..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ما زمان زیادی رو ‫صرف مخفی کردن خود واقعیمون می‌کنیم،
‫که مطمئن بشیم هیچکس ‫نبینه واقعاً می‌خوایم کی باشیم
‫پس سخته به یاد بیاریم یه زمانی بوده که
‫واقعاً هیجان داشتیم که ‫چهره واقعیمونو به دنیا نشون بدیم
‫خیلی چشمگیره
‫اون یونیفرم بهت میاد
‫به نظرت خوبه؟ ‫با محافظ‌های شونه مشکل داشتم
‫اینم از این. عالی شد
‫- چیه... چی شده؟ ‫- هیچی
‫بگو دیگه
‫دستکش‌هات رو اشتباه بستی، ‫ولی هیچکس متوجه نمیشه
‫چی؟ کمک کن درستش کنم
‫اولین جلسه شورای جنگ خودمو یادمه
‫اون موقع مسائل کوچیکتر بودن. ‫خصوصی‌تر بودن
‫ولی به نظر میاد اوزای ‫از داشتن مخاطب لذت می‌بره
‫پدر میگه از نظرات مختلف استقبال می‌کنه
‫توصیه می‌کنم همچین کاری نکنی. ‫فعلاً بهتره تماشا کنی و یاد بگیری
‫اینم از این
‫چطور شدم؟
‫مثل یه شاهزاده
‫چرا از مسیر خارج شدیم؟ ‫کی جهت حرکت رو عوض کرد؟
‫- ستوان جی، ازت سوال پرسیدم ‫- دستورات جدیدی بهمون داده شده
‫- دستورات جدید؟ توسط کی؟ ‫- توسط من
‫خیلی وقته داریم تعقیبش می‌کنیم و ‫به جایی نمی‌رسیم
‫به نظرم وقتشه ‫یه استراتژی جدید داشته باشیم
‫تو فکر می‌کنی؟
‫من کسی‌ام که دارم آواتار رو تعقیب می‌کنم
‫من مسئول این مأموریتم
‫من فرمانده این کشتی‌ام
‫و من،
‫یه دریاسالارم
‫ارباب آتش اوزای، صلاح دیده که من رو
‫مسئول تمام عملیات‌های ‫مربوط به گرفتن آواتار کنه
‫البته از کمک تو هم استقبال می‌کنم
‫در واقع، انتظار دارم بهم کمک کنی
‫به تمام منابعی که در اختیارمه نیاز دارم،
‫هر چقدر هم که کوچیک باشه
‫بعداً برمی‌گردم،
‫که در مورد بعضی تغییرات توی خدمه ‫با هم صحبت کنیم
‫تا اون موقع، به کارت ادامه بدی
‫چی شده؟
‫ستوان جی، ‫برگرد به مسیر اصلیمون
‫شنیدی چی گفتم؟
‫برگرد به مسیر!
‫ستوان، می‌دونی مجازات نافرمانی چیه؟
‫می‌دونم، و برای همین نمی‌تونم ‫کاری رو که میگین انجام بدم
‫دریاسالار ژائو ‫دستوراتش رو خیلی صریح داد،
‫و گفت اگه اجراشون نکنیم ‫چه اتفاقی می‌افته
‫واقعاً می‌خواین بذارین این ترسوی عوضی ‫بهمون بگه چیکار کنیم؟
‫اون نمی‌دونه چی در خطره!
