‫خیلی‌وقت بود که ریوردیل ‫به خودش افتخار می‌کرد...
‫که شهریه پُر از انرژی. ‫ایمن، بی‌خطر و رویایی.
‫ولی بعد از اتفاقات اخیر،
‫شکی نبود که تاریکی...
‫به ریشهٔ ریوردیل نفوذ کرده بود.
‫نابرابری، تعصب، ترس‌پراکنی.
‫خودش رو نشون داد،
‫و تقریباً منفجر شد.
‫و حالا تغییرات جدیدی درحال رخ دادن بود.
‫الان دیگه به یه طرز فکر جدیدی برای بودن...
‫احتیاج بود.
‫مدیر مدرسه، فدرهد از جایگاه ‫محبوب خودش کنارگیری کرد.
‫دلیل این تصمیم رو «مشکلات شخصی» اعلام کرد.
‫ولی کلاغه خبر آورده ‫که یه ناشناس فهمیده که...
‫اون همدستِ شهردار بلاسم ‫توی دسیسه‌های شوروی بوده.
‫با جایگاه خالیِ غیرمنتظرهٔ مدیریتِ مدرسه،
‫پی‌تی‌ای در جست‌وجوی ‫سراسری برای جایگزینه.
‫امیدواریم که مدیر جدید موفق باشه.
‫بله.
‫بعد از افشای اخیر، بعد از کلی صحبت،
‫آقا و خانم کوپر تصمیم گرفتن تا...
‫در خیابان الم به عنوان زن ‫و شوهر به زندگی ادامه بدن.
‫هرچند که آقای کوپر قراره که ‫روی تختی که توی انباریه بخوابه.
‫تصمیمی که ذهن بتی رو مشغول کرد.
‫بتی، تو الان دیگه واقعیت رو می‌دونی.
‫چرا همون موقع بابا رو ترک نکردی؟
‫همون موقع که فهمیدی ‫با خانم ماگز رابطه داشته.
‫نمی‌خواستم سرِ بی‌عقلیِ اون ‫خونواده‌مون ازهم بپاشه.
‫نمی‌خواستم تو و پالی بدون پدر بزرگ شین.
‫خب، چرا الان طلاقش نمیدی؟
‫میگی چیکار کنم؟
‫زندگی من با پدرت گره خورده.
‫اینجا خونهٔ خودشه.
‫شبکه هم که مال من نیست. من ‫تنهایی نمی‌تونم یه حساب باز کنم.
‫بعدش هم...
‫اگه تو دانشگاه بری چی؟
‫من تنها می‌شم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌دونستی من یه روز هم ‫از زندگیم رو تنها نبودم؟
‫من توی خونهٔ پدر و مادرم زندگی کردم،
‫تا روزی که با پدرت ازدواج کردم.
‫الان دیگه ما سه نفریم، بچه‌ها.
‫ایشالا که پدر احمق و مادر خائن‌تون...
‫مابقی عمر فلاکت‌بارشون رو...
‫توی زندان روسیه بپوسن.
‫امیدوارم حرفت تا پروژهٔ ‫مالاک برسه، مامان‌جون.
‫همیشه حدس می‌زدم مامان ‫و بابا عجیب رفتار می‌کنن.
‫این وسط...
‫ظهور خونوادهٔ بلاسم از ‫زیر خاکسترها، مثل یه ققنوس،
‫به خودمون بستگی داره.
‫من کاملاً موافقم.
‫و مطمئن باشین که...
‫می‌دونم که اولین روز کاریم ‫رو دقیقاً چطور باید شروع کنم.
‫خب، حالا که فدرهد رفته، ‫کی باید این دیوونه‌خونه رو اداره کنه؟
‫نمی‌خوام فکر کنین مثل ‫فیلم «جوجه کوچولو» شده،
‫ولی اگه دکتر وردرز باشه، چی؟
‫حتماً یه گزینهٔ بهتر دیگه‌ای باید باشه.
‫مثل کاپیتان هوک؟ یا گودزیلا؟
‫فقط تا وقتی که از عموی ‫من نخوان پا پیش بذاره.
‫من می‌دونم بهترین گزینه کیه.
‫ولی به حمایت پی‌تی‌ای نیاز ‫داریم تا اون رو مدیر کنه.
‫مامان من مدیر پی‌تی‌ایه.
‫خب، اون راه به جایی نمی‌بره.
‫آخرین باری که از مامانت چیزی ‫خواستیم بدجوری حرف‌مون رو زمین زد.
‫درسته، ولی فکر می‌کنم ‫باید یه فرصت دیگه بهش بدیم.
‫از اون موقع تا حالا خیلی عوض شده.
‫خب، توی این فاصله من یه سر پیش...
‫دکتر مالدیِ خوب و قدیمی بزنم.
‫اوه، می‌دونستم.
