..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آنچه گذشت...
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫موجودیتی ناشناخته ‫می‌خواد به فدراسیون بپیونده...
‫و فقط با خودت صحبت می‌کنه.
‫پیکارد.
‫برق صفحه خیلی بالا رفته.
‫یه چیزی داره ازش خارج می‌شه.
‫درسته ادمیرال. سفینه بورگ‌هاست.
‫تا حالا از این‌ها ندیده بودم.
‫داره سفینه‌مون رو جذب خودشون می‌کنه.
‫صرفا سفینه خودمون نیست،
‫کل ناوگانمون رو جذب می‌کنه.
‫روند نابودی خودکار رو آغاز کن!
‫پیکارد، صفر، صفر، صفر، نابودی، صفر.
‫سلام فرمانده.
‫تصور نمی‌کردم این‌قدر پیر شده باشی.
‫بذار من هم بهت برسم.
‫کیو...
‫«استارگیزر» و خدمه‌اش کجان؟
‫من مداخله کردم.
‫کیو به گذشته سفر کرد ‫و زمان حال رو تغییر داد.
‫«روز ریشه‌کنی» مبارکه عزیز دلم.
‫من که انسانم و رئیس‌جمهور ‫یه نظام اقتدارگرای بیگانه‌هراسم.
‫متأهل هم که هستی.
‫کیو تو گذشته چیکار کرده؟
‫یه تغییر ساده اعمال کرده.
‫چه تغییری بوده؟ چه زمانی بوده؟
‫سال 2024، ‫تو لس آنجلس بوده.
‫یکی اونجاست که کمکتون می‌کنه... ‫یه «ناظر»ه.
‫اگه بخوایم آینده رو نجات بدیم،
‫- باید گذشته رو ترمیم کنیم. ‫- چیکار کنیم؟
‫می‌شه با سرعت فرانور و کمک گرانشی ‫یه ستاره شکاف زمانی ایجاد کرد.
‫کرک چندین بار با «اینترپرایز» ‫چنین کاری کرده بود.
‫- ولی اون‌ها که اسپاک رو داشتن. ‫- ما هم ایشون رو داریم.
‫- داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫- ریوس، باید به گذشته سفر کنیم.
‫حال من با سفر در زمان بهتر نمی‌شه.
‫- لو رفتیم. ریوس! ‫- چندین سفینه دارن...
‫راهمون رو سد می‌کنن.
‫- نه! ‫- النور!
‫نه‌خیر.
‫همگی سلاح‌هاتون رو بندازین.
‫زود باشین!
‫نه‌خیر!
‫مگه کهکشانی امن، ‫کهکشانی مملو از انسان‌ها نبود؟
‫واسه چی دل می‌سوزونین؟
‫باید می‌دیدین اون یکی چه بلایی ‫سر نگهبان‌هام آورده بود.
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫دارین تو مأموریتی محرمانه ‫اختلال ایجاد می‌کنین.
‫بهتون دستور می‌دم ‫سریعا دست بردارین.
‫وگرنه چیکار می‌کنی عزیز دلم؟
‫یه کم شک کرده بودم،
‫ولی هر چی بیشتر می‌گذشت، ‫دیگه آنیکای خودم رو نمی‌دیدم.
‫داری اشتباه مهلکی می‌کنی.
‫واقعا؟
‫بگو ببینم،
‫اسم کاملم چیه؟
‫- کاریش نداشته باشین! ‫- برو عقب ببینم!
‫تو کی هستی؟
‫النور!
‫همه‌چی درست می‌شه النور.
‫شرمنده‌ام که کمکی از دستم برنیومد.
‫نه. نه.
‫باید بریم.
‫رافی، ببرش بخش درمانگاه.
‫ریوس، از این خراب‌شده فراریمون بده.
‫دستگاه سه‌کاره طبی ندارن.
‫ای بابا.
‫حتی جعبه کمک‌های اولیه هم ندارن.
‫هیچی تو این سفینه لعنتی پیدا نمی‌کنم!
‫پد بهداشتی بردار، ‫این‌جوری خونش بند میاد...
‫و پوستش ترمیم می‌شه.
‫یکی بیاد اینجا کمکم کنه!
‫برو.
‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫چیزی نیست.
‫حالت خوب می‌شه، خب؟
‫حمله کردن.
‫حالش چطوره؟
‫باقی حالات زندگی از درکت خارجه.
‫ببینیم بروز ترست ‫دیگه موجب...
‫از دست رفتن چه چیزهایی شده؟
‫کیو...
‫دکتر، چقدر مونده؟
‫معلوم نیست حرکت با سرعت فرانور ‫با کمک گرانشی ستاره...
‫- چه نتیجه‌ای داشته باشه، اینه که... ‫- بجنب.
‫نمی‌خوام بگین بجنب.
‫هفت، شکاف سفینه جلویی رو هدف بگیر.
‫هدف گرفتم.
‫وایستا، وایستا. وایستا.
‫شلیک کن!
‫قشنگ زدیش.
‫ای حرومزاده‌ها. هنوز تموم نشدن!
‫از بیخ گوشمون گذشت...
‫چهل و چهار درصد از توان سپر باقی مانده.
‫محکم بشینین!
‫بذار من ردیفش کنم.
‫دارم مسیر سفر زمانی رو محاسبه می‌کنم.
‫دارم انرژی پرتو ‫ذرات تاکیون رو فعال می‌کنم.
‫دشمنان رو از بین می‌برم.
‫وای.
‫این دیگه چه...
‫ادمیرال؟
‫فرماندهی سفینه دیگه دست من نیست.
‫باید برعکس حرکت کنیم ‫که رو به جلو پیش بریم.
‫باید خرد بشیم که ترمیم پیدا کنیم.
‫به گذشته سفر می‌کنیم.
