..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫« مـرد شـنـی »
‫«سرنوشت»
‫توی تالارم ایستادم ‫و نشان تو رو توی دستم گرفتم
‫دوست دارم باهات صحبت کنم...
‫اگه اجازه بدی برادرت به دیدنت بیاد
‫قسمت ۱۷: ‫« زمـان و شـب »
‫فکر می‌کنم این برقراری ارتباطم ‫خیلی هم غیرمنتظره نبوده
‫نه
‫آخرین باری که اومدم اینجا، ‫می‌خواستم نصیحتم کنی
‫ولی به حرفت توجهی نکردم
‫ولی...
‫دوباره اومدم که نصحیتم کنی
‫من خون یکی از اعضای خانواده رو ریختم
‫- پسرم التماسم می‌کرد جونش رو بگیرم ‫- می‌دونم
‫و حالا طبق قانون کهن، بانوان غضب...
‫نباید اینطور صداشون کنی
‫الهه‌های انتقام که «مهربانان» ‫صداشون می‌کنیم
‫برای اینکه ناراحت نشن...
‫به زودی به‌خاطر جرمم ‫تقاضای نابودی من رو می‌کنن
‫به‌خاطر کاری که انجام دادم ‫سزاوار مرگ هستم
‫اما باید به فکر سرزمینم و ساکنانش باشم،
‫و هیچ علاقه‌ای به مُردن ندارم
‫نه
‫برادر
‫بهم بگو باید چیکار کنم، ‫و قسم می‌خورم که این بار اطاعت کنم
‫یا بهم بگو قراره چه اتفاقی بیُفته
‫بهم بگو توی کتابت چی نوشته شده
‫اگه دوست داری، خودت می‌تونی ببینی
‫سرنوشت هر کسی ‫بر اساس اعمالش نوشته میشه
‫و تقدیر چی؟
‫اگه تقدیر من مرگ باشه...
‫اون یه سوال برای «سرنوشت‌ها»ست
‫تموم شد
‫هر وقت آماده بودی
‫فعلاً باید این یکی رو تموم کنم، عشقم
‫نمی‌تونم بگم شخصاً ‫به شروع‌ها علاقه داشتم
‫چیزهای شلوغ و به‌هم‌ریخته‌ای‌ان
‫یه پایان خوب رو بیش‌تر دوست دارم
‫یادم نمیاد آخرین بار کِی یه نفر ‫به دیدنمون اومده
‫- من میرم از شرش خلاص بشم ‫- مشکلی نیست
‫من میرم
‫مورفیوس
‫درود بر شما، خانم‌ها
‫نگاه کنید، خواهران هم‌سرشت. ‫پادشاه رؤیاها اومده
‫اومده دم در خونه‌مون
‫اما تو که نخ زندگیش رو بُریدی
‫خب، بعضی‌وقت‌ها یه‌کم طول می‌کشه ‫تا متوجه بشن
‫لطفاً بیا داخل
‫آخرین باری که همدیگه رو دیدیم، ‫من شما رو به سرزمین رؤیاها احضار کردم
‫پس گفتم انصاف رو رعایت کنم ‫و این بار من به دیدن شما بیام
‫هدیه‌هایی براتون آوردم
‫شراب
‫یه‌کم گیاه دارویی
‫و... چیزی که برای الهه هکاته مقدسه
‫اوه، خیلی خوشگله
‫اوه، خیلی زیباست
‫اوه، شبیه ناهار فردامونه
‫نباید بخوریمش
‫خب، فعلاً نمی‌خوریمش
‫اما اینا هدیه نیستن، درست نمیگم، ارباب رؤیاها؟
‫داری بهمون رشوه میدی
‫اینا پیشکش هستن
‫امید داشتی ما رو ‫به شکل «مهربانان» ببینی؟
‫اومدی خودت رو تسلیم کنی؟
‫یا دنبال عفو و بخشش هستی؟
‫نیومدم برای جون خودم طلب بخشش کنم،
‫فقط ازتون می‌خوام جون کسایی ‫که بهشون خدمت می‌کنم رو نگیرید
‫من مسئولیت‌هایی دارم
‫ما هم همینطور
‫اگه یکی ازمون تقاضا کنه ‫که انتقام جنایات خونین رو بگیریم،
‫طبق قانون موظف به اطاعتیم
‫اما تا اون موقع، می‌تونیم کاری نکنیم
‫و اگه کسی تقاضا نکنه؟
‫چرا؟
‫چون هیچ دشمنی نداری؟
‫مادر اون پسره چی؟ ‫کالیوپه رو میگم
‫یا لوسیفر مورنینگ‌اِستار؟
‫«میل» یه بار قسم خورد ‫که مجبورت می‌کنه خونِ هم‌خونت رو بریزی
‫اوه، اون رو یادم رفته بود. دیگه کی؟
‫همونطور که میگن، فهرست...