‫نمی‌تونیم بذاریم بیاد ‫و همه چی رو ازمون بگیره
‫نه بعد از چیزایی که از سر گذروندیم
‫توی سه سال گذشته، ‫ما فقط همدیگه رو داشتیم،
‫و هنوزم همینطوره
‫فقط مایی که توی این کشتی بودیم ‫می‌دونم اوضاع چطور بوده
‫اونی که سزاوار وفاداری شماست، ژائو نیست
‫- زوکوئه ‫- وفاداری؟
‫ژنرال با تمام احترام، ‫برادرزاده شما معنی این کلمه رو نمی‌دونه
‫اگه می‌دونست،
‫به ما که سه سال ‫شب و روز باهاش بودیم،
‫احترام خیلی بیشتری می‌ذاشت
‫در عوض، توهین‌ها و بدرفتاری‌ها و ‫کج‌خلقی‌هاش رو تحمل کنیم
‫براش مهم نیست مجبور شدیم ‫چه چیزایی رو فدا کنیم،
‫چون خودش هیچوقت مجبور نشیده ‫چیزی رو فدا کنه
‫اگه اینجا هر کسی بپرسین، ‫بهتون میگن «اون شاید یه شاهزاده باشه،»
‫«ولی شاهزاده ما نیست»
‫قربان
‫می‌دونم زوکو نقص‌های خودشو داره
‫ولی باید درک کنی که ‫چیزای زیادی رو از سر گذرونده
‫و در مورد فداکاری ‫خیلی بیشتر از چیزی که تو بدونی، می‌دونه
‫« آواتار: آخرین بادافزار »
‫« قسمت شش: نقاب‌ها »
‫« زیرنویس از ایلیا »
‫درود بر حکیمان فرزانه. ‫خوشحالم می‌بینمتون
‫اسم من آنگه، ‫و اومدم زیارتگاه آواتار روکو رو ببینم
‫می‌دونین،
‫من آواتارم
‫می‌دونیم
‫صبر کن!
‫قرار بود اهل صلح و آرامش باشین!
‫برین دنبالش!
‫من یه دوستم!
‫این ما رو به زیارتگاه آواتار روگو می‌بره. ‫زود باش بیا
‫باید نزدیک باشه
‫همه جا رو بگردین!
‫هی. آروم باش دختر
‫یه بویی حس کردیم، نه؟
‫خیلی‌خب نایلا. بیا بریم
‫اسم من شایوئه
‫معتقدم آواتار ‫فقط نمود یه سرزمین نیست،
‫بلکه مظهر کل جهان یکپارچه ست
‫متأسفانه، حکیم بزرگ و بقیه معتقدن که
‫ارباب آتش، رهبر معنوی واقعی اوناست
‫اونا راهشون رو گم کردن
‫پس همه اینا متلعق به روکو بوده؟
‫اینا یادگاری‌هایی از آواتارهای قبلی‌ان،
‫که پدربزرگم برای محافظت ‫جمع‌آوری کرده
‫باید با آواتار روکو ارتباط بگیرم
‫اون تنها کسیه که می‌تونه بهم بگه ‫چطور دوست‌هامو نجات بدم
‫تا زمانی که بتونم جلوشونو می‌گیرن
‫برو کنار
‫حکیم بزرگ، این پسر آواتاره. ‫مایه امید دنیاست
‫آموزه‌های آواتار روکو رو به یاد بیارین
‫آتش به معنی تسلط به عناصر دیگه نیست
‫باید در تعادل با اونا ‫وجود داشته باشه
‫تنها کسی که می‌تونه تعادل رو برقرار کنه، ‫ارباب آتش اوزایه
‫اون دنیا رو متحد می‌کنه، نه آواتار
‫و اصلاً نمی‌دونی ‫اون به زودی چقدر قدرتمند میشه
‫حالا، برای آخرین بار،
‫برو کنار
‫نمی‌تونم این کارو بکنم
‫پس با بقیه کافران خواهی سوخت
‫کی جرئت کرده آرامش آواتار رو به هم بزنه؟
‫من. آنگ
‫مگه رسم این نیست که ‫جلوی بزرگان تعظیلم کنی؟
‫و مستقیم به من نگاه نکنی؟
‫و روی یه پا بپری؟
- ‫ببخشید! - ‫دست خودم نبود
‫خوشحالم می‌بینمت، آنگ
‫ولی چرا اینقدر طولش دادی؟
‫فکر می‌کردم زودتر بیای ازم مشاوره بگیری
‫آواتار کیوشی بهم گفت که
‫باید خودم همه چی رو بفهمم
‫که این بخشی از سفر منه
‫بهش میاد اینجوری بگه
‫کیوشی همیشه یه جورایی...