‫محکم بشینین. ‫سرعت فرانور رو فعال کرد.
‫سرعت فرانور به شش واحد رسیده.
‫به هفت واحد رسید.
‫روانیه‌ها! به هشت واحد رسید.
‫به نه واحد رسید!
‫آروم باش. محکم بچسب عزیز دلم.
‫- چیزی نیست. هوات رو دارم. ‫- به 9.2 واحد رسید.
‫به 9.5 واحد رسید!
‫موفق شدیم؟
‫کرونومترمون رو زدن. ‫نمی‌شه به این راحتی‌ها فهمید.
‫سرنخ مفهومی پیدا کنین.
‫رو ماه که مستعمره‌ای نیست.
‫آلودگی ناشی از سوخت فسیلی داریم، ‫کاهش اوزون آغاز شده،
‫بارش هسته‌ای هم نداریم.
‫حدس می‌زنم حوالی همون زمان مد نظرمون باشیم.
‫به کره زمین تو قرن بیست و یکم خوش اومدین.
‫هدایت سفینه غیرفعال شده.
‫سپرمون از بین رفته.
‫تحت تأثیر گرانش زمینیم. ‫نمی‌تونم نگهش دارم.
‫برق کل صفحه داره قطع می‌شه.
‫جای سپر انفجاری رو عوض کن.
‫سپر انفجاری جلویی از کار افتاده.
‫به سفینه خودم دسترسی ندارم!
‫دارم برق پشتیبان اضطراری رو فعال می‌کنم.
‫شاید اگه بتونم پروتکل بازیابیش رو فعال کنم،
‫بتونیم تا حدی به صورت دستی هدایتش کنیم.
‫سی و هفت درصد هدایتش رو ‫مجددا به دست گرفتم.
‫می‌شه با همین حد فرود اومد؟
‫در واقع می‌شه... ‫محل سقوطمون رو انتخاب کرد.
‫تو لس آنجلس سقوط کنیم؟
‫نمی‌شه که با یه سفینه تو یکی...
‫از پرجمعیت‌ترین شهرهای ‫این دوره سقوط کنیم.
‫- فکر بهتری دارین؟ ‫- آره.
‫هدایت رو به من بسپار.
‫کجا می‌بریمون؟
‫می‌برمتون خونه.
‫گزارش وضعیت بدین.
‫حال همگی خوبه؟
‫گمون کنم خوب باشم.
‫حتما اشتباهی رخ داده.
‫برق اصلی و یدکیمون رو به اتمامه.
‫می‌رم بررسی کنم.
‫باید برق بخش درمانگاه رو وصل کنیم!
‫زود باشین!
‫النور فقط به خاطر ‫همین تخت حیات زنده مونده!
‫گندش بزنن!
‫- توان من از تصورتون بیشتره. ‫- عه، جدی؟
‫- ثابت کن. ‫- نمی‌تونم.
‫فعلا دارم به اعضای بدنم...
‫می‌رسم.
‫واقعا... ‫واسه اولین بار شوخی کردی؟
‫باید برق رو وصل کنین!
‫طاقت بیارین رافی! ‫داریم ردیفش می‌کنیم، قسم می‌خورم.
‫ملکه برقمون رو منحرف کرده.
‫حتما انرژیش با سفر در زمان ته کشیده.
‫داره برق جذب می‌کنه ‫که جون خودش رو نجات بده.
‫بالا اصلا برق نداریم!
‫خاموشش کن.
‫- اگنس، خاموشش کن! ‫- باید سعی کنیم جداش کنیم.
‫این‌ها رو بکنین.
‫ولش کنین. ‫خیلی طول می‌کشه.
‫نه ریوس! ‫باید زنده بمونه.
‫- مدالم رو می‌خوام. ‫- چی؟
‫مدالم رو راهبه‌ها بهم داده بودن.
‫لطفا برام دربیارینش.
‫- تو جیبمه. ‫- باشه.
‫از اون‌جایی که می‌دونم ‫با زحمت به دستش آوردم،
‫حتی تو همین هستی هم آرومم می‌کنه.
‫وای، خیلی قشنگه.
‫«سم نیاک کان.»
‫«فرصتی جز حال وجود ندارد.»
‫اگه شکست بخوریم،
‫النور رو سرافکنده کردیم.
‫کل ساکنین دنیای خودمون رو ‫هم سرافکنده کردیم.
‫از همین روی،
‫با این که احساسات همگیمون...
‫دم از کار دیگه‌ای می‌زنه،
‫باید ادامه بدیم.
‫باید خط زمانیمون رو ترمیم کنیم.
‫- باید... ‫- بهتر بود می‌ذاشتی ریوس بکشدش.
‫ما که جز ملکه‌شون، ‫رابطی با شکاف...
‫شکل گرفته در زمان نمی‌شناسیم.
‫تا احیا نشه هم ‫ناتوانیم...
‫شوخیت گرفته؟
‫می‌خوای همین‌جا بمونیم...
‫و ازش پرستاری کنیم که احیا بشه؟
‫رافی، خودم می‌دونم ‫چه احساساتی بهت دست داده...
‫بهت قول می‌دم نمی‌دونی.
‫آخه احساساتی که بهم دست داده...
‫حاکی از ناامیدی...
‫بسیار...
‫و شدید از رهبرمونه.
‫بیا یه لحظه ترجیح دادن...
‫ملکه فلان فلان شده بورگ‌ها ‫به النور رو نادیده بگیریم.
‫چرا کل تاریخ تغییر کرده؟
‫کار کیو بوده.
‫دلیلش همین بوده.
‫ما که نمی‌دونیم کیو چیه، ‫ولی چندین دهه به بازیش گرفته بودی.
‫نه؟ نه؟
‫آخه کار شما دو تا همینه دیگه، نه؟
‫با همدیگه جدال می‌کنین.
