..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
«مجموعه‌ی بدبیاری‌ها»
‫یه جای دیگه رو نگاه کنین، ‫یه جای دیگه رو نگاه کنین،
‫این نمایش عصرتون، کُل زندگیتون ‫و روزتون رو خراب می‌کنه
‫تک‌تک قسمت‌ها چیزی جز ‫ترس و نگرانی ندارن
‫پس یه جای دیگه رو نگاه کنین، ‫یه جای دیگه رو نگاه کنین،
‫توی مدرسه، بودلرها مجبور به ‫زندگی توی یه کلبه‌ی قدیمی میشن
‫راحتی، لذت و امنیت چیزاییه ‫که اونا کم دارن
‫اونا یه عالمه نرمش کردن تا ‫بتونن بدنشونو تو فُرم خوبی حفظ کنن
‫ولی تو اونی هستی که باید از ‫این فرصت استفاده کنه و فرار کنه
‫پس یه جای دیگه رو نگاه کن، ‫یه جای دیگه رو نگاه کن
‫چیزی جز ترس و دردسر در ادامه‌ی راه نیست
‫از هر آدم عاقلی بپرسی "من باید اینو ببینم؟" ‫بهت خواهد گفت
‫یه جای دیگه رو نگاه کن، ‫یه جای دیگه رو نگاه کن،
‫برای بئاتریس: تو همیشه در قلب ‫من و ذهن من خواهی بود
‫و همچنین در قبر خودت
ترجمه از علیرضا ابراهیمی
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.
‫احتمالاً‌ نباید اینجا باشی
‫اینجا یه گذرگاه سرّی ‫به یه منطقه‌ی ممنوعه‌اس
‫که حدود یک سوم راه به یه داستان ‫وحشتناک و ناراحت‌کننده رو شامل میشه
‫اسم من لمونی اسنیکت ـه
‫اگه شما هم مثل بعضیا از ‫نزدیک داستان رو دنبال می‌کردین،
‫پس میدونین که هیچکس ‫نباید اینجا باشه
‫چون فکر کردن درباره‌ی وضعیت ‫یتیم‌های بودلر
‫واقعاً وحشتناکه
‫فکر کردن درباره‌ی وضعیت ‫یتیم‌های بودلر،
‫خیلی هم لذت‌بخشه، آقای «تمرلین»
‫اگه علاقمند به داستان‌های با ‫پایان خوش هستین،
‫به جای درستی اومدین
‫این داستان، نه تنها پایان خوبی داره، ‫بلکه شروع خوبی هم داره،
‫و یه عالمه اتفاق‌های ‫خوب وسطش می‌افته
‫لذت‌بخش و آموزنده‌ست و برای ‫محیط خانواده مناسبه،
‫عبارتی که در اینجا به معنی ‫"لذت‌بخش و آموزنده..."
‫توی این داستان سه تا از خوش‌شانس‌ترین ‫بچه‌ها، که خیلی هم عزیز و باهوش هستن، حضور دارن
‫و کلی اتفاق خوش براشون می‌افته
‫اسمش "مهمونی اسب‌ها"ست و ‫نمی‌تونم بذارمش زمین، آقای تمرلین
‫«پو»، هنوز پشت خطی؟
‫- حواستو جمع کن، پو. بودلرها چی شدن پس؟ ‫- بله، بودلرها
‫- کتابو بذار زمین ‫- الان میذارم
‫حتماً، همونطور که یادآوری کردین، ‫از همون موقع که به بودلرها گفتم
‫مامان باباشون تو یه آتش‌سوزی ‫وحشتناک، هلاک شدن،
‫همه‌جور ماجراجوییِ هیجان‌انگیزی ‫توی همه‌جور جاهای عجیب‌غریب داشتن
‫از خونه‌ای پُر از مار ‫وسط ناکجا آباد گرفته،
‫تا دریاچه‌ای پُر از زالوها ‫وسط فصل طوفان،
‫و به دلایل نامشخص، چوب‌بُری
‫مشخص نیست چرا هیچ‌کدوم ‫از قّیم‌ها، خوب ظاهر نشدن
‫یتیم‌ها همش این فکر تو سرشونه که
‫بازیگری بنام «کنت الاف» همش دنبال اوناست،
‫ولی هیچوقت نمی‌تونن سر اینکه ‫قیافش چه شکلیه به توافق برسن
‫نمی‌تونید جلومو بگیرید!
‫من توی یه مدرسه شبانه‌روزی ثبت‌نامشون کردم،
‫جایی که بهترین آموزش‌ها رو می‌بینن،
‫با شهریه‌ی به‌شدت پایین
‫اونا دومین یتیم‌های پولداری ‫هستن که اونجا ثبت‌نامشون کردم
‫ولی مطمئنم با قبلیه ارتباطی ندارن
‫حالا که بولدرها به مدرسه‌ی پیش‌دانشگاهی «پروفراک» رفتن،
‫می‌تونم بهتون اطمینان بدم که دردسرهای ‫این بانک بالاخره به پایان رسیده
‫- پیش‌دانشگاهی پروفراک؟ ‫- آره، همین اسمو الان گفتم
‫- «ژاکلین»؟ منشیمه ‫- پو؟
‫حتماً دوباره می‌خواد از ‫اون مرخصی‌های طولانی بگیره
‫که فکر می‌کنه من اجازشو میدم
‫عجب احمقیه
‫بله، این روزها کمک‌حالِ خوب ‫سخت پیدا میشه، آقای تمرلین
‫پیش‌دانشگاهی پروف‌راک
‫دفتر مدیر
‫حس می‌کنم ماه‌هاست که ‫روی این صندلی نشستیم
‫خیلی وقته منتظریم،
‫«سانی» دیگه بیشتر شبیه بچه‌هاست ‫تا نوزادها
‫رشد ناگهانی؟
‫ما رو با خیانت و شرارت، عذابمون دادن
‫- ازمون کار کشیدن و زالوها به جونمون افتادن ‫- حالا هم مدرسه‌ی جدید
‫خب، مدرسه‌ی جدید که ‫هنوز عذابمون نداده
‫سلام، ریقو‌ها!
‫- سلام...
‫چیه چرا حرفتو کامل نمی‌زنی؟ ‫همه میدونن من «کارملیتا اسپتس» ام
‫من «ویولت بودلر»، و اینا هم خواهر برادرام ‫«کلاوس» و «سانی» هستن
‫«ریقو» یعنی چی؟
‫یعنی شما آدمای احمق و ریقوی هستین،
‫ولی من خاص‌ترین دختر مدرسه‌ام
‫باید بهتون اطرافو نشون بدم
‫اینجا دفتر معاون «نیرو» ـه. ‫اون یه نابغه‌ست. منو بیشتر از همه دوست داره
‫نیازی نیست لباس مدرسه بپوشم ‫چون خیلی دوست‌داشتنی‌ام. بیاین
‫مدرسه قاعدتاً باید جای امنی باشه
‫فصل جدیدی از زندگی برای ‫کشف معماهای اطرافتون
‫بیاین، ریقو‌ها!
‫فکر نکنم تعریف باشه ها!
