‫هاروتو، در طول سفرت مراقب باش.
‫باشه، مشکلی پیش نمیاد.
‫شاخ‌ها و دم لیزا رو پنهان کردی؟
‫به نظر میاد یکم احساس ناراحتی می‌کنه.
‫خب، ممکنه یکم طول بکشه تا عادت کنه.
‫چرا؟!
‫نازی، نازی.
‫چرا لیزا رو می‌بری؟
‫برادر، شرارت هیچ وقت موفق نمی‌شه!
‫همه‌ی تلاشت رو بکن!
‫بـ-باشه، تلاشمو می‌کنم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ترینم؟قوی من واقعا
‫یک رویارویی جدید
‫قسمت هشتم
‫لایوس!
‫هی!
‫همینجوری سرزده نیا تو سبک مغز!
‫اینو ببین!
‫از مرزبان یه نامه دریافت کردم!
‫شرط میبندم توش نوشته هاروتو راهی پایتخت شده.
‫نیازی نیست این همه راه بیای که فقط همینو بگی.
‫من کلی واسش زحمت کشیدم چون تو ‫یه توصیه‌نامه برای هاروتو می‌خواستی!
‫حتما یه دلیلی داری که انقدر جدیش گرفتی دیگه؟
‫می‌خوام بدونم چرا اون انقدر قویه.
‫من از اون زمان، سرسختانه مهارت‌های جادویی ‫و شمشیرزنیم رو تقویت کردم.
‫اما هرچی تلاش می‌کنم، انگار اون ‫بیشتر از چنگم در می‌ره.
‫ولی اگر به یه مدرسه بریم، می‌تونم از نزدیک ‫بیشتر در موردش بفهمم.
‫دلیلش فقط همینه.
‫که اینطور، پس شکست تغییرت داده.
‫البته هنوز مثل همیشه خودشیفته‌ای.
‫خودت چی خواهر خانم؟
‫شنیدم جلوی پدر وایسادی.
‫گفتی تا توصیه‌نامه رو نگیری از جات جم نمی‌خوری،
‫و قبول نکردی از اتاقت بری بیرون.
‫چی؟!
‫کی اینا رو بهت گفت؟!
‫نگهبانا که داشتن در موردش حرف می‌زدن شنیدم.
‫انگار تو بیشتر از من تو نخ اونی!
‫ا-اینجوریم نیست که به هاروتو-کون حسی چیزی داشته باشم!
‫ها؟
‫نـ-نه، منظورم عشق و این‌جور چیزا نبود.
‫وایسا، نکنه...
‫ا-اینطور نیست!
‫راستی شنیدم اخیرا اوضاع سختی با اون،
‫فرقه‌گراهایی که تو مدرسه رئیس بازی در میارن داشتی؟
‫خبر داشتی؟
‫درسته، کلیسای لوسیفایرا.
‫فرقه‌ی جدیدی که با عنوان شاخه‌ای از دین رسمی، ‫کلیسای میجا پنهان شده.
‫اونا از ایدئولوژی‌های افراطی حمایت می‌کنن ‫و گفته می‌شه یک شیطان رو می‌پرستن.
‫شنیدم مسئله فقط آکادمی نیست،
‫و نفوذشون در سرتاسر پادشاهی در حال گسترشه.
‫و این‌که اونا یه مشکل دیگه هم ایجاد کردن.
‫اخیرا، به نظر می‌رسه بعضی از اونا موضوع ‫سرنگون کردن سلطنت رو پیش کشیدن.
‫با این وجود، تعداد فزاینده‌ای از اشراف ‫دارن به گروهشون ملحق می‌شن،
‫که منابع مالی اونا رو بیشتر می‌کنه...
‫شایعاتی هست که مادر تامین‌کننده‌ی اون منابع مالی‌ـه.
‫نمی‌فهمم مادر داره سعی می‌کنه چه کاری انجام بده.
‫پنج سال پیش یهویی تغییر کرد.
‫دقیقا چه اتفاقی افتاد؟
‫کی اون زنجیرو دور گردنش بست؟
‫حتی به منم نگفت.
‫اگه بخوام کاملا صادق باشم، ازش می‌ترسم.
