..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫پس اینه؟
‫پسر مرزبان؟
‫واقعا؟
‫تو فوق‌العاده‌ای!
‫چطوری اون پسره هافن رو شکست دادی؟
‫شاید اون پسر احمق مارکیز از این قضیه ‫یه درسی بگیره.
‫آه، بهش نگو من اینو گفتم.
‫راستی، تو واقعا سطح دویی؟
‫نمی‌خوای دوباره ارزیابی کنی؟
‫خـ-خب...
‫وقتی ازم خواستن بیام، فکر کردم فورا اخراجم می‌کنن،
‫افســــــــــــــــــــــــــرده...
‫ولی همشون دارن تا سر حد مرگ ستایشم می‌کنن...
‫محض رضای خدا!
‫همش تقصیر اون سال بالایی‌ـه!
‫لعنت بهش!
‫چطوری می‌خواد اینو جبران کنه؟
‫هی، خودشه درسته؟
‫همون یارویی که اشنایدل‌-ساما رو ‫با یه ضربه زمین زد؟
‫شنیدم پسر مرزبان زنفیسه!
‫حالا که فکر می‌کنم، صورت خیلی بامزه‌ای داره...
‫ها؟
‫ببینم، کل مدرسه دارن در مورد من حرف می‌زنن؟
‫می‌خوام هرچه زودتر بچپم تو اتاقم!
‫ها؟
‫هاروتو-کون خودمونه؟
‫مطلقا رد می‌کنم!
‫من که هنوز چیزی نگفتم.
‫ولی خب، در مورد دیروز معذرت می‌خوام.
‫می‌دونم که نباید با پرحرفی مختو می‌خوردم.
‫با این اوصاف، هنوز نمی‌خوای به آزمایشگاه تحقیقاتی‌ ‫من ملحق بشی؟
‫اوه آره، کپیم اشاره کرد که اون یه گوشه گیرش انداخته.
‫شرمنده، فراموش کردم در مورد چی حرف زدیم.
‫پس فعلا!
محکم
گرفته
‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫همه چیز رو یه بار دیگه توضیح می‌دم!
‫هیچ وقت قرار نیست تسلیم بشه، مگه نه؟
‫ترینم؟قوی من واقعا
‫قسمت دهم
‫اسم شاه شیاطین
‫گوش کن.
‫این آکادمی دو برنامه‌ی درسی ارائه می‌ده،
‫و تو باید توی یکیش ثبت نام کنی.
‫اولیش دوره‌ی شوالیه‌اس.
‫تو اتاق‌های تمرین یاد می‌گیرید از جادو چطور ‫استفاده کنید و به کار ببریدش.
‫این دوره به درد کسایی می‌خوره که دنبال اینن ‫یا شوالیه بشن یا تو ارتش اصلی پادشاهی سرباز بشن.
‫اون یکی دوره‌ی پژوهشگرانه.
‫کز می‌کنی گوشه یه آزمایشگاه تحقیقاتی،
‫اشکال جدید جادو رو پرورش می‌دی،
‫و تقلا می‌کنی راهی پیدا کنی که ازشون استفاده کنی.
‫با توجه به آزمون ورودیت،
‫به نظر میاد تو به جادوی باستانی علاقه داری.
‫بله، گمونم...
‫پس حتما باید زیر نظر من کار کنی!
‫نه، هر آزمایشگاه دیگه‌ای باشه به آزمایشگاه تو ترجیح می‌دم.
‫با این اوصاف، فقط لازمه این برگه رو امضا کنی!
‫من که گفتم نمی‌خوام!
‫اوه!
‫اوه، ببین کی اینجاس!
‫بالاخره پیدات کردم!
‫پارسال دوست امسال آشنا، هاروتو!
‫آخ، آخ، آخ!
‫خب...
‫این یارو که یهو بهم حمله کرد کیه؟
‫لایوس!
‫لایوس؟
‫خدایا!
‫چه راه خشنی برای سلام و احوال پرسی داری!
‫ماریان اونه-چان؟
‫عه؟
‫آی، آخ، آخ!
‫این یارو هیکلی‌ـه...لایوسه؟
‫هاروتو-کون، خیلی وقته ندیدیمت.
‫اونه-چان مثل همیشه خوشگله.
‫ببینم، تو قوی‌ترم شدی؟
‫هیکلی‌ـه...کوه عضله‌اس!