‫بی‌پایانه
‫انتقام جرمی که مرتکب شدی، ‫گرفته خواهد شد
‫هیچ راه فراری وجود نداره، کبوتر من
‫تمامی راه‌ها به وقتش ‫به سرزمین خواهرت منتهی میشن
‫شاید فردا
‫شاید هم هزاران سال دیگه
‫پس خودت رو آماده کن، رؤیا
‫پایان نزدیکه
‫[ اخبار بریتانیا ]
‫بس کن، ریچ. ‫توی پخش زنده این رو نمیگم
‫- مسخره می‌کنی ‫- نه
‫«پاپ از ورود زنان به مقام روحانیت ‫استقبال می‌کند.» خودت این رو نوشتی؟
‫من نبودم. اون گفته
‫[ پاپ از ورود زنان به مقام روحانیت استقبال می‌کند ]
‫یا خود خدا
‫والامقام
‫می‌تونم باهاتون صحبت کنم؟
‫تو نمیایی، کاردینال ویسکانتی؟
‫سلام، پاک
‫لوکی
‫از کجا فهمیدی؟
‫احتمالاً از روی هرج‌ومرج جهانی فهمیده
‫اصلاحات جهانی
‫باید خیلی وقت پیش انجام میشد
‫اما پاک یه عامل خیلی باهوش ‫برای هرج‌ومرجه
‫اون الهام‌بخش شکسپیر بوده، می‌دونستی؟
‫جداً؟
‫و شما دو نفر دارید...
‫همکاری می‌کنید؟
‫آدم فکر می‌کنه دو تا حیله‌گر ‫نمی‌تونن همکاری بکنن، اما می‌تونن
‫اصلاً به همین دلیل می‌تونن
‫ما مثل بقیه‌ی زوج‌ها ‫مرتکب اشتباه نمی‌شیم
‫می‌دونیم که نمی‌تونیم ‫به همدیگه اعتماد کنیم
‫اونطوری هر روز یه غافلگیری وجود داره ‫و هیچ‌کس آسیب نمی‌بینه
‫- والامقام کجاست؟ ‫- از پاپ خوشمون میاد
‫- نمرده. خوابیده ‫- گرد پری خیلی تاثیرگذاره
‫پیشنهاد می‌کنم بیدارش کنی. ‫ممکنه به زودی بهت نیاز داشته باشم
‫قضیه چیه؟
‫ارباب مورفیوس بهم کمک کرد ‫از زندان اودین فرار کنم
‫و حالا من مدیونشم
‫و چه چیزی رو بهش مدیونی؟
‫هنوز بهم نگفته،
‫اما فکر می‌کنم ربطی به شایعات ‫مرگ قریب‌الوقوعش داره
‫- کِی قراره اتفاق بیُفته؟ ‫- تصمیمش با من نیست
‫و فکر می‌کنم من...
‫باید برنامه‌هام رو خراب کنم به محض اینکه ‫«مهربانان» تصمیم بگیرن وقتش رسیده
‫این معامله‌ای بود ‫که برای آزادیت قبولش کردی
‫اما این آزادی نیست
‫نه برای من... و نه برای تو
‫چرا می‌خوای بقیه‌ی عمرت رو ‫با آماده شدن برای مرگ، حروم کنی، رؤیا؟
‫چرا من و خودت رو ‫از هر گونه تعهدی آزاد و رها نمی‌کنی؟
‫من وظایفی دارم
‫و به‌خاطر قول و قرارمون، ‫تو هم وظایفی داری
‫از اعتماد کردن به من پشیمون میشی. ‫توی ذات من چیزی به اسم...
‫مورد اعتماد بودن وجود نداره
‫ذاتت باعث میشه زندانی بشی
‫پس اگه می‌خوای زندانی نشی، ‫وقتی زمانش برسه،
‫از دستوراتم پیروی می‌کنی
‫اگه ما رو ببخشی، پاک
‫من و لوکی باید حرف بزنیم
‫خیلی مغروره
‫خب، به نظرم خیلی ترسیده
‫دلت براش می‌سوزه؟ ‫چون خوشم نمیاد
‫فقط ازت می‌خواد یه لطفی بهش بکنی
‫اصل قضیه مشکل داره
‫من خدای هرج‌ومرجم
‫منم مسئولیت‌هایی دارم
‫آره، این که تا جایی که می‌تونی ‫برای انسان‌ها دردسر درست کنی
‫- تا ریاکاری انسان‌ها رو نشون بدم ‫- آره، اینطوری که باکلاس‌تره
‫- تا همه بتونن مثل خودمون آزاد باشن ‫- ولی خب آزاد نیستیم
‫یا حداقل من آزاد نیستم
‫به‌خاطر «رؤیا»
‫خب... هنوزم آزادی که دورش بزنی
‫اوه، خوشم اومد
‫- چی توی ذهنته؟ ‫- خیلی‌خب، فقط گوش کن چی میگم
‫می‌تونی دقیقاً طبق خواسته‌ش عمل کنی
‫این ۲ دقیقه اصلاً به حرف‌هام ‫گوش می‌دادی؟ من...