‫فکر می‌کردم همه‌تون اینجوری باشین. ‫مگه آواتارها تجسم همدیگه نیستن؟
‫سرمنشاء مشترکی داریم، ولی هرکدوم ‫شخصیت خاص خودمونو داریم
‫من با کیوشی فرق دارم،
‫همونطور که تو با بقیه‌مون فرق داری
‫مثلاً کیوشی بهت گفت نقش آواتار چیه؟
‫گفت باید یه جنگجوی خشن و بی‌رحم باشم
‫آره، مواقعی هست که آواتار باید ‫به زور و ارعاب متوسل بشه،
‫ولی علاوه بر جنگجو بودن،
‫آواتار باید یه دیپلمات هم باشه
‫یعنی می‌تونیم مشکلات دنیا رو ‫بدون آسیب زدن به کسی حل کنیم؟
‫می‌تونیم تلاش کنیم، ‫ولی اگه شکست بخوریم، عواقب داره
‫عواقبی دردناک
‫ولی منم مثل کیوشی اینجام که ‫توی سفرت بهت کمک کنم
‫هر چی نیاز داری بگو
‫مربوط به کوه میشه
‫هر چیزی جز اون
‫- شما متوجه نیستین... ‫- نه، خودت متوجه نیستی
‫کوه یه روح درنده ست،
‫که می‌تونه جوری بهت آسیب بزنه ‫که حتی تصورشو نمی‌کنی
‫از آواتار کورک بپرس
‫چاره‌ای ندارم، ‫وقتم هم داره تموم میشه
‫دوست‌هامو اسیر کرده، ‫و اگه کاری نکنم،
‫برای همیشه از دست میرن
‫خواهش می‌کنم
‫شنیدم یه بار شکستش دادین
‫نه، هیچوقت شکستش ندادم
‫فقط تونستم یه چیزی ازش بگیرم
‫شاید اومدی چیزی رو که ‫ازم دزدیدی پس بدی
‫چی ازش گرفتی؟
‫یه توتم که مظهر چیزیه که ‫کوه بهش نیاز داره،
‫و نمی‌تونه فراموشش کنه
‫این آویز متعلق به مادر چهره‌ها بود،
‫روحی باستانی که ‫چهره همه موجودات زنده رو شکل داده
‫به خاطر اون بود که ‫هویت به این دنیا پا گذاشت
‫و اون،
‫مادر کوهه
‫کوه در آرزوی چیزیه ‫که همه‌مون آرزوش رو داریم
‫خانواده
‫یه توتم؟
‫به نظر میاد چیزیه که ‫حاضره بابتش معامله کنه
‫ممنون، روکو
‫آنگ!
‫امیدوارم بتونی دوست‌هاتو نجات بدی
‫ولی حقیقت اینه که برای آواتار، ‫دوست‌ها می‌تون...
‫مایه دردسر باشن
‫آواتار باید تصمیم‌های خیلی سختی بگیره،
‫و نیازهای دنیا رو ‫به نیازهای خودش مقدم بدونه
‫من و کیوشی، توی این مورد موافقیم
‫بهم اعتماد کن
‫این کار، تو و کسایی که دوستشون داری رو
‫از درد و رنج زیادی نجات میده
‫چه بلایی سر اونا اومده؟
‫فلج شدن
‫هیس!
‫همه چی درست میشه
‫پس آواتار تویی، آره؟ ‫نمی‌دونم این همه هیاهو برای چیه
‫باید بذاری برم
‫نه، واقعاً میگم. باید آزادم کنی
‫زندگی خیلی‌ها به من بستگی داره. ‫نمی‌دونی چه چیزایی تو خطرهه
‫داستان‌هایی شنیدم ‫که قراره دنیا رو نجات بدی
‫قضیه اینه
‫بعضی‌هامون نیازی به نجات نداریم
‫بعضی‌هامون فهمیدیم این دنیا چه‌جوریه
‫آتش‌افزار داریم و خاک‌افزار و
‫و هرچی‌افزار،
‫و همه‌شون یه چیزی می‌خوان
‫همه حاضرن برای به دست آوردنش بجنگن
‫پس اگه باهوش باشی،
‫یه گوشه می‌شینی و ‫منتظر میشی آب‌ها از آسیاب بیفته
‫و بعد بین خرابی‌ها ‫دنبال چیزای باارزش می‌گردی
‫تا جایی که به من مربوط میشه ‫دنیا همینجوری که هست خوبه
‫وقت تموم شد، آواتار
‫موفق شدی
‫واقعاً گرفتیش
‫تعارف نکن، بشمارش
‫بهتون اعتماد دارم. می‌دونی چرا؟
‫چون اگه چیزیش کم باشه، ‫میای سراغمون؟
‫چون خیلی نازی!