‫آم، با من کاری داشتین؟
‫خب حالا!
‫هر دوتامون اینجا دانش‌آموزیم!
‫نیازی به رسمی بودن نیست!
‫نه بابا، داشتم با شاهزاده خانم حرف می‌زدم.
‫چی گفتی؟!
‫خب حالا، جوش نیار.
‫هاروتو-کون، هنوز تصمیم نگرفتی کجا ثبت‌نام کنی؟
‫نه، هنوز نه.
‫در این صورت، دوست داری ‫به آزمایشگاه تحقیقاتی من ملحق بشی؟
‫هی، این انصاف نیست!
‫هاروتو با من ثبت‌نام می‌کنه!
‫همونجا نگهش دار!
‫اون قبلا تصمیم گرفته به آزمایشگاه من ملحق بشه!
‫چی؟
‫این کجاش عادلانه‌اس که یه معلم از اون پشتیبانی کنه؟!‍
‫همچنین!
‫ممکنه آدم سلطنت باشی، ولی من با این بادا نمی‌لرزم!
نـ نـ نـ نـ نـ نـ نـ نـ نـ نـ
‫ببینم، نکنه تو...
‫پروفسور تیاریتا لوسیانل هستی؟!
‫اوه؟
‫شاهزاده در مورد من شنیده؟
‫پس خانواده‌ی سلطنتی به تحقیقات من علاقه‌منده، ها؟
‫هاروتو، واقعا نباید با اون بری.
‫اون روی جادوهای کپکی قدیمی تحقیق می‌کنه، ‫هیچ نتیجه‌ی به درد بخوری نمی‌گیره،
‫و شنیدم همیشه با بقیه معلما بحث می‌کنه.
‫عالیجناب،
‫اینطور نیست که تحقیقات من نتیجه‌ای ندارن.
‫مسئله فقط اینه که هیچ کدوم از شما کم عقلا ‫درکش نمی‌کنید.
‫دیدی؟ این شکلی‌ـه.
‫چی گفتی؟!
‫تنت می‌خاره‌ها، پسره‌ی قناس!
‫هاروتو با من تو یه آزمایشگاه ثبت‌نام می‌کنه!
‫عمرا، اون با خودمه!
‫صد در صد، منو انتخاب می‌کنی، مگه نه؟
‫هاروتو!
‫خب؟
‫خب؟!
‫ها؟ چه عذابی به سرم نازل شده!
‫بـ-ببخشید...
‫تو دیگه چی می‌گی؟!
‫توام می‌خوای هاروتو-کونو بقاپی؟
‫عا، نه...
‫فـ-فقط می‌خواستم باهاش حرف بزنم...
‫ها؟
‫چیزی‌ـه که اینجا نمی‌تونه در موردش حرف بزنه؟
‫همم؟ یه ثانیه وایسا ببینم.
‫نمی‌تونم از این فرصت استفاده کنم که ‫از اینجا بزنم به چاک؟
‫عااا، خیلی شرمنده‌ام.
‫یادم رفته بود که یه برنامه‌ای باهاش داشتم.
‫جان؟
‫پس با اجازه!
‫لایوس!
‫اون دختره چه رابطه‌ای با هاروتو-کون داره؟!
‫از من نپرس!
‫من هیچ وقت تسلیم نمی‌شــــــــــــــم!
‫شــــــــــم...شــــم...شــم..
‫ببخشید که اینجوری کشیدمت بیرون.
‫خب، چی می‌خواستی؟
‫درسته...
‫خب اول، من در مورد یه چیزی کنجکاوم.
‫در مورد چی؟
‫تو همون تویی هستی که دیروز دیدمش؟
‫اون دیگه چیه؟
‫منظورت چیه؟
‫برای من، تو با دیروز یه آدم کاملا متفاوت به نظر می‌رسی.
‫گندش بزنن.
‫کاملا غیر ارادی حالت هشدار خودمو فعال کردم.
‫با این حال، اون می‌تونه من و کپیم رو از هم تشخیص بده،
‫پس روشنه که آدم معمولی‌ای نیست.
‫عجب.
‫این یه حفاظه، درسته؟
‫می‌تونی ببینیش؟
‫نه، فقط به طور مبهمی حسش می‌کنم.
‫خب؟ من چطوری با دیروزم فرق دارم؟
‫خب، تو همون حسی رو می‌دی که وقتی ‫اولین بار همدیگه رو دیدیم می‌دادی.
