‫انسان، گرگِ انسان است.
- ‫پلوتس «آسیناریا» - کلاس نخبگان - فصل سوم
- قسمت - 2
- ‫مراقب گرازهای ‫وحشی باشید - ‫aaaa aaa - ‫aaaa aaa - ‫aaaa aaa - ‫aaaa aaa
‫کوئنجی! ای مرتیکه ‫ اون بالا داری چه گوهی می‌خوری؟!
‫اشرفِ حقیقی، ‫واقعاً به جاهای بلند تعلق داره.
‫هـ ـ هوی!
‫اون عجیب غریب داره چی‌کار می‌کنه؟
‫لعنتی. من می‌رم بهش بگم که برگرده.
‫صدمه‌ای بهش زدی؟
‫تعجبی هم نداره. یه مسیر کوهستانی ‫ناآشناست که نه کیلومتر از هر راهه.
‫حالا بار روی دوش‌مون می‌شه.
‫مسئول گروه دیگه چه صیغه‌ایه!
‫ما رو هم با خودت پائین نکش.
‫چرا من از پس اینکارم برنمیام؟
‫زودباش، محکم بگیر.
‫بهم تکیه بده.
‫من می‌رم کوئنجی رو برمی‌گردونم.
‫اینطور شما هم دیرتون می‌شه.
‫اگه بذاریم وضع پات بدتر بشه، ‫توی روز آزمون ماهم تو بد دردسری می‌افتیم.
‫مگه نه، آیانوکوجی؟
‫شرمنده، هردوتون.
‫داری چی‌کار می‌کنی، کوئنجی؟
‫آیانوکوجی کوچولوی خودمونه که.
‫همونطور که می‌بینی، ‫ داشتم با این گرازه تفریح می‌کردم.
‫احتیاجی به نگرانی نیست.
‫بعداً برمی‌گردم.
‫یا نکنه که کاری با من داری؟
‫درمورد روز آزمونه.
‫می‌خوام که به گروه‌مون کمک کنی.
‫این حرفا زیاد به گوشم خورده.
‫اما این تو نیستی که برای من تعیین تکلیف می‌کنه...
‫خودمم.
‫ههم، حالا فهمیدم.
‫چی رو فهمیدی؟
‫هویتِ کسی که دراگون کوچولو رو سرجاش نشوند.
‫کارت توی تظاهر به نادونی خوبه،
‫اما شوقِ در دستِ لرزونت همه چیزو بهم می‌گه.
‫می‌بخشینا، ولی کاملاً توی سوء تفاهم افتادی.
‫نگران نباش.
‫هیچ قصد ندارم که راز تو رو برملا کنم.
‫درهرصورت، من در تمام مواقع ‫ همونجوری که خودم بخوام عمل می‌کنم.
‫مثل اینکه هیچ‌کس نمی‌تونه اون ‫ مرد رو متقاعد به انجام کاری کنه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫خوشمزه‌ســـت!
‫این دیگه گوشت چیه؟
‫انگار یهو گوشت گراز به‌دست‌شون رسیده.
‫هه، پس مثل گوشت شکاره؟!
شـ ـ شکار؟
- ‫ولی کی گراز رو آورد؟ - ‫اون...
‫احتمالاً یه شکارچی محلی.
‫ببخشید.
‫اینو شما ننداختین؟
‫عه، اوه، راست می‌گی!
‫ممنونم.
‫جدی داشتم گمش می‌کردم.
‫باورم نمی‌شه این تو بودی که پیداش کردی!
‫منو می‌شناسین؟
‫توی رله با هوریکیتا-سنپای خیلی تو چشم اومدی.
‫و میابی- ‫نه، به اسم نمی‌شناسیش...
‫رئیس شورای دانش‌آموزی ‫ناگومو هم حواسش بهت هست.
‫من فقط پاهام سریعه دیگه هیچی.
‫چی‌کار کنم که ناگومو-سنپای ‫ دیگه کاری بهم نداشته باشه؟
‫اگه اینطور می‌خوای، ‫ چطوره تو یه چیزی شکستش بدی؟
‫منم به شخصه دلم می‌خواد ببینم ‫که میابی هم یه‌کم طعم شکست رو بچشه.
‫که این‌طور.
‫گمونم اینم یه راه چاره‌ست.