‫جهت سرگرمی خودتون ‫زندگی ملت رو به بازی می‌گیرین.
‫نه رافی.
‫خودش چنین کاری می‌کنه.
‫خیلی‌خب.
‫ملکه‌شون گفته یکی هست ‫که می‌تونه کمکمون کنه.
‫طرف تو همین زمان، تو لس آنجلسه.
‫طرف رو «ناظر» خطاب کرده بود.
‫یعنی اگه طرف رو پیدا کنیم، ‫می‌تونیم این کابوس...
‫اسمش چی بود... ‫کنفدراسیون رو از بین ببریم؟
‫- اون‌جوری النور زنده می‌شه؟ ‫- اصلا نمی‌شه فهمید الان...
‫خارج چرخه علیت زمانی هستیم یا نه.
‫جوراتی.
‫اگه زمان رو ترمیم کنیم،
‫النور زنده می‌شه یا نه؟
‫نمی... نمی‌دونم.
‫خب، من که فرض می‌کنم زنده می‌شه،
‫منتظر احیای اون موجود هم نمی‌مونم.
‫حالا که تنها سرنخمون همین «ناظر»ه است،
‫احتمالا یه گونه فضاییه...
‫که نباید اینجا باشه ‫و تجهیزاتی داره...
‫که احتمالا سیگنال زیرفضایی ‫ساطع کنن، یعنی...
‫- می‌تونیم ردیابیش کنیم. ‫- شاید خودش نخواد پیداش کنیم.
‫راستش، زیاد برام مهم نیست.
‫می‌رم سراغش.
‫بیش از حد احساساتی شده.
‫- ممکنه مشکلات زیادی پیش بیاد. ‫- من باهاش می‌رم.
‫من هم می‌رم.
‫نباید اون رو با خودت بیاری.
‫- این رو می‌گی؟ ‫- آره.
‫- چرا نیارم؟ ‫- آخه الان چهارصد سال قبله.
‫باید حواست باشه پروانه‌ای نکشی.
‫اگه گمش کنی،
‫خودت هم علاوه بر کیو ‫خط زمانی رو تغییر می‌دی.
‫مراقبم دیگه.
‫نه‌خیر، اِم، تو عین بچه‌هایی می‌مونی...
‫که باید به دستکششون بند وصل کنن.
‫خواهش می‌کنم. منظورم اینه که...
‫- سلاح نبرم. ‫- فقط سلاح مطرح نیست.
‫توجه کسی رو به خودت جلب نکن.
‫با بیمارستان کاری نداشته باشین. ‫با مسئولین کاری نداشته باشین.
‫با ایست‌های بازرسی کاری نداشته باشین.
‫اگه با دستگاه اسکنتون کنن، ‫کارت شناسایی درون‌کاشت...
‫و تراشه‌های واکسیناسیون ‫آینده‌ای که هنوز رخ نداده رو پیدا می‌کنن.
‫متوجهم.
‫ادمیرال؟
‫من و دکتر جوراتی...
‫تا شما مشغول جست و جو هستین، ‫سعی می‌کنیم ملکه بورگ‌ها رو احیا کنیم.
‫مطمئنی می‌خوای چنین کاری بکنی؟
‫فقط خودش می‌تونه بهمون بگه...
‫واسه چی به کمک «ناظر»ه نیاز داریم...
‫و شاید بتونه بهمون بگه طرف کجاست.
‫صرفا جهت شفاف‌سازی می‌گم:
‫می‌خوایم ملکه‌ای ‫که می‌تونه همگیمون رو بکشه به هوش بیاریم،
‫خودمون رو از سفینه‌ای ‫که برق نداره منتقل کنیم...
‫و «ناظر»ی رو که معلوم نیست...
‫وجود داره یا نه، پیدا کنیم.
‫درست گفتی ریوس.
‫بریم سر کارمون.
‫چشم قربان.
‫هنوز می‌شه احیاش کرد.
‫سامانه فعال‌سازی مشبکش ‫کاملا غیرفعاله،
‫ولی مرکز ارتباطاتش این شکلیه.
‫ظاهرا داره سعی می‌کنه صحبت کنه، ‫ولی نمی‌تونه به هوش بیاد که حرفش رو بزنه.
‫وقتی لوکوتوس بودم،
‫وقتی عضو بورگ‌ها بودم،
‫به ندرت با صدای بلند صحبت می‌کردن.
‫ولی افکارشون رو در جا با باقی...
‫بورگ‌ها به اشتراک می‌ذاشتن.
‫- شاید... ‫- واقعا داره صحبت می‌کنه.
‫ولی کسی حرف‌هاش رو نمی‌شنوه، ‫آخه به کسی متصل نیست.
‫شاید بتونم برق هدایتگر محیطی رو جذب کنم...
‫و سفینه‌مون رو رابط کاربری کنم.
‫در حدی ترمیمش می‌کنم ‫که از این حالت...
‫بهبود یابی خارج بشه.
‫باید این‌طوری به سامانه ‫هسته مرکزیش دسترسی پیدا می‌کردم...
‫که لابد در واقع خودش باشه... ‫ولی نمی‌تونم وصل بشم.
‫خودتون وقتی عضو توده اشتراکیشون بودین، ‫بهش دسترسی داشتین؟
‫آره.
‫احساس سرخوشی شدیدی داشتم،
‫ولی اصلا از وجود خودم آگاه نبودم،
‫- انگار فقط خودش وجود داشت. ‫- یعنی از دید نظری، اگه لوکوتوس بودی،
‫می‌تونستی درونش رو ترمیم کنی.
‫نه. با ذهن من آشناست.
‫معمولا جذب فردی جدید، ‫چند ساعت طول می‌کشه،
‫ولی من رو چند ثانیه‌ای جذب می‌کنه.
‫- ولی من رو که جذب نمی‌کنه. ‫- اصلا راه نداره.