‫ولی...
‫وقتی دیروز دیدمت، اصلا مانایی حس نکردم.
‫اما امروز، حس می‌کنم نیرویی ازت ساطع می‌شه ‫که تقریبا برای از پا درآوردنم کافیه.
‫شاید فقط به نسبت آدمای دیگه بیشتر به مانا حساسه.
‫ولی اینکه نیرو صداش می‌زنه رو اعصابمه.
‫فلی تنها کسی بود که همچین حرفی می‌زد.
‫پس این یعنی...
‫نکنه، تو یه شیطانی؟
‫اینجوری به نظرت میام؟
‫نه.
‫دوست دارم بپرسم چطوری به این عقیده رسیدی، ‫ولی فکر کنم بیخیال شم .
‫من انسانم.
‫در غیر این صورت دردسرساز می‌شد.
‫کلمات رو به عجیب‌ترین شکل ممکن بیان می‌کنه.
‫خب، به نظر نمیاد نیاز باشه کنارش گوش به زنگ باشم.
‫در مورد اون سوالت، ممنون می‌شم اگه به عنوان ‫یک نفر بهمون نگاه کنی.
‫در حال حاضر نمی‌تونم چیز بیشتری بگم.
‫باشه، فهمیدم.
‫خب؟ کارت همین بود؟
‫اوه درسته.
‫باید ازت معذرت‌خواهی کنم، تشکر کنم، ‫و بعدش یه لطفی ازت بخوام.
‫خیلی زیاده که.
‫اول،عذرخواهی.
‫معذرت می‌خوام که دیروز تو دردسر انداختمت.
‫و ممنونم که ازم در مقابل حمله‌ی اشنایدل که ‫به دنبالش ایجاد شد محافظت کردی.
‫و در آخر، در مورد لطف...
‫مـ-میشه دوست من باشی؟
‫بله؟
‫خدا خیرت بده!
‫نه، منظورم اون بله نبود!
‫خداروشکر.
‫قبلا هیچ وقت دوستی نداشتم!
‫خیلی خوشحالم!
‫یه لحظه وایسا!
‫اصلا، چرا من؟
‫من هی باهات برخورد می‌کنم، برای همین ‫فکر کردم ممکنه سرنوشت باشه.
‫درسته که ما زیاد باهم برخورد می‌کنیم...
‫وایسا ببینم، تو هیچ دوستی نداری؟
‫تا الان زندگیت چجوری بوده پس؟
‫به داستان زندگیم گوش می‌دی؟
‫ا-البته.
‫خلاصه‌اش کن بی‌زحمت.
‫در حقیقت من...
‫بعد از تولد رها شدم.
‫واو! خیلی سریع خیلی جدی شد!
‫همچنان توسط آدمایی که باهاشون سر و کار داشتم ‫رها شدم.
‫در کل چهار بار اتفاق افتاد.
‫و حتی جدی‌تر از اتفاقی‌ـه که برای من افتاد!
جو سنگین
‫وایسا، این که خیلی زیادی‌ـه!
‫باید یه دلیلی براش وجود داشته باشه.
‫تنها چیزی که به ذهنم می‌رسه...
‫اینه که برای برقراری ارتباط حرف زدم؟
‫خودشه!
‫منطقیه.
‫هر آدم نرمالی اگه یه نوزاد شروع کنه به حرف زدن ‫قاطی می‌کنه.
‫و به همین دلیل، آخرش تو یه صومعه پذیرفته شدم،
‫ولی حتی اونجا هم باهام بدرفتاری می‌شد.
‫کشیش اونجا که تنها کسی بود که ‫با من مهربون بود،
‫وقتی که ۵سالم بود درگذشت.
‫اوه...
‫اونجا همینجوری هم یه محیط خلوت و دور‌افتاده بود، ‫منم با کسایی که اطرافم بودن تعاملی نداشتم.
‫برای همین به نظر میاد وقتی به جامعه انسانی می‌رسه، ‫تو احساسات مشترک لنگ می‌زنم.
‫که اینطور.
‫برای همین می‌خوای دوست پیدا کنی و یاد بگیری؟
‫بله.
‫در این صورت، دست رو آدم اشتباهی گذاشتی.
‫چی؟
‫نمی‌خوام قپی بیام، ولی منم هیچ دوستی ندارم.