‫از دست تو، شوخی بود بابا!
‫اگه ناگومو-سنپای به زمین بیفته، ‫پس واقعاً واسه شما دردسر می‌شه؟
‫داری جدی حرف می‌زنی؟
‫شما برخلاف بقیه‌ی سال دومی‌ها، ‫اونقدر شیفته‌ی ناگومو میابی نیستین.
‫چه پررو.
‫میشه گفت که من با میابی، ‫ یه رابطه‌ی عمیقی دارم.
‫فهمیدم.
‫به‌عنوان تشکر برای برگردوندن آویزم،
‫هرچیزی که دلت بخواد رو بهت می‌گم.
‫خیلی ممنون.
‫چیزی که من می‌خوام بدونم
‫درمورد اتفاقیه که موقع تقسیم ‫ شدن دخترا به گروه‌ها رخ داد.
‫می‌گم، ایشیزاکی. ‫می‌شه حرف بزنیم؟
‫نمی‌شه.
‫فقط دو روز تا آزمون مونده.
‫اینجوری پیش بره توی بد دردسری می‌افتیم.
‫ببندش.
‫اگه اخراج بشم به یه ورمم نیست.
‫من زمان ابتدایی و راهنمایی فوتبال بازی می‌کردم.
‫یهویی بحث چی رو وسط می‌کشی؟
‫از اون مدرسه‌ها بود که هر سال ‫ به مسابقات ملی راه پیدا می‌کرد،
‫نابغه‌ای چیزی نبودم، ‫ولی در حد خودم کارم خوب بود.
‫چیه الان می‌خوای پز بدی؟
‫اما اون وسط که همه پرشور ‫مسابقات ملی رو هدف قرار می‌دادن،
‫من بودم که اینا هیچ اهمیتی برام نداشتن.
‫انگار که به اونجا تعلق نداشتم.
‫ولی تو که الان توی کلاب فوتبال نیستی.
‫آره، دوست داشتم یه جایی قایم شم و دود کنم.
‫پس بعدش فهمیدن و انداختنت بیرون؟
‫نه، اتفاقاً کارم توی قایم شدن خوب بود.
‫ولی... ‫تمام مدت یه جور احساس بیگانگی داشتم.
‫واسه همین از فوتبال دست کشیدم.
‫اما وقتایی هست که حسرتشو می‌خورم.
‫به بچه‌های توی کلاب فوتبال نگاه می‌کنم و با خودم می‌گم،
‫«شاید جای منم می‌تونست اونجا باشه.»
‫شما چطور؟
‫گذشته‌تون چطور بوده؟
‫ها؟ من...
‫من هیچی ندارم.
‫من از بچگی کاری به‌غیر از درس خوندن نکردم.
‫توی ورزش افتضاح بودم،
‫و هیچ فایده‌ای هم توی تلاش ‫برای بهتر شدن توش نمی‌دیدم.
‫و واسه همین انقدر درست خوبه؟
‫آره. باور داشتم که مهارت‌های ‫ تحصیلیم منو سزاوار کلاس A ‌می‌کنن.
‫اما آخرش سر از کلاس D درآوردم.
‫نمی‌تونستم بپذیرمش.
‫اما بعدش معلوم شد که نقطه‌ی مقابلم، یعنی سودو،
‫خیلی بیشتر از من داشته به کلاس کمک می‌کرده.
‫من الان، دقیقاً همون احساسی رو دارم که توی آزمون جزیره و جشنواره‌ی ورزشی داشتم.
‫شرمندگی کل وجودمو گرفته.
‫پسر...
‫شرمنده، ایشیزاکی.
‫مثلاً قرار بود مسئول و الگوتون باشم، ‫ولی ببین به چه وضعی افتادم.
‫شر نگو. ‫واسه همچین چیزی معذرت خواهی نکن.
‫خب، درسته وقتی برام رئیس بازی ‫ درمیاری می‌ره رو اعصابم...
‫ولی آخه به جز تو،
‫ کی می‌خواست مسئولیت این ‫ گروهی که پر از نخاله‌ست رو قبول کنه.
‫ایشیزاکی...
‫توی یه گروهِ پر از یاغی بودن، ‫اونقدراهم که فکرشو می‌کردین بد نیست.
‫به کی می‌گی یاغی؟!
- ‫بد که نمی‌گه. - ‫همه از یه قماشیم.
