‫به موردور خوش آمدید
‫سوگند وفاداری به ایدار یاد کردی؟
‫دیگه کسی نمونده که ازش بترسیم
‫یکی هست. یه جادوگر باستانی
‫مردمم رو آزاد کن تا بهت بگم ‫که کجا میشه پیداش کرد
‫تا نابودش کنی
‫مادر. مادر
‫یک کوه آتش بیدار شد
‫زمین‌لرزه‌های حاصل از اون ‫تا مغز استخون زمین نفوذ کرد
‫و پرتوهای نور ما رو به باد داد
‫دست تاریکی به دور گردن کازاد دوم پیچیده
‫دیگه صدای کوه‌ها رو نمی‌شنویم
‫در همین لحظه، تمام سرزمین میانه ‫در آستانه‌ی سقوط به مغاکه
‫و حلقه‌های قدرت آخرین امید ما ‫برای بازگردوندن نور هستن
‫یه جور دعوتنامه‌ست
‫از طرف ارباب کلبریمبور
‫قلمروی جزیره‌ای نومینور
‫زمانی هفت سنگ بینش وجود داشت
‫این یکی به پدر من به ارث رسید
‫کی حاضره خودش رو وقفِ...
‫حفاظت از ملکه‌ی حاکم ما کنه؟
‫من خدمت خواهم کرد
‫- من خدمت خواهم کرد! ‫- من خدمت خواهم کرد!
‫- فارازون! ‫- با من بیا
‫چرا جلوی این قضیه رو نگرفت؟
‫- بهش وفاداره. چه به حق چه... ‫- به ناحق
‫شاید دخترعموتون عنوان فرمانروا ‫رو داشته باشه، اما مردم پیرو شمان
‫- با کمک اونا می‌تونین... ‫- می‌تونم چی؟
‫قدرتتون رو نشون بدید
‫- پناه بگیر! ‫- ملکه!
‫نه!
‫ایسیلدور!
‫پسرم کجاست؟
‫چیه؟
‫چی می‌بینی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫بدش به من
‫نه!
‫داری میری خونه. می‌شنوی چی میگم؟
‫با ما میای
‫خواهش می‌کنم، برک
‫- خواهش می‌کنم ‫- به حرفت گوش نمیده
‫به حرف هیچکدوم ما گوش نمیده
‫نترس چهارپا
‫ما نمی‌خوریمت... هنوز
‫آره. گرفتمت
‫نه. هنوز نه
‫یالا!
‫برگرد!
‫- نه! داره در میره! بریم دنبالش! ‫- نه! ولش کن
‫اون جنگل سیاهه
‫هیچی زنده از اونجا بیرون نمیاد
‫برک
‫پسر خوب
‫برک، برو!
‫برو!
‫بعنوان پادشاه همیشه از مومنان حفاظت کرد. ‫دلتنگش خواهم شد
‫خیلی راحت از پادشاه‌های مرده حرف می‌زنی
‫اما خودت حاضر نیستی ‫اسم پسرت رو به زبون بیاری
‫خودت رو مقصر می‌دونی اما لزومی نداره. ‫مقصر اصلی یکی دیگه‌ست
‫منظورت از این حرفا چیه؟
‫پس اینو بدون، جزیره ما سقوط خواهد کرد، ‫و هنوز وقت هست...
‫چیه؟
‫ملکه‌ی حاکم
‫ناخدا
‫چی می‌بینی؟
‫نجیب‌زاده‌های شمالی اومدن
‫بنظر میاد ارباب بلزاگار ‫اومده برای ادای احترام
‫هوم
‫هیچکس نمی‌تونه چیزی که نداره رو ادا کنه
‫فارازون تو گوشش زمزمه می‌کنه ‫یا اون تو گوش فارازون؟
‫دومی
‫ملکه حاکم؟
‫جواب زحمات کشته‌شده‌هامون رو اینجوری میدیم؟
‫- این تازه شروعِ... ‫- نه!