‫هنوز امضای استعفای فدرهد خشک نشده،
‫و تو داری دفترش رو ‫صاحب می‌شی؟ نقشه چیه؟
‫نکنه مثل موش آزمایشگاهی ‫می‌خوای روی ما مطالعه کنی؟
‫یا مثل دوتا موجود بی‌اهمیت مثل ‫دکتر مورو روی ما آزمایش کنی؟
‫حیف شد، آقای جونز.
‫من هیچ علاقه‌ای به مدیریت این مدرسه ندارم.
‫نه، من یه کار درست و ‫حسابی توی واشینگتن دارم.
‫من به دستور کمیتهٔ فرعیِ رئیس‌جمهور...
‫باید روی بِزهکاری نوجوانان تحقیق کنم.
‫بخصوص ارتباطش به کتاب‌های کمیک.
‫و بعضی دیگه از تغییرات ناهنجارِ فرهنگی.
‫خدای من.
‫موقع رفتن حواست به در باشه.
‫تو نترس.
‫هیئت من سعی داره تا طرح صیانتی ‫رو برای کتاب‌های کمیک درنظر بگیره.
‫منظورت از طرح صیانت سانسوره؟
‫راستش رو بخوای...
‫این واکنش ما نسبت به آخرین ‫نسخهٔ کمیکیه که منتشر کردی.
‫که البته به دلایل نامبرده شده ‫این نسخه رو رد صلاحیت کردیم.
‫امیدوارم تو و همکارانت ‫توی پپ کمیکس موفق باشین.
‫تا زمانی که پپ کمیکسی وجود داره!
‫لعنت بهت، مو قرمز. ‫هنوز هم خوب بلدی.
‫من دیگه هوشیارم، رجی. هوشیار.
‫اوایل هفته خانم گراندی بهمون ‫گفت آهنگ «توی مسیر» از...
‫جک کرواک، پادشاهِ نسلِ بیت رو بخونیم.
‫الان دیگه حواسم جمع ـه!
‫«مثل همیشه تعجب کردم،
‫که ترک کردن چه آسون بود ‫و چه حس خوبی داشت،
‫ناگهان دنیا پر از احتمالات شد.»
‫خیلی یهویی عاشقش شدی، هان؟
‫آره، فکر کنم همین‌طور باشه، رجی.
‫انقدر هیجان دارم که ‫تابستون می‌خوام بیرون بزنم.
‫می‌زنم به جاده.
‫می‌خوام یه نویسندهٔ خونه‌به‌دوش باشم.
‫سوار قطار شم،
‫دور کشور رو بگردم.
‫زیر نور ستاره‌ها خوابم ببره.
‫و از تجربیاتم بنویسم.
‫حالا هر تجربه‌ای که بدست بیارم.
‫نظر مامانت چیه؟
‫مامانم چی می‌خواد بگه مثلاً؟
‫چون می‌خوام موقع تعطیلات ‫تابستانه این حرکت رو بزنم.
‫خب...
‫سوار قطار شدن به پای بهترین ‫اردوی بسکتبال جهان نمی‌رسه،
‫ولی اگه تو رو راضی می‌کنه،
‫پس، خوش به حالت، آرچ.
‫پس، به عنوان کادوی خداحافظیش، دکتر ‫وردرز نسخهٔ ۴۲ زیپ کمیکس رو رد کرد؟
‫و دلیلش چی بود؟
‫حتماً واسه آخرین داستانیه ‫که توی اون نسخه نوشتم.
‫شهاب سنگ.
‫چی؟
‫ولی اون که بهترین قسمت کمیکه!
دقیقاً، ‫بر اساس یکی از داستان‌های ‫دابلیو. ئی. بی. دیو بویس نوشته شده.
‫که تابتا آخرین باری که توی ‫شهر بود برام تعریف کرده بود.
‫خیلی عاشقانه و فلسفیه.
‫بعد از اینکه شهاب سنگ می‌خوره ‫به نیویورک و شهر رو نابود می‌کنه،
‫یه خانم و آقایی به هم می‌رسن ‫و عاشق هم می‌شن.
‫مشکل این زوج اینه که...
‫یه آقای سیاه‌پوست عاشق ‫یه خانم سفیدپوست می‌شه.
‫حتی هنوز نتوسنتم خبرش ‫رو به آقای فیلدستون بدم.
‫وقتی بفهمه داغون می‌شه.
‫قطعاً همین‌طوره. ‫اون داستان یه شاهکاره.
‫راستش، واکنش من وقتی ‫که برای بار اول خوندمش...
‫این بود که از این داستان ‫می‌شه یه فیلم بی‌نظیر ساخت.
‫خب، اگه کسی خواست با ‫نماینده‌های دیو بویس صحبت کنه،
‫من اطلاعات‌شون رو دارم.
‫محض اطلاع.
‫مامان، این یه فرصتیه تا ‫کار درست رو انجام بدی.
‫تا جبرانی بشه برای وقتی ‫که ازت خواسته بودیم...
‫گزارش قتل امت تیل رو پخش کنی.
‫می‌دونم که از این کارت پشیمونی.
‫خانم کوپر...
