- ‫مردم هرکاري ميکنن، مهم نيست که چقدر احمقانه باشه، ‫ تا از روبرو شدن با روح خودشون اجتناب کنن - ‫کارل گوستاو یونگ «روان‌شناسی و کیمیا» - ‫کلاس نخبگان - ‫فصل سوم
- ‫قسمت - ‫7
- ‫راستی، تازه چه فکری ‫تو کله‌ت بود، هاروکی؟ - ‫احساس بدی دارم.
‫هیچی...
‫می‌گم، اگه اسم همو واسه آرای مثبت بنویسیم...
‫تو کلاس حرف از این‌چیزا نزن.
‫تف توش. جو ناجوریه.
‫تا موقع رأی گیری همین وضع‌مونه؟
‫همه تا موقع رأی گیری نمی‌خوان ‫ توجه‌ای به خودشون جلب کنن.
‫یا هم برای اینکه آرای مثبت رو میون ‫ خودشون تقسیم کنن، دارن سعی می‌کنن گروه تشکیل بدن.
‫شاید واقعاً این تنها راهش باشه.
هنوز عزم لازم برای خلاص شدن از شر کسی رو نداری؟
‫حالا حتی تو هم همون حرفای ریوئن-کون رو می‌زنی.
‫رفتار ریوئن رو اعتماد به‌نفس تو خالی خطاب کردی،
‫ولی الان عزم تو واسه انجام دادن ‫ کار لازم بیشتر این‌طور به‌نظر میاد.
‫چی می‌گی؟
‫خب؟ قصد داری چه‌کار کنی؟
‫من...
‫ناتوانی من در کمک به کلاس...
‫... ‫نتیجه‌ی عدم ایمان به توانایی‌های رهبری خودمه.
‫نی-سان... من چطور باید با این چالش مواجه بشم؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫عصرِ امروز... ‫می‌شه همو توی خوابگاه ببینیم؟
‫یه چیزی هست که می‌خواستم ‫ درموردش باهات صحبت کنم.
‫به، آیانوکوجی-کون.
‫تو راهِ خونه‌ای؟
‫آساهینا-سنپای.
‫امروز هونامی باهات نیست؟
‫ایچینوسه و من اونقدرا بهم نزدیک نیستیم.
‫جدی این‌طوره؟
‫با اینکه از خودش شنیدم که فقط دوستین.
‫چه‌کاری داشتین؟
‫زود می‌ری سر اصل مطلب.
‫خب، عیبی نداره.
‫یه چیزی بود که می‌خواستم ‫ درباره‌ی هونامی دلبندمون بهت بگم.
‫هونامی، واسه آزمون ویژه‌ی پیش‌رو...
‫از میابی درخواست کمک کرد.
‫از رئیس ناگومو؟
‫برای جلوگیری از اخراج، به بیست میلیون امتیاز نیازه.
‫و از اون خواست تا مقدار ‫امتیازی که مونده رو بهش قرض بده.
‫بعد فکر می‌کنی میابی چی بهش گفت؟
‫یه‌جور شرط سختی گذاشت؟
‫شرطِ قرض دادنِ اون امتیازات به هونامی...
‫قرار گذاشتن با خودش بود.
‫مشکلی نداره؟ ‫که همچین چیزی رو به‌ من بگین؟
‫به‌خاطر کلاس خودم این‌کارو می‌کنم.
‫اگه میابی به یه سال اولی اون‌همه امتیاز قرض بده،
‫ممکنه بعداً واسه ما یه دردسری بشه.
‫و مهم‌تر از هر چیزی...
‫دلم واسه هونامی می‌سوزه که برای کمک ‫ کردن به یه دوست باید همچین شرطی رو تحمل کنه.
‫ولی چرا پیش من اومدین؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی... پیش خودم فکر کردم که ‫ شاید یه کاری از دست تو بربیاد.
‫خب...
‫دعا کردن محض اطمینان درنظرش بگیر.
‫خب، حرفام رو زدم.
‫دیگه بقیه‌ش بستگی به تصمیم خودت داره.
‫شرمنده که این‌طور وقت‌تو گرفتم.
‫اشکالی نداره.
‫خب، نمی‌خواد سرپا حرفامونو بزنیم.
‫بیا بریم توی اتاق خودم.
‫عه‌وا، چه تصادفی.
‫هیراتا بوی و آیانوکوجی بوی خودمونه که.
‫کوئنجی-کون؟
‫خب، اون فسفرای مغزتونو بسوزونین و ‫ یه فکری واسه رد شدن از این آزمون هم بکنین.