‫صبر کن! صبر کن
‫بگو ببینم
‫کی رو از دست دادی؟
‫پسرم
‫- از تأثیرات پدرته؟ ‫- اوه
‫حواسم نبود که اومدی تو
‫متعلقات مردگان
‫اینا تبدیل به کلیدهای مقدسی میشن ‫برای درهایی که حالا تا ابد بسته شدن
‫وقتی پدرم مرد رو به خاطر دارم
‫به جام شرابی نگاه می‌کردم که نصفش ‫رو شب قبلش نوشیده بود
‫خالی کردن جام خیانت بنظر می‌رسید
‫از طرفی هم از هدر دادن ‫شراب خوب بدش میومد
‫برای همین نوشیدمش
‫چرا اومدی اینجا؟
‫نشونم بده که پشتت چی قایم کردی، ‫منم بهت میگم
‫هیچی پسرعمو
‫ولی وقتشه که انتخاب کنی
‫جامه‌ت
‫قرمز، مثل آینده‌ی نومنور ‫یا سفید، مثل گذشته‌ش؟
‫به چه مناسبتی؟
‫تاج‌گذاری تو
‫به قدر کافی برای مرده‌ها عزاداری کردیم
‫وقتشه که به امور زنده‌ها بپردازیم
‫پدرم سفید می‌پوشید
‫فقط همین رو به یاد دارم
‫به همراه یک عقاب
‫به ندرت پیش میاد که یک عقاب ‫مراسم تاج‌گذاری رو به حضورش مزین کنه
‫اگر عقابی در تاج‌گذاریت حاضر بشه، ‫همه به فال نیک خواهند گرفت
‫پس همون سفید
‫من طرفدار قرمزم
‫«چو خورشید، ‫حاکمی جدید طلوع می‌کند»
‫به مردم نشون میده که تو نوع جدیدی ‫از حاکمان برای یک عصر جدید هستی
‫تغییر نیاز دارن
‫سفید. متواضعانه‌تره
‫هر طور مایلی
‫اونم مثل پدرشه، ‫هیچوقت عوض نمیشه
‫از خودش ضعف نشون داده. ‫دیگه شایسته حکمرانی نیست
‫چرا می‌خندی؟ حقیقته
‫این حرف‌های آبجوی دستته. ‫بهتره صداش رو بیاری پایین
‫ولی بازم بی‌راه نمیگه
‫چیزی نمونده بود تو رو ‫برای حکمرانی به جاش انتخاب کنن
‫خیلی از مردم هنوز باور دارن ‫تو حاکم شایسته‌تری بودی
‫بعد از جنگ‌طلبی میریل، ‫خیلی‌ها حاضرن دوباره تو رو انتخاب کنن
‫«خیلی‌ها» برای جایگزین کردن ‫یه ملکه کافی نیست
‫ملکه‌ی حاکم
‫یه ملکه‌ی کور
‫اگه کسی راهی رو بشناسه که ‫این «خیلی‌ها» رو به «تعداد کافی» تبدیل کنه چی؟
‫اگه کسی راهش رو بلده ‫پس چرا پیشنهادش نمیده؟
‫ممکنه از عاقبتش بترسه
‫سر این میز دلیلی برای نگرانی نیست فرزندم
‫آرین؟
‫می‌دونستم خودتی
‫والاندیل
‫می‌دونی، فکر می‌کردم اصناف ترجیح میدن
‫همون جاهای شیک‌ترِ شهر بمونن
‫تو محله قدیمی چیکار می‌کنین؟
‫- اومدیم یه پادشاه دفن کنیم ‫- هوم
‫در کنار والار قرین آرامش باشه
‫منم دوست داشتم باشم
‫حیف که سربازهای عادی دعوت نبودن
‫به خصوص حالا که مردم ‫رده‌پایین دعوت بودن
‫الان به پدرم توهین کردی؟
‫نه، فکر کنم به خودت توهین کردم
‫خون من به همراه ملکه تو میدون جنگ ریخت
‫با چشمای خودم دیدم که ‫وارد جهنم شد تا بقیه رو نجات بده
‫تا جون برادرش رو نجات بده
‫یه بار دیگه از ملکه بد بگی، ‫خودت ضعف نشون میدی
‫حرفم روشن بود؟
‫یا باید جور دیگه‌ای ‫این موضوع رو فیصله بدیم؟
‫برای امروز روشن بود
‫خب، بنظر من که یه آبجوی دیگه‌مون بشه
‫می‌خواستی چی بگی آرین؟
‫من یه چیزی پیدا کردم...
