** وب سايت بلبل جان با افتخار تقديم ميکند ** ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بازم توی خواب راه میرفتی؟
‫وایسا، چی؟
‫- بازم توی خواب راه میرفتی؟ ‫- اوه گمونم
‫چکار داری میکنی؟
‫دنبال عینکم میگردم
‫تو که عینک نمیزنی
‫مطمئنی؟
‫سازدهنیم رو ندیدی؟
‫بس کن
‫نه؟ اینجا چی؟
‫داره گرمتر میشه
‫تو عکسای توی راهرو رو جابجا کردی؟
‫- چی؟ ‫- نظم عکسای توی راهرو عوض شده
‫وقتی من توی بیمارستان بودم ‫تو اینارو دستکاری کردی؟
‫گمون نکنم
‫حس میکنم دارم عقلمو از دست میدم
‫میدونم دو هفته‌ای که نبودم زمان زیادی بود
‫به اندازه‌ی یک هفتادوهشتم زندگی شماست
‫ولی واسه منم انگار زمان زیادی بود
‫منظورم اینه، تصور کنید اگه تولدتون ‫فقط هر شش سال یه بار می‌بود
‫اونوقت هیچکدوم شما هنوز تولدتون نشده بود
‫و باید تمام یه عمر دیگه صبر میکردین ‫تا شمع و کیک گیرتون بیاد
‫دوربودن از شما واسه من همین اندازه حس شد
‫- چه نوع کیکی؟ ‫- مساله این نیست. سعی کن منظورمو بفهمی، کَسی
‫بله زابث؟
‫ترسیده بودی؟
‫من...
‫یادم نمیاد
‫واقعا هیچی یادت نمیاد؟
‫دکتر گفت که چون سرت ضربه خورده طبیعیه
‫فقط تا چندروز بعد از تصادف اینجوره. ‫حافظم برمیگرده
‫جای زخم داری؟ از تصادف؟ ‫جای زخم داری؟
‫خب من... اینارو دارم
‫- شاید بهتره لباستو نبری بالا... ‫- این چی؟
‫اوه اون واسه قبلنه
‫بابام مُرد و من فکر کردم تقصیر منه
‫ولی واسه خیلی وقت پیشه
‫"مُرد" چیه؟
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫هی، چرا همگی نریم بازی؟
‫وایسا، هی
‫بسپارش به من. ‫چرا یه استراحت نمیکنی؟
‫- باشه ‫- و اگه نیاز بود بازم به خودت زمان بده
‫- عجله‌ای نیست ‫- من... میدونم. ولی این...
‫اگه اوضاع مثل حالت عادی بشه ‫واسم بهتره
‫آره حتما! یا شاید ‫حتی بهتر از عادی
‫مثلا بدنت رو به بچه‌ها نشون ندی ‫یا از این چیزا
‫چیزی نیست. چیزی نیست ‫من اینجام. بابات اینجاست
‫میدونم! چرا فکر میکنی من گفتم "آه"!
‫کجا بودی؟ چه خبره؟
‫چه موقع اوضاع به حالت عادی برمیگرده؟
‫اوضاع به حالت عادی برنمیگرده
‫راجع بهش صحبت کردیم. ‫یادت نیست؟
‫نمیتونم اینکارو کنم. ‫نمیتونم...
‫هرجا که میرم چیزایی رو ببینم ‫و چیزایی رو فراموش کنم
‫نه، تو میتونی اینکارو کنی، درسته؟
‫میدونم که میتونی چون ازپسش برمیای
‫چون یجورایی الانم تونستی
‫چون زمان یه شکل محدود از تجربست، ‫منظورمو میفهمی؟
‫نه نمیفهمم. ‫از این حرفا سردرنمیارم
‫بسیار خب. من فقط...
‫بیا اینجا، میخوام یه چیزی نشونت بدم
‫- این مکعب‌هارو می‌بینی؟ ‫- آره
‫تصور کن این مکعب‌ها تمام دنیا هستن
‫منظورم همه چیز توی دنیاست، ‫توی تمام جهان
‫مثلا این مکعب اهرام‌ـه، ‫و این مکعب جولیا رابرتزـه
‫و این مکعب یه ساندویچ پنیر گریل شده‌ست
‫بسیارخب، ایشون جناب کارگر ساختمون هستن...