‫راستی مراقب باشین. ‫آدمای زیادی دنبالش هستن
‫چند تا شکارچی این اطراف پرسه می‌زدن
‫اونایی که نباید باهاشون در افتاد
‫بعداً می‌بینمت، آواتار
‫لطفاً بذارین کاری رو ‫که باید انجام بدم، انجام بدم،
‫قسم می‌خورم خودم برمی‌گردم
‫دوست‌هام توی خطرن، ‫من تنها کسی‌ام که می‌تونم نجاتشون بدم
‫اگه زودتر برنگردم، ‫برای همیشه از دستشون میدم
‫چرا؟ چرا بهم گوش نمیدین؟
‫می‌دونین یعنی چی اگه ‫زندگی چند نفر به شما بستگی داشته باشه؟
‫که جون کسی تو دست‌های شما باشه؟
‫می‌دونم
‫پس لطفاً بذار نجاتشون بدم!
‫نه
‫فکر نکنم همیشه اینجوری بودی
‫چه اتفاقی برات افتاده؟
‫نیروهای پادشاهی زمین ‫در امتداد ساحل جنوبی متمرکز شدن
‫سعی کردیم از هر دو جناح بهشون حمله کنیم، ‫ولی مدام خط رو طولانی‌تر کردن
‫حرکت گازانبری چطوره؟
‫کنار صخره‌ها لنگر انداختن. ‫می‌تونن هر حمله‌ای رو پس بزنن
‫تو اگه بودی چیکار می‌کردی؟
‫- اعلی‌حضرت پیشنهاد می‌کردم که... ‫- تو نه
‫زوکو
‫تو اگه بودی چیکار می‌کردی؟
‫تاکتیک شاخ. ‫جناحین رو محاصره می‌کنیم،
‫و یه راه فرار باقی می‌ذاریم، ‫که بکشونیمشون بیرون
‫نشنیدی ژنرال چی گفت؟ ‫از یه طرف صخره‌ها محافظتشون می‌کنه
‫تانک‌های توندرا ‫می‌تونن از صخره‌ها بالا برن
‫اونا خاک‌افزارن
‫تانک‌ها ما توی چند لحظه ‫زیر صخره‌ها مدفون میشن
‫من...
‫ژنرال
‫می‌توانیم یه لشکر رو از اینجا بفرستیم
‫وقتی دشمن قدرت آتشش رو ‫روی این حمله انحرافی متمرکز ‌کنه،
‫می‌تونیم حمله‌های اصلی رو ‫از اینجا و اینجا شروع کنیم
‫اگه اونا رو به قلب نیروهای دشمن بفرستین ‫چطور عقب‌نشینی کنن؟
‫نمی‌کنن
‫ولی اینجوری از بین میرن
‫می‌خواین اونا رو قربانی کنین
‫قربانی کردن بخشی از جنگه
‫کدوم لشکر رو پیشنهاد می‌کنی؟
‫لشکر چهل و یکم. اکثرشون تازه‌کارن.
‫میشه ازشون صرف‌نظر کرد
‫خوبه
‫این چیزی نیست که ‫توی کتاب درسی یاد بگیری
‫پسر بچه‌ها بهتره بدونن ‫جنگ مثل بازی نیست
‫نقشه وحشتناکیه
‫چی گفتی؟
‫گفتم نقشه وحشتناکیه!
‫کلی سرباز قراره بمیره، ‫و برای چی؟
‫یه افسر ملت آتش مستحق این نیست
‫چطور جرئت داری...
‫کافیه!
‫فقط یه راه برای حل مشکل وجود داره
‫آگنی کای
‫یه نفر اونجاست
‫بذارین رد بشیم! ‫می‌دونین من کی‌ام؟
‫البته که می‌دونیم
‫همونطور که همه می‌دونیم ‫از دستوراتم سرپیچی می‌کنی،
‫که یعنی با بی‌احترامی به من ‫به پدرت بی‌حرمتی می‌کنی،
‫که با توجه به داستان‌هایی که شنیدم ‫برام جای تعجب نداره
‫ما آواتار رو می‌بریم
‫مگه از روی جنازه من رد بشی
‫وسوسه‌انگیزه
‫اگرچه...
‫کماندارهای یویان
‫اوزای خیلی سخاوتمند بود ‫و اونا رو بهم قرض داد
‫میگن می‌تونن بال‌های یه کرم شب‌تاب رو
‫از هزار قدم دورتر بزنن
‫فکر کنم...