‫وقتی که دبیرستان ریوردیل متحد شد،
‫سه‌تا از مدارس سیاه‌پوست‌ها بسته شد.
‫و یهو ده بیست‌تا از معلم‌های ‫خوب از کار بیکار شدن.
‫یه مدرس فوق‌العاده هست که...
‫پارسال فقط مسافرکشی می‌کرده.
‫دخترها، من خیلی دوست دارم کمک کنم،
‫- ولی بقیهٔ اعضای پی‌تی‌ای... ‫- مامان!
‫توجیه‌شون کن.
‫ریوردیل داره متحول می‌شه.
‫الان وقتش رسیده تا یه ‫شروع تازه داشته باشیم.
‫دانش‌آموزها، صبح‌تون بخیر.
‫می‌دونم که سال سختی داشتین.
‫می‌دونم که مدیر اسبق‌تون...
‫خیلی اعتقادی به تغییر و تحول،
‫و ایده‌های جدید نداشت.
‫تا خواسته‌های تمام ‫دانش‌آموزانش رو برآورده کنه.
‫خب...
‫بذارین یه موضوعی رو براتون روشن کنم.
‫من پای تمام دانش‌آموزها هستم.
‫با این وجود...
‫مشکلاتی که جلوی ما هستن بزرگ و ریشه‌ای‌ان.
‫و اگه شما خودتون جزئی از راه حل نباشین،
‫پس خودتون جزئی از مشکل هستین.
‫پس به همگی هشدار میدم،
‫باهم مهربون باشین.
‫نجیب باشین.
‫بهتر باشین.
‫بریم که دست به کار شیم.
‫هــو!
‫‫«ریوردیل» «فصل: ۷ قسمت: ۱۹»
‫[دفتر مدیریت]
‫مدیر ودربی؟
‫- بله؟ ‫- سلام.
‫من آرچی‌ام. آرچی اندروز.
‫خواهش می‌کنم بشین.
‫چه کمکی از دست من برمیاد، آقای اندروز؟
‫خب، راستش قبلاً یه معلمی اینجا درس می‌داد.
‫تدریسش نظیر نداشت.
‫اون به اشتباه متهم شد که کمونیسته.
‫برای همین هم اخراج شد.
‫اسمش خانم تورنتنه.
‫من ادیث تورنتن رو خیلی خوب می‌شناسم.
‫اون یه مدرسِ فوق‌العاده‌ست.
‫دقیقاً. برای همین امیدوار بودم تا...
‫بذار ببینم می‌تونم درستش کنم یا نه.
‫ببینم می‌تونم ادیث رو برگردونم یا نه.
‫عالی می‌شه، مدیر ودربی. ازتون ممنونم.
‫قابلت رو نداشت.
‫پام‌پام‌هاتون رو سفت بچسبین ‫رقاص‌های دوست‌داشتنیِ من، چون...
‫♪ من بـرگـشتم... ♪
‫شرل، این تمرینِ خصوصی ویکسنه.
‫نه تمرین دختران سابق جاسوس‌های روسی.
‫حالا که مدیر ودربی امید یه عصر ‫طلایی رو به دبیرستان ریوردیل داده،
‫منم می‌خوام کودتا کنم و هدایت ‫تیم ویکسنِ خودم رو به عهده بگیرم.
‫واسه همین، اِولین، تو رو به ‫رقابت رقص دعوت می‌کنم.
‫هرکی بُرد همه‌چی مال اون می‌شه.
‫من دعوتت رو قبول نمی‌کنم.
‫راه دیگه‌ای نداری!
‫نوبت توئه.
‫امروز شروع یه دورهٔ جدید برای ویکسنه.
‫به همین خاطر...
‫من تصمیم گرفتم یه حقیقتی رو بگم.
‫من با تونی توپز رابطه دارم.
‫و اگه کسی با این موضوع مشکل داره،
‫بدون هیچ تعارفی می‌تونه ‫همون راهی که اِولین رفت رو...
‫بره و گم شه.
‫ما همه‌مون هوات رو داریم، شرل.
‫و...
‫- ما خودمون هم... ‫- می‌خوایم بگیم که باهم‌ایم.
‫آقای فیلدستون، ببخشید که ‫زودتر خبرش رو بهتون ندادم.
‫هی، درک می‌کنم بچه‌جون. متوجه‌ام.
‫واسه این که ارزش‌های سنتی آمریکا ‫رو تبلیغ نکردی رد صلاحیتت کردن.
‫می‌دونی این معنیش چیه؟
‫اون‌ها نمی‌خواستن که یه مرد سیاه‌پوست ‫به یه زن سفیدپوست برسه.
‫- حالا چیکار کنیم؟ ‫- منظورت چیه؟
‫بدون تأیید اون‌ها منتشرش می‌کنیم.
‫توی دنیا منتشرش می‌کنیم و ‫امیدواریم تا بهترین‌ها پیش بیاد.
‫امیدوار بودم همین تصمیم رو بگیری.
