‫آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...
‫- ما بهت نیاز داریم. بچه بهت نیاز داره. ‫- مرتیکۀ دروغگو!
‫تو بهم قول دادی که فرار می‌کنیم و یه خانواده میشیم.
‫جنین، تغییر تو راهه. امید هست.
‫«خداوند تو را در پناه خود نگه دارد.»
‫دخترۀ شیرین‌مغز.
‫به امید خدا، فقط اخطار می‌گیره.
‫با نبودن شوهرت اوضاع سخت میشه.
‫تو نگران شوهر خودت باش!
‫ازت می‌خوان که به سلیطه‌خونه برگردی. ‫چند وقتیه سعی دارن که یه بسته‌‌ای رو از اونجا خارج کنن.
‫قایمش کن تا یکی باهات تماس بگیره.
‫این قضیه فوق مسخره‌ست. ‫جونتو واسه حرف آلما به خطر می‌ندازی؟
‫- آلمای بی‌همه‌چیز؟ ‫- یه بسته‌ست فقط.
‫ممکنه هر چیزی باشه. ‫بمب. سیاه‌زخم. هر چیزی...
‫چه‌ت شده تو؟
‫مویرا، «نذار اونها زیر پا لهت کنن.»
‫«تن لشتو جمع و جور کن.» ‫بجنگ!
‫برات نگهش داشتم. ویژه‌ست.
‫خدا را شکر، ضعیفه‌خانوم. اینم از بستۀ کوفتیت. ‫بوس بوس، مویرا
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قصۀ ندیمه - قسمت ۱۰، شب
‫خب. لطفاً توی یه خط.
‫این لباس‌ها رو نیگاه... ‫رژۀ تنفروش‌هاست.
‫دست‌هاتو از جیبت در بیار.
‫تو که جلیقه پوشیدی... مگه گفتم بدوین؟
‫نیم‌دایره تشکیل بدین!
با ‫فاصلۀ برابر!
‫دست‌ها چفت‌شده.
‫نگاه رو به پایین، دخترها.
‫یه جور خاصی توی مرکز قرمز به هم نگاه می‌کردیم.
‫تا مدت زیادی نمی‌تونستم ‫سر در بیارم که دقیقاً چی بودش.
‫اون حالت توی چشم‌هاشون.
‫توی چشم‌هام.
‫چون قبلاً، توی زندگی واقعی،
‫اصلاً به چشم آدم نمی‌خورد.
‫نه بیشتر از یه نگاه گذرا.
‫هیچوقت چیزی نبود که بتونه ‫تا چند روز توی ذهن آدم بمونه.
‫امکان نداشت تا چند سال بمونه.
‫بیا جلو.
‫«در پیشگاه خداوند متواضع شوید و او شما را سرافراز خواهد ساخت‌.» ‫(نامۀ یعقوب (برادر یوحنا)، فصل ۴ آیه ۱۰)
‫چجوری خودمونو متواضع می‌کنیم؟
‫آفرین.
‫به نظر من، یه عذرخواهی هم احترامت رو نشون میده.
‫ببخشید.
‫«عمه لیدیا.»
‫«ببخشید، عمه لیدیا.»
‫- ببخشید، عمه لیـ... ‫- لیدیا.
‫- بخشید، عمه لیدیا. ‫- آها، آفرین.
‫همراهم بیا.
‫خواهش می‌کنم...
‫این برات دردناک میشه، متأسفم که خبرشو میدم.
‫ولی تو اینقدر زیاد باارزشی که ‫دلمون نمی‌خواد از دستت بدیم.
‫حالا بی‌حرکت باش.
‫اون نگاه، وحشتزا بود.
‫مطلق و وصف‌ناشدنی.
‫طعمی مثل مِفرغ داشت.
‫مثل نوک میخ یه نجار.
‫دوست داری یک، دو، سه بشمارم، عزیزم؟
‫یک...
‫دیگه اون جوری به هم نگاه نمی‌کنیم.
‫تقصیر خودشونه.
‫اگه نمی‌خواستن ما یه ارتش باشیم، ‫باید اصلاً بهمون یونیفرم نمی‌دادن.
‫خدا را شکر.
‫بهت اعتماد کردم. سعی کردم کمکت کنم.
‫حرفی برای دفاع از خودت نداری؟
‫- نمی‌دونم. ‫- نمی‌دونی؟
‫می‌تونستی [حداقل] برام یه چیزی باقی بذاری.
