یه بازیکن کودن جات بیاره.
‫اهل بوستون‌ـه ‫اسمش کی‌او کلی‌ـه.
‫حاضری چقدر شرط ببندی که این ‫بازیکن انتقالی جدید از من پوستش سفیدتره؟
‫من زیاد به این قضیه ‫حس خوبی ندارم رجی.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوام کاری رو که براش اومدم کامل کنم.
‫می‌خوام بولداگ‌ها رو بعد ‫از ده سال قهرمان کنم.
‫و می‌خوام کاپیتان تیم باشم.
‫من هم همین رو می‌خوام.
‫بچه‌ها هم همین رو می‌خوان.
‫پس بیا بریم ببینیم ‫شدنیه یا نه.
‫نظرتون چیه آقای فیلدستون؟
‫در مورد پیک شیرفروش نیست. ‫در مورد پیک نامه‌رسونه.
‫گفتم شاید واضح نباشه.
‫مخل‌کننده‌ست.
‫اما یه‌جورهایی جسورانه‌ست ‫و من خوشم میاد.
‫بدون اینکه توی تله بیوفته ‫پیغام رو می‌رسونه.
‫و...
‫خب بچه‌ها، نمی‌دونم چطوری بهتون بگم
‫اما به‌نظرم...حرف نداره.
‫وای خدا، مرسی آقای فیلدستون.
‫چیزهای دیگه رو هم امتحان کردیم.
‫اما هی برمی‌گشتیم به...
‫پیک نامه‌رسون، آره می‌فهمم.
‫جایگزین خیلی خوبیه، قبول دارم.
‫اما وردرز و دست‌های پشت پرده
‫به اندازه‌ی من خوشحال نمیشن.
‫اگه این رو منتشر کنیم...
‫طوفانی که توی راهه رو بدتر می‌کنه
‫و مطمئن باشید ‫که طوفان صد درصد توی راهه.
‫عین طوفانی که خشم خداست.
‫خب، از نظر من ‫دوتا راه داریم.
‫یا سرمون رو می‌کنیم توی کبک
‫و دعا می‌کنیم ‫که طوفان ازمون رد بشه.
‫اما مثل خودتون ‫من که بعید می‌دونم همچین کاری بکنیم.
‫یا راه دوم که سرمون رو میندازیم پایین ‫و بدو بدو میریم سمت طوفان
‫و بهشون بیلاخ نشون میدیم.
‫جاگهد، تو خیلی از سنّت عاقل‌تری
‫- می‌دونستی؟ ‫- چه کنیم دیگه.
‫خب، نظر تو چیه خانم نابغه؟
‫من هم میگم جلوشون وایسیم.
‫جهنم و ضرر!
‫من خودم همیشه به کل دنیا بیلاخ نشون دادم.
‫برنی، زنگ بزن به چاپ‌کن‌ها.
‫یه کمیک باید منتشر کنیم.
‫شما مگه نباید قبل از بازی استراحت کنید؟
‫می‌خوام حسابی روی فرم باشید.
‫ما از نقشه‌تون خبر داریم آقا.
‫اومدیم باهاتون اتمام حجت کنیم.
‫نمی‌ذاریم رجی رو جایگزین کنید.
‫من هم کاپیتانی رو میدم بهش.
‫کاپیتانی حقشه.
‫تو همچین اختیاری نداری اندروز.
‫حتی عموت هم نداره. ‫فقط من همچین اختیاری دارم.
‫خب، حالا که اینطوره...
‫اگه رجی رو تا آخر فصل ‫کاپیتان نکنید، من دیگه نیستم.
‫من هم همینطور.
‫اگه آرچی و رجی نباشن
‫ما هم نیستیم. ‫ما یه تیمیم.
‫کنار همیم.
‫گمونم برای شهردار ریوردیل خیلی کسر شأن باشه
‫که از روی لج بخواد ‫قهرمانی رو از تیمش بگیره.
‫بذارید یه‌چیز رو براتون شفاف کنم.
‫من تهدید رو جدی می‌گیرم.
‫این تهدید نیست جناب شهردار.
‫فقط داریم راه‌هاتون رو بهتون نشون میدیم.
‫خب، انتخابتون چیه، آقا؟
‫- الو؟ ‫- خدا رو شکر خودتی.
‫خیلی می‌ترسیدم مامانت برداره.
‫ورانیکا.
‫خیلی عجیبه ‫من هم می‌خواستم بهت زنگ بزنم.
‫خب، من زنگ زدم که بهت شب بخیر بگم
‫و بگم دلم برات تنگ شده.
‫تو برای چی می‌خواستی زنگ بزنی.
‫برای همین‌ها.
‫ذهن‌هامون به‌هم وصله.
‫دوستت دارم، بی.
‫من هم دوستت دارم، وی.
‫ببینم...
‫فردا میری مسابقه رو ببینی؟
‫بازی‌شون جلوی استونوال.
‫اصلاً یادم رفته بود. ‫فکر کنم برم، تو چی؟
‫من هم گمونم برم.
‫می‌خوای پیش هم بشینیم؟
‫اونطوری می‌تونی قوانین بازی ‫رو برای منی که بلد نیستم توضیح بدی.
‫همون چندتایی که وقتی توی ‫تیم تشویق بودم یاد گرفتم؟
‫عالیه.
‫به‌نظرت چی بپوشیم؟
‫قبل از اینکه بریم توی زمین
‫حرفی داری بزنی، کاپیتان؟
‫فقط بگم که ازتون ممنونم.
‫اگه به‌خاطر حمایت شما نبود
‫شهردار بلاسم من رو کاپیتان تیم تیم نمی‌کرد.
‫هیچکس تا حالا اینطوری پشتم در نیومده بود.
‫و اینکه...
‫خونواده‌ی من از داک کریک اومدن
‫تا اولین بازیم رو به‌عنوان کاپیتان ببینن
‫پس...
‫پس بیاید این بازی رو ‫به‌خاطر خونواده‌ی رجی ببریم.
‫و به‌خاطر پپی!
‫به‌خاطر پپی!
‫هی...
‫نذار حتی نفس بکشن.
‫غمت نباشه.
‫از لحظه‌ی جامپ بال بازی
‫بولداگ‌های ریوردیل
‫که توسط کاپیتان رجی منتل رهبری می‌شدن
‫کاملاً استالیون‌های استونوال ‫رو به زانو در آوردن.
‫تیمی که رکوردها رو در امتیازات،
‫ریباندها و پاس‌های ‫منجر به امتیاز شکسته بود.
‫[تعطیل برای بازی بزرگ - بولداگ‌ها به پیش!]
‫بولداگ‌ها امشب هدیه‌ای به دوستان ‫و خانواده‌ها و همسایه‌هاشون دادن
‫که به این زودی‌ها از یادشون نمیره.
‫شجاعانه برای هم‌تیمی‌شون ‫جولیان بلاسم که در حال بهبودیه بازی کردن.
‫در حالی که جای هیچ شکی باقی نذاشتن
‫که این تیم به رهبری منتل شگفت‌انگیز
‫می‌تونه ریوردیل رو تا ‫قهرمانی ایالت پیش ببره.
‫با بوق پایان بازی
‫به نشانه‌ی بازی جوانمردانه
‫استالیون‌ها با رقبای خود ‫در وسط زمین دست دادن
‫و مجسمه‌ی نماد دوست‌داشتنی ریوردیل ‫یعنی پپی رو پس دادن.
‫خب، چه حسی داره؟
‫هم بهترین بازیکن زمین ‫هم رکورد شکستن؟
‫نمی‌خوام دروغ بگم.
‫خوشحالم که مامان و بابام برد امشبم رو دیدن.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنن رجی.
‫حسابی خوشحال بودن.
‫حقته، براش زحمت کشیدی.
‫برای همین می‌خواستم یه‌چیزی بهت بدم.
‫وصله‌ی کاپیتانی بابات؟
‫آرچی، من... ‫نمی‌تونم قبول کنم.
‫من می‌خوام بدمش بهت رجی.
‫خیلی برام ارزش داره.
‫و همینطور خودش.
‫سربلندش می‌کنم، قول میدم.
‫آخر فصل بهت برش می‌گردونم.
‫بگو ببینم، تو...
‫توی تیم می‌مونی یا نه؟
‫آره گمونم.
‫حداقل تا یه مدتی هستم.
‫باید حواسم بهت باشه.
‫پس شعر نوشتن چی؟
‫عاشق همین‌کاری دیگه، نه؟
‫علاقه‌‍ت اونه، نیست؟
‫شاید.
‫نمی‌دونم. ‫مطمئن نیستم دنیا برای
‫یه آرچی اندروز هنری و شاعر آماده‌ست یا نه.
‫شاید.
‫شاید هم اشتباه کنی.
‫برای یه لحظه‌ی کوتاه...
‫اونا دوتا پسر نوجَوون بودن...
‫دوتا دوست، دوتا برادر...
‫که دوتا آرزو و رویای کاملاً متفاوت داشتن.
‫بی‌خبر از طوفانی که آقای فیلدستون ‫می‌گفت توی راهه.
‫عین طوفانی که خشم خدا بود
‫و ممکن بود همه‌مون رو نیست و نابود کنه.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.