‫با ذهن من که آشنا نیست، ‫تازه هشت درصد بیشتر توان نداره.
‫مگه هشت درصدش می‌خواد ‫چقدر سرخوشی داشته باشه؟
‫کافیه بهش دسترسی پیدا کنم، ‫ترمیمش کنم،
‫تو هم تا کامل جذبم نکرده، ‫جدام کنی دیگه.
‫در اون صورت می‌تونم هم ‫برق سفینه رو وصل کنم،
‫هم خودش رو احیا کنم.
‫ببینین، خودتون گفته بودین...
‫که خودش باید بهمون بگه ‫اینجا چیکار کنیم.
‫اگه نباشه، شکست می‌خوریم.
‫نه.
‫بالاخره تونستم برق پشتیبان حیات رو...
‫به انتقال‌دهنده‌ها برسونم.
‫ولی فعلا... ‫در سطح زیررایانشی هستن.
‫گمون کنم اصطلاح فنیش «به درد نخور» باشه.
‫ولی به احتمال زیاد برقمون ‫واسه سفر یه طرفه کافی باشه.
‫بد نبود همین برق رو ‫زودتر به کار می‌گرفتیم.
‫ولی مقابله با دورانش غیرفعاله.
‫- نزدیک همدیگه فرود میایم، ولی... ‫- ده دقیقه دیگه می‌ریم.
‫راف، آروم باش، ‫ما که هنوز مطمئن نیستیم کجا بریم.
‫می‌ریم برج صنعتی «مارکریج».
‫یه مقدار تحقیق کردم.
‫مرتفع‌ترین نقطه لس آنجلس ‫تو سال 2024 همون‌جاست.
‫می‌تونیم از بالاش، ‫کل سیگنال‌های فضایی رو دریافت کنیم.
‫هر چی تو این دوره زمانی کار می‌کنه بردارین.
‫هنوز هم عین حرومزاده‌های فاشیستم؟
‫عین فاشیست‌ها که نیستی. ‫ولی حرومزاده رو نمی‌دونم.
‫احسنت.
‫می‌رم ببینم انتقال‌دهنده‌مون در چه حاله.
‫این‌ها رو جوراتی داد.
‫- می‌تونه با این‌ها برگردوندمون. ‫- راف...
‫خودمون می‌تونیم اونجا ‫با هم ارتباط برقرار کنیم،
‫ولی الان که رله زیرفضایی نداریم، ‫نمی‌تونیم با سفینه ارتباط داشته باشیم.
‫- رافی، تو عزیزت رو از دست دادی... ‫- ضمنا، این دستگاه سه‌کاره رو...
‫هم تنظیم کردم که کل ‫نابهنجاری‌ها رو شناسایی کنه.
‫- اگه می‌خوای صحبت کنیم... ‫- راستش، می‌خوام...
‫سعی کنم راه‌حل ترمیم ‫خط زمانیمون رو پیدا کنیم...
‫و احساسم موقع تماشای مرگش رو تعریف نکنم.
‫جذب نیمه کاره است دیگه.
‫به هر حال، کسی که دلش نمی‌خواد ‫تا وسط راه جهنم پیش بره.
‫ولی تو هوام رو داری دیگه.
‫خودآگاهم می‌ره درونش که ترمیمش کنه.
‫ولی ناخودآگاهم... ‫ترس‌هام، احساساتم...
‫و کل چیزهایی که به درد بورگ‌ها نمی‌خورن ‫پیشت می‌مونن دیگه.
‫خلاصه که پیشاپیش عذر می‌خوام.
‫- اگنس، احتمالات زیادی... ‫- تا وقتی اون بخشم جدا باشه،
‫همچنان خودمم دیگه.
‫می‌تونی روند ترمیم کردنم رو...
‫تو اون نمایشگره ببینی ‫و به صد در صد که رسید،
‫ارتباطم رو قطع می‌کنی دیگه.
‫هر چی بیشتر درونش بمونی، ‫قوی‌تر می‌شه.
‫اگه داشتم از دست می‌رفتم، ‫لوله‌اش رو می‌کشین دیگه.
‫بعدش همه‌چی متوقف می‌شه.
‫از کجا بفهمم تو دردسر افتادی یا نه؟
‫از اولش با ناخودآگاهم صحبت می‌کنین دیگه.
‫اگه اتفاق بدی رخ داد،
‫اول از همه خودتون خبردار می‌شین،
‫ضمنا...
‫می‌فهمین دلم چقدر واسه گربه ‫دوران دبستانم تنگ شده.
‫همگی موفق باشین.
‫یادتون باشه، ‫اومدین «ناظر»ه رو پیدا کنین،
‫ولی مراقب باشین.
‫خودتون دخالت نکنین.
‫اینجا تک‌تک کارهامون عواقب دارن.
‫حدالامکان نزدیک برج «مارکریج» ‫انتقالتون می‌دم.
‫خداحافظ بچه‌ها.
‫گمون کنم دیگه نوبت خودمه، نه؟
‫آره.
‫اگنس...
‫چیزیم نمی‌شه جناب.
‫خودم می‌دونم مراقبم هسـ...
‫[کارایی شبکه عصبی: یک درصد.]
‫وای. شما ابرقهرمانین؟
‫می‌شه رازم رو به کسی نگی؟
‫عه، عه، وای!
‫- چی شده؟ ‫- اصلا نمی‌دونم.
‫همین شکلی تو پیاده‌رو افتاده بود. ‫کارت شناسایی نداره.
‫نذاشت پلیس خبر کنم ‫یا ببرمش اورژانس.
‫شما متخصص همین موارد هستین دیگه، نه؟
‫بیمارستان نریم. ‫خواهش می‌کنم بیمارستان نریم.
‫هفت؟ ریوس؟ صدام رو دارین؟
‫زود باش کیف پولت رو بده.