‫یه چیز مخفی
‫یه چیز خطرناک
‫یه چیز ممنوعه
‫اقدامات مقدماتی رو به اتمام هستند پدر
‫اما... اینجا در امانیم
‫یه خونه داریم
‫لازمه دوباره به جنگ بریم؟
‫تو که گفتی سائورون مرده. ‫بیا بذاریم مُرده بمونه
‫تو این دنیا خطراتی هست که فقط یه پدر ‫باید مسئولیت دونستنشون رو به دوش بکشه
‫و مسئولیت پسر اینه که بهش اعتماد کنه
‫بهم اعتماد کن پسرم
‫اعتماد کن که میگم هرگز ‫در امان نخواهیم بود
‫مگه اینکه مطمئن بشیم ‫دیگه سائورونی وجود نداره
‫حرف حرف شماست پدر
‫برو گمشو دیگه
‫دامرود. ترول تپه‌نشین از ارد میترین
‫قاتل غول‌های سنگی
‫بلعنده‌ی استخوان‌های اژدها
‫خوش اومدی
‫به گمونم پیغاممون بهت رسیده
‫سائورون کجاست؟
‫خوش آمدین. ‫ممنون که این مسافت رو طی کردین و اومدین
‫اینجا لازم نیست مشکلاتتون رو مخفی کنین
‫ما قصد سواستفاده ازشون رو نداریم
‫صرفاً قصد کمک داریم
‫همونطور که شما زمانی ما رو یاری کردید
‫دقیقا چه کمکی می‌تونید به ما بکنید؟
‫حلقه‌ها
‫یک حلقه برای هر یک از قدرتمند‌ترین ‫اربابان کوتوله
‫ما رو کشوندی اینجا که جواهرات داد و ستد کنیم؟
‫این حلقه‌ها فراتر از هر قدرتی هستند
‫که هر کوتوله، انسان یا الفی تا به حال ابداع کرده
‫اینها حلقه‌های قدرت خواهند بود
‫قدرتِ شفا دادن کوهتون
‫همونطور که درخت کبیر ما رو شفا دادن
‫الروند...
‫میتریل؟
‫میتریل بخت و اقبال رو به ما برگردونده
‫بنظرم می‌تونه برای شما هم این کارو بکنه
‫شاید حتی برای تمام مردمان سرزمین میانه
‫در صورتی که بطور مداوم براتون فراهمش کنیم، ‫خلاصه حرفت همینه؟
‫میتریل در ازای حلقه‌ها. بله
‫پیشنهاد سخاوتمندانه‌ایه ارباب کلبریمبور
‫ولی چرا این پیشنهاد رو به پادشاهمون نمیدید؟
‫چون دورینِ پیر همیشه نسبت به
‫پذیرش کمک ما مردد بوده
‫اما اگر پیشنهاد ما از زبان...
‫یکی از هم‌نوعانش بهش برسه...
‫من و پدرم دیگه با هم صحبت نمی‌کنیم
‫منظور دورین اینه که...
‫شاید بتونی یه اورک رو قانع کنی
‫که حمام آفتاب بگیره، ‫ولی ما رو نمی‌تونی تو یه اتاق قرار بدی
‫متأسفانه کمکی از من برنمیاد
‫ما شما رو احضار کردیم که بهتون کمک کنیم
‫شاید دقیقا با ارائه راهی به پدرت ‫برای نجات قلمروش
‫بتونی دوباره احترامش رو بدست بیاری
‫شاید، حتی ارث و میراثت رو
‫ببخشید، شما دقیقا کی باشین؟
‫بله، ببخشید. ایشون...
‫یک دوست. دوستِ الف‌ها
‫همینطور دوست کوتوله‌ها. همین و بس
‫که اینطور. اونوقت الروند کجاست؟
‫بازسازی لیندون تمام توجه‌ش رو می‌طلبه
‫که اینطور؟
‫بهت اطمینان میدم، هرالد الروند گفت ‫تمام فکر و ذکرش شده
‫کمک به دوستان کوتوله‌ش
‫خیلی ازت تعریف می‌کنه
‫جالبه
‫هیچوقت حرفی از تو نزده. ارباب...