‫متأسفم، خانم واترفورد.
‫بلند شو! بلند شو!
‫بشین!
‫بشین روش.
‫- فکر نکنم بتونم. ‫- بچه نباش!
‫حالا زانو بزن و دعا کن که خدا ‫از یه لحاظ باارزشت کنه.
‫مرحمتِ خدا را شکر.
‫به دعاهامون جواب داده.
‫فکر می‌کنی برای این دعا کردم؟
‫فکر می‌کنی من دعا کردم که ‫یه بچه برای این خانواده بزام؟
‫خدا می‌دونه چی توی دلته.
‫یه کم استراحت کن.
‫اووه، دخترمون مبارزه.
‫- مثل مامانش مبارزه. ‫- آره. دخترمون قویه.
‫- اوه، خدا. ‫- به نظرت مشته یا لگد؟
‫مثل سِرِنا ویلیامزه.
‫- قراره یه تنیس‌باز داشته باشیم. ‫- آره؟
‫- پول برامون پارو می‌کنه. ‫- همین الان تو ذهنم بود.
‫- دیگه می‌تونیم بازنشست بشیم. ‫- یه عالمه پول!
‫همه چیز روبراهه؟
‫پس، لطفاً اگه میشه، سرنا...
‫تا پنج دقۀ دیگه، یه کنفرانس تلفنی دارم.
‫سه تا مارتای دیگه رو...
‫توی وِست‌اِند دستگیر کردن. ‫(محله‌ای در بوستون)
‫داشتن نقشۀ یه حمله‌ای رو می‌ریختن.
‫این آدم‌ها نمی‌خوان بی‌خیال بشن؟
‫فراموش کردم، برای شروع چندتا مهره برمی‌دارن؟
‫هفت‌تا.
‫- می‌خوای بازی کنی؟ ‫- از خدامه. ولی کار رو سرم ریخته.
‫- و به هر حال... از قانون که باخبری. ‫- بله، باخبرم.
‫کمک کردم بنویسنش.
‫یادمه.
‫دختر باهوشیه.
‫حتماً کارش توی این بازی حرف نداره.
‫یه وقت دیگه‌ای درباره‌ش صحبت می‌کنیم.
‫آرایشش روی یقۀ شنلم جا مونده بود.
‫اینجوری از ایست‌های بازرسی ردش کردی؟
‫باید دیگه کاری به کارش نداشته باشی.
‫نمیشینم نگاه کنم که خودشو از سقف حلق‌آویز کنه، ‫یا جلوی کامیون بندازه.
‫می‌فهمی چی میگم، فرد؟
‫از این به بعد خودتو کنترل می‌کنی.
‫خودمو کنترل کنم؟
‫تو... شهوت و وسوسه رو به این خونه برگردوندی.
‫روی کولت، و روی زانوهات.
‫پس اگه من گناهی کردم، تو باعثش بودی.
‫هرچقدر می‌خوای می‌تونی منو سرزنش کنی، ‫ولی خدا از حقیقت آگاهه.
‫همه به خدا جواب پس میدن.
‫و تو به من جواب پس میدی.
‫- برو به اتاقت. ‫- حامله‌ست.
‫خدا را شکر.
‫بچۀ تو نیست.
‫تو آدم ضعیفی هستی، و خدا هیچوقت نمی‌ذاره که ‫این ضعف رو به کس دیگه‌ای منتقل کنی.
‫تو حق نداری پدر بچه‌ای باشی چون لایقش نیستی.
‫روزت پربرکت.
‫صبحانه‌ت حاضره. ‫تخم‌مرغ و بلغورِ جو دوسر.
‫- یا می‌تونم چیز دیگه‌ای برات درست کنم. ‫- نه، خوبه. ممنونم.
‫خدا حفظت کنه.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم. ممنون.
‫خوبه. خدا رو شکر.
‫- ریتا! ‫- بله، خانوم.
‫بشین.
‫چی شد؟
‫باخبر شد.
‫راجع به فرمانده.
‫تو خوبی؟
‫من حامله‌م.
‫چی؟
‫تست بارداری همراهش بود.
‫حتماً از بازار سیاه یا همچین جایی خریده بود.
‫نکن.
‫خواهش می‌کنم.
‫خیلی بده.
‫نه، نیست.
‫آف‌فرد، شنلت رو بردار، لطفاً.