‫آها، پول می‌خوای. فهمیدم. ‫خیلی‌خب. نه‌خیر.
‫ولی احسنت.
‫اذیتت می‌کنم‌ها خانم.
‫انصافا؟
‫ما که تازه اومدیم، ‫به همین زودی دوست پیدا کردی.
‫خب، جناب‌عالی که حساب مالی...
‫آخرالزمانمون رو شارژ نکردی.
‫تازه، خودش شروع کرده بود.
‫ترکیب این پس‌زمینه امیدوار کننده...
‫با محیط ناامید کننده رو ‫خیلی قشنگ نشون داد.
‫سال 2024 حرف نداره.
‫راستش، اصلا نتونستم درک کنم...
‫چطور ممکن بوده جامعه‌ای چنین متناقض ‫وجود داشته باشه...
‫و زودتر از اون حرف‌ها از هم نپاشیده باشه.
‫واسـ... اِم، واسه... ‫واسه چی انگار این‌قدر آرومی؟
‫- تو که هیچ‌وقت آروم نیستی. ‫- بهتره ریوس رو پیدا کنیم.
‫تونستم نشان ارتباطی خودت رو ردیابی کنم،
‫- ولی مال اون رو پیدا نکردم. ‫- هوم.
‫احتمالا خودش داره میاد دیگه.
‫بیا. ‫من که به امید پیکارد نمی‌شینم...
‫تا علیاحضرت رو به هوش بیاره.
‫اگنس؟
‫- صدام رو می‌شنوی؟ ‫- پیکارد.
‫چه احساسات خوش‌آیندی بهم دست داده.
‫احساس تحسین و احترام بهم دست داده.
‫گاهی اوقات دلم می‌خواد ‫لج کنم و ازت سرپیچی کنم،
‫ولی دلیل اصلیش اینه ‫که دلم می‌خواست بابام بودی.
‫می‌بینم که داریم دل رو می‌زنیم به دریا.
‫دارم می‌بینمش.
‫اون هم داره نگاهم می‌کنه.
‫عه، بخش شوخ‌طبعی ذهنم رو پیدا کرد.
‫تق تق، ولش کن.
‫ذهنم پر از آینه منحرف کننده است.
‫ملکه‌شون داره تو ذهنت جا باز می‌کنه.
‫می‌تونی مقاومت کنی.
‫حس می‌کنم داره پشت ‫دروازه‌های ذهنم رو نگاه می‌کنه.
‫صدای ترق توروقش رو می‌شنوم.
‫اولش صرفا نظاره می‌کنه.
‫ولی خودت که داری سعی می‌کنی ‫مرکز هدایتش رو پیدا کنی،
‫خودش هم دنبال کنترل...
‫احساساتمه.
‫خشم رو پیدا کرد.
‫فرقی نمی‌کنه به چه حسی ‫دسترسی پیدا کرده،
‫- کاملا... ‫- طبیعیه؟
‫باز هم از طبیعی بودن برام بگو...
‫مردک پرمدعای عوضی.
‫نظرت چیه از احساسات و آخرین باری...
‫که احساسی که به خودت ‫دست داده برام بگی؟
‫آها، وانمود می‌کنی احساسات داری...
‫که از احساساتت اجتناب کنی، ‫حالا چه احساس گندی...
‫بهت دست می‌ده که...
‫رفت یه بخش دیگه.
‫داره در احساس غم رو باز می‌کنه.
‫از این احساس متنفرم.
‫خیلی شومه.
‫اگه...
‫اگه اصلا تموم نشه چی؟
‫- تموم می‌شه. ‫- خیلی تنهام.
‫گاهی اوقات هم...
‫اصلا...
‫توان ادامه دادن...
‫ندارم.
‫ولی بعدش فکری به ذهنم خطور می‌کنه:
‫می‌تونم دیگه تلاش نکنم.
‫می‌تونم دراز بکشم،
‫دیگه تقلا نکنم...
‫و بذارم جذبم کنه، ‫انگار می‌خوابم و می‌میرم.
‫حواست به من باشه اگنس.
‫مسیر...
‫مسیر برگشتم رو پیدا نمی‌کنم.
‫دیگه داره قوی‌تر می‌شه.
‫دیگه صرفا نظاره‌گر نیست.
‫حواست به صدای خودم باشه.
‫خودت رو رها نکن اگنس.
‫خودمم، اگنسم.
‫خودمم... رویه ناموفق بود.
‫یه موجود مزاحم شناسایی شد.
‫- ریشه‌کنش می‌کنم. جذبش می‌کنم. ‫- اگنس، یادت باشه...
‫که واسه دست‌یابی به هدفت رفتی اونجا.
‫باید ملکه‌شون رو به هوش بیاری.
‫خودت رو رها نکن، ‫وگرنه جذبت می‌کنه‌ها.
‫اگنس.
‫[کارایی شبکه عصبی: نود درصد.]
‫- اگنس، حواست به من باشه. ‫- هرچی ترمیمش می‌کنم،
‫قوی‌تر...
‫می‌شیم.
‫لوکوتوس، خیلی وقت بود...
‫که حسی به شدت ‫عطش این یکی تجربه نکرده بودم.
‫پیکارد، چیزی نمونده.
‫- ارتباطت رو قطع می‌کنم. ‫- نه، خیلی چیزها معلوم شده.
‫«ناظر»ه رو دیدم، پونزده...
‫نه!
‫کنترل دستت دست کیه؟
‫- دست خودمه. دست خودمه! ‫- دست منه.
‫- دست خودمه. دست خودمه. دست خودمه. ‫- دست منه. دست منه. دست منه.
‫- دست خودمه. دست خودمه. ‫- دست منه. دست منه. دست منه.
‫اِم...
‫بیا. هرچی بالاتر بریم، ‫امکان تشدید سیگنالش بیشتر می‌شه.