‫تو هیچ تغییر نمی‌کنی، نه؟
‫آخه آزمونی نیست که باعث تغییرم بشه.
‫درحالی‌که زخم‌های همدیگه رو لیس می‌زنین،
‫در خلاص شدن از شر زباله‌های کلاس موفق باشین.
‫آیانوکوجی-کون، بریم.
‫باش.
‫یه‌کم دیگه و سال اول هم تموم می‌شه، نه؟
‫به یه جزیره‌ی متروکه فرستادن‌مون، ‫کمپ آموزشی داشتیم،
‫سال پر دردسری بود.
‫هوم. ولی به من خوش گذشت.
‫کلاس هم خیلی بیشتر از چیزی ‫ که توی روز اول مدرسه به‌نظرم می‌اومد،
‫ صمیمی شده.
‫آره.
‫البته... تا موقعی که این آزمون شروع شد.
‫همونطور که فکر می‌کردم بحث‌مون درمورد اونه.
‫شرمنده.
‫من هیچ فکری برای غلبه بر ‫ این آزمون به ذهنم نمی‌رسه.
‫حالا هرچقدرم که فکر کنم... هیچی.
‫واقعاً هیچ راهی واسه نجات کل کلاس نیست؟
‫شرمنده، ولی چیزی به فکر نمی‌رسه.
‫جمع کردن بیست میلیون امتیاز هم ‫گزینه‌ی واقع گرایانه‌ای به‌نظر نمیاد.
‫حق با توئه.
‫این آزمون صرفاً برای ‫حذف کردن یه شخص بی‌فایده‌ست.
‫اما هیراتا... ‫هیچ‌وقت نمی‌تونه کسی رو برای این نقش معین کنه.
‫می‌گم، آیانوکوجی-کون.
‫شخص به‌خصوصی مدنظرت هست که ‫فکر می‌کنی حضورش واسه کلاس مهم نیست؟
‫کسی نیست.
‫هرکیو که از دست بدیم، ‫چاره‌ای به‌ جز کنار اومدن باهاش نداریم.
‫خیلی منطقی و خونسردی.
‫خیلی بیشتر از من به‌درد رهبری کلاس می‌خوری.
‫خیلی منو پیش خودت دست بالا گرفتی.
‫تو خیلی متواضعی.
‫از زمان قضیه‌ی کارویزاوا به بعد، ‫من جدی این‌طور فکر می‌کنم.
‫شرمنده که این‌موقع شب بهت گفتم بیای.
‫اصلاً عیبی نداره.
‫ولی کم پیش میاد که تو ‫دعوتم کنی که باهم صحبت کنیم.
‫هرجور شده رو در رو می‌خواستم باهات صحبت کنم.
‫کف سرده، ‫پس اگه می‌خوای روی تخت بشین.
‫مـ ـ ممنون.
‫یه‌جوری ضربان قلبم بالا رفته...
‫واسه این آزمون چه فکری داری؟
‫اوم... گمونم هنوز دارم دنبال یه ‫راهی واسه جلوگیری از اخراج شدن یه‌نفر می‌گردم.
‫فکر کردم که شاید از ‫ رئیس ناگومو درخواست کمک کنی.
‫چه کمکی؟
‫شک دارم که حتی کلاس B هم ‫بتونه بیست میلیون امتیاز رو جمع کنه.
‫که یعنی به کمک یه‌نفر ‫ به‌خصوص احتیاج پیدا می‌کنین.
‫که‌ این‌طور.
‫پس آساهینا-سنپای بهت گفت.
‫که یعنی شرطش رو هم بهت گفت؟
‫آره.
‫مسخره به‌نظر میاد، نه؟ ‫از هر جهت که بهش فکر کنی.
‫ممنون.
‫چقدر امتیاز کم دارین؟
‫یه‌کم بیشتر از چهار میلیون.
‫شرط کمی به‌نظر می‌رسه.
‫اوهوم.
‫اینکه فقط با قرار گذاشتنم با ناگومو-سنپای، ‫ مایله که این‌همه امتیاز رو قرض بده،
‫باورنکردنی به‌نظر میاد.
‫تازه درست‌تر به‌نظر میاد که ‫واسه این‌کار حتی امتیاز هم بدم.
‫فکر می‌کنم که احتمالاً به غیر از این ‫ دیگه راهی برای نجات کل کلاس B نیست.
‫که این‌طور؟
‫قضاوتم نمی‌کنی؟
‫دلیلی برای قضاوت نمی‌بینم.