‫اوه بهتره وانمود کنیم ‫که اون یه مامان لزبین‌ـه
‫حتما، این یه مامان لزبین‌ـه و ‫راه میره و سروگوش آب میده و...
‫و از دید اون، این مکعب‌ها ‫حکم همه چیزو دارن
‫ولی تو و من، این بالاییم
‫و میتونیم ببینیم، نه، اینا فقط مکعبن. ‫متوجهی؟
‫- درسته ولی... ‫- بببین، تو واقعا این بالا نیستی
‫خب، یه پات این بالاست
‫و یه پات هنوز اون پایین توی مکعب‌هاست
‫- آره ‫- همیشه اینجور نیست، ببین...
‫یجورایی مثل رانندگی با دنده دستی
‫در مقابل جعبه دنده‌ی اتوماتیکه
‫منظورم اینه که یه جعبه دنده‌ی اتوماتیک آسونتره
‫ولی تو که واقعا رانندگی نمیکنی، درسته؟
‫ماشین داره تورو میبره، ‫پس ازت میخوام...
‫ازت میخوام که چشماتو ببندی ‫و یه نفس عمیق بکشی
‫و اون حسی رو که اولین بار با دنده دستی ‫رانندگی کردی رو به یاد بیاری
‫- من هیچوقت با دنده دستی رانندگی نکردم ‫- واقعا؟
‫نمیدونم چطور با دنده دستی رانندگی کنم
‫- هیچکس یادت نداده با دنده رانندگی کنی؟ ‫- نه
‫- واقعا؟ ‫- آره
‫- نمیدونی چطور با دنده رانندگی کنی؟ ‫- نه
‫- مامانت هیچوقت بهت یاد نداد با دنده رانندگی کنی؟ ‫- چته سوزنت گیر کرده؟
‫- نه بابا! ‫- فقط باورم نمیشه کسی بیاد بگه
‫که رانندگی رو یادش دادن ولی ‫کسی رانندگی با دنده دستی یادش نداده
‫- این اصول اولیه‌اشه! ‫- خب پس
‫اگه میخوای به دخترت رانندگی با دنده رو ‫یاد بدی، نمیر!
‫خب، اگه میخوای از این بر علیه من استفاده کنی...
‫و مگه وقتی توی تصادف ماشین مُردی
‫عنوان "راننده‌ی ماهر" رو از دست ندادی؟
‫بهت گفتم تصادف نبود
‫یه نفر سعی داشت منو بکشه
‫تو فکر میکنی من همینجور با بی دقتی ‫رفتم توی دره؟
‫همینجور تورو ول کردم؟ ‫من هرگز چنین کاری نمیکنم
‫- کی باید بخواد تورو بکشه؟ ‫- مطمئن نیستم. واسه همین به کمکت نیاز دارم
‫- آخه چرا من؟ ‫- چون تو فراتر از لحظه هستی. و میتونی
‫منظورم اینه هربار که من سعی میکنم ‫به مرگ خودم نزدیک بشم
‫با ضربه‌ای که بهم وارد میشه ‫به عقب رونده میشم
‫سعی میکنم تمرکز کنم، ‫ولی از جای دیگه سردرمیارم...
‫هی هی مواظب باش! ‫ممکن بود بهش آسیب بزنی
‫خوبی؟ بگو که متاسفی
‫- متاسفم ‫- چیزی نیست
‫بسیارخب، برو بازی کن
‫چکار میکردی؟
‫چیچیمکا یه قوم بیابانگرد وحشی بودن ‫که در شمال دره‌ی...