‫آناتار
‫آهان
‫الروند گفت که تو خردمندترینِ کوتوله‌هایی
‫درست گفته یا باید بریم ‫با کس دیگری مذاکره کنیم؟
‫اربابان عزیز، پیشنهادتون قابل ملاحظه‌ست
‫اجازه می‌دید لحظاتی در موردش فکر کنیم؟
‫- متأسفانه ما... ‫- قطعا!
‫اصلا عجله نکنید
‫چه فکری با خودت می‌کردی؟ ‫می‌خواستی دعوا راه بندازی؟
‫این فکرو می‌کردم که اون آناتار هر کی که هست
‫الروند رو از یه سوراخِ توی زمین هم تشخیص نمیده
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون الروند هیچوقت همچین ‫تعریفایی از من نمی‌کنه
‫حتی یکم هم خوشحال نشدی؟
‫عه...
‫چرا، ولی حلقه جادویی؟
‫هیچ جای این قضیه برات مشکوک نیست؟
‫تصمیمش با پدرته
‫بیچاره باید درباره پیشنهادی فکر کنه ‫که هیچوقت به گوشش نمی‌رسه
‫مشکلت اینه؟
‫همینه، مگه نه؟
‫حاضری بذاری کوهمون بسوزه و بپوسه
‫ولی نری عذرخواهی کنی
‫حاضری به خانواده‌مون کِرم بدی بخورن، ‫ولی اقرار نکنی که...
‫من اشتباه نمی‌کردم
‫موافقم
‫ولی الان داری اشتباه می‌کنی
‫گوشواره جادویی هم باشن برام مهم نیست
‫اگه کوچک‌ترین امیدی به حل این ماجرا هست، ‫هر قدر هم بعید باشه،
‫پادشاهمون باید بدونه
‫یا خودت خبرش رو به پدرت می‌رسونی، ‫یا من
‫توی کازاد دوم یه ضرب‌المثلی هست
‫«قطره‌ی چکه‌کنان تخته سنگ رو می‌شکافه»
‫پس بهشون وقت بده
‫ما از نعمت وقت بی‌برخورداریم
‫اگه پادشاه اعظمت بفهمه...
‫پادشاه اعظم چی؟
‫نه، نگم بهتره
‫نه. بگو دیگه. حرفت رو بزن
‫پادشاه اعظمت باور داره ‫کوتوله‌ها شایستگی این قدرت رو ندارن
‫در واقع، ساخت حلقه‌های بیشتر رو قدغن کرده
‫و حقیقت اینه که حتی نمی‌دونه من اینجام
‫خب. چه ربطی به اون داره ‫که من تو قلمروی خودم چیکار می‌کنم؟
‫- کلبریمبور... ‫- نه!
‫جون افراد بی‌شماری در خطره
‫وقت نداریم با ور ور کردن ‫همدیگه رو قانع کنیم که کی شایسته‌ی کمکه
‫اما دیر یا زود، گیل‌گالاد حقیقت رو می‌فهمه
‫اگه نفهمید چی؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم بابت سودمندی سه حلقه ‫به پادشاه اعظم تبریک عرض می‌کنم
‫و بهش میگم که دارم ‫کوره ساخت رو تعطیل می‌کنم
‫و قول میدم که هر چه زودتر ‫در لیندون بهش ملحق بشم
‫حاضری به پادشاه اعظمت دروغ بگی؟
‫حاضرم برای خودمون وقت بخرم ‫که کارمون تکمیل بشه
‫من یک عمر رو صرف آماده شدن ‫برای این کار کردم
‫شاگردی کردم، مطالعه کردم
‫به نهایت مهارت و استادی رسیدم
‫این... این لحظه‌ی منه
‫اون نمی‌تونه ازم بگیردش
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید! ‫واقعا ببخشید!
‫فکر کردم اورکی!
‫اشکالی نداره. درد نداره. اوه!
‫درد نداره؟ معلومه که داره، ‫الان خنجر کردم تو رون پات!