‫اما... همین‌الان عمل کن
‫منتظر نمون که اون زمانش رو بهت بگه
‫همین‌الان انجامش بده و تمومش کن
‫چیزی که می‌خواد رو عملی کن، ‫اما زمانی که دلش نمی‌خواد
‫اونطوری وظیفه‌ت رو انجام دادی،
‫اما باعث میشه مشکلات «رؤیا» بیش‌تر بشن
‫می‌دونی، اگه دل به کار بدیم ‫و درست‌وحسابی انجامش بدیم،
‫می‌تونیم کسایی باشیم ‫که «مهربانان» رو می‌فرستیم سراغش
‫و من بالاخره آزاد میشم
‫اگه واقعاً «مهربانان» قراره بیان، ‫چطور قراره از خودمون دفاع کنیم؟
‫نظرتون چیه یه دیوار بسازیم؟
‫- دیوار؟ ‫- مثلاً یه بارو
‫چی؟ دور قلعه یا کل سرزمین؟
‫فرقی نداره. اصلاً هر دوتاش
‫آروم باش، دختر. ‫قرار نیست خودت بسازیش
‫خب، کمکت میدم
‫خب، فکر نمی‌کنم یه دیوار ‫در برابر الهه‌های انتقام خیلی مؤثر باشه
‫ممکنه سرعتشون رو کم‌تر کنه، ‫اگه بهترین تیراندازهامون رو بذاریم بالای دیوار
‫اصلاً تیرانداز داریم؟
‫- نداریم ‫- حتی توی ارتش هم نداریم؟
‫ارتش هم نداریم؟
‫مثل اینکه یادت رفته جانشین فرمانده‌ی سرزمین‌مون ‫یه متصدی کتابخونه‌ست
‫«فری» ارتش داره؟
‫آره، توسط تیتانیا و دست راستش فرماندهی میشه
‫دستیارش کیه؟
‫خب، منم. یعنی قبلاً بودم
‫خب، فکر کنم برای ارتش جدیدمون ‫یه فرمانده پیدا کردیم
‫گیلبرت، فکر می‌کردم یه صلح‌طلبی
‫دلیل جنگیدن یه سرباز واقعی ‫این نیست که از دشمن روبه‌روش متنفره،
‫بلکه به‌خاطر اینه ‫که عاشق مردم پشت سرشه
‫- آخر قراره یه دیوار بسازم یا نه؟ ‫- نه
‫هیچ کاری نمیشه انجام داد
‫من جانشینم رو انتخاب کردم
‫سرورم؟
‫نیاز نیست کار به اونجا بکشه
‫اسمش دنیل هال‌ـه، پسر لایتا و هکتور
‫اولین کودکی که توی ‫سرزمین رؤیاها به دنیا اومد
‫خب، آره، دنیل رو یادمه، ‫اما الان چند سالشه؟
‫حتی یک سالش هم نشده
‫فقط ۸ ماهشه
‫آره، اما با گذشت زمان، ‫قدرت و بینشی فراتر از من خواهد داشت
‫دنیل هال
‫رؤیای جدید بی‌پایان‌ها خواهد بود
‫دنیل، رسیدیم
‫آماده‌ای؟
‫شما باید خانم واکر و خانم هال باشید
‫من پاول مک‌گوایر هستم. ‫مدیر این مرکز نگهداری
‫خب، قبلاً یه مرکز نگهداری بود
‫الان خونه‌ی شماست، ‫به لطف مادربزرگ مادرتون
‫اوه، هنوز تصمیم نگرفتیم ‫که می‌خوایم بیایم به لندن یا نه
‫- به‌خاطر کار من ‫- و مدرسه‌ی برادر من
‫البته، معذرت می‌خوام
‫فقط منظورم این بود که هر تصمیمی بگیرید، ‫این خونه الان مال شماست
‫اجازه بدید به خدمتکارها معرفی‌تون کنم
‫رُزی، ببین
‫یونیتی
‫بعد از مرگش این رو سفارش دادیم
‫- فوق‌العاده‌ترین زن دنیا بود ‫- اون رو می‌شناختی؟
‫روزی که از بیماری خواب بیدار شد دیدمش
‫توی همون روز، به طرز طعنه‌آمیزی، ‫الکس شریک زندگیم به اون بیماری مبتلا شد
‫- وای، نه ‫- خیلی متاسفم
‫ممنون
‫بنیاد به اندازه‌ی کافی لطف کرد ‫و من رو به عنوان سرایدار نگه داشت،
‫اما مشخصاً لحظه‌ای که دستور بدید، ‫همه‌مون از اینجا می‌ریم
‫نه، لطفاً بمونید