‫آهای. شما دو نفر نباید بیاین اینجا.
‫ورود عموم مجاز نیست.
‫اِم، خیلی عذر می‌خوایم.
‫اِم، می‌خواستم با دوست‌دخترم ‫یه تصویر بگیرم.
‫منظورش اینه که عکس بگیریم.
‫درسته، ضمنا، اِم...
‫یه همکار قدبلند و تپل نداشتین؟
‫کوین رو می‌گین؟
‫- آره. ‫- آره. کوین رو می‌گم.
‫کوین سر اولین قرارمون ‫گذاشته بریم اون بالا،
‫الان هم که تازه نامزد کردیم.
‫اِم، امیدوار بودیم یه تصویر سلولی ‫عین همون بگیریم.
‫همون عکسه دیگه.
‫به شما هم میاد اختیارات و قدرتتون...
‫در حد زیر پا گذاشتن یه قانون باشه.
‫بالاخره نمی‌شه که بذارین ‫کوین ازتون باحال‌تر باشه.
‫ایشه.
‫کوین از من باحال‌تر نیست.
‫- زود بگیرین. ‫- ممنون.
‫غریبه‌ها معمولا ازم خوششون نمیادها.
‫خیلی با سال 2024 حال می‌کنی‌ها.
‫آخ.
‫هوم. بهت می‌خورد سرسخت‌تر باشی.
‫خودم می‌تونم ردیفش کنم.
‫اگه لطف کنین و یه سری ‫تدارکات بهم بدین، خودم...
‫خودم می‌رم.
‫واقعا؟
‫به نظرت می‌تونی ‫رو پای خودت وایستی و از اینجا بری؟
‫نشونم بده ببینم.
‫قبوله.
‫الان بلند می‌شم.
‫دارم با پای خودم از اینجا می‌رم.
‫رفتم؟
‫راستش، وقتی آدم ثابت باشه ‫و اتاق دور سرش بچرخه،
‫بعنی به سرش ضربه وارد شده.
‫ولی من که دکتر نیستم.
‫چی؟
‫شوخی کردم. دکترم بابا.
‫هیچ‌کس این شوخیم رو درک نمی‌کنه.
‫- آها، واقعا باید برم. ‫- ببین. آروم باش.
‫ازت پول نمی‌گیرم، ‫به کسی هم خبر نمی‌دم.
‫ولی اگه بخوای گیتار کلاسیک بزنی،
‫باید دستت رو خوب کنم.
‫در رفته.
‫من که اصلا حرف گیتار کلاسیک رو وسط نکشیدم.
‫نکشیدی، ولی بهتره تمرین کنی.
‫فازت بهش می‌خوره،
‫من همیشه فاز ملت رو ‫درست تشخیص می‌دم.
‫اینجا کجاست؟
‫درمانگاه خودمه.
‫سعی می‌کنیم بدون ‫زدن جیب بیمارانمون، کمکشون کنیم.
‫گاهی اوقات هم به افرادی ‫که چون سند مهاجرت ندارن،
‫نمی‌تونن برن بیمارستان ‫یا پاسگاه، کمک می‌کنیم.
‫اسمت چیه؟
‫من ترسا هستم.
‫- کریس هستم. کریستوبال هستم. ‫- سلام کریستوبال.
‫خوش‌آیندترین خاطره دوران کودکیت چی بوده؟
‫می‌دونم می‌خوای چیکار کنی... ‫به خاطر ضربه خوردن سرمه...
‫اِم، سرم چیزی نیست دکتر.
‫تعریف کن دیگه.
‫حتما خاطره...
‫مادرم کارمند آکادمی آموزش...
‫اِم، خلبان‌ها بود.
‫یه شبیه‌ساز شگفت‌انگیز داشتن.
‫خلاصه که یه روز یواشکی زدم بیرون... ‫تقریبا هشت ساله بودم...
‫داشتم عشق دنیا رو می‌کردم ‫که آژیرهاشون فعال شدن.
‫خیال می‌کردم دستگاهه رو خراب کردم.
‫ولی معلوم شد رکورد کل...
‫رزم‌آموزان تاریخ رو شکونده بودم.
‫خلاصه که بیرون اومدم و کلی ‫ادمیرال و سروان جمع شده بودن.
‫مخشون با دیدن یه بچه هشت ساله ‫سوت کشیده بود.
‫مامانم هم...
‫داشت نگاهم می‌کرد ‫و ادای عصبانی بودن درمی‌آورد،
‫ولی می‌دونستم داره بهم افتخار می‌کنه.
‫بعدش هم گفت... آخ!
‫خاطره باحالی بود.
‫حالا بذار باندپیچیت کنم ‫و بعدش استراحت کنی...
‫که دیگه اتاق دور سرت نچرخه، خب؟
‫آها.
‫راستی، داریم لباس‌های غیرعادیت رو می‌شوریم،
‫خلاصه که سعی کن گانم رو خونی نکنی.
‫مرسی که این‌قدر مهربونی دکتر.
‫وای، خاک بر سرم.
‫- داره شروع می‌شه. ‫- هنوز مونده.
‫دستگاه سه‌کاره هنوز داره خودش رو ‫با فرکانس‌های نهان وقف می‌ده.
‫آینده رو می‌گم. ‫داره تو دنیا شروع می‌شه.
‫آتش آسمون رو مسموم می‌کنه.
‫درخت‌ها از بین می‌رن، ‫آب خشک می‌شه.
‫به زودی غذا از بین می‌ره ‫و هوای قابل تنفس تموم می‌شه.
‫شاید آینده‌ای که شاهدش بودیم ‫از همین‌جا شروع می‌شه.
‫ولی ما می‌تونیم جلوش رو بگیریم.
