..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
. امروز خیلی خوب کار کردی
چی ؟
. خیلی چیزا رو زود یاد می گیری و کارا رو درست انجام می دی
. فک کنم خیلی به درد این کارا می خوری
یعنی ... داری از من تعریف می کنی ؟
. اما زیاد مغرور نشو
. این کارو هر روز انجام می دیم ، معلومه که پیشرفت می کنی
. درسته
همه اونایی که یه زمانی با هم درس می خوندیم . الان رفتن دانشگاه و توی یه شهرین
. من اینجا تنهام
. اما من تنها نیستم
یه آدمایی هستن که هر روز مثل من . خاکی می شن و زحمت می کشن
. اینجا جای جدیدیه که من انتخاب کردم و بدست آوردم
. حالا ، یه امتحان
. ممنونم
. بازم شروع کرد
کدوم یکی چیزیه که برای تعطیلات تابستون تدارک دیدم ؟
. اول : کباب و ساحل
دوم : گرداب تو ساحل
. سوم : باربارا فوجیوکاب تو ساحل
. همشون مثل همن
. آخری کلا با بقیه فرق می کرد
! توی همشون " اب " بود
! تو برو با باربارا فوجیوکاب تنهایی بازی کن
اصلا اینی که می گی کی هست ؟
. خیلی وقته فرصت نکردم با ناگیسا بازی کنم ، دلم تنگ شده
. مهم نیست چی باشه ، فقط دلم می خواد یه ذره با ناگیسا باشم
. ببخشید
طبیعیه که شما دو تا همش با هم باشید ، اما . مادر و پدر نمی تونن از بچه شون دل بکنن
. درسته
واقعا اینجوریه ؟
قسمت دوازدهم
یه اتفاق غیرمنتظره
. خونتون مثل همیشه پر از نشاطه
به چی فکر می کنی ؟
. امم ، می خواستم باهات درباره یه چیزی حرف بزنم
چی ؟ لباس شنا لازم داری ؟
. نه ، اون نیست
. اوه ، اما نمی خوام بگم که لباس شنا نمی خوام
پس باشه . فردا زود بیدار می شم . فردا عصر بریم لباس شنا بخریم
چی ؟ جدی می گی ؟
مطمئنم فقط لباس شنای مدرسه رو داری ، درسته ؟
. آره . اما زیاد برام مهم نیست
. برای من مهمه
. هر چی نباشه ، آدم دلش می خواد دوست دخترش خوشگل باشه
. ملکه ساحل شو
... چی ؟ من توی لباس شنا
. این حرفو نزن . فردا می ریم خرید خوش می گذره
. آره
- خیلی خوب ، پس
. من که نمی خواستم درباره این حرف بزنم
موضوع لباس شنا نبود ؟
- پس
. تومویا - کون
تومویا - کون ، بعد از اینکه رفتی خونه جدید رفتی به پدرت سر زدی ؟
آدرس جدیدت رو بهش گفتی ؟
. نه
. می دونی که بین من و اون فاصله هست
. فاصله ای که هیچ وقت از بین نمی ره
! اما
. من هر روز دارم کار می کنم
. اینقدر کار می کنم که دیگه نمی تونم تکون بخورم
. حداقل دلم می خواد روزای تعطیل با تو باشم
. دلم نمی خواد کاری که دوست ندارم انجام بدم
. لازم نیست حتما الان باشه
. بیا یه روزی بریم بهش سر بزنیم
. باشه
. یه روزی
. آره . یه روزی
. همکار قدیمیم داره به عنوان دستیار مدیر با یه پیمانکار کار می کنه
. دنبال یه نفر می گرده که بتونه یه سایت ساخت و ساز رو مدیریت کنه
. که اینطور
، اولش به عنوان یه کارآموز
. اما مطمئنا آخرش به عنوان کارمند استخدام می شی
. گفتن حدودا ... اینقدر می دن
. خیلی خوبه
. و من داشتم فکر می کردم تو رو بهشون پیشنهاد کنم
دوست داری بری ؟
یـ - یـه دقیقه وایسید . دارید منو اخراج می کنید !؟
. اشتباه برداشت نکن
. بخاطر اینکه براش مهمه داره تو رو پیشنهاد می کنه
. ازت نمی خوام الان تصمیم بگیری
. اما امیدوارم دربارش فکر کنی
... باشه