‫می‌تونست بدتر بشه
‫- بیا، بذار بکشمش بیرون ‫- نه، نکش...
‫- باید بذاری داخلش بمونه! ‫- واقعا؟
‫آره، هر وقت چاقو می‌خوری، ‫باید بذاری تو زخم بمونه
‫- من تا حالا چاقو نخوردم! ‫- منم نخوردم!
‫مطمئنی درد نداره؟
‫نه، الان درد داره
‫ببخشید. عه...
‫بیا
‫نه، نکن. خودم انجام میدم
‫بده من
‫من استرید هستم
‫ایسیلدور
‫تو از مردم دریایی. ‫داشتی می‌رفتی سمت خط‌الراس؟
‫بازمانده‌ها تو اردوگاه منتظرمون می‌مونن
‫پدرم هم همینطور
‫فکر کنم قبلا رفتن
‫تو پدرم رو نمی‌شناسی
‫تو اونجا بودی، مگه نه؟
‫منم دنبال کسی می‌گشتم
‫چیزی جز جای پا و گِل نمونده بود
‫ولی... اینو پیدا کردم
‫ایناهاش. یه مسیر هم علامت خورده
‫«پلارگیر»
‫حالا فهمیدم. پدرم ول نکرده بره، ‫همه رو برده اونجا
‫مردم تو هم همینطور
‫[پلارگیر] ‫[دهکده قدیمی نومنوری‌ها]
‫کشتی‌ای توی لنگرگاه ندیدم
‫امید داشته باش
‫معلوم نیست اونجا به کی برمی‌خوریم
‫تو هم امیدواری قوم و خویشت رو پیدا کنی؟
‫نامزدم
‫نکن
‫- چی شده؟ ‫- اورک‌ها
‫داشتم می‌رفتم پلارگیر که برام کمین کردن
‫- همه‌چی رو گرفتن ‫- می‌تونی حرکت کنی؟
‫نگام کن
‫باید به حرکت ادامه بدیم
‫حداقل می‌تونیم یه غذایی بهش بدیم
‫استرید، برو!
‫بگیرینش!
‫برک!
‫باید به حرف دختره گوش می‌کردی
‫برو! اسبه رو بگیر! ‫یالا، برو!
‫یالا! بجنبین! زودباشین!
‫ممنون
‫منم ایسیلدور. یادته؟
‫خاطرات الف‌ها از بین نمیره
‫تو این جنگل تعداد وحشی‌ها ‫خیلی از ما بیشتره
‫اسبم. نمی‌تونم ولش کنم
‫امورت رو هر طور صلاح می‌دونی ‫رتق و فتق کن
‫من کارهای خودم رو دارم
‫تو پلارگیر
‫چه کاری؟
‫داریم تلاشمون رو می‌کنیم. می‌فهمم
‫همه تلاشمون رو می‌کنیم
‫می‌دونم، می‌دونم
‫ناروی، پادشاه می‌دونه بچه‌ها گرسنه‌ان؟
‫صبور باشید ‫ناروی، زودباش
‫راستش رو بگو ناروی
‫الان میرم با پادشاه صحبت کنم
‫حرفای ما رو هم به پادشاه برسون
‫ناروی
‫اعلی‌حضرت. بازرگانان خوراک بیرونن
‫می‌خوان ازتون درخواست کنن ‫که ذخایر غلات سلطنتی رو به روشون باز کنید
‫ذخایر تا چند وقت دووم میارن؟
‫نهایتا... تا سه ماه
‫بفرستشون داخل
‫اعلی‌حضرت
‫می‌تونی بری
‫کلبریمبور ادعا می‌کنه این حلقه‌ها ‫قدرت حل مشکلمون رو بهمون میدن
‫بعنوان یه کوتوله وظیفه‌ی خودم دونستم ‫که پیشنهادش رو بهتون برسونم
‫اومدی فقط همینو بگی؟
‫نه
‫دیگه چی؟
‫اومدم بگم من پسرتم
‫به سرسختی خودت، ‫به کله‌شقی خودت
‫همونقدر مغرور. و...
‫اشتباه می‌کردم
‫اشتباه کردم که بهت بی‌احترامی کردم
‫و...