‫ماشینو لازم داری؟
‫نه. ممنون، نیک.
‫برنامه دیگه‌ای ریختم.
‫راه طولانی‌ای در پیشه، پس راحت بشین...
‫و به پرده‌ها دست نزن.
‫هی، اینو نیگاه.
‫[در اختیار شما برای اکتشاف]
‫[اُنتاریو] ‫(یکی از استان‌های کانادا)
‫رسیدیم خانوم.
‫ما کجاییم، خانم واترفورد؟
‫ممنون.
‫خانم واترفورد، ما کجاییم؟
‫- اون توی ماشین می‌مونه. ‫- بله، خانم.
‫خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم، بذار بیام بیرون.
‫تو رو خدا، بذار بیام بیرون! اون دخترمه!
‫نه! بذار بیام بیرون!
‫هانا!
‫بذار بیام بیرون!
‫بذار بیام بیرون! هانا!
‫بذار بیام بیرون! بذار بیام بیرون!
‫هانا!
‫نه!
‫نه! بذار بیام بیرون! تو رو خدا، بذار بیام...
‫نه! هانا!
‫هانا!
‫بذار بیام بیرون.
‫بذار بیام بیرون! بذار بیام بیرون!
‫بذار بیام بیرون!
‫تو رو خدا! تو رو خدا!
‫خانم واترفورد، تو رو خدا!
‫تو رو خدا، بذار بیام بیرون.
‫تو رو خدا! تو رو خدا، خانم واترفورد، تو رو خدا.
حالا ‫می‌تونی راه بیفتی.
‫تو رو خدا بذار ببینمش! بذار بیام بیرون.
‫التماست می‌کنم. التماست می‌کنم.
‫تو رو خدا، تو رو خدا. نه! نه!
‫- نه! ‫- آف‌فرد، باید حرف‌هامو گوش کنی.
‫تو رو خدا، تو رو خدا، منو برگردون. ‫تو رو خدا! باید ببینمش، تو رو خدا!
‫این کار به نفع هیچکسی نیست.
‫اون دختر خوشگلیه، آف‌فرد.
‫و الان خوشحاله و به خوبی ازش مراقبت میشه...
‫و تو مجبور نیستی نگران چیزی باشی.
‫گوش کن چی میگم.
‫تا وقتی که بچۀ من سالمه، مال تو هم سالمه.
‫نه، تو رو خدا!
‫تو رو خدا، تو رو خدا.
‫تو رو خدا، التماست می‌کنم.
‫تو رو خدا، تو رو خدا!
‫تو رو خدا، خانم واترفورد. تو رو خدا. تو رو خدا!
‫چه مرگته تو؟
‫چطوری می‌تونی این کارو بکنی؟
‫تو دیوونه‌ای.
‫تو... تو...
‫جنس‌خرابی.
‫می‌دونستی؟
‫تو... یه هیولای مادرقحبۀ لامصبی!
‫دلت از سنگه،
‫سادیسمی، کسکش مادرقحبۀ جنس‌خراب!
‫کون لقت، سرنا!
‫یه روزی توی جهنم مذاب لامصب، می‌سوزی.
‫زنیکۀ جنس‌خراب جنده!
‫جوش نزن.
‫واسه بچه خوب نیست.
‫نه!
‫علاوه بر این، من، وارن پاتنم،
‫آگاهانه درگیر گناه شهوت...
‫و طمع شدم...
‫و با انجام این کارها، من...
‫عهد مقدسی را شکستم که بین خودم...
‫و کشورم،
‫برادرانم، و خداوند متعال وجود داشت.
‫متواضعانه خودم را در اختیار قضاوت خداوند،
‫که توسط این شورا مطرح می‌شود، قرار می‌دهم.
‫روح و جسم، در اختیارتان خواهم گذاشت.
‫ممنون، فرمانده پاتنم.
‫لطف خدا به همراهت.
‫زیر نظر او.
‫نظرتون چیه، آقایون؟
‫به نظر میاد واقعاً پیشمونه.
‫و از مدافعین سرسخت دینه.
‫میشه رأی‌گیری شفاهی انجام بدیم؟
‫فرمانده، این تخلف مهمیه.
‫البته.
‫ولی چه کسی از بین ما، اشتباهی مرتکب نشده؟
‫و چه کسی از بین ما، بعد از ظهری پر از کار نداره که ‫با اینجا نشستنمون روی هم تلنبار میشه؟
‫فرمانده واترفورد، ما همه‌مون مردهای پرمشغله‌ای هستیم؛
‫ولی سرمون شلوغ‌تر از اینه که با گناه مخالفت کنیم؟
‫البته که نه.