‫آها، درسته
‫آره میدونی گمونم یکم که زمان بگذره
‫شاید اوضاع خودبخود درست بشه
‫آها. اوکی. خداحافظ
‫"تُندی" بود. نگرانته
‫- فکر میکنه شاید بتونی یکم مرخصی بگیری ‫- و به تو زنگ زد؟
‫مگه بابای منی؟ ‫تلفنم کجاست؟
‫منم فکر کردم عجیبه. منظورم اینه شاید ‫خودت بهتر از من بدونی که حالت چطوره
‫و حالت خوبه، مگه نه؟
‫بیا، میخوام یه چیزی نشونت بدم
‫بابا، اگه اینجوربودن واسم خطر داشته باشه چی؟
‫اگه کسی آسیب ببینه چی؟
‫اگه همه چیز توی دنیا از قبل مقدر شده باشه
‫و مردم باید قرص آرامبخش بخورن
‫چون دراصل کنترلی روی هیچی ندارن چی؟
‫- واقعا اینجوره؟ ‫- ببین، تو به مردم آسیب نمیزنی
‫به مردم کمک میکنی. ‫تو چنین آدمی هستی
‫یادت میاد وقتی هشت سالت بود، ‫رفتی به یه مدرسه‌ی جدید
‫و همه اذیتت کردن، ‫حتی اون دختره‌ی بوگندو ریتا؟
‫آره. اون دخترا خیلی بد بودن
‫آره و مسئولین مدرسه به من و مادرت زنگ زدن
‫چون همش بدون یونیفورمت ‫میرفتی به کلاس ورزش
‫مشخص شد که هربار ریتا خودشو خیس میکرد ‫تو شورت‌های خشکت رو بهش قرض میدادی
‫شاید فقط میخواستم که از شر ‫بالارفتن از یه طناب مسخره خلاص شم
‫نه، تو بچه‌ی متفکری هستی. ‫تو مهربون، خاص و خوبی
‫بابا، کاش میتونستی ببینی که چه آدم مزخرفی بودم. ‫اونوقت این حرفارو نمیزدی
‫ذات تو هیچوقت تغییر نمیکنه، میدونی؟
‫- من پدرتم. این چیزارو میدونم ‫- البته
‫تنها آدم توی خونواده‌ام که منو باور داره ‫کسیه که مُرده
‫فعلا. میدونی شغلم چی بود؟ ‫میدونی کی بودم؟
‫تو یه پروفسور بودی. ‫یه پروفسور علوم
‫- علوم؟ حداقل بگو فیزیک نظری ‫- گفتم "علوم"
‫این که به فیزیک نظری بگی "علوم"
‫مثل اینه که بگی جان لنون یه خواننده بوده
‫خب خواننده بود دیگه
‫خب بیا راجع به سفر در زمان حرف بزنیم
‫از نظر تئوری، چرا سفر در زمان غیرممکنه؟
‫بیخیال بچه‌ها، هفته‌ی پیش ‫راجع بهش صحبت کردیم. چی مانع میشه؟
‫مانع سرعت نور؟
‫مانع سرعت نور. ‫ممنون فرناز
‫خب، چیزی هست که سریعتر از نور حرکت کنه؟
‫- نه ‫- سوپرمن؟
‫- درهم تنیدگی کوانتومی سریعتره ‫- درهم تنیدگی کوانتومی سریعتره. خیلی خوبه
‫حالا این چطور توی سفر در زمان بهمون کمک میکنه؟ ‫کسی میدونه؟
‫زود باشید. کسی نمیدونه؟
‫خب باعث تاسفه چون امیدوار بودم ‫بتونین بهم بگین
‫چون منم نمیدونم
‫دروغ گفتم. میدونم
‫- چی؟ ‫- درهم تنیدگی کوانتومی. سفر در زمان. تمام اینا
‫اون پژوهشی که با "شمن"ها انجام دادم یادته؟
‫یکی از دوستامون رو راضی کردم ‫که دستگاه ام‌آر‌آی رو تست کنه
‫اوه خدای من، این مغز یه شمن‌ـه؟ ‫باورنکردنیه
‫- اگه این راه رو ادامه بدیم... ‫- دانشگاه عمراً بودجه‌ی مرحله‌ی دوم رو نمیده
‫کاش میشد یه کمک هزینه‌ی مستقل بگیریم
‫میدونی چیه، یادم رفت بهت بگم، ‫ما یه کمک هزینه‌ی مستقل داریم
‫ایــول!
‫باورم نمیشه...