‫ببین، نمی‌دونم «ناظر»ه چیه،
‫ولی اگه تجهیزات آینده رو به کار برده باشه،
‫به احتمال زیاد می‌تونیم... ‫عه، وایستا، وایستا.
‫اینجا رو، اینجا رو. به چیزی...
‫نه. قطع شد.
‫یه لحظه یه تصویری حوالی پارک «مک‌آرتور»...
‫ثبت شده بود.
‫- الان دیگه نیست. ‫- تداخلی رخ داده؟
‫اِم، نمی‌دونم، ممکنه.
‫- باز اومد؟ ‫- عه.
‫نه، اِم، ولی نشان ارتباطی ریوسه.
‫همین حوالیه.
‫حتما خراب شده. ‫داشته باش.
‫چیه؟ داره کد مورس می‌فرسته؟
‫[سیگنال شناسایی شد.]
‫آهای بچه.
‫اون وسیله اسباب‌بازی نیست، ‫مال منه، پس بدش به من.
‫- خودم پیداش کردم. ‫- والدینت اصلا بهت یاد ندادن...
‫دزدی کار بدیه؟
‫والدینم فوت شدن.
‫وای. خیلی تسلیت می‌گم بچه. اِم...
‫دستت انداختم!
‫خودم با مامانم زندگی می‌کنم.
‫- بابام مجددا ازدواج کرد. ‫- کارت قشنگ نبود.
‫می‌تونی یه چیزی بهم بدی دیگه.
‫- چی؟ ‫- در ازای نشانت یه چیزی بده دیگه.
‫باید یه چیزی در ازاش بدی،
‫وگرنه کارت دزدیه دیگه.
‫خودت الان گفته بودی ‫دزدی کار بدیه.
‫منطقیه دیگه.
‫منطقیه، خیلی‌خب، چی می‌خوای؟
‫ای والکانی کوچولو.
‫والکانی‌ها رو می‌شناسی؟
‫عین خودتن. ‫گاهی اوقات خیلی رو اعصاب می‌رن.
‫این چیه؟
‫هوم!
‫کره بادام زمینی واقعیه.
‫هوم! خیلی خوشمزه است.
‫وای، خیلی خوشمزه است. احسنت.
‫عه، ببخشید، تو هم می‌خوای؟
‫می‌تونیم معاوضه کنیم.
‫مثلا تو نشانم رو بدی، اِم...
‫من هم کل این بشقاب رو بهت بدم؟
‫- قبوله؟ ‫- قبوله.
‫به نظر من که در هر صورت بهت نمی‌دادش...
‫و دستت انداخته بود.
‫واقعا...؟
‫وای.
‫خیلی‌خب. ‫ریکاردو، بدش به من.
‫برو کاپشنت رو پیدا کن. ‫خاله‌ات دم در منتظرته.
‫پسر خودته؟
‫گیتار رو ولش کن، ‫چه نابغه‌ای هستی.
‫ضمنا، تکالیفت رو تکمیل کن، ‫وگرنه از «ریک و مورتی» خبری نیست.
‫همه‌اش یه شیرینی می‌خواستم دیگه،
‫اصلا نمی‌فهمم چه اشکالی داشت.
‫خب،
‫آدم جنگجوییه.
‫نمی‌دونم به کی رفته.
‫شرمنده، دارم سعی می‌کنم ‫بفهمم به کی رفته.
‫آخه نابغه‌ام دیگه.
‫می‌شه بدیش؟
‫اول لباست رو بپوش،
‫من هم این رو می‌ذارم اون جلو...
‫که مطمئن باشم چیزی نمی‌دزدی.
‫لابد کار منصفانه‌ای بود دیگه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫سلام لوکوتوس.
‫خواب خیلی عجیبی دیده بودم.
‫تو هم تو خوابم بودی یار کوچک‌اندام.
‫- ظاهرا حواست جمع‌تر شده. ‫- درسته.
‫الان به قبل از وقوع انشعاب...
‫خط زمانی رسیدیم. ‫این جوری...
‫درکم بهتر شده.
‫گفته بودی یکی اینجا هست...
‫که می‌تونه کمکمون کنه ‫تغییر زمان رو درک کنیم...
‫اِم، گفته بودی یه «ناظر»ه.
‫لوکوتوس، اگه می‌خوای ‫افکار شخصیم رو باهات در میون بذارم،
‫باید در ازاش یه چیزی بهم پیشنهاد بدی دیگه.
‫باید یه چیزی که از دست دادنش ‫برات دردناکه رو بهم بدی.
‫ما یکی از عزیزانمون رو ‫به خاطر تو از دست دادیم.
‫این شکلی مذاکره می‌کنی؟
‫- دنبال چی هستی؟ ‫- بذار ببینم...
‫اول از همه پا می‌خوام.
‫افکار چندین نفر رو می‌خوام ‫که این سکوت آزاردهنده رو از بین ببرن.
‫ولی فعلا از تو...
‫همین سفینه‌ات رو قبول می‌کنم.
‫- حالتون بهتره؟ ‫- یه کم بهترم.
‫چندتا بیشتر نمونده.
‫خیلی‌خب.
‫طرف که لباسش رو پوشید،
‫باید بره.
‫پوشید بابا.
‫مرسی که لباس‌هام رو شستین.
‫فقط باید نشانم رو بگیرم و بعدش...
‫ببخشید، چیتون رو بگیرین؟
‫- خاک عالم گبی. در رو ببند! ‫- خاک بر سرم.
‫جریان چیه؟
‫از اداره مهاجرت حمله کردن. ‫بجنب، برین. برین.
‫- چی، ولی... ‫- بدوین، بدوین. بجنبین.
‫بیمارها طبق برنامه برن اون پشت.
‫مأمورین فدرال هستیم!
‫- از اداره مهاجرت اومدیم! باز کنین! ‫- بده، من می‌برمش.