‫خوبه.
‫پس بهتره که دربارۀ مراحل بعدی صحبت کنیم.
‫و بهتره که یادمون باشه، فرمانده پاتنم خانواده داره،
‫یه همسر و یه نوزاد.
‫بله. خودش پیشم اومد تا برای شوهرش شهادت بده.
‫بله، تصمیمی که ما اینجا می‌گیریم، ‫روی زندگی آدم‌های بی‌گناه تأثیر می‌ذاره.
‫زنش اومد تا درخواست اشد مجازات کنه.
‫نگران روح فناناپذیرشه.
‫می‌دونه که شوهرش باید پیشکشی تسلیم خدا کنه تا...
‫رستگار بشه.
‫اون شوهرشو خیلی زیاد...
‫دوست داره.
‫به‌به، چه سورپرایز خوبی.
‫روز پرجنب و جوشی داشتم.
‫تو چی؟
‫به کمکت نیاز دارم.
‫البته.
‫ازت می‌خوام که...
‫از دخترم محافظت کنی.
‫خواهش می‌کنم.
‫در برابر چی ازش محافظت کنم؟
‫اون.
‫خانم واترفورد.
‫مطمئنم چیزی نیست که نگرانش باشی.
‫خانم واترفورد هرگز به یه بچه آسیبی نمی‌رسونه.
‫تو نمی‌شناسیش.
‫شنیدم خبرهای خوشی تو راهه.
‫آره.
‫خدا را شکر.
‫چه خبر فوق‌العاده‌ای. یه معجزه‌ست، واقعاً.
‫خدا را شکر.
‫مال منه؟
‫البته.
‫خیلی توی این کار واردی.
‫اسم من، موریا ناواروئه.
‫روز دوم دسامبر، توی ایست بازرسیِ ‫خارج از شهر هارتفورد، دستگیر شدم.
‫اون‌ها، پسرم، اسپنسر رو گرفتن.
‫پنج سالش بود.
‫یه خال قرمزرنگ روی دست راستش داره، دقیقاً زیر آرنجش.
‫نمی‌دونم که کجاست.
‫اسم من گریِر لدستروئه.
‫توی سه‌تا خونۀ مختلف، ندیمه بودم.
‫دانشجوی پزشکی سال‌سوم دانشگاه میشیگان بودم.
‫توی بوستونم، به نظرم.
‫کمکم کنین، محض رضای خدا. کمکم کنین.
‫اسم من اَلیسونه.
‫دوتا دختر دارم. ‫نمی‌دونم کجائن.
‫یه خواهر دارم، جولیا، توی لندنه.
‫هر کسی که این نامه به دستش می‌رسه، ‫لطفاً منو فراموش نکن.
‫لطفاً همه‌مون رو فراموش نکن.
‫ما زندانی‌ایم.
‫بهمون تجاوز می‌کنن. ‫مثل حیوون باهامون رفتار می‌کنن.
‫باید به مردم بگی که اینجا چه اتفاق‌هایی میفته.
‫خواهش می‌کنم، خدا.
‫بچۀ هشت‌ساله‌م ازم گرفته شده.
‫پسرم. ‫اسم من رایلیه.
‫اسم من کرولاینه.
‫اسم من آبریه.
‫اسم من گابریلاست.
‫ببخشید. ببخشید.
‫تا چند روز هیچکی پیداش نمیشه، ‫و یهو بی‌خبر،
‫پونزده نفر همزمان.
‫قهوه داری. عالیه.
‫چیزی داری بخوری؟
‫- آره، ممنون. ‫- اصلاً قابلتو نداره.
‫شبِ ماکارونی‌پنیری اومدی، خوش‌شانسی!
‫پنیج‌شنبه‌ها تترازینیِ بوقلمون داریم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫خب، به اُنتاریو خوش اومدی.
‫کاش تحت شرایط دیگه‌ای بود،
‫ولی ما خوشحالیم که اینجا پیشمونی.
‫ممنونم.
‫خویشاوندی توی کانادا نداری؟
‫ما یه سامانۀ خبررسان داریم.
‫اگه کسی از لیستت وارد کشور بشه، ‫بهت پیامک می‌فرسته.