‫البته من یکی نمی‌فهمم که چرا ‫ برای نجات یه نفر خودتو به هر دری می‌زنی.
‫پس گمونم... نگرانم بودی، درسته؟
‫البته شاید فکر کنی که آدم فضول و پر رویی‌ام.
‫این‌طور نیست. خیلی خوشحالم می‌کنه.
‫ولی...
‫شاید یه‌کم برام دردسر بشه.
‫چون اگه با تو حرف نمی‌زدم، ‫شاید راحت‌تر می‌تونستم تصمیمم رو بگیرم.
‫می‌گم، آیانوکوجی-کون، تو...
‫نکنه که آدم معرکه‌ای هستی؟
‫می‌بخشی ولی من یکی که این‌طور فکر نمی‌کنم.
‫این‌طور که خیلی معرکه‌تر هم می‌شی.
‫آخه، آیانوکوجی-کون...
‫چی شد؟
‫این دیگه چی بود؟
‫جدی داری می‌گی؟
- ‫بابا، مگه من تا حالا بهت دروغم گفتم؟ - ‫عهه... پس بیا بعد از کلاس باهم بریم!
‫هوم، باشه، بیا همین‌کارو کنیم.
‫اتفاق خاصی افتاد؟
‫تو هم احساسش کردی؟
‫حس بدی بهم می‌ده.
‫تا دیروز که اونقدر بی‌قرار بودن، ‫یهویی یه چیزی شده.
‫پس یعنی یه گروه هم‌نظر ‫روی اخراج یه نفر تشکیل شده؟
‫که این‌طور.
‫درسته، حالا که گفتی ‫ می‌بینم همین‌طور به‌نظر می‌رسید.
‫یه نفرو بذاریم که دربار‌ش تحقیق کنه؟
‫نه، اگه سرک بکشیم ممکنه ‫درنتیجه یکی از ما مورد هدف قرار بگیره.
‫شاید هم... همین الانشم یکی ‫از این میون رو هدف قرار داده باشن.
‫بـ ـ بس کن، هاروکا-چان!
‫اینکه هیچ‌کدوم از ما رو دعوت نکردن،
‫اینو ممکن می‌کنه.
‫اگه تهدیدتون کنن که بهشون ‫کمک کنین یا شما رو هدف قرار می‌دن،
‫چی‌کار می‌کنین؟
‫معلومه که این گروه رو دراولویت قرار می‌دم.
‫حتی اگه درنتیجه خودت هدف‌شون بشی؟
‫ا- این دیگه...
‫اما نمی‌خوام تو این مدرسه بمونم ‫اگه به معنی خیانت کردن به یه دوست باشه.
‫منم هیچ‌وقت بهتون خیانت نمی‌کنم!
‫کیسی، تو چی؟
‫منم به لحاظ تئوری با نظر اینا موافقم.
‫ولی واقعیت انقدر ساده نیست.
‫«اخراج شدن رو به جون بخر و ‫ به دوستت کمک کن» شعار و آرمان خوبیه،
‫ولی مطمئنم دردناک خواهد بود.
‫هیراتا-کون...
‫چی شده؟
‫اتفاق بدی داره می‌افته.
‫بچه‌های کلاس کم مونده تا تو رو اخراج کنن.
‫پس این‌طور؟
‫«پس این‌طور؟» یعنی می‌دونستی؟
‫نه، اولین باره می‌شنوم.
‫پس چطور انقدر خونسردی؟
‫می‌دونی چند نفر می‌‌خوان به من رأی بدن؟
‫مطمئن نیستم.
‫فکر کنم نزدیک به نصف کلاس موافقن.
‫دردسره پس.
‫جدی می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫اصلاً... یه کاری از دستت برمیاد، مگه نه؟
‫درمورد اون الان فکر می‌کنم.
‫توهم برخلاف انتظار، خیلی بی‌خیالی‌ها.
‫اگه من نبودم که کمکت کنم، ‫ یه‌راست اخراجت می‌کردن‌ها.
‫دقیقاً واسه همچین موقعیت‌هاییه که الان هستی.
‫اوه، که این‌طور؟
‫خوب کردی که بهم گفتی.
‫ممنونم، کی.
‫خـ ـ خب آره، بهتره قدردانم باشی.
‫یه وقت دیگه باهات تماس می‌گیرم.
‫هوم، فهمیدم.
‫مشکلی براش پیش نمیاد؟
‫یه حسی... بهم می‌گفت که ‫ شاید امروز واسه صحبت صدام کنی.