‫زندگی قبلی هم حساب شده
‫همیشه یه آدم منزوی بودم، و منم ‫هیچ احساس عام و مشترکی با بقیه ندارم.
‫اینجوری که خیلی بهتره!
‫بیا باهم احساسات عامیانه رو یاد بگیریم!
‫چطوری به این نتیجه رسیدی؟!
‫انگار تو و من تو یه چیزایی شبیه‌ایم!
‫ها؟
‫منظورت اینه که هردومون وایب آدمای گوشه‌گیر می‌دیم؟
‫دوست...
‫دوست، ها؟
رفیق جون جونی
‫تصوری که ازشون دارم اینه...
‫من گشنمه! برو برامون نون بخر!
‫البته با پولای خودت!
‫ما دوستیم دیگه مگه نه؟
‫همم؟ به عبارت دیگه...
‫می‌تونم ازش برای خلاص شدن از ‫دردسرهای مدرسه استفاده کنم؟
‫پس شاید دوست بودن مشکلی نداشته باشه.
‫راستی، تصمیم گرفتی کجا ثبت‌نام کنی؟
‫آره، یه آزمایشگاه تحقیقاتی برای جادوی باستانی‌ـه.
‫بین این همه آدم، باید با اون استاد باشه؟!
‫هاروتو-کون!
‫ولی خب دیگه مجبورم بسوزم و بسازم.
‫پس منم همونو انتخاب می‌کنم.
‫از اونجایی که دوستیم تو یه آزمایشگاه باشیم بهتره.
‫واقعا؟!
‫دوستیم...
‫که اینطور.
‫حتی بعد از چیزی که برات تعریف کردم، ‫تو هنوزم دوستمی.
‫خیلی خوشحالم! ممنون!
‫تف به خودت و لبخندت که دارین با شار رقابت می‌کنید!
‫نمی‌تونی خرم کنی!
‫صبر کن، تو داستان زندگیت رو برام تعریف کردی،
‫ولی خودتو معرفی نکردی.
‫به هر حال، من هاروتو زنفیس هستم.
‫پدرم مرزبانه.
‫اه، درست می‌گی.
‫یادم رفته بود که برای برقرار کردن ارتباط در ‫جامعه‌ی انسان‌ها، با گفتن اسم شروع می‌کنی.
‫اسم من...
‫؟ترینمقوی من واقعا
عبــــــوس
‫از وقتی که برادر به مدرسه رفته...
‫چون وقت کمی هست که باهاش بازی کنم ناراحتم...
‫نگو!
‫منم همینقدر می‌خوام کنار هاروتو-ساما باشم...
‫همین الان جرقه‌ای در ذهنم زده شد!
‫احساس می‌کنم اتفاق جالبی برای برادر افتاده!
‫باید خودم برم ببینم!
‫چرا هاروتو-ساما نمی‌ذاره ما بریم ببینیمش؟!
چون اون به احتمال زیاد گند می‌زنه به همه چی
‫خب، به درک.
‫فعلا، فقط از حمومم لذت می‌برم.
‫همم
‫واضحه که زود کنار میای.
‫در غیر این صورت نمی‌تونم تحملش کنم!
‫یه خدمتگزار باید در کنار اربابش باشه.
‫ولی این چیزی نیست که هاروتو-ساما می‌خواد.
‫برای همینه که من انقدر حس سردرگمی دارم.
‫که اینطور.
‫واقعا خیلی موضوع رو جدی گرفتی.
‫من از خدمت کردن به بقیه و اینجور چیزا خوشم نمی‌اومد.
‫به خاطر همین تنها بودم.
‫تو با این سبک زندگی جدید سازگار شدی.
‫به نظرم این خیلی عالیه.
‫سرخ
‫عـ-عه، دیگه خیلی ازم تعریف نکن.
‫باعث می‌شی از خجالت سرخ بشم!
‫خب، وظیفه‌ی قدیمی من این بود که ‫تمام شیاطین رو کنار شاه شیاطین جمع کنم.
‫ها؟ پس رابطه‌ی خوبی با شاه شیاطین داشتی؟
‫آره، متحدان قسم خورده‌ بودیم.
‫اون یه فرد مهربان بود، که همیشه شیاطین و ‫هیولا‌ها رو در اولویت قرار می‌داد.