‫و بسته به فروش کمیک،
‫گفتم شاید برای دفع بعد...
‫دفعهٔ بعدی درکار نخواهد بود، بچه‌جون.
‫برای من کافیه. من دیگه نمی‌تونم.
‫این بهترین کمیک منه.
‫یه اثر هنریه.
‫این کمیک واقعاً حرف برای گفتن داره.
‫دیگه اون هیئت هم برام اهمیتی نداره.
‫بذار داستانِ شهاب سنگ، آواز قوی پپ باشه.
‫اثر بهتری رو به‌یاد نمیارم.
‫این وسط...
‫می‌شه یه لطفی در حقم کنی، بچه‌‎جون؟
‫می‌شه آخرین نقد رو خودت بنویسی؟
‫فکر کن که مدحِ کار مائه.
‫برای آخرین نسخهٔ پپ کمیکس.
‫باعث افتخار بود، بچه‌جون.
‫جدی میگم.
‫خب دیگه...
‫تا لحظهٔ آخر رویای قشنگی بود.
‫خدای من، خیلی منتظرش بودم.
‫چی گرفتی مگه، عزیزم؟
‫[کتاب اصرار جوانی]
‫اولین نسخهٔ کتابم.
‫کتاب نوشتی؟ حتماً پدر و ‫مادرت بهت افتخار می‌کنن.
‫اوه. سلام، کو. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫سلام، بابا. آدری گفت حالت خیلی خوش نیست.
‫گفتم برات یه مقدار نودل ‫مرغ پاپز رو بیارم.
‫اوه، پسرم. ممنون. واقعاً...
‫لطف کردی.
‫مربی اندروز؟
‫موضوع چیه؟
‫منم توی این مسافرخونه‌ام.
‫و این که...
‫حموم اتاق خودم خراب شده بود.
‫پدرت بهم اجازه داد از حموم خودش استفاده کنم.
‫آه...
‫درسته.
می‌خوای بیای داخل یه چیزی بخوری؟
‫ام...
‫نه، نه، ام...
‫بهتره دیگه برگردم.
‫مامان،
‫می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫اوه.
‫چیه، بتی؟
‫من یه کتاب نوشتم.
‫خدای من، آره.
‫واقعاً کتاب نوشتی. ‫عکست رو روی جلد می‌بینم...
‫که لباس زیر تنته.
‫واقعاً دوست دارم که کتابم رو بخونی.
‫اوم...
‫روی جلدش نوشته که مخصوص نوجوانان.
‫من چرا بخونمش؟
‫خب، توی یه دنیای ایده‌آل...
‫دوست دارم که بهم ‫افتخار کنی که یه کتاب نوشتم.
‫ولی همین که بخونیش برای من کافیه.
‫فقط برای این که من رو بهتر بشناسی.
‫و با شناختن من...
‫شاید خودت هم بهتر بشناسی.
‫خیلی خوشحالم که دوباره برگشتین، خانم تورنتن.
‫جرالدین بعضی از شعرهایی که ‫اخیراً نوشتی رو برای من خوند.
‫امیدوارم که به نوشتن ادامه بدی.
‫اون هم ادامه میدم.
‫اصلاً این تابستون قصد دارم که بیرون بزنم.
‫مثل مابقی نویسنده‌های بیت.
‫می‌خوام ببینم که می‌تونم حداقل یه...
‫شعر بزرگ و محبوب مثل ‫آلن گینزبرگ بنویسم یا نه.
‫اوه، عالیه!
‫می‌تونی ببینی که بیرون ‫از ریوردیل دنیا چطوریه.
‫توی سنی هستی که باید ‫دقیقاً همچین کاری کنی،
‫تا به عنوان یه شاعر پیشرفت کنی.
‫کلی.
‫تا حالا داستان کمیک شهاب ‫سنگ به گوشت خورده؟
‫آره، راستش چند بار هم شنیدم.
‫خودم حدس می‌زدم.
‫خب پس...
‫نظرت راجع‌به نویسندگی و کارگردانیِ
‫یه اقتباس از داستان شهاب سنگ ‫به عنوان یه فیلم سینمایی چیه؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫راستش من چند ساله که...
‫درگیر نسخهٔ تصویری داستان شهاب سنگ‌ام.
‫خب، به لطف جاگهد،
‫من با نماینده‌های دیو بویس در ارتباط بودم.
‫معلوم شد که اون‌ها چند ساله دنبال ‫حق ساخت فیلم بودن و موفق نشدن.
‫من از فرصت استفاده کردم.
‫و حدس زدم که تو هم ازش خوشت میاد.
‫ورانیکا، باورم نمی‌شه دارم چی می‌شنوم.
‫هرچند به این راحتی‌ها هم نیست.
‫ولی یه کارهایی می‌شه کرد.
‫مثلاً ستارهٔ مناسبِ داستان ‫رو به فیلم دعوت کنی.
‫یکی مثل...
‫سیدنی پویتر.