‫همیشه می‌دونستم آدم بی‌رحمی‌ـه،
‫اما حس می‌کنم داره شدیدتر می‌شه.
‫در حال حاضر، کل پادشاهی میدونن که ‫پادشاه و ملکه میونه‌اشون شکرآبه.
‫عجیب نیست که کلیسای لوسیفرا ‫سعی کنه ازش استفاده کنه.
‫نمی‌خواستم این ایده رو در نظر بگیرم،
‫ولی نکنه مادر در تلاشه تا پدر رو با تمام توان ‫نابود کنه؟
‫ما دقیقا باید چیکار کنیم؟
‫شاید این خودخواهی من باشه...
‫اما من فکر می‌کنم که هاروتو-کون ممکنه ‫بتونه این شرایط رو عوض کنه.
‫عه؟ هاروتو؟
‫این دیگه یکم زیاده‌رویه.
‫آره، ولی...
‫نمی‌تونم از این‌که بهش امیدوار باشم اجتناب کنم.
‫قدرت اون حد نداره.
‫شاید زورش به‌ نابود کردن یه سازمانم برسه.
‫انقدر امیدواری؟
‫در این مورد، شنیدم تو منطقه‌ی مرزی زنفیس،
‫یه قهرمان عدالت به اسم شوالیه سیاه هست.
‫که انقدر مهارت داره که یه اژدها رو شکست بده.
‫اژدها؟!
‫اگه از اون کمک بخوایم، ممکنه این وضع ‫خود به خود به طرز شگفت‌انگیزی حل بشه.
‫وای، شما دوتا چه مکالمه‌ی سرگرم‌کننده‌ای دارید.
‫مـ-مادر؟!
‫مـ-مادر، خیلی وقته ندیدمتون.
‫بله، ماریان.
‫هر دفعه که می‌بینمت دوست داشتنی‌تر می‌شی، ‫درست مثل ملکه‌ی قبلی.
‫خـ-خیلی ممنونـ ــــــــــ
‫چـ-چیکار دارین...
‫کجا رو داشتی نگاه می‌کردی؟
به زنجیر نگاه کردی، مگه نه؟
‫به نظرت خنده داره؟ رقت‌انگیزه؟ شرم‌آوره؟
‫داری مثل بقیه منو مسخره می‌کنی؟
‫اینطور نیست...خواهش می‌کنم...
‫مادر! خواهش می‌کنم بس کن!
‫شوخی کردم.
‫فقط یه شوخی بود.
‫ماریان.
‫انقدر گستاخانه خیره شدن مناسب یک خانم نیست.
‫حواست باشه.
‫راستی، شنیدم با پسر مرزبان زنفیس ‫به یک مدرسه می‌ری.
‫اوه البته عمدا گوش نمی‌کردم.
‫اتفاقی شنیدم.
‫اون از حومه‌های دور افتاده به این‌جا میاد،
‫برای همین مطمئنم که خیلی احساس تنهایی می‌کنه.
‫باهاش کنار بیا، باشه؟
‫در مورد شوالیه سیاه هر اطلاعاتی که می‌تونی از ‫اون بچه پررو بگیر.
‫و به هیچ‌کس حرفی ازش نزن.
‫چیزایی که می‌فهمی فقط باید به گوش من برسه.
‫هرچی نباشه تو پسر منی.
‫انقدرش نباید کار سختی باشه، نه؟
‫جوابت کو؟
‫بـ-بله مادر.
‫ممکنه من هاروتو رو، درگیر ‫موضوع وحشتناکی کرده باشم؟
‫معذرت می‌خوام هاروتو.
‫معذرت می‌خوام...
‫برادر، کم کم نباید به سمت پایتخت راه بیوفتی؟
‫انقدر زود گذشت؟
‫درواقع، وقتی دیگه به قلعه دید نداشتیم،
‫دور زدیم تا برگردیم این‌جا، با کالسکه‌ و اینا.
‫چند روز پیش یه در نزدیکای پایتخت کار گذاشتم،
‫برای همین تا روزی که قرار بود برسم داشتم ‫این‌جا ریلکس می‌کردم.
‫هاروتو-ساما!
‫خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم یه بار دیگه بهش فکر کنید!
‫بسه دیگه!