‫مدرسه قاعدتاً جاییه که ‫دوستای خوب پیدا می‌کنی
‫حس می‌کنم ماه‌هاست ‫روی این صندلی نشستیم
‫مدرسه قاعدتاً باید جایی باشه که احساس راحتی کنی ‫و کُلی ماجراجویی داشته باشه، و حس خونه بودن رو بده،
‫مخصوصاً اگه خونه‌ی واقعیت توی آتیش سوخته باشه
‫ولی همونطور که من و شما می‌دونیم، کمتر مدرسه‌ای ‫پیدا میشه که این شکلی باشه
‫- بقیه دارن نگاهمون می‌کنن ‫- احتمالا بخاطر اینه که تازه‌واردیم
‫بخاطر اینه که خونه‌تون ‫تو آتیش سوخته
‫مثل این کلاس،
‫زندگی یتیم‌های بودلر ممکنه ‫کم و بیش‌ صحیح و سالم بنظر بیاد
‫ولی اگه اصرار به تماشا دارین،
‫باید شعار پیش‌دانشگاهی پروفراک رو بدونین
‫مثل بیشتر شعارها، روی ‫اکثر سطوح مدرسه این شعار نوشته شده،
‫از بَنری توی تالار کنفرانس گرفته،
‫تا اسکوربُرد زمین ورزش
‫اینجا زمین ورزشه. معلم ورزشمون ‫رفته یه جا دیگه مربی‌گری کنه،
‫پس من می‌تونم هروقت بخوام ‫به بچه‌ها بگم پروانه برن
‫"ممنتو موری"
‫وقتی بفهمی معنیش یعنی چی،
‫می‌فهمی که چرا این داستان ‫نمی‌تونه پایان خوشی داشته باشه،
‫و اینکه چرا هیچ داستانی ‫پایان خوشی نداره
‫"ممنتو موری" یعنی چی؟
‫یادت باشه خواهی مُرد
‫«لری»، ممنون که انقدر سریع اومدی
‫چه لباس خیسِ خوشگلی
‫از غواصی تو تعطیلات لذت می‌برم. ماموریتم چیه؟
‫اینو برسون به دست بودلرها
‫جواب همه‌ی سوالاشون توش نوشته شده
‫وقتی بخوننش، هرچیزی که لازمه ‫رو درباره‌ی شرکت مخفی‌مون می‌فهمن
‫ولی به شرطی که به دستشون برسونی. ‫می‌تونی اینجا پیداشون کنی
‫مدرسه‌ی پروفراک رو می‌شناسی؟
‫اونجا درس خوندم
‫این سفر بیشتر از یه ماموریت ‫مهم برای یه شرکت مخفی برام ارزش داره
‫- یه جور تجدید خاطره‌ست ‫- موفق باشی
‫پیش‌دانشگاهی پروفراک...
‫خب، خب، خب
‫یادت باشه خواهی مُرد
‫وقتی داری می‌میری، به خانواده‌ات فکر نمی‌کنی
‫به دوستات یا کارت فکر نمی‌کنی،
‫یا به منظره‌ی زیبای طبیعت ‫موقع غروب خورشید پشت کوهستان
‫بلکه به روزی فکر می‌کنی که توی ‫ورزش تیم مقابل رو شکست دادی!
‫پروفراک! پروفراک! پروفراک!
‫- پروفراک! پروفراک! ‫- یکی وسط جاده‌اس
‫سلام. ماشین غذافروشیم خراب شده،
‫و باید هرچه سریعتر خودمو ‫به پیش‌دانشگاهی پروفراک برسونم
‫می‌بینم که با خودت کتاب آوردی
‫- هیچوقت بدون کتاب سفر نمی‌کنم ‫- خرخون
‫خب، کجا بودیم؟ درسته، نابودیِ کاملِ...
‫پنچر کردیم
‫من میتونم درستش کنم. من در 39 سالگی ‫توی برلین، مُربیِ سال شدم
‫الان برمیگردم
‫این چنگکه؟
‫آره دیگه
‫الان درش میارم
‫فکر می‌کنی چه بلایی سر اعضای ‫تیم ورزش که انداختیشون پایین، میاد؟
‫- مربی ورزشه داشت گریه می‌کرد ‫- همینطور راننده
‫آه، اون زنیکه‌ی غرغروی اعصاب‌خوردکن ‫هیچوقت قابل‌تحمل نبود...
‫وقتی پیش‌دانشگاهی پروفراک می‌رفتم
‫اوه، تو توی پروفراک درس خوندی؟ ‫تحت تاثیر قرار گرفتم
‫بایدم قرار بگیری. آی‌کیوی من جزو بالاترین ‫آی‌کیوهای دو رقمی بوده که تاحالا اندازه‌گیری شده
‫این سفر صرفاً برای ‫من دزدیدن سه تا بچه
‫و ارثیه‌ی عظیمشون نیست
‫بلکه یه جور تجدید خاطره‌اس
‫نمی‌دونم اون ساختمون چیه ‫و هیچوقتم توش نمیرم
‫روش نوشته کتابخونه
‫فقط یه ریقو به همچین ‫چیزایی توجه می‌کنه
‫به وضوح نوشته خُب
‫سلام. شما باید دانش‌آموزای ‫جدید باشین. خیلی دربارتون شنیدم
‫بودلرها، درسته؟
‫نباید با خانومِ کتابخونه حرف بزنین، ‫چون یکم عجیب غریبه
‫کارملیتا، از دیدنت خوشحال شدم
‫کتابخونه حکم یه جزیره رو ‫توی دریای پهناور نادانی داره
‫مخصوصاً اگه کتابخونه‌اش دراز باشه و
‫اطرافش رو سیل گرفته باشه
‫بیاین بریم!
‫خب...
‫به اینجام سر بزنین
‫اینجا دفتر معاون «نیرو» ـه،
‫که قرار بود ده دقیقه پیش ‫بیاین اینجا و الان دیر کردین
‫آهم
‫- آهم ‫- آهم؟
‫- دستت درد نکنه؟ ‫- دستت درد نکنه که کافی نیست
‫رسمه که وقتی یکی یه تور مدرسه‌گردی ‫براتون برگزار می‌کنه، تهش بهش انعام بدین
‫انعام؟
‫آره، انعام! نکنه هم کورید هم ‫کَرید، ریقو‌ها؟
‫کی جرئت کرد تمرین یه نابغه رو خراب کنه؟
‫بودلرها هستن. برای ملاقاتشون ‫با شما یکم دیر کردن
‫چطور جرئت کردین دیر کنین!
‫ممنونم کارملیتا که بهم گفتی. ‫راستی، چه سنجاق سینه‌ی قشنگی
‫صاحب واقعیش هم خیلی دوستش داشت
‫
‫چه دختر دوست‌داشتنی‌ای. به شیرینی ‫یه تافیِ شیرین می‌مونه!
‫مامان باباش هردو زنده‌ان
‫خب، بیاین تو. کُل بعد از ظهر رو ‫که وقت ندارم!
‫حالتون چطوره؟
‫وقتی یه اجرای عالی می‌شنوین،
‫رسمه که بعدش دست بزنین و تشویق ‫کنین و "آفرین" بگین!
‫-آره! ‫- آفرین!