‫- هنوز تصمیمی نگرفتیم، پس... ‫- خیلی لطف دارید
‫به جز من و الکس،
‫یه خونه‌دار، آشپز و یه پیشخدمت اینجا هست
‫پیشخدمت‌مون سایمون ‫داره اتاق‌تون رو آماده می‌کنه
‫شما هم همراه ‫مهمون‌های آمریکایی‌مون اومدید؟
‫من سایمون‌ام، پیشخدمت
‫چهره‌ی خیلی زیبایی داری، سایمون
‫مشکلی نیست یه مدت قرض بگیرمش؟
‫لباست رو هم می‌خوام
‫خانم هال، خانم واکر، ‫این خونه‌دار اینجا، خانم «شُر»ـه
‫من از مادربزرگ مادرتون هم مراقبت کردم
‫و اگه این کوچولو هم به مراقب نیاز داره، ‫با کمال خوشحالی ازش مراقبت می‌کنم
‫امیدوار بودم بتونیم امشب ‫بریم یه رستوران لندنی شام بخوریم
‫پس ازش مراقبت می‌کنم
‫نمی‌خوام اولین شب حضورمون ‫اینجا تنهاش بذارم
‫تنها نیست
‫کنار ماست
‫این سایمونه، پیشخدمت‌مون
‫اسم شما دنیله؟
‫- هوم؟ ‫- اسم منم سایمونه
‫نظرت چیه یه شب پیش ما باشی؟
‫هوم؟
‫می‌تونیم تمامی اتاق‌های ‫این خونه‌ی بزرگ رو بگردیم
‫دوست داری اون کار رو بکنیم؟
‫دوربین مراقبت از نوزاد رو آوردیم
‫سایمون می‌تونه تنظیمش کنه
‫بدون شک، بسپاریدش به من
‫پس چرا که نه
‫خودمون بریم، دنیل؟
‫تو ساک‌ها رو بیار، سایمون. ‫من بچه رو می‌برم
‫بریم اتاقت رو پیدا کنیم
‫بیا بریم
‫می‌تونم کمکی بهتون بکنم؟
‫می‌تونم یه ارتش براتون بسازم؟
‫نوالا
‫اگه من نه، پس چرا از تیتانیا نمی‌خواید؟
‫یا اودین؟ یا خواهر و برادرانتون؟
‫می‌تونم بزرگ‌ترین و قدرتمندترین ‫ارتش قابل تصور رو داشته باشم
‫و با فرماندهی تو، ‫مطمئنم قدرتمندترین میشه
‫اما قانون، قانونه
‫کی گفته؟
‫نه، من... من...
‫منظورم اینه که کی این قانون‌ها رو نوشته. ‫کار خواهران سرنوشت بوده؟
‫نه
‫- کار «سرنوشت» بوده؟ ‫- نه
‫پس... کی؟
‫چون اگه یه نفر اون بیرون داره ‫این قوانین رو می‌نویسه،
‫نمی‌تونید برید پیشش و... ‫بهش توضیح بدید چی شده؟
‫یا... ازش کمک بخواید ‫یا بگید نصیحت‌تون کنه؟
‫حتماً یه نفر مسئوله
‫قدرت‌هایی فراتر از بی‌پایان‌ها وجود داره
‫کی هستن؟
‫قبل از آغاز، «شب» وجود داشت
‫و «شب» حدومرزی نداشت
‫و بی‌پایان بود
‫در آغاز، «زمان» وجود داشت
‫ضربان بی‌وقفه‌ای که توی اون ‫هر چیزی می‌تونست رخ بده
‫هر چیزی می‌تونست شکل بگیره
‫ماده می‌تونست وجود داشته باشه
‫و با گرد هم اومدن،
‫جهانی هستی ممکن شد
‫تمامی نسخه‌های مختلفش
‫همه طبق خواسته‌ی اون وجود دارن
‫ماهیت «زمان» توی سرزمینش اینطور بود
‫خب؟
‫سلام، پدر
‫چی می‌خوای؟
‫فقط وقتی چیزی بخوای، میایی اینجا
‫امکان نداره یه پسر به دیدن پدرش بره ‫و قصدش فقط احوال‌پرسی باشه؟
‫معلومه که امکان داره. ‫ولی تا الان اتفاق نیُفتاده
‫از بین تمامی بچه‌هام، فقط «سرنوشت» ‫هیچ خواسته‌ای ازم نداره
‫اما اون کتابش رو داره
‫هیچ خواسته‌ای ازم نداره،
‫چون هر چیزی که داشتم رو ‫به عنوان حق طبیعیش بهش دادم
‫برای همین کاری باهام نداره
‫کاش شما هم همونطور می‌بودید
‫خواهر و برادرهام رو دیدی؟