‫جریان تو و این سوگلی کوچولوت چیه؟
‫حس میکنم توجهت رو گذاشتی ‫روی بخش اشتباه این ماجرا
‫داریم راجع به چینش مجدد ‫اصول اولیه‌ی زمان حرف میزنیم
‫چینش مجدد؟
‫سم؟
‫- بله؟ ‫- دوباره عکسارو تغییر دادی
‫خب آره. گفتی اشتباه بودن ‫منم دوباره چیدمشون
‫هنوزم فکر میکنم درست نیست
‫راستش حتی نمیدونستم نظم دارن ‫که بخوام نظمشون بدم
‫ولی چطور همون اول نظمشون بهم ریخت؟
‫میدونی، شرط میبندم یکی از اون دزدهاست ‫که وارد خونه‌ات میشه
‫و هیچی نمیدزده، فقط وسایل رو ‫جابجا میکنه تا تورو گیج کنه
‫درسته، یکی از اون دزدهای شوخ ‫البته، البته، البته، البته
‫هرچیزی قرار نیست یه معمای بزرگ باشه، خب؟
‫شاید فقط افتادن و من گذاشتمشون سرجاش
‫- افتادن و تو گذاشتیشون سرجاش؟ ‫- آره، شاید، ممکنه
‫- نمیدونی؟ ‫- متاسفم، خب؟
‫تو تنها کسی نیستی که این دوهفته بهش سخت گذشته
‫اوکی. متاسفم
‫ببین، نیاز نیست نگران من باشی
‫- چون من حسابی روبراهم ‫- حسابی؟
‫تمرکزمو بیشتر میکنم. قول میدم
‫آلما، من به چشم یه دوست به تو نگاه میکنم ‫ولی از طرفی به اصطلاح رییست هم هستم
‫و باید کاری رو که واسه امنیت ‫بچه‌ها درسته رو انجام بدم
‫همون اندازه که گاهی اوقات آرزو میکنم ‫اون زیلویی که روش واسشون قصه میگیم
‫توی یه سیاه‌چاله فرو بره ‫و همشون رو ببلعه ببره
‫اینجوری خیلی باحال میشه
‫و ضمنا یه تراژدیه ‫و باحال نیست. اصلا
‫بسیارخب، یه فرصت دیگه میدیم
‫ولی اگه راجع به هرچیزی حس عجیبی پیدا کردی
‫فقط بیا با من صحبت کن، ‫و یه فکری واسش میکنیم
‫بسیار خب. و...
‫اگه توام راجع به هرچیزی حس عجیبی پیدا کردی
‫فقط نگرانی‌هات رو مستقیماً ‫به خودم بگو و به دوست پسرم زنگ نزن
‫چون کار عجیبیه
‫مطمئن نیستم که درحال حاضر
‫بهترین قاضی واسه بهبود احساسات خودت باشی
‫واسه همین نیاز به یه نظر خارجی داشتم
‫خب، نیازی به این کار نیست
‫خب، من واسه امنیت بچه‌ها ‫کاری رو که فکر میکنم درسته انجام میدم
‫رقت انگیز بود
‫کجا بودیم؟ اینجا، خب...
‫همه‌ی آدما دوتا... چجور بگم!؟ ‫دوتا خود دارن
‫- بابا... ‫- پس وقتی که خودها جدا میشن...
‫- اینجوری جواب نمیده، خب؟ نمیتونم اینکارو کنم ‫- اوکی، میتونی اینکارو انجام بدی
‫- میخوام کمکت کنم، ولی نمیتونم ‫- میتونی
‫نه، نه، نه، نه گوش کن، داری تند میری. ‫و من هلت میدم
‫هردومون اینجا داریم یاد میگیریم. ‫با هم میتونیم انجامش بدیم
‫بسیارخب، ولی...
‫باید بتونم به کارم برسم. ‫میدونی، مثلا توی دنیای واقعی
‫میدونم چی نیاز داری. ‫نیاز به یه لنگر داری
‫به یه چیز فیزیکی نیاز داری که ‫تورو در سطح فیزیکی نگه داره
‫مثل یه تسبیح، یا یه "چرخ دعا" ‫[قطعه‌ای فلزی در فرهنگ تبت]
‫میدونی چیه؟
‫- کجاست؟ ‫- توی اتاق زیرشیروانی مامان هستیم؟
‫آره، خب، یه چیزی هست که ‫فکرمو درگیر کرده بود
‫مادرت ازم خواست تا بندازمش دور
‫ولی میدونستم یه روز بدرد میخوره، ‫واسه همین این بالا قایمش کردم
‫دلم واسه اتاق زیرشیروانی تنگ شده بود
‫وقتی نوجوون بودم، عادت داشتم چِت کنم...
‫روی بالابردن نمرات امتحانام ‫و بیام این بالا و درس بخونم
‫زود باش ‫«پروفسور و دانشجواش در تصادف کشته شدند»
‫هی! اینو ببین!