‫ممنونم. خیلی ممنون
‫و خوش اومدید دانش‌آموزای جدید
‫و از این چرندیات
‫اسم من معاون «نیرو» ـه ‫و دومین دغدغه‌ی زندگیم
‫اینه که قوانین آکادمیک پیش‌دانشگاهی ‫پروفراک رو به خوبی رعایت کنید
‫اولین دغدغه‌تون چیه؟
‫یه ویولینست خوب بشم
‫من همه چیز رو دربارتون میدونم
‫از این قیم به اون قیم فرستاده می‌شدین، ‫و مصیبت همیشه دنبالتون میومد
‫راستی، مصیبت یعنی همون دردسر
‫از نظر ما، مصیبت یعنی «کنت الاف»
‫اون باعث و بانی همه‌ی دردسرهای ما بود
‫اینجا توی مدرسه‌ی پروفراک،
‫دیگه نمی‌تونین کم‌کاری‌های خودتونو ‫گردن کسی مثل اون یارو کنت الاف بندازین
‫این یه سیستم کامپیوتری پیشرفته‌اس. ‫که یه پا و یه دست آب خورده
‫ولی من از انجمن «ای‌وی» خواهش کردم ‫که همه‌ی نشونه‌های کنت الاف رو توش وارد کنه
‫یک ابرو، خالکوبی روی قوزک پا
‫این کنت الاف نیست
‫در طی ترم این کامپیوتر رو ‫می‌ذاریم دم در مدرسه،
‫و شما در امنیت کامل بسر خواهید برد
‫"بعید میدونم"
‫فکر نکنم یه کامپیوتر پیشرفته ‫بتونه کمکی به حال ما بکنه
‫- کنت الاف معمولا تغییر قیافه میده... ‫- چرا خودمو اذیت کردم به اینا توضیح بدم؟
‫راه نداره این بچه‌های یتیم بتونن ‫حرف نابغه‌ای مثل منو بفهمن
‫ولی اینو بسپریدش به مدرسه‌ی پروفراک
‫مدرسه‌ی پروفراک یه خوابگاه بسیار مجلل داره
‫که به لطف بنیان‌گذار دست و دل باز اینجا، ‫آقای «بری‌مور فینت»، ساخته شده
‫داخل، یه هال بزرگه به همراه ‫یه فقس مزین از پرندگان استوایی
‫که می‌تونن روی دستتون بشینن ‫و زودی اسمتون رو یاد بگیرن
‫- زیبا نیست؟ ‫- چرا، فراتر از زیباست
‫زیباتر از هر جاییه که ‫این اواخر توش زندگی کردیم
‫اوه، خیلی خوشحالم که اینو شنیدم، ‫اگرچه قرار نیست اینجا زندگی کنید
‫برای زندگی توی خوابگاه،
‫باید مادر پدر یا قیّم‌تون فرمش رو امضا کنه،
‫و مادر پدر شما مُردن
‫آقای پو بهم گفت که قیم‌هاتون هم ‫یا مردن یا از سرپرستی‌تون سر باز زدن
‫خود آقای پو میتونه فُرم رو امضا کنه
‫"خود آقای پو میتونه فرم رو امضا کنه" ‫نخیر، ایشون نمیتونه
‫اون نه پدر شماست و نه قیّم‌تون. ‫کارمند بانکه
‫متاسفانه باید تو یه کلبه‌ی کوچیک زپرتی ‫زندگی کنین
‫اوه، بدبختی از سر و روش میباره!
‫اونجا می‌مونین تا یه‌ سری ‫یتیم دیگه بیان!
‫بعدش به کمد جاروها ‫که یکم سطحش بالاتره، فرستاده میشین
‫چرا قانونو عوض نمی‌کنید تا همه ‫بتونن خوابگاه بگیرن؟
‫"چرا قانونو عوض نمی‌کنید تا همه ‫بتونن خوابگاه بگیرن؟"
‫دلم نمیخواد
‫صبحت از قانون شد، اگه هرکدوم از ‫شماها سر کلاستون دیر برسین،
‫وقت غذا دستاتون از پشت بسته میشه،
‫اونوقت مجبور میشید مثه سگ ‫دولا بشین و غذاتونو بخورین
‫ویولت، تو با آقای «رمورا» توی ‫کلاس یک خواهی بود،
‫و کلاوس، تو با خانم «بَس» در ‫کلاس دو خواهی بود،
‫که اگه به «توبشوات»، معادل یهودی روز درخت‌کاری،
‫فکر کنی، به خاطر سپردنشون آسونه
‫ممنونم. خاطرم میمونه
‫سانی کدوم کلاسه؟
‫من به آقای پو گفتم که ‫اینجا جا برای بچه هست،
‫ولی نه توی کلاس
‫من همیشه یه معاون اجرایی ‫کنار دستم می‌خواستم،
‫ولی بودجه‌اش رو نداشتم
‫حالا سانی رو دارم
‫برید تو کلبه‌تون!
‫وقت تمرین نابغه‌اس. برید برید
‫این دیگه کیه؟
‫بچه‌ها!
‫معاون «نیرو»، گفتین میخواین ‫مارو ببینین؟
‫خیلی وقته منتظریم
‫بیاین تو، بیاین تو
‫خب، یتیم‌ها، با رفتن به ‫اتاق جاروها چطورین؟
‫از وقتی اخراج شدم ‫اینجا اصلا تغییر نکرده
‫رئیس، وسایل توی اتوبوس ‫رو چیکار کنیم؟
‫هنوز به دردمون میخورن
‫نام‌نویسی توی پروف‌راک ‫اونقدرا آسون نیست
‫طی یک ترم و نیمی که اینجا بودم، ‫بیشتر از همه مشکل انضباطی داشتم
‫فکر می‌کنین الان می‌شناسنتون و بخاطر ‫خراب‌کاری‌های اون موقعتون هنوز از دستتون عصبانی‌ان؟
‫چرا نباید باشن؟
‫هیچی. دلیلی نداره
‫اون فقط...قضیه مال خیلی وقت پیشه...
‫- بیاین ببینیم چی داریم ‫- بیا
‫- لباس عروسکی، نیمه‌ی جلو ‫- خوبه
‫- لباس عروسکی، نیمه‌ی عقب ‫- بهتر شد
‫- 32 تا هات‌داگ، 31 نون باگت ‫- یکی کمه!
‫تعداد زیادی پرچم، یونیفورم‌های چیرلیدر، ‫لباس‌های عرق‌کرده‌ی ورزشکارا،
‫حلقه‌ی بازی و یه بنر مدرسه
‫- خب ‫- همش همین بود
‫همش...
‫یه چنین برنامه‌ی خفن و پیچیده‌ای تو ‫سرمونه، و کُل مواد خامی که داریم اینه؟
‫هات‌داگ‌ها پیش‌پختن، خام نیستن
‫همه کارو باید خودم بکنم؟
‫میدونم یه جا قایم شدی
‫خب، خب. اینجا چی داریم؟
‫- مگه نگفتی همه چیزو برداشتی ‫- چرا رئیس
‫پس این دوتا...
‫چیه!
‫بیاین بریم. یا علی!
‫این کنت الاف نیست
‫از اونچه که فکرشو ‫می‌کردم سختتره
‫حالا چیکار کنیم رئیس؟
‫همون کاری که منو ‫به کلاس هشتم رسوند
‫یه جای امن برای قایم‌شدن پیدا کنین
‫معاون «نیرو»؟
‫نمی‌خوام موقع تمرین یه ‫نابغه مزاحمش بشم ولی...
‫همین الان مزاحمم شدن
‫20 دقیقه زمان برد تا برای ‫سه تا بچه یتیم توضیح بدم
‫- که مجبورن تو کلبه زندگی کنن ‫- فاجعه‌اس!