‫از عمد نه
‫فرزندانم فکر می‌کنن ‫چون من «زمان» هستم،
‫دیگه زمان من هدر نمیره
‫اما حضور تو در اینجا نشون میده ‫که کاملاً زمانم هدر میره
‫- معذرت می‌خوام که مزاحمت شدم ‫- مزاحمم شدی
‫پس حداقل بذار با این موضوع ‫که حق با منه، خوشحال باشم
‫چی می‌خوای، رؤیا؟
‫برای درخواست کمک اومدم
‫پسرم مُرده
‫آره
‫چون خون یکی از اعضای خانواده‌ت رو ریختی
‫چون داشت زجر می‌کشید
‫نمی‌تونستم دوباره جواب رد بهش بدم
‫به‌خاطر اینکه ضعیفی
‫و احساساتی هستی
‫فرزندان، پیامد ناخوشایند عشق هستن
‫توی زندگی‌شون فقط ازت تقاضا دارن
‫قضیه‌ی پسر من فرق داشت
‫ازت نخواست از طرفش ‫با هادس و پرسفونه صحبت کنی؟
‫چرا
‫ولی اون کار رو نکردم... ‫و تا ابد غصه می‌خورم
‫و وقتی ازت خواست جونش رو بگیری،
‫نمی‌دونست که با انجام اون کار ‫به زندگی خودت پایان میدی؟
‫حالا پاشدی اومدی اینجا،
‫و از من انتظار داری که مثل رفتار خودت با پسرت، ‫من هم از خودم ضعف نشون بدم
‫ازم انتظار داری نجاتت بدم... ‫از سر عشق و علاقه
‫اما من دوستت ندارم، رؤیا
‫نه
‫خودم می‌دونم
‫واقعاً؟
‫یه چیزی رو بهم بگو، رؤیا
‫من رو دوست داری؟
‫یه بچه نمی‌تونه پدرش رو ‫دوست نداشته باشه
‫حالا پدرش هر کسی باشه، ‫یا هر کار بکنه... یا نکنه
‫این رو از پسرم یاد گرفتم
‫باهاش بد رفتار کردم
‫ولی بازم من رو دوست داشت
‫من باهات بد رفتار کردم؟
‫ولی بازم دوستم داری
‫به نظرم این حماقتت رو ‫نشون میده، موافق نیستی؟
‫فکر کنم می‌دونستم کمکم نمی‌کنی
‫فکر کنم فقط اومدم اینجا ازت تشکر کنم
‫به‌خاطر تمام چیزهایی که بهم دادی، ‫به‌خاطر... وجودم
‫به‌خاطر هر لحظه‌ای که وجود داشتم
‫حتی همین لحظه
‫و فکر کنم اومدم خداحافظی بکنم
‫فکر نمی‌کنم دیگه همدیگه رو ببینیم
‫و اگه مایل باشم بهت کمک کنم، رؤیا،
‫پیشنهاد میدی چطور اون کار رو بکنم؟
‫سفر در زمان خوبه؟
‫تا بتونی از طرف پسرت ‫با هادس صحبت کنی؟
‫اگه بخوای، می‌تونم اون کار رو برات بکنم
‫اما هادس درخواستت رو قبول نمی‌کنه
‫و پسرت صرف نظر از هر کاری که بکنی، ‫یه راهی برای ورود به دنیای زیرین پیدا می‌کنه
‫فقط اینطوری می‌تونم بهت کمک بکنم
‫این اطمینان‌خاطر که بدونی ‫امکان نداشت نتیجه‌ی متفاوتی رقم بخوره
‫هیچکاری نمی‌تونستی ‫برای نجات دادن پسرت انجام بدی
‫همونطوری که الان ‫نمی‌تونی خودت رو نجات بدی
‫اما صفحات نانوشته‌ی کتاب «سرنوشت»...
‫خب، جزئیات مرگت،
‫یعنی نحوه و زمان مرگت، ‫شاید هنوز نوشته نشده باشن
‫اما برداشت اشتباه نکن، ‫کتاب «سرنوشت» یه پایان داره
‫و تو هم یه پایان داری
‫دیگه تنهات می‌ذارم
‫بازم ممنون
‫با مادرت صحبت کردی؟
‫نه
‫چرا می‌پرسی؟
‫یه زمانی خیلی با هم صمیمی بودید
‫گفتم شاید اول رفته باشی پیش اون ‫و جواب منفی شنیده باشی،
‫برای همین اومدی پیش من
‫نه
‫اومدم اینجا چون تو پدرمی
‫و منم پسرتم
‫خب، اگه باهاش صحبت کردی، بهش بگو...
