‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خدای من! دیشب وقتی داشتم کتاب می‌خوندم خوابم برد.
‫صبح بخیر پدر، مادر.
‫صبح بخیر امیلی.
‫آمم...خانم، من اینو از بازار برای شما خریدم.
‫وای!
‫ممنونم پیتر!
‫خواهش می‌کنم خانم مدیر...
‫خانم من رو بیرون نندازید.
‫پیتر، تو دیگه راننده کالسکه سارا نیستی.
‫جیمز، اونو از اینجا ببر.
‫بله خانم مدیر.
‫بیا. تو مرخص شدی.
‫اینجا زبون درازی نکن!
‫یالا بیا!
‫چیکار می‌کنی؟ خانم!
‫برو بیرون!
‫پیتر!
‫ولم کن!
‫خانم!
‫نمی‌دونم حال پیتر چطوره؟
‫صبح بخیر گنجشک‌ها! نترسید.
‫ببینید براتون نون آوردم.
‫وای...امروز یکشنبه‌اس!
‫بکی!
‫بـ-بله!
‫صبح بخیر خانم.
‫صبح بخیر بکی.
‫دیر کردین!
‫گوش کنید! اگه فکر کردین یکشنبه‌ها می‌تونین ‫تنبلی کنین، سخت در اشتباهید!
‫سارا!
‫بـ-بله خانم!
‫زودباش اطراف در ورودی رو تمیز کن.
‫بـ-بله مولی-سان.
‫بکی!
‫بـ-بله خانم!
‫چرا همینجوری وایسادی؟ ‫زودباش کمک کن صبحانه رو حاضر کنیم!
‫قبلا، بکی همچین کار سختی انجام می‌داد ‫اما بازم شکایتی نمی‌کرد.
‫به همین زودی صبح شد؟ من هنوز خوابم میاد.
‫وقتی اونقدر دیر بخوابی همین میشه!
‫آرمنگارد، ای خوابالو!
‫آرمنگارد! بلند شو!
‫میگم، لاوینیا...دیگه از این لباس خسته شدم.
‫خب آره...
‫چیه؟ تو خودت افتادی. ‫منو مقصر می‌دونی؟
‫وقتی سر راه وایسی همین می‌شه.
‫آره! راست میگه!
‫سارا!
‫حالت خوبه سارا؟
‫خوبم آرمنگارد.
‫اما، چرا...
‫آرمنگارد! زودباش برو تو صف!
‫احتمالا زمان خوبی برای حرف زدن با من نباشه. ‫بهتره بری.
‫مامان سارا!
‫لوتی، زودباش برو وگرنه...
‫لوتی! یادت رفته خانم مدیر صحبت کردن با سارا رو ‫برای ما ممنوع کرده؟
‫زودباش برو تو صف!
‫دردم گرفت!
‫چقدر رو اعصابی!
‫خانم مدیر...
‫چیشده سارا؟
‫وقتی کارمو تموم کنم، می‌تونم برم کلیسا؟
‫باید اینو از مولی بپرسی نه من!
‫لاوینیا، همه حاضرن؟
‫بله خانم مدیر!
‫خوبه، پس بیاید بریم.
‫بله خانم مدیر!
‫بیاید بریم.
‫زودباش!
‫خدای من، انگار مدرسه‌ی خانم مینچین دوباره ‫یه نماینده کلاس جدید داره.
‫واقعا! الانیه نسبت به قبلی حالمو بد می‌کنه.
‫نمی‌دونم برای قبلی چه اتفاقی افتاد؟ ‫اون مثل شاهزاده‌ها بود.
‫حتما پدر پادشاهش ازش خواسته تا به کشورش برگرده.
‫اون دانش‌آموز چهره‌ی بسیار نجیبی داشت!
‫همینجوری وایسادی چیکار می‌کنی؟
‫وقتی تمیز کردنت تموم شد باید به من می‌گفتی!
‫معذرت می‌خوام.
‫هنوز کلی کار داری! با من بیا.
‫بله خانم.
‫گوش کن، کاونت گاردن قراره برای انجام ‫امور تجاری باز بشه.
‫اگه الان بری، می‌تونی محصولات خوبی رو ارزون بخری.
‫آمم...اگه خرید رفتن باشه من می‌تونم انجامش بدم.