‫همیشه یتیمای تازه‌وارد رو میندازیم تو کلبه
‫نه، اینکه 20 دقیقه توضیح دادنش ‫طول کشیده فاجعه‌اس
‫- آره، حالا برای چی اومدی اینجا؟ ‫- همه‌ی ما برای چی اومدیم اینجا؟
‫"زندگی آکنده از خار و خاشاکه،
‫و من هیچ درمانی رو غیر از عبور ‫سریع از آن‌ها، بلد نیستم"
‫«ولتر» اینو گفته ‫[فیلسوف فرانسوی]
‫فکر می‌کردم اون بچه‌ی فرانسوی ‫رو واسه سیگار کشیدن اخراجش کردیم
‫الان هم طبق معمول برای این مزاحم شدم که بگم ‫در کتابخونه رو برای بیشتر از ده دقیقه باز بذارین...
‫نه! دیگه سوال نپرس
‫بودجه‌‌اش رو رفتم یه جعبه‌ی ویولن ‫جدید با دسته‌ی یاقوتی خریدم
‫ولی آخه مگه باز گذاشتن در کتابخونه برای ‫چند دقیقه بیشتر مگه چقدر خرج می‌بره!
‫دلایل دیگه‌ای وجود داره، ولی وقت ‫توضیح دادن ندارم
‫پس صبر می‌کنم
‫باشه
‫دلیلش اینه که ازت خوشم نمیاد
‫دست و بالم بسته‌اس!
‫اینو انداختین
‫ای‌کاش صاف مینداختمش ‫رو سر اون مردک
‫چقدر بده که حتی در سطح معاون ‫مدرسه هم بی‌عقلی داریم!
‫در دنیایی که به‌وسیله‌ی ‫فساد و تکبر اداره میشه،
‫پایبندی به آداب فلسفی و ‫ادبی بسیار سخته
‫منم دقیقا همین فکرو میکردم
‫- بیشتر کتابدارها این فکرو می‌کنن ‫- از کجا فهمیدین کتابدارم؟
‫یه سوسوی نوری توی چشمتون هست، ‫که تیزهوشی و تبحرتون رو نشون میده
‫همچنین، یه چرخ پر از کتاب دارین
‫می‌دونین کجا میتونم سه تا بچه ‫که تازه ثبت نام کردن رو پیدا کنم؟
‫میدونم، ولی راستش نمیتونم ‫اطلاعات اونا رو با کسی که
‫جزو اعضای مدرسه نیست، در میون بذارم
‫- من عضوی از مدرسه‌ام ‫- تاحالا ندیدمتون
‫توی سلف سرویس کار می‌کنم
‫حالا معلوم شد. یادم باشه ‫هیچوقت اونجا غذا نخورم
‫- سلام دخترک ‫- کی گفته میتونی با من حرف بزنی؟
‫اوه، خدایا. بذارین کمکتون کنم
‫- بچه‌ها هم می‌تونن بدجنس باشن ‫- همه‌ی دنیا بدجنسه
‫مدرسه یه نمونه‌ی کوچیکشه
‫- مطمئنید حالتون خوبه؟ ‫- برا چی میپرسین؟
‫آخه سلف سرویس از این طرفه
‫ولی درمونگاه از این طرفه
‫اصطلاح "از کاه، کوه ساختن"
‫یعنی اینکه یه قضیه‌ی کوچیک ‫رو گنده‌اش کنی
‫کاملا هم واضحه که این ‫اصطلاح چجوری ساخته شده
‫کاه، غذایی هستش که ‫حیوانات ازش تغذیه می‌کنن
‫و هیچوقت به هیچ‌کسی ‫آسیبی نرسونده،
‫مگه اینکه یه پهلوون گنده ‫بیاد هُلت بده با کله بری تو کاه
‫- هی! ‫- ازت متنفرم!
‫از طرفی، کوه‌ها، برآمدگی‌های بزرگ زمین هستن
‫و دائماً مشکل‌ساز هستن
‫از یخ‌زدگی گرفته تا دعوای قبایل سر مرز، ‫و همچنین حوادث ناگوار کایت‌سواری
‫برای همینه که وقتی چیزی ‫رو کوه خطاب می‌کنیم،
‫منظورمون اینه که اون چیز ‫خیلی دردسرسازه
‫وقتی «نیرو» کلبه‌ای که قرار بود ‫بودلرها توش زندگی کنن رو توصیف کرد،
‫در حال ساختن کوه از کاه نبود ‫[یعنی قضیه رو بزرگ نکرد]
‫- اگه چیزی... ‫- خیلی کوچیکه
‫از بقیه کلبه‌هام کوچکتره
‫داشت از کوه، کاه می‌ساخت ‫[یعنی قضیه‌ی بزرگ رو کوچک کرد]
‫- خرچنگ! ‫- کلبه‌مون خرچنگ داره!
‫قارچ
‫کلبه‌مون قارچ چکون داره!
‫یتیم‌ها خوشحال هستند. ‫بهترین آموزش‌ها برایشان فراهم می‌شود
‫اطلاعات غلط
‫کلبه‌شون اطلاعات غلط داشت
‫- مسخره‌اس ‫- میتونیم یکم بهش سر و سامون بدیم
‫منظورم کلبه نیست، ‫مدرسه‌اس
‫یتیم‌ها نباید بابت نداشتن ‫پدر و مادر تنبیه بشن
‫و کی دست مردم و میبنده ‫تا دولا بشن و غذا بخورن؟
‫میدونم، ولی باید به این عکس فکر کنیم
‫مامان‌بابامون عضوی از یه انجمن بودن. ‫قیّم‌هامون هم همینطور
‫شاید بخاطر همینه که این ‫اتفاقای بد برامون میافته
‫اگه اینجا گیر بیفتیم هیچوقت ‫نمی‌تونیم دلیلشون رو کشف کنیم
‫هرچی نباشه مدرسه‌اس. ببینیم ‫چی میتونیم یاد بگیریم
ترجمه از علیرضا ابراهیمی
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.
‫صبح بخیر همگی، مِن جمله یتیم اخیرمون
‫من آقای رمورا هستم و امروز، ‫برای درس هنرهای زبان،
‫به گفتن خاطراتی از زندگی خودم ‫که بنظر جالب میان، ادامه میدم
‫شما یادداشت برمیدارین، و در ‫آینده امتحان ازش گرفته میشه
‫خب، یه روز، که فکر می‌کردم سه‌شنبه‌اس،
‫دلم ماکارونی با پنیر می‌خواست، ‫پس به خودم گفتم،
‫"امروز، سه شنبه، گمونم ‫یه‌کم ماکارونی و پنیر میخوام"
‫مهمه که یادتون بمونه از اون ‫ماکارونی حلزونی‌ها
‫یا پاپیونی‌ها، یا نیزه‌ای‌ها نبود
‫نه، از اونا نبود...
‫صبح بخیر بچه‌ها. میشه حواستون اینجا باشه؟
‫با شما هم هستم، «دنیل»
‫امروز یه یتیم جدید داریم
‫بیان اینکه چقدر بدون پدر و مادرت ‫بهت سخت می‌گذره، واقعاً سخته،
‫ولی سعیمونو می‌کنیم
‫من خانم «بس» هستم،
‫و درسمون رو در زمینه‌ی ‫دستگاه متریک ادامه میدیم،
‫با اندازه‌گیری اشیای مختلف
‫بعداً ازش کوییز میگیرم
‫اولین چیزی که میخوایم اندازه ‫بگیریم، این شیشه سس مایونزه،
‫که توی گاراژم پیداش کردم
‫نامه‌ی بعدی
‫"آموزشگاه موسیقیِ جولیارد عزیز"
‫من از دستور قرار منع موقتتون، ‫به تاریخ 13 اکتبر، گیج شده‌ام
‫سریعتر! مثه بچه یه ساله تایپ می‌کنی!