- ‫خودتم می‌دونی. - ‫مگه نه؟
- ‫فمیلی! - ‫(خانواده)
‫تو برو استراحت کن.
‫نه، اما...
‫اگه توی روز آزمون نتونی بدویی ‫برامون بد می‌شه.
‫درعوضش، توی امتحان کتبی باید برامون جبران کنی.
‫یه نمره‌ی 120 یا همچین چیزی بگیریا!
‫رفتار قابل تحسینی بود، لات-کون.
‫ببندش! کشتن می‌خوای، کوئنجی؟
‫بچه‌ها. درمورد مسابقه دو‌ ماراتونِ فردا...
‫یه نقشه‌ای به ذهنم رسید ‫که دلم می‌خواد بهش گوش بدین.
‫نقشه؟
‫همه‌‌ی افراد گروه، ‫ حداقل مسافتی رو دارن که باید در رله بدوان.
‫اما تا زمانی که این مسافت رو بدویی،
‫ هیچ‌چیزی نیست که دانش‌آموزان رو ‫ از دویدنِ مسافت اضافی منع کنه.
‫پس می‌خوای بگی کسایی که کارشون توی دویدن خوبه رو بذاریم بیشترِ مسیر رو بدوان؟
‫آره.
‫البته، مسیر کوهستانیه.
‫درخواست زیادیه، ولی...
‫مشکلی ندارم.
‫سهم تو رو هم من می‌دوام.
‫در این‌صورت منم همینطور.
‫از پس دوییدن دراین مسافت‌ها برمیام.
‫ممنونم از هردوتون.
آلبرت چطور؟
‫آه، سرعت رو که داره،
‫اما به‌طرز عجیبی بنیه‌ی کمی داره.
- ‫ساری. - ‫(ببخشید)
- ‫اما کارش توی سریع پائین ‫ اومدن از سرازیری عالیه. - ‫پس... ‫منم تمام توان‌مو می‌ذارم.
- ‫جاست لیو اِت تو می! - ‫(به خودم بسپارینش!) - ‫مطمئنی، کیوتاکا؟
- ‫چی گفتی؟ - ‫فقط انتظار بیخود نداشته باشی.
‫می‌گه که پایه‌ست.
‫بقیه‌ش دیگه به کوئنجی بستگی داره.
‫گرچه شک دارم بتونین واسه نقشه قانعش کنین.
‫آخرشم باید فی البداهه جلو بریم.
‫مسئول‌ بودن هم بد دردسری داره.
‫می-چان، تو توی گروه ‫ایچینوسه-سان بودی، درسته؟
‫فقط خودت از کلاس‌مونی ‫ که توی اون گروهی، آره؟
‫هوی، بچه‌ها. حال و احوال‌تون چطوره؟
‫برات سخته؟
‫سودو-کون، هیچ تغییر نمی‌کنی.
‫نه، بقیه بچه‌ها ‫خیلی باهام مهربونن...
‫بقیه‌تون هم انگار سرحالین.
‫اگه کمکی نیازی داشتی، ‫ بیا و بپرس، باشه؟
‫ممنونم، هیراتا-کون!
‫چرا اونجا نشستی داری گریه می‌کنی؟
‫گـ ـ گریه نمی‌کنم!
‫برای آزمون فردا نگرانی؟
‫به‌خاطر هوریکیتا-کونه که من نگرانم.
‫اون یارو هیچ نگرانی‌ای هم داره؟
‫هوریکیتا-کون... تمام این مدت ‫داشته تنهایی مبارزه می‌کرده.
‫ما همیشه سنگ جلوی پاش بودیم.
‫اون همیشه خودشو قربانی ‫می‌کرد تا از ما محافظت کنه.
‫حتی الانم، داره به تنهایی بارِ ‫ رقابت با ناگومو-کون رو به دوش می‌کشه...
‫با این‌حال، ما هیچ کمکی نمی‌تونیم بهش بکنیم.
‫واقعاً الان هیچ مشکلی مربوط به خودت نداری؟
‫ول نمی‌کنی ها.
‫هیچی نیست.
‫این رو هم فراموش کن لطفاً.
‫هاشیموتو و ریوئن؟
‫دیگه از این فاصله واقعاً سخته که ‫ بخوای بفهمی دارن درباره‌ی چی حرف می‌زنن.