‫- و هنوزم کار میکنه! ‫- وایسا ببینم
‫این چیزی بود که قرار بود منو به ‫محدوده‌ی فیزیکی لنگر کنه؟
‫- الکترونیک بلک جک؟ ‫- قیافش رو بیخیال، خب؟
‫بحث بازی کردنشه. ‫عمل قابل تکرارش
‫واسه حفظ تمرکزت به اندازه‌ی کافی پیچیدست
‫از طرفی اونقدر ساده‌ست که ‫زیاد تورو درگیر خودش نکنه
‫تو فقط روی الگوی بازی تمرکز کن، ‫و اونم تورو به
‫سیرزمانی بزرگتر و جهانی که ‫به ترتیب درجریانه متصل نگه میداره
‫- خب میدونی، به ترتیب... ‫- الان داری جدی میگی؟
‫آها، 19 ‫باید نگهش دارم اما...
‫بووم! هنوزم مال خودمه
‫آلما! بیا!
‫- کجایی؟ باید بریم! ‫- ازم میخوان کجا برم؟
‫- اوه بهت نگفتم، الان شنبه است ‫- چی؟
‫چه بلایی سر پنجشنبه و جمعه اومد؟
‫نگران نباش. اون روزا مزخرفن
‫- چی؟ ‫- بعدشم، هروقت که بخوای
‫میتونیم برگردیم به این دوتا روز
‫بخصوص پنجشنبه رو باید حتما یه نگاه بندازی
‫چون یه رستوران تایلندی جدید ‫پیدا کردی که ازش خوشت اومده
‫- آلما! اون بالا چکار میکنی؟ ‫- بسیارخب
‫بیا. بگیرش. وایسا. یکی دیگه
‫اوکی، مال توئه. برو
‫- بکا ‫- چیه؟
‫میخوای عروسیت مثل یهودیا باشه؟ ‫چون من میخوام رقص «هورا» برم ‫[نوعی رقص فلسطینی]
‫ما یهودی نیستیم آلما
‫ولی بابا هست. بود
‫حرف بابا شد، یه آدم دیگه هم ‫اون شب باهاش بوده؟
‫فرناز، درسته؟
‫- خب خودت که میدونی ‫- نه نمیدونستم. هیچوقت بهم نگفتی
‫خب پس حتما فکر کردم مهم نیست
‫وگرنه بهش اشاره کردم
‫یا اگه مهم نبوده، میتونستی بهم بگی
‫چون اونوقت یه راز بحساب نمیومد
‫خیال کردم گفتم
‫- فکر میکنی علاقه‌ای بینشون بوده؟ ‫- آلما! نه!
‫اون دانشجوش بود. فقط همینو میدونم
‫گندش بزنن
‫اگه میخوای باهام صحبت کنی
‫سرت رو از اون بازی بکش بیرون، هوم؟
‫آره، خیلی رو مخه، این یکی چی؟
‫اون یکیو ترجیح میدم
‫- من یقه توری نمی‌پوشم مامان ‫- آره مامان، بیخیال
‫خب از کجا بدونم؟
‫من بیشتر از هردوتاتون عروسی رفتم
‫- آره، توی دهه 80 ‫- بسوز! مامان پیر!
‫اوه خدای من
‫میشه لطفا سروصدا نکنی و یه لحظه کمکم کنی؟
‫فقط یکیو بردار که دور کمرش جادار باشه ‫که موقع غذاخوردن اذیت نکنه
‫اونکارو نکن. همه فکر میکنن حامله‌ای
‫خیلی کمک کرد. ‫حالا ببخشی
‫میرم یه بالش با تزئین حلقه بیارم ‫که توش جیغ بکشم
‫- قابلتو نداشت ‫- بکا
‫بنظرت امکانش هست که یه نفر ‫میخواسته اونارو بکشه؟
‫آلما!
‫منظورم اینه چرا پدر باید خودش ماشین رو...
‫بندازه توی یه دره؟ ‫- آلما، بسه، باشه؟
‫- نمیخوام دربارش حرف بزنم ‫- باشه، این یکی چطوره؟
‫- خوشکله ‫- برش دار
‫- اصلا واسه چی اومدی؟ ‫- بیخیال، میدونی که توی این چیزا خوب نیستم
‫میخوای بعدش بری بار؟ ‫توی این یکی خوبم
‫- کدوم بار؟ ‫- باری که همیشه میریم
‫- چی میگی؟ چکار داری میکنی؟ ‫- چیه؟
‫واقعا سم رو میاری به عروسیم؟
‫چرا نیارم؟
‫- واقعا هیچی یادت نمیاد؟ ‫- راجع به چی یادم نمیاد؟
‫اوکی میدونی چیه آلما؟ ‫دیگه خسته شدم، معذرت میخوام مامان...