‫کجا بودم؟
‫"آموزشگاه موسیقیِ جولیارد عزیز"
‫دستور قرار منع موقتتون، ‫به تاریخ 13 اکتبر، مرا سردرگم کرد
‫مگر من چیکار کردم؟"
‫به این میگید پروانه زدن؟
‫والا پیرزن‌ها بهتر از شما پروانه میزنن!
‫دوباره زیر صندلی‌ها قایم شدم، ‫درست مثل قدیما،
‫که واسه ریختن نقشه‌هام و ‫پیدا کردن ته‌سیگار میومدم اینجا
‫اون موقع معروف نبودین‌، رئیس؟ ‫میدونم چه جس بدی داره
‫نه. یاغی بودم
‫شرط می‌بندم بقیه بهتون حسودی می‌کردن
‫مگه اینکه اون‌موقع استعدادهاتون شکوفا نشده بود
‫نه، اتفاقاً شکوفا شده بود
‫همه‌ی دخترای مدرسه عاشقم بودن،
‫و نه فقط بخاطر اینکه وقتی ‫راه می‌رفتن، پاهامو باز می‌کردم،
‫من یه گرگ تنها،یه غریبه‌ی مرموز، ‫و عضو کلوب حشری‌ها بودم
‫
‫مطمئنم مدرسه از بازگشت من عاصیه،
‫ولی اون کامپیوتر پیشرفته جلوی در اصلی، ‫نمیذاره از اونجا وارد شیم
‫یکیو از داخل میخوایم،
‫یه دانش آموز که کمکمون کنه نفوذ کنیم. ‫اگه نفوذ همون معنیو بده که منظورمه
‫منظورتون "رخنه کردن محرمانه در یک موسسه" اس؟
‫چه بچه‌ای حاضر میشه کمکمون کنه؟
‫هی، ریقو!
‫به زشتیه همون آشغالی هستی ‫که دیشب لای دندونام پیدا کردم!
‫دختر کوچولو
‫دختر کوچولو؟ 140 سانتر قدمه
‫چه سنجاق سینه‌ی خوشگلی داری
‫- چقدر میخریش ‫- ازت خوشم میاد
‫- تو که یتیم نیستی، هستی؟ ‫- بنظر میاد توی کلبه زندگی کنم؟
‫
‫بعد از مدرسه، منو ‫همین زیر ملاقات کن
‫- روز اولت چطور بود؟ ‫- چیزی جز داستان‌های بی‌مفهوم نشنیدم
‫هنرهای زبان همینه دیگه
‫منم کُل روز رو داشتم اندازه‌گیری‌های ‫بی‌معنی رو یادداشت می‌کردم
‫ریاضیه دیگه. کار چطور بود، سانی؟
‫کسل‌کننده
‫کل روز توی کلاس بودیم ‫ولی هیچی یاد نگرفتیم
‫باید یکی باشه که جواب ‫همه‌ی سوالامون رو بده
‫- سلام، من لَری هستم، مسئول غذاتون ‫- ما تورو میشناسیم
‫معلومه میشناسین. من توی سلف ‫کار می‌کنم. مگه کلاهمو نمی‌بینید؟
‫خواهرم راست میگه، ما قبلا همو دیدیم. ‫توی دریاچه‌ی «لکریموز» گارسون بودی
‫- لباس دلقک پوشیده بودی ‫- بهمون نعناع دادی
‫خب، نعنا جزو برنامه‌ی غذایی ‫امروزمون نیست،
‫ولی یه چیزی دارم که باید بهتون بدم
‫- ربطی به والدینمون داره؟ ‫- یا قیّم‌هامون؟
‫یا شرایط عجیبمون؟
‫همه‌ی سوالاتون پاسخ داده میشه، ‫به محض اینکه من اینو بهتون بدم...
‫وایسا. مطمئنم یه جایی همینجاست
‫از سر راهم برید کنار
‫یه عالمه غذا میخوام ‫چون یه عالمه دوست‌داشتنی‌ام!
‫- میتونی مثه بقیه تو صف وایسی ‫- کجاس؟ کوش؟
‫مجبور نیستم. مجبور نیستم ‫کاری که دلم نمیخواد رو انجام بدم
‫معاون «نیرو» منو از همه بیشتر دوست داره،
‫و یه بوریتوی گوشت گاو و لوبیا، با ‫یه روبان روش، مخصوص من سرو میشه
‫این ناهارمه که از خونه اوردم
‫- برای ما چی داشتی؟ ‫- بدش به من
‫بگید من چقدر دوست‌داشتنی‌ام!
‫- پیشبندشو نگاه کن! ‫- صورت خوشگلشو نگاه کن!
‫- متاسفم. باید برم دنبال یه چیزی بگردم ‫- چی میخواستی بهمون بدی؟
‫
‫ماکارونی با پنیر، ‫با سوسیس آب‌پز!
‫نه، ممنون
‫فکر کنم دیر سر کلاس رفتن
‫نه که غذای سلف ‫خودش تنبیه نیست!
‫بودلرها، سر میز من جا هست،
‫ولی متاسفانه منطقه‌ی ‫"ریقوها ممنوع" ـه
‫یتیم‌های ریقو برن تو کلبه مخصوصشون!
‫ولشون کن. خودت ریقویی!
‫هیچ آدم عاقلی دلش نمیخواد ‫با تو غذا بخوره
‫بیاین کنار ما بشینین
‫باید کارملیتا رو ببخشی
‫اون فاجعه‌اس، خانم بَس داره ‫زندگی پُر از جرمشو بررسی می‌کنه
‫خواهرم یه شعر در وصفش نوشته
‫"ترجیح میدم یه کاسه از خفاش‌های ‫خون‌اشام رو بخورم
‫ولی یک ساعت با کارملیتا اسپس ‫وقت نگذرونم"
‫این دوبیتی ـه. «آگدن نش» از اینا می‌گفت
‫میدونم. همه کاراشو خوندم
‫من «ایزادورا کواگمایر» هستم، و ایشون ‫برادرام «دانکن» هستش
‫منم ویولت بودلر هستم، و این برادرم ‫کلاوس و خواهرم سانی هستش
‫از آشناییت خوشوقتم
‫اینجا جای اینکارا نیست
‫از همین الان بهتون هشدار میدیم، سیب‌های ‫اینجا مزه‌ی سگ مرده میدن!
‫همه‌چی اینجا ناخوشایند بنظر میاد
‫امیدوارم از کلبه‌ی یتیم‌ها ‫جون سالم به در ببرین
‫واقعا فاجعه‌اس. تا دیروز ‫اونجا زندگی میکردیم
‫شما هم یتیمین؟
‫والدین‌مون رو توی آتش‌سوزی از ‫دست دادیم. و همینطور برادرمون، «کوییگلی»
‫سه‌قلو بودیم
‫- از این بابت متاسفیم ‫- ما هم والدینمون رو توی آتش‌سوزی از دست دادیم
‫منصفانه نیست. یه دقیقه در ‫امانی و خوشحالی و...
‫- توی خونه‌ای، بعدش... ‫- توی کلبه‌ای پر از خرچنگی!