‫این یکی خیلی براشون سخت نباشه
‫کجا می‌برینش؟
‫برای امشب می‌بریمش به قلعه پوهوای
‫بعد مستقیم می‌بریمش به پایتخت
‫مطمئنم ارباب آتش مشتاقه که ‫غنیمتش رو دریافت کنه
‫خیلی وقته منتظر بوده، ‫و نمی‌خوام ناامید بشه،
‫بیشتر از چیزی که الان هست
‫اگه از گذرگاه شرقی بریم ‫می‌تونیم تا شب به پوهوای برسیم
‫- شاهزاده زوکو ‫- باید مراقب کماندارها باشیم
‫ولی ژائو احتمالاً اونا رو ‫در اطراف آواتار مستقر می‌کنه...
‫زوکو!
‫قلعه پوهوای غیر قابل نفوذه
‫فکر می‌کنی چرا ژائو بهمون گفت ‫داره میره اونجا؟
‫می‌دونه حمله به اونجا خودکشیه
‫چندین ارتش تلاش کردن و شکست خوردن
‫نه فقط این، بلکه پوهوای ‫درون مرزهای ملت آتش قرار داره
‫رفتن به اونجا، تبعیدت رو نقض می‌کنه
‫- برام مهم نیست! ‫- ولی برای اوزای مهمه، و اگه بفهمه...
‫- ولی آواتار... ‫- دیگه از دستش دادیم!
‫فعلاً
‫الان ژائو دست بالا رو داره
‫ولی دیر یا زود یه اشتباهی می‌کنه،
‫و اون موقع می‌تونیم دست به کار بشیم
‫تا اون موقع،
‫صبور باش
‫حتماً اینو یادداشت کن
‫ارباب آتش می‌خواد ‫تمام جزئیات دستگیری آواتار رو بدونه
‫واضح توضیح بده که از هیچ تلاشی ‫برای گرفتنش دریغ نکردم
‫باید نظرات خود آواتار رو هم اضافه کنیم
‫نه فقط برای ارباب آتش، ‫بلکه برای آیندگان
‫خب،
‫آواتار،
‫قبل از اینکه اسیر بشی ‫اسم منو شنیده بودی،
‫یا این اولین بار بود؟
‫خواهش می‌کنم. باید بذارین من برم
‫نه، نه. چهار تا نگهبان هست، نه سه تا
‫هر دو تا دست و دو تا پاهاش ‫غل و زنجیر شده
‫- مطمئن شو درست بنویسی ‫- جون آدمای بی‌گناه در خطره!
‫نمی‌تونم دوباره همه رو ناامید کنم
‫دوباره نه
‫اگه جای تو بودم،
‫کمتر به گذشته‌م فکر می‌کردم،
‫و بیشتر به فکر آینده‌م بودم
‫چیزی که نگرانشم، آینده‌م نیست
‫واقعاً؟
‫من اگه بودم یه کم نگران می‌شدم
‫نه، کشته نمیشی
‫اگه بمیری، دوباره متولد میشی
‫ما هم مجبوریم دوباره همه جا رو ‫دنبال آواتار بگردیم،
‫پس... زنده می‌مونی
‫هرچند زندگی خوبی نخواهد بود
‫خب...
‫هرچقدر که می‌خوای هوای گرم فوت کن، ‫ولی سرنوشتت رو عوض نمی‌کنه
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫اینو ننویس
‫ما پسران و دختران باوفای آتش هستیم،
‫عنصر برتر
‫تا الان فقط یه چیز ‫سر راه پیروزی ما قرار داشت
‫آواتار
‫و امروز، ما کاری رو کردیم ‫که هیچکس نتونسته بود انجام بده
‫ما آواتار رو اسیر کردیم!
‫این فقط اولین قدمه
‫نبردهای بزرگی هست ‫که باید توشون بجنگیم
‫ولی امشب نه
‫امشب،
‫جشن می‌گیریم!
‫شکوه ملت آتش رو ستایش می‌کنیم!
‫هی!
‫همه چی رو آوردی؟
‫معلومه. تا جایی که تونستم شراب آوردم
‫قراره شب محشری بشه، نه؟
‫امیدوارم کمتر از روز تولد آن ‫با دهن آتیش بپاشن
‫ابروهام تازه داره در میاد
‫- همه چی مرتبه ‫- دروازه رو باز کنین!