‫وسط حرف نپر!
‫مدیر به ما اجازه داده تا هرکاری می‌خوایم به اون بدیم!
‫بلدی چطوری خرید کنی، درسته؟
‫بله بلدم.
‫من محصولاتی که باید بخری رو در این لیست خرید نوشتم.
‫محصولات گرون رو نخر!
‫بـ-بله خانم!
‫کلا چقدر می‌شه؟
‫دو شیلینگ و هشت پنی.
‫درسته!
‫گمونم یه چیزی به عنوان خانم پولدار یاد گرفتی.
‫لعنتی. اگه بکی رو می‌فرستادیم ‫با باقی‌مونده پول اشتباه بر می‌گشت.
‫مـ-معذرت می‌خوام.
‫سارا، دستتو بیار جلو.
‫بله خانم.
‫یک...دو...سه شیلینگ، ‫این سه شیلینگه.
‫اگه باقی مونده‌اش رو از دست بدی، مسئولیتش با خودته!
‫بـ-بله، مولی-سان.
‫خانم، واقعا تنهایی مشکلی براتون پیش نمیاد؟ ‫من خیلی نگرانتونم.
‫نگران من نباش بکی.
‫به هر حال می‌خواستم توانایی انجام اینکارو داشته باشم.
‫خب، من دیگه میرم!
‫بانوی طفلکی من...
‫نگران نباش!
‫هی...مامان!
‫هی بابا...بعد از مراسم کلیسا، می‌تونیم یه چیزی بخوریم؟
‫لطفا بگو باشه...
‫بعدش بریم خرید!
‫باشه.
‫ای دخترک...
‫صبح بخیر!
‫بیا بریم!
‫باشه!
‫اون هتل...
‫اون هتلیه که من و پدر وقتی از هند رسیدیم ‫در اونجا موندیم.
‫دیگه نمی‌تونم مثل قبل ببینمش.
‫از سر راهم برو کنار!
‫هورا! بیاید بریم!
‫زودباش!
‫گرفتیمش!
‫وایسید!
‫چیکار کنم؟ پولو گم کردم!
‫اگه باقی مونده‌اش رو از دست بدی مسئولیتش با خودته!
‫حتی محصولاتم نخریدم!
‫تو دردسر می‌افتم!
‫از سر راه برو کنار!
‫پیتر!
‫خانم!
‫چرا شما اینجایید؟
‫پیتر! بعدا می‌تونیم حرف بزنیم.
‫مهم‌تر از اون، پولی که باید باهاش خرید می‌کردم...
‫کسی ازتون دزدی کرده؟
‫اوه نه! من انداختمش.
‫انداختینش؟
‫خانم، اگه تو این منطقه پول بندازید، دیگه ‫هیچ وقت پیداش نمی‌کنید.
‫بله. حواسم نبود، تقصیر منه.
‫خب...خریدتون چیه؟
‫باید این محصولات رو بخرم.
‫اما، فقط یک شیلینگ برام مونده.
‫خب!
‫خانم...مطمئن نیستم بتونیم انجامش بدیم، ولی با من بیاید.
‫پیتر...
‫بسپاریدش به من!
‫خب پیتر...چطور انتظار داری همه‌ی این محصولات رو ‫فقط با یک شیلینگ بخری؟
‫یه لطفی بهم بکن آقا! دفعه بعد مغازه شما رو ‫مجانی جارو می‌زنم.
‫خب چاره دیگه‌ای ندارم، مگه نه؟
‫باشه! یکی به نفع تو!
‫ممنونم آقا!
‫خیلی ممنونم آقا!
‫حرفشم نزن، به دوست پیتر باید تخفیف بدم.
‫خب، برای باقی مونده‌اش من این شیلینگ رو نگه می‌دارم!
‫ها؟ اینجوری که من دارم اینا رو مجانی میدم.
‫خب قربان...کار خوب شما نادیده گرفته نمی‌شه!
‫نمی‌دونم از دستت چیکار کنم.
‫پس این اتفاق افتاد.
‫من نگرانتون بودم خانم...برای همین ‫چند بار رفتم کنار مدرسه.
‫از اونجایی که ندیدمتون، فکر کردم شما رو بیرون انداختن...
‫...و به جای دوری رفتین.