‫حداقل می‌تونیم یه فکری به حال خرچنگ‌ها ‫بکنیم. شما چطوری باهاشون کنار اومدین؟
‫ما به پایین کفشمون نوار فلزی ‫زدیم تا وقتی راه میریم کلی سر و صدا کنه
‫خرچنگ‌ها رو می‌ترسوند، ولی بعدش که باید همش ‫رو نوک پا راه می‌رفتیم، خیلی خسته‌کننده بود
‫هیشکی از نوک‌پا راه رفتن خوشش نمیاد
‫یتیم‌های ریقو
‫برن تو کلبه‌ی مخصوصشون!
‫یتیم‌های ریقو برن تو کلبه‌ی مخصوصشون!
‫از وقتی «نیرو» براش اون کفشای ‫پاشنه‌بلند رو گرفته، بدتر شده!
‫می‌تونم یه چیزی اختراع کنم که ‫اندازه‌ی کفش پاشنه‌بلند خسته‌مون نکنه
‫ولی ماده اولیه نیاز دارم. میشه همه ‫جیب‌هاشونو خالی کنن؟
‫اینو از کجا آوردی؟
‫از قاطی آشغالای خونه‌ی مامان بابامون
‫فکر کنم باید دربارش حرف بزنیم
‫توی خاکسترها پیداش کردیم. ‫قبلا ندیده بودیمش
‫نمیتونه تصادفی باشه. دوتا آتش‌سوزی، ‫دو نیمه از یه تلسکوپ
‫فکر نکنم این یه تلسکوپ ساده باشه
‫روش صفحه‌ی شماره‌گیری داره، مثل همونایی ‫که برای رمزگشایی دربارشون خونده بودم
‫چرا والدینمون باید یه دستگاه ‫برای رمزگشایی داشته باشن؟
‫چرا والدین ماهم باید جفت همونو داشته باشن؟
‫حتما همدیگه رو می‌شناختن
‫پس چرا ما همو نمی‌شناسیم؟ ‫ظاهرا همه چیزو ازمون مخفی کردن
‫مرسی سانی
‫شاید میخواستن بهمون بگو، ‫ولی هیچوقت فرصتش پیش نیومد
‫- شایدم بنا به دلایلی مخفیش کردن ‫- منظورت اینه خطرناکه؟
‫شاید. مطمئنی تاحالا اسم ‫کنت الاف به گوشت نخورده؟
‫مطمئنم. ولی از وقتی مامان‌ بابامون مردن،
‫چیزایی دیدیم که غیرقابل توضیحن
‫ما هم همینطور. حتما یه ‫ربطی بهم دارن
‫یه ذره بهتر شد
‫هم خرچنگ‌ها رو می‌ترسونه ‫هم به کلبه‌مون سر و شکل داده
‫خیلی بهتر شد
‫توی خونه‌ی عمه «ژوزفین»، یه کتابی پیدا ‫کردیم که احتمالا جواب سوالامون توش بود
‫ولی قبل اینکه فرصت خوندنش برامون ‫پیش بیاد، توی طوفان گمش کردیم
‫شبیه این کتاب بود؟
‫قیم قبلی‌مون بعد از اینکه زنش ‫رو از دست داد، توی گاوصندوق مخفیش کرد
‫اگه این همون کتاب باشه، باید ‫نسخه‌های بیشتری ازش موجود باشه
‫- ولی چطور می‌تونیم یکیشو پیدا کنیم؟ ‫- کتابخونه‌ی مدرسه بازه؟
‫زیاد نه
‫برو بیرون. یه خاکسپاری ‫محترمانه براش برگزار کن
‫ولی تو گفتی "کشتن مرغ مقلد" رو دوست داری، ‫[عنوان کتاب]
‫منم برات انجامش دادم
‫این آخرین فرصتته
‫دفعه بعدی به مامانت زنگ میزنم
‫و کفشاتو می‌دزدم
‫بوی کسایی میاد که مامان‌باباشون ‫رو توی آتیش‌سوزی از دست دادن
‫کواگمایرها و بودلرها
‫از دیدنتون خوشحالم، و البته از اینکه ‫کنار هم می‌بینمتون
‫کتابخونه هنوز بازه؟
‫کم‌کم داشتم می‌بستم. ‫ده دقیقه زود میگذره
‫- ولی میتونید فردا بیاید ‫- نمیتونیم تا فردا صبر کنیم. خواهش می‌کنم
‫- دنبال یه کتابیم ‫- یه کتاب مهم
‫احتمالا جواب همه‌ی
‫- سوالاتمون توشه ‫- اسمش چیه؟
‫"تاریخچه‌ی ناکامل سازمان‌های مخفی"
‫ببینم چیکار میتونم بکنم
‫فقط چند دقیقه وقت داریم قبل اینکه ‫معاون «نیرو» بیاد یه سر و گوش آب بده
‫اگه اینجا ببینتتون، مجبورتون می‌کنه ‫ناخن‌های پاشو بگیرین
‫- راه نداره! ‫- چرا!
‫چرا
‫احیاناً شماره‌ی رده‌بندی دیویی ـش رو نمیدونین؟ ‫[یک‌جور شماره‌گذاری کتاب‌ها در آمریکا]
‫حتی نویسنده‌اش رو هم نمی‌دونیم کیه
‫اشکالی نداره. من برا ‫همین کارا اینجام
‫بذار ببینم. تاریخچه‌ی ناکامل ‫سازمان‌های مخفی
‫- متاسفم ‫- ندارینش!
‫با توجه به بودجه‌ی کم، ‫زیرسازی‌های مزخرف،
‫و اولویت‌های معاون مدرسه،
‫اینجا تبدیل به یه نهاد متزلزل شده
‫اگرچه، چندتا کتاب دیگه دارم ‫که فکر کنم خوشتون بیاد
‫تاریخچه‌ی ناکامل خیانت؟
‫تاریخچه‌ی ناکامل مبالغه؟
‫یا، تاریخچه‌ی ناکامل تاریخ؟
‫اینا باحال بنظر میان، ولی...
‫میدونم
‫تو هر کتابخونه‌ای، یه کتاب هست
‫که جواب سوالی که ذهنتونو ‫مشغول کرده، توش وجود داره
‫اینو کجا شنیدین؟
‫نمیدونم. حتما یه جا خوندمش. چطور مگه؟
‫بابامون یه بار اینو گفت
‫خیلی بده که آدم‌های مهم ‫از زندگیتون برن، مگه نه؟
‫سوالیه که شب و روز به ذهنتون خطور می‌کنه،
‫و هیچوقت نمیدونین که قراره ‫جواب سوالو پیدا کنین یا نه
‫ما فکر می‌کنیم که میشه جوابو پیدا کرد، ‫به‌شرطی که کتابو پیدا کنیم
‫متوجهم
‫خب، یکی از دوستای من، حالا که ‫پایان‌نامه‌اش رو ول کرده
‫تا بوکسور سبک‌وزن بشه، قراره ‫برام یه سری از کتاباشو بفرسته
‫درباره اون کتاب ازش میپرسم. و شما ‫میتونین تا یکی دو روز دیگه خبرشو ازم بگیرین
‫اشکالی نداره یه نگاه به دور و بر بندازیم؟
‫- لعنتی ‫- لعنتی؟
‫معاون «نیرو» تا چند لحظه دیگه...
‫"معاون «نیرو» تا چند لحظه دیگه..."
‫معاون «نیرو» همین الانشم اینجاست، ‫و کتابخونه باید الان بسته باشه!
‫بسته‌اس، و خالیه. ‫حتما توهم زدی
‫- این فقط یکبار روم جواب داد ‫- لعنتی!