‫دقیقاً.
‫می‌تونی باهاش صحبت کنی؟
‫شاید من نتونم باهاش صحبت کنم،
‫ولی جفت‌مون یکی رو می‌شناسیم که خوب می‌تونه!
‫جوز مک‌کوی.
‫ولی، کِلی...
‫اگه قراره یه ستارهٔ بزرگ ‫مثل سیدنی رو بیاریم،
‫اقتباس تو هم نباید مو لای درزش بره.
‫نگران نباش، نمیره.
‫تازه کو تا تابستون. از الان شروع می‌کنم.
‫عالی شد.
‫پس...
‫دارم فکر می‌کنم تا چهار پنج سال آینده ‫توی جشنوارهٔ کن فیلم رو اکران کنیم.
‫چطوره؟
‫ایول.
‫سلام.
‫چرا زانوی غم بغل کردی؟
‫جزئیات اردوی ایوانز مشخص شد.
‫اردوی بسکتبالم.
‫خب...
‫خوبه که، نه؟
‫تاریخ رو یهو عوض کردن،
‫و اردو رو گذاشتن دقیقاً...
‫وسط برداشت سالیانهٔ ذُرت‌مون توی مزرعه.
‫خب حالا این یه بار رو نمی‌شه ‫واسه برداشت محصول نری؟
‫ذرتی که توی اون یه ماه برداشت می‌کنیم...
‫از لحاظ مالی کل سال مزرعه‌مون رو می‌چرخونه.
‫نمی‌تونم نرم.
‫مامان و بابام به کمکم نیاز دارن.
‫برای همین باید...
‫بیخیال کمپ بسکتبال بشم.
‫خب...
‫گور باباش.
‫نه.
‫غمت نباشه رج، من جات میرم مزرعه‌تون.
‫چرت نگو اندروز.
‫تو هدف‌های دیگه‌ای داری.
‫هر هدفی که داشتم
‫به اندازه‌ی فرستادنت به دانشگاه
‫و بازیکن حرفه‌ای شدنت مهم نیست.
‫تازه، توی زمین کار کردن ‫با دست‌هام...
‫جبران کردن لطف‌های زمین...
‫و نوشتن درباره‌‍ش موقعی که ‫به یه قطعه علف تکیه دادی...
‫این...
‫دقیقاً کاریه که یه نویسنده‌ی بیت ‫باید انجام بده.
‫مامان و بابای من نمی‌تونن ‫بهت حقوق بدن آرچی.
‫- کار آسونی هم نیست. ‫- رج...
‫از پسش بر میام.
‫همه‌‍ش یه‌جور تجربه‌ست.
‫تو باید بری کمپ اونز.
‫بذار من توی داک کریک جورت رو می‌کشم.
‫توی طویله‌تون بخوابم...
‫ساز یوکللی یاد بگیرم، با ‫مامان و بابات هم‌سفره میشم.
‫باشه، باشه.
‫به‌نظر خوب میاد.
‫مرسی آرچی.
‫دوستت دارم رج.
‫من هم دوستت دارم آرچی.
‫مامان؟
‫چیه؟ ‫چی شده؟
‫من...
‫کتابت رو خوندم...
‫و واقعاً نمی‌دونم چی بگم.
‫خوشحالم که خوندیش.
‫بتی، تو یه کتاب نوشتی...
‫یه کتاب کامل...
‫و حق با توئه.
‫تونستم بهتر بشناسمت.
‫هم تو و همینطور تمام اون زن‌های ‫جَوون شگفت‌انگیز، باهوش و آینده‌دار.
‫پر از فکر، ترس، درگیری...
‫و آرزو.
‫رویاهای بزرگی دارن.
‫آره، درسته.
‫بعد به خودم فکر کردم...
‫که بزرگ‌ترین آرزوم ‫بانوی شایسته ریوردیل شدن بود.
‫مامان، یه‌بار بهم گفتی ‫آرزوت مهماندار شدن بوده.
‫می‌خواستی دور دنیا بگردی ‫و با آدم‌های شگفت‌انگیز آشنا بشی
‫و خودت هم یه آدم شگفت‌انگیز بشی.
‫آره خب، اون...
‫یه آرزوی مسخره مال خیلی ‫وقت پیش از یه دحتره جَوون بود.
‫نه، مامان.
‫هیچ آرزویی مسخره نیست.
‫می‌دونم فکر می‌کنی دیر شده برات ‫اما نشده.
‫می‌تونی خوشحال باشی.
‫لطفاً، ازت خواهش می‌کنم ‫این رو باور داشته باش.
‫احتمالش هست که هیچوقت این رو ‫توی دکه‌ی روزنامه‌فروشی‌ای نبینید.
‫اما باز هم با این وجود ‫پپ کمیکس تصمیم گرفته که منتشرش کنه.
‫ما این شماره‌ی آخر رو بدون مُهر ‫تأیید نظامنامه‌ی کمیک منتشر می‌کنیم.