‫می‌خوام هویت سردسته‌ای ‫که منو هدف قرار داده رو بدونم.
‫شرمنده، ولی این‌یکی رو نمی‌تونم بهت بگم.
‫آخه تنها کسی که هویت ‫ سردسته رو می‌دونه، من تنهام.
‫پس اینطوریاست؟
‫همینم انتظار داشتم، آیانوکوجی-کون.
‫انگار که خودت فهمیدی.
‫سردسته اول با تو صحبت کرد.
‫بعد تو از توانایی‌های آدم شناسیت استفاده کردی،
‫تا میون هم‌کلاسی‌هایی که به من ‫ نزدیک نیستن این ایده رو پخش کنی.
‫واسه منم تصمیم سختی بودها، می‌دونی؟
‫دلم نمی‌خواد ببینم که اخراج می‌شی...
‫ولی نمی‌تونم به اعتماد ‫کسی که بهم تکیه کرد هم خیانت کنم.
‫پس فکر نکنم بهم بگی.
‫می‌بخشی که این موقع شب صدات کردم.
‫هه... به این ‌راحتی پا پس کشیدی؟
‫خودت می‌خوای هویت سردسته رو پیدا کنی؟
‫مطمئن نیستم. فکر نکنم بتونم.
‫باشه پس، بهت می‌گم!
‫سردسته، یامائوچی-کونه.
‫که این‌طور.
‫راضی شدی؟
‫سردسته‌ی واقعی... ساکایاناگیه پس؟
‫تا اونجاش رو فهمیدی؟
‫فکر نمی‌کنم که یامائوچی-کون بتونه قانعت کنه تا ‫موقعیت خودتو تو خطر بندازی و میانجی‌گری کنی.
‫تازه اون‌موقع هم ساکایاناگی ‫ واسه دیدن یامائوچی اومده بود.
‫خب می‌خواستم از درافتادن ‫ با روی بد ساکایاناگی-سان دوری کنم.
‫کمک زیادی کردی، کوشیدا.
‫تمام تلاش خودت رو بکن تا اخراجی نشی، باشه؟
‫چی شده؟
‫یه کاری هست که می‌خوام انجام بدی.
‫متوجه شدم. فردا دست به کار می‌شم.
‫ممنون بابت کمک.
- هوریکیتا مانابو - m 93.9 24.8 l 90 36.4 -6.3 -5.6 -3 -18.4 - هیچ پشیمونی‌ای نداری؟
‫ببخشید که معطلت کردم.
‫از آخرین باری که این‌طور دوتایی ‫باهم حرف زدیم چقدر می‌گذره؟
‫اگه روز اول مدرسه رو حساب نکنیم،
‫سه سالی می‌شه.
‫گمونم آره. پس اینقدر شده.
‫اگه به‌دنبال امتیاز برای آزمون تکمیلی‌ای،
- ‫داری وقت‌تو هدر می‌دی. - ‫این‌طور نیست.
‫نمی‌خواستم که درخواست چنین کمکی کنم.
‫نی-سان، لطفاً... به من شجاعت بده.
‫در این آزمون،
‫همه یا سرشون به کار خودشونه تا ‫به چشم نیان و منتظر می‌مونن تا تموم بشه،
‫یا از سر ناامیدی گروه تشکیل ‫می‌دن تا سعی کنن که آرا رو کنترل کنن.
‫در هر صورت،
‫چشم‌های خودشونو از فشار ‫ انتخاب فردی برای اخراج برمی‌گردونن.
‫ولی این‌طور، ‫مطمئنم که یه روزی پشیمون می‌شیم.
‫واسه همین، من...
‫می‌خوام باهاش روبرو بشم.
‫می‌خوام با این آزمون رو در رو مواجه بشم،
‫و جوابی که بتونم بپذیرم رو پیدا کنم.
‫یه سؤال دارم.
‫زمانی که توی این مدرسه می‌گذرونی چطوره؟
‫لذت بخشه؟
‫آه، آمم...
‫متأسفم. چیزه...
‫صادقانه بگم نمی‌دونم که لذت بخشه یا نه.
‫فقط... خسته کننده نیست.
‫که این‌طور.
‫مثل اینکه یکی از عیب‌هات رو برطرف کردی.
‫تو به اطرافت توجه نمی‌کردی.
‫ولی دیدت رو گسترده‌تر کردی، ‫و از زندگی خسته کننده‌ت درحال گریزی.
‫یه جورایی انگار رفتارتون مثل همیشه نیست.