‫تا ده دقیقه دیگه به ‫زمین ورزش گزارش بدین
‫حضور همه الزامیه
‫الزامی یعنی "هرکی نیاد،
‫باید برام آبنبات بخره ‫و وایسه جلوم تا بخورمش"
‫- اینکارو نمی‌کنه! ‫- چرا!
‫چرا می‌کنم
‫امروز روز خیلی هیجان‌انگیزی برای منه،
‫پس شما یتیم‌ها و شما دوقلوها ‫هم باید هیجان‌زده باشین
‫کواگمایرها سه‌قلو ان
‫به سه‌‌قلوهایی که یکیشون توی ‫آتیش جزغاله شده باشه، میگن "دوقلو"
‫و اگر منو ببخشین، باید ویولنم رو برای ‫گردهمایی انگیزشی قبل مسابقه آماده کنم
‫به مدرسه‌ی پروفراک خوش اومدین، بودلرها
‫در دنیایی که به‌وسیله‌ی فساد ‫و تکبر اداره میشه،
‫پایبند موندن به عقاید فلسفی ‫و ادبی، خیلی سخته
‫همگی از صمیم قلب موافقیم
‫همه‌ی آدمهای محترم موافقن
‫میخواستم هرجور شده اون کتابو پیدا کنم
‫هنوزم میتونیم. بعد از گردهمایی انگیزشی ‫براش یه نقشه می‌کشیم
‫نمیدونم کدوم بدتره، کلمه‌ی ‫"گردهمایی" یا "انگیزشی"
‫- چند ساعت طول میکشه ‫- از خوابگاه دزدکی میوه می‌دزدیم
‫- برای شما هم میاریم ‫- ممنون
‫مشکلی نیست. اتاق جاروهای ‫ما درست بغل سبد میوه‌اس
‫منظورم میوه نبود. ممنون بابت اینکه ‫باعث شدین حس خونه بهمون دست بده
‫خیلی وقته حس خونه بودن ‫بهمون دست نداده
‫مطمئنم الان میدونین
‫- چیو؟ ‫- دوستای واقعی به چه دردی میخورن
‫بزودی می‌بینمتون
‫بجنب لری، یادت بیاد تو مدرسه‌ چطور ‫یادت دادین قفل درو باز کنی
‫فقط باید قفلو بشکونی، بری داخل، کتابو ‫برداری، بدیش به بودلرها، از شغلت توی سلف سرویس
‫استعفا بدی، و بعدشم دیگه هیچوقت ‫به این مدرسه‌ی نکبت برنگردی
‫- مگر اینکه یه قرار تجدید دیدار بذارن ‫- داری قفلو باز می‌کنی بری داخل!
‫نه، اینطور نیست. یعنی، اشکال ‫نداره. من یه آدم بزرگم
‫- به معاون «نیرو» میگم ‫- نیازی به اینکار نیست
‫فقط کافیه یه جیغ بکشم ‫تا درجا اخراجت کنه
‫مگر اینکه یه چیزی بهم بدی
‫همین الانشم نصف غذامو بهت دادم
‫باشه، باشه!
‫بگو چی میخوای، از ‫ته دلت چی میخوای
‫بهت میگم چی میخوام،
‫از تهِ تهِ دلم، چی میخوام
‫سلام، سلام، سلام
‫یتیم‌های بیچاره‌ای مثل شما ‫توی همچین جایی چیکار می‌کنن؟
‫- تو کی هستی؟ ‫- جوری وانمود نکن که انگار این صورت خوشگل
‫چه توی خواب، و چه توی بیداری، ‫هر روز به سراغت نمیاد
‫هیچوقت از دست من خلاص نمیشین
‫هیچوقت در امان نخواهید بود
‫چیزای زیادی برای یاد گرفتن هست، ‫یتیم‌ها، و من اینجام تا بهتون یاد بدم
‫سه تای شما بهتره... وایسا ببینم
‫شما دوتا بهتره... وایسا. ‫اون ریزه‌میزه کجاست؟
‫یک، دو...
‫شما بودلرها نیستین. شما کی‌اید؟
‫تو کی‌ای، خدانشناس؟
‫خدانشناس؟
‫حالا فهمیدم شما کی هستین
‫- عین مادرت رفتار می‌کنی، کوییگلی ‫- دانکن
‫"ای تو، خدانشناس، هیچوقت دیگه درهای ‫این‌ آشیانه‌ی هواپیما رو با حضورت، تاریک نکن"
‫چه زن خسته‌کننده‌ای!
‫همش درحال خوندن اشعار ایتالیایی ‫و فعال‌کردن راه‌های خروج اضطراری بود
‫- مادرمون رو از کجا میشناسی؟ ‫- من همه چیزو میدونم، یتیم‌ها
‫تعداد موهای روی سرتون رو میدونم،
‫تعداد جواهرات یاقوتتون، توی ‫طاق‌های مخفیتون رو میدونم
‫تعداد سنگ‌ قبرهای ‫کل خانواده‌تون رو میدونم
‫خب، خب، خب، بنظر میرسه این سفر ‫به پروفراک قراره برام دو تا ارثیه رقم بزنه!
‫و هیچکی نمیتونه جلومو بگیره!
‫غذامو پس بده، ای خدانشناس!
‫لری؟ چی...
‫- یه ابرو ‫- شرط میبندم روی قوزک پاش هم خالکوبی داره
‫باید به بودلرها خبر بدیم، یه ‫اتفاق خیلی هولناک قراره بیفته،
‫یه چیزی بدتر از گردهمایی انگیزشی
‫حرکت کنین. زود باشین. ‫با شماهام، چیرلیدرها
‫لباستو بپوش!
‫عجله کن، آموزشیارِ سلامت و بهداشت
‫عبارت "مطالعاتِ مرتباط با جنسیت ‫علوم مختلف" رو ترجیح میدم
‫- چرا ولم نمی‌کنی؟ ‫- هنوز گرسنه‌ام
‫نصف دیگه‌ی غذام هم بهت دادم. ‫فکر کنم توافق کردیم که منصفانه‌اس
‫من گرسنه‌ی انتقامم
‫- چیِ؟ ‫- به اندازه کافی مجبورم کردی سختی بکشم
‫منوی غذا توسط اعضای ‫هیئت مدیره انتخاب میشه
‫برای سال‌ها توی برنامه‌ی ‫کاری من دخالت کردی،
‫همش حرف اخلاق و ادبیات می‌زدی، ‫و زندگیمو به گند کشیدی
‫خب، داری آخرین روزهای ‫پیروزیت رو سپری می‌کنی
‫هیچ نمی‌فهمم از چی حرف میزنی
‫- کارم چطور بود؟ ‫- خط‌های آخرو باید خودم میگفتم
‫- وقتی اونارو میگم خیلی دوست‌داشتنی میشم ‫- آره، ولی بحث تئاتر، رسوندن مفهومه
‫- باشه، بیا از بالا دوباره شروع کنیم ‫-از اول. "بالا"؟ از اول دوباره شروع کنیم
‫میدونی چیه؟ اشکالی نداره. ‫الان بزرگترها دارن حرف میزنن
‫خیله خب، باشه
‫با بچه‌ها دستت تو ‫یه کاسه‌اس، درست میگم؟
‫نه، تو هیچیو درست نمیگی
‫می‌بینم که هنوزم به اخلاق و وجدان وفاداری
‫تنها چیزی که تغییر کرده، موهاته
‫این تورِ مو ـه، گذاشتم سرم ‫چون اداره‌ی آموزش دستور داده بود
‫تو سازمان ما، بهش میگن نفوذ موفق
‫همین الان یاد گرفتم معنیش یعنی ‫چی، ولی دوباره فراموشش کردم
‫تنها چیزی که باید یادت بمونه، اُلاف، ‫اینه که اندفعه ما یه پله ازت جلوتریم
‫ببین کسی که سینی لازانیا رو تمیز ‫می‌کنه، چه حرفای خفنی داره میزنه!