کمپ آموزشی مختلط آخرین روز
- آزمون اول . ذِن - ‫(ذن مکتبی ماهایانه در مذهب بودایی است ‫ که در دوران تانگ در چین پدیدار شده ‫و تأکید فراوانی بر تفکر لحظه به لحظه و ژرف‌نگری ‫به ماهیت اشیا جانداران و… به وسیله ‫ تجربه مستقیم دارد.ذن را می‌توان مراقبه‌ای ‫ «مدتیشنی» ناظر بر چهار لایه شرح داد.) - ‫روز چهار آزمون فرا رسید.
آزمون دوم . امتحان کتبی
‫توی امتحان کتبی، ‫یوکیمورا خودشو نشون داد.
- آزمون سوم . سخنرانی - ‫آزمون سخنرانی هم به‌خوبی پیش رفت.
‫اما عامل تعیین کننده‌‌ی واقعی، ‫ همون‌طور که انتظار می‌رفت...
آزمون چهارم . دو ماراتن
‫دو ماراتنه، جایی که موقعیت تفاوت بزرگی ایجاد می‌کنه.
- گروه یوکیمورا - اولین دونده: سومیدا
- چشمه ایچی - رودخونه‌ اوشین
دومین دونده: موریاما
سومین دونده: توتسوکا
اوساگیموری جیزو قله رآ
چهارمین دونده: هاشیموتو
پنجمین دونده: آلبرت
‫آلبرت!
ششمین دونده: ایشیزاکی
هفتمین دونده: یوکیمورا
‫یوکیمورا!
‫منو مجبور کردی اضافه بدوام، ‫پس دل و جرئتت رو نشونم بده!
‫باشه!
- ‫شرمنده! - ‫هنوز اوضاع‌مون خوبه.
‫کارت خوب بود.
‫بقیه‌ش رو به خودم بسپار.
‫خب...
‫گمونم برم یه‌کم عرق بریزم.
‫کار همه‌تون توی هشت روزِ کمپ آموزشی خوب بود.
‫میانگین امتیاز از سال قبل بهتر بود.
‫تمام گروه‌های پسرانه از حد نصاب پیشی گرفتن،
‫پس هیچ اخراجی‌ای نداریم.
‫از اولش می‌دونستم موفق می‌شیم.
‫فمیلی.
‫درضمن، بالاترین نمره‌ی کلی رو کلاس A-3 به‌دست آورد،
‫گروه هوریکیتا مانابو.
‫موفق شدی، هوریکیتا.
‫تبریک می‌گم، هوریکیتا-سنپای.
‫واقعاً تحسین برانگیزه.
‫مثل اینکه تو باختی، ناگومو.
‫خب... من که درتعجبم.
‫درهمین حین، در گروه‌های دخترانه...
‫متأسفانه یک گروه بود که به حد نصاب نرسید.
‫مسئول این گروه، ایکاری موموکو از کلاس B-3 بود.
‫چه غلطی کردی، ناگومو؟!
‫لطفاً آروم باشین، فوجیماکی-سنپای.
‫وسط اعلام کردن نتایجیم ها.
‫چرا فوجیماکی-سنپای از کلاس A انقدر آشفته‌ست؟
‫مسئولِ گروه که از کلاس B بود.
‫مشکل مسئول گروه نیست،
‫اونیه که با خودش به پائین می‌کشه.
‫متأسفانه، ایکاری به‌همراه دانش‌آموزی که اون ‫ برای سهیم بودن در مسئولیت تعیین می‌کنه،
‫ اخراج می‌شن.
‫ایکاری، کی رو انتخاب می‌کنی؟
‫مگه واضح نیست؟
‫همونی که سازگاریِ گروه‌مون رو به هم زد...
‫تاچیبانا آکانه-سان!
‫همه‌ش یه تله از طرف ناگومو بود.
‫دوئل یه حواس پرتی از هدف واقعیش بود.
‫هدفش از همون اول تاچیبانا آکانه بود.
‫ناگومو از دختران وفادار به جناح ‫خودش برای تشکیل گروهی استفاده کرد
‫ که به طور خاص ایجاد شده بود تا زیر ‫حد نصاب قرار بگیره و تاچیبانا رو بیرون کنه.