‫من چکار...
‫چون اگه میخوای اینجوری زندگی کنی
‫پس میخوای همینجور زندگی کنی!
‫اون بازی رو از کجا آوردی؟
‫حالت خوبه؟
‫- این کاناپه همیشه اینقدر جلو بوده؟ ‫- آره
‫نه! نبوده!
‫ببین! میتونی تورفتگی پایه‌هاشو ‫روی فرش ببینی
‫عجیبه
‫بخدا قسم وقتی من بیمارستان بودم ‫تو جای همه چیزو تغییر دادی
‫تا سربسرم بذاری
‫- چرا باید چنین کاری کرده باشم؟ ‫- نمیدونم
‫فقط حس میکنم همه دارن سربسرم میذارن
‫آلما، بخدا قسم من چنین قصدی ندارم
‫اونجا چی داری؟
‫وقتی من توی بیمارستان بودم ‫اتفاقی بین تو و بکا افتاد؟
‫- گمون نکنم ‫- اون فکر میکنه تو عروسی نمیای
‫اوه خب، خواهرت رو که میشناسی! ‫راجع به همه چیز رفتارش عجیبه. زن عجیبیه
‫راستش به هیچ وجه عجیب نیست. ‫یجورایی مشکل از خودشه
‫همیشه عروسیا باعث میشن که ‫مردم بدترین خلصت‌هاشون رو بروز بدن
‫گمونم همینطوره
‫گندش بزنن!
‫متئو! چه خبره؟ بسیارخب!
‫اولیور، رفیق من!
‫روسا سلیا! مدادشمعی روی دماغت کشیده! ‫هرکاری دوس داری بکن دختر!
‫- کَسی ‫- چی بازی میکنی؟
‫- یه بازی ‫- میخوام بازی کنم!
‫کَسی! الان نوبت آلماست
‫- شاید دفعه‌ی بعد، نوبت تو بشه ‫- اوه، نه نه نه نه
‫این بازی واسه بزرگتراست. اگه بزارم بازی کنه ‫کار غیرمسئولانه‌ایه
‫عادلانه نیست!
‫هی آلما. سوال دارم
‫واقعا لازمه که بی وقفه بازی کنی؟
‫راستش یجورایی آره
‫آها، خب بعدش آیا...؟
‫تجویز دکتره. کمک میکنه تمرکز کنم ‫و توام همینو میخواستی
‫تو اینو خواستی
‫پس یه دکتر بهت گفت که واسه بهترشدنت
‫باید همش الکترونیک بلک جک بازی کنی؟
‫چیه، نسخه یا همچین چیزی میخوای ببینی؟
‫راستش آره، ‫خیلی واسم جالبه
‫تُندی، واقعا کاش توی حقوق درمانی
‫و مراقبت‌های پزشکی یه زن دخالت نمیکردی
‫- باشه، از بازیت لذت ببر ‫- ممنونم
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫- مواظب خودت باش ‫- سخت نگیر
‫خداحافظ اولیور!
‫- خداحافظی کن اولیور! ‫- خداحافظ
‫- خداحافظ
‫خیلی زود داری میری
‫وایسا
‫وایسـ...
‫فقط لطفا نذار نزدیک آب بشه
‫- متوجه نمیشم ‫- آلما...
‫- چی توی آبه؟ ‫- هیچی
‫- هیچی. آلما فقط... ‫- به من گوش کن
‫- همین الان ‫- هی
‫باید ببریش به کلاس شنا، خب؟
‫میدونم حرفم بنظر دیوونگی میاد ‫ولی فقط سعی دارم کمک کنم
‫بسیارخب! چیزی نیست آلما. ‫ثبت نامش میکنیم
‫ممنونم
‫- سلام ‫- سلام
‫اینا چی هستن؟
‫اینو از زیرشیروانی مادرم دزدیدم. ‫بهش نگو
‫دارم متوجه میشم کی پدرم رو کشته
‫نمیدونستم چنین اتفاقی افتاده. ‫چنین اتفاقی افتاده؟
‫آره. تقریبا مطمئنم
‫- خب، مدرسه چطور بود؟ ‫- خوب بود
‫خوبه. برمیگردی به رختخواب؟
‫آره، یه لحظه
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.