‫رفتار همیشگی من چطوره؟
‫غیر از محبوبیت و دستاوردام، ‫ چیز دیگه‌ای به چشم تو نمیاد.
‫چون... واسه من، نی‌سان، هدف ابدیم هستی.
‫هدفت، ها؟
‫پس، آیانوکوجی... از نظر تو چطوره؟
‫یه همکلاسی‌ای که علاقه خاصی بهش ندارم.
‫ولی... شخصیه که می‌خوام ‫ یه روز به پاش برسم و پشت سرم بذارم.
‫متأسفم، ولی تو نمی‌تونی به پای آیانوکوجی برسی.
‫گرچه، نیازی به این کار نیست.
‫تو باید در راهی که بیشتر بهت می‌خوره رشد کنی.
‫«بهم بخوره»؟
‫می‌ترسی؟
‫می‌... ترسم.
‫برای اینکه بتونی از این فاصله کم کنی، ‫تو باید یه قدم به سمت جلو برداری.
‫چی‌کار باید کنم؟
‫الان... به تویی که هنوز خامی، جواب‌شو می‌دم.
‫پس بهم بگو. ‫اینکه چه درخواستی از کلاس خودت داری.
‫بله.
‫آزمون ویژه بالأخره فردا شروع می‌شه.
‫بهتره خواب‌تون نبره و دیر نکنین.
‫معلومه که این‌کارو نمی‌کنیم!
‫مگه نه؟
‫پس، دیگه مرخصین.
‫استراتژی یامائوچی بدک نبود.
‫ولی تنها اشتباهش اینجا بود که به حرف ‫ ساکایاناگی گوش کرد و منو هدف قرار داد.
‫خب، حرکت کن، هوریکیتا.
‫الان دیگه باید بتونی که کارتو بکنی.
‫بچه‌ها، منو ببخشین،
‫ولی می‌شه یه‌کم از وقت‌تون رو بگیرم؟
‫قضیه چیه، هوریکیتا-سان؟
‫یه چیزی هست که می‌خواستم ‫درمورد رأی گیری فردا بهتون بگم.
‫هه؟ یهویی چی می‌گی؟
‫اوه، این دیگه از کجا اومد؟
‫من و کانجی برنامه داشتیم ‫ که الان بریم بگردیم، پس دیگه...
‫فردا ممکنه که یه‌نفر اخراج بشه.
‫خیلی بی‌خیالی‌ها.
‫خـ ـ خب، چون... باهاش کنار اومدم؟
‫با اینکه قابل تحسینه،
‫ولی اینو اگه همه نشنون دیگه معنایی نداره.
‫این چند روز گذشته، ‫داشتم بهش فکر می‌کردم.
‫که کی لایق موندنه؟ کی لایق اخراجه؟
‫و امروز تونستم جواب‌شو پیدا کنم.
‫پس می‌خوام همین‌جا بهتون بگم.
‫صبرکن، هوریکیتا-سان.
‫هیچ‌کس اینجا لایق اخراج شدن نیست!
‫لطفاً تا آخر صحبتام گوش بده.
‫منم اوایل شک داشتم.
‫این آزمون کاری می‌کنه که حتی ‫نتونیم توی کلاس دربار‌ش حرف بزنیم.
‫این‌طور تبدیل به یک مبارزه برای ‫ تشکیل گروه به منظور کنترل آرا می‌شه.
‫راست می‌گه.
‫درنتیجه، احتمال داره که...
‫... یه دانش آموزِ ممتاز که سزاوار موندنه، اخراج بشه.
‫به همچین چیزی آزمون نمی‌گن.
‫نمی‌دونم چه اتفاقی واسه‌ت افتاده،
‫ولی این نوع منطق از طرف تو عجیبه.
‫بیشتر برامون می‌گی؟
‫درباره‌ی اینکه چه‌کاری می‌خوای بکنی.
‫درحالت عادی، دلم می‌خواست که باهاتون مشورت ‫کنم و تصمیم بگیریم که چه کسی اخراج بشه.
‫اما این درعمل کار سختیه.
‫به‌همین‌ خاطر...
‫اسم کسی که لایق اخراجه رو بهتون می‌گم.
‫این‌کارو نکن!
‫اینطور فقط همه رو گیج می‌کنی!
‫لاأقل بذار به حرفاش گوش کنیم.
‫رد هیر-کون درست می‌گه.
‫کسی که من باور دارم ‫ باید در این آزمون اخراج بشه...
‫یامائوچی هاروکی-کون...
‫... ‫تویی.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.