دیگه برای چی دست دست می کنی ؟
. اما تو فکرم بود که کارمو توی این شرکت ادامه بدم
. تازه ، تو بهتر از من می تونی به اونا کمک کنی
. من زیاد آدم اجتماعی ای نیستم
. می تونم یه تکنسین باشم ، اما یه مدیر نه
. تو جوون تری ، پتانسیل بیشتری داری
. اما همه چیز خیلی یه دفعه اتفاق افتاده
. اگه درخواستشون رو قبول کنی ، حقوقت می ره بالا
. تو قراره نون یه خونواده رو بدی
مگه نه ؟
. اگه کسی باشه که برات مهم باشه ، زیاد سخت نیست که به مشکلات غلبه کنی
تو با این فکر کارتو اینجا شروع کردی ؟
. ببخشید . یه چیز خصوصی پرسیدم
دلت می خواد یه داستان قدیمی رو بشنوی ؟
. داستان پسری که قبلا توی این شهر آهنگ راک می خوند
. از وقتی بچه بود ، هر کاری دلش می خواست می کرد
. هیچ کس سرش داد نکشیده بود ، برای همین همش کارای بد می کرد
. اون موقع ها ، اجراهای گروهی خیلی تو بورس بود
. برای همین اونم شروع کرد به گیتار زدن
. مثلا توی نمایش بقیه می پرید و خودی نشون می داد
. اون پسر خیلی اسگل بود
. وقتی سال سوم دبیرستان بود ، زنی رو دید
. اون زن گفت آهنگ عاشقونه ای که اون پسر خونده رو دوست داره
. متن آهنگاش خیلی خجالت آور بود ، اما اون زن با صداقت معنیشون رو می خوند
، اما اون زن یه ذره گیج می زد ، مثلا
بخاطر اینکه گرم حرف زدن شده بود ، یادش . رفته بود که داشته می رفته سر کلاس
. بعد از فارغ التحصیلی ، تصمیم گرفت بره سمت موسیقی
. همه توی کلاس بهش خندیدن ، اما اون معلم تشویقش کرد
اون زن گفت " تا وقتی ادامه بدی ، به چیزی که " . می خوای می رسی ، پس تسلیم نشو
، روزی که داشت می رفت ، اون پسر گفت
یه روزی حتما یه حرفه ای می شم ! اگه شدم " " ! ازت می خوام با هم قرار عاشقانه بذاریم
. از صمیم قلبش تصمیم گرفت که یه حرفه ای بشه
. خیلی زود توی موسیقی جا افتاد
" دیدید !؟ "
. دلش می خواست اینو به همه اونایی که بهش می خندیدن بگه
. از اون روز به بعد ، اون سخت کار می کرد
. با همه چیزی که داشت اون چیزی که دلش می خواست رو می خوند
. مثل بیرون انداختن
. مثل پرت کردن
. یه وقتایی هم چیزای زشتی می خوند
. اما وقتی با همه چیزی که داشت می خوند ، آهنگش به دل می نشست
. زندگی کردن واقعا سر حال می آوردش
. ادای زندگی کردن رو در آوردن ، زشت ترین نمایشه
ادای زندگی کردن رو در آوردن ، زشت ترین نمایشه
. اون جایگاهش رو پیدا کرد
بلیط تمام شد
. یه روزی ، یه کانال تلویزیونی یه پروژه ای براش تدارک دید
. پروژه دیدن طرفداراش
. نه هر طرفداری
. طرفدارایی که با آهنگش نجات پیدا کرده بودن و هنوز مشکل داشتن
. اونایی که مریض بودن
. اونایی که تصادف کرده بودن
. اونایی که بخاطر مادر و پدرشون خیلی مشکل داشتن
. اونایی که عقب مونده بودن و هر لحظه ممکن بود دیوونه بشن
. همشون وسط زجر و عذاب وایساده بودن
. همشون از آهنگ اون استفاده می کردن و به خودشون روحیه می دادن
. اون لحظه ای بود که اون پسر فهمید دیگه آهنگاش فقط مال خودش نیست
. تا اون روز ، فقط برای خودش می خوند
. اما این دیگه درست نبود
. دیگه باید برای هزاران نفری آهنگ می ساخت که حتی ندیده بودشون
. دیگه نتونست آهنگ بسازه
... چون اون پسر
... ارزش زندگی رو فهمیده بود ...