‫فلی، ما کار خودمونو داریم که باید بهش رسیدگی کنیم.
‫فعلا، بیا روی همون تمرکز کنیم.
‫ولی بازم...بازم!
‫لطفا این‌جا رو به من بسپارید.
‫شما برید و وظایفتون در پایتخت رو انجام بدید برادر!
‫بـ-باشه، فهمیدم.
‫مراقب باشید!
‫خب، پس دیگه می‌رم.
‫هاروتو-ساما، ما کجاییم؟
‫تو یه جنگل نزدیکای پایتخت.
‫این تنها جایی بود که می‌تونستم در رو مخفی کنم.
‫هنوز خیلی دوره.
‫با این وجود، اگه پرواز کنیم می‌بیننمون.
‫چاره‌ای نیست، گمونم باید راه بریم.
‫هاروتو-ساما، اون‌جا رو.
‫اون دیگه چیه؟
‫احتمالا یه گاومیش شیطانی.
‫اغلب این‌جا نیستن،
‫برای همین، شاید این یکی از گله‌اش جدا شده باشه؟
‫احتمالا داره به آدما حمله می‌کنه چون گشنه‌اس.
‫واقعا؟
‫فکر می‌کردم گاومیشا گیاه‌خوارن.
‫می‌تونم ولشون کنم،
‫ولی اگه شار بفهمه دست از سرم برنمی‌داره.
‫خب، اینجوریم نیست که عجله داشته باشیم.
‫خب، پس.
‫تغییر شکل!
‫می‌رم نجاتشون بدم.
‫باشه.
‫بریم!
‫برای شروع، حفاظ!
‫خداروشکر! خداروشکر!
‫من حواس هیولا رو پرت می‌کنم!
‫تو این زمان شماها فرار کنید!
‫زودباش! این طرف!
‫نکنه اون خیلی قوی‌ـه؟
‫پس شاید نیازی به من نباشه.
‫جـــــان؟
‫اونه-چان!
‫نرو!
‫تو دیگه...؟
‫نه، باید اول ازت تشکر کنم؟
‫یکم عجیب غریبه.
‫بیشتر آدما همینکارو می‌کنن.
‫خداروشکر.
‫نزدیک بود به کسی که زندگیم رو نجات داد ‫بی‌ادبی کنم.
‫درد نمی‌کنه...
‫زخم‌هام خوب شدن؟
‫تو این‌کارو کردی؟
‫آره، نمی‌تونستم درد کشیدنتو ببینم.
‫اما این با یه جادوی شفابخشی عادی فرق داره.
‫نمی‌تونم بذارم بیشتر از این فضولی کنه...
‫اونه-چان!
‫آسیب ندیدی؟
‫نه.
‫اون منو نجات داد، برای همین خوبم.
‫قطعا فکر می‌کنه من مشکوکم.
‫اونی-چان، ممنونم!
‫عالی بود!
‫تونستی اون هیولای گنده رو شکست بدی!
‫نیازی به تشکر نیست.
‫من شیوا هستم، مجری عدالت!
ســـــــــــــــکـــــــــــــــوت
‫وای! خیلی باحاله!
‫بچه خوشش اومد، پس برد حسابش می‌کنم!
‫باورنکردنیه.
‫تقریبا هرکاری می‌تونی بکنی.
‫راستی، این یه کالسکه‌ی باری‌ـه، درسته؟
‫چرا سوارش شده بودین؟
‫درواقع یه کالسکه‌ی مسافربری‌ـه.
‫ها؟ واقعا؟
‫خیلی درب و داغون به نظر میاد...
‫حتی آدمایی مثل من که خیلی پول ندارنم، ‫می‌تونن سوارش بشن.
‫باید ممنون باشم.
‫و، خب، احتمالا انتظار دارید به عنوان پاداش ‫پول بگیرید...
‫متاسفم.
‫عا، نگرانش نباش.
‫یه قهرمان عدالت انتظار پاداش نداره.
‫نه، دفعه بعدی حتما جبران می‌کنم!
‫بـ-باشه.
‫خب، کار من این‌جا تمومه، پس دیگه می‌رم.
‫باید این هیولا رو به گله‌اش برگردونم.
‫واقعا فوق‌العاده‌ای.