‫اما مهربونیش اون رو به مخالفت با بقیه شیاطین ‫در مورد نحوه رفتار با انسان‌ها کشوند.
‫بیشتر وقتا مجبور بودم بینشون پا در میونی کنم.
‫رویاش این بود که بتونه بهشتی رو درست کنه ‫که انسان‌ها و شیاطین بتونن در اونجا کنار هم زندگی کنن.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم،
‫شاید از اولم نقشه‌اش این بود که بدون اینکه ‫بجنگه به شاهزاده‌ی نور ببازه.
‫منظورت چیه؟
‫وقتی شاهزاده‌ی نور حمله کرد،
‫اون گذاشت همه‌ی شیاطین فرار کنن.
‫خودش رو فدای آرمان‌های خودش کرد...
‫مطمئنم خیلی وقت بود که برنامه‌ریزی می‌کرد ‫به عنوان یه انسان تناسخ پیدا کنه.
‫منظورت اینه که به انسان تبدیل شد،
‫و بعد تلاش کرد رفتار انسان‌ها رو از درون خودشون ‫تغییر بده؟
‫دقیقا.
‫نمی‌دونستم که پادشاه شیاطین انقدر ‫بهش فکر می‌کرده...
‫خب، من هیچ وقت از این خیالات خام اون خوشم نمی‌اومد.
‫ولی فکر کردن به اینکه از شکم همون شاهزاده‌ی نوری ‫که اون رو کشت متولد بشه...
‫فراتر از تصوراتم بود.
‫هاروتو-ساما بهم گفت که تمام خاطرات قبل از ‫تناسخش رو از دست داده.
‫شاید اون اینکار رو کرده تا خودش رو از احساس ساده‌لوحانه‌ای ‫که جلوش رو می‌گرفت که بی‌رحم بشه خلاص کنه.
‫پادشاه شیاطین اغلب اسم گونه‌های ما رو خلاصه می‌کرد.
‫فکر کن چقدر از این که با اون اسم صدام کرد ‫تعجب کرده بودم.
‫اون موقع، نزدیک بود از اسم دوران ‫پادشاهیش استفاده کنم.
‫الان یادم افتاد، من اسم شاه شیاطین رو نمی‌دونم.
‫حواست باشه اتفاقی اسمش رو بلند نگی.
‫اسم شاه شیاطین...
‫ایریسفیلیاست.
‫ایریسفیلیا؟
‫طولانیه.
‫می‌تونم فقط ایریس صدات کنم؟
‫شرمنده.
‫منم قبلا عادت داشتم اسما رو کوتاه کنم.
‫باعث شدی یاد اون موقع بیوفتم.
‫خب، حالا که دیگه دوست شدیم، ‫من با اجازه‌ات می‌رم.
‫اه، یه لحظه وایسا هاروتو.
‫بر حسب اتفاق، ثبت‌نام کردن تو کلاسا رو انجام دادی؟
‫نه هنوز.
‫پس چرا همین الان باهم انجامش ندیم؟!
‫عه؟
‫باهم کار کردن خیلی مفیدتره!
‫بـ-باشه.
‫خب، پس چطوره بریم اتاق من؟
‫اهوم، عالیه!
‫کاملا مشخصه از اون پیله‌هاس...
‫ها؟
‫بدون فکر ایریسو دعوت کردم اتاقم...
‫ولی الان که بهش فکر می‌کنم، اون یه دختره!
‫ولی بازم، اگه الان بهش بگم بره عجیبه.
‫پس بهتره زود کار رو تموم کنیم، که اونم زود بره.
‫برادر، خوش‌اومـ ــــــ
‫اون آدم...
‫معـ ــــــ
‫دوستمه!
‫عا، خداروشکر.
هوف
‫اون جرقه‌ای که خورد به خاطر این بود که دوست پیدا کردی.
‫جرقه؟
‫و تازه من کمتر از اینم انتظار نداشتم!
‫انقدر سریع همچین دوست خوبی پیدا کردی!
‫البته، من مطمئنم برات کاری نداره که ‫پنج‌ تا ده‌ تا معشوقه واسه خودت پیدا کنی.
‫که یعنی من باید کاملا خودمو آماده کنم.
‫واسه چی؟
‫بالاخره، من برنامه دارم امروز فردا زن دومت بشم!
‫این از کجا در اومد؟!
‫بغل!