‫این یعنی که این شماره ‫عاقبتش سطل آشغال یا سوزونده شدنه.
‫اما ما اینجا در پپ کمیکس در برابر ‫سانسور محتوایی که در فرهنگمون جایی نداری
‫و مخصوصاً برای داستان‌هایی مثل ‫«ستاره‌ی دنباله‌دار» وضع شده می‌ایستیم.
‫امیدواریم این کمیک به دستتون برسه
‫و داستان‌هاش شما رو به فکر ببره...
‫تا کمتر احساس تنهایی کنید.
‫ما اینجا در پپ کمیکس ‫شما با این پیام آخر تنها می‌ذاریم.
‫نابود کردن نسبت به ساختن آسون‌تره.
‫سعی کنید سازنده باشید، نه نابودکننده.
‫این رو ملکه‌ی ذهن‌تون کنید ‫و از این اقتباس داستان «ستاره‌ی دنباله‌دار»
‫اثر دابلیو. ئی. بی. دیو بویس بزرگ ‫لذت ببرید.
‫مردی که تحت شرایط بسیار ‫سخت تصمیم گرفت باور داشته باشه
‫که پایان دنیا از پیش رقم نخورده.
‫همیشه فرصتی برای آینده‌ای ‫روشن‌تر، بهتر و قوی‌تر هست.
‫این یک خداحافظی از طرف تمام ما ‫عوامل پپ کمیکس‌ـه، اما همیشگی نیست.
‫باز هم هم‌دیگه رو ملاقات می‌کنیم.
‫تبتا!
‫سلام.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫سلام غریبه.
‫یا خدا.
‫چه عجب ما شما رو دیدیم.
‫عینکت چی شد؟
‫اون تلویزیون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫جاگهد...
‫من اون تبتایی نیستم که با ‫انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان
‫داره توی کشور سفر می‌کنه.
‫من تبتایی هستم که فراموشش کردی.
‫منظورت چیه؟
‫بگیر بشین.
‫بذار یه‌چیزی نشونت بدم.
‫- داستان ما درباره‌ی یه شهر... ‫- وای!
‫وایسا ببینم، این تلویزیون رنگیه؟!
‫و اهالی اون شهره.
‫از دور...
‫- شاید مثل خیلی از شهرهای کوچیک دیگه... ‫- صدای منه؟
‫- توی دنیا باشه. خوب، امن. ‫- فقط...تماشا کن.
‫بی‌گناه.
‫- بعدش همه چیز رو بهت توضیح میدم. ‫- اما وقتی بهش نزدیک‌تر بشید
‫سایه‌های زیرش رو می‌بینید.
‫اسم شهر ما ‫ریوردیل‌ـه.
‫♪ بهم بگو ♪
‫خب؟
‫یادم میاد.
‫همه چیز رو یادم میاد.
‫این که تو و بقیه رو فرستادم به سال ۵۵
‫تا ریوردیل رو از ‫ستاره‌ی دنباله‌دار بیلی نجات بدم؟
‫و همینطور وقتی که تو و دوست‌هات
‫کلی زحمت کشیدید تا این خط زمانی ‫رو کمتر تاریک و پوچ و بی‌امید کنید
‫من سعی می‌کردم بقیه‌ی خط‌های ‫زمانی رو از آشفتگی نجات بدم...
‫یا بهتره بگم...جهان‌های ‫چندگانه رو پایدار کنم.
‫ما موفق شدیم؟
‫آره، شدی.
‫کار همه‌تون عالی بود.
‫ذات خوبتون...
‫درگیری‌هاتون این شهر رو تغییر داد...
‫یا بهتره بگم این دنیا رو تغییر داد.
‫و همینطور داره بهتر و بهتر میشه.
‫ایول.
‫حرف نداره.
‫پس فکر کنم تو هم موفق شدی.
‫بعد از کلی آزمون و خطا فهمیدم ‫که غیرممکنه
‫تا بتونم تموم اون خط‌های ‫زمانی رو از آشفتگی در بیارم.
‫برای همین همه‌شون رو به ‫یه خط زمانی واحد تبدیل کردم.
‫همین خط زمانی.
‫و انرژی تمام خط‌های ‫زمانی دیگه رو استفاده کردم
‫تا این دنیا رو پایدار و تقویت کنم.
‫عالیه.
‫آره.
‫اما...
‫حالا که پایدار شده...
‫نمی‌تونم کسی رو توی زمان جابه‌جا کنم.
‫نمی‌تونم شما رو به ۲۰۲۳ بفرستم.
‫پس یعنی بقیه چیزی از ‫اتفاقاتی که افتاده یادشون نمیاد؟
‫درسته نمی‌تونم توی زمان جابه‌جاشون کنم ‫اما می‌تونم نشون‌شون بدم.
‫می‌تونم چیزی که به تو ‫نشون دادم رو نشون‌شون بدم
‫و بعدش خودشون می‌تونن تصمیم بگیرن
‫که می‌خوان زندگی ‫گذشته‌شون یادشون بمونه یا نه.