‫متأسفم
‫داغون بنظر میای
‫معدن‌چی‌ها مشتشون پینه می‌بنده
‫مشت‌های محکمی می‌زنن
‫حالا وایسا تا بچه‌هات بزرگ شن
‫پدر...
‫من به این قدرتِ ارگیون اعتماد ندارم
‫یه بار بهم گفتی
‫که سرنوشت الف‌ها به دست ذهن‌های ‫خردمندتر از ما رقم می‌خوره
‫گفتی تلاش برای تغییرش، ‫تلاش برای فرار از مرگ
‫ممکنه به فاجعه بزرگتری منجر بشه
‫همش با خودم میگم...
‫اگه حق با تو بوده باشه چی؟
‫مادرت این کارو بهت یاد داده؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫بنظر خودت چه اتفاقی افتاد؟
‫شکست خوردم. نتونستم جلوی ایدار ‫رو بگیرم. نتونستم ازش محافظت کنم
‫فکر کردم داره بهتر میشه
‫چرکی تو تیرهای اورک‌ها هست ‫که گوشت انسان به این راحتی ازش پاک نمیشه
‫خوشحالم می‌بینمت ایسیلدور
‫کمتر کسی از کسایی که در آتش خوابیدن ‫تا اینجا رسیدن
‫به جز کسایی که نشانه‌ی ایدار رو گرفتن
‫ای کاش می‌تونستم به پدرت بگم ‫که زنده‌ای تا خیالش راحت بشه
‫اون رهات نکرد
‫نومنور بازخواهدگشت
‫خانواده‌ت دوباره کامل میشه
‫این آدم‌ها خوش‌شانسن که تو اینجایی
‫این روستا به یه التیام‌دهنده نیاز داره
‫التیام‌دهنده‌شون روی تل هیزم سوخت
‫از بلریاند چی می‌دونی؟
‫شهر الف‌هاست، مگه نه؟
‫یه قلمروی مختص الف‌ها
‫من اونجا بدنیا اومدم
‫حالا زیر آب خوابیده
‫بعد از سقوطش، خشم شدیدی تو وجودم بود
‫خشم از مارگوث
‫ولی بیشتر عصبانیتم از خودم بود
‫این عطشیه که هیچوقت فروکش نمی‌کنه تئو
‫و در نهایت تو رو از خودت تهی می‌کنه
‫اون همه سال حواست بهمون بود...
‫پدرم رو می‌شناختی؟
‫نه. نمی‌شناختم
‫منم همینطور
‫اما اینو می‌دونم که تو نبودی
‫و هر چی که قبلا برام بودی، ‫الان دیگه نیستی
‫پس از نظر من دیگه لازم نیست ‫هیچوقت با هم حرف بزنیم
‫یکم دیگه چوب بیار برام پسر
‫آره، از همون کپه. آره
‫این مال نومنور قدیمه
‫عجب فواره‌ای. یه قطره هم تف نمی‌کنه
‫فواره نیست. آباره‌ست
‫کارش آوردن آب به خونه‌هاست
‫انسان‌ها نمی‌تونن همچین چیزایی بسازن
‫تو نومنور می‌تونیم. ‫باید ببینیش
‫اگه انقدر خوبه، چرا ترکش کردی؟
‫شنیدم تو سرزمین میانه، ‫چیزای خوب‌تری هست
‫واقعا اسبت رو می‌خوای؟
‫می‌دونی کجاست؟
‫امشب بیا اینجا دیدنم. ‫موقع طلوع ماه
‫یه شمشیر هم بیار
‫خودت رو نسوزونی
‫خبری از نامزدت نشد؟
‫نه
‫دووم میاره. اگه نصف قدرت تو رو داشته باشه ‫زنده می‌مونه. مطمئنم
‫من اونقدر که فکر می‌کنی قوی نیستم
‫سخته که خودم رو مقصر ندونم
‫بابت چی؟
‫زنده بودن
‫بابت زنده موندن. ‫خیلی‌های دیگه زنده نموندن
‫وقتی مادرم رو از دست دادم ‫ده سالم بود
‫بیشتر از اونی که باید ‫از ساحل فاصله گرفتم
‫گیر کردم توی امواج
‫غرق شد
‫در حال نجات جون من
‫بعد از مامانم...