‫من می‌برمش. ‫مطمئنی چیزیت نمی‌شه؟
‫آره، چند دقیقه فرصت جور می‌کنم. ‫بجنب، بجنب، بجنب!
‫در رو باز کنین!
‫معاوضه ساده‌ایه لوکوتوس.
‫سفینه‌ات رو بده من، ‫من هم بهت می‌گم...
‫«ناظر»ه کجاست...
‫کس دیگه‌ای اینجا نمی‌تونه کمکت کنه ‫تغییر حاصل در زمان رو پیدا کنی.
‫نه.
‫من باهات مذاکره نمی‌کنم.
‫یعنی حاضری آینده بی‌شمار انسان رو...
‫به خاطر آینده خودت رها کنی؟
‫پیکارد؟
‫دکتر، حالت خوبه؟
‫نقشه‌ات عملی شد.
‫برق مجددا وصل شده، ‫ملکه‌شون هم احیا شده.
‫هر چند...
‫باز هم همون آش و همون کاسه است.
‫پس لزومی نداره بذاریم روشن بمونه.
‫موافقم.
‫انسان‌ها چه بیهوده تهدید می‌کنن.
‫از اون‌جایی که اصلا نمی‌تونین ‫در اوج ناامیدی،
‫امیدوار نباشین، ‫غیرفعالم نمی‌کنین.
‫اطلاعات مورد نیازتون در اختیار منه.
‫امیدوارین معجزه بشه و نرم بشم.
‫از همین روی، غیرفعالم نمی‌کنین.
‫احتمال ریاضیاتی تصاحب سفینه‌تون هم...
‫ثانیه به ثانیه افزایش پیدا می‌کنه.
‫در نهایت، جونتون رو واسه نجات آینده...
‫افراد بسیاری، فدا می‌کنین.
‫خلاصه که بهتر نیست ‫به صرفه‌تر عمل کنیم...
‫و یه کم بزنیم جلو؟
‫دقیقا چه اطلاعاتی در اختیار داری؟
‫می‌دونم «ناظر»ه کجاست...
‫و شکاف زمانی کجا رخ می‌ده.
‫هوم.
‫مطمئنی که می‌دونی؟
‫چیکار کردی؟
‫اطلاعاتش کجاست؟
‫اطلاعاتم رو...
‫دزدیدم.
‫کامپیوتر، فایل «چیزهای که از ملکه...»
‫«بورگ‌ها دزدیدم» رو بخون.
‫موقعیت 34.0488 شمالی.
‫- کسی از من دزدی نمی‌کنه عزیز دلم. ‫- و 118.2518...
‫- غربی. ‫- مختصات جغرافیاییه.
‫مختصات جغرافیایی «ناظر»ه است.
‫وای، احسنت.
‫لابد حتی موجودات زنده...
‫سایبرنتیک برتر هم وقتی...
‫کلی راز داشته باشن، ‫سهل‌انگار می‌شن دیگه.
‫ولی اطلاعات دیگه‌ای هم بود، مگه نه؟
‫زمان وقوعش هم بود.
‫چیزی نـ... ‫چیزی نمونده بفهمم.
‫یادم میاد.
‫نمی‌دونی این کارت چقدر دشوار...
‫و چقدر خطرناک...
‫خواهد بود.
‫چه کاری کردم؟
‫تحت تأثیرم قرار دادی.
‫بیا. به نظرم بهتره...
‫- حداکثر فاصله رو باهاش حفظ کنی. ‫- اطلاعات بیشتری داره‌ها.
‫باشه، به وقتش می‌فهمیم.
‫مأمورین فدرال هستیم! باز کنین!
‫باز کنین! دیگه تکرار نمی‌کنم!
‫با خودتون خیال کردین چیکاره‌این ‫که در اینجا رو این شکلی می‌شکونین؟
‫خانم، باید آروم باشین.
‫بنده «دکتر» هستم. ‫چیکار دارین؟
‫- امان از دست این پروانه‌ها. ‫- اومدیم اینجا رو بگردیم...
‫شما سریع برین.
‫من کمکش می‌کنم جلوشون رو بگیریم.
‫نمی‌خوام تنهاش بذارم. نگرانشم.
‫یا نکنه کلا بی‌خیالش شدین؟
‫- صاحب این تأسیسات خودتونین؟ ‫- بله.
‫ضمنا، شهروند ایالات متحده هستم ‫و از حقوق خودم آگاهم.
‫دکتر. بیمارانمون مرخص شدن،
‫ولی یکی خون‌ریزی داره ‫که باید سریعا بهش رسیدگی کنین.
‫واسه چی هنوز اینجایی؟
‫دارم کمکت می‌کنم دیگه.
‫ببینین، اگه می‌خواین اینجا رو خراب کنین،
‫راحت باشین، ‫ولی پای یه بچه سیزده ساله...
‫شکسته و خون‌ریزی داره. ‫دارم سعی می‌کنم به قطع پاش ختم نشه.
‫- پس بیاین بریم دکتر. بجنبین. ‫- وایستین!
‫انگار روپوشت نوی نوئه.
‫انگار بیمار بودی ‫و روپوشه رو بهت دادن.
‫زود باش کارت شناساییت رو بده.
‫عذر می‌خوام، مگه شما رئیسم هستین؟
‫حس می‌کنم از یه سری ‫جریانات بی‌خبرم.
‫عه!
‫جناب‌عالی بازداشتی.
‫جفتتون به جرم ممانعت ‫از اجرای قانون بازداشتین.
‫نمی‌دونم شجاعی یا احمق.
‫بذار خودم بگم.
‫نه کارت پزشکی داره، نه کارت شناسایی.
‫من که می‌گم احمقه.
‫ببریمشون اداره.
‫ریوس، جواب بده.
‫صدام رو داری؟
‫ریوس، صدام رو داری؟
‫ریوس!