‫بیا بهشون زنگ بزنیم.
‫این حداقل کاریه که می‌تونم بکنم.
‫دوست‌هام رو دوباره گفتم بیان
‫و درباره‌ی آینده بهشون گفتم.
‫گفتم که نمی‌تونیم به ‫زندگی قبلی‌مون برگردیم
‫اما اونا یادشون نمیومد ‫مگه اینکه خودشون تصمیم می‌گرفتن
‫و بعدش باز باید تصمیم می‌گرفتن که ‫می‌خوان یادشون بمونه یا فراموش کنن.
‫ببینید، می‌دونم هضمش سخته.
‫برای همین تصمیمش رو ‫می‌ذارم به عهده‌ی خودتون.
‫اگه علاقه داشتید، می‌دونید کجا پیدام کنید.
‫شک داشتم اصلاً هیچ‌کدوم‌شون ‫پیشنهاد تبتا رو قبول می‌کنن یا نه.
‫جاگهد؟
‫من دیگه مغزم نمی‌کشه.
‫گفتم اگه واقعی باشه ‫شاید بتونم ازش شعر بنویسم.
‫«زوزه»ی مخصوص خودم.
‫بیا بریم.
‫توی آینده...
‫به این میگن پشت سر هم دیدن.
‫داستان ما درباره‌ی یه شهره...
‫یه شهر کوچیک و اهالی اون شهر.
‫از دور...مثل خیلی از شهرهای ‫کوچیک دیگه توی دنیاست.
‫من بوکسور بودم...
‫زندانی بودم، بازیکن فوتبال بودم.
‫سرباز بودم...
‫مثل بابام.
‫با بابام بودم
‫و اون...
‫باز مُرد.
‫خب...
‫به بقیه قول دادم بهشون خبر بدم.
‫می‌خوای بهشون چی بگی؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر نمی‌کردم دیگه بابام رو ببینم.
‫برای همین...
‫از این بابت خوشحالم.
‫اما نمی‌دونم می‌خوان ‫چیزی که دیدم ببینن یا نه.
‫در هر حال، اگه کسی خواست، می‌دونه کجا بیاد.
‫جاگهد...
‫آرچی بهمون گفت چی بهش نشون دادی.
‫می‌خوایم چیزی که آرچی دید رو ببینیم.
‫- با هم. ‫- بتی و ورانیکا، عین همیشه.
‫داستان ما درباره‌ی یه شهره، یه شهر کوچیک. ‫بی‌گناه، خوب.
‫نزدیک‌تر که بشید ‫کم‌کم سایه‌های زیرش رو می‌بینید.
‫اسم شهر ما ‫ریوردیل‌ـه.
‫می‌تونستی یه‌کم بهتر ما رو برای ‫همچین چیزی آماده کنی، جاگهد جونز.
‫خیلی...
‫تاریکی...
‫توی دنیاش بود.
‫و خانواده‌ی من...
‫پدرم قاتل بود.
‫خواهرم کشته شد
‫و بعد دوباره زنده شد.
‫من و تو...
‫با هم بودیم.
‫آره.
‫ولی جدا شدیم.
‫من با آرچی بودم.
‫و شوهرم رو کُشتم، چد...
‫و همینطور پدرم.
‫چیزی که قراره ببینید ‫گذشته‌ی شماست...
‫اما همینطور هم آینده‌ی شماست.
‫و ممکن بخش‌هاییش ناخوشایند باشه.
‫از پسش بر میایم.
‫یه‌جاهاییش ممکنه خودتون رو نشناسید.
‫کوین و جولیان کجان؟
‫کوین پرسید کِلی جایی توی ‫داستان تلویزیون هست یا نه.
‫وقتی بتی گفت نیست ‫اون هم نخواست بیاد.
‫وقتی جولیان فهمید توی داستان بازیچه‌ست...
‫اون هم نخواست بیاد.
‫اما بقیه‌مون می‌خوایم ‫بدونیم گذشته‌مون چطوریه.
‫خیلی هم خوب.
‫داستان ما درباره‌ی یه شهره، یه شهر کوچیک. ‫بی‌گناه، خوب.
‫نزدیک‌تر که بشید ‫کم‌کم سایه‌های زیرش رو می‌بینید.
‫حالا دیگه می‌دونید.
‫می‌دونید زندگی‌تون قبل از ‫ستاره‌ی دنباله‌دار چی بوده.
‫ماجراجویی‌هایی که داشتید، ‫آدم‌هایی که دوست داشتید...
‫کسایی که از دست دادید.
‫خوب، بد...
‫رنج‌ها.
‫سؤال اینجاست که آیا می‌خواید تا ‫آخر عمرتون همینطور خبر داشته باشید
‫یا ترجیح می‌دید فراموش کنید؟
‫چون من می‌تونم از حافظه‌تون پاکش کنم.
‫چون که یه فرشته‌ست.
‫در مورد همین یه‌چیزی بگم، فرشته تبتا...