‫حتی برای هیولاها هم دلسوزی می‌کنی...
‫خب، با من که کاری نکرده.
‫که اینطور.
‫کاش آدمای بیشتری مثل تو فکر می‌کردن.
‫بازم همدیگه رو می‌بینیم؟
‫خدا رو چه دیدی؟
‫لیزا، تمام مدت اخم کردی.
‫چی شده؟
‫اون خانمه...
‫یکم حس عجیبی داشت.
‫چجور عجیبی؟
‫نمیدونم به جز «عجیب» چطوری بیانش کنم.
‫اگه یکم نزدیک‌تر بودم شاید می‌فهمیدم.
‫خب، من قصد ندارم زیاد تو پایتخت بمونم،
‫برای همین ترجیح می‌دم با کسی قاطی نشم.
‫؟ترینمقوی من واقعا
‫چه جمعیتی!
‫هوم.
‫دانش‌آموزان جدید لطفا این‌جا صف بکشن.
‫عه؟!
‫باید برم تو صف؟
هه هه هه هه
آه ها ها
‫مـ-می‌خوام برم خونه!
‫و-واو!
‫عه، برای ملازما هم اتاق دارن.
‫هاروتو-ساما، ببین!
‫شرمنده، لیزا.
‫بیا فعلا برگردیم.
‫این‌جا اصلا آروم نمی‌گیرم.
‫خوش اومدی، برادر!
‫هاروتو-ساما! منتظرتون بودیم!
‫پایتخت سلطنتی چطور بود؟
‫آه، خب...
‫واقعا خسته‌کننده بود...
‫هیچی خونه‌ی آدم نمی‌شه!
‫مردم از گشنگی.
‫فلی، یه چیزی درست کن.
‫بسپاریدش به من!
‫بریم به یه رستوران تو پایتخت غذا بخوریم؟
‫ولی، آخه می‌دونی...
‫د-درسته!
‫نیازی نیست بریم بیرون غذا بخوریم!
‫من با جون و دل برای هاروتو-ساما غذا درست می‌کنم!
‫فلی، می‌تونم یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫پچ پچ...
‫پچ ‫پچ
‫ن ‫ن ‫ن ‫ن ‫. ‫. ‫.
‫پچ پچ پچ...
‫همم...
‫هممم...
‫که اینطور!
‫هاروتو-ساما، هر چند وقت یه بار بیرون غذا خوردن ‫خیلیم بد نیست!
‫منم بهتون ملحق می‌شم!
‫فوق‌العاده‌اس.
‫شار فلی رو عین موم تو دستش داره!
‫خب پس، بیاید زود حاضر بشیم.
‫حاضر؟
‫این چه وضعیه...
‫برای فلی لباس کاسپلی درست کردم که ‫کسی متوجه نشه شیطانه!
‫نه، قطعا می‌فهمن.
‫چاره‌ای نیست دیگه.
‫مثل لیزا نامرئی‌ـشون کردم.
‫گوش‌ها و دمت هنوز همونجان پس مراقب باش.
‫خیلی کمک‌کننده‌اس!
‫اونجوری بین پاهام خارش گرفته بودم.
‫پس، بیاید بریم!
‫لیزا، این‌جا رو ببین!
‫کلی مغازه هست!
‫آره، حرف نداره.
‫فکر نمیکردم شهر اطراف قلعه انقدر ‫سرشار از زندگی باشه.
‫برادر!
‫بیا به اون رستوران بریم!
‫ریخته رو صورتتون.
‫خــــوشــــبــــخـــت
‫نقشه؟
‫برای درک جغرافیای پایتخته.
‫چرا؟
‫فلی تو بخش جنوبی رو بگیر،
‫و لیزا هم غرب.
‫من و برادر هم بخش شرقی رو بررسی می‌کنیم.
‫ها؟ مگه نیومدی این‌جا که بازی کنی؟
‫البته که اونم هست.
‫این فقط یه تصادفه.
‫دشمن برتری جغرافیایی داره.
‫هدف ما صرفا به دست آوردن درک دقیقی از شهره.
‫لطفا مراقب باشید که جلب توجه و آشوب به پا نکنید.
‫می‌تونید رو من حساب کنید.
‫بهش اعتماد ندارم!
