..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫طی این مواجه‌ی سرنوشت ساز بود که این دو فوتبالیست جوان، ‫باهمدیگه ملاقات کردن و آتش رقابت بین آنها، جرقه خورد.
‫پس گنزو واکابایاشی اینه!
‫توپ راگبی...
‫توپ هندبال...
‫و حتی توپ بیسبال‌...
‫اون همرو گرفت!
‫اون یه دروازه‌بان نابغه‌است!
‫سوباسا اوزارا...
‫یعنی این فسقلی، بلندترین ارسالی که دیدم رو انجام داده...
‫اونم فقط با یه شوت ساده؟!
‫باید همین الان...
‫مطمئنم بشم!
‫مراقب باش! جا خالی بده!
‫لعنتی‌... ‫اون نه تنها جهت توپ رو تغییر داد بلکه حتی از زیر اتوبوس ردش کرد!
‫اصلا خنده‌دار نیست! ‫نمی‌تونم یه ثانیه دیگه هم اون لبخند رو تحمل کنم!
‫حالا نظرت چیه واکابایاشی؟! ‫حالا به قدرت واقعی شوتش پی بردی؟!
‫کاپیتان، چه خبر شده؟ مگه برنگشته بودید؟
‫به موقع اومدید.
‫اعتراف می‌کنم که قدرت ضربه‌اش عالیه! ‫اما اگه فکر کردی که فوتبال فقط همین، در اشتباهی!
‫اگه می‌خوای من رو به چالش بکشی، ‫باید اول بتونی تنهایی همه‌ی اینهارو رد کنی!
‫بعدش می‌تونیم باهمدیگه روبرو بشیم!
‫چی؟!
‫اگه مشکلی داری، پس بهتره برگردی خونه!
‫واکابایاشی، این کار جر زنیه!
- ‫من انجامش میدم! - ‫هاع؟!
‫اما این کار به تنهایی، محاله...
‫درسته!
‫تا امتحان نکنیم که نمی‌دونیم!
‫چه بچه‌ی بامزه‌ایه!
‫آخه اینجا که نمیشه تمرین کرد...
‫آهای! بچه‌ها!
‫هوم؟ این صدای سانائه نیست؟
‫چرا...
‫بچه‌ها! یه خبر داغ! یه خبر داغ!
‫چی شده؟
‫اون دانش‌آموز جدیده بودا، واکابایاشی رو به چالش دعوت کرده!
‫منظورت‌‌‌‌... سوباسا اوزاکاست؟!
‫آره، بخاطر همین باید بریم تشویقش کنیم!
‫اما اون که می‌خواد بره شوتتسو؛ چرا باید تشویقش کنیم؟
‫مگه بد میگم بچه‌ها؟
‫معلومه که چی میگی؟!
‫چه بخواد به شوتتسو بره و چه نه، ‫همین که واکابایاشی رو به چالش کشیده، تحسین‌ برانگیزه!
‫گمونم درسته... هرچی باشه، اون که هنوز رسما عضو شوتتسو نشده.
‫پس حالا مشکلی که نیست، بهتره بریم!
- ‫خب! بزنید بریم! - ‫حله!
‫صبر کنید منم بیام!
‫آهای توپ عزیزم، من و تو مثل برادریم، مگه‌نه؟
‫پس دوباره بهم کمک کن!
‫همینطوری جَو زده قبولش کرد... اما واقعا از پسش برمیاد؟
‫ایشیزاکی!
‫همه اومدید که!
‫همه درمورد چالش با خبرن و اومدن تشویقش کنن!
‫آهای تو! ‫ما داریم تشویقت می‌کنیم پس بهتره که ببری!
‫بهتره موفق بشی! ‫چون منم دارم تشویقت می‌کنم!
‫داری خجالتم میدی!
‫من این مرد رو هم قبلا دیدم... ندیدم...؟
‫اوناهاشش! می‌تونی ببینیش؟ ‫اون همون دروازه‌بانیه که همراهش برگشتی!
‫اون واقعا کارش درسته!
‫اما اگه نتونم همه‌ی اینارو دریبل کنم، ‫نمی‌تونم باهاش روبرو بشم و بهش گل بزنم.
‫وقتی که بچه بودم، تو نجاتم دادی...
‫اما یه بار دیگه لطفا کمکم کن!
‫این یارو... خلی چیزیه؟!
‫هرجور که شده، من باید بهش گل بزنم!
‫آفرین! آفرین! سوباسا! ‫دانش آموز جدید از پسش برمیای!
‫آره!
‫چرا شماها خشکتون زده؟! ‫برید و توپ رو ازش بگیرید!
- ‫چشم! - ‫خب، بزنید بریم!
‫باشه!
‫آماده‌ای؟ پس بزن که بریم!
‫به پیش!
‫چی؟!
‫لعنتی... اون واقعا یه حرفه‌ایه!
‫لعنتی!
‫بگیر!
‫مراقب باش!
‫قدرت و سرعت لایی و دریبلش فوق‌العاده‌است...
‫این پسربچه.... تو این سن کم... با توپ یکی شده!
‫الان دیگه هیچ شکی ندارم... این همون پسره!
‫به پیش سوباسا! تو از پسش برمیای!
‫لعنتی...
‫نذارید شوت کنه! ‫جلوی توپ جمع بشید!
‫چشم!
‫چی؟!
‫اون داره پرواز می‌کنه!
‫لعنتی!
‫گل شو!
‫لعنتی! عجب بدشانسی‌ای!
‫لعنتی!
‫توپ هنوز قابل بازیه!
‫آها! الان یادم اومد!
‫اون مهاجم میانی تیم ملی برزیل، روبرتو هونگوئه!
‫وقتشه با پاس کاری، بازی رو به نتیجه برسونیم!
‫ایول! اون گل زد!
‫این محاله! ‫گنزو گل خورد...؟!
‫مراقب باش!
‫کاپیتان!
‫گنزو!
‫حالت خوبه؟!
‫بهم دست نزن!
‫من باختم... ‫من به این فسقلی باختم...؟!
‫سوباسا!
‫یه مسابقه‌ی واقعی!
‫باید یه مسابقه‌ی واقعی برگزار کنیم! ‫اینطوری که معلوم نمیشه کدوم یکی از ما واقعا بهترینه!
‫فقط با مسابقه میشه دراین مورد تصمیم گرفت! ‫بخاطر همین من چالش تو برای یه مسابقه بین مدرسه‌هارو قبول می‌کنم!
‫چالش من برای مسابقه‌ی بین مدرسه‌ها؟!
‫اگه بتونی تو این مسابقه به من گل بزنی، ‫من رسما جلوی همه به باختم اعتراف می‌کنم!
‫دیگه کافیه واکابایاشی! نیازی به خشونت نیست!
‫نتیجه‌ی مسابقه هرچی که باشه... ‫تو فقط کافیه یه گل بزنی تا پیروز بشی!
‫تو روبرتویی... نه؟
‫آهای ایشیزاکی! تا موقع مسابقه این زمین برای شماست! ‫بهتره که ازش استفاده کنید و یکم تمرین کنید تا جلوی دست و پای اون رو نگیرید!
‫کاپیتان! صبر کن ماهم بیایم!
‫راستی، اون مردی که پاس گل رو داد کی بود؟
‫هاع؟! یهویی کجا ناپدید شد؟!
‫پسر! تو واقعا محشری! ‫یه لحظه نزدیک بود سکته قلبی کنم!
‫آره! واقعا عالی بودی!
‫خجالتم نده!
‫راستی، مسابقات بین مدرسه‌ای چیه؟
‫خب... مسابقات بین مدرسه‌ای، یه سری از مسابقات بین تمام باشگاه‌های فعال ‫مدارس نانکاتسو و شوتتسوئه که طی اون، اونها سالیانه به مصاف همدیگه میرن.
‫برای ما حکم جشنواره رو داره! ‫همه‌ی مردم شهر به تماشای مسابقات میان!
‫آها درسته...
‫تو قراره بری شوتتسو.
‫واقعا حیف شد... ‫خیلی دوست داشتم که تو بیای به مدرسه ما.
‫همه‌ی بازیکنای خوب همیشه میرن شوتتسو!
‫اما واکابایاشی فکر می‌کنه که سوباسا یکی از ماست!
‫دفعه‌ی بعد که هم رو ببینیم، ما رقیب همدیگه‌ایم‌.
‫پس فعلا!
‫آهای! صبر کنید!
‫چیه؟
‫خب... راستش رو بخوای...
‫راستش اینکه...
‫چی شده ایشیزاکی؟
‫این یارو واقعا بی‌نظیره! ‫میگه که راه خونه‌اش رو بلد نیست!
‫مامان! کافیه!
‫اما اینکه با این همه آدم برگردی خونه... واقعا خنده‌داره!
‫خب به تو رفتم!
‫بی‌ادب!
‫اما کی فکرشو می‌کرد که اینقدر سریع این همه دوست پیدا کنی... ‫نکنه شماها هم به‌جای غذا، با فوتبال زنده‌اید؟!
‫خب... من از جفتش خوشم میاد...
‫می‌دونستید، سوباسا از مهدکودک عاشق فوتباله!
‫تا وقتی که یه توپ داشته باشه، خوشحاله!
‫درواقع حتی یه روز... ‫مثل همیشه داشت با توپ بازی می‌کرد که....
‫سوباسا! زیادی از خونه دور نشیا!
‫مثل اینکه واقعا... ‫تا یه توپ فوتبال داره، دیگه از زندگی چیزی نمی‌خواد!
‫همینو بگو‌‌...
‫اینکه قراره برای 6 ماه ازش جدا بشم، دلم رو می‌شکنه...
‫پس بهتره الان تا وقت داری، حسابی باهاش وقت بگذرونی...
‫وگرنه وقتی که برگردی، ممکنه بهت بگه: ‫"مامان! بیا یه غریبه اومده!".
‫آره، واقعا دردسر میشه...
‫وقتی که از سفر برگردم، سوباسا 2 ساله خواهد بود...
‫بچه‌ها زود رشد می‌کنن.
‫سوباسا کو؟!
‫هوم؟ الان اینجا بود که!
‫اینکه تنهایی دور بشه، خطرناکه!
‫سوباسا!
- ‫سوباسا! کجایی؟! - ‫سوباسا!
‫سوباسا!
‫ببین! اون هیچ آسیبی ندیده! ‫این یه معجزه‌است!
‫سوباسا...
‫توپ قدرت ضربه‌ رو جذب کرد و سوباسا نجات پیدا کرد.
‫از اون موقع دیگه هرگز از توپ فوتبال جدا نشده؛ ‫انگار که باهمدیگه بدنیا اومدن.
‫واقعا چنین اتفاقی افتاد؟!
‫مامان، تو هم همیشه داستان زندگیم رو به همه بگو!
‫من فقط می‌خوام دوستانت بیشتر باهات آشنا بشن!
- ‫مگه کار بدیه؟! - ‫نه...
‫خب، ما دیگه...
‫به همین زودی می‌خواید برید؟
‫هنوز خودت رو تمیز نکردیا... ‫بعدا هم می‌تونیم دوباره بیایم.
‫ببخشید که نشد خوب ازتون پذیرایی کنیم.
‫نه! این چه حرفیه!
- ‫خب فعلا! - ‫ازتون ممنونم!
‫خداحافظ!
‫دفعه‌ی بعد دیگه آدرس خونه‌ات رو گم نکنی!
‫سلام سوباسا.
‫تو، روبرتو هونگو، مهاجم میانی تیم ملی برزیلی!
‫پس یعنی اسمم رو می‌دونی؟
‫آره! دیروز که برگشتم، این مجله‌رو خوندم و حدس بزن که چی!
‫تو مهاجم میانی تیم ملی برزیلی!
‫اما چرا اومدی اینجا؟!
‫بیا سوباسا. ‫روبرتو این نامه‌ رو از طرف پدرت آورده.
‫هاع؟! یه نامه از طرف بابا؟!
‫"سوباسای عزیزم، روبرتو یه بازیکن معروف تیم ملی برزیله."
‫"بخاطر یه سری از شرایط خاص، دعوتش کردم تا بیاد و در خونه‌ی ما بمونه."
‫"من درموردت با روبرتو زیاد حرف زدم."
‫پس تا وقت داری، هرچی که می‌تونی ازش درمورد فوتبال واقعی یاد بگیر. ‫از طرف پدری که دوستت دارد و بزودی برمی‌گردد.
‫چه عالی! ‫پس یعنی قراره با بازیکن تیم ملی برزیل هم‌خونه بشیم؟!
‫اما... تو از کی اینجایی؟!
‫مادرت فکر کرد که دزد گرفته و آب جوش ریخت روم!
‫اما خب کاریش نمیشه کرد... ‫وقتی که ساعت 2 شب بری خونه ملت، این چیزا طبیعیه.
‫البته که طبیعیه! ‫از اول باید نامه رو بهم نشون میدی!
‫راستی سوباسا... تو می‌خوای به کدوم مدرسه بری؟
‫درواقع... خودمم دیگه نمی‌دونم.‌..
‫حس می‌کنم که اگه به نانکاتسو برم و با واکابایاشی رقیب باشم، بهتره...
‫تازه، اون فکر می‌کنه که من عضو تیم حریفم.
‫اگه من جات بودم، نانکاتسو رو انتخاب می‌کردم.
‫واقعا؟! پس نظر تو هم اینه؟! ‫پس دیگه رسما تصویب شد!
‫مامان! من نظرم رو عوض کردم و می‌خوام به نانکاتسو برم!
‫سوباسا، نکنه بخاطر اینکه شوتتسو در زمینه درس و ‫تحصیلات سخت‌گیری می‌کنه، این تصمیم رو گرفتی؟
‫البته که نه! ‫من تو نانکاتسو هم حواسم به درسه!
‫قول؟
‫به‌هرحال، ما به شهر نانکاتسو اومدیم تا تو بری پی فوتبال...
‫پس زیاد مهم نیست که قراره کجا به مدرسه بری.
‫پس نانکاتسو دیگه واقعا تصویب شد!
‫معلومه چیکار می‌کنی؟! ‫یکم خودت رو جمع و جور کن ماسارو!
‫اما آخه... وقتی فکر می‌کنم که سوباسا به شوتتسو رفته ‫و قراره رقیب ما بشه، تنم از ترس حرکت نمی‌کنه!
‫تو چرا اینقدر می‌ترسی؟! ‫تا وقتی که ما تمام تلاشمون رو کنیم که دیگه برد و باخت مهم نیست!
‫همینطوره!
‫حق با ایشیزاکیه! ‫همه به خودتون بیاید و سخت تلاش کنید!
‫خب، دوباره از اول شروع می‌کنیم!
- ‫باشه! - ‫شروع!
‫معلومه چیکار می‌کنی؟!
‫اینطوری که شما دارید تمرین می‌کنید، ‫حتی حریف تیم ذخیره‌ی ما هم نخواهید بود!
‫لعنتی...
‫شماها چه توپ رو داشته باشید و چه نه، که از این بدترید!
‫حسابت رو میرسیم!
‫لعنتی! توپ مارو پس بده!
‫بیاید! بیاید! بیاید!
‫شما می‌تونید! ‫به اون عوضیا یه درس حسابی بدید!
‫اون...؟!
‫سوباساست!
‫برید به کاپیتان واکابایاشی بگید که من قول میدم ‫به همراه تیم نانکاتسو، تو مسابقات بهش گل بزنم!
‫ایول!
- ‫لعنتی! - ‫خودم حرفاتو شنیدم!
‫بی‌صبرانه‌ مشتاق مسابقات بین مدرسه‌ایم! ‫پس بهتره تا اون موقع حسابی تمرین کنی!
‫کاپیتان! صبر کن تا ماهم بیایم!
‫سوباسا!
‫حقیقت داره که می‌خوای بیای نانکاتسو؟!
- ‫ما منتظرت بودیم! - ‫این خبر خیلی خوشیه!
‫دیگه حالا می‌تونیم از پس شوتتسو بربیایم!
‫دیگه ما هم باید جدی جدی تمرین کنیم!
‫خب، همگی با اتحاد و کمک سوباسا، از پسش برمیایم!
‫آره!
‫به تیم ما خوش اومدی!
‫ممنون.
‫میشه منم به شما ملحق بشم؟
‫نظرتون درمورد یه مربی چیه؟
‫صبر کن ببینم! ‫شاید ما فقط یه باشگاه دبستانی باشیم، ولی حق نداری مارو مسخره کنی!
‫شاید دیروز یه پاس گل خوب داده باشی... ‫ولی هرکسی از پس انجام اون کار برمیاد!
‫ازطرفی، یه فرد مست که نمی‌تونه مربی تیم باشه!
‫پس بذار خودم رو بهت ثابت کنم.
‫آماده باشید!
‫می‌خواد چیکار کنه؟!
‫هه هه! خطا زدی که پیرمرد!
‫اون...!
‫یه قیچی برگردون زد!
‫عالی بود!
‫اون مرد، مهاجم میانی تیم ملی برزیله! ‫اسمش روبرتو هونگوئه و پیش ما زندگی می‌کنه!
‫حالا نظرتون چیه؟ ‫یه مربی می‌خواید؟
- ‫آره! البته! - ‫کیه که مربی نخواد؟!
‫هورا!
‫دیگه بهتر از این نمیشه!
‫تازه ما سوباسا اوزارا رو هم داریم!
‫وقتی که واکابایاشی ببازه، قیافه‌اش حسابی خنده‌داره!
‫واکابایاشی، محاله که بهت ببازیم!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.