‫فقط بهش بگو توی فکرش بودم
‫ارائـ ـــه از سـ ـایــت سـ ـی‌نــمـ ـا
‫«زمان» در تاریکی حل شده
‫جایی که هیچ نوری وجود نداره
‫هیچ اطلاعاتی وجود نداره
‫مکانی از شب بی‌پایان
‫خب، اومدی خونه... بعد از این همه وقت
‫وارد تاریکی شدی
‫سلام، مادر
‫شیطنت کردی که قبلش خبر ندادی
‫می‌دونی که حریم خصوصیم برام مهمه ‫و دوست ندارم کسی مزاحمم بشه
‫ویژگی مشترک هر دوتامونه
‫گرسنه‌ته؟
‫شراب می‌خوری؟
‫خیلی میزبان بی‌ادبی‌ام
‫درمورد خواهر و برادرهات برام بگو
‫فقط «سرنوشت» رو می‌بینم
‫میاد اینجا و حرف می‌زنه
‫و اون کوچولو؟
‫جنون
‫آره، می‌بینم که میاد ‫این اطراف پرسه می‌زنه
‫ولی خیلی عوض شده
‫خیلی مطمئن نیستم چی از جونم می‌خواد
‫چیزی رو می‌خواد ‫که از همون اول می‌خواسته
‫توجه‌ت رو
‫علاقه‌ت رو
‫عشقت رو
‫رفتم به دیدن پدر
‫واقعاً؟
‫حالش چطوره؟
‫دلش برات تنگ شده
‫پسر قشنگم
‫فکر می‌کنی اگه من و پدرت رو ‫دوباره به هم برسونی،
‫با یه وصلت پرشکوه به هم می‌رسیم
‫و همه چیز درست میشه؟
‫و در کنار هم قوانین دنیا رو تغییر می‌دیم
‫و تو رو از دست «مهربانان» نجات می‌دیم؟
‫بهت اطمینان میدم که قصدم ‫از اینجا اومدن، اونطور کاری نبوده
‫و اصلاً چنین چیزی ممکنه؟
‫خودت هم نمی‌دونی داری ‫چیکار می‌کنی، درسته؟
‫اوه، بیچاره
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم
‫چرا نمی‌ذاری مادرت همه چیز رو بهتر کنه؟
‫چطور؟
‫نظرت چیه برات...
‫یه سرزمین رؤیاهای کوچولو ‫درست کنم... همین‌جا
‫و یه شریک زندگی و یه رابطه
‫همیشه دلت می‌خواست ‫یه شریک زندگی داشته باشی
‫و اینجا در کنار من در امان هستی
‫هر وقت بخوای می‌تونی من رو ببینی، ‫وقتی مشغول کار نیستم
‫همین
‫این پیشنهاد منه، عزیزم
‫البته راه دیگه‌ای هم ‫برای خودت باقی نذاشتی
‫با کمال احترام، باید جواب رد بدم
‫ترجیح میدی «مهربانان» بُکُشنت
‫اما اینجا پیش من زندگی نکنی؟ ‫نه
‫اما سرزمین و مسئولیت‌های خودم رو دارم
‫همیشه خودخواه بودی،
‫حتی وقتی بچه بودی
‫همه چیز باید به روش تو پیش می‌رفت ‫یا اصلاً پیش نمی‌رفت
‫بقیه‌مون برای تو وجود نداشتیم،
‫فقط وسیله‌ی رسیدن به پایان اهدافت بودیم
‫خب، حالا به پایان خودت رسیدی،
‫و منم می‌ذارم به زندگیت برسی
‫ببخشید
‫قصد بی‌احترامی نداشتم
‫فقط می‌خواستم کسی باشم ‫که به نظرم تو می‌خواستی
‫البته
‫همیشه تقصیر پدر و مادره
‫خب، اگه به‌خاطر اخلاق ‫و رفتار الانت یا دوران بچگیت
‫دوست داری من رو مقصر جلوه بدی،
‫اصلاً مشکلی نیست، عشقم
‫این هدیه‌ی خداحافظی من به توئه
‫تو رو مقصر نمی‌دونم، مادر
‫اوه، خوشحالم، عزیزم
‫خیلی بهتره که رابطه‌مون ‫دوستانه به پایان برسه
‫اوه، و اگه پدرت رو دیدی،
‫سلام من رو بهش برسون
‫ارباب مورفیوس گفت ‫می‌تونی یه ارتش بسازی؟
‫نگفت نمی‌تونم بسازم
‫خب، یکی از خوبی‌های ‫سکوت‌های نافذ و طولانیش اینه که
‫می‌تونی هر نتیجه‌ای ‫که دوست داری، بگیری
‫حداقل باید بتونیم از خودمون ‫و اون محافظت کنیم
‫برای کشتن بانوان غضب ‫به چیزی فراتر از تیر و کمان نیاز داری
‫مروین، لطفاً بگو «مهربانان»
‫فکر می‌کنی اون هرزه‌ها دارن ‫به حرف من گوش میدن؟
‫من یه کدو تنبلم
‫حتی شما هم به حرفم گوش نمی‌دید
‫تو پیشنهادی میدی چیکار کنیم؟
‫خب، من یکی از اینا رو پیشنهاد میدم
‫اسمشون رو گذاشتم «نامهربانان»
‫و درست توی بهترین زمان. ‫یه نفر داره میاد
‫می‌تونید ببینید کیه؟
‫خب، شاید قاصد «مهربانان»ـه