‫کانلونی ‫[ماکارونی درشت]
‫جرئت نمیکنی. این فقط ‫برای خشک کردنه
‫شانس آوردی،
‫چون داریم می‌بریمت ‫اتاق نظافتچی
‫نمیدونم چطوری اومدی اینجا
‫یه دختر درو برام باز کرد
‫- ولی ما دوباره می‌فرستیمت بیرون ‫- منظورت چیه، "ما"؟
‫ضمیر جمع اول شخصه. ‫من دست‌تنها نیستم
‫خدای من، پس همراه داری. ‫همکار پیدا کردی
‫چرا به فکر من نرسید؟
‫- "انگارد"! ‫- به فرانسوی یعنی "گیرت انداختیم"!
‫فکر می‌کنی میتونی برنده بشی؟
‫کاملا
‫و میدونی چرا؟
‫شاید تو هوش و مهارتشو داشته باشی
‫شاید کدهای محرمانه و ‫کتابخونه‌های مخفی رو داشته باشی
‫شاید دانش و کمال لازم رو به همراه ‫اشعاری که به حافظه سپردی، داشته باشی
‫- ولی میدونی من چی دارم؟ ‫- چی؟
‫- نخ بده ‫- یه سنجاق سینه...
‫یه سنجاق سینه‌ی جواهری!
‫چی؟
‫- بله، یه سنجاق سینه...وایسا، چی؟ ‫- یه...
‫یه نقشه! من نقشه دارم! تو همچین ‫جاسوس خوبی نیستی، بَری
‫لَری، گارسونت
‫میدونی درباره صنعت غذا چی میگن؟
‫تجارت خیلی خیلی سردیه
‫حالا بریم سراغ گردهمایی
‫- پروف... ‫- راک!
‫پروفراک! پروفراک! پروفراک! پروفراک!
‫- بودلرها! ‫- فکر کنم در خطرین!
‫چی شده؟
‫هیچ خطری بودلرها رو تهدید نمی‌کنه
‫در حقیقت، زنم چند دقیقه پیش اومد دم دفتر
‫و یه نسخه از روزنامه‌ی امروز «دیلی پونکتیلیو» ‫هم با خودش آورد،
‫حالا صبر کنید تا سر تیتر اخبارو ببینید
‫- الو؟ ‫- لری هستم، گارسون شما
‫انگار هوا خیلی سرده. توی کوهستانی؟
‫تا آخر فصل نباید بریم اونجا
‫- کتابو رسوندی؟ ‫- یه مقدار کار پیچیده شد
‫آره
‫آره. حتی تورِ موم هم گرفتن
‫هیچ‌جوره نمیشه جلوشونو گرفت. ‫حتما داری یخ میزنی
‫یه ذره بپر بپر کن، یا سعی کن یکی از ‫داستان‌های جک لندن رو از حافظه بخونی
‫فکر خوبیه. میشه یه...
‫آره حتما. یه تاکسی برات میفرستم
‫- پو، پشت خطی؟ حواست کجاس؟ ‫- چی؟
‫نه، معذرت میخوام آقای تمرلین. ‫همش تقصیر این منشیمه
‫میدونید وقتی دستیارهای سطح بالا ‫داشته باشی، چجوری میشه دیگه
‫دم به دقیقه، تلفنشون زنگ میخوره ‫و میرن زیر میز،
‫احتمالا برای برداشتن خودکارشون ‫که انداختن
‫- دوباره ‫- اسنیکت؟ باید بری دنبال یکی، سریعاً
‫فهمیدم. حله. از کاه، کوه نساز
‫- دنیا... ‫- اینجا آرومه
‫دنیا اینجا آرومه
‫این عبارت شاید براتون عجیب جلوه کنه، ‫مثل شعار یک سازمان مخفی،
‫یا چیزی که برادرتون وقتی ‫سوار تاکسی میشه میگه
‫تا قاچاقی از مرز ردتون کنه، ‫ببرتتون بالای کوه
‫وقتی دنیا آشوبه، جوری بنظر ‫میاد که انگار دنیا داره از هم می‌پاشه
‫چی دیدین؟
‫- فکر کنم کنت الاف رو دیدیم ‫- چی؟
‫حتی صحبت خصوصی ‫کردن هم سخته
‫- فکر می‌کنیم کنت الاف اینجاست ‫- چی؟
‫ممنون. ممنون. خوش اومدید به ‫گردهمایی انگیزشی اجباری!
‫نمیدونم کدومو بیشتر دوست دارم. ‫کلمه‌ی "گردهمایی" یا "انگیزشی"
‫- من گردهمایی رو دوست دارم ‫- من انگیزشی رو دوست دارم
‫شاید بهتر باشه ‫از حیوونمون بپرسیم! نظر شما چیه؟
‫- حیوون چیه؟ ‫- یه اسب مُرده
‫انگاری گفتی...
‫اسب مرده. ولی گوش کن، این مهم نیست
‫- کی نمی‌تونه شکست بخوره؟ ‫- یه اسب مرده!
‫
‫باید گوش کنی
‫من و برادرم دیدیم... ‫- هیس!
‫میدونم از وقتی که ورزشکارا، چیرلیدرها
‫و معلم ورزش عزیزمون در راه ‫بازگشت از اون بازی خارج از خونه،
‫ناپدید شدن، اوضاع به سرِ حالیِ قبل نیست
‫ولی مدرسه پیش‌دانشگاهی ‫پروفراک یه شعار داره
‫"ممنتو موری"
‫یه نوشته‌ی باستانی یونانی...
‫لاتین
‫به معنی "یادت باشه خواهی مرد"
‫و بزودی، خورشید غروب می‌کنه، ‫و چرخ زندگی از چرخش می‌ایسته،
‫و من تنها میمونم!
‫تنها!
‫البته، تا اون موقع، با کسانی ‫آشنا خواهید شد که به خوبی
‫شما رو درک می‌کنن و از شما با دوستی، ‫رفاقت، و رشوه‌های خود حمایت می‌کنن
‫معلم ورزش ما بی‌عوض بود،
‫ولی من کسی را پیدا کردم که ‫میتونه جا پای ایشون بذاره
‫و حالا، لطفاً خوش‌آمد بگید به،
‫مردی بدون روزمه، بدون نامه‌ی ‫سفارش از طرف ستادی دیگر،
‫بدون ذره‌ای از اعتبار، ولی با گوشی ‫شنوا به آوای موسیقی،
‫که من بعنوان جدیدترین عضو ‫این مدرسه، استخدامش کردم! ‫(کنت الاف اینجاست)
‫نه، نه، نه. تو نه!
‫معلم جدید ورزشتون، مربی چنگیز!
‫کنت الاف
‫کنت الاف در این نزدیکی‌ها دیده نشده‌است
‫چیزهای زیادی برای یادگیری هست، ‫و من اینجام که بهتون یاد بدم
ترجمه از علیرضا ابراهیمی
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.