‫تاچیبانا، چرا ازم کمک نخواستی و بهم تیکه نکردی؟
‫چون...
‫می‌دونستم که وبال گردنت می‌شم.
‫متأسفم.
‫دوستیِ زیبائیه.
‫یا شایدم «عشق» کلمه‌ی بهتری باشه؟
‫بهم بگو لطفاً، ‫الان چه‌جور احساسی داری.
‫بیشتر از هرموقع دیگه‌ای اعصابت بهم نریخته؟
‫چرا تاچیبانا رو هدف قرار دادی؟
‫خیلی دلم می‌خواست ببینم. اینکه وقتی از شر اون ‫ رد می‌شم، چه‌جور قیافه‌ای به خودت می‌گیری.
‫این زیاده‌روی توی کنجکاویت، ‫ برات گرون تموم شد، ناگومو.
‫حتی اگه روش‌هامون یکی نبود، ‫من هنوز به تو اعتماد داشتم.
‫همون اعتماد رو خودم دور می‌اندازم.
‫هرچندتا که لازم باشه اخراج می‌کنم.
‫توی این مدرسه کارها ‫باید در اصل این‌جوری انجام بشه.
‫سوء نیت ناگومو پیروز شد.
‫اما شک دارم هوریکیتا مانابو، ‫تاچیبانا رو یه مهره‌ی ضروری به حساب می‌آورد.
‫جوری حرف می‌زنی که انگار تاچیبانا قراره اخراج بشه.
‫سنسه.
‫یه کاری هست که می‌خوام با استفاده از امتیاز بکنم.
‫صـ ـ صبرکن، هوریکیتا-کون!
‫هه، فکر کردم به مساوی ختم می‌شه.
‫جدی می‌خوای برای نجات تاچیبانا-سنپای، ‫ اون‌همه امتیاز رو خرج کنی؟
‫خواهش می‌کنم، نکن! تقصیرش گردن خودمه!
‫شرمنده‌تونم، بچه‌ها.
‫مطمئنی؟
‫عملاً جایگاه خودتونو به عنوان کلاس A واگذار می‌کنین.
‫حتی اگه یه‌بارم واگذارش کنیم، ‫دوباره می‌تونیم پسش بگیریم.
‫هوریکیتا-کون...
‫خب، گمونم همینم خوب باشه.
‫گمونم ناگومو تنها کسی نیست که دو رو داره.
‫واقعاً باورم نمی‌شه!
‫چطور تونست همچین نقشه‌ی ناجوری بکشه.
‫اگه من جای اون دختره ایکاری بودم، ‫به هیچ‌وجه قبول نمی‌کردم که اخراج بشم.
‫ایکاری درواقع اخراج نمی‌شه.
‫عه؟ چرا؟
‫دقیقاً مثل تاچیبانا آکانه.
‫از طریق خرج کردن مقدار زیادی از ‫ امتیاز از اخراجش جلوگیری می‌شه.
‫ناگومو حتماً قبول کرده که ترتیب این مسئله رو بده.
‫اینطور ناگومو-سنپای هم خیلی از دست نمی‌ده؟
‫سال‌دومی‌ها، یکپارچه، تحت نظر ناگوموان.
‫اگه همه جمع بشن و سهمی بذارن، ‫ خیلی راحت از عهده‌ش برمیان.
‫اما هوریکیتا مانابو باید با سرمایه‌ی ‫ فقط یک کلاس از عهده‌ش بربیاد،
‫پس اونا بیشتر ضربه می‌خورن.
‫چه روش مبارزه‌ی بی پرواییه.
‫این روش مبارزه‌ی ناگومو میابیه، به گمونم.
‫چیزی رو که فراموش نکردی، نه؟
‫گفتم که چک کردم. ‫بهم اعتماد کن!
‫بهتره که جدا بشیم.
‫فقط یه چیز دیگه رو بهم بگو!
‫اگه منم توی همچین وضعیتی افتادم...
‫فکر می‌کنی اون‌موقع چی‌کار می‌کنـ-
‫اجازه نمی‌دم که تو اخراج بشی.
‫به هر قیمتی که شده.
‫و از اینجا به بعد،
‫شاهد اخراجی‌های متوالی‌ای از ‫دبیرستان پرورشی پیشرفته خواهیم بود
‫که کلاس‌های هرسال رو در بر می‌گیره.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.