‫نه. بدتره
‫برادرمه
‫کلورکن، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بهت گفتم میام به دیدنت
‫منم صریحاً بهت گفتم نیا
‫ولی من هیچوقت ‫حرف‌گوش‌کن نبودم، نه؟
‫سلام، لوسین. فیدلر گرین. پرنده
‫کدو تنبل
‫میشه خصوصی حرف بزنیم؟
‫جوون، بانو کاملاً واضح بهت گفته
‫که دوست نداره ریختت رو ببینه
‫بانوی جوان قبلاً مشکلی نداشته ‫خودش به جای خودش حرف بزنه
‫میشه از زبون خودش بشنویم؟
‫ممنون، گیلبرت
‫اما هر چقدر زودتر حرفش رو بزنه، ‫زودتر گورش رو گم می‌کنه
‫همینه. دیدی؟
‫مشکلی برام پیش نمیاد
‫صورتت چی شده؟ ‫چرا از جادوی ظاهرت استفاده نمی‌کنی؟
‫چون ارباب مورفیوس ترجیح میده ‫حقیقت واقعی من رو ببینه
‫- امیدوارم انتظار نداشته باشه منم اون کار رو بکنم ‫- انتظار نداره. چون قرار نیست بمونی اینجا
‫درسته. ملکه دستور داده ‫خیلی سریع برگردیم
‫برگردیم؟ چرا؟
‫ماجرای «مهربانان» رو شنیده
‫همه شنیدن
‫می‌خواد من برگردم ‫چون خوشش از شایعه‌پراکنی میاد
‫داری خیلی به تیتانیا سخت می‌گیری
‫و تو هم سگ دست‌آموزشی
‫در قبال ملکه‌م یه وظیفه‌ای دارم، ‫و تو هم وظیفه داری
‫وظیفه‌م در قبالش به پایان رسید ‫وقتی که من رو به ارباب مورفیوس داد
‫- وقتی تو من رو به ارباب مورفیوس دادی ‫- به نظرت از انجام اون کار خوشحال شدم؟
‫چاره‌ای نداشتم
‫می‌بخشیم؟
‫میایی خونه؟
‫نه
‫و ارباب مورفیوس هم اجازه نمیده
‫معلومه که اجازه میده
‫ازش درخواست می‌کنم که بذاره برگردی. ‫و اون هم قشنگ بدرقه‌مون می‌کنه
‫بهت قول میدم، اجازه نمیده
‫بریم ازش بپرسیم؟
‫بفهمیم کی درست میگه. ‫اونوقت دوباره می‌تونی خوشگل بشی
‫تالار تخت و تاج کجاست؟
‫کلورکن، نمی‌تونی بدون اجازه بری داخل
‫چرا نمی‌تونم؟
‫ارباب شکل‌دهنده، کجایی؟
‫سلام، کلورکن
‫سرورم
‫اومدم ازتون یه درخواستی بکنم
‫مربوط به یه هدیه‌ست
‫هدیه؟
‫بانو نوالا
‫ملکه اون رو بهتون هدیه دادن
‫و من اومدم ازتون تقاضا کنم که اجازه بدید ‫همراه من به «فری» برگرده
‫و نظر خود بانو نوالا چیه؟
‫من قصد رفتن ندارم، سرورم
‫اینجا الان خونه‌ی منه، به لطف شما
‫و کلورکن، حرف ملکه‌ت چیه؟
‫خب، اگه غیررسمی ‫و به عنوان یه شخص عادی بگم،
‫می‌تونم بگم که ملکه ‫از بازگشت بانو نوالا
‫به شدت خوشحال میشه
‫شاید درمورد فقدان اخیر من شنیده ‫و می‌ترسه که سرزمین رؤیاها دیگه امن نیست
‫- نه، قربان، بهتون اطمینان میدم... ‫- اشتباه هم نمی‌کنه
‫نتونستید با قدرت‌های فراتر صحبت کنید؟
‫تونستم
‫اما قانون، قانونه
‫به نظرم رفتنت به صلاح خودته
‫هر طور شما بگید، سرورم
‫ممنون، ارباب شکل‌دهنده
‫بیا، خواهر
‫بیا بریم خونه
‫بیا داخل، نوالا
‫اوه، قربان
‫من رو احضار کردید؟ ‫من... می‌‌گفتید خودم بیام
‫نوالا گفت رفتید به دیدن پدر و مادرتون
‫تونستن... هیچ کمکی بهتون بکنن؟
‫نه
‫خیلی متاسفم
‫خودشون همه چیز رو دارن
‫تمام زمان و فضا رو
‫ولی تنها چیزی رو می‌خوان ‫که نمی‌تونن داشته باشنش
‫اینکه کسی کاری ‫به کارشون نداشته باشه
‫پس منم چیزی که ‫می‌خواستن رو بهشون دادم
‫و اونا چیزی به شما دادن؟
‫بهم زندگی رو دادن
‫اینکه پدر و مادرها چیز بیش‌تری به آدم میدن ‫فقط یه رویای بچگونه‌ست
‫پدر و مادرهایی وجود دارن که... ‫واقعاً بچه‌هاشون رو دوست دارن، می‌دونید؟
‫از حضور بچه‌هاشون لذت می‌برن ‫و حاضرن هر کاری براشون بکنن
‫پدر و مادر من اونطور نیستن
‫نه
‫اما شما برای پسرتون اون کار رو کردید
‫همونطور که تو هم...