‫متاسفم پیتر...
‫به خاطر من تمام زندگیت عوض شد.
‫اوه نه، من فقط برگشتم به زندگی قدیمیم.
‫در بازار، من اطرافو جارو می‌کنم، و برای مغازه‌ها ‫کار انجام میدم...
‫...و وقتی صاحب مغازه‌ها مجبورن برن مراقب کالا‌ها هستم.
‫پیتر، تو خیلی قوی هستی.
‫باید باشم، غیر از این نمی‌تونم برای پدر و مادرم ‫پول در بیارم.
‫من فقط تا کلاس سوم مدرسه رفتم و بعد ‫ولش کردم.
‫پس، ما مثل همیم.
‫ها؟ خانم، شما و من مثل...
‫پیتر...
‫ها؟
‫لطفا دیگه منو خانم صدا نکن.
‫من دیگه نه خانم و نه دانش‌آموزم.
‫الان فقط وجود دارم تا برای غذا و جای خوابم کار کنم.
‫خانم..
‫لطفا «سارا» صدام کن.
‫اگه اینکارو بکنی، می‌تونیم ‫برای همیشه دوستای خوبی بشیم.
‫اما، این درست نیست خانم!
‫سارا صدام کن!
‫سعی کن اینجوری صدام کنی.
‫این سخته!
‫زودباش پیتر!
‫سـ...سارا.
‫آه! گفتنش سخت بود!
‫خب پیتر...دیگه باهم دوست شدیم.
‫درواقع تو ارشد من هستی!
‫چیزای زیادی در زندگی هستن که من نمی‌دونم.
‫خـ-خب، گمونم من در مورد زندگی از شما بیشتر می‌دونم.
‫لطفا بهم یاد بده پیتر.
‫من می‌خوام به قوی شدن ادامه بدم.
‫نه، باید قوی بشم!
‫خانم...
‫ها؟ الان چی گفتی پیتر؟
‫خانم؟
‫منظورم سارا بود!
‫ممنونم پیتر، از اینجا به بعدو خودم می‌برم.
‫ولی...
‫مشکلی نداره.
‫هی پیتر...
‫دفعه بعد که تو خیابون همدیگرو دیدیم ‫بیا باهم درس بخونیم.
‫ها؟ فکر نکنم هرچقدر هم درس بخونم ‫فایده‌ای داشته باشه!
‫من یه جورایی کودنم!
‫درست میشه! تنهایی درس خوندن خیلی خسته کننده‌اس.
‫اگه دوتایی درس بخونیم، خیلی جالب‌تر میشه!
‫فهمیدم! اگه چیزی رو متوجه نشدم ‫ازتون می‌پرسم خانم!
‫ها؟ کی رو داری میگی؟
‫چون من کودنم باید ازتون بپرسم خانم...
‫اوه...اشتباه گفتم! واقعا کودنم مگه نه؟
‫سـ-سارا...رو کمکت حساب می‌کنم.
‫خب دیگه پیتر...
‫سارا، مهم نیست چه اتفاقی برات بیوفته ‫من پشتتم.
‫ممنونم پیتر!
‫خدایا، برای اینکه اجازه دادی پیتر رو ملاقات کنم...
‫...از صمیم قلبم ازت متشکرم.
‫همم...برای اولین بارش چه محصولات خوبی آورده.
‫گمونم باقی مونده پولو یادت نرفته، درسته؟
‫اوه!
‫هی! نگاه کن!
‫می‌تونم بگم اون از بکی مفیدتره.
‫آره واقعا! هزینه‌های غذا خیلی کمتر میشه!
‫حالا می‌تونیم پول بیشتری پس‌انداز کنیم.
‫اگه به پیتر بر نخورده بودم...
‫...کی می‌دونست چه اتفاقی برام میوفته؟
‫اصلا مولی-سان منو می‌بخشید؟
‫پیتر، از صمیم قلبم ازت ممنونم.
‫من هیچ وقت اینو فراموش نمی‌کنم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫همه‌ چیز درباره من تغییر کرده.
‫لوتی، که خیلی به من نزدیک بود، به دردسر افتاده.
‫در اون مرحله، لوتی مصمم شد.
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«ماجرای لوتی»
‫منتظرتون هستیم!