‫همش به این فکر می‌کنم ‫که الان تو چه حالیه
‫بعضی وقتا، مادرم رو تو خواب می‌بینم
‫انگار باهاش کنار اومدی
‫نه
‫حقیقت اینه که، ‫چیزی که الان بهت گفتم
‫رو تو شهرم هیچکس نمی‌دونه
‫فقط بهشون گفتم غرق شد
‫کسی نمی‌دونه تقصیر من بوده
‫از اون موقع حس کردم مقیدم
‫به اینکه سعی کنم یه کار استثنایی بکنم
‫یه کار خاص
‫سعی کنم لایق این فداکاریش باشم
‫فکر نکنم آدم بتونه لایق ‫همچین چیزی بشه
‫بنظرم فقط باید بپذیریش، ‫بعنوان یه هدیه
‫هدیه‌ای که بدون چشمداشت ‫بهت داده، چون براش عزیز بودی
‫ایسیلدور
‫یکی اونجاست
‫همین اسب‌هایین که دزدیدیم. ‫میرم ساکتشون می‌کنم
‫آتیش بهم میدین؟
‫اینجا تو تاریکی چیکار می‌کنی پسر؟
‫مامانت رو گم کردی؟
‫من از خودتونم
‫به ایدار خدمت می‌کنم
‫این نشان ایدار نیست
‫نشونه‌ی این هست که من بیشتر ‫از تک تک شما بهش خدمت کردم
‫ببینیم چی بلدی
‫ببین چه خورد و خوراکی هم داشته. ‫شرط می‌بندم این یکی اهل پلارگیرـه
‫اومدی بهمون حمله کنی پسر؟ ‫همونطور که قومت به بقیه حمله کردن؟
‫ما تا حالا بهتون حمله نکردیم
‫به سه تا از اردوگاه‌هامون حمله کردین
‫بگیرینش!
‫نه!
‫کمین کردن!
‫کمک!
‫ایسیلدور!
‫تئو! تئو!
‫ملکه‌ی دروغ‌ها!
‫شایسته‌ی حکومت نیست!
‫هیچ صدایی جز صدای دعای پادشاه یا ملکه
‫در این مراسم مجاز نیست
‫با این حال...
‫غمِ نومنور برای من مقدسه
‫بین این دیوارها، درد شما دعاست
‫اندوه شما رو می‌شنوم، همینطور خشمتون رو
‫درش باهاتون سهیمم
‫خون ریختیم و خونمون ریخته
‫اما اینو بدونید... مسیرمون رو خواهیم یافت
‫اگر کس دیگری در میانمون هست ‫که می‌خواد صحبت کنه...
‫اول اینو از خودش بپرسه
‫برای چه کسی فریاد می‌زنی؟
‫برای کسانی که قبلا دفن کردیم؟
‫برای پادشاهیت؟
‫یا برای خودت؟
‫برای ایسیلدور
‫پادشاه پیش از مرگ ‫صحبتی با من کرد
‫و گفت ملکه از این گوی... ‫مشورت می‌گیره
‫بخاطر اینه که خویشاوندانمون ‫در سرزمین میانه مُردند!
‫این سنگ الفی ملکه‌ی شماست!
‫ساکت!
‫دروغه
‫حاکم حقیقی نومنور هرگز ‫به یک شیء ساخت الف‌ها اعتماد نمی‌کنه
‫بگیرینش و نابودش کنید
‫نه!
‫پالانتیر مال منه
‫نیازش داریم
‫- جادوی الفی! ‫- قاتل!
‫ملکه‌ی دروغ‌ها! ملکه‌ی دروغ‌ها!
‫جادوی سیاه!
‫- وایسا! وایسا! ‫- جلو نیاید!
‫میریل!
‫- ملکه‌ی من! ‫- میریل!
‫ملکه‌ی من رو نجات بدید! ‫میریل!
‫دستم رو بگیر!
‫میریل! میریل!
‫فارازون! فارازون! فارازون!
‫عقاب فارازون طرفدارِ فارازون‌ـه!
‫فارازون! فارازون! فارازون!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.