‫برای من فداکاری کردی
‫اینم از این، هتی
‫ممنون، عشقم
‫خواهش می‌کنم. نوش جان
‫عذاب‌وجدان دارم که ‫دنیل رو تنها گذاشتیم
‫مشکلی نیست. خوابه
‫و خانم «شُر» یه پرستار بچه‌ی حرفه‌ایه
‫رُزی، ببین
‫پسرم یه حیوون عروسکی داره ‫که دقیقاً شبیه اونه
‫اون یکی اسمش «شَدو»ـه
‫- اسم پسر شما چیه؟ ‫- دنیل
‫مثل پیامبر. همونی که خواب‌های ‫پادشاه رو تعبیر می‌کرد، نه؟
‫توی بابل
‫خب، از طرف ما به دنیل شب بخیر بگید
‫خیلی‌خب، بجنبید. ‫وقتش رسیده که بریم خونه
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام به خانم «شُر» زنگ بزنم ‫و حال دنیل رو بپرسم
‫داخل هم می‌تونی زنگ بزنی. یالا
‫خیلی‌خب، دنیل
‫نظرت چیه امشب بریم بیرون، ها؟
‫داره من رو می‌فرسته برم
‫بهمون خبر داد
‫خیلی متاسفم. ‫نمی‌دونم به چی فکر می‌کنه
‫اصلاً فکر نمی‌کنه
‫اون عزاداره، مِرو
‫گفت نگران امنیت و سلامتمه
‫فکر کنم به ما هم همین رو میگه
‫امکان نداره. نمی‌تونم تصور کنم ‫بدون شما می‌خواد چیکار کنه
‫اما اگه کار به اونجا کشید، ‫توی «فری» قدمتون روی چشم‌ ماست
‫خیلی ازش بدتون میاد، اما اونجا بودنتون ‫باعث میشه احساس کنم توی خونه‌ام
‫خب، اینم یه تیکه از خونه ‫که می‌تونی با خودت ببریش
‫چسترتون
‫خیلی هم‌نشین خوبیه، ‫حتی توی بدترین مواقع
‫یا مخصوصاً توی بدترین مواقع
‫ممنون، گیلبرت
‫منم می‌خوام ازت به‌خاطر ‫خدماتت تشکر کنم، نوالا
‫یه هدیه‌ست
‫خیلی خوشگله
‫بده برات بندازمش
‫اگه چیزی نیاز داشتی، ‫سنگ رو توی دستت نگه دار و صدام کن
‫و منم میام پیشت
‫و درخواستت رو برآورده می‌کنم
‫- قربان، من... ‫- آماده‌ای، خواهر؟
‫سلام
‫این رو از کجا آوردی؟
‫یه هدیه از طرف اعلی‌حضرته
‫کلورکن، اسبت سیر و سیرابه
‫نوالا، به خودم اجازه دادم ‫و یه اسب ماده برات آماده کردم
‫ممنون، سرورم
‫بدرود
‫بعداً می‌بینمتون
‫بجنب، خواهر
‫بزن بریم خونه
‫می‌دونم فکر می‌کنید اونجا در امانه،
‫اما زندگیش در کنار ملکه تیتانیا ‫اصلاً امن نیست
‫حداقل اونجا یه زندگی داره
‫اگه بمونه اینجا نمی‌تونم تضمین بدم که زنده بمونه، ‫همونطور که به شما هم نمی‌تونم تضمین بدم
‫- خب، من که جایی نمیرم ‫- نه. منم نمیرم
‫باید ما رو تحمل کنی، رئیس
‫پس فکر کنم همه‌مون می‌مونیم
‫هر طور دوست دارید
‫اما به بقیه توصیه می‌کنم ‫که توی سرزمین‌های دیگه پناه بگیرن،
‫تا وقتی که برگشتن‌شون بی‌خطر باشه
‫و میشه بدونم اون موقع کِی فرا می‌رسه؟
‫بعد از مرگ من
‫سلام؟ خانم «شُر»؟
‫کاری از دست من یا هیچ‌کس دیگه‌ای برنمیاد
‫که باعث بشه «مهربانان»...
‫وظیفه‌شون رو انجام ندن
‫خانم «شُر»؟
‫از امروز به بعد، ‫آینده‌ی سرزمین رؤیاها...
‫دنیل هاله
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.