‫هوی، تمومش کن اینو! جلو بقیه زشته!
‫اوه، فهمیدم. ‫این حتما همون کاری‌ـه که بچه‌ها می‌کنن.
‫وقتی بزرگ بشم می‌خوام باهات عروسی کنم!
‫و بعد از زمان کمی...
‫‫چی؟
‫واقعا چندشی.
‫اگه اونجوری بشه، گریه می‌کنم!
‫هر کاری دوست داشتی بکن شار.
‫ممنونم!
‫باید اینو یه مکالمه‌ی عادی بین خواهر برادر در نظر بگیرم؟
‫احتمالا.
‫قبلا همدیگه رو دیدین، درسته؟
‫ایشون ایریسه، از امروز به بعد دوستمه.
‫و ایشونم خواهرمه، شار.
‫تعظیم
‫باعث افتخاره که با شما آشنا شدم.
‫تعظیم
‫اهوم، همچنین.
‫شار.
‫شرمنده، ولی ما باید یه کاری انجام بدیم.
‫متوجه شدم!
‫هاروتو.
‫این کارت یه جور معنای جادویی چیزی داره؟
‫فقط دارم کلاسام رو انتخاب می‌کنم.
‫اگه اجازه بفرمایید من توضیح می‌دم...
‫مهم نیست چی انتخاب کنه، هرچی باشه ‫برای برادر عین آب خوردنه.
‫اصلا نفهمیدم.
‫همینو بگو.
‫چه گیری کردیم
‫شار.
‫می‌تونی چندتا کلاسی که به من بخوره انتخاب کنی؟
‫باعث افتخاره!
‫بدین وسیله سوگند می‌خورم که انتظارات شما را ‫برآورده کنم!
‫بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
‫تموم شد!
‫نخسته.
‫نجاتم دادی.
‫نمی‌خوای یه نگاهی به چیزی که نوشته بندازی؟
‫شار انتخابشون کرده، پس دشواری نداریم.
‫نمی‌دونستم که انقدر بهم اعتماد داری برادر!
‫داری خجالت‌زده‌ام می‌کنی!
‫سرخ شد
‫ولی مگه وارد این مدرسه نشدی که ‫کاری انجام بدی؟
‫هدف برادر خارج از مدرسه‌اس.
‫از چه هدفی حرف می‌زنی؟
‫نمی‌تونم اون رو فاش کنم، حتی برای یک دوست.
‫ایریس-سان.
‫این تصور که برادر اینجاست تا از ‫بقیه یاد بگیره یه اشتباهه!
‫برادر همین‌ الانشم از چنین انجمن‌هایی خیلی فراتر رفته!
‫انفجار
‫فـ-فراتر رفته؟!
‫هـ-هاروتو...
‫نمی‌دونستم انقدر افسانه‌ای هستی!
‫عا، این بده.
‫همشو باور کرده.
‫نمی‌تونم بذارم شار بیشتر از این خرابی به بار بیاره.
‫راستی، تو چرا اینجایی؟
‫به نظر میاد من دیگه در اینجا به هدفم رسیدم.
‫دیگه از خدمتتون مرخص می‌شم.
‫عه؟ باشه پس.
‫پس خدانگهدارتون، ایریس-سان.
‫آه، بله.
‫تا بعد، شار.
‫نمی‌تونم بذارم در همه‌جایی رو ببینه.
‫عه؟
‫راستی، چطوری تونستی بیای به محوطه‌ی مدرسه...
‫خزیدن، خزیدن...
‫یه لحظه ببخشید!
‫الان شنیدم یه دری به جز در ورودی باز شد...
‫به جزئیاتش توجه نکن!
‫خیلی خب، بسه دیگه.
‫خب...
‫بیا تمام تلاشمونو بکنیم، ایریس.
‫تا روزی که اخراج بشم!
‫عا، آره.
‫بریم تو کارش، هاروتو.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫در قسمت بعد
‫شارلوت صحبت می‌کنه!
‫امروز، من به ایریس-سان نشون دادم برادر چقدر شگفت‌انگیزه!
‫اما، حس می‌کنم یه چیزی قراره اشتباه پیش بره!
‫قسمت بعد: ‫«خودمو با آدمای زیادی قر و قاطی کردم...»
‫خودمو با آدمای زیادی قر و قاطی کردم...
‫برادر، مدرسه واقعا جای ترسناکیه!