‫نه[، کسی رو ندارم].
‫خیلی خب، پس من می‌تونم که بهترین دوستت باشم.
‫خب، چیزهای زیادی رو باید بدونی، ‫ولی من تو رو راهنمایی می‌کنم.
‫بیا، دنبالم کن.
‫از این طرف.
‫این کارت شناسایی پناهندگیته.
‫من مسئول موقتتم.
‫تا چند روز آتی به عنوان یه مددکار ثابت استخدام میشی.
‫بالاخره در یه زمانی... ممنون. احتمالش هست که به برنامۀ پناهندگی دیگه‌ای ‫توی جای متفاوتی از کانادا یا حتی کشوری دیگه منتقل بشی.
‫لطفاً، میشه...
‫تلفن همراه. هزینه‌هاش تا ۱۲ماه پرداخت شده...
‫و ۲۰۰ دلار برای تاکسی تو پاکت داری،
‫فقط برا این که کارتو راه بندازه.
‫۴۷۰ دلار پول نقد.
‫کارت بیمه پزشکی.
‫کارت خرید دارو با نسخه.
‫خوبه؟
‫این هم... یه کم لباس.
‫آم... دیگه چی؟
‫آم، آه، آه، آم...
‫غذای بیشتری می‌خوای؟
‫همینجوری خوبه، به نظرم.
‫حموم چی؟
‫یا هم که می‌خوای یه کتابی برا خودت برداری، ‫یه گوشۀ ساکت بشینی.
‫هر چی تو می‌خوای.
‫کاملاً به خودت بستگی داره.
‫صبح بخیر.
‫صبحت بخیر.
‫کمک نمی‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫این اتاق، صبح‌ها چه نور قشنگی به خودش می‌گیره.
‫چی می‌خوای، فرد؟
‫می‌خوام معذرت‌خواهی کنم.
‫حرف‌های بی‌رحمانه‌ای بهت زدم و خیلی متأسفم.
‫اگه به گناهانمون اعتراف کنیم،
‫خداوند ما رو به خاطر گناهانمون می‌بخشه، ‫چون عادل و بخشنده‌سـ...
‫این حرف‌ها رو نزن.
‫گوش کن، می‌دونم که سختی‌های زیادی رو از سر گذروندیم...
‫ولی ببین حالا کجاییم.
‫کجاییم، فرد؟
‫می‌خوایم بچه‌دار بشیم.
‫داریم یه زندگی جدید به این دنیا میاریم.
‫آره.
‫آره، اون داره میاره.
‫نه. ما داریم میاریم...
‫و بعد از تولد بچه، اون میره...
‫و ما یه خانواده میشیم.
‫سه بار صدای ناقوس.
‫ناقوسِ مرگ.
‫امروز مراسم رهانِش برگزار میشه.
‫برکت به میوۀ دل.
‫خداوند به بار نشاند.
‫چرا اینقدر طول کشید؟
‫متأسفم.
‫بجنب. این دفعه چهارمه صدای ناقوس میاد. ‫دیرمون میشه.
‫گفتم که، متأسفم.
‫دوباره منو توی دردسر میندازی.
‫تو بدترین همراه خریدی هستی که داشتم.
‫ببند.
‫خودت ببند.
‫زانو بزنین.
‫ای بابا... از سنگسار کردن متنفرم.
‫صبح بخیر، دخترها.
‫صبح بخیر، عمه لیدیا.
‫خب...
‫خودتونو نیگاه.
‫دخترهای دردونه‌م.
‫چقدر زیبایین.
‫چه خبره؟
‫امروز رو خوب نگاه کنین، آسمون رو.
‫جهان خداوند لبالب از معجزاته، مگه نه دخترها؟
‫بله، عمه لیدیا.
‫بله.
‫هیچ معجزه‌ای بزرگتر از معجزۀ زندگی وجود نداره.
‫معجزۀ یه بچه...
‫و هیچ گناهی بزرگتر از صدمه زدن به یه بچه وجود نداره؛
‫که بچه‌ای رو توی خطر قرار بدین.
‫درست میگم دخترها؟
‫بله، عمه لیدیا.
‫حالا، بایستین.
‫لفاف‌ها.
‫لطفاً، بیاین جلو.
‫سریع، سریع. خودتون می‌دونین چی کار کنین.
‫سختگیر نباشین، فقط یه دونه بردارین.
‫به فاصلۀ بینتون دقت کنین.