... خالی بودن خودش رو فهمیده بود ...
. و اینکه چیزی نیست رو فهمیده بود ...
. شرکت بهش گفت یه مدت برو تعطیلات
... و شیش ماه بعد
اون پسری که توی همون پروژه ی کانال تلویزیونی . دیده بودش ، یه جرمی مرتکب شد
. جرم بزرگی که نمی شد بخشیدش
. از اونجا همه چیز تیکه تیکه شد
... اونی که جرم رو مرتکب شده بود
" . کسی بود که بهش گفته بود " گوش دادن به آهنگات قلبمو آروم می کنه ...
" با هیجان گفته بود " دوست دارم آهنگ جدیدت رو خیلی زود بشنوم
. اون پسر با خودش گفت همه اینا تقصیر منه
. با خودش گفت با نخوندن دلیل زندگی رو از اون پسر گرفته
. بازم آهنگ خوندن رو شروع کرد
، درباره چیزای ناممکن و ایده آل ها خوند
. چیزایی که می تونست کسایی که منتظرش بودن رو نجات بده
. خودش هم نمی دونست چرا داره همچین آهنگایی می خونه
. اما به خوندن ادامه داد ، و شکش رو نادیده گرفت
آهنگاش کم کم از خوندن درباره ایده آل ها . جدا شد و تقریبا شده بود بازتاب حقیقت تلخ زندگی
. از آهنگاش فقط بوی درد دنیای واقعی میومد
. شعراش معنی نمی داد
. شعراش با همدیگه تناقض داشتن
... با اینحال ، بازم به خوندن ادامه داد
. چون بیشتر از همه از از دست دادن خوندن می ترسید ...
... بعد
. اون به بدترین کار ممکن رو آورد
. اشتباه غیر قابل بخششی بود
مظنون : یوشینو یوسکه
. بعد از اینکه این کارو کرد دیگه جایی براش نمونده بود
وقتی دیگه چیزی برای اتکا کردن براش . نمونده بود ، توی اعماق ناامیدی ، یه آرزویی کرد
" . می خوام برم خونه "
هنوزم آهنگ می سازی ؟
. همه چیز عوض شده بود
. امکان نداشت هنوز هم مثل قبل باشه
. تا وقتی ادامه بدی ، به چیزی که می خوای می رسی
. چیزی بود که اون پسر هیچ وقت نباید یادش می رفت
. باید به خوندن ادامه می داد
. نه برای کس دیگه ، فقط برای اون
. آهنگای عاشقانه برای اون
. هی ، رسیدیم
. این آخر داستانه
. بزن بریم
. آه ، آره
. اوکازاکی
! آره
. چیزی که برات مهمه رو یادت نره
. باشه
. که اینطور
. فک کنم بهتره راهی رو که فکر می کنی بهتره انتخاب کنی
. آره
من می خوام برم یه اداره دیگه ، نمی خوای جلوم رو بگیری ، هان ؟
. نه ، چون این یعنی اونا برای تلاش زیادی که می کنی ارزش قائلن
. که اینطور
. آره
. خوب . می رم ببینم چی می شه
. آره
! بیا ببینم چیکاره ای
تو باهاشون بازی نمی کنی ؟
. نه ، من راحتم
ترجیح می دی به جای بازی با بچه ها کنار دوست دخترت باشی ، هان ؟
. واقعا ، نگا کن ناگیسا - چان چقدر خوشگل شده
. اه ، خیلی ممنونم
. دقیقا شبیه جوونی های منی
. اوه ، بی خیال
فردا برنامه ساحله ، درسته ؟
. خیلی وقته نرفتیم
. فک می کنم الان مهربون تر به نظر میای
. وقتی داشتی با مردم حرف می زدی هم لبخند می زدی
. و یه لبخند خیلی طبیعی
. همیشه فکر می کردم اینجور چیزا فقط مایه دردسرن
. و وقتی توی مدرسه توی کار بقیه زیادی سرک می کشیدم ، اینو می گفتم
الان دیگه اون حس رو نداری ؟
. ناگیسا
. باشه
می شه من بردارم ؟
. آره ، ممنون
. بله ، با منزل اوکازاکی تماس گرفتید
. بله . یه دقیقه گوشی
. تومویا - کون . از اداره برق هیکاریزاکاس