‫هی!
‫شراب‌ها رو آورد
‫رفیق، خوشحالم که قیافه زشتت رو می‌بینم
‫کی اونجاست؟
‫زنگ خطر رو بزن
‫تو کی هستی؟
‫درسته. الان فرار می‌کنیم، ‫بعداً حرف می‌زنیم
‫حتماً متن کامل سخنرانیم رو درج کن،
‫ولی «باوفا» رو به «وفادار» تغییر بده
‫به نظر بیشتر شخصیه
‫همچنین مطمئن شو همه چیزایی که
‫حکیم بزرگ برای تحقیقاتش نیاز داره، ‫درج کرده باشی
‫گفتین بنویسم وفادار یا باوفا، قربان؟
‫آواتار فرار کرده!
‫اونجا، روی دیوار! ‫نذارین به دروازه برسه!
‫آواتار! جلوشو بگیرین!
‫هی! بیا، اینو بگیر
‫بپر!
‫شلیک نکنین!
‫آواتار رو زنده می‌خوام
‫چی... داری چیکار می‌کنی؟
‫دروازه رو باز کنین!
- ‫قربان! - ‫زود باشین!
‫حالا!
‫دروازه رو باز کنین!
‫می‌تونی بزنیش؟
‫بکشش
‫اون مزدور رو بکشین،
‫و آواتار رو برگردونین!
‫زود باشین!
‫کجا رفتن؟
‫اونجا رو بگردین!
- ‫چیزی ندیدین؟ - ‫قربان، رد پا!
‫اینجا!
‫این نزدیکی یه قایق کوچیک دارم
‫نمی‌تونیم جایی بریم. ‫نه تا وقتی سربازها اون بیرونن
‫از این طرف!
‫نباید حرکت کنی
‫زخمی شدی
‫- من سعی دارم کمکت کنم ‫- نیازی به کمکت ندارم
‫باشه
‫هر جور راحتی
‫چیه؟
‫هیچی
‫می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫شاید یه کم شخصی باشه
‫موی بزه یا خرگوش؟
‫قلم‌موی خوشنویسیت. ‫موی بزه یا خرگوش؟
‫کلمه‌هایی که می‌نویسی خیلی مرتبه. ‫هیچوقت نتونستم اونجوری بنویسم
‫راهب‌ها می‌گفتن فضله‌های لمور ‫از نوشته‌های من خواناتره
‫ببین،
‫می‌دونم نباید دفترچه‌ت رو برمی‌داشتم،
‫و متاسفم
‫ولی نجاتم داد. واقعاً میگم
‫تو اطلاعاتی در مورد ‫همه آواتارهای قبلی داری،
‫که هیچکس دیگه‌ای نداره
‫تمام راهب‌های عشایر باد، از بین رفتن
‫پس تنها چیزی که داشتم دفترچه تو بود
‫باورت نمیشه چند شب بیدار موندم و ‫همه‌شو خوندم
‫خیلی کمکم کردی
‫یعنی، اون خیلی کمکم کرد
‫موی بز
‫سفت‌تره و بیشتر میشه کنترلش کرد
‫معلم‌هام مجبورم می‌کردن ‫هر روز صبح تمرین کنم
‫تا وقتی ۱۰۰ ضربه عمودی و ‫۱۰۰ ضربه افقی تمرین نکرده بودم،
‫اجازه نداشتم تمرینات جنگی انجام بدم
‫منم همینطور!
‫فقط برای من، مطالعه علوم معنوی بود
‫خیلی از وقت‌هایی که قرار بود ‫مدیتیشن کنم، در واقع خواب بودم
‫همیشه مچمو می‌گرفتن. ‫احتمالاً به خاطر اینکه خروپف می‌کنم
‫آدمای اون بیرون، ملت آتش هستن
‫آره
‫پس طرف تو ان. ‫چرا باهاشون می‌جنگی؟
‫اونا طرف من نیستن
‫ولی میان طرفم. ‫وقتی تو رو اسیر کنم و برگردونمت...
‫اگه بگیرمت، می‌تونم برم خونه
‫اونوقت می‌تونم جایگاهمو به عنوان ‫وارث قانونی ارباب آتش پس بگیرم
‫این چیزیه که می‌خوای؟ ‫که ارباب آتش بعدی باشی؟
‫آره. البته. ‫همه همین انتظار رو ازم دارن
‫گیاتسو
‫معلمم بود
‫می‌گفت نباید نگران انتظارات بقیه باشیم
‫می‌دونم. به این سادگی نیست
‫ولی منم آواتارم، ‫و همه همین انتظار رو ازم دارن
‫و تنها کاری که می‌کنم ‫نگرانی در مورد همینه
‫شاید مجبور نباشی ‫شبیه بقیه آتش‌افزارها باشی
‫شاید بتونی از اونا بهتر باشی
‫می‌دونی کاری که ‫ارباب آتش انجام میده، اشتباهه
‫پس مجبور نیستی مثل اون باشی
‫می‌تونی یه کم همدردی نشون بدی
‫چطور جرئت می‌کنی؟
‫من ولیعهد ملت آتشم. ‫الگویی برای همه آتش‌افزارها هستم
‫پدرم مرد بزرگیه
‫دلسوزی؟
‫دلسوزی نشونه ضعفه
‫متاسفم. نمی‌خواستم بهت آسیب بزنم
‫حس می‌کنم به اندازه کافی صدمه دیدی
‫خودتو آماده کن
‫پدر؟
‫ولی... اینجام که با ژنرال لی دوئل کنم
‫اینجایی چون برای ارتشمون ‫احترامی قائل نیستی
‫- ولی این درست نیست ‫- واقعاً؟
‫حتی وقتی نقشه‌های وحشتناکی می‌کشن؟
‫نقشه‌های من!
‫استراتژی من. ارتش من. ‫چیزایی که بهشون توهین کردی
‫منو ببخشی، پدر. ‫قصد بی‌احترامی نداشتم
‫- بلند شو ‫- نه! خواهش می‌کنم، پدر
‫بلند شو!
‫برادر!
‫این کارو نکن
‫اون پسرته
‫خواهیم دید
‫بلند شو و مبارزه کن، شاهزاده سوکو،
‫تا بتونی یه کم احترام یاد بگیری
‫این تمام توانته؟ ‫تمام توانت رو بهم نشون بده
‫دلسوزی نشونه ضعغه
‫سربازها رفتن،
‫پس می‌تونی بدون اینکه دیده بشی،
‫به کشتیت برگردی
‫می‌دونی بدترین چیز در مورد اینکه ‫صد سال پیش متولد شده باشی چیه؟
‫دلم برای دوست‌هام تنگ شده
‫مثلاً کوزان
‫اون بهترین بود
‫و از ملت آتش بود
‫اگه اون موقع همدیگه رو می‌شناختیم،
‫به نظرت می‌تونستیم دوست باشیم؟
‫بهتره برین استراحت کنین قربان. ‫ما حواسمون هست
‫هر نشونه‌ای از شاهزاده دیدیم، ‫خبرتون می‌کنیم
‫ممنونم، ستوان، ‫ولی یه کم دیگه منتظر می‌مونم
‫اشتباه می‌کنی، می‌دونی
‫در مورد اینکه اهمیت نمیده
‫اتفاقاً زوکو خیلی هم اهمیت میده،
‫به خصوص به افرادی که ‫توی این کشتی هستن
‫البته، قربان
‫ستوان، تاحالا با خودت فکر کردی که
‫چطور این مأموریت ‫به تو و بقیه محول شد؟
‫پزشک داره یه پماد گیاهی خاص ‫برات تهیه می‌کنه
‫و خبر خوب اینه که میگه ‫بیناییت خوب میشه،
‫که یعنی این شانس رو داری که ‫همچنان از زیبایی من لذت ببری
‫الان زمان خوبی نیست
‫- می‌خوام با پسرم صحبت کنم ‫- اون آسیب دیده
‫- زخم‌هاش میشه ‫- ولی زخم‌های روحش نه
‫دکتر گفت سریع خوب میشی
‫این یعنی بدنت قویه. خوبه
‫ولی روحیه‌ت،
‫هنوز نیاز به تقویت داره
‫امروز نیروت رو مهار کردی
‫شاید اینو نشونه احترام می‌دونستی، ‫ولی اینطور نبود
‫نشونه ضعف بود
‫باید وجودت رو ‫از این ضعف پاک کنی
‫باید حاضر باشی از ضعیف‌ها دست بکشی ‫تا خودتو قوی کنی
‫این چیزیه که ما رو ‫به ملت آتش تبدیل کرده
‫برای همینه که لشکر چهل و یکم رو ‫قربانی می‌کنیم
‫این کاریه که باید انجام بدی
‫گاهی اوقات، ‫ضعیف‌ها می‌تونن قوی‌تر بشن
‫گاهی اوقات، ‫فقط باید یه فرصت بهشون بدی
‫من اشتباه کردم
‫زیادی ازت محافظت کردم، ‫و باعث شدم مثل مادرت دل‌رحم بشی
‫از اونجایی که به نظر میاد ‫توی این قصر نمی‌تونی چیزی یاد بگیری،
‫شاید نیازهای دنیای بیرون ‫برات بهترین معلم باشه
‫فوراً اینجا رو ترک می‌کنی، ‫و حق نداری برگردی...
‫تا وقتی که...
‫تا وقتی که به بزرگترین تهدید باقی‌مونده ‫برای سرنوشت ملتمون غلبه کنی
‫باید آواتار رو پیدا کنی، ‫دستگیر کنی و برای من بیاری
‫تا وقتی این کارو رو نکردی،
‫حق نداری پات رو توی مرزهای ما بذاری
‫وگرنه به شدیدترین مجازات‌ها محکوم میشی!
‫اوزای! نمی‌تونی این کارو بکنی!
‫برادر، دیگه تموم شده
‫و از اونجایی که ‫اینقدر نگران لشکر چهل و یکم هستی،
‫اونا رو با خودت ببر،
‫به عنوان خدمه‌ت
‫چهل و یکم؟
‫ما لشکر چهل و یکم هستیم
‫و همه‌تون به خاطر ‫فداکاری برادرزاده من زنده هستین
‫یه چیزی اون بیرونه
‫خودشه. طناب‌ها رو بندازین!
‫- مجروح شدی ‫- خوبم
‫باید بگیم یکی معاینه‌ت کنه
‫بدتر از اینا سرم اومده
‫نمی‌خوام ازت بپرسم کجا رفتی، ‫ولی برادرزاده، در آینده،
‫ممنون میشم اگه بهم خبر بدی ‫که هنوز زنده‌ای یا نه
‫در واقع بعضی از ما هستن که...
‫این چیزها براشون مهمه
‫خبردار!
‫شاهزاده ما برگشته
‫خبردار!
‫قضیه چیه؟
‫حتماً توی شب موسیقی دلتنگت شدن
‫شگفت‌انگیزه که تا کجا پیش میریم ‫تا خود واقعی‌مون رو از دنیا مخفی کنیم
‫شاید به این دلیله که ‫نمی‌خوایم مردم بدونن،
‫که واقعاً چقدر برامون ارزش دارن،
‫که خنده داره، چون حقیقت اینه که ‫حاضریم هر کاری براشون انجام بدیم
‫به جاهای دوردستی سفر می‌کنیم
‫جونمون رو به خطر میندازیم
‫حتی با هیولاها می‌جنگیم
‫ولی به گمونم اعتراف به اینکه ‫به مردم نیاز داریم می‌تونه ترسناک باشه
‫بعضی‌ها ممکنه اینو ‫به چشم یه ضعف ببینن، یه دردسر
‫- خیلی وقت بود ندیده بودمت ‫- حالت چطوره؟
‫بالاخره، چه دردی بزرگتر از ‫از دست دادن کسی که دوستش داریم؟
‫یا بدتر...
‫گیاتسو؟
‫فهمیدن اینکه کسی که دوستش داریم ‫رهامون کرده و رفته
‫وقتی برگشتم ‫می‌تونیم در موردش حرف بزنیم؟
‫البته
‫وقتی دوستامو نجات دادم، ‫وقت بیشتری خواهیم داشت
‫شاید به همین دلیله که حس می‌کنیم
‫باید خودمونو پنهان کنیم ‫و از خودمون محافظت کنیم
‫پس نقاب می‌زنیم
‫درک دلیلش سخت نیست
‫سخت، دونستن اینه که گاهی اوقات،
‫نقاب همون چیزیه که واقعاً هستیم
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.