‫به اندازه همه سنگ هست.
‫سلام.
‫آف‌دنیل به جرم در خطر انداختن جون یه بچه،
‫محکوم شناخته شده.
‫مجازات این جرم...
‫مرگ با سنگساره.
‫می‌دونم که چقدر این کار سخته، دخترها.
‫کاملاً می‌دونم.
‫ولی خداوند بهمون روزی و نعمت می‌بخشه...
‫و [در عوض] با چالش‌هایی مواجهمون می‌کنه.
‫گاهی اوقات، بهای محبتش گزافه.
‫ولی باید پرداخت بشه.
‫حالا، همه‌تون می‌دونین چی کار کنین.
‫وقتی توی سوت دمیدم،
‫مجازین که شروع کنین.
‫زیاد محکم نزنین، باشه؟
‫عمه لیدیا، کوتاه بیا. نمی‌تونیم این کارو بکنیم.
‫آف‌گلن. برگرد سر جات.
‫جدی‌جدی؟
‫بچه‌ها، این دیوونگیه.
‫برگرد تو صف.
‫آف‌گلن.
‫نه. این کارو نمی‌کنم.
‫من جنین رو نمی‌کشم، باشه؟
‫نه!
‫چیزیت نشد؟
‫دخترها! دیگه کافیه!
‫موظفین که به وظیفه‌تون عمل کنین.
‫دخترها!
‫آف‌فرد.
‫برگرد تو صف.
‫نه!
‫برگرد تو صف.
‫مسئولیت این دخترها با منه.
‫«ببخشید، عمه لیدیا.»
‫ببخشید، عمه لیدیا.
‫- ببخشید، عمه لیدیا. ‫- ببخشید، عمه لیدیا.
‫ببخشید، عمه لیدیا.
‫برین خونه.
‫همه‌تون، برین خونه!
‫و به کاری که کردین، فکر کنین!
‫عواقبی در انتظارتونه، شک نکنین.
‫♪ Feeling Good by Nina Simone ♪
‫سلام.
چطوره که تو اینجایی؟
‫وقتی اسمت در اومد، بهم زنگ زدن...
‫و اسمت توی لیستمه.
‫لیست؟ لیست خویشاوند‌ها؟
‫آره.
‫آره، البته.
‫- لوک! ‫- هی.
‫چیزی نیست.
‫این ممکنه آخرین باری باشه که مجبورم منتظر بمونم.
‫ولی نمی‌دونم منتظر چی هستم.
‫به گمونم، مجازاتم.
‫ما «نه» گفتیم.
از انجام وظیفه‌مون سر باز زدیم؛
‫که جنین رو بکشیم...
‫و به خاطر این گناه، حتماً مجازات میشیم.
‫شکی ندارم.
‫من از چشم افتادم...
‫که متضاد روی چشم جا داشتنه.
‫من باید وحشت‌زده باشم،
‫ولی احساس...
‫آرامش می‌کنم...
‫و به نظر میاد حتی توی پوچی...
‫یه نوع امید وجود داره.
‫سعی کردم اوضاع رو برای هانا بهتر کنم.
‫حتی اگه شده یه ذره، دنیا رو تغییر بدم.
‫باهاشون برو فقط.
‫بهم اعتماد کن.
‫اوه، خدایا.
‫پشت وان حموم.
‫چه خبره؟
‫کجا دارین می‌برینش؟
‫من حق دارم بدونم کجا دارین می‌برینش.
‫بذار رد شم! فرد!
‫فرد، کجایی؟
‫من حق دارم بدونم کجا دارین ‫می‌برینش، خواهش می‌کنم!
‫فرد!
‫چه خبره؟ مجوزت؟ ‫باید مجوز قانونیت رو ببینم!
‫همه چیز طبق رواله، فرمانده.
‫چی کار کردی تو؟
‫حکم قضایی داری؟
‫همه چیز طبق رواله.
‫بعد از این همه کاری که برات کردیم...
‫چه این پایان کارم باشه، چه شروعی تازه،
‫هیچ راهی برای دونستنش ندارم.
‫خودم رو دودستی به دست غریبه‌ها سپردم.
‫چارۀ دیگه‌ای ندارم.
‫کاری از کسی بر نمیاد...
‫و به این ترتیب، قدم برمی‌دارم...
‫به دل تاریکی...
‫یا قلب روشنایی.
‫♪ American Girl by Top Petty ♪
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.