‫خب، باید با شار همراهی کنم.
‫خب دیگه برادر، راه بیوفتیم!
‫اه، باشه.
‫این یه قراره!
‫چی گفتی؟
‫این یه قراره.
‫یه...
‫یه قرار؟!
‫آروم باش!
‫تالاپ
‫تولوپ
‫تالاپ
‫احتمالا از یه انیمه یاد گرفته.
‫تولوپ
‫تالاپ
‫تولوپ
‫تالاپ
‫مطمئنم نمی‌دونه معنیش چیه.
‫تولوپ
‫تالاپ
‫تولوپ
‫تالاپ
‫تولوپ
‫ولی صبر کن ببینم.
‫هیچ کس نمی‌تونه تشخیص بده ما خواهر و برادریم.
‫و اما من!
‫آیا در هیچ کدوم از زندگی‌هام همچین تجربه‌ای داشتم؟
‫خیر نداشتم!
‫این اولین...قرار واقعی منه!
‫برادر؟
‫به نظر میاد کاریش نمی‌شه کرد.
‫همش به خاطر خواهر دوست داشتنیمه.
‫با نهایت توانم همراهیش می‌کنم!
‫بریم، بریم!
‫خوش اومدین!
‫می‌تونم نگاهشون کنم؟
‫البته.
‫هر کدوم که دوست دارید امتحان کنید.
‫خیلی ممنونم!
‫این خیلی نازه!
‫آره، ولی خودت خیلی نازتری!
‫به عنوان ‫برادری ‫که گندشو ‫در میاره ‫بلافاصه ‫می‌خره
‫همین رو می‌بریم.
‫ممنونم!
‫ممنونم برادر!
‫من ازت ممنونم!
‫جادوی خوفناک قرار‌های عاشقونه!
‫برادر!
‫این‌طرف!
‫جلوتو نگاه کن!
‫خیلی معذرت می‌خوام!
‫منم شرمنده‌ام.
‫یکم عجله داشتم.
‫صدمه ندیدین؟
‫نه، خوبم.
‫ها؟
‫تو...
‫ما قبلا همدیگه‌ رو دیدیم؟
‫ها؟
‫نه، فکر نکنم همدیگه‌ رو دیده باشیم.
‫منم یادم نمیاد صورتت رو جایی دیده باشم.
‫اما...
‫احساس می‌کنم مانای عظیمی که ازت ‫ساطع میشه رو قبلا حس کردم.
‫سطح مانای من یه دوی ناچیزه.
‫اینکه بهش بگی عظیم مثل تیکه انداختنه.
‫عه؟ واقعا؟
‫چرا باید همچین دروغ شرم‌آوری بگم؟
‫که اینطور.
‫حتما به خاطر خستگی از یه سفر طولانی اشتباه کردم.
‫اگر باعث رنجش‌ـتون شدم عذر می‌خوام.
‫از اینا بگذریم، عجله نداشتی؟
‫اوه، درسته!
‫برای مصاحبه‌ی کار نیمه وقتم دیر می‌کنم.
‫خب پس، با اجازه.
‫خب، بیا بریم شار.
‫شار؟
‫چی شده؟
‫یه چیزی در مورد اون آدم عجیبه.
‫بیانش با کلمات سخته،
‫اما فکر نمی‌کنم یه آدم عادی باشه.
‫درسته، لیزا هم همینو در موردش گفت.
‫یعنی ممکنه کسایی که سطح مانای بالایی دارن، ‫مثل شیاطین و شار، بتونن چیزی حس کنن؟
‫هرچی که باشه، می‌خوام از دردسر دور بمونم،
‫برای همین از فردا تا مراسم ورودی،
‫تو اتاقم می‌مونم و هیچ کاری نمی‌کنم!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫در قسمت بعد:
‫شارلوت صحبت می‌کنه!
‫دو...
‫امروز با برادر رفتم سر قرار!
‫بعد از مدت‌ها دو نفری خیلی خوش گذشت!
‫قسمت بعد: ‫«مراسم ورودی پر هیاهو.»
‫مراسم ورودی پر هیاهو
‫بالاخره وقت مراسم ورودی رسید!
‫معلومه که یه اتفاقی می‌افته!