‫می‌تونم بهت بگم فرشته تبتا؟
‫یه‌چیزی هست که همه در موردش بحث کردیم
‫و می‌خواستیم بدونیم
‫میشه فقط چیزهای خوبش رو یادمون بمونه؟
‫تموم قاتل سریالی‌ها، ابرقدرت‌ها و ‫پادشاه‌های گارگویل رو فراموش کنیم
‫و تمام دوران شادی که ‫داشتیم رو یادمون بمونه؟
‫طرز کارش اینطوری نیست.
‫میون کلامت، چرا...می‌تونم همچین کاری بکنم.
‫آره. ‫می‌تونم دکمه‌ی ریسِت رو بزنم
‫و فقط خاطره‌های خوب رو به اشتراک بذارم.
‫فکر کنم بعد از تمام سختی‌هایی که کشیدید
‫دیگه لیاقت انقدر رو دارید.
♪ « The Platters - Twilight time » ♪
‫هی، تبتا.
‫اینجا همون تیکه‌‍شه که ولم می‌کنی میری؟
‫نمی‌خوای ببینی آخر فیلم چطوریه؟
‫می‌دونم چطوری تموم میشه.
‫تو هم می‌دونی.
‫بمون.
‫نمی‌تونم.
‫چرا؟
‫خب...
‫اولاً که همینجوریش یه تبتای دیگه اینجا
‫توی این دنیا هست.
‫خب چه بلایی سرش میاد؟
‫نقل مکان می‌کنه به شیکاگو.
‫اول میره دانشکده‌ی کسب و کار ‫و بعدش هم دانشکده‌ی حقوق.
‫توی تک تک زوایای زندگیش تبدیل به ‫وکیل مدافع حقوق مدنی میشه، تا آخر عمرش.
‫اما یعنی ما...
‫خب پس این هم همون دلیلیه که باید بمونی.
‫ما با هم زندگی کردیم.
‫با هم زندگی مشترک داشتیم.
‫- اصلاً هیچ‌کدوم‌شون واقعی بود؟ ‫- معلومه که بود.
‫همونطور که این واقعیه.
‫همه‌شون واقعی بود. ‫اتفاق افتادن.
‫قرار عاشقانه‌ی محشرمون ‫قبل از پایان دنیا
‫که تایتانیک دیدم و بعدش رفتیم ‫پاپز غذا خوردیم رو یادته؟
‫و تشکیل خونواده دادیم.
‫با هم پیر شدیم.
‫اون حباب زمانی هنوز سر جاشه.
‫هنوز داره ازمون محافظت می‌کنه.
‫از چیزی که داشتیم ‫از چیزی که همیشه برامون می‌مونه.
‫اما از اینجا به بعد...
‫فقط یه راه رو به جلو هست.
‫و باور کن جاگهد، این چیز خوبیه.
‫خیلی مزخرفه که باید می‌مُردی ‫که این اتفاق‌ها بیوفته.
‫اما نمُردم.
‫دیگه نه.
‫ستاره‌ی دنباله‌دار...
‫پایان دنیا، دیگه...
‫دیگه اتفاق نمیوفته.
‫ما راست و ریسش کردیم.
‫هی خدا.
‫همون موضوع پارادوکس زمان همیشگی.
‫میشه حداقل برای خدافظی ببوسمت؟
‫جاگهد جونز، ذهنم رو خوندی.
‫و توی یه چشم به‌هم زدن ‫فرشته تبتا رفته بود.
‫اما بهترین هدیه رو بهمون داده بود...
‫خاطراتمون.
‫خاطراتی که برای بیشترین ‫درصد شادی ویرایش شده بود.
‫خاطرات خوب.
‫خاطراتی که تا آخر عمر ‫عزیز نگه می‌داشتیم.
‫اما من تصمیم گرفتم هم خاطرات ‫خوب رو نگه دارم و هم خاطرات تلخ.
‫گفتم به‌عنوان مُوَرخ غیررسمی شهر...
‫این وظیفه‌ی منه.
‫اما از قرار معلوم...
‫من تنها کسی نبودم که تصمیم گرفته بود ‫همه چیز رو یادش بمونه.
‫بتی هم تصمیمش همین بود.
‫بیشتر از همه، بتی این رو درک می‌کرد ‫که ما رو خاطرات خوب و بد با هم می‌سازن...
‫شادی و رنجش...
‫تاریکی و روشنایی...
‫و تمام زخم‌هایی که توی مسیر می‌خوریم.
‫یه تغییر همه جانبه‌ی کیهانی دیگه ‫دوباره رقم خورده بود...
‫یا قرار بود بخوره.
‫اما صحنه برای آخرین فصل
‫داستان حماسی‌مون درباره‌ی ‫شهری با پپ آماده شده بود...
‫داستانی که تنها می‌شد یه اسم براش گذاشت...
‫«خداحافظ، ریوردیل»
♪ « Johnny Jewel – Tell Me » ♪
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.