. شاید کاری که قرار بود برام انجام بدن جور شده
. سلام ، اوکازاکی هستم
. آه ، عصر بخیر رئیس
از کینوشیتا - سان ؟
آه . بله . شماره تلفنش رو می شه بدید ؟
... بله . بله
. بله . خیلی ممنون
. بله . شبتون بخیر
تومویا - کون ؟
. یکی از آشناهای بابام بهشون زنگ زده
یعنی چه اتفاقی افتاده ؟
. بله ، کینوشیتا هستم
. سلام ، منم اوکازاکی
! اوه ، تومویا - کون ؟ یه مشکلی پیش اومده
. پلیس پدرت رو دستگیر کرده
. ظاهرا خودشو درگیر کارای خطرناکی کرده
. موضوع رو فهمیدم و با خودم گفتم بهتره بهت بگم
. اینجا یه شهر کوچیکه و خبرا زود می پیچه
. ببخشید ، اما اونا می خوان درخواستشون رو پس بگیرن
. می فهمم
. اما خیالت جمع باشه ، مثل قبل همینجا به کارت ادامه بده
. فک کنم بد موقعی این اتفاق افتاد
. کارتو ادامه بده
. ناگیسا
بله ؟
می خوای دو تایی از این شهر بریم ؟
. با این اتفاق اینو فهمیدم
. اون نفرین منه
. می خوام یه جای دیگه که اون بهم نمی رسه ، از اول شروع کنم
... من
. نمیام
! این فقط فرار کردنه
. نباید اینجوری از چیزی فرار کنی
... می خوام که تو برام یه زندگی شاد
. توی این شهر درست کنی ...
! می تونم یه جایی به جز این شهر هم این کارو بکنم
مگه من تنها چیزی نیستم که تو لازم داری ؟
. من هر جایی که تو بری میام
. اما اگه قراره از این شهر بریم ، دلم می خواد به یه دلیل خوب و مثبت باشه
. وگرنه ، دیگه نمی تونیم به این شهر برگردیم
. اینجا شهریه که ما اینجا بدنیا اومدیم
. این شهر ماس
حتی اگه اینجا چیز به درد بخوری نداشته باشه ؟
. برای من که خیلی چیزای خوب داشته
. بهترینش اینه که من تو رو دیدم
... تو
از این کارات چه هدفی داری !؟
خراب کردن زندگی بقیه اینقدر بهت حال می ده ؟
. من تو رو پدر خودم نمی دونم
. اما جامعه همچین فکری نمی کنه
. من پسر توئم
چیز دیگه ای برای گفتن نداری ؟
چیز دیگه ای برای گفتن به پسری که اینقدر دردسر براش درست کردی ، نداری ؟
! اینقدر برام دردسر درست نکن
! تومویا - کون
. دیگه بسه . دیگه حرفی باهاش ندارم
! تا ابد همینجوری زندگی کن
. تومویا - کون
! لطفا صبر کن
چیکار داری می کنی !؟
! نه
! تومویا - کون
دستت درد می کنه ؟
. آره
. وقتی بری حموم حتما می سوزه
. آره
. ناگیسا
بله ؟
. بیا ازدواج کنیم
. باشه
مطمئنی ؟
. من همیشه تو رو کسی می دونستم که قراره باهاش ازدواج کنم
! من همچین آدمیم
... یه آدم خیلی بیچاره
. منم همینطور
. اما اگه با هم باشیم ، می تونیم قوی بشیم
همیشه کنارم می مونی ؟
. آره
. همیشه کنارت می مونم
. هر وقت که باشه مهم نیست
. هر چقدر طول بکشه مهم نیست
ادامه دارد
آنچه در قسمت بعد می بینیم
. ببخشید نگرانتون کردم
. این حرفو نزن ! هیچ کس بخاطر این موضوع اذیت نشد
. نه ناگیسا ، نه من و نه آکیو - سان
. اما جامعه اذیت شده
. مثلا ، بخاطر این موضوع من یه کار رو از دست دادم
. اما زندگی که یه راه نیست
. اون واقعا مثل منه
. خیلی عجله داشتم که یه آدم بالغ بشم
قسمت سیزدهم
فارغ التحصیلی
. و اون موقع که این فکرو